"ภาพยนตร์ต่อไปนี้อาจจะกระทบจิตใจ ผู้ที่มีภาวะซึมเศร้าและวิตกกังวล"
"โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม"
"วิธีปีนป่าย (สูงมาก)"
เอาล่ะ เท็ดดี้ หลังมื้อเช้า แม่จะทำความสะอาด
แล้วแม่ก็จะทำโน่นนี่นั่น
แล้วเอลลี่ญาติลูกก็จะมาเยี่ยม
ลองเรียก "เอลลี่" สิจ๊ะ
เอลลี่
โอเค
ลูกคิดว่าหนังสือเล่มต่อไป เป็นเรื่องอะไรดีจ๊ะ คนเก่ง
ชอบสีนั้นเหรอ
พิงกี้ ทิงเกอร์บิงก์ปลดปล่อยความกล้าหาญ
ชอบไอเดียนี้มั้ย
แม่วาดวงกลมไม่เก่งจ้ะ ใช่ นางไม่เก่ง
ลูกจะต้องชอบลูกพีช เท็ดดี้
พ่อลูกก็ชอบนะแต่พ่อแพ้เปลือกมัน
แต่แม่ว่าลูกไม่แพ้หรอก
แต่ถ้าลูกแพ้นะ เดี๋ยวแม่จะปอกเปลือกให้เอง
โอเคนะ ไม่ยากหรอก
ไง ทุกคน
- อรุณสวัสดิ์จ้ะ - ไงคะ
- มีอะไรจะให้ผมดูเหรอ - ใช่ ฉันมีอะไรจะให้คุณดู
เยี่ยม ไง พวก
โอเค
เอาล่ะ จากที่ฉันอ่าน พวกเขาขอให้ฉันออกแบบโปสเตอร์ด้วย
แล้วฉันก็ออกแบบหน้าต่างให้ทั้งบานเลย
แน่ล่ะ
พิงกี้อยู่กลางสายรุ้งพวกนี้ ดูสดใสสุดๆ
แล้วเธอก็อ้วกออกมา เป็นหัวใจสามมิติเต็มท้องฟ้า
แล้วก็ดูนะ เด็กๆ ทุกคนก็จะได้รับเจ้าสิ่งนี้
แหวนวิเศษของพิงกี้
- คุณไม่ฟังฉันเลย - ฟังสิ ผมฟังคุณตลอด
ไม่ คุณกำลังส่งสายตาแบบนั้นให้ฉัน
ผมก็มองตาคุณไง แม่ตาสวยเนอะ
แม่ลูกตาสวยที่สุดเลยล่ะ เหมือนลูกเป๊ะเลย
ฉันไม่เข้าใจว่า คุณพยายามจะหาอะไร
คุณไง
ฉันก็อยู่นี่ไง
เซ็งเลย
โอเค ต้องไปแล้ว
ไปล่ะนะ บาย พวกเรา รักนะ
บาย คุณแม่
โอเค โอเค
เราเจอกันที่มุมถนน 34 ตัด 7 ตอนทุ่มนึงนะ
อย่าสายนักนะ เกมนี้ผมอยากดูสุดๆ
ใครน่ะ
- หวัดดี เท็ดดี้ - อรุณสวัสดิ์ เฮกเตอร์
- เฮกเตอร์ผมขอลงไปด้วยคนสิ - ได้สิ
- บาย - เรารักคุณนะ
บาย ปาป๊า
เท้าเข้าไปรึยัง
เอาเท้าเข้าไปรึยังจ๊ะ
โอเค
สบายตัวมั้ย
สบายตัวมั้ยลูก เท็ดดี้
เก่งมาก
สบายใช่มั้ยล่ะ
ใช่ อุ่นจังเลย
อุ่นสุดๆ เลย
ลูกแม่
เดี๋ยวก็เดินได้แล้วล่ะ รู้มั้ย
ตอนลูกเริ่มหัดเดิน ลูกก็จะสะดุด แล้วเข่าลูกก็จะถลอก
หัวลูกจะโหม่งโต๊ะกาแฟ
แต่ลูกก็จะไม่ยอมหยุด
เพราะคนเก่งจะทำกันแบบนั้น ใช่มั้ยคนเก่ง
พวกเขาจะไม่ยอมหยุด
ใครเป็นเด็กดีเอ่ย
เห็นดอกไม้พวกนั้นมั้ยจ๊ะ
ดอกไม้แสนสวย
ใช่
ดูดวงจันทร์นั่นสิ
สวยจังเนอะ
เธอเคยอยากไปเที่ยวดวงจันทร์บ้างมั้ย
แต่ฉันอยากล่ะ
ฉันนั้นอยากไปเยือนโลกพระจันทร์
นั่งกำปั่นพุ่งขึ้นไปไกลสุดฟ้า
ก็ฉันนั้นอยากไปเยือนโลกพระจันทร์
แต่ไม่อยากกินนอนอยู่บนนั้น
ถึงแม้ฉันจะอยากมองดูโลก จากเบื้องบน
- เครื่องตอบรับ - จูลี่ รับสายสิ เรารู้ว่าเธออยู่นะ
เราเพิ่งจอดรถ เธอจะเอาอะไรมั้ย
สตาร์บัคส์มั้ย
เอลลี่ไม่ดึงผมแม่สิลูก ลูกดึงผมแม่หมดหัวแล้วเนี่ย
เราจะเข้าไปในอีกสิบนาที โอเคนะ บาย
มีปลาให้เห็นทุกที่ไป
ฉันเดินทางไปใต้ท้องทะเล
แต่ฉันไม่อยากกินนอนข้างใต้นี้
เดี๋ยวเอลลี่ก็มาถึงแล้วจ้ะ
แทบไม่มีสิ่งใดให้ฉันทำ เมื่อผองเพื่อนฉันเป็นแค่ปลา
พวกหอยนาๆ ไม่ใช่ครอบครัวแท้ๆ ของฉัน
ฉะนั้นฉันจึงไม่อยากอยู่ใต้ทะเล
ฉันอยากไปเยือนพงไพร ฟังเสียงจ้าวป่าใหญ่ขู่คำราม
อยากย้อนเวลากลับไปกระทบไหล่ไดโนเสาร์
มีสถานที่แปลกประหลาดมากมาย ที่ฉันอยากอาศัย
แต่ไม่มีแห่งหนใดจะถาวร
หากฉันควรไปเยือนโลกพระจันทร์
ฉันจะเริงระบำบนแสงจันทรา
ฉันจะขอพรจากดวงดารา
และฉันจะขอกลับบ้านอีกสักครา
ถึงแม้ฉันจะอยากมองดูโลกจากเบื้องบน
ฉันจะคิดถึงทุกแห่งหน และผู้คนที่ฉันรัก
ถึงแม้ฉันจะท่องไป ฉันก็จะกลับบ้านมาโดยไว
เพราะฉันไม่อยากมีชีวิตในจันทรา
ฉันไม่อยากมีชีวิต
บนจันทรา
มองอะไรอยู่จ๊ะ เห็นลูกโป่งของลูกมั้ย
เห็นลูกโป่งนั่นมั้ยจ๊ะ นั่นของลูกนะ
จวนถึงบ้านแล้ว คนเก่ง จวนแล้วล่ะ
โอเค
เอาล่ะ โอเค
ไงจ๊ะ
- เฮ้ - ไงจ๊ะหลานคนโปรดของยาย
เอาล่ะ
- มีใครอยากได้ขวดนมบ้างน้า - ไง ไง
มานี่เลย หนูน้อย มาเลยจ้ะ ได้ตัวล่ะ ได้ตัวล่ะ
ใครเป็นเด็กน่ารักเอ่ย
ไง ไงจ๊ะ ไง
หนูรับเองค่ะ
- ฮัลโหล - เฮ้
ไง
- เป็นไงบ้าง - เยี่ยมค่ะ
เราเพิ่งกลับกันมาจากร้านรองเท้า
และพ่อหนุ่มน้อย เท้าอ้วนกลมของเราใส่เบอร์สี่
นักเดิน เท้าแบน
ฟังนะ
คืนนี้ผมจะไม่ให้ดึก
ผมจะไปเจอพวกนั้นหลังเลิกงาน แล้วตอนพักครึ่งผมจะชิ่งเลย โอเคนะ
ฉันอยากออกไปกับคุณนะ จริงๆ แล้ว
แม่ช่วยซักผ้าและจัดหมอนให้แล้ว
ที่เราคุยกันอยู่นี่ แม่ก็ป้อนนมเท็ดดี้อยู่
ฉันเลยว่าในเมื่อแม่ก็ช่วยดูให้อยู่แล้ว
เราก็น่าจะคว้าโอกาสเอาไว้นะ
จูล คุณก็รู้ว่ามันแค่ชั่วคราวนะ
จนกว่าคุณจะเข้มแข็งพอจะดูแลลูกเองได้
เวร งั้นคงทั้งชาติมั้ง
แน่ใจนะว่าคุณพร้อมเจอลูซี่แล้ว
ใช่ ใช่ ฉันอยากเจอ
ฉันต้องไป
โอเค
- งั้นจะรอหน้าร้านนะ - ได้ เจอกันค่ะ
รักคุณนะ
รักคุณค่ะ บาย
แม่ว่าจะไปยกหน้าล่ะ
ตลกน่า แม่ ไม่เอา ไม่ทำ
คลินิกเปิดตรงกับวันเกิดเท็ดดี้พอดี
วันดีที่สุดของปี
แม่ก็เลยว่าลูกอาจจะอยากให้แม่ ช่วยจัดปาร์ตี้ให้หลาน
ปาร์ตี้ ปาร์ตี้อะไรคะ
เท็ดดี้ยังไม่มีเพื่อนเลยสักคน แล้วจะไปเชิญใครคะ
ลูกก็มีนี่ คิดดู กลับมาเริ่มกันใหม่ไง
เชิญคนมาเลย ให้ทุกคนรู้ว่าลูกสบายดี
พ่อจะได้กลับเข้ามาได้ง่ายขึ้นด้วยไง
พ่อน่ะรักลูกมากนะ
แม่ หนูรักแม่นะคะ แต่แม่ต้องเลิกยืนเฝ้าหน้าห้องน้ำได้แล้ว
สวัสดี คุณเดวิส
ผมหมอซิลเวสเตอร์นะ
- ผมเป็นจิตแพทย์ประจำโรงพยาบาลนี้ - ลูกฉันโอเคมั้ยคะ
ครับ เขาสบายมาก
เจ้าตัวเล็ก รอคุณอยู่ที่บ้านกับสามีของคุณแล้วล่ะ
พี่สะใภ้ฉัน เธอฆ่าฉันแน่
ไม่ ไม่ ไม่
ทุกคนตั้งตารอคุณกลับบ้านอยู่
แต่ผมคิดว่าคงจะดีถ้าเราได้คุยกันก่อน
- ดีมั้ยครับ - ค่ะ
โอเค
บอกผมได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
นี่เป็นครั้งแรก ที่คุณพยายามจะจบชีวิตตัวเองรึเปล่า
ค่ะ
เคยมีเฉียดๆ หรือเคยคิดถึงมันมาก่อนมั้ย
ฉันคิดถึงมันตลอดเวลาเลย
เป็นมานานแค่ไหนแล้วครับ
เป็นๆ หายๆ มาตั้งแต่เกรดหนึ่ง
มีอะไรเปลี่ยนหน่อยมันก็จะเป็น
ในทางไหนครับ
ตอนที่มันคลุมเครือ
ความทรงจำที่มันคลุมเครือ ฉันก็ไม่รู้จะบอกยังไง
- มีคนในครอบครัวมีภาวะทางจิตมั้ย - ไม่มีค่ะ
มันไม่จริง
แม่จะบอกว่าพ่อมีอาการป่วยทางจิต
แต่สามีฉันจะบอกว่า
อาการของพ่อเหมือนพวกชอบทำอะไรงี่เง่ามากกว่า
แล้วปัจจุบันนี้ล่ะครับ
ตอนคุณตั้งครรภ์ คุณทำยังไง
ฉันคุมมันไว้
แล้วหลังคลอดลูกล่ะครับ
ก็มีขึ้นๆ ลงๆ
เหมือนกับที่ฉันเป็นมาเกือบทั้งชีวิต
รู้สึกเป็นเด็กนิสัยเสียแล้วก็อ่อนแอ
เหมือนผู้หญิงทั้งโลกจะดูแลเท็ดดี้ได้ดีกว่าฉัน
ทั้งคู่เลย
ใช่
คุณน่าจะยังจำได้หรืออาจจะไม่ แต่ในยุค 1970
มีข่าวลือว่ามีไข่แมงมุมอยู่ในเจ้านี่
แล้วคนก็เลิกเคี้ยวมัน
สักพักหนึ่งผมก็เชื่อไปกับเขาด้วย
แม้ข่าวจะโดนถอดออกจากนิวยอร์ก ไทม์
และผมก็รู้ความจริงแล้ว แต่ผมกลับเคี้ยวมันไม่ได้ซะงั้น
มันน่าขำตรงที่ เมื่อคนเริ่มลือกันคุณก็จะเชื่อ
และต่อให้รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่จริง คุณก็ทำใจเอาเข้าปากไม่ได้อยู่ดี
จากนั้นมีอยู่วันหนึ่ง
ผมอยู่ร้านในขายยากับลูกสาว ผมบอกให้ลูกไปหยิบขนม
แล้วเธอก็ไปหยิบขนมเจ้ากรรมนี่มา
ก็นะ สีชมพู เตะตา ใครจะพลาด
ทันใดนั้นกระบวนการคิดของผมก็เริ่มทำงาน
"เดี๋ยวนะ ลูกยังเด็กเกินกว่าจะเคี้ยวหมากฝรั่ง
เดี๋ยวก็สำลักหรอก"
แล้วผมก็คิดได้ว่า "นายเป็นหมอนะ นายรู้ว่าลูกจะไม่สำลัก บ้าไปแล้ว"
แล้วผมก็รู้ได้เลย
มันคือความกลัวเจ้าไข่แมงมุมโดยไร้เหตุผล
ที่มันสั่งสมอยู่
ผมว่าเราทุกคนต่างก็ต้องเรียนรู้ ว่าจริงๆ แล้วไข่แมงมุมมันอยู่ตรงไหน
และบางที ที่สำคัญกว่าก็คือ เรียนรู้ว่ามันไม่มี
ใครหิวมั่ง
โอ้โฮ กินเก่งจังเลย
มาแล้วค่ะ
- เด็กดีที่สุดเลย - แม่คะ ช่วยพันนี่ให้หนูหน่อย
ได้สิ
หนูทำเองไม่ได้ค่ะ
ลูกต้องตัดผมแล้วนะเพื่อนยาก
- พาไปให้ร้านตัดผมก็ได้นะ - แม่กลัวหนูตอนอยู่ใกล้กรรไกรเหรอ
เปล่า กลัวหลานแม่จะหมดหล่อต่างหากล่ะ
- ไม่หมดหล่อหรอกค่ะ - นี่
สวยงาม ปิดมิดเลย
ใช้แค่สร้อยลูกปัดพันกันสองทบเท่านั้น
ไงจ๊ะ ลูก
- ดูนี่นะ - ทูนหัวของแม่
ดูนี่
พระเจ้า
แล้วหน้าแม่ก็จะเป็นแบบนี้
แล้วเขาก็จะเหลากระดูกอ่อน
เพราะเมื่อแก่ตัวลง จมูกทุกคนจะเป็นกระเปาะ
และฟันก็เลื่อนเข้าไป
วันนึงถ้าแม่ไม่อยู่แล้ว ลูกคอยดูจมูกกับฟันของลูกให้ดี
แม่สั่งเสียเอาไว้เลย
ลูกอยากป้อนเองมั้ย
ไม่เป็นไรจ้ะ คราวหน้าก็ได้
- ลูกไม่อยากไปสายหรอก - ค่ะ
ไปสนุกกับสามีของลูกเถอะ
ไม่ต้องห่วงหรอก แม่อยู่ทั้งคน
ใช่ ได้อีกหนึ่งคำแล้ว
- นั่นแหละ - โทษนะคะ แม่สวยอยู่แล้ว
ไม่ยกหน้านะคะ
ไม่งั้นแม่ได้กลายเป็นเอเลี่ยนแน่ รักแม่มากนะคะ
- แม่จะดูเด็กลงสิบปีเลยนะ - รักลูกนะๆ
ขอให้สนุกนะคะ
เอาล่ะ ไปนะคะ
นี่จูล
คะ
ลูกคิดว่าเขาโอเคมั้ย
ไม่มีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นกับเขาหรอก ลูกว่ามั้ย
พ่อเหรอ ไม่ หนูไม่ห่วงพ่อเลยสักนิดค่ะ
แม่ติดต่อเขาไม่ได้เลย ทั้งที่ปกติแม่จะติดต่อได้ตลอด
พ่อคงแค่ไม่อยากเจอใครมั้งคะ
- เอาอีกคำมั้ยจ๊ะ - รักแม่นะคะ
ถ้าเจ้าจูบแม่สาวอูคูเลเล
และเจ้าซื่อสัตย์ต่อคำมั่นสัญญา
ล็อคประตูไว้นะคะ
ถ้าเธอเห็นสาวอะคูเลเลนางอื่น ข้องแวะกับเจ้า
บางทีเธออาจร้องไห้
บางทีเธออาจเสียใจ
บางทีเธออาจพบเจอ...
พระเจ้า แข็งใจไว้ แข็งใจไว้นะ
คุณมาถึงจนได้
ไม่เป็นไรนะ
ค่ะ ฉันทำได้
- คุณทำได้เหรอ - ค่ะ
- ไง - ไง ดูเธอสิ
- ดีใจที่เจอนะ - ค่ะ
ไง พวก ดีใจนะ
นายคิดว่าไง คนของเราจะทำได้รึเปล่า หา
- ของตายอยู่แล้ว - ฟังคุณสามีเธอสิ
- พวกโลกสวยชั่วนิรันดร์ - ไม่ต้องบอกเลยค่ะ
มาเร็ว ไปที่โต๊ะกัน ลูซี่รออยู่
- ไง พี่ - ไง
เอาล่ะ ดื่มนะ อะไรดี
- ใช่ - เบียร์มั้ย
- จะดื่มอะไรบ้างคะ - ไง ขอโคโรน่ามะนาวสี่ครับ
เธอเอา... เพิ่มมะนาว ขอบคุณ
- ได้ค่ะ - ได้
- ดี - ดีแน่
ใช่
ฉันสั่งของกินเล่นไปแล้วนะ
ที่สั่งไว้... ก็มีพวก ฮอทด็อกชิ้นเล็กๆ กับก็นาโช่
- นั่นแหละ อร่อย - ขอบคุณค่ะ
น่ากิน น่ากิน
ขอบคุณค่ะ
พวกคุณรู้มั้ย เชลล์ ซิลเวอร์สไตน์เป็นใคร เขาเป็นคนเขียน "เดอะ กิฟวิ่ง ทรี"
- ใช่ - เขาเป็นเหมือนฮีโร่ของฉัน
เหมือน ชูลซ์ ซุส เซนดัค ฮานส์ คริสเตียน แอนเดอร์สัน
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ที่จะพูดคือก่อนที่เขาจะดัง
เขาเคยขายไส้กรอกที่ไวท์ ซ็อกส์ และชิคาโก คลับ
รู้มั้ยมันเหมือนอะไร เหมือนคุณเล่นให้ทีมเมตส์กับแยงกี้นั่นแหละ
ใช่ ทีนี้พอเขาดัง
คนสัมภาษณ์ก็ถามเขาว่า เขาได้เรียนรู้อะไรบ้าง และพวกเขา...
เขาบอกว่าทุกคนชอบซอสมะเขือเทศ
ทุกคนชอบมัสตาร์ด
นั่นแหละ ที่เขาได้เรียนรู้
มัสตาร์ด
จบแล้วใช่มั้ยเรื่องที่จะเล่า
ไม่ว่านะ ถ้าฉันจะขอเปลี่ยนเรื่องปุบปับ
- ฉันแค่สงสัยว่า... - พอเถอะ
พูดเลย ให้เธอพูดสิ่งที่อยากพูด
เธอเคยคิดมั้ยว่าเราต้องเจอกับอะไร
เอลลี่คิดว่าเราจะไปเล่นด้วยกัน
- โอเค พอได้แล้ว - โอเค
อ้อ บ้านหลังนั้นเป็นไง
ชอบมั้ย หลังนั้นสวยนะ ว่ามั้ย
- ไม่ - อะไร
มีอะไร
ผมไปดูบ้านที่เขาบอกขายมา เลยที่เราอยู่ไปอีกหน่อย
มันสวยมาก มีสนามหญ้ากว้างมาก
ราคาไม่แพงด้วย
มีห่วงบาสเก็ตบอลด้วย
คุณมองเห็นเท็ดดี้เล่น จากหน้าต่างห้องครัวได้เลย
บ้านทำให้ฉันกลัว
และฉันรักอะพาร์ตเมนต์ของเรา ฉันชอบที่นั่น
- ฉันอยู่แล้วฉันมีความสุข - ตามไม่ทันจ้ะ โทษทีนะ
- โอเค - เธอพูดว่าอยู่แล้วมีความสุขเหรอ
- โอเค ทุกคน - ก็ฉันสับสน สับสนจริงๆ
ฉันขอโทษ มันแค่ ทุกครั้ง... ทุกครั้งมันมีแต่เรื่องของเธอ จูลี่
ไม่เคยมีเรื่องของเขาเลย
เธอเคยถามเขาบ้างมั้ย เขารู้สึกยังไงบ้าง
ถามซิ ว่าทุกคืนที่เธออยู่โรงพยาบาลน่ะ เขาทำอะไรบ้าง
บอกไปสิ นายทำอะไร
ผมแค่คิดว่าการย้ายจะเป็นผลดีกับพวกเรา
เขากลับบ้านหลังเลิกงาน หลังเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล
หลังเอาลูกของเธอเข้านอน แล้วเขาทำอะไร รู้มั้ย
เขาขัดพรมไง
พรมเปื้อนเลือดเกรอะกรัง จู่ๆ เลือดมันไม่หายไปเองหรอก
- คุณจะไปไหน - ฉี่ ฉันจะไปฉี่
- พอใจรึยัง - ถามจริง ลูซ
ฉันไปเอง
จูลเหรอ
"ขายดอกไม้ค่ะ"
ลูกพร้อมยัง
- บ้าไปแล้วเพื่อน - พร้อมนะ
หนึ่ง สอง...
เฮ้ นี่รอนพูด
ฝากข้อความไว้แล้วผมจะโทรกลับให้...
ทำไมคุณถึงกลัวบ้านล่ะ
บ้านดีออกจะตาย ใครๆ ก็ชอบ
สมมติว่าถ้าคุณอยู่หน้าบ้าน แล้วฉันอยู่หลังบ้าน
ฉันเรียกชื่อคุณแต่คุณไม่ได้ยิน แล้วจะเป็นยังไง
เราก็หาวิทยุมาใช้สิ
แล้วถ้าเกิดมีพายุ คุณติดอยู่ในเมือง
ส่วนฉันกับเท็ดดี้อยู่บ้านกันสองคนล่ะ
ผมก็รีบขับกลับบ้านไง
แล้วถ้าเกิดรถชนล่ะ
ผมก็จะเดินขาเป๋ขึ้นรถไฟ แล้วก็เดินต่อจนถึงบ้าน
แล้วถ้าเราย้ายไปบนนั้น แล้วคุณหมดรักฉันล่ะ
ก็...
ผมว่าคุณจะโทษบ้านด้วยเรื่องนั้นไม่ได้นะ
จูล
ผมไม่มีวันหมดรักคุณหรอก
แล้วถ้าผมสัญญา ว่าจะขึ้นไปบนหลังคาบ้านของเรา
เพื่อแอบสูบบุหรี่กับคุณล่ะ
ผมแค่จะบอกว่า คุณต้องได้กลับมาเห็นดวงดาวอีก
มันกำลังจะดีขึ้น
ดูนั่นสิ
เจ้าของวันเกิดอยากเห็นหน้าแม่จะแย่แล้ว
- สุขสันต์วันเกิดจ้ะ ดวงใจของแม่ - ใช่
ไงจ๊ะ คนเก่ง
สุขสันต์วันเกิดจ้ะ
ชอบป้ายของลูกมั้ย
มันเขียนว่า "สุขสันต์วันเกิดนะ หมีเท็ดดี้" แม่เขียนเองเลยนะ
เพิ่งเสร็จหมาดๆ เลย อยากเห็นมั้ยแม่มีอะไรจะให้หนู
- เอาของขวัญมั้ย - อยากเห็นมั้ยลูก
- โอเค - ไหนดูซิ เรามีอะไรบ้าง
นี่อะไรน่ะ
เซอร์ไพรส์แบบทำเองเหรอ
- เยอะไปมั้ย - ไม่
- ลูกชอบด้วยนะ - ลูกชอบด้วย
เหรอ
น่ารักจัง
- ไม่ใช่วันเกิดผมซะหน่อย - เปิดสิคะ
หนังสือตอนใหม่ของพิงกี้เกี่ยวกับความหวังค่ะ
ขอบคุณนะ
เราจะเป็นหนึ่งเดียว
ลูกคิดว่าไง
เราจะเป็นหนึ่งเดียว
รกไปหน่อยนะคะ
วันนี้ผ่านตาผมมาแล้ว 50 คน
มันต้องงับได้เหมือนเต่านั่นแหละผมถึงจะสังเกต
โอเค
เรียบร้อย
ลุกขึ้นได้เลย
- วันนี้ วันเกิดของเท็ดดี้ค่ะ - ฉลองอะไรกันบ้างครับ
คืนนี้เขาจะได้เค้กช็อคโกแลตก้อนแรกค่ะ
- ฉันจะอบให้เขาเองกับมือ - วิเศษมาก
ผมจะต้องแจ้งนะ ผมกำลังสอบถามคุณแม่มือใหม่
ว่าพวกเธอรู้สึกยังไงตอนที่เข้ามา ไม่ใช่แค่ทางกายภาพ แต่...
จริงๆ แล้วรู้สึกยังไง
นั่นก็เพราะคุณ
ดีมากเลยค่ะ
ยาต้านซึมเศร้าเป็นไงบ้างครับ
ดีค่ะ
ฉันเคยอยู่แต่ในโลกที่เป็นขาวกับดำ
แต่ตอนนี้ฉันเริ่มเห็นมันมีสีสันอีกครั้ง...
- ดีครับ - ค่ะ
แล้วประจำเดือนคุณล่ะ ยังขาดอยู่มั้ย
เรายังหวังอยู่เสมอนะ
ฉันไม่อยากบอกเลยว่า ประจำเดือนฉันไม่มา
ประมาณสองเดือนแล้วค่ะ
เลือดน่าจะหมดตัวไปแล้วมั้ง
เป็นไปได้
เอาล่ะ เดี๋ยวผมจะให้บาร์บาร่าเจาะเลือด
ให้คุณเก็บปัสสาวะ คุณรู้วิธีอยู่แล้ว
โอเค
เดี๋ยวผมกลับมานะครับ
โอเค
เมื่อไหร่คะ
เดือนตุลาคมครับ
เดี๋ยวก็ตุลาคมแล้ว
เกล็ดขนมปัง
ดีๆ โอเค
ใช่
ไม่ยักรู้ว่าเกล็ดขนมปังมีเยอะขนาดนี้
ไม่เหมือนกันเหรอ ก็เหมือนนี่
โอเค
ก็แค่เอาอันนี้ ไม่สิ ต้องเอาอันนี้ โอเค
แล้วก็วานิลลาสกัด
ต่อไปก็น้ำโซดา แล้วก็ครบ
แม่ต้องซื้อน้ำให้พ่อด้วย
พ่อชอบที่มันซ่าส์ๆ
ลูกช่วยแม่เลือกก็ได้นะ
มีให้เลือกเยอะแยะเลย
มันไม่ยากหรอก โอเค
ร้านจะปิดให้บริการในอีกไม่ช้านี้
มันไม่ยากขนาดนั้น ไม่ยากหรอก
คุณครับ
คุณยังไม่ได้ชำระเงินนะครับ
คุณครับ คุณต้องชำระเงิน
ทิ้งมะนาวไปซะลูก
ไปเถอะ เด็กดี
เท็ดดี้ เรายังไม่ได้จ่ายเงินนะ
เฮ้
มาพบหมอซิลเวสเตอร์ครับ จูลี่กับอีธาน เดวิส
ฉันเข้าใจค่ะหมอ แต่ฉันทำไม่ได้
ฉันไม่ได้ดื่มไวน์หรือไดเอตโค้กเลยสักแก้ว
ตอนท้องเท็ดดี้ ไม่แตะกาแฟ ไม่แตะบุหรี่เลย
ถ้าคุณเป็นเบาหวานคุณจะเลิกทานยามั้ย
มันไม่เหมือนกันนี่คะ
มันคล้ายว่าเราจะคุยกันนะ แต่ไม่ใช่เลย
เอาล่ะ คุณห้ามหยุดกินยาต้านซึมเศร้า
คุณหยุดยาได้
และฮอร์โมนตั้งครรภ์ มันอาจช่วยคุณได้
แต่หลังจากนั้น ถ้าคุณกลับไปกินยา มันอาจจะไม่ได้ผล
หรือกว่าจะได้ผลก็นานเกินไป
มันไม่ใช่เรื่องที่จะเสี่ยงได้ ถูกมั้ย
ผมรู้ว่าคุณเป็นคนเข็มแข็ง
ผมรู้ว่าคุณคิดว่าแค่นั้นก็พอแล้ว
แต่ต่อให้คุณแข็งแรงเหมือนเฮอร์คิวลิสก็เถอะ
ถ้าคุณตกลงไปในสระแล้วคุณว่ายน้ำไม่เป็น
คุณก็มีแต่จะจม
แต่ฉันว่ายน้ำเป็นนะ
ตอนผมเรียนมหาวิทยาลัย ผมฝันว่าจะเป็นกวี
เพราะตอนปีสาม ผมเดตกับกวี
ถึงขั้นผลัดกันอ่านบทกวีให้อีกฝ่ายฟัง ก่อนนอนทุกคืนด้วย
แล้วคืนหนึ่งแฟนสาวของผม ก็อ่านบทหนึ่งให้ผมฟัง
บทนี้
มันจับใจผมน่าดูเชียวล่ะ
เจ้าน้องชายกำลังทำให้ลูกโป่ง โหยหวนเหมือนแมว
คล้ายจะเห็น
โลกสีชมพูน่าขบขันที่เขาชอบกิน อยู่ภายในนั้น
เขากัดและนั่งลง
คนโทใบใหญ่
ครวญว่าโลกจะกระจ่างดุจสายน้ำ
ฉีกเป็นชิ้น แดงฉานในกำปั้นน้อยของเขา
ผมรู้ว่าต่อให้ผมพยายามทั้งชีวิต
ผมก็เขียนให้เพราะแบบนี้ไม่ได้เลยสักบาท
นั่นเป็นบทกวีบทสุดท้ายที่ซิลเวีย พาธเขียนไว้
ก่อนจะจบชีวิตของตัวเองลง
ผมจำได้ ผมเคยคิดว่า
ไฉนเลยคนที่เห็นกระทั่งชีวิต และความหวังในลูกโป่ง
อบคุ้กกี้ให้ลูกอยู่ดีๆ กลับยัดหัวตัวเองเข้าเตาอบไปซะได้
มันเป็นไปได้ยังไงกัน
เพราะสิ่งที่เธอทิ้งไว้เบื้องหลัง คือความงดงามที่เธอรู้จัก
แต่แล้วความเจ็บปวดกลับสาหัส จนความตายกลายเป็นทางเลือกเดียวของเธอ
รอก่อนเถอะ
รอเหรอ
รอไปก่อน
รอให้เท็ดดี้เลิกใส่ผ้าอ้อมก่อน จะไม่มีใครตัดสินคุณด้วยเรื่องนี้
จะไม่มีใครรู้
แต่ฉันรู้
จูล ฟังหมอเถอะ
ครั้งนั้นเราโชคดี
คุณจะโกรธผมก็ได้นะ ไม่เป็นไรหรอก
ฉันไม่ชอบตอนคุณทำแบบนั้นเลย อีธาน คุณอนุญาตให้ฉันโกรธคุณเนี่ยนะ
ฉันจะโกรธคุณ ถ้าฉันมีเรื่องต้องให้โกรธ
- และคุณก็โกรธฉันได้เหมือนกัน - ผมโกรธไม่ได้หรอก
ผมไม่ได้รับอนุญาตให้โกรธคุณ
คุณไม่เหลือโอกาสให้ผมได้โกรธคุณเลย
ไม่เคยเลย
ว้าว มันไม่แฟร์เลย
แฟร์เหรอ ถามจริง
อยากคุยเรื่องแฟร์จริงๆ เหรอ
ผมว่าไม่หรอกมั้ง
มาสิ
โอเค
โอเคเหรอ
โอเค
"ชัยชนะท่วมท้น"
คนจากร้านค้าเอานี่มาให้ครับ
ขอบคุณนะ
โอเค
ดีใจที่ได้คุณกลับมานะครับ
นี่เฮกเตอร์
ไม่เป็นไรหรอก
มันจะเป็นไปด้วยดี
เราจะมีลูกกันอีก และจะเหมือนกับตอนเท็ดดี้
เราจะไม่มีทางจำได้ ว่าโลกนี้เป็นยังไงถ้าไม่มีเขา
หรือเธอ
นั่นคือสิ่งที่ดี
ใช่
มันดี
อีกแค่สองครับ
ไง พวก
โอ๊ยตาย จริงเหรอ
โอเค น้องเป็นไงบ้าง
เยี่ยม พ่อจะออกไปเดี๋ยวนี้เลย ครบแล้วตามที่ขอ
ใช่ นั่นด้วย
โอเค แล้วเจอกัน มีอะไรโทรบอกพ่อด้วย
โอเค รักลูกนะ บาย
โอเค
ชอบแบบนี้มั้ย
ต้นไม้เหรอ ชอบสิ
มันต้องเงียบแน่เลย
เดี๋ยวคุณก็ชิน
คุณว่าคนที่เคยอยู่ที่นี่เขามีความสุขมั้ย
น่าจะมีนะ
คุณว่าเราอยู่ที่นี่จะมีความสุขมั้ย
แน่นอน
ผมว่าอยู่ที่นี่เราต้องมีความสุขแน่ๆ
ฉันด้วย
ฉันก็คิดแบบนั้น
ปอดพัฒนาได้ดี
การกระเพื่อมของหน้าอกดีมาก นิ้วมือสิบ นิ้วเท้าสิบ และ...
สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด... มาเร็ว เจ้าตัวร้าย
นี่ไง
อยากรู้เพศมั้ย
- ครับ - ไม่
เอาเป็นว่าผมเขียนใส่กระดาษให้
แล้วค่อยดูตอนพวกคุณพร้อม ดีมั้ย
หรือไม่ดี
อันนี้คุณเอาไปติดในสมุด
อีกหนึ่งเดือนเจอกันนะครับ
คุณทำได้ดีมาก
เธอทำได้ดีมากครับ
- ขอบคุณครับหมอ - ขอบคุณค่ะ
- นิ้วมือสิบ นิ้วเท้าสิบ - นิ้วมือสิบ นิ้วเท้าสิบ
- เป็นไงคะ - ไงครับ
ไงคะ
- สตรอว์เบอร์รี่สองครับ - ค่ะ
- สตรอว์เบอร์รี่สอง - สตรอว์เบอร์รี่ช็อทเค้กสองได้เลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สองครับ นี่ของคุณ ขอบคุณครับ
ใช่เลย
- อย่าทำลูกตกนะ - ผมจะทำตกทำไม
นั่นแหละ ใช่แล้ว สิ่งที่ใหญ่โตและแข็งแรงของข้าคือ
ขาอันทรงพลัง
ดูข้างอ...
คำต่อไปคืออะไรนะ ขอบคุณ ข้างอ...
ขอบคุณ ข้างอ... อะไรนะ
พร้อมมั้ย มาเร็ว ตรงนี้
นี่ ดูสิ
เธอทำอะไรน่ะ
(กระทบไหล่จูลี่ เดวิส)
"โลกมืดมิดและเป็นสีเทา พิงกี้กลัวมาก
แต่เธอก็กล้าหาญมากด้วย
พิงกี้ค่อยๆ ปีนขึ้นไปบนยอดหอคอย
เธอสอดนิ้วเข้าไปในช่องกุญแจ แล้วเธอก็บิด
แล้วระฆังก็ลั่นกังวาน
สัตว์ต่างๆ ที่เป็นม้าหมุนก็เริ่มโยก
ทันใดนั้นสายรุ้งยักษ์ก็ปรากฎออกมา
ท้องฟ้ากลายเป็นสีคราม ต้นหญ้ากลายเป็นสีเขียว
ดอกไม้แตกช่อเป็นสีชมพู สีม่วง สีเหลือง และสีแดง
โลกเต็มไปด้วยสีสันสดใส
และพิงกี้ก็ไม่กลัวอีกต่อไป"
ใครกลัวความมืดยกมือขึ้น
- หนูค่ะ - หนูกลัวความมืดเหรอจ๊ะ
- ค่ะ - ทำไมล่ะ
- ปีศาจ - ปีศาจ
แล้วหนูทำยังไงคะ
แม่บอกว่าพวกเราทุกคนมีปีศาจอยู่ในหัว
ปีศาจของหนูออกมาตอนกลางคืน
หนูก็แค่ต้องหลับตาแล้วก็บอกให้มันหายไปค่ะ
แล้วมันไปมั้ยจ๊ะ
- บางครั้งค่ะ - บางครั้ง
รู้มั้ยตอนพี่อายุเท่าพวกหนู พี่ก็กลัวปีศาจมากเหมือนกัน
ก่อนนอนพี่จะต้องไปที่หน้าต่าง แล้วก็มองไปที่ดาวบนฟ้า
แล้วพี่ก็เลือกดาวมาหนึ่งดวง จากนั้นก็อธิษฐาน
พี่อธิษฐานขอให้มีเพื่อนสนิท
พี่อยากได้เพื่อนสนิท ที่คอยช่วยพี่และอยู่เคียงข้างพี่
และพี่อยากมีคนที่พี่บอกความลับด้วยได้
คนที่จะช่วยพี่ปราบปีศาจ
และกว่าจะหาเพื่อนคนนั้นได้ มันใช้เวลานานโขเลยล่ะ
เพราะเธอไม่ยอมออกมา
พี่ก็เลยวาดเพื่อนคนนั้นขึ้นมา
และตอนนี้เธอ...
เธอไม่ห่างจากพี่อีกเลย
พี่นึกออกแล้ว
เรามาวาดรูป ฑูตปราบปีศาจประจำตัวกันดีมั้ย
พวกหนูคิดว่าไง
ตอนผมเป็นเด็ก ผมเคยคิดว่าในนาฬิกามีเอลฟ์อาศัยอยู่
และเอลฟ์คือผู้ดูแลให้มันไม่หยุดเดิน
- จริงเหรอคะ - ผมก็เคยกังวลเหมือนกัน
"ถ้าเอลฟ์เผลอหลับไปล่ะ" ผมก็เลยพยายามถ่างตาเอาไว้ให้ดึกที่สุด
เพื่อแน่ใจว่าพวกเอลฟ์จะไม่เผลอหลับ และนาฬิกายังไม่หยุดเดิน
โห หน้าที่ใหญ่หลวงสำหรับเอลฟ์ตัวน้อย
ใช่
ผมเป็นเด็กตลกน่ะ
เราได้ลูกเพศไหน
- คุณแน่ใจเหรอ - ค่ะ
ค่ะ
คุณเคยบอกว่าห้ามบอกนะ
ถ้าเป็นผู้ชาย คุณบอก แต่ถ้าเป็นผู้หญิง ไม่ต้องบอก
โอเค
- ผู้หญิงเหรอ - ใช่
- เด็กหญิงตัวน้อย - ใช่
- สวัสดีเด็กหญิงตัวน้อย - เด็กหญิงตัวน้อย
เราจะมีลูกสาว
ฉันไม่...
ฉันมีลูกสาวไม่ได้
ฉันมีลูกสาวไม่ได้ ถ้าลูกไม่ชอบฉันล่ะ
- ลูกจะรักคุณนะ - ลูกอาจไม่ชอบผมฉันก็ได้
- ถ้าลูกไม่ชอบผมฉันล่ะ - ลูกต้องชอบผมคุณสิ
เสียงฉัน ถ้าลูกไม่ชอบเสียงฉันล่ะ
ถ้าลูกกลัวเสียงฉันล่ะ โอ้พระเจ้า
จูลี่ๆ จูลี่ หายใจลึกๆ นะ
- ฉัน... - นี่ๆ มองผม
นี่คือสิ่งที่งดงามนะ นี่คือความมหัศจรรย์
นี่ๆ
จูลี่ๆ ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรนะ นี่ มองผมสิ ไม่เป็นอะไรหรอก
ไม่เป็นไรนะ หายใจลึกๆ
โอเคนะ ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไร
มันไม่เป็นไรนะ
บอกหมอ มันเกิดอะไรขึ้นที่สวนสาธารณะ
- ฉันไม่... - บอกหมอสิ จูลี่
ฉันว่าเขาเยอะไปเองมากกว่าค่ะ
มันแค่เรื่องง่ายๆ สำหรับผม เหรอ ตลอดเวลา ผมห่วงว่าเธอจะโอเครึเปล่า
และผมไม่รู้อะไรเลย เพราะเธอแสร้งว่าเธอโอเคเก่งมาก
แต่ชั่วแวบนึงที่ผมเห็นวันนี้...
เธอแสร้งไม่ได้ ผมถึงได้รู้ว่าเธอไม่โอเคเลย
- ไม่โอเคเอาซะเลย - ฉัน...
ฉันแค่อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เพราะท้องอยู่ ฉันว่ามันก็เรื่องปกติของคนท้องนะคะ
ไม่ต้องพูดแบบนั้นเลย นั่นมัน... อย่าโกหก
อะไรนะ
ฉัน... ฉันไม่ใช่พวกขี้โกหกหรอก
หมายความว่าไง ผมโกหกยังไง
ผมกำลังโกหกยังไง
ทำไมคุณรักฉัน
มองฉันสิ
สิ่งเดียวที่คุณเคยต้องการ คือมองเข้าไปในตาฉัน
แล้วตอนนี้ หลบตาเลยเหรอ
เพราะมันน่ากลัวใช่มั้ย
ฉันบอกคุณมาตลอด
ฉันบอกตลอดว่าวันนึงคุณจะหลบตาฉัน ฉันเตือนเขาแล้ว
ว่าถ้าเขาได้เห็นฉัน ได้เห็นว่าฉันน่าเกลียดแค่ไหน
คุณจะไม่มีทางเลือก เว้นแต่หลบตาไปทางอื่น
และฉันก็พูดถูก
คุณถึงเป็นพวกขี้โกหกไง
ทำไมคุณไม่ลองเล่าเรื่อง ที่เกิดขึ้นวันนั้นให้เขาฟังดูล่ะ จูลี่
"บ๊ายบายนะรถไฟ" พร้อมนะ
พร้อมนะ นับหนึ่งถึงสามนะ "บ๊ายบายนะรถไฟ"
ทุกครั้งที่อยู่คนเดียวฉันกลัวว่า จะมีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นกับเท็ดดี้
ทีนี้พูดว่า "บ๊ายบายนะครัว" บ๊ายบายนะครัว
ทุกครั้งที่ป้อนข้าวลูก ก็กลัวว่าลูกจะสำลักตาย
ขอบคุณนะ
ถ้าเห็นใครถือกาชาหรือกาน้ำร้อน
ฉันก็กลัวว่ามันจะหกใส่ลูก
ลูกจะบาดเจ็บ เพราะฉันไม่ได้ปกป้องลูก
เก็บของหมดแล้วนะ พร้อมไปรึยัง
ขอเวลาแป๊บนะคะ
โอเค
เรารอข้างล่างนะ
เมื่อไหร่ก็ตามที่อาบน้ำให้ลูก ฉันจะคิดว่า "ถ้าเขาจมน้ำล่ะ
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันละสายตาไปแวบนึง แล้วเขาเกิดจมน้ำขึ้นมา"
พอคิดถึงสายตาที่ลูกมองฉัน
สายตาที่กล้าหาญและเชื่อมั่น
ฉันได้ยินแต่เสียงที่ว่า...
"เธอทำไม่ได้หรอก
เธอทำอะไรไม่ได้หรอก"
และความคิดที่ว่าจะทำให้ลูกผิดหวัง...
ฉันก็คิดว่า "เราจะล้มกันหมด
ไม่ทางใดก็ทางนึง
เราจะตายกันหมด"
จนเช้าวันนั้น ฉันรู้ว่าพี่สาวคุณจะเข้ามา
ฉันเลยคิดว่า "ลงมือเลย
ลูซี่กำลังเข้ามา นางดูแลลูกได้
ลงมือซะ ก่อนคิดจะเปลี่ยนใจ
เพราะเขาจะปลอดภัยกว่า ในโลกที่ไม่มีเธอ"
คงมีแต่คุณที่เพลินกับการอาบแดด ด้วยแสงตะเกียง
คุณคุยได้มั้ย
จริงดิ อีกแล้วเหรอ
- เถอะนะ - ผม...
- ผมไม่มีอะไรจะบอกแล้ว - แป๊บนึง เถอะนะ
- โอ้ พระเจ้า - เอาล่ะ
ไม่แน่ใจว่ากลอเรีย สไตเนม จะทาสีห้องลูกสาวด้วยสีชมพูมั้ย
แต่กลอเรีย สไตเนมไม่มีลูกนะ
นั่นแหละ แต่ถ้าสีชมพูมันฝืนลูกมากไปล่ะ
บางทีลูกอาจจะห้าวๆ สีชมพูอาจทำให้ลูกรู้สึกแย่กับตัวเอง
ลูกอาจจะไม่ชอบชมพูจ๋า
- งั้นคุณก็ทำชีวิตลูกป่นปี้เลย - ฉันจริงจังนะ นี่เรื่องจริงจัง
เรื่องสำคัญมาก เหมือนกับ... ฉันไม่เชื่อในเรื่องสีชมพู
จริงจังขนาดนั้น เชื่อในเรื่องสีชมพูเหรอ
- อีธาน - ผมก็กำลังจริงจังไง
ทุกครั้งที่คุยเรื่องนี้ ผมจะจริงจังมาก
ไม่ได้คุยบ่อยขนาดนั้นมั้ง
ที่สุดของความบ่อยเลย
ก็ได้ๆ ขอบคุณในความอดทนของคุณนะ ซึ้งใจมากเลย จริงๆ
งั้นเอางี้นะ ผมคิดออกล่ะ
หลับตา ยื่นมือออก แล้วจิ้มที่สีเลย
เอาเลย
จิ้ม
- จิ้มไปเลย - โอเค
- นี่คือสี ชมพูกลีบดอกไม้ - ชมพูกลีบดอกไม้
-ชมพูกลีบดอกไม้
เฉียบ ผมจะไปซื้อ สีชมพูกลีบดอกไม้มาสองแกลลอน โอเคนะ
ถ้าเกิดคุณไม่ถูกใจ เดี๋ยวผมทาทับให้
- ดีมั้ย - ค่ะ
เราแต่งตัวให้เท็ดดี้ แล้วไปข้างล่างกันดีกว่า
ฉันดูปกติมั้ยคะ
อย่าให้พูดเลย
ขี้อวด
ทุกคน น่ารักจังเลย ขอบคุณนะ
ยินดีจ้ะ
ไม่ต้องห่วงหรอก เอลลี่ดูแลน้องได้ดีมาก
ฉันรู้
เอาล่ะ พร้อมนะ
ขอบคุณ ดูลูกบอลสิ
โอเค ชาเย็นมั้ย
โอ้ ขอบคุณค่ะ
ไม่ล่ะ ขอบคุณค่ะ
ทำไมล่ะ ไม่เสียหายสักหน่อย
คาเฟอีนอาจดีกับเธอก็ได้นะ
- แอบอิจฉานะ - ใช่
นิกกับฉันมีลูกไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังถือว่าเป็นเรื่องดีอยู่
ไม่ต้องคอยเปลี่ยนผ้าอ้อม...
แต่ฉันยังคิดถึงตอนที่มีลูก
คิดถึงตอนที่ให้นม
โอ้ พระเจ้า ฉันชอบจัง
เธอตั้งใจจะให้นมลูกเองมั้ย
ปลอดภัยมั้ย ได้แน่เหรอ ให้นมเองแล้วทำทุกอย่างเองด้วยมั้ย
แน่ใจนะ
- ไม่ได้จะว่านะ - ถ้าเขา...
ไม่ได้ว่าอะไร
บ้าไปแล้วเหรอ ฉันแค่จะบอกว่า...
- ใช่ ถูกเผงเลย - ฉันก็รู้
เท็ดดี้
ขอโทษนะ โทษที ช่วยระวังหน่อยได้มั้ย
มานี่ลูก มานี่จ้ะ
ไม่เป็นไรนะ
นี่ ไม่เป็นไรนะ
ค่ะ เรากลับกันดีกว่า
- โอเค - มาเถอะ
โทษทีนะลูก
ขอโทษจ้ะๆ มาเร็วสิ
ฉันรู้ว่าฉันไม่โอเค และฉันต้องกินยา
แต่ฉันรู้สึกเหมือนกำลังทำให้ลูกผิดหวัง
จูล หลายคนก็กินนมผงนะ แต่พวกเขาก็ยังรักแม่ดีอยู่
รู้มั้ย
ไม่ว่าจะยังไง คุณจะเป็นแม่ที่ประเสริฐ
ไม่ว่าคุณจะให้นมลูกเองรึเปล่าก็ตาม โอเคนะ
ฉันไม่รู้ว่าจะทำให้ลูกรู้สึกสนิทกับฉันได้ยังไง
ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงให้ลูกรู้สึกปลอดภัย
ลูกจะต้องสูญเสียอะไรไปแค่ไหน กับการมีแม่อย่างฉัน อีธาน
บางครั้งฉันหลับตา และเห็นภาพลูก
สวมชุดสีขาว กำลังวิ่งเล่นอยู่ในทุ่งดอกไม้
กางแขนแกว่งไปมา แล้วฉันก็คิดว่า "นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันอยากให้กับลูก"
ฉันอยากให้ลูกหัวเราะได้โดยไม่ต้องกลัวอะไร
แล้วฉันก็คิดว่า
แล้วฉันจะสอนลูกแบบนั้นได้ยังไง
ในเมื่อฉันเองก็ยังไม่รู้เลย
จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่า...
หัวเราะแบบนั้นต้องทำยังไง
หวัดดีเพื่อน ไม่ได้เจอกันซะนานเลย ตายจริง
"ถ้าเจอ กรุณาส่งคืน จูลี่"
"บอกด้วยนะว่าบินไปได้ไกลแค่ไหน"
พ่อร้องเพลงกล่อมหนูนอนหน่อยได้มั้ยคะ
"เจ้าดอกไม้กลางคืน" ใช่มั้ย
มานี่สิ
หนูอธิษฐานได้ใช่มั้ยคะ
ได้สิจ๊ะ
ลูกอธิษฐานขออะไรเหรอ
ขอให้พ่อรักหนูตลอดไปค่ะ
ดวงใจของพ่อ
คำอธิษฐานของลูกจะไม่มีวันสูญเปล่าจ้ะ
พ่อจะรักหนูตลอดไป
โรซี่ เตรียมตัวเข้านอนกันเถอะ
โรซี่
หวัดดี โรซี่
งั้นหนูอธิษฐานได้ใช่มั้ยคะ
ทำไมลูกถึงทำแบบนี้ ทำไมลูกถึงทำแบบนี้
มองพ่อสิ คิดว่าแบบนั้นมันเจ็บมั้ย
นี่
คุณต้องกินอะไรหน่อยนะ
- มาเร็ว - ลูกนอนแล้วเหรอคะ
- ใช่ - โอเค
ลูกนอนแล้ว ผมทำมื้อเย็นไว้ให้แล้ว
ทำทุกอย่างแล้ว
เล่าให้ผมฟังนิดนึงได้มั้ย
ที่เขียนเสร็จแล้วน่ะ อะไรก็ได้
ผมอุตส่าห์จัดปิคนิคใต้แสงจันทร์ให้แล้วนะ ขอฟังนิดนึงนะ
เรื่องโปรดฉันซะด้วย
คุณทำแพนเค้กอร่อยมากค่ะ
ขอบคุณ ผมแอบภูมิใจอยู่เหมือนกัน
โอเค ชื่อตอนว่า พิงกี้ ทิงเกอร์บิงก์กู้ดวงดาว
ชอบจัง
- เหรอคะ - ใช่
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีปีศาจดวงดาวตนหนึ่ง
มันเริ่มดึงดวงดาวออกจากท้องฟ้า ทีละดวง ทีละดวง
ทุกครั้งที่มันดึงดวงดาวออกหนึ่งดวง มันจะเอายัดเข้าไปในอกของตัวเอง
ดาวจะถูกขังไว้ในตัวของมัน และเปล่งแสงอยู่ที่ท้องของมัน แสงสว่าง สว่างมาก
และวีรสตรีของเรา เด็กน้อยคนนี้ นามว่า พิงกี้ ทิงเกอร์บิงก์...
ทิงเกอร์บิงก์
เศร้ามาก
ทำไมเธอถึงเศร้าล่ะ
เพราะปีศาจดวงดาว จะเอาดวงดาวทั้งหมดไปจากท้องฟ้า
แล้วเธอจะอธิษฐานกับอะไรล่ะ
เธอก็เลยหาวิธีที่จะเอาดวงดาว กลับมาไว้บนท้องฟ้าเหมือนเดิม
และเธอคิดขึ้นมาว่า...
"เอาล่ะ หลอดไฟก็ส่องแสงเหมือนดวงดาวนี่"
เธอเลยถอดหลอดไฟออกจนหมดบ้าน
แล้วก็โยนขึ้นไปบนท้องฟ้า แต่หลอดไฟก็ร่วงลงมาหมดเลย
เธอเลยคิดหาวิธีใหม่
เธอคิดได้ว่าเพชรก็เปล่งประกายเหมือนดวงดาวนี่
เธอจึงแกะเอาเพชรทั้งหมดออกจากรัดเกล้าของเธอ
แล้วก็ร้อยมันเข้าด้วยกัน
จากนั้นก็ชักมันขึ้นไปบนฟ้าทีละเส้น ทีละเส้น
เชือกร้อยเพชรดึงขึ้นไปได้ไกลกว่าหลอดไฟ
แต่ก็ยังไม่สูงพอ
และสุดท้ายก็ร่วงลงมาราวกับสายฝน
พิงกี้จึงเฝ้าขบคิดหาวิธี คิดแล้วคิดอีก
แล้วก็คิดได้ว่า "มะนาวไง มะนาวสีเหลืองเหมือนดวงดาว"
แต่มะนาวมันก็หนักมากนะ
และแล้ว...
เธอเจอเครื่องเป่าใบไม้ ใต้กองใบไม้เก่าๆ
เธอเริ่มเอาลูกมะนาวใส่เข้าไปในเครื่องเป่าใบไม้
แล้วก็ยิงลูกมะนาวออกจากเครื่อง ด้วยแรงดันมหาศาล
พวกลูกมะนาวก็ลอยละล่องไปบนฟ้า และไปได้สูงกว่าเพชร
ไปได้ไกลกว่าหลอดไฟ แต่ก็ยังไกลและสูงไม่พอ
แถมยังร่วงลงมาใส่พิงกี้เต็มไปหมด
เธอไม่รู้แล้วว่าต้องทำยังไงดี
เพราะไม่เหลืออะไรให้เธออธิษฐานอีกแล้ว ไม่ใช่แค่เธอ
แต่ไม่เหลือให้เด็กทุกคนในโลกนี้เลย แม้แต่เด็กโตก็ไม่เหลือ
หากปราศจากดวงดาว โลกนี้ก็เป็นแค่สถานที่ ที่มีแต่ความมืดและความสิ้นหวัง
ถ้างั้นพิงกี้อธิษฐานขออะไรล่ะ
โอเค จูลี่ ถ้าคุณพร้อม ขอให้เบ่งแรงๆ อีกครั้งเดียว
- โอเคๆ - เบ่ง
เบ่งต่อไป
เบ่งให้สุดแรงเลย
- แรงอีก เบ่งต่อไปๆ - มาแล้ว คนเก่ง
- เบ่งต่อ - เบ่ง
อะไร
คุณทำได้ดีมากเลย
ลูกปลอดภัยมั้ย ปลอดภัยมั้ย
- ลูกปลอดภัยมั้ย โอเคมั้ย - โอเค
ทำได้ไม่เลวเลย ว่ามั้ย
เธอสมบูรณ์
งดงามมาก
สมบูรณ์แบบมาก
ลูก... ลูกสมบูรณ์แบบ
เสร็จแล้วล่ะ
แม่จะทำแบบนี้ให้นะ
ใช่จ้ะ
โอ้ ดูดได้มั้ยลูก
รู้มั้ย ดื่มนมขวดก็ไม่ได้ผิดอะไรนะ
เด็กๆ
พวกเขามาสู่โลก ร่างเล็กๆ ที่เชื่อมั่นเหล่านี้
แม่จำได้ตอนที่ลูกเกิด ลูกน่ะ...
ลูกมองหน้าแม่
เหมือนเชื่อว่าแม่มีคำตอบให้ทุกอย่าง
และจำได้ว่าลูกกล้าหาญแค่ไหน...
ที่เชื่อแบบนั้น
จูล
แม่ขอโทษนะที่แม่ไม่มีคำตอบให้ลูกทุกเรื่อง
หนูรู้ค่ะแม่
แต่ลูกมี
ลูกมีคำตอบเสมอ
นั่นความผิดแม่เอง
ที่มองหาคำตอบจากลูก
แต่ลูกทำได้นะ จูล
ลูกทำได้
หลานจะไม่เป็นไร
ลูกก็จะไม่เป็นไร
แม้แต่แม่เองก็ไม่เป็นไรเหมือนกัน
ลองคิดถึงพวกแม่หม้าย ที่อยากแต่งงานจนตัวสั่นดูสิ
หนูรักแม่นะคะ
ลูกเป็นลูกแม่นะ
พี่คนโตอยากเห็นหน้าน้องจะแย่แล้วจ้ะ
หวัดดีจ้ะ
นี่น้องสาวหลานไง
เรามีหน้าที่ต้องปกป้องน้องนะ พี่ใหญ่
คิดว่าทำได้มั้ย
ทำได้แน่นอนอยู่แล้วจ้ะ
อยากจับน้องมั้ย
- อยากจับน้องมั้ยลูก - มานี่สิ
หวัดดีซิ
- มานี่สิลูก - น้องอยู่นี่ไง
- ใช่ เอาลูกโป่งมาให้ลูกคนเดียวเลยนะ - นั่นใครเหรอจ๊ะ
- โอเค - ต้องอัดวิดีโอนี่ไว้
โอเค
วันนี้ วันที่ 9 ตุลาคม ปี 1995
เราได้ต้อนรับสมาชิกใหม่ของครอบครัวเรา
นี่คือเรเชล
- เธอดีใจมากที่ได้มาอยู่ที่นี่ - ไงเด็กน้อย
- เธอหนักสามกิโลกรัม ห้าขีด - สามกิโลกรัม ห้าขีด
- เดี๋ยวก็โต
- เกิดเมื่อเวลาสามทุ่ม 48 นาที - สามทุ่ม 48 นาที
- ไหนลองพูดว่า "หวัดดีเรเชล" ซิ - ขอโทษที่ขัดจังหวะนะคะ
ได้เวลาอาบน้ำแล้วค่ะ
- ได้เวลาอาบน้ำแล้ว - เท็ดดี้ไปดูน้องอาบน้ำกันเถอะ
-ไปดูน้องอาบน้ำกันนะ - ไปกับยายนะครับ
โอเค ผมเอาลูกไปวางให้เอง
ลูกหลับอยู่นะ
ลูกไม่เป็นไรหรอก
- เธอหลับอยู่น่ะค่ะ - ดูเด็กน้อยคนนั้น
- หลับอยู่เลย - เห็นคนนั้นมั้ย
- เห็นน้องมั้ยจ๊ะ - อาบน้ำให้สนุกนะลูก
นั่นน้องสาวตัวเล็กของหลานไง
ดูยายหนูนี่สิ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
- เดี๋ยวเรากลับมานะ - โอเค
คุณกินยารึยัง
ยัง อยู่ในกระเป๋าเสื้อผ้าค่ะ
แต่ฉันจะไม่กินหรอก
แค่หกสัปดาห์เอง ขอแค่นั้นนะ
เก้าเดือนฉันยังทำได้เลย อีกแค่หกสัปดาห์เอง ไม่ได้เหรอ
- ฉันสัญญาว่าฉันจะกินจริงๆ - จูล
ฉันจะกิน ฉัน...
ฉันรู้ มันเหมือนอัดความกดดันใส่ตัวเองตลอดเวลา
ฉันเข้าใจ และถ้าความรู้สึกฉันมันดิ่งลงอีก
ถ้าฉันรู้สึกว่าควบคุมไม่ได้ ฉันรู้ว่าฉันมียาอยู่
ยาอยู่ตรงนั้น และฉันก็จะกินมันทันที
ฉันสัญญา ฉันรู้มันไม่โอเค แต่โอเคนะ
ไม่ๆ มันไม่โอเคเลย
ผมจะไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก
และคำสัญญาของคุณมันไว้ใจไม่ได้
คุณทิ้งลูกไว้ในเครื่องหัดยืนบ้านั่น
จะต้องคุยเรื่องนี้กันตอนนี้เลยใช่มั้ย
อย่ามาทำเหมือนผมเป็นพวกงี่เง่านะ
ผมต้องคอยระวังคำพูดของผม ไม่ให้กระทบจิตใจคุณอยู่เป็นปี
เพราะผมรู้ว่าต้องรักษาสัญญา
มันไม่แฟร์เลยนะที่จะมาคุยเรื่องนี้ตอนนี้
ไม่ต้องมาพูดว่าอะไรแฟร์ไม่แฟร์ นี่มันไม่เกี่ยวกับคุณ
นี่มันไม่ได้เป็นเรื่องของคุณ แต่เป็นเรื่องของลูก
ได้
พอใจรึยัง
ผมจะไปดูลูกๆ
อีธาน
ฉัน... ฉันกินไม่ได้จริงๆ
ฉันกินไม่ได้
คุณจะเห็นแค่ฉันเหวี่ยงไปมา แค่นั้น
ฉันสัญญา
จะดูใต้ลิ้นฉันก็ได้ แต่ฉันกินไม่ได้จริงๆ
มีสีเทียนตรงนั้นนี่ แม่ขอสีนั้นได้มั้ย
สีสวยมาก
ระบายสีเก่งมากลูก
แล้วสีนี้ล่ะจ๊ะ จะเอาสีนี้ด้วยมั้ย
แม่ยกสีนี้ให้ลูกได้นะ แม่ไม่ว่าอะไรหรอก
โอเค
พี่เบิ้มอยู่ไหนเอ่ย
- หวัดดี - หวัดดีพวก
- โอ้ น้องหลับอยู่ - ใช่
ในนี้ดูยอดมากเลย
- นี่ของใหม่เหรอ - บางอันน่ะค่ะ
-เตียงกระโจมอีกแล้วเหรอ - ใช่
- นั่นปีศาจดวงดาวใช่มั้ย่ - คุณว่าใช่มั้ยล่ะ
- น่ากลัว - ผู้ร้ายไง
ไม่มีดาวเลย
ไม่มีค่ะ แต่ไม่ต้องห่วงหรอก กำลังเขียนตอนที่มีความสุขแล้ว
- ไหนขอดูหน่อย - ไม่ ยังไม่ได้ เก็บไว้เซอร์ไพรส์ค่ะ
ไว้ทีหลัง
โอเค
- ต้องไปแล้ว - ค่ะ
บาย
บายนะพวก
- ทำงานให้สนุกค่ะ - บาย
ทุกอย่างโอเคค่ะ
โอเคนะ
- โอเค - ไม่ต้องห่วงนะ
ได้ บาย
- เลิกห่วงได้แล้ว - โอเค
- ทำงานให้สนุกนะ - บาย
บาย ปาป๊า
แม่ว่าแม่เห็นยายกำลังเดินมานะ
นั่นใช่ยายมั้ยนะ
นั่นใช่ยายมั้ย
นั่นใช่ยายมั้ย โอ้ ยายมาแล้ว
มาเร็ว
มาแล้วค่ะ แม่
เดินดีๆ นะ
มาแล้วแม่
ดีจ้ะๆ
หวัดดีค่ะ
หวัดดีพ่อเท็ดดี้ หลานยาย
ไม่ทักยายหน่อยเหรอลูก
พ่ออยากกลับบ้านน่ะ
แต่แม่ก็ไม่ได้ตกลงไปใช่มั้ยคะ ตกลงไปมั้ย
แม่ไม่ได้บอกปฏิเสธจ้ะ
ทำตัวดีๆ หน่อยนะจูล
- เขาเป็นพ่อคนเดียวของลูกนะ - ค่ะ
นี่ ดูนี่สิ มานี่เร็ว
นี่ไงตาของหนู
ไง
แม่บอกว่าลูกกำลังหาคนช่วยทาสี
พระเจ้า นี่เหมือนวิวหน้าต่างห้องเก่าของลูกเลย
จำพวกนี้ได้มั้ย
ค่ะ จำได้อยู่แล้ว
รู้มั้ย ลูกก็เคยมีสะดือแบบนี้เลย
ลูกไม่ควรมาสูดกลิ่นอะไรแบบนี้ดีกว่านะ
มันเป็นยางดิบน่ะ ไม่มีอะไรน่าห่วงหรอก
- แม่คะ - อยู่ห้องเท็ดดี้ แต่อย่าเพิ่งเข้ามานะ
- เรายังไม่เสร็จ - โอ้ โอเค
เอาล่ะ นกเอย เครื่องบินเอย
ซูเปอร์แมน
ดูลูกสิ
- แม่รักลูกนะครับ ลูกหล่อมาก - หล่อจังเลย
หล่อมากลูก
- มานี่เร็ว - แม่ชอบฮาโลวีนมากเลยนะ
- ต้องเปลี่ยนผ้าอ้อมแล้ว - มีปัญหาอะไรเหรอ
- ต้องเปลี่ยนผ้าอ้อมน่ะค่ะ - อยากช่วยยายมั้ยจ๊ะ
- หนูไปช่วยพ่อทาสีนะคะ - ได้ๆ
ไงจ๊ะหนูน้อย สวัสดีจ้ะ สาวน้อย
จ้ะ รักหลานจ้ะ อยากช่วยยายมั้ย
โอ้ ตายแล้ว
สีสวยนะ
หวังไว้เหมือนกันค่ะ
นี่ เดี๋ยวพ่อเตรียมของให้
เอาอันนี้...
แล้วก็ตรึงไว้แบบนั้น
เข้าใจแล้วค่ะ
นี่ไง แบบนั้นแหละ
คนที่ร้านขายสีบอกว่า ลูกกลิ้งพวกนี้เป็นแบบไม่มีขุย
แต่ไม่มีหรอก ลูกกลิ้งไม่มีขุยน่ะ
และเราก็ไม่อยากให้มันเป็นลายขุยๆ ด้วย
ลูกเอาอันนั้นไป พ่อเอาอันนี้เอง
ทีนี้ก็เหมือนกับที่พ่อเคยสอน...
แค่...
กำหนดทาง...
ป้าย...
แล้วก็ทาปาดออกไป
เอาล่ะ
ออกมาสวยทุกครั้ง
แบบนั้นแหละ
นั่นไง
พระเจ้า พ่อขอโทษนะ ดอกไม้ของพ่อ
พ่อขอโทษ
พ่อขอโทษนะ
นั่นของลูกไง นั่นให้ลูก
โป๊ะ
ว้าว ลูกใหญ่ด้วย
มันไม่เหลือแล้วล่ะ
แม่ไปเติมก่อนนะ แม่ไปเอาเพิ่มก่อนนะ
โอ้ ไม่เป็นไรจ้ะ ไปกันเถอะ
หิวนมเหรอจ๊ะ หิวนมมั้ย
โอเค
เอาล่ะ หนูดึงผมแม่อยู่นะลูก
โอเค โอเค
โอเคลูก
ไม่ร้องสิ อยากได้อะไรเหรอ
จะเอาอะไรเหรอลูก อยากได้อะไรจ๊ะ อยากได้อะไร
ไม่เอาน่า แม่รู้ แม่พยายามอยู่นี่ไง
โอเคน่า
เดี๋ยวแม่ชงนมให้นะ
เท็ดดี้แม่อยู่ตรงนี้นะลูก
มาแล้ว มาแล้ว
มาแล้วจ้ะ มาแล้ว
แม่ทำอะไรผิดเหรอ
เท็ดดี้ แม่อยู่ตรงนี้นะ
ไม่เอาน่า ไม่เอานะ
ลูกจ๋า หยุดร้องเถอะนะลูก ขอร้องล่ะ
ลูกใส่หินเข้าไปแล้วนะจ๊ะ
ลูกใส่ลงไปหมดแล้วไง
ไปเก็บมาเพิ่มได้นะจ๊ะ
ไปสิ
- ไงทุกคน - ลูกเอาหิน... หวัดดี
ดูสิ พ่อมาแล้ว
วันนี้กลับบ้านเร็วจัง
- หวัดดี - พ่อมาแล้ว
- เป็นไงกันบ้าง - ดีค่ะ
- ดีเลย - ค่ะ
- ห้องลูกสวยมากเลยล่ะ - เยี่ยม
เราเลือกสีได้เหมาะมาก น่ารักสุดๆ
- ลูกต้องชอบแน่ๆ - ดีแล้ว
ผมกับหนุ่มน้อยนี่ มีธุระต้องไปจัดการด้วยกัน
คุณจะไปด้วยกันมั้ย เราแวะกินพิซซ่าได้นะ
ไม่ล่ะ หนุ่มๆ ไปสนุกกันดีกว่า เราจะสนุกตามประสาผู้หญิงละกัน
- โอเค - ค่ะ ขอให้สนุกนะ
- อีกประมาณชั่วโมงนึงผมกลับมานะ - ได้
บาย
บายนะ
รักนะ
พิงกี้ ทิงเกอร์บิงก์กับแม่ของเธอ เคยเป็นเพื่อนสนิทกัน
ทั้งสองไปเที่ยวสวนสาธารณะด้วยกัน
อบขนมด้วยกัน
เล่นแต่งตัวด้วยกัน
จนวันหนึ่ง แม่ของพิงกี้ก็ไม่สบาย...
และเล่นกับพิงกี้ไม่ได้อีก
ก่อนนอนทุกคืน พิงกี้จะอธิษฐานกับดวงดาว ขอให้แม่ของเธอหายป่วย
แต่ดวงดาวก็เริ่มหายไปจากท้องฟ้า ทีละดวงๆ
แม่ของพิงกี้ก็อาการแย่ลง
คืนหนึ่งพิงกี้มองไปนอกหน้าต่าง
และดวงดาวก็หายไปหมดแล้ว
ไม่เหลืออะไรให้พิงกี้ได้อธิษฐานอีกต่อไป
อันนี้เหรอ
หรือว่าอันนี้
นิ้วเวทย์มนตร์ของพิงกี้ก็เริ่มปวดแปล๊บขึ้นมา
เธอเริ่มคิด คิดวนไปวนมา
"หนูต้องเอาดวงดาวกลับมาท้องฟ้าให้ได้" พิงกี้บอกแม่ของเธอ
"แต่หนูไม่รู้ว่าต้องทำยังไง"
พ่อว่าเอาอันนี้แหละ
ลูกคิดว่าไงครับ
- ผมว่าเราเอาอันนี้ก่อนดีกว่า - ครับ เดี๋ยวผมกลับมา
สองและ 15/16
แล้วก็ไปเลย
โอ้โฮ ถอยหลังเหรอ
โอเค
แม่รักลูกนะ ลูกแม่
ไม่มีอะไรจะสนุกไปกว่าเล่นดินโคลนแล้วเนอะ
โอ้ ขอบคุณครับ พ่อก็อยากเล่นดิน
(แตกง่าย)
พิงกี้ปราบอสูรดวงดาว และนำดาวกลับท้องฟ้าได้ทุกดวง
และเด็กทุกคนบนโลกก็อธิษฐานได้อีกครั้ง
แบบนั้นใช่มั้ย
จบดีใช้ได้เลย
- จริงเหรอ - ใช่
แล้วพิงกี้อธิษฐานอะไรล่ะ
พิงกี้เหรอ
ใช่
สิ่งนี่
สิ่งที่เธอต้องการมาตลอด
หวัดดีผมมาเยี่ยม เรเชล เดวิส นาธาน ครับ
- พ่อ - เธอเพิ่งคลอดครับ
- หวัดดี - ไง
รอเจอน้องนะ
ไง ดูซิว่าใครมา
หวัดดี
- ยินดีด้วยนะครับ คุณตา - โอ้ ยินดีกับนายเหมือนกัน
เอานี้ไปให้น้องหน่อย
แป๊บนึงนะ
เป็นไงบ้างลูก
โอเคค่ะ
สวัสดี
- สวัสดี - ลูกตื่นเต้นที่ได้เจอตาด้วย
เหมือนกันเลย
หวัดดี
หวัดดีจ้ะ
ตารู้จ้ะ ตารู้
อยู่นี่ไง
หวัดดี
ขอบใจนะ
"พิงกี้ ทิงเกอร์บิงก์ กู้ดวงดาว"
"ให้เรเชล เท็ดดี้ และอีธาน"
รู้มั้ยลูก บางครั้งดวงดาว ก็ถูกบดบังโดยก้อนเมฆ
และบางครั้งก็ถูกบดบังรัศมี ด้วยแสงอาทิตย์
บางครั้งดวงดาวก็แอบซ่อนอยู่หลังดวงจันทร์
ต่อให้ลูกไม่เห็นมัน แต่มันก็ยังอยู่ตรงนั้น
ก็เหมือนแม่ไงจ๊ะ
ต่อให้ลูกไม่เห็นแม่...
แต่ความรักของแม่ก็จะอยู่กับลูกเสมอ
"ในปี 1995 ภาวะซึมเศร้าหลังคลอด ยังไม่เป็นที่พูดถึงและมีการวินิจฉัยกันมากนัก"
"ทุกวันนี้เรารู้ว่าหนึ่งในห้าของคุณแม่มือใหม่ ป่วยด้วยโรคซึมเศร้าหลังคลอด"
"แต่หลายคนยังอายที่จะบอกกับใครๆ ว่าพวกเธอรู้สึกยังไง"
"ถ้าคุณคือหนึ่งในนั้น คุณไม่ได้เป็นแม่ที่แย่ และคุณไม่ได้ตัวคนเดียว"
"ภาวะซึมเศร้าหลังคลอดรักษาได้ โปรดขอความช่วยเหลือเพื่อให้อาการดีขึ้น"
"จูลี่พลาดไปหลายอย่าง"
"แด่ไบรอัน แซมมี่ และแอนนา"
แปลคำบรรยายไทยโดย ปาริชาติ ชัยพิกุล