بامابین تقدیم می‌کند :.:.Bamabin.com:.:.
مترجمین سمیر نعمتی نژاد و مـهـدی تـرابی
‫...همچنان از کم و کیف شرایط، ما را مطلع میسازد
‫گزارشات زنده ی ما از کلانتری شهرک آتنا ‫نشان می دهند که
‫اوضاع در آنجا بسیار وخیم است.
‫در دو ماه اخیر، این سومین مورد
‫سوء رفتار پلیس است که کشور را ‫در بُهت فرو میبرد.
‫وزارت کشور، هنوز صحبتی در این مورد ‫نکرده است.
‫همین تازه، حوزه ی فرمانده «لوندریو» رو ‫ترک کردیم.
‫برادرم، دوازده و نیم شب، مُرد.
‫فعلاً هویت مأموران پلیس توی این ویدیو ‫مشخص نشده.
‫سربازرس قول دادن که
‫تحقیقات کامل و جدی باشن.
‫در ضمن، ایشون گفتن که ‫مجرم تحویل مراجع قانونی داده خواهد شد.
‫به خاطر «ایدیر»،
‫برادر کوچیکم،
‫خواهش میکنم که آروم باشید.
‫فردا، در خفا بینشون میریم.
‫ممنونم.
‫ممنونم، عبدل.
‫به هیچ وجه قابل قبول نیست که
‫افراد نیروی پلیس، از همکارهاشون ‫محافظت کنن
‫و وانمود کنن که نمیدونن
‫کی در شهرک آتنا که همه
‫همدیگه رو میشناسن، مسئوله.
‫از سیستم قضایی خواهشمندم که ‫تمام تلاشش رو
‫برای شناسایی و دستگیری افسران فاسد کند.
‫این خواهش رو از طرف یکی از ‫بهترین خانواده های فرانسه دارم.
‫خانواده ای که بارها و بارها ‫برای کشورمان جنگیده.
‫پدربزرگ ایدیر، یکی از تفنگداران ‫الجزایری ما بود.
‫خود عبدل هم تازه از مالی اومده.
‫اون به خاطر جنگیدن در اونجا ‫مدال های متعددی کسب کرده
‫به درخواست مادر ایدیر و برادرانش،
‫شکایتی در رابطه با منابع ناکافی...
‫لعنتی! فرار کنید!
‫حرکت کنید!
‫وایسید! چیکار میکنید؟
‫نباید برید اونجا! ‫نه!
‫- برید عقب! ‫- وایسا. کریم کجاست؟
‫چته، بابا؟ ‫ولم کن!
‫اینجا چه خبره؟ ‫چه غلطی میکنی؟
‫کریم! کریم؟
‫کریم!
‫زود باشید. اسلحه ها رو جمع کنید.
‫همینه! ‫کل اسلحه ها رو جمع کنید.
‫شلیک نکنید!
‫یالا! ‫الان دیگه پلیس ماییم.
‫باشه!
‫بگیرید که اومد، مادرقحبه ها!
‫اسلحه ها رو پیدا کنید! ‫بگردید.
‫ما پلیس هستیم! ‫ما پلیس هستیم!
‫- ما پلیس هستیم! ما پلیس هستیم! ‫- کریم! گاوصندوق رو پیدا کردیم.
‫- اینجاست. ‫- کجاست؟
‫بیا، بیا، بیا.
‫- چیکار میکنی؟ بازش کن دیگه! ‫- نمیشه. هیچی واسه باز کردنش ندارم.
‫خب، بلندش کنید که ببریمش. ‫زود باشید.
‫همه چی رو ببرید. حتی کلاه خودها. ‫همه چی رو ببرید.
‫فلش بال دارن! ‫بریم!
‫- یالا! ‫- شلیک کنید! بریم، بریم!
‫کریم! بیا. مسیر پارکینگ رو ‫پیدا کردم.
‫- اینجاست، آره؟ ‫- بریم. بریم.
‫برو! بریم. بریم.
‫- از این طرف. همین جاست. یالا، اینجاست. ‫- زود باش.
‫- یالا، گاو صندوق رو بیار. ‫- یالا. بریم.
‫بیارش. بیارش! ‫بریم. زود باش. هواشون رو داشته باش.
‫بریم، بریم، بریم.
‫برو، برو.
‫یالا، یالا، یالا. ‫زود باشید. بیارینش اینجا.
‫زود باشید. زود باشید. ‫یالا. زود! بریم، بریم.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫به محض اینکه رسیدن، ‫باید بزنیم به چاک.
‫همینه. بیاید.
‫یالا، یالا!
‫وایسید تا منم بیام. ‫وایسید تا منم بیام.
‫- برو، یالا. ‫- یالا، یالا!
‫برو، برو.
‫بیاید، بیاید. ‫بریم، بریم!
‫بپر بالا.
‫زود باش.
‫پا شو، پسر.
‫- روشن کن دیگه، لامصب. ‫- بریم!
‫- یالا، یالا. برونش. ‫- برونش!
‫- زود باش! ‫- گور پدر تک تکتون.
‫- دهنتون رو سرویس کردیم! ‫- گور پدرتون!
‫- همینه، بی شرف ها. ‫- همینه، بی شرف ها.
‫گور پدر تک تکتون.
‫یالا، بریم. ‫می بینیمتون.
‫پیش به سوی شهرک! ‫آتنا!
‫گور پدرتون! گور پدرتون!
!کیر تو پلیس !کیر تو پلیس
‫درود بر آتنا!
‫آره، آره، آره! ‫آتنا!
‫به این میگن عرضه! ‫به این میگن عرضه!
‫آره!
‫- آره! ‫- آره!
‫همینه!
‫- بریم، بریم! ‫- زود باش، پسر.
‫اینو بگیر. اینو بگیر. ‫زود باش.
‫همه تون پیاده شید. ‫زود باش.
‫یالا! با بقیه برید بلوک 3 ‫یالا!
‫الان وقتش نیست، زینزین. ‫الان وقتش نیست.
‫تو رو خدا!
‫پدرشون رو در میاریم. ‫اینو داشته باش. اینو داشته باش.
‫- آره! ‫- همه چیتون رو آتیش می زنم
‫- آره! ‫- رشید، بهشون بگو که الان می رسیم.
‫زنگ بزن. زنگ بزن.
‫- خیلی خب، آروم باش. آروم باش. ‫- بهش زنگ بزن، پسر. بهش زنگ بزن.
‫- یالا، پسر. ‫- صبر کن تا بهش زنگ بزنم.
‫چیزی نمونده که برسیم، بچه ها. ‫آماده شید.
‫یالا! بریم!
‫- بگیر. ‫- برادر، «فیفو»، جواب نمیده.
‫- یعنی چی جواب نمیده؟ ‫- ای بابا! جواب نمیده!
‫- ببرش بالاتر. ببرش بالاتر! ‫- بزن بریم، پسر.
‫بکش سمت راست! بکش سمت راست!
‫- بگو خودی هستیم. بگو خودی هستیم. ‫- نمی تونم...
‫یه کاریش بکن!
‫بگو خودی هستیم! ‫مغز ندارن؟
‫لعنتی!
‫بابا، خودی هستی، خر نفهم.
‫برشون گردون و بسوزونش.
‫کریمه، کریمه! ‫وایسا!
‫درها رو باز کنید! ‫بازشون کنید.
‫یالا، یالا، یالا!
‫ایول، بابا! ‫آژیر هم کار میکنه.
‫اینجا رو! واسه همه گرمکن آوردم. ‫همه شون شبیه همن.
‫با این گرمکن ها، عین یه ارتش شدیم.
‫دیوونه شون میکنیم. ‫این دیگه یونیفرم ماست.
‫یه مشت آدم رو می بینن که عین هم لباس پوشیدن، ‫ولی نمی تونن تشخیص بدن کی به کیه.
‫تازه از باشگاه فوتبال دزدیدمشون.
‫بگو همین کار رو ادامه بدن.
‫- باید بسازیمش. بیشتر بسازید. ‫- نگاه کن.
‫از این ساختمون بغلی، چند تا بی سیم هم دزدیدیم.
‫الان دیگه هیچی از یه گروه بودن، ‫کم نداریم. نه؟
‫واسه خودمون ارتش شدیم. ‫اینجا رو.
‫سی تاشون اینجان.
‫جدیدن. هنوز توی پلاستیکن.
‫باشه، قبولت دارم. ‫بعداً که وقت شد، یه نگاه بهش می ندازم.
‫دیگه نمی تونیم تحمل کنیم.
‫دست از سرمون بردارین! ‫دیگه نمی تونیم تحمل کنیم.
‫- کریم... تسلیت میگم. ‫- خیلی ممنونم، خانم سانگره.
‫لطف کنید، برید توی واحدتون و پنجره هاتون ‫هم ببندید. بیرون نیاید.
‫خیلی مهمه که بیرون نیاید.
‫- منتظر چی هستید؟ ‫- مگه نشنیدید چی گفت؟
‫مگه نگفتم ببرش توی زیرزمین؟
‫گاوصندوق رو ببرید پایین. ‫ما اره برقی ها رو میبریم پایین.
‫- آماده ای؟ ‫- بدنم رو بزن، نه سرم رو، عوضی.
‫- برو بریم! ‫- آره، آره. بیا آزمایشش کنیم.
‫زنده و مستقیم از خط مقدم آتنا. ‫ما ترسو نیستیم.
‫کلانتری رو به گا دادیم. ‫دهن اون مادرقحبه ها رو سرویس کردیم.
‫اینم یه ویدئوی کوتاه از تجهیزاتیه ‫که دزدیدیم.
‫بزنش، بزنش!
‫هنوز داری فیلم می گیری؟ ‫آماده ای؟ آماده ای؟
‫می بینید؟ آره؟
‫یک... دو...
‫پسر؟ حالت خوبه؟
‫- برادر، خیلی باحال بود. ‫- آتنا! آتنا!
‫- خوشت اومد؟ ‫- برو عقب، خنگ خدا!
‫- برو عقب ببینم! ‫- آتنا، آتنا، آتنا، آتنا!
‫- چه غلطی میکنید؟ ‫- اینجا چه خبره؟
‫مگه الان وقته مسخره بازیه؟
‫تا زمانی که کامل خلع صلاحشون نکردیم، ‫جنگ ادامه داره.
‫- الکی وقت تلف نکنید. ‫ - زود باشید دیگه. مگه نشنیدید چی گفت؟
‫بریم! یالا! یالا!
‫ممنون، ممنون.
‫چند سالشونه؟
‫چهار سالشونه.
‫دوقلوئن.
‫دستکش هات رو دستت کن.
‫خیلی خب، بچه ها.
‫در جریان نقشه هستید.
‫توی این نقشه ها، ساختمون های اصلی ‫شهرک آتنا رو می بینید.
‫معماریش ساده ست. ‫دور یک حیاط اصلی ساخته شده.
‫یه تونل، زیر شهرک رد میشه. ‫ترافیک متوقف شده.
‫تمام ورودی های حیاط، با سنگر بسته شدن.
‫هدف اولمون اینه که این سنگرها رو ‫ضعیف کنیم
‫که عصر، با یه حمله ی هماهنگ ‫تمومشون کنیم.
‫احتمالش زیاده که دست شورشی ها ‫به تسلیحات رسیده باشه.
‫هوشیار و مواظب باشید.
‫سوالی نیست؟ ها؟
‫پس راه بیفتید!
‫زنده و مستقیم از شهرک آتنا.
‫پلیس از وجود «سباستین ال» نگران است.
‫مردی که به خاطر فعالیت های تروریستی احتمالیش ‫در سوریه، تحت تعقیب است.
‫سربازرس قول دادن که
‫تحقیقات کامل و جدی باشن.
‫در ضمن، ایشون گفتن که ‫مجرم تحویل مراجع قانونی داده خواهد شد.
‫دو به دو باشید.
‫سرعتتون رو بیشتر کنید.
‫آتنا!
‫آتنا! آتنا!
‫آتنا! آتنا! آتنا!
‫آتنا! آتنا! آتنا! آتنا!
‫بچه های اونجا، هیچ گونه احترامی ندارن.
‫آدم هات اصلاً اهمیتی به من نمیدن.
‫زود باش دیگه. ‫اوضاع قمر در عقربه.
‫تو هم مثلشونی. ‫میای وسایلت رو می ندازی و میری.
‫فرداش، میای و می بریشون.
‫هر وقت دلت بخواد میای، هر وقت دلت بخواد، میری. ‫کفش هات رو در بیار!
‫- چند بار بهت بگم؟ ‫- مختار؟
‫اصلاً گوشش بدهکار نیست. ‫بی تربیت.
‫حتی نفهمیدی که دم در، واسه ت تابلوی ‫خوش آمدگویی نصب کردم.
‫- جدی؟ بقیه ش کجان؟ ‫- چی میگی؟ کدوم بقیه؟
‫- بقیه ش، عزیزم. کجان؟ ‫- نه...
‫نمی دونم چی میگی.
‫- بقیه ی کوکائین رو میگم. ‫- توی دستشوییه.
‫جا، بهتر اونجا نبود؟
‫برو اونجا رو یه نگاه بنداز.
‫توی مخزنه. آره؟
‫از من دزدی میکنی، زنیکه ی خیکی؟
‫زود باش، برو.
‫- منتظر چی هستی؟ ‫- اومدم.
‫مگه اومدی خوش گذرونی؟
‫مرتیکه ی...
‫- الو؟ ‫- الو؟ بله؟
‫با آمبولانس میایم دم در ورودی.
‫به آدم هات بگو بذار رد شیم. ‫کسی رو آوردیم.
‫- خب؟ ‫- باشه، ردیفه.
‫بعداً همدیگه رو می بینیم. ‫خودت دیگه می دونی کجا.
‫- وایسا. ‫- خیلی خب. آره.
‫همون جایی که...
‫لعنتی، ترسوندیم! ‫بی شرف.
‫خیلی عصبیم کردید.
‫زود باش. یالا، یالا، یالا.
‫یالا دیگه. برو ‫یالا.
‫یالا، یالا. راه بیفت، کله کیری.
‫شما دو تا چه مرگتونه؟
‫برو، زود باش.
‫برو، برو. ‫برو داخل.
.بیل ها رو آوردم - .احسنت به تو -
‫یالا، یالا، یالا. ‫زود باش. زود باش. زود باش.
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫اسلحه ها رو آوردیم.
‫- کجا بریم؟ ‫- فقط برو.
‫پلیس ها اجازه ی رد شدن ‫بهمون میدن.
‫بهشون گفتم که یکی رو آوردیم.
،تا آب ها از آسیاب بیفته .اینا رو توی جنگل چال می کنیم
‫کار این خراب شده هم تمومه.
‫ای بابا! ‫این مسخره بازی ها چیه؟
‫آهای. جریان چیه؟
‫کریم، برادرت میخواد رد شه. ‫چیکار کنم؟
‫گفتم هیچ کس بیرون نیاد.
کی میخوای دست از این مسخره بازی ها بردارید؟ ها؟
‫منتظر چی هستید؟ ‫میخواید پلیس رو سرمون خراب شه؟
‫نه. بیخیال شو. ‫هیچ کس نباید رد شه.
‫- گور پدرت! ‫- چیکار میکنی، پسر؟
‫یالا، یالا، بزنید به چاک.
‫بزنید به چاک. ‫پلیس ها اومدن.
‫یالا، یالا، یالا، یالا.
.بریم قهوه خونه مأمورها رسیدن. همون جا مخفیشون می کنیم
‫یالا، زود باش. زود باش. ‫برو، برو، برو. از درب جلویی.
‫رسیدن! برو دیگه، لامصب.
‫منتظر چی هستی؟ ‫برو داخل. یالا دیگه.
‫نفر اول، سرعت رو زیاد کنه. ‫برو، برو، برو، برو.
‫یالا دیگه! راه بیفت! ‫برو. بذار من برم. بذار من برم.
‫خفه شو! برو کنار! ‫برو کنار، لامصب!
‫میگم بذار من برم. ‫مگه نمی شنوی؟
.آروم، آروم
‫آروم! آروم! آروم!
‫آروم، آروم!
‫کنار هم باشید. از این طرف حیاط، ‫میریم اون طرفش.
‫- مختار اوناهاش! ‫- مختار اوناهاش! مختار!
‫- اوناهاش. ‫- الان میان سمتمون.
‫راه برید. سرعت بدید.
‫اینا یه مشت بی تخمن. ‫ولشون کنید.
‫- خفه شون کن. ‫- بچه ها، مختار اوناهاش.
‫چی توی ساکه؟
‫مختار، چی توی ساکه؟
‫برگرد، برگرد. ‫بیا اینجا، بیا اینجا.
‫میخوای با تیر بزنمت، مادر جنده؟
‫- مختار؟ چی میگی؟ ‫- میخوای بزنمت؟
‫جرئت داری بیا جلو.
‫برو در مادرت بذار. ‫برو در مادرت بذار.
‫- حرومزاده ی بی تخم. ‫- برو گمشو
‫- بی تخم عوضی. ‫- برو عقب ببینم.
‫ساک ـت.
‫- چی می خواید؟ ‫- ساک هاتون رو.
‫ساک، ساک.
‫مامانت هم می ذارم توی ساک
‫- برید عقب، بی شرف ها. ‫- آروم باش. برو عقب.
‫واسه چی سرعتتون رو کم کردید؟ ‫زود باشید، زود باشید.
‫زود باشید، برید داخل. ‫رسیدیم، رسیدیم.
‫- اون ساک های لامصب رو بدید. ‫- برو درب رو باز کن.
‫چی میگی؟ ‫جریان چیه؟
‫گمشو بابا!
‫اینجا چه خبره؟
‫آروم باشید! ‫آروم باشید!
‫بی شرف!
‫چیه؟ چیه؟
‫گور پدرتون!
‫بیا!
‫چته؟
‫- چی میخوای؟ ‫- واسه چی به من زل زدی؟
‫میگم... تو طرف کی هستی؟
‫داداش...
‫کریم، کریم... حالمو نگیر، کریم.
‫فایده ای نداره. ‫اینا بهت کیر میزنن.
‫به من درس اخلاق میدی؟
‫میخوام خودم رو جمع و جور کنم.
‫برادرمون مُرده، بعد تو فکر پول در آوردنی؟
‫خب که چی؟ ‫به من چه؟
‫برو عقب ببینم، بی تخم!
‫اینا چیه همراهت آوردی؟ ‫اسلحه ان؟
‫- ساکش رو چک کنید! ‫- آهای!
‫میخوای کی رو تحت تأثیر قرار بدی، ها؟
‫- گمشو ببینم. ‫- کی؟ اسلحه ها رو بده و برو پی کارت.
‫- اون وقت، ردیفه. ‫- برو درت بذار!
‫- برو گمشو! ‫- ساک رو بهمون بده.
‫- مختار، جدی گفتم.
‫- اسلحه ها رو بده دیگه. ‫- همه شون رو بده.
‫کریم، پلیس ها دارن میان.
‫شما برید اون طرف. اون طرف. ‫برید رو پشت بوم بلوک هفت.
‫اینو بدون بی شرف... هنوز کارمون با هم ‫تموم نشده.
.‫آتیش درون جوون ها روشن شده ‫آتیش هم با آب خاموش میکنن.
‫پیشنهاد من اینه که بریم بیرون ‫و به آرامش دعوتشون کنیم.
‫اگه آتیش، تبدیل به یه شعله ی بزرگ شد، چی؟
‫شیخ، وسط سالن، کوکتل مولوتف ‫پرتاب کردن.
‫یه آتیشی راه انداختن که نگو و نپرس. ‫خدا رو شکر، خاموشش کردیم.
‫- الحمدالله. ‫- الحمدالله.
‫- باید خانواده ها رو ببریم. ‫- برادر، شیر باید بچه شیر رو آروم کنه.
‫این بچه شیرها، کله شون بوی قرمه سبزی میده.
‫نمی خواد شعر تحویلم بدید. ‫ما اینجا چیکار می کنیم؟
‫دیگه باید چی بشه که بفهمید؟
‫اینا از حد گذروندن!
‫با میله زدن تو سرم!
‫جمجمه ام رو سوراخ کردن.
‫رفتن توی کلانتری و کل اسلحه ها ‫رو بردن.
‫میگید چیکار کنیم؟ دست رو دست بذاریم؟ ‫وایسیم تا پر پر شن؟
‫- برادران، باید بریم بیرون. ‫- آروم باش، برادر.
‫- حرفت رو شنیدیم. ‫- رفتن فایده نداره.
‫ما هزاران نفریم. ‫اونایی که نمیرن رو چیکار کنیم؟
‫بذار بمونن! اگه بخوان توی این مستراح بمونن ‫که عقل ندارن.
‫لطفاً آروم باش.
‫باید با اون حرف بزنیم.
‫برادرش، شاخشونه. ولی کسی به اون ‫احترام نمیذاره.
‫- اینا خانواده ی خشونتن. ‫- کسی دستش به برادرم نمی خوره.
‫- پیداش که کردید، بیاریدش پیش خودم. ‫- بسه. آروم باش.
‫برادر عبدل. میشه پیشنهاد رفتن بدیم؟
‫همینمون مونده که گوش به فرمان ‫سرکوب گر شیم.
‫آره، ضعیف ها رو باید ببریم.
‫کریم رو پیداش میکنم و باهاش ‫حرف میزنم.
‫خوبه.
‫باید «سباستین» رو پیدا کنیم و بندازیمش هلفدونی
‫که کس دیگه ای رو توی خطر ندازه.
‫برادران، بین ساختمون ها پخش شین.
‫خانواده ها رو با نهایت آرامش می بریم.
‫بریم، به کارمون برسیم.
‫اگه توی راهتون، بچه ای رو با خودتون دیدید، ببریدش.
‫برادران، توی بلوک 9 بهمون احتیاج دارن.
‫- مستقیم میریم اونجا. ‫- صابر؟
‫به عبدل کمک کن که برادرش رو ‫پیدا کنه.
‫اگه سباستین رو پیدا کردید، ‫حتماً از اینجا دکش کنید.
‫این خیلی ضروریه. خب؟
‫- با بلوک 4 شروع می کنیم. ‫- خیلی خب، اسکوترم رو آوردم.
‫کریم هستم. لطفاً پیغام بگذارید.
‫همین جا پیاده ام کن.
‫- برو ببین اون پشته یا نه؟ ‫- باشه، الان میرم.
‫کریم!
‫کریم! کریم!
‫شلیک نکن، لامصب!
‫اونا بیشترت می تونن شلیک کنن. ‫کریم کجاست؟
‫من از کجا بدونم؟
‫این بی شرف ها رو بزنید! ‫برو، برو!
‫کافیه!
‫شلیک نکنید!
‫باید خانواده ها رو ببریم. ‫لعنتی!
‫کریم!
‫- اینجا نمونید! ‫- برو، برو، برو!
‫برو، برو.
‫کریم!
‫خانم، بیا پایین.
‫بیا پایین، خب؟
‫- دیدیش؟ ‫- نه، نه.
‫بلوک 7
‫بچه ها، بچه ها! ‫برو دنبال بچه ها.
‫آروم، آروم!
‫وایسا، وایسا. ‫سباستین اون پایینه؟
‫چیکار کنیم؟
‫- بریم... زود باشید. ‫- یالا، بریم.
‫سباستین؟
‫سباستین!
‫یه جای امن رو واسه خانواده ها پیدا کردیم. ‫تو هم بیا.
‫- بلندش کن. زود باش. ‫- پا شو.
‫بریم.
‫ردیفه.
‫بریم.
‫- بیا، از این طرف. ‫- نه.
‫نه، نه، نه! ‫مهد کودک، صابر.
‫کافیه! بسه! خانواده ها میخوان رد شن
‫برو.
‫سباستین! سباستین!
‫وایسا، وایسا. از این طرف.
‫- برید! ‫- برید بیرون.
‫برید!
‫زود باشید. باید برید. ‫خواهشاً دست بجنبونید.
‫خانم، از اینجا بریم. ‫زود باشید.
‫نه، نه...
‫- کس دیگه ای هم مونده؟ ‫- نه، دیگه کسی نمونده.
‫بیا. اینجا بشین.
‫چیزیت نمیشه. ‫برمی گردم واسه ت.
‫صابر، پرده ها رو ببند.
‫درب پشتی رو قفل می کنم.
‫- پیشش باش. ‫- باشه.
‫برم ببینم کریم خونه ست یا نه. ‫نذار جایی بره.
‫بریم!
‫نباید اینجا بیاید. ‫چیکار می کنید؟
.داریم همه رو می بریم
‫نباید اینجا بمونید.
‫تسلیت میگم.
‫خدا بهت صبر بده، برادر.
‫تسلیت میگم.
‫کمکی خواستی، بهمون بگو.
‫خدا به تو و خانواده ت صبر بده.
‫ناراحت شدم. ‫عبدل، اگه کمکی خواستی...
‫- عبدل. ‫- ما پشتتیم، پسر.
‫عشقی، برادر.
‫- کریم کجاست؟ ‫- به تو چه؟
‫- دیر کردی، عبدل. ‫- مامان، نباید اینجا میومدی.
‫- اینو در بیار. ‫- نه...
‫- برو، دعا کن. ‫- ماما، نباید اینجا میومدی.
‫برو واسه برادر کوچیکت دعا کن.
‫باشه، پس میریم.
‫میشه از اینجا برید بیرون؟
‫خواهش میکنم. ‫اینجا واسه تون امن نیست.
‫میشه کمکم کنی؟ کمکم کن. ‫از اینجا برید. آرامشتون رو حفظ کنید.
‫اینجا خیلی خطرناکه.
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫برید، برید، برید.
‫فوراً از اینجا برید.
‫کریم کجاست؟ ها؟
‫مامان کجاست؟
‫وقتی ازت سؤال میپرسم، ‫جوابم رو بده.
‫پیش خاله مریم و بقیه.
‫- تو چرا نرفتی کمکش؟ ‫- چرا یه جور رفتار میکنی که انگار واسه ت مهمه؟
‫- این تویی که هیچ وقت کمک نمی کنی. ‫- بعداً در این رابطه حرف می زنیم.
‫- بریم. ‫- من می مونم.
‫توضیح بده. دردت چیه؟ ‫از دستور کسی تبعیت می کنی؟
‫این همه بلا سرمون آوردن. واسه چی ‫ازشون حمایت می کنی؟
‫- نمی دونی چی داری میگی. ‫- چرا دوست نداری اینجا خاکستر بشه، بره؟
‫تو نمی دونی چی داری میگی! ‫باور کن، خشمی که من دارم رو تو نداری.
‫باور کن، الان وقت جنگ نیست!
‫نمی فهمی که جنگ شروع شده؟
‫برو گمشو! آره! برو گمشو! ‫گورت رو گم کن!
‫عبدل! عبدل! ‫اینجا، برادر.
‫عبدل!
‫عبدل، نرو! ‫خواهش میکنم!
‫تو بهمون احتیاج داری. ‫پیشمون بمون.
‫عبدل! ‫کجا میری، عبدل؟ نرو!
‫شما بچه ها، همه تون خنگید! ‫همه چی رو دارید به گا میدید.
‫- مشکلت چیه؟ ‫- وایسا!
‫چه غلطی می کنید؟
‫تو رو خدا، آرومش کنید. ‫تو رو خدا، آرومش کنید.
‫آرومش کنید، لطفاً.
‫ببخشید.
‫- بچه هام رو میخوام... ‫- نگاهش کن.
‫- همه ی این اتفاقات تقصیر شماست. ‫- دارم لیز می خورم.
‫- الان می ندازیم. ‫- ببخشید. باید صبر کنید.
‫- بی شرف های بدرد نخور. ‫- یک، دو، سه.
‫یه مشت بچه اید که می خوای ادای گنده ها رو در بیارید.
‫الان می ندازینم.
‫- بیاید کمک. ‫- یه مشت عوضی هستید.
‫نمی دونید چطور بلوک رو کنترل کنید.
‫- شماها زور بچه ها هم ندارید. ‫- ممنون، برادر.
‫دست از بچه بازی در بیارید.
‫- آتنا! آتنا! ‫- آهای! اسلحه هاتون رو بذارید زمین.
‫بسه!
‫شلیک نکنید!
‫کافیه! آهای!
‫- مامان! ‫- عبدل، کجا بودی؟
‫- همه جا رو دنبالت گشتم. ‫- برو خونه ی خاله مریم تا اوضاع آروم شه.
‫- برادرت کجاست؟ ‫- خونه ی امیناست. نگرانش نباش.
‫- چرا با ما نمیاد؟ ‫- نفرات زیادن.
‫- با گروه بعدی میاد. خب؟ ‫- اون ضعیفه. خودت هم می دونی.
‫قسم بخور که مواظبش باشی.
‫باشه، باشه، باشه. ‫رد شید. زود باشید، زود باشید.
‫- همه برن بیرون. ‫- هل نده!
‫هل نده! ‫نفرات زیادن.
‫برو دیگه!
‫- هل نده! ‫- برو دیگه.
‫- آهای! آروم باش! ‫- گفتم برو!
‫اوضاع در شهرک آتنا، رو به وخامت است. ‫[ پروژه ی آتنا: جنگ چریکی در شهر ]
‫جوانان و شورشی ها...
‫یالا، بلندش کن. ‫زود باش.
‫بسه. بریم. ‫برید جلو.
‫برو!
‫سمت چپ! سمت چپ! ‫سمت چپ!
‫صبر کن، صبر کن.
‫حالا!
‫تخم حروم ها!
‫زنده و مستقیم از شورش موجود...
‫با فاصله ی چند سانتی از مردم...
‫سپرها رو بکشید بالا.
‫سمت راست! ‫آرایش نظامی بگیرید.
‫- سپرها بالا! ‫- سپرها بالا!
‫سپرها!
‫- عقب نشینی! ‫- عقب نشینی!
‫- عقب نشینی کنید! ‫- عقب نشینی!
‫سپرها!
!پرت کن سمتشون
‫مراقب باشید!
‫دارم روتون می شاشم، جنده های دیوث.
‫شاشم رو بخورید، خوک های کثیف.
‫دارم راستی راستی رو این مادر جنده ها میشاشم.
‫بیا، بیا!
‫آره!
‫برید توی واحدها. ‫هر چی می تونید بیارید.
‫پشتتیم، کریم. ‫به گاشون میدیم.
‫کریم؟ مامانه.
‫هر چی می گیریمت، جواب نمیدی. ‫حالت خوبه؟
‫مراقب باش، عزیزم. ‫تو رو خدا باهام تماس بگیر.
‫یک ویدیویی که در شبکه های اجتماعی، هزاران بار ‫منتشر شد
‫نشان میدهد که سه مأمور، به ایدیر سیزده ساله ‫دستبند زده اند. همین امر، موجب شروع شورش شد.
‫گندش بزنن!
‫با ضربات متعدد سرنگون ‫و کشته شد.
‫امروز عصر، چرخشی غیرمترقبه در تحقیقات ‫رخ داد.
‫منابع ما تأیید کردند که آن افراد ‫پلیس واقعی نبودند.
‫اگه ادعای این منابع راست باشد،
‫ممکن است این افراد، عضو گروه راست گرا باشند.
‫در دو هفته ی اخیر، هدف اصلی ‫این گروه، افزایش شورش ها بوده است...
‫کریم؟
‫مأمورها دارن وارد بلوک 1 میشن.
‫بیاین دنبالم.
‫- کریمه! ‫- برگردید عقب. کریمه.
‫ولش کنید! برگردید عقب!
‫از اینجا برید! ‫از اینجا برید!
!سطل ها رو هل بدید! سطل ها رو هل بدید
‫برشون گردونید عقب!
‫عقب نشینی!
‫عقب نشینی! عقب نشینی!
‫شرمنده ام که دستگیر شدی.
‫الان که میخوام دستبندهات رو باز کنم، ‫خجالت میکشم.
‫اونا هم آزاد کن. ‫اونا میخواستن کمک کنن.
‫خیلی خب. همراهم بیا.
‫ببین، اگه دست من بود، ‫الان خونه بودن.
‫وقتی دستگیر بشن، ‫نمی تونن بی بازجویی برن.
‫یه گزارش دادم
‫که ببینم کی، چیکار کرده.
‫رسواییه. نباید این طور میشد.
‫منظورت مردنشه ‫یا این رسوایی‌ای که به وجود اومده؟
‫- ببین، بذار من برم، باهاشون صحبت می‌کنم. ‫- عبدل، نمیشه.
‫دارن اونجا رو قرنطینه می‌کنن. ‫کسی وارد یا خارج نمیشه.
‫- رئیس؟ ‫- بله، چیه؟
‫
‫- فرمانده سراغتون رو می‌گرفت. ‫- الان میام.
‫ازت می‌خوام اینجا بمونی. ‫تا وقتی اینجا باشی دستگیرت نمی‌کنم.
‫ما از سارسل اومدیم اینجا تا کمک کنیم!
‫- از تارترت اومدیم. ‫- لی پرمیدز!
‫- سینت دنیس! ‫- ترمبلی!
‫- از بوستکس! ‫- از بوبینی!
‫ما برای پیروزی اینجا نیستیم.
‫اونا بازم برمی‌گردن و دوباره همین کار رو می‌کنن.
‫می‌خوایم بدونیم کی ایدیر رو کشته.
‫ما یه مشت ترسو نیستیم که ‫بی هدف آتیش به پا کنیم.
‫توی شبکه‌های اجتماعی و اخبار
‫می‌گن ممکنه کشتنش کار پلیس‌ها نباشه.
‫نه بابا؟ ‫شما حرف شبکه‌های اجتماعی و اخبار رو باور می‌کنید؟
‫شما چیزی از کسشرهای اونا رو باور می‌کنید؟
‫هدفمون اینه بهشون اثبات کنیم دیگه ‫درست نیست فکر کنن ما قربانی هستیم.
‫اگه بخوان دهنمون رو سرویس کنن
‫ما هم دهنشون رو سرویس می‌کنیم.
‫هر دفعه که آدم بکشن
‫ما هم می‌کشیم!
‫می‌خوان با زبون خشونت صحبت کنن، نه؟
‫اونا هم خشونت نصیبشون می‌شه، نه؟
‫یه نقشه‌ای دارم.
‫یکی از پلیس‌ها رو اسیر می‌گیریم.
‫آره.
‫اینطوری دیگه این قاتل‌ها ‫مجبور میشن حرفمون رو گوش بدن.
‫آتنا!
‫آتنا! آتنا!
‫افراد، ایست!
‫ایست!
‫به پیش!
‫پشت هم برید جلو!
‫یکی از مأمورا رو زدن!
‫حمله!
‫بیاین بیرون!
‫عقب نشینی می‌کنیم!
‫- راه بیفتید! ‫- عقب نشینی می‌کنیم!
‫عقبت نشینی می‌کنیم!
‫زودباشید! ‫عقب نشینی کنید!
‫- عقب نشینی کنید! ‫- عقب نشینی کنید!
‫یکی کمکم کنه!
‫خط رو نگه دارید!
‫برگردید! برگردید!
‫برگردید!
‫برگردید! برگردید!
‫برید!
‫باید یه پلیس پیدا کنیم!
‫هی، اینجاست!
‫اونجاست! نذارید در بره. ‫زودباشید! برید دنبالش! بجنبید!
‫خودم می‌گیرمش!
‫هی، کجا رفت؟ کدوم گوری رفت؟
‫- بجنبید دیگه. ‫- هی، یعنی چی؟
‫کجاست؟ ‫کجا رفت؟
‫افشاگری در مورد این وضعیت ‫هنوزم ادامه داره...
‫گروه عظیمی از افراد جوان ‫در اینجا سنگر گرفتن
‫در حالی که بقیه مانع از...
‫طغیان این خشونت هستند
‫و این خشونت در بقیه‌ی شهرهای ‫فرانسه فراگیر شده.
‫یه سوال بی جواب در مورد ‫مرگ ایدیر کوچولو وجود داره.
‫این سه نفری که ‫حمله کردن کی هستن؟
‫تحقیقات کاملا متمرکز بر...
‫- هی! ‫- هی، اینجاست!
‫هی! هی! برگردید! برگردید! ایست!
‫شما هم همینطور! برگردید وگرنه ‫به همتون شلیک می‌کنم، شنیدید؟
‫آره؟ شنیدید چی کار می‌کنم؟
‫با همه‌تونم!
‫- آره! ‫- بازم بزنینش!
‫بازم بزنید! بزنید!
‫ادامه بدید! لگدش کنید!
‫باید نشون بدیم که ‫با تمام قدرت مقاومت می‌کنیم
‫و نباید بذاریم این مجرمین ‫ایستگاه‌های اتوبوس رو آتیش بزنن
‫یا حتی بدتر، اینکه ماشین‌ها ‫رو آتیش بزنن.
‫دقیقا بهمون بگو ‫چطور می‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫به پلیس بودجه و نیرو میدیم.
‫تا یه جایی بندازنشون که ‫به بقیه نتونن آسیب بزنن.
‫این شهر‌ها دیگه شامل ‫قوانین جمهوری نمیشه
‫جایی که افراد ریشو یا دلال‌های مواد ‫یا گاهی جفتشون تصمیم می‌گیرن.
‫ما باید نظام جمهوری رو برگردونیم
‫ما باید قوانین جمهوری ‫رو دوباره برگردونیم.
‫باید براشون ارزش قائل بشیم
‫باید دوباره پلیس رو مسلح کنیم ‫هم از لحاظ پزشکی و هم اخلاقی.
‫دیگه نباید برای این شهرها ‫سرمایه‌گذاری کنیم.
‫ما از جوامعی کاملا به درد‌نخور ‫حمایت کردیم و براشون خرج کردیم.
‫همه‌ی اینا همونطور که خودتون گفتید ‫برای این بود که تیراندازی نشه.
‫ولی اینکه شلیک هم بشه عادیه، چرا؟
‫چون این آدما طبق قوانین خودشون ‫زندگی می‌کنن.
‫این مناطق از فرانسه محسوب نمیشه.
‫یه راه حلش ارتشه. ‫ولی ممکنه تنها راه حلش نباشه.
‫یه چیز شوکه‌کننده‌ای ‫در حرفاتون هست.
‫می‌گید، «این‌ها، اون‌ها» «اونها و ما»
‫ولی این‌ها از خود ما هستن ‫و ما از خودشونیم.
‫- توی یه جامعه هستیم. ‫- صبر کنید، صبر کنید...
‫شاید توی یه کشور باشیم ‫ولی در یک اجتماع نیستیم.
‫اگه خود شما...
‫توی همچین محله‌ای زندگی ‫می‌کردید چه حسی داشتید؟
‫الو؟ ‫چهار ساعته اینجا گیر کردیم!
‫الو؟ چقدر دیگه طول می‌کشه برسی؟
‫- شهر رو کلا قرنطینه کردن. ‫- چی داری زر می‌زنی؟
‫- بیخیال، کاری نمی‌تونیم بکنیم. ‫- داری می‌ری روی اعصابم!
‫بیخیال این بل‌بشو بشم؟ عمراً!
‫مرتیکه مادر جـنـــ... می‌خوام حرف بزنم.
‫اگه بازی برای من تموم شده ‫برای تو هم تموم شده، می‌شنوی؟
‫نیروی من تا زانو رفته تو چاله. ‫چی داری میگی؟
‫جفتمون کونمون پاره شده! ‫وظیفه‌ت رو انجام بده دیگه!
‫از اینجا که برم بیرون به هر بچه‌ای ‫که بخواد اسلحه می‌دم.
‫می‌شنوی؟ ‫عین سارایوو اینجا رو می‌ترکونم
‫بازم سر به سرم می‌ذاری، آره؟
‫کیرم دهنت کسکش!
‫بکَن دیگه لامصب! ‫مگه گفتم دیگه نکَن؟!
‫بکَن کون قلمبه!
‫
‫به دوربین نگاه کن.
‫برای تمام کسانی که ‫پلیس کشتتشون
‫ما خواستار این هستیم که قاتلان ‫ایدیر شناسایی بشن و حبس ابد بخورن.
‫ما با قدرت مقاومت می‌کنیم.
‫اگه درخواست‌های ما عملی نشه...
‫متوجه شدی کجا فیلم گرفتن؟
‫این مأمور می‌میره.
‫باید بدونم جاش توی این نقشه‌ای ‫که داریم هست یا نه.
‫مهمه که کمکم کنی عبدل.
‫دیگه نباید قربانی بدیم.
‫می‌خوای به برادرت زنگ بزنی قانعش کنی؟
‫این منطقه رو می‌شناسم. ‫از اونجا برش‌می‌گردونم.
‫بهتره سواره‌نظام رو نفرستی ‫وگرنه اوضاع رو بدتر می‌کنه.
‫خوبه، گروه ضد تروریست رو می‌فرستم
‫فقط بهشون اطراف ساختمون رو نشون بده ‫چه شکلیه و بقیه‌ی اطلاعات رو بده
‫و هر کاری از پست برمیاد انجام بده.
‫ممنون عبدل.
‫خاطرت جمع، ‫هر کسی که این بلا رو سر داداشت آورده رو پیدا می‌کنیم
‫هر کسی که مسئولش باشه.
‫ولی زمان لازم داریم.
‫قهوه‌ می‌خوری؟
‫ممنون عبدل.
‫هی، کجا داری میری؟
‫- نرو! ‫- هی! برگرد!
‫برگرد! خیلی خطرناکه! ‫برگرد!
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫برگرد اینجا!
‫دیوونه شدی؟ برگرد!
‫- مامان نگاه کن! ‫پنجره رو ببند!
‫نزدیک اونجا نشو!
‫هی، یه پلیس اینجاست!
‫هی! هی، عبدلم! ‫داداش کریم!
‫آره، خودشه! نگاه کن!
‫- عبدل، از الان به بعد از خودمونی! ‫- عبدل از خودمونه!
‫- روت حساب می‌کنیم. ‫- عبدل از خودمونه!
‫- عمراً اگه تسلیم بشیم. ‫- عبدل از خودمونه!
‫دندان در برابر دندان، ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫عبدل از خودمونه! عبدل از خودمونه!
‫عبدل از خودمونه!
‫کریم هستم، پیغام بذارید.
‫عبدل، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫- ول کن لامصب، داری زخمیم می‌کنی. ‫- خفه شو! خفه شو!
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟ کریم! ‫داداشت اومده! چی‌کار کنم؟
‫آره، بازی دیگه بسه، ‫کافیه.
‫می‌دونی بابت این گوه‌کاریت ‫چی‌کارت می‌کنن؟
‫اگه کشته نشی ‫ده سال می‌ری زندان.
‫برای همین پلیس رو می‌برم. ‫و اگه کسی سر راهم قرار بگیره می‌کشمش.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- ژروم.
‫- عبدل! ‫- بیا از اینجا ببرمت.
‫- چیزیت نمی‌شه. ‫- عبدل! با توام ها!
‫نشنیدی چی‌گفتم؟ نمی‌تونی ببریش. ‫اون بیرون منتظرتن.
‫تو هم تا قشقرق راه نیفتاده با من بیا.
‫این تویی که درک نمی‌کنی. ‫قضیه هنوز تموم نشده.
‫اون کسکش‌ها حرف نمی‌زنن ‫مهم نیست من چقدر فشار بیارم.
‫این مأمور همین‌جا می‌مونه.
‫باشه، فهمیدم. ‫تسلیم نمی‌شی؟
‫اسم قاتل‌های برات چه ارزشی داره؟
‫برات ایدیر رو برمی‌گردونه؟
‫نه.
‫کاریه که شده.
‫برنمی‌گردونتش.
‫مرده.
‫خواهش می‌کنم، باهام بیا.
‫با من بیا داداش، خواهش می‌کنم. ‫بیا، بیا بریم خونه.
‫با من بیا.
‫به مامان فکر کن، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم، طفلکی مامان، ‫همین الانش هم کم زجر نکشیده.
‫بسه دیگه، ول کن!
‫تو چیزی جز عروسک خیمه‌ شب بازی ‫و خائن نیستی.
‫تو یه هارکی‌ای. ‫همش همینی. ‫(گروهی از سربازان مسلمان فرانسوی که توی جنگ الجزایر به فرانسه کمک کردن)
‫وقتی یکی می‌میره اینجا نیا ‫ادای داداش بزرگه رو در نیار.
‫تو فقط یه ترسویی که توی ‫لباس فرم فرانسوی هستی.
‫می‌خوای بشنوی؟ ‫چیزی جز خاطره‌ات ازت نمونده.
‫ما همه بیشتر تو رو دوست داشتیم. ‫ولی این ایدیر بود که مرد.
‫خودم همین رو ترجیح می‌دم.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫کجا میری؟ عبدل!
‫عبدل، برگرد!
‫- عبدل! ‫- سرت رو بگیر پایین و فرار کن.
‫عبدل!
‫میریم سمت راست! راست!
‫این طرف، این طرف!
‫برو سمت در اون طرف!
‫این طرف، بدو!
‫عبدل!
‫پلیس! پلیس! تکون نخور!
‫- بخوابید روی زمین! ‫- شلیک نکنید!
‫ما طرف شماییم!
‫محض رضا خدا شلیک نکنید!
‫زودباش، بدو!
‫هی، بجنبید!
‫باز کن!
‫عبدلم! زودباش!
‫بده بالا! بده بالا!
‫در رو باز کن، در رو باز کن!
‫هی! هی!
‫هی!
‫زودباش!
‫به همه‌تون شلیک می‌کنم کسکشا!
‫اگه جرئت دارید بیاین جلو، ‫جنده‌های کوچولو!
‫برگردید، ترسوهای کوچولو.
‫به شما ترسوها شلیک می‌کنم ‫که یه سوراخ کون جدید براتون باز شه.
‫بیاین!
‫بریم!
‫گورتون رو گم کنید. ‫لاشیا.
‫به هم رسیدیم، ها؟
‫شبیه موقعی شده ‫که بعد از بیرون اومدن مدرسه می‌ترسیدی
‫و می‌اومدی پیش من تا ازت ‫مراقبت کنم، نه؟
‫خوشحالم اینجا می‌بینمت داداش کوچیکه.
‫دلم برات تنگ شده بود، ‫خیلی وقته ندیدمت.
‫هی.
‫چرا با داداش کوچیکمون صحبت نمی‌کنی؟ ها؟
‫چیه؟ دیوونه‌ میوونه‌ت کردن؟
‫می‌دونی چیه؟ کون لقش.
‫با این طرز فکر که ‫نسل جدید دارن، محکوم به مرگن.
‫راهی برای فرار از اینجا هست؟
‫اَه، لعنتی. ‫ایدیر...
‫این کسکش‌ها برادرم رو ازم گرفتن.
‫دیگه نمی‌تونم بشناسمش. ‫بیا اینجا داداشم.
‫لعنتی ما خانواده‌ایم.
‫می‌شنوی؟
‫همیشه هوای همدیگه رو داریم. ‫همیشه. باشه؟
‫اَه لعنتی...
‫هیچکس نمی‌تونه این رو عوض کنه. ‫برای همیشه خانواده‌ایم.
‫بیخیال اینکه از یه پدر نیستیم ‫یا این جنگ لعنتی.
‫این مسئله من رو اذیت نمی‌کنه.
‫ما هم‌خونیم، ‫من و تو.
‫همیشه همینطوره، می‌شنوی؟
‫راه دیگه‌ای برای بیرون رفتن از اینجا هست؟
‫آره، این سربازمه هست.
‫یه در پشتی هست ولی ‫مسدودش کردیم.
‫میرم یه نگاهی بندازم.
‫این یارو کیه؟
‫خدا شاهده همون پلیس توی تلویزیونه.
‫- آره خودشه. ‫- همه دنبالشن.
‫- خودشه. ‫- همونیه که توی تلویزیون بود.
‫یه راهی پیدا می‌کنم که ببرمش بیرون. ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫ناموساً پلیس آوردی اینجا؟
‫تو بکَن مادرجنده! زودباش!
‫یالا، عمیق‌تر بکَن!
‫حالت خوبه؟
‫بیخیال! عقلت رو از دست دادی یا چیزی شده؟
‫اسلحه و صورت‌های ما رو دیده. ‫باید عمیق‌تر چاله بکنیم.
‫بهش شلیک می‌کنم و دفنش می‌کنیم.
‫یا اینکه جونش رو نجات بدی.
‫بعد قهرمان بشی.
‫که من قهرمان بشم، ها؟
‫کی زنگ می‌زنه؟ کیه؟ ‫پلیسه؟ ها؟
‫برام مهم نیست...
‫خیلی‌خب، بریم تو کارش.
‫از پسش برمیایم، به روش من انجامش ‫میدیم که مشکلی پیش نیاد.
‫پلیس‌های اداره میان و می‌برنش، فهمیدی؟
‫بله؟ بله، الو؟
‫آره، ببخشید جواب ندادم. ‫عصبانی شدم، جان؟
‫گوش کن، فکر کنم یه راه حلی ‫برای مشکلم پیدا کردم.
‫تو و رفیقات می‌خواین ‫قهرمان بشید؟
‫از اینجا می‌بریمت. ‫نگران نباش.
‫تا کی؟
‫- نمی‌دونم، حدوداً ده دقیقه. ‫- باشه، من مشکلی ندارم، ردیفه.
‫باشه، می‌بینمت.
‫مشکل حل شد، نه؟
‫حالت خوبه گنده‌بک؟
‫حتما گرسنته، نه؟
‫باید غذا بخوری تا گنده و قوی بشی. ‫یه شکلات بزن.
‫بگیر دیگه گنده بک، بخور.
‫چیه؟ فکر می‌کنی سمی چیزی ریختم؟
‫یکم نوشیدنی تمشک و توت فرنگی هم دارم.
‫توت فرنگیش یکم کوچیک‌تره. ‫کدوم مد نظرته؟
‫کوچولوئه؟
‫خجالتی‌ای، نه؟
‫خجالتیه!
‫گریه نکن، گنده‌بک، خب؟
‫وای خداجون! ‫مثل بچه‌هاست.
‫خودت مراقبش باش. ‫شبیه فیلم «مهد کودک بابا» شده.
‫خیلی کیریه. ‫آخه چرا به قهوه‌خونه حمله کنیم؟
‫برادرات اونجان.
‫اونا
‫اگه مجبور بشیم آتیشش می‌زنیم ‫تا مجبورشون کنیم بیان بیرون.
‫سلام، مامان.
‫چشم مامان.
‫نه.
‫باشه، نگران نباش مامان. ‫چشم به هم بزنی برگشتم خونه.
‫ببخشید، بله؟
‫دوستت دارم مامان.
‫یکی این رو بگیره.
‫می‌تونید از پله‌ها برید ‫دیوار رو خراب کنید.
‫من از جلو میرم و حواسشون رو پرت می‌کنم. ‫پلیسه رو برام بیارین.
‫- هلی‌کوپتر پس چی؟ ‫- گفتم که، به تخمم نیست.
‫آره، بریم‌، بریم. ‫بریم تو کارش.
‫عبدل!
‫پلیس رو رد کن بیاد، خب؟
‫- هی! ‫- بس کن، جوخه‌ی اغتشاش می‌بینتت!
‫تو و اون کونی دیگه به تخمم نیستید.
‫بذار همشون بیان! ‫من اون پلیسه رو می‌خوام، همین!
‫کریم، دیگه خیلی دیر شده. ‫از اینجا برو.
‫- بدش به من وگرنه آتیشت می‌زنم. ‫- برو! وقت داری!
‫- بهت گفتم، همتون رو آتیش می‌زنم. ‫- بیخیال شو.
‫هی! الو! ‫پلیس‌هام دارن میان.
‫- عبدل! ‫- مطمئنی؟ داداشمون اینجاست.
‫خیلی وقته منو می‌شناسن. ‫شوخی ندارن.
‫- بهش بگو بره، داره گند می‌زنه! ‫- کریم، نباید اینجا باشی.
‫- از اینجا برو، مأمورا تو راهن. ‫- بدش به من وگرنه آتیشتون می‌زنم.
‫دیگه خیلی دیره کریم.
‫- می‌خوای ببینیش؟ ‫- هی! داری چی‌کار می‌کنی؟
‫- هی! روشنش نکن. ‫- من فقط پلیسه رو می‌خوام.
‫- داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫- بدش به من وگرنه آتیشش می‌زنم.
‫بذارش زمین کریم!
‫عبدل! عبدل! عبدل!
‫- الو! ‫- عبدل!
‫- یه لحظه وایستا، میام! ‫- عبدل!
‫- کریم بس کن! ‫- بدش به من!
‫- بذارش زمین! ‫- عبدل!
‫- عبدل، اینجا رو می‌سوزنم. ‫- بذارش زمین کریم!
‫- مادرجنده! ‫- عبدل!
‫هی! هی!
‫داری چی‌‌کار می‌کنی؟ ‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫- خواهشا مجبورم نکن این کار رو بکنم. ‫- تمومش کن، این کار رو نکن.
‫- عبدل! ‫- کریم، بذارش زمین.
‫خیلی‌خب! تا شماره‌ی سه صبر می‌کنم، باشه؟
‫- کریم! کریم! ‫- آتیشتون می‌زنم.
‫- یک! ‫- این کسکلک بازیا رو بذار کنار.
‫- دو! ‫- نه!
‫- کریم، نکن! ‫- عبدل، بس کن!
‫- بس کن دیگه. ‫- عبدل، مجبورم نکن!
‫- پلیس! ‫- سه!
‫- پلیس! بخواب روی زمین! ‫- اسلحه‌ت رو بنداز.
‫- بخواب روی زمین. ‫- اسلحه‌ت رو بنداز.
‫اسلحه‌ت رو بنداز! ‫سر جات وایستا وگرنه شلیک می‌کنم!
‫- کریم! بخواب روی زمین! ‫- بخواب روی زمین!
‫- خواهشا بخواب روی زمین کریم! ‫- وایستا! پلیس!
‫- همونجا وایستا! ‫- زودباش!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫کریم!
‫نه!
‫بیخیال، قوی باش داداش.
‫تقصیر تو نبود.
‫باید تفنگ‌ها رو دست به سر کنیم بره. ‫خیلی خطرناکه.
‫یه عالمه بچه اینجاست. ‫باید بریم. باید از اینجا بریم.
‫می‌تونی همشون رو نجات بدی.
‫اگه نمی‌خواین اینجا باشید...
‫الان وقت رفتنه.
‫سلاح‌هاتون رو بندازید.
‫کل ساختمون رو بگردید.
‫دیوارها رو خراب کنید و رد بشید. ‫اسلحه جمع کنید.
‫در کرکره‌ای رو بکش پایین.
‫مرتیکه مادرجنده.
‫کسکش حرومی! ‫کونی!
‫- آشغال... ‫- مرتیکه اسکول!
‫- خفه شو! ‫- انگشت‌هات رو قطع می‌کنیم.
‫- مرتیکه جنده! ‫- مادرجنده کونی!
‫جنده‌ی آشغال!
‫- انگشتاش رو قطع می‌کنیم تا گاییده شه. ‫- من کاری نکردم!
‫- کار من نبود! ‫- دهنت رو ببند!
‫لعنت بهت. ‫خفه‌ش کنم نه؟
‫عبدل! ‫- عبدل، چی شده؟
‫لامصب بهت گفتم جایی نری!
‫گوش کن، چندتا نفهم از واحد ‫ضد جنایات محلی بودن
‫که سعی کردن مداخله کنن.
‫ما اونا رو نفرستادیم.
‫باید برای زنده بودن ‫مأمورمون مدرک داشته باشم.
‫گوش کن عبدل، می‌دونم مزخرفه ‫ولی همه عصبانی‌ان.
‫خیلی خب، ببریدش طبقه‌ بالا.
‫نشنیدین چی گفت؟ ‫برو! برو سمت راست!
‫- تکون بخور! ‫- از سر راه برید کنار!
‫بیا، نگهش دار، نگهش دار.
‫بریم.
‫اوه، خفه شو.
‫عبدل! عبدل!
‫لعنتی، باید باهام بیای. ‫یه مشکلی داریم، بیا!‌ بیا!
‫اینجاست، اینجاست!
‫باهاش چی‌کار کنیم؟ ها؟
‫عبدل، زیرزمین رو مسدود کردیم ‫ولی نتونستیم این رو باز کنیم.
‫کمک کن بازش کنن.
‫هر چی ترقه، کپسول گاز و بنزین ‫گیرتون میاد بیارید.
‫و تو خواهر.
‫برو برام آبمیوه بیار.
‫برید.
‫یالا، بریم!
‫می‌بینی چطوری گند زدی به همه چیز؟
‫تقاصش رو پس میدی.
‫تقاصش رو پس میدی لعنتی!
‫حالا تمام محله‌هاتون رو آتیش می‌زنیم.
‫خیلی نگرانیم عبدل.
‫چی شده؟ بگو چطور می‌تونم ‫کمکتون کنم. خب؟
‫سر کسایی که ایدیر ‫رو کشتن می‌خوام.
‫تا یک ساعت دیگه برام بیارشون ‫وگرنه می‌کشمش.
‫وایستا، آروم باش عبدل...
‫بذارش توی اسنپ چت عبدل! ‫باید روشون فشار بیاریم!
‫داستان دسته یک امشبمون!
‫ما بازم پوشش خبری زنده ‫از شهر آتنا براتون داریم
‫که در نتیجه‌ی مرگ یک بچه از محلی‌ها
‫باعث تشدید خشونت شده
‫و وضعیت کامل از کنترل خارج شده.
‫دقیقا 24 ساعت از انتشار ویدئوی ‫حمله‌ی مهلکانه بر ایدیر می‌گذره.
‫کل فرانسه به آتیش کشیده شده.
‫حداقل سی شهر درگیر این خشونت هستن.
‫ایستگاه‌ها پلیس رو هدف قرار دادن
‫و همچنین مساجد روبه و کلمار ‫رو آتش زدن.
‫خبری هم به دستمون رسیده که ‫یه گروه صد نفره از مردم به شهرداری دیژون هجوم بردن.
‫در کل کشور این وضعیت کاملا ‫خارج از کنترله.
‫منابع گفتن که ممکنه ارتش...
‫بابت برادرات متأسفم.
‫خبرنگار ویژه‌مون، کلمنت لافونت، ‫زنده از شهر لیل گزارش میده.
‫بله، در کنار خیابون‌های ‫اداره‌ی شهرداری آشوب شده.
‫صدها نفر از مردم جوان ‫به این منطقه سرازیر شدن...
‫
‫ماشین‌ها رو آتش زدن
‫فروشگاه‌ها رو خالی کردن ‫و ساکنین...
‫بچه‌ها، بیاین کمکم کنید.
‫من طبقه‌ی ششم کنار یه باباییم ‫که آپارتمانش رو خالی نمی‌کنه.
‫- نه... ‫- لعنتی، عبدل.
‫مردم نمی‌خوان برن، چی‌کار کنیم؟
‫- عبدل؟ ‫- در حالی که پلیس تمامی تلاشش رو می‌کنه...
‫عبدل!
‫حواست بهش باشه!
‫ولش کن!
‫شلیک نکن!
‫هی!‌ نکن!
‫- هی! کی بهت گفت شلیک کنی؟ ‫- سباستین گفت.
‫- تا بهمون حمله نکنن. ‫- خودش کجا رفت؟
‫طبقه‌ی پایینن. ‫کپسول‌های گاز رو دارن کار می‌ذارن.
‫هی! کسی عقب نمونه!
‫- برو طبقه‌ی پایین! زودباش. ‫- مراقب باش! هی!
‫آروم!
‫- خدا شاهده... ‫- جایی نمی‌رم...
‫- اون... ‫- می‌خوام که با من بیاد!
‫من نمی‌خوام عصبانیتون کنم...
‫- زودباش، برو بیرون. ‫- گم‌شو!
‫- هی باید بری! ‫- من جایی نمی‌ریم.
‫- بی‌ سر و صدا برو! ‫- برای چی این کار رو می‌کنی؟
‫- چرا باید بریم؟ ‫- مشکلت چیه؟
‫- مامان! ‫- بهم دست نزن.
‫- بچه‌ت رو بردار و برو! ‫- گفتم بهم دست نزن...
‫- بچه‌ت رو بردار و برو. ‫- میرم!
‫برو، از اینجا برو.
‫اینقدر هم فیلم نگیر!
‫سباسیتن!
‫توی تمام طبقات همین کار رو بکنید. ‫با من بیاین.
‫سباستین!
‫کپسول گاز.
‫یکم بنزین بریز.
‫سباستین!
‫عبدل، الان داریم آخرین خانواده‌ها رو ‫میاریم بیرون.
‫دیگه تو موندی و جوون‌ها. ‫ما برمی‌‌گردیم.
‫خودتون رو تحویل بدین.
‫پیداشون کردی؟
‫کی رو؟
‫لعنت بهت عبدل، کار پلیسا نبوده.
‫بیارشون.
‫باید بیاریشون.
‫به نظرمون کار آدمای تندرو بوده. ‫افراد ما نیستن.
‫دیگه تموم شد.
‫یا بیارشون یا می‌کشمش.
‫- عبدل، فکر نکنم متوجه باشی... ‫- بیارشون.
‫- گوش کن،‌ ما یه تحقیقی انجام دادیم. ‫- بیارشون اینجا، بیارشون اینجا.
‫- مطمئن نیستیم... ‫- بیارشون، بیارشون.
‫- لباس فرم اشتباهی تنشون بوده... ‫- بیارشون اینجا!
‫- نمی‌دونم کجان... ‫- بیارشون اینجا!
‫- عبدل، گوش کن! ‫- می‌شنوی؟
‫- نمی‌شناسیمشون! تندروئن! ‫- بیارشون اینجا!
‫- آروم باش! ‫- گفتم بیارشون اینجا!
‫- بچه‌‌های ضد تروریسم وارد می‌شن... ‫- می‌کشمش.
‫- کار احمقانه‌‌ای نکنی. ‫- می‌کشمش.
‫هی سباستین، کپسول‌های گاز رو ‫کار گذاشتیم، حالا چی؟
‫سلام عبدل، ‫چی شده؟
‫فیلم بگیر.
‫وایستا عبدل! ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- چی‌‌کار می‌کنی؟ ‫- چیزی نیست! وایستا، عبدل، التماست می‌کنم.
‫- میاریشون اینجا؟ ‫- التماست می‌کنم.
‫- میاری یا نه؟ ‫- التماست می‌کنم.
‫- الان وقت دیوونه بازی نیست. ‫- التماست می‌کنم!
‫- عبدل نه! ‫- عبدل! کنترلت رو از دست دادی!
‫- عبدل! ‫- میاریشون؟
‫- لطفا بذار برم! ‫- میاری یا نه؟
‫- التماست می‌‌‌کنم منو نکش. ‫- دیوونه بازی در نیار، عبدل.
‫- زنده نگهش دار میایم ببریمش. ‫- اون آدما رو میاری؟
‫میاری یا نه؟
‫نه!
‫- عبدل، خواهشا نکشش. ‫- نمی‌تونم، چون نیستن، خب؟
‫- خواهشا این کار رو نکن. ‫- آروم باش.
‫- ارزشش رو نداره، بس کن. ‫- ولش کن.
‫- عبدل، کافیه! ‫- بس کن دیگه.
‫- خواهش می‌کنم عبدل. ‫- بسه عبدل! کسکش بسه!
‫- ولش کن. ‫- خواهشا بس کن.
‫- خواهش می کنم. ‫- وایستا، بس کن عبدل، خواهشا بس کن عبدل!
‫التماست می‌کنم! این کار رو نکن!
‫- لعنتی! ‫- بس کن عبدل!
‫- عبدل! ‫- خواهشا بس کن عبدل!
‫نه!
‫- این کار رو نکن عبدل! ‫- عبدل!
‫این کار رو نکن!
‫عبدل.
‫عبدل، می‌تونی...
‫بچه‌‌ها! سباستین طبقه‌ی پایینه و ‫دیوونه شده.
‫می‌خواد ساختمون رو منفجر کنه!
‫- باید بریم!‌ زودباشید! ‫- بیاین!
‫هی عبدل، بدو. ‫زودباش عبدل! باید بریم!
‫لعنتی، زودباش پسر! نباید ‫اینجا بمونیم!
‫محض رضای خدا عبدل!
‫هی، وایستید منم بیام!
‫بخواب! زانو بزن!
‫همین الان! بخواب!
‫بخواب روی زمین، زانو بزن!
‫زودباش، بجنب! بجنب!
‫دهنت رو ببند! حرف نزن!
‫دست‌ها پشت سر. ‫جلوتون رو نگاه کنید.
‫دستاتون رو نشون بدید! ‫دستاتون رو نشون بدید!
‫دستا پشت سر! ‫دستا پشت سر!
‫تکون نخورید! تکون نخورید!
‫دستا پشت سر! ‫بریم، بریم!
‫زانو بزن! ‫زانو بزن، الان!
‫جلوت رو نگاه کن.
‫حواسم بهتون هست! ‫چیزی ازتون سر نزنه...
‫تکون نخورید! دستا پشت س|ر!
‫مترجمین ‫سمیر نعمتی نژاد و مـهـدی تـرابـی
‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫:.:.Bamabin.com:.:.
‫«جنگ داخلی در فرانسه»
‫هی!
‫هی جنده!