Ο υποτιτλισμός - συγχρονισμός έγινε από SofiaD.
Με λένε Άντονι Πάουελ.
Μεγάλωσα σ' αυτό το βουστάσιο στο Ταρανάκι στην Νέα Ζηλανδία.
Αλλά στην πραγματικότητα πέρασα τον περισσότερο χρόνο
ως ενήλικας ζώντας και δουλεύοντας στην Ανταρκτική.
Η πιο συνηθισμένη ερώτηση που μου κάνουν είναι:
Πως είναι να ζεις εκεί.
Είναι τόσο δύσκολο να το απαντήσεις με λόγια
και ποτέ δεν αποτυπώθηκε αυτό σε κάποια ταινία.
Αλλά υπάρχει κάτι στα συστήματα φωτογραφικής αποτύπωσης
που ζωντανεύει τις τεράστιες δυνάμεις της φύσης
που μπορείς να νιώσεις και να αισθανθείς γύρω σου
αλλά δεν μπορείς να τις δεις στην πραγματικότητα.
Έτσι, έμαθα πως να χρησιμοποιώ μια γκάμα καμερών
και να φτιάξω έναν αυτοσχέδιο εξοπλισμό στον ελεύθερο μου χρόνο
που μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και στο πολικό ψύχος.
Μου πήρε πάνω από 10 χρόνια να φτιάξω αυτή την ταινία.
Έχω χαλάσει χιλιάδες δολάρια
για εξοπλισμό καμερών.
και ξόδεψα ατέλειωτες ώρες να κάθομαι στην παγωνιά
προσπαθώντας να καταγράψω την αληθινή αίσθηση αυτής της τεράστιας
σπουδαίας τοποθεσίας!
Υπάρχουν στην πραγματικότητα μόνο δύο εποχές στην Ανταρκτική.
Ένα πολυάσχολο καλοκαίρι όπου γίνεται η περισσότερη έρευνα
και ένας άγριος και μοναχικός χειμώνας
που ελάχιστοι άνθρωποι θα ζήσουν.
Για να καταλάβεις το μέρος σωστά
πρέπει να περάσεις έναν ολόκληρο χρόνο
εδώ στον πάγο.
Ανταρκτική Ένας χρόνος στον πάγο
Η Ανταρκτική βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο της γης
Είναι μεγαλύτερη από τις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής
Μόνο 5.000 άνθρωποι δουλεύουν εδώ το καλοκαίρι.
Χειρίζονται μικρές διεθνείς βάσεις που 'ναι διάσπαρτες στον πάγο
για ενίσχυση εθνικών διεκδικήσεων και για επιστημονική έρευνα.
Λιγότεροι από 700 άνθρωποι παραμένουν τον χειμώνα.
Κράιστσερτς, Νέα Ζηλανδία
Οκτώβριος Έναρξη της θερινής περιόδου
Πιστεύω πως οι περισσότεροι άνθρωποι
νομίζουν πως είμαστε όλοι επιστήμονες.
Υπάρχουν απλοί άνθρωποι εδώ πέρα.
Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που βλέπεις
στα κανάλια του Νάσιοναλ Τζεογκράφικ (National Geographic)
Ή δεν είναι άνθρωποι που μπορούν να ξοδέψουν
για μια κρουαζιέρα 10.000 δολάρια.
Είναι άνθρωποι που είναι ακριβώς σαν εσένα και 'μένα.
Που είναι ο μέσος πολίτης
που εργάζεται σε μια δουλειά
Αυτή η πρώτη ανάσα
είναι σαν σφυριά στο πρόσωπο.
Είναι το ξύπνημα σου
Εντάξει, είσαι εδώ τώρα.
Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Δεν μπορούσα να το πιστέψω πως πράγματι το κάνω!
Ήμουν στην πραγματικότητα εδώ.
Ήμουν στην Ανταρκτική
το κάτω μέρος του πλανήτη.
Και μετά η δεύτερη μου σκέψη ήταν
Ω διάολε, τι πήγα και έκανα;
Γιατί είμαι εδώ;
Είδα το Έρεβος
και ήθελα να περπατήσω ως εκεί
και να κάνω κατάβαση με σκι. Και γρήγορα είπα "Όχι"!
Και μετά ξεκίνησα δουλειά.
Σκεφτόμασταν, ω πηγαίνουμε στην Ανταρκτική
και όταν φτάσεις εδώ είναι σαν.. ω ναι πρέπει να δουλέψω.
Και αυτό δεν το σκέφτεσαι στην αρχή
είσαι τόσο ενθουσιασμένος που θα 'ρθεις εδώ
που ξεχνάς πως βρίσκεσαι εδώ για κάποιο λόγο.
Υπήρχε τόση βιασύνη στο αεροπλάνο
έτσι δεν μπορούσαμε να ρίξουμε μια ματιά τριγύρω .
Και λίγο πολύ έφτασε εδώ
και το πρώτο πράγμα που μάθαμε ήταν πως ήμασταν στην πόλη.
Έτσι το πρώτο πράγμα που είδαμε στην Ανταρκτική ήταν η Μακ Μούρντο.
και αυτό είναι πάντα κάπως απογοητευτικό μερικές φορές.
Η βάση Μακ Μούρντο (ΗΠΑ) είναι η μεγαλύτερη στην Ανταρκτική
Έως 1200 άτομα ζουν εδώ κατά την διάρκεια του καλοκαιριού
Ζώα και παιδιά δεν επιτρέπονται.
Είναι μια πολύ μικρή, κλειστή κοινότητα.
Άνθρωποι συνεργάζονται και κάνουν πράγματα.
Απίστευτο το τι γίνεται με τόσα λίγα που έχουμε.
Έχω δει πολλές διαφορετικές προσωπικότητες να έρχονται εδώ.
Αυτοί που φαίνεται ότι τα δίνουν όλα
είναι αυτοί που είναι πολύ σκληροί ή οι πιο ρεαλιστές άνθρωποι.
Η βάση Μακ Μούρντο βρίσκεται κοντά σην θάλασσα στο νησί Ρος.
Επισκιάζεται από το όρος Έρεβος.
Το νοτιότερο ενεργό ηφαίστειο της Γης.
Τρία χλμ μακριά από την άλλη πλευρά της χερσονήσου
είναι το μικρό φυλάκιο της Νέας ζηλανδίας
Βάση Σκοτ.
Η βάση Σκοτ είναι πιο φυσιολογική σε μέγεθος
σε σχέση με τις άλλες βάσεις που είναι διάσπαρτες στην Ανταρκτική.
Πληθυσμός το καλοκαίρι: 80 Πληθυσμός το χειμώνα: 10
Και η εγγύτητα στην Μακ Μούρντο είναι ασυνήθιστη.
Υπάρχουν μόνο 30 μονίμως επανδρωμένες βάσεις
σε ολόκληρη την ήπειρο και οι περισσότερες απ' αυτές
έχουν λιγότερο από 20 ανθρώπους που ζουν σ' αυτές τον χειμώνα.
Στην βάση Σκοτ πρέπει να ζεις και να δουλέψεις μέσα σ' ένα κτίριο.
Το κατάλυμα μας είναι ένας πολύ μικρός χώρος.
Είναι σαν κελί, θα 'λεγα
ή σαν ντουλάπι.
Πολλά πράγματα εδώ μπορούν να σου συμβούν πολύ γρήγορα.
Ειδικά τον χειμώνα.
Και δεν μπορείς να τα αλλάξεις.
Ούτε μπορείς να διαφωνήσεις γι' αυτά επίσης.
Γιατί αυτό το άτομο θα 'ναι κατάφατσα σου,
ξέρεις, στο επώμενο διάλλειμα για τσιγάρο.
Λοιπόν, το να 'σαι ανεκτικός, είναι πολύ σημαντικό.
Όταν με ρωτάνε γιατί επέστρεψα,
διότι αυτή είναι η 2η φορά που έρχομαι στην Ανταρκτική.
Για 'μένα είναι αυτά τα άσπρα βουνά.
Αυτά τα άσπρα βουνά που κοιτάς απέναντι και ξέρεις.
Διότι η ανθρωπότητα έχει πρόβλημα να έρθει εδώ.
Από πρώτης άποψης είμαστε σχετικά νέες αφίξεις.
Δεν τα 'χουμε κάνει ακόμα μαντάρα.
Έχουμε έθνη που τα πάνε καλύτερα στην Ανταρκτική
απ' ότι νομίζω πως τα πάνε από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.
Αξίζει να το διατηρήσουμε ως έχει.
Αν μπορούμε να κάνουμε ό,τι περνάει απ' το χέρι μας, να κρατήσουμε τις συνεργασίες
και τα απλά πράγματα
μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους.
Αυτό συμβαίνει ακριβώς τώρα
σ' αυτήν την ήπειρο και είναι μοναδικό!
Θα μπορούσα να ζω εδώ επ 'αόριστον.
Αν μπορούσα περιστασιακά να φεύγω.
Κυριολεκτικά δεν έχω πάει πουθενά
απ' τον Αύγουστο.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που είναι εδώ για τόσο πολύ
τουλάχιστον μπορεί να 'χουν πάει στον Πόλο έστω...
Ή τουλάχιστον έχουν βγει εκτός πόλης.
Θα δεις κάποια όμορφα πράγματα
αλλά ο κυρίως λόγος που 'σαι εδώ είναι η δουλειά.
Και δεν μ' αρέσει που ακούγομαι ψυχρός
όταν μιλάω γι' αυτό.
Αλλά νομίζω πως πολύ άνθρωποι χάνουν το νόημα.
Και όταν έρχονται εδώ
και το μόνο που βλέπουν είναι ένα κουζινάκι
ή να 'ναι μπροστά απ' έναν υπολογιστή όλη την ώρα.
Νομίζω πως θα 'ναι λίγο απογοητευμένοι.
Αρχικά ήρθα με Ιταλούς
Αλλά κάνοντας το μια φορά
ξέρεις, σκέφτηκα πως εντάξει φτάνει.
Αλλά λίγα χρόνια αργότερα
επέστρεψα ξανά.
Ακόμα εδώ!
Ο Ρομπ πετάει στην Ανταρκτική για 20 χρόνια.
Αλλά ποτέ δεν έχει κάτσει για χειμώνα
Τα ελικόπτερα πετάνε μόνο το καλοκαίρι.
Πιθανότατα είναι πιο ασφαλές να πετάς εδώ απ' την Ν. Ζηλανδία.
Γιατί ποτέ δεν έχεις να αντιμετωπίσεις κάτι στις καιρικές συνθήκες.
Στην πατρίδα υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί βαθμοί κελσίου.
Εδώ ή είναι καλά ή άσχημα.
Στην πατρίδα μπορεί να 'ναι καλά
ή απλά καλά
ή λες θα τα καταφέρω.
Αλλά εδώ δεν ισχύει τίποτα απ' αυτά.
Λοιπόν, πιο είναι το αγαπημένο σου μέρος να πετάς;
Το Κράιστσερτς.
Όχι, μ' αρέσουν οι Dry Valleys (Ξηρές Κοιλάδες).
Μ' αρέσει η πάνω Ράιτ και η Μπέικον Βάλει επίσης.
Είναι πραγματικά θεαματικό τοπίο!
Όπως και ο Ρομπ, είμαι ένας απ' τους τυχερούς.
Η δουλειά που κάνω στην Ανταρκτική
μου επιτρέπει να βγω έξω και να βιώσω
κάμποσο από το μεγαλείο και την απέραντη κενότητα
αυτής της αξιοθαύμαστης ηπείρου.
Όπου υπάρχει έρευνα στην περιοχή
χρειάζονται επικοινωνία με την υποστήριξη.
Έτσι, ξοδεύω αρκετό χρόνο
στην σύσταση ασύρματων συσκευών
σε απομακρυσμένες περιοχές.
Όταν ήρθα εδώ την πρώτη φορά το 1998,
μου ΄κανε εντύπωση το πόσο καθαρά και ανέγγιχτα ήταν.
Υπάρχουν ακόμα μέρη εδώ
που κανείς άνθρωπος δεν έχει πατήσει το πόδι του.
Dry Valleys (Ξηρές Κοιλάδες).
Μια περιοχή στην γη που μοιάζει κατά πολύ με τον Άρη.
Μ' αρέσει που ακόμη υπάρχουν μέρη
στον κόσμο που μπορείς να πας και να βιώσεις την απόλυτη ησυχία!
Όταν είσαι εδώ και δεν υπάρχει αέρας
τα αυτιά σου παλεύουν να ακούσουν κάτι..
Οτιδήποτε!
Απλά δεν συνειδητοποιείς
πόση ηχορύπανση υπάρχει
στην καθημερινότητα σου, πίσω στην κανονική σου ζωή.
Ένα πολύ σημαντικό πράγμα όταν ..
εργάζεσαι σ' αυτό το "βαθύ πεδίο" είναι...
να είσαι σίγουρος ότι δεν μπέρδεψες το μπουκάλι των ούρων
με αυτό του νερού.
Λοιπόν..
η κορυφή του Έρεβους
και οι πυργίσκοι από πάγο που αναπτύσονται
από τον ατμό που βγαίνει έξω από τις ρωγμές εδώ.
Τις περισσότερες μέρες
δεν μπορώ να πιστέψω πως δουλεύω σ' αυτό το μέρος.
Αλλά υπάρχουν μέρες που σκέφτομαι
πως δεν μπορούν να με πληρώσουν αρκετά.
Θεέ μου, είναι φριχτό μέρος.
Θεωρητικά θα πρέπει να υπάρχει μια σημαία εδώ.
Α ναι, εδώ είμαστε.
Αγαπώ τα Gps!
Είναι μέσα καλοκαιριού
και αν δούμε την ώρα, είναι..
Μετά τις 12.
Ωστόσο είναι 12 η ώρα τα μεσάνυχτα.
Ο ήλιος βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα για 4 μήνες στην Μακ Μούρντο
Καλά Χριστούγεννα.
Χριστουγεννιάτικο δείπνο..
Φτιάχνουμε φαγητό για πάρα πολύ κόσμο.
Είναι μεγάλη μέρα.
Μεταδίδουμε το εορταστικό πνεύμα.
Σκέφτομαι ότι για πολλούς νέους που έρχονται
είναι μια πραγματικά καλή εμπειρία γι' αυτούς.
Ενδεχομένως να μην είναι ένα επάγγελμα για τους περισσότερους.
Αλλά για μερικούς είναι.
Εγώ νομίζω πως το βρήκα.
Και κατά κάποιο τρόπο το ερωτεύτηκα!
Ο Τζορτζ έρχεται στην Ανταρκτική κάθε χρόνο από το 1999
Έχει περάσει τους περισσότερους χειμώνες εδώ απ' οποιονδήποτε άλλο.
Έρχομαι στην Ανταρκτική
Εδώ και 13 χρόνια.
Και όταν ήρθα την πρώτη φορά
σκέφτηκα, ω ναι αυτό θα 'ναι υπέροχο να το κάνω μια φορά.
Ξέρεις, να πάω στην Ανταρκτική.
και μετά μπορώ να πω "ουάου, πήγα στην Ανταρκτική"
Και μετά υπέγραψα
συμβόλαιο για τον επόμενο χρόνο
και μετά.. Δεν ξέρω τι έγινε.
Είμαι ακόμα εδώ!
Υπάρχει ένα ρητό για τις γυναίκες στην Ανταρκτική.
"Οι πιθανότητες είναι καλές,
αλλλά οι καλές είναι περίεργες".
Η Κριστίν και εγώ γνωριστήκαμε εδώ
και της έκανα πρόταση γάμου τον χειμώνα του 2003.
6 εβδομάδες αργότερα κάναμε έναν αυτοσχέδιο γάμο.
Εδώ στον πάγο.
Τα λουλούδια όλα ήταν χειροποίητα με διπλωμένο χαρτί.
Η φίλη της Κριστίν η Λόρι
έφτιαξε ένα φόρεμα από προσφερόμενο ύφασμα.
Και οι υδραυλικοί μας έφτιαξαν δαχτυλίδια
από μπρούτζο.
Δανείστηκα το ένα μοναδικό κουστούμι στην βάση
από τον Έρικ, τον διευθυντή στην βάση.
Ο οποίος έκανε αργότερα και τον ιερέα μας.
Απόψε, εδώ στο νησί Ρος
Η Κριστίν Μαρί Γκαμπλ
και ο Άντονι Μπρενταν Πάουελ
γιορτάζουν την αγάπη τους
και την δέσμευση ο ένας στον άλλον.
Και σήμερα ενώνονται
με τα δεσμά του γάμου
ψυχή τε και σώματι.
- Γεια, μπαμπά. - Γεια Αντζ και Κρις, τι κάνετε;
- Μια χαρά, συνέχισε. - Θα 'θελα να μιλήσω στον Ανζ πρώτα.
- Ανζ, είσαι εκεί; - Εδώ είμαι.
Εντάξει Ανζ.
Συγχαρητήρια, σου δίνω την κόρη μου να την παντρευτείς.
Σ΄ ευχαριστώ.
Νομίζω πως είσαι υπέροχος τύπος, έχω ακούσει καλά πράγματα για 'σενα.
Δε σε ξέρω πολύ καλά.
Θα γνωριστούμε καλύτερα στο μέλλον.
Τώρα Κριστίν, σας εύχομαι μια ζωή γεμάτη από ευτυχία
Ενωμένοι.
Έχω κάνει έως τώρα εδώ εννιά χειμώνες..
και η Κριστίν οχτώ φορές.
Ζώντας στον πάγο είναι κάτι
το οποίο μας έχει ριζώσει και τους δύο.
Πιγκουίνοι Αντέλι
Ο μεγαλύτερος ηλικίας είναι 18 χρονών αλλά κανείς δεν γνωρίζει πόσο πραγματικά ζουν.
Νοημοσύνη: παρόμοια με ένα κοτόπουλο
Η τηλεοπτική εκδοχή των πιγκουΐνων
δεν σε προετοιμάζει για την πραγματικότητα.
Στην θέα μιας πραγματικής αποικίας πιγκουΐνων.
Υπάρχουν χιλιάδες
παγωμένα πτώματα πιγκουΐνων που κείτονται στο έδαφος.
Και το καλοκαίρι υπάρχει έντονη δυσωδία 1.000 πιγκουΐνων.
Αυτό είναι ανυπόφορο!
Δέκα... εννιά... οχτώ...
εφτά... έξι...πέντε... τέσσερα...
τρία... δύο... ένα...
Καλή χρονιά Μακ Μούρντο!
Μ' αρέσει αυτό το μέρος για πολλούς λόγους.
Ένα μέρος μου αισθάνεται το να ζεις στο Μακ Μούρντο.
Είναι σα να ζεις στην χώρα του Ποτέ!
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι
που 'χουν ακολουθήσει πολλά
διαφορετικά μονοπάτια στην ζωή τους.
Και κάποιες φορές ένα απ' τα πράγματα που μ' αρέσει περισσότερο
είναι το να μπορείς να ζήσεις μια ζωή
με ανθρώπους που θέλουν να πάρουν
ένα ελαφρώς διαφορετικό μονοπάτι στην ζωή.
Και έτσι για πρώτη φορά στην ζωή μου
Είμαι μέρος της πλειοψηφίας γιατί πολλοί απ' εμάς αισθάνονται το ίδιο.
Και δεν ήμουν ποτέ μέρος της πλειοψηφίας.
Είμαστε μέσ' ένα κουτί.
Και δεν μπορεί να αποφύγει ο ένας τον άλλον.
Δεν μπορείς να το αποφύγεις.
Είσαι αναγκασμένος να συναναστρέφεσαι μέρα παρά μέρα.
Και γνωρίζεις κόσμο
πάρα, πάρα πολύ γρήγορα.
Είτε αυτές οι συναναστροφές είναι καλές ή κακές
θα γίνουν πάρα πολύ έντονες.
Αυτό ήταν φοβερό!
Εντάξει, να 'στε έτοιμοι ξανά για επαφή.
Ένα παγοθραυστικό κατάφτασε με το νέο έτος για να ανοίξει ένα κανάλι για τα εφοδιαζόμενα πλοία.
Το ΜακΜούρντο Σάουντ είναι τόσο νότια
που μπορεί να ΄ρθει ένα πλοίο το χρόνο.
Και η άφιξη του εφοδιαζόμενου πλοίου
σηματοδοτεί εδώ την τελευταία ανάσα του καλοκαιριού.
10 εκατομμύρια κιλά προμηθειών εκφορτώνονται κάθε χρόνο.
Η εκφόρτωση είναι πάντα ένας αγώνας ενάντια του επερχόμενου χειμώνα.
Μόλις γίνει η εκφόρτωση του πλοίου αμέσως φορτώνεται
με σκουπίδια, ανακυκλώσιμα, ανθρώπινα απόβλητα,
και το συσχετιζόμενο φορτίο των ερευνών του προηγούμενου έτους.
Τίποτα δεν μένει πίσω.
Στο τέλος του Φλεβάρη ο ήλιος αρχίζει να πέφτει.
Βουτά κάτω από τον ορίζοντα.
Και όσοι απ' εμάς θα ξεχειμωνιάσουν
αρχίζει ο ένας να ψάχνει για τον άλλον.
Αλλά οι περισσότεροι σκέφτονται να επιστρέψουν στο σπίτι.
Ήρθες ποτέ σε πειρασμό να περάσεις εδώ τον χειμώνα;
Όχι.
Όταν το τελευταίο αεροπλάνο φύγει. Αυτό ήταν.
Κόλλησες εδώ για τους επόμενους 6 μήνες.
Δεν υπάρχει διέξοδο!
Θυμάμαι σκεφτόμουν.. "Τι στο διάολο έκανα;..
.. "Έπρεπε να 'μουν σ' αυτό το αεροπλάνο!
Όχι!
Ο Θεός ας μας βοηθήσει.
Μόλις φύγει
και εξαφανιστεί ο τελευταίος ήχος του
είναι σαν όλη η πόλη να βγάζει έναν τεράστιο αναστεναγμό.
Εντάξει, εδώ είμαστε.
Κοιτάς τριγύρω στους ανθρώπους
και λες.. "Εντάξει, είστε οι φίλοι μου,
είστε η οικογενειά μου για τους επόμενους 6 μήνες"
Η πρώτη μου σεζόν ήταν χειμώνας.
και θυμάμαι έβλεπα
το τελευταίο αεροπλάνο να φεύγει και σκεφτόμουν
.."φίλε, ελπίζω να 'ναι αυτό που θέλω να κάνω!"
Προσοχή σ΄ όλους τους σταθμούς.
Έκτακτο δελτίο ακραίων καιρικών φαινομένων.
Η μετεωρολογική Μακ Μούρντο ανακοινώνει ακραία καιρικά φαινομένα κατάστασης 2
για τις ακόλουθες περιοχές.
Βάση Μακ Μούρντο, Τι Σάιτ, Αράιβαλ Χέιτς,
ο δρόμος προς την βάση Σκοτ,
Πήγασους Φιλντ και ο δρόμος προς Πήγασους Φιλντ.
Για όλες τις άλλες περιοχές παραμένει η κατάσταση 3.
Αν υπάρχουν ερωτήσεις
παρακαλώ επικοινωνήστε με την Μακ Μούρντο μετεωρολογική
στην εξωτερική γραμμή 2523-2524.
Κάποιοι άνθρωποι παίρνουν τους χειμώνες εδώ πολύ καλά.
Και υπάρχουν κάποιοι άλλοι που αντιλαμβάνονται
πως δεν τα πάνε καλά με τους χειμώνες.
Ξέρεις, δεν υπάρχουν αρκετά γι' αυτούς.
Δεν υπάρχει αρκετή κοινωνική ζωή γι' αυτούς.
Πράγματι πιστεύω πως υπάρχει μια διαχωριστική γραμμή
ανάμεσα στους χειμερινούς και στους μη χειμερινούς ανθρώπους.
Εννοώ πως συνήθως είναι προφανέστατο.
Μια από τις κυρίες εργασίες κατά την διάρκεια του χειμώνα
είναι να διατηρώ την επικοινωνία με τον έξω κόσμο.
Αυτό σημαίνει τακτικά ταξίδια σ' όλη την κρηπίδα πάγου.
στον δορυφορικό σταθμό στο νησί Μπλακ.
Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού
υπάρχει μια μόνο 10λεπτη πτήση ελικοπτέρου.
Αλλά κατά την διάρκεια του χειμώνα σημαίνει το να πάρεις ένα όχημα
σαν το Πρίστεν Μπούλι και να πας εκεί.
Όταν οι συνθήκες είναι καλές είναι περίπου μια διαδρομή 6 ωρών.
Αλλά τα τελευταία χρόνια η κρηπίδα πάγου
έχει πολλά προβλήματα με το λιώσιμο των πάγων.
Έτσι κάποιες φορές στην κυριολεξία
σερνόμαστε μέσα και έξω απ' τις ψηλότερες τρύπες απ' το όχημα.
προσπαθώντας να βρούμε έναν δρόμο για να πάμε εκεί.
Τώρα τι;
Οδήγησέ το απ' τις άκρες.
Μπίλι, βλέπεις κάποια διέξοδο;
Ναι, πρέπει να 'ναι εντάξει.
Το νησί Μπλακ είναι ένα από τα πιο ανεμώδης μέρη
του πλανήτη.
Είναι τόσο ανεμώδης που οι θυελλώδεις άνεμοι
δεν έχουν μετρηθεί ποτέ με ακρίβεια
γιατί τα ανεμόμετρα παρασύρονται.
Οι άνεμοι αντιστοιχούν σε 1η κατηγορία με έναν τυφώνα εβδομαδιαίος τον χειμώνα.
Σε 3η κατηγορία με θύελλες να προκύπτουν μια φορά τον μήνα.
Υπάρχει συνήθως τουλάχιστον η 1η κατηγορία με πέντε θύελλες κάθε χειμώνα.
Η εργασία ως μηχανικός δορυφορικών στην Ανταρκτική
ακούγεται πολύ εντυπωσιακή.
Αλλά δεν αναφέρουν τα άλλα καθήκοντα
στην περιγραφή της εργασίας.
Όπως το να προσπαθείς να αποψύξεις κατεψυγμένους σωλήνες ούρων
με ένταση ανέμου 90 μίλια την ώρα.
Η ένταση του ανέμου πνέει 114 μίλια την ώρα
ή 99 κόμβους.
Κάντο αυτό 123 μίλια την ώρα.
Παρόλο που η κάμερα είναι στο τρίποδο
μπορείς να δεις πως η εικόνα είναι περιέργως αρκετά ασταθής.
Αυτό ισχύει γιατί όλο το κτίριο
κουνήθηκε από τους ανέμους εντάσεως 100 κόμβων!
Που 'χουμε αυτή την στιγμή.
Πάμε μια βόλτα μέσα στον κύριο δορυφορικό θόλο εδώ
και να σου δείξω πως είναι.
Όπως βλέπεις είναι κάπως ανεμώδης.
Θα σου δείξω πως είναι
στον κοιτώνα εδώ μετά απ' την τελευταία θύελλα.
Όλο το χιόνι που βλέπεις στην γωνία του χώρου εδώ
βασικά πέρασε μέσα από
τα μικροσκοπικά κενά του παραθύρου.
Η ένταση του ανέμου έπιασε τα 222 μίλια την ώρα.
Έτσι, αυτό γέμισε μέσα σε λίγες ώρες.
Υπάρχει ένα πλήρες σαλόνι
στην γωνία εδώ.
Αυτό είναι η εστία
που φυσιολογικά χρησιμοποιείται να κρατάει τον χώρο ζεστό.
Καθώς η θάλασσα παγώνει η άγρια ζωή αρχίζει να εξαφανίζεται από το νησί Ρος.
Στα μέσα Μαρτίου
υπάρχουν αυτά οι σύντομες βδομάδες
όπου ο ήλιος ανατέλλει
όπως τις κανονικές βδομάδες.
Και περιέργως μπορείς να αφήσεις το βράδυ τις κουρτίνες των παραθύρων ανοιχτές.
Να ξυπνήσεις από την ανατολή του ήλιου το πρωΐ.
Ήμασταν έξω και έπιασε άνεμος
και υπήρχαν στιγμές που έκανε τόσο κρύο
Μπορούσα
στην πραγματικότητα να νιώσω τον κίνδυνο
και να αισθανθώ αυτή την τρέλα
που συνέβαινε και
ήταν δύσκολο να συγκεντρωθώ σε οτιδήποτε άλλο
εκτός από το να βγώ από την κατάσταση που βρισκόμασταν
και να προσπαθήσω να ζεσταθώ ξανά.
Ήταν δύσκολο στο να συγκεντρωθώ
να μαζέψω όλο τον εξοπλισμό και να προσπαθήσω
να κάνω ό,τι χρειαζόταν να γίνει
από το να τρέξω
σε οποιοδήποτε όχημα
ή ξέρεις, ήταν...
Ήταν απίστευτο το πως
το ένστικτό σου απλά
απλά σε αφυπνίζει.
Την πρώτη φορά που κρύωνα απίστευτα
ήμουν μαζί σου, λίγες μέρες πριν
βγάλαμε την φωτογραφία του προσωπικού πάνω στον λόφο.
Ω, ναι.
Ο άνεμος σε μαστίγωνε εκεί πέρα.
Θα 'λεγα πως πιθανότατα να ήταν μείον 80 με ψυχρό αέρα.
Και θυμάμαι κοίταγα τον Κρις Κάβανα
και τρέχανε δάκρυα στο πρόσωπο του.
Δεν το ήξερε καν γιατί έκανε τόσο κρύο
και αυτό που με ξάφνιασε είναι
πως όταν με κοίταξε για δεύτερη φορά
πάγωσαν τα δάκρυα στο πρόσωπό του.
Λοιπόν, αυτό ήταν
που μου 'κανε εντύπωση.
Ίσως είναι ώρα να μπούμε μέσα.
Είμαστε 30χλμ μακρυά
από το κοντινότερο θαλάσσιο νερό και είναι αρκετά σύνηθες
να βρίσκουμε τύπους σαν και αυτόν.
είναι μια μουμιοποιημένη φώκια.
Η οποία έχασε τον δρόμο της
και περιπλανήθηκε στην ενδοχώρα.
Είναι ένα απίστευτα σύνηθες φαινόμενο.
Σπαράζει η καρδιά σου όταν βλέπεις
βασανισμένα ζώα σαν και αυτό.
Γιατί δεν μας επιτρέπεται να παρέμβουμε.
Πρέπει να αφήσουμε την φύση να πάρει το δρόμο της.
Μπορεί να γίνει αρκετά δύσκολο
να 'σαι μακρυά απ' το σπίτι και να ακούς ιστορίες .
Η αδερφή μου γέννησε ένα αγοράκι την προηγούμενη εβδομάδα.
Και αυτή η μέρα ήταν..
αρκετά γλυκόπικρη.
Ήταν αρκετά καλά
αλλά φίλε δεν ήθελα τίποτα άλλο
από το να φύγω από 'δω.
Μόνο για μια μέρα.
Να πάω σπίτι και να απολαύσω την στιγμή
μαζί με την οικογένεια μου γιατί ήταν όλοι μαζί.
Και ήμουν εδώ
ξέρεις, να στέλνω ηλεκτρονικά μηνύματα όλη την ημέρα
και έπειτα στο τηλέφωνο κάμποσες φορές.
Και αυτό ήταν αρκετά δύσκολο.
Λοιπόν, για 'μενα
είναι παλιοκατάσταση σίγουρα
να σου λείπει η οικογένεια αλλά πολύ πιο σημαντικό
είναι να σου λείπουν αυτές οι στιγμές μαζί τους.
Ξέρεις,
η οικογένεια μου είναι σπίτι.
Λοιπόν, εννοώ πως πρώτα απ' όλα
είχα τις ανησυχίες μου.
Και αυτό είναι που πάντα κάνω στην ζωή μου.
Όποτε αισθάνομαι χάλια
έχω πράγματα γύρω μου όποτε τα χρειαστώ.
Ένα απ' τα πράγματα που έφερα είναι πολλές φωτογραφίες της οικογένειας μου
Τις έχω κολλήσει στο ψυγείο μου.
Και μετά απλώς γνωρίζω
πως πάντοτε υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι μαζί μου.
Ακόμη και αν φαίνεται πως εδώ είσαι εσώκλειστος.
Ήταν σαν μια οποιαδήποτε άλλη μέρα
και το τηλέφωνο χτύπησε.
Ήταν η γιαγιά μου.
Αμέσως η καρδιά μου χτύπησε γρήγορα.
Αισθανόμουν πως κάτι συνέβαινε.
Και μου 'πε ότι ο πατέρας μου πέθανε!
Και...
ήταν σοκαριστικό!
Ποτέ δεν το περίμενα.
Ήταν.. ήταν πραγματικά δύσκολα.
Εννοώ, όταν χάνεις τον γονιό σου
είναι μεγάλο πράγμα και το να μην μπορείς
να 'σαι με την οικογένεια σου εκείνη την στιγμή
και το να μην μπορείς να 'σαι στην κηδεία.
Αφήνει τα πράγματα ανολοκλήρωτα.
Ήθελα να 'μουν εκεί για την οικογένεια μου,
το χρειαζόμουν να 'μουν εκεί!
Και δεν μπορούσα..
Είναι ίσως το πιο απομωνομένο μέρος στον πλανήτη.
Και είναι πραγματικά δύσκολο να προσαρμοστείς.
Βλέπω ανθρώπους που
ένας χειμώνας είναι αρκετός γι' αυτούς!
Είναι πραγματικά δύσκολα για πολλούς ανθρώπους
Κατάλαβα πως υπάρχει αυτή η καμπύλώδες γραμμή
που πραγματικά αρχίζουν να μου λείπουν πράγματα.
Όπως να φάω Ινδιάνικο φαγητό ή σούσι
ή να πάω σινεμά και άλλα μέσα στην ζωή.
Και έπειτα άρχισε η υπερβολή.
Πως μου λείπουν πολλά..
Και αργότερα..
Δεν μου έλειπαν!
Δεν ξέρω αν είναι αγχώδης μετατραυματική διαταραχή αντίδραση .
Ή πως δεν θέλω να θυμάμαι τι μου λείπει. Ή πως αγχώνομαι πολύ.
Αλλά δεν είναι πολλά αυτά που μου λείπουν.
Σκέφτομαι τα αβοκάντο τελευταία.
Ένα αβοκάντο καλό θα ΄ταν.
Μπορεί να θες
ένα τοστ με αβοκάντο
και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να το ονειρεύεσαι.
Κάτι απλούστατο όπως..
Μαύρο τσάι με φρέσκο γάλα.
Ή ίσως ακόμα καλύτερα
με κρέμα γάλακτος.
Μαύρο ψωμί.
Κουνουπίδι
Έξοχα!
Να είχα ένα φρέσκο κουνουπίδι
θα 'ταν πάλα πολύ ωραία τώρα.
Όχι!
Δεν έχει νόημα, δεν μπορούμε να κάνουμε πλέον τίποτα γι' αυτόν.
Τον χειμώνα του 2008
ξεκίνησα μια 48ωρού
ένα φεστιβάλ ταινιών στην Ανταρκτική.
και προσκάλεσα όλες τις βάσεις στην ήπειρο να συμμετάσχουν.
Μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις
βλέποντας αυτές τις ταινίες κάθε χρόνο
είναι το να βλέπεις πως είναι οι άλλες βάσεις.
Και ποιοι άλλοι είναι εκεί πέρα.
Ξεχειμωνιάζοντας στον πάγο.
Καρολίνα,
χαίρομαι που σ' ακούω.
Ναι, τι κάνεις;
Είμαι καλά, ναι μια χαρά.
Όλα είναι καλά εδώ.
Μόλις...
έτρωγα...
έτρωγα πρωινό με καφεδάκι.
Πως είναι οι γονείς σου;
- Άλλη ώρα; - Χμμμμ..
Θα δεις τον ήλιο ξανά;
Κάποια μέρα.
Στα τέλη του Απρίλη ο ήλιος δύει μόνιμα για τέσσερις μήνες
Υποθέτω πως συνηθίζεις
να ζεις σ' ένα κόσμο χωρίς φως.
Οι μέρες μικραίνουν και οι νύχτες μεγαλώνουν.
Έως ότου οι νύχτες να γίνουν αρκετά μεγάλες.
Κατά τα τέλη του μήνα
δεν θα υπάρχει πλέον ήλιος.
και... "η ιστορία συνεχίζεται"...
Φοβόμουν το επερχόμενο σκοτάδι.
Το επερχόμενο σκοτάδι για τόσους μήνες και σκεφτόμουν..
Θα με ρίξει;
Θα με κάνει....
Πως θα με επηρεάσει αυτό;
Το φοβόμουν πολύ αυτό και το πως μπορεί να με άλλαζε.
Μπορεί να έπεφτα σε "χειμερινό" σύνδρομο όταν ήμουν εκτός πάγου.
Μπορούσες να το δεις στα ηλεκτρονικά τους μηνύματα.
Θα άλλαζαν.
Και αναρωτιόμουν θα αλλάξει και 'μενα;
Δεν ξέρω.
Καθώς το φως αλλάζει αρκετά στον ουρανό
μου φαίνεται πως ο ήλιος είναι πίσω απ' την γωνία.
Πιστεύω πως αυτό έχει μεγάλη επιροή πάνω μου
γιατί μου θυμίζει πως "ΟΧΙ'
δεν υπάρχει μόνο σκοτάδι.
Προσοχή σ΄ όλους τους σταθμούς.
Έκτακτο δελτίο ακραίων καιρικών φαινομένων.
Η μετεωρολογική Μακ Μούρντο ανακοινώνει ακραία καιρικά φαινομένα κατάστασης 1
για τις εξής περιοχές:
Βάση Μακ Μούρντο, Τι Σάιτ, Αράιβαλ Χέιτς,
Όταν υπάρχει θύελλα κατάστασης 1 δεν επιτρέπεται σε κανέναν η έξοδο
Δες αυτό.
Αυτή είναι η είσοδος για τον κοιτώνα μας.
Κανονικά υπάρχει χαλί πάνω στο πάτωμα
και οι τοίχοι είναι κανονικοί τοίχοι..
Αλλά..
Θα ανοίξω την πόρτα τώρα.
Είναι σα να ανοίγεις την πόρτα σε άλλο κόσμο!
Είσαι έτοιμος;
Φυσάει λιγάκι εκεί έξω.
Όταν βλέπεις τηλεόραση εδώ
και βλέπεις καταστάσεις
που πάνε στραβά στον κόσμο
Ξέρεις, κατά βάθος, ευχαριστείς τον Θεό που είσαι εδώ!
Και όταν βλέπεις προγράμματα
που δείχνουν βελανιδιές
και ανθρώπους γελαστούς
και βουκολικές σκηνές. Εσύ δεν είσαι εκεί.
Είσαι εδώ που είναι σκοτεινά, παγωμένα και ανεμώδης.
Μεγάλο ποσοστό του χειμώνα περνάει επιδιορθώνοντας καλοκαιρινό εξοπλισμό και εργαλεία
Γίνονται αρκετές απογραφές συχνά μέσα σε αμόνωτες αποθήκες.
Ήμουν έξω στον θαλάσσιο πάγο
και ξαφνικά στον Λόφο Παρατήρησης
ήρθαν κυματίζοντας αυτά τα κύματα
πράσινα κύματα...
σαν νεραϊδόσκονη.
Σαν μια τεράστια κουρτίνα από νεραϊδόσκονη να κυματίζει από πάνω μου!
Αυτό γέμισε όλο τον ουρανό και μετακινιόταν κυματιστά εγκάρσια.
Το μόνο που σκέφτηκα είναι πως κάπως έτσι θα 'ναι
αν οι εξωγήινοι σε αρπάξουν.
Σχεδόν αισθάνεσαι πως μπορείς να απλώσεις και να τ΄ αγγίξεις.
Ή αν είσαι ένα άτομο που πιστεύει στον Παράδεισο,
ίσως να νομίζεις πως αυτό θα δεις όταν πας στον Παράδεισο!
Δεν είμαι σίγουρη..
Αλλά ήταν πράγματι μια συναισθηματική εμπειρία που άλλαξε την ζωή μου.
Εννοώ, πως είδα τον εαυτό μου να μην καταλαβαίνει τι έκανε.
Όταν κατάλαβα που βρισκόμουν
ήμουν στα γόνατα και έκλαιγα!
Για 'μενα ήταν πανέμορφο!
Είναι Ιούνιος μήνας
και τώρα είναι μεσημέρι.
Ο Ιούνιος και ο Ιούλιος έχουν σχεδόν απόλυτο σκοτάδι
Μεγάλωσα σε μια αρκετά αγροτική περιοχή.
Έτσι μπορούσα να δω τα αστέρια πολύ καλά.
Στην Μινεσότα.
Ήμουν στα βουνά
στο Κολοράντο.
Θεωρούσα πως ο ουρανός είναι πανέμορφος
Αλλά δεν ήξερα ποτέ πως ένα αστέρι μπορεί να λάμψει
Φωσφοριζέ ροζ, Φωσφοριζέ πράσινο
Φωσφοριζέ μπλε, άσπρο..
Σ' αυτή την περιστροφή.
Ένα αστέρι μοιάζει με το φως του φάρου για΄ μένα.
Υπάρχουν πολλά απ' αυτά
μοιάζουν σαν φώτα φάρου εκεί πάνω.
Και ποτέ δε θα μάθεις
ποτέ δε θα μάθεις
πως είναι ο ουρανός.
Είναι υπέροχος.
Λατρεύω το 24ωρο σκοτάδι.
Ίσως στις βραδιές με πανσέληνο και άλλες βραδιές
να μπορώ να δω τα βουνά.
Αλλά μερικές φορές ξεχνάω πως τα βουνά είναι ακόμα εκεί.
Όλος μου ο κόσμος είναι οι μικροί χώροι
και το περπάτημα τριγύρω.
Σου αλλάζει πράγματι την αντίληψη.
Προς το τέλος του καλοκαιριού
το πράγμα που ανυπομονούσα ήταν
να δω το σκοτάδι ξανά.
Ήθελα να δω νύχτα.
Και τώρα που 'ναι νύχτα
δεν μου λείπει η μέρα τόσο πολύ τώρα.
Έχουμε 3 δείπνα εδώ κάθε χρόνο.
Φυσικά το ηλιοβασίλεμα μας τώρα στο καταχείμωνο
και όπως όλοι ξέρουμε η χαραυγή δεν είναι μακρυά.
Λοιπόν θέλω να υψώσετε τα ποτήρια σας
στις φιλίες και στις μεγάλες διάρκειας φιλίες.
Σας ευχαριστώ.
Εις υγείαν!
Είναι πολύ ωραία που υπάρχει
μια ξεχωριστή γιορτή στην Ανταρκτική.
Όπου άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο γιορτάζουν
και ανταλλάσουμε ευχές ο ένας με τον άλλον.
Και θυμόμαστε τι ήταν αυτό που μας έφερε εδώ,
και τους στόχουςπου έχουμε.
Και είναι..
Είναι υπέροχα.
Μ' αρέσει πολύ ο χειμώνας..
Ω, Θεέ.
Λοιπόν, αυτό με ξύπνησε.
Έλα Μπρόντι.
Κάντο, κάντο, κάντο.
Πως είναι;
Παγωμένα.
Κάποια μέρα ήρθα απ' έξω
και με ρώτησε η Κριστίν "κάνει κρύο έξω σήμερα;"
Και είπα "Όχι! Δεν είναι τόσο άσχημα."
Και κόλλησα
απ' τον παραλογισμό της συνομιλίας.
Γιατί είμαστε στην Ανταρκτική
είναι μέσα του χειμώνα
και με ρωτάει αν κάνει κρύο έξω.
Και κατά δεύτερον ήταν πάνω από 40.
Δεν είχαμε δει ήλιο για μήνες
και σκεφτόμουν πως ήταν ωραία μέρα!
Είναι συναρπαστικό το πόσο έχουν αλλάξει οι αντιλήψεις μας
για το τι θεωρούμε φυσιολογικό.
Εννιά, μηδέν, έξι. Πυροσβεστικός σταθμός.
Πήγαινε στο εννιά, μηδέν, έξι.
Απλά ελέγχω την πρόοδο.
Άνοιξε ξανά ο δρόμος της βάσης Σκοτ;
Αρνητικό. Χρειαζόμαστε άλλα δέκα λεπτά.
Να 'σαι σε τέτοιου τύπου γραφείο, να ρυθμίζεις βάσει φθορισμού
για έξι μέρες την βδομάδα.
Νομίζω ότι κατέληξε να είναι κάτι περισσότερο από
μια πρόκληση, γιατί δεν ήμουν έξω
και δεν έκανα τίποτα.
Πυροσβεστικός σταθμός, Τζενίβ.
Βεβαίως, ένα λεπτό.
Προσπαθείς να ξεφύγεις απ' αυτή την μονοτονία
του ξυπνάω, πάω στην δουλειά,
τρώω, κοιμάμαι..
και ξανά από την αρχή!
Πυροσβεστικός σταθμός, Τζενίβ.
Πολλοί άνθρωποι κάνουν την ίδια δουλειά
κάθε μέρα
και δεν έχουν συνηθίσει σε επαναλαμβανόμενες κινήσεις
στην δραστηριότητά τους.
Μπορεί να γίνει κουραστικό
να κάνεις το ίδιο πράγμα κάθε μέρα
Πρέπει να του προσθέσεις λίγο ενδιαφέρον.
Ευχαριστώ.
Φρανσίς, με τον σεφ σου στο Μακ Μούρντο,
ανταλλάξαμε κάποια πράγματα.
Έφερε ένα μπουκάλι με υδρόμελο
και του 'δωσα ένα τέτοιο μπουκάλι
εννέα μιγμάτων.
Και είπε πως είναι πολύ ωραίο ποτό.
Λοιπόν, πες μου την άποψή σου.
- Εις υγείαν. - Εις υγείαν.
Η χειμερινή εποχή προσφέρει περισσότερα
από αντικειμενική ματιά.
Μπορείς να 'χεις χρόνο να διαβάσεις
ή να κάνεις κάποιο χόμπι.
Υπάρχει χρόνος.
Αλλλά πιστεύω πως πραγματικά βοηθάει
αν μπορείς να περάσεις χρόνο μόνος σου.
Δεν υπάρχει κάποιο άλλο υποκατάστατο από ένα καλό βιβλίο στα χέρια.
Άντριου Βέιλ
Έχω μια μικρή έκδοση εδώ.
Βιβλική Εβραϊκή
Γραμματική Βιβλική Εβραϊκής.
Πλέκω.
Κρατάει μακρυά το συναίσθημα της τρέλας του χειμώνα.
Όταν αισθάνομαι πως μπορεί να τραβήξω τα μαλλιά μου
και να βγω έξω ουρλιάζοντας.
Προς το τέλος του χειμώνα
το υπερβολικό ψύχος, η εξάντληση
και η συνεχής έλλειψη ήλιου ή οποιουδήποτε νέου ερεθίσματος
δημιουργούν μια κατάσταση που ονομάζεται σύνδρομο Τ3.
Προσοχή σ΄ όλους τους σταθμούς.
Έκτακτο δελτίο ακραίων καιρικών φαινομένων.
Το N-S-S.
N-S-F υπεύθυνος του σταθμού,
ανακοινώνει ακραία καιρικά φαινομένα κατάστασης 1
για τους εξής σταθμούς..
Εργάζομαι στο κατάστημα
και ανοίγουμε κάθε μέρα στις 11:30.
Και σχεδόν κάθε μέρα
έρχεται αυτό το άτομο
και αγοράζει κάτι στις 11:35 με 11:40.
Έχουμε ακριβώς την ίδια συζήτηση!
Δεν τον ρωτάω καν τι θα πάρει. Συνήθως του δίνω ένα πακέτο τσιγάρα.
Και μια μέρα την ίδια ώρα περίπου
μπαίνει και λέει: "Ουάου"
δεν ήξερα πως είστε ανοιχτά αυτή την ώρα!
Είστε πάντα ανοιχτά αυτή την ώρα;"
Και του λέω:
"Μάλλον.. Έρχεσαι σχεδόν κάθε μέρα!
Αγοράζεις το ίδιο πράγμα κάθε μέρα!"
Και μου λέει:
"Ουάου, δεν πίστευα ποτέ πως θα είστε ανοιχτά αυτή την ώρα."
Και απλά έφυγε..
Πυροσβεστικός σταθμός, Τζενίβ.
Λίγες μέρες πριν τηλεφώνησε η Τάλι και της λέω:
"Γεια Τάλι,
χαίρομαι που πήρες, σε σκεφτόμουν,
μόλις θα σε έπαιρνα."
Και μου λέει: "Μα εσύ με πήρες!"
Είχα ξεχάσει τελείως πως εγώ την κάλεσα!
Και απ' ότι φαίνεται αυτό συμβαίνει αρκετές φορές.
Κάποια στιγμή έπρεπε να βγω έξω.
Και η αρχηγός μου δίνει ένα ζευγάρι μπότες.
Τις παίρνω και τις φοράω
Περπατάω και τις αισθάνομαι αρκετά περιέργα.
Δεν ήξερα γιατί!
Πηγαίνω στην είσοδο του κόλπου
που είναι η έξοδο και...
Και κοιτάω κάτω τις είχα φορέσει ανάποδα!
Έτσι, πάω πάλι πίσω και τις βγάζω.
Βγάζω την δεξιά μπότα.
Βγάζω και την αριστερή.
Παίρνω την πρώτη μπότα και την φοράω στο ίδιο πόδι
που την είχα ήδη φορέσει.
Συνεπώς τις έβγαλα και τις φόρεσα πάλι σε λάθος πόδι..
Και βγήκα πάλι έξω!
Έρχομαι εδώ από το ΄99.
Και μου φαίνεται πως δεν έχει αλλάξει τίποτα.
Η μνήμη μου δεν υπάρχει!
Θυμάμαι προσπαθούσα να τηλεφωνήσω στον πατέρα μου
στον ίδιο αριθμό που 'ξερα από παιδί.
Και δεν μπορούσα να τον θυμηθώ!
Έπιασα τον εαυτό μου να προσπαθεί..
μου πήρε πάνω από 10 δευτερόλεπτα
να θυμηθώ αν το Σ είναι πριν ή μετά από το Τ στην αλφάβητο.
Αυτό ήταν κάποιου είδους σημάδι!
Έπρεπε να φύγω από το γραφείο μου και να συνέλθω!
εεεεεεεεε
Λέω πλέον "εεεεεεεεε" πολύ περισσότερες φορές
απ' ότι συνήθιζα και αυτό δεν είναι κάτι που θέλω να το κάνω.
Είναι κάτι που συνηθίζω να γεμίσω τον χρόνο.
Και το οποίο δεν το έκανα ποτέ πριν έρθω εδώ.
Έλεγα "εε"
Αλλά δεν έλεγα "εεεεεεεεε"!
Εσύ εεεε...
Μόλις είχα το σύνδρομο Τ3.
Ξέχασα τελείως τι ήθελα να πω!
Συγνώμη, ποια ήταν η ερώτηση;
Αν υπήρχε κάποιος τρόπος να σφραγίσουμε σ' ένα μπουκάλι
και να πάρουμε μαζί την μυρωδιά του καλοκαιριού,
την μυρωδιά των λουλουδιών,
την μυρωδιά της βροχής και του γρασιδιού
και των ποταμών!
Την μυρωδιά της συγκομιδής και του καλαμποκιού
και την μυρωδιά του χώματος.
Δεν υπάρχει μυρωδιά χώματος εδώ.
Είναι όλα ηφαιστειώδης.
Ω, φίλε.
Μου λείπει η βροχή.
Τα δέντρα, το νερό και ...
η οικογένεια και τα κουτορνίθια ανίψια μου.
Όντως λίγο- πολύ έχεις ελλείψεις.
Κάνεις κάμποσες θυσίες ερχόμενος εδώ.
Ίσως να μην επαναλάβω τον χειμώνα.
Το πρόβλημα είναι..
πως ποτέ δεν μαθαίνεις
με ποιον θα καταλήξεις.
Αισθάνεσαι σχεδόν σα να 'σαι κολλημένος.
Κολλημένος σε μια μικρή πόλη.
Και δεν υπάρχει τίποτα εκεί έξω
έως ότου να ξεπροβαδίσει ο ήλιος.
Και έπειτα πάλι συνειδητοποιείς που είσαι.
Υπάρχει ένα έντονο συναίσθημα προσδοκίας
όταν ξεκινάει η δύση
να σέρνεται στον ουρανό τον Αύγουστο.
Είναι κάπως σα να είσαι παιδί ξανά
που περιμένει τα Χριστούγεννα.
Ο Αύγουστος είναι επίσης ο πιο κρύος μήνας του χρόνου.
Τα μαργαρώδης σύννεφα θα αρχίσουν να σχηματίζονται όλο και περισσότερο.
Αν και αυτό είναι μέρος της διαδικασίας
καταστρέφει το στρώμα του όζοντος.
Όταν ο ήλιος φτάσει σ' αυτά
φαίνεται απίστευτο!
Είναι σαν ολόκληρος ο ουρανός να καίγεται.
Το να βλέπεις τον ήλιο είναι
η πιο εκπληκτική εμπειρία.
Τον περιμένω, τον περιμένω να 'ρθει ξανά.
Και θα 'ρθει η στιγμή που θα τον βλέπω.
Δεν ξέρω πότε θα 'ναι αυτή η στιγμή
Αλλά όταν συμβεί,
θα σταματήσω όπου και αν είμαι.
Θα βάλω φρένο και θα τον κοιτάξω.
Θέλω να ρουφήξω την εικόνα στο μυαλό μου.
Να αφήσω τον ήλιο να διαπεράσει το βλέμμα μου.
Είναι θείο δώρο!
Εντάξει, πάμε.
Μεσ' την κούπα έχει βραστό νερό.
Έξω έχει μείον 40.
Να τι συμβαίνει όταν πετάξεις
το βραστό νερό σε αέρα με μείον 40 βαθμούς.
Ορίστε.
Η πρώτη πτήση "WINFLY" φτάνει στα τέλη Αυγούστου.
Ο πληθυσμός στην βάση ξάφνικα διπλασιάζεται στα ενδιάμεσα καλοκαίρι- χειμώνα.
Και γι' όσους απ' εμάς χειμώνιασαν εδώ
η άφιξη όλου του νέου πλήθους ανθρώπων
μπορεί να προκαλέσει σύγχυση.
Είναι τρελό.
Πιστεύω πως αυτό είτε ενεργοποιεί τους ανθρώπους
ή το άκρως αντίθετο.
Διαχέεται ενέργεια απ' αυτούς
και είμαι ένας απ' τους ανθρώπους
που παίρνουν ενέργεια από 'μενα.
Δεν μου αρέσει πολύ όταν έρχονται όλοι.
Για 6 μήνες βλέπεις κάθε μέρα τους ίδιους ανθρώπους.
Δεν υπήρχε κανένας καινούργιος.
Και ξάφνου έχεις όλους αυτούς τους καινούργιους να 'ρχονται.
Ένα είδους συναισθήματος χαράς και αγαλλίασης
αναμειγμένο με αποστροφή, όπως "ΑΑΑΑΑ", μείνετε μακρυά!
Έχω δει "χειμερινούς" να κρύβονται
πίσω από γωνίες και να κρυφοκοιτάνε.
Ήμασταν κλειστή κοινότητα κατά την διάρκεια του χειμώνα.
Και δεν υπήρξαν μικρόβια, κανείς δεν αρρώστησε.
Αλλά έρχονται καινούργιοι με καινούργια μικρόβια.
Έχουν όλη αυτή την ενέργεια και είναι πορτοκαλί.
Εννοώ, πως πάντα συζητάμε για τους πορτοκαλί
γιατί είναι μαυρισμένοι.
Δεν συνηδοτοποιείς πόσο χλωμοί είμαστε όλοι
από την έλλειψη του ήλιου.
Περπατώντας στην κουζίνα
αισθανόμουν πως κινούμουν σ' ένα μικρό χώρο
και όλοι οι άλλοι να περιφέρονται γύρω.
Ξαφνιάστηκα με το πόσο κτητικοί ήμαστε όλοι!
Θυμάμαι επέστρεφα από την αερογραμμή
και ερχόμουν απευθείας για φαγητό.
Πήρα τον δίσκο και το πιάτο μου
Κοιτάω και βλέπω την ουρά.
Και ήμουν τόσο έξαλλος
που έπρεπε να περιμένω στην ουρά.
Αυτοί οι νέοι άνθρωποι δεν είχαν μπει καν στο πρόγραμμα.
Δεν ήξεραν τι θα κάνουν.
Είχε χαλάσει όλη η καθημερινότητα!
Και ήμουν τόσο έξαλλος..
Αισθανόμουν πως θα κάρφωνα κάποιον με το πηρούνι.
Και δεν το καταλάβαινα!
Και λέω "γιατί είμαι τόσο θυμωμένος;"
Δεν μπορούσα να φάω στην κουζίνα.
Πήγα στο δωμάτιο μου.
Και καθόμουν για περίπου 5 λεπτά και αναρωτιόμουν
γιατί ήμουν τόσο θυμωμένος.
Και μετά ακούω χτυπήματα στην πόρτα μου.
Ήταν το υπόλοιπο προσωπικό του πυροσβεστικού σταθμού.
"Μπορούμε να φάμε μαζί σου;"
Ω ναι!
Έτσι, κάτσαμε για ένα μισάωρο
τρώγοντας το γεύμα μας βλέποντας τηλεόραση.
Δεν ανταλλάξαμε κουβέντα και ήταν ωραία.
Τις πρώτες μέρες
ή ίσως την πρώτη βδομάδα
ήταν ένα είδους σοκ.
Ξέρεις, αυτή η τεράστια αλλαγή.
Η αύξηση του θορύβου..
Αλλά μετέπειτα οι καινούργιοι που ήρθαν εδώ
είχαν τόσο πολύ ενέργεια
και κατάλαβα πως με ανεβάζει.
Και στην πραγματικότητα ενθουσιάστηκα περισσότερο
για αυτά που θα γινόντουσαν.
Με εξιτάρει.
Κέρι, πως σου φαίνεται που τρως μήλο μετά από 6 μήνες;
Βρίσκομε στην Ντίσνεϋλαντ!
Πορτοκάλι, μήλο;
Γιατί δεν παίρνεις κάτι;
Θα πάρω σίγουρα σύντομα.
Να 'σαι ευγενική με την μπανάνα.
Θα 'θελα πολύ να μπορούσα
να δείξω στους ανθρώπους ποιους αγαπώ περισσότερο.
Πως είναι εδώ πέρα..
Πως είναι ο ουρανός τον χειμώνα.
Γιατί δε θα το δουν ποτέ τους.
Είναι αστείο.
Ακριβώς πριν αρχίσει ο χειμώνας λέμε αυτές τις ιστορίες
για το πως παθαίνεις σύνδρομο Τ3 και γίνεσαι χλωμός.
Και μερικές φορές γίνεσαι συναισθηματικός.
Αυτοί οι άνθρωποις δεν έχουν χειμωνιάσει ποτέ
και μας κοιτάνε λες και είμαστε φρικιά.
Σαν να σου λένε γιατί
να βάλεις τον εαυτό σου να το περάσει όλο αυτό;
Και μετά, στο τέλος
κοιταζόμαστε και λέμε..
Ο χειμώνας είναι ο καλύτερος
είναι υπέροχος!
Προσπαθώ να εξηγήσω την εμπειρία
την " Ανταρκτική εμπειρία" στους ανθρώπους στην πατρίδα.
Και θα τους αρέσει να την ακούσουν.
Τις ιστορίες και το πως είναι.
Αλλά ξέρεις......
δεν... δεν θα την καταλάβουν ποτέ.
Δε θα καταλάβουν ποτέ τελείως το πως είναι εδώ.
Λοιπόν αν είναι να ξαναρχόσουν γι' αλλον ένα χρόνο εδώ
τι θα έκανες διαφορετικά;
Να μην φέρω τόσα πολλά πράγματα.
Γνώρισα κάποιους απ' τους καλύτερους ανθρώπους εδώ.
Και πιστεύω ότι αυτό ισχύει εξαιτίας του γεγονότος
πως αυτοί οι άνθρωποι έρχονται εδώ
πάντα μέσα στο πνεύμα της περιπέτειας.
Και αυτό είναι που μας ενώνει.
Αυτά μπορεί να είναι..
τα χρυσά χρόνια της Ανταρκτικής.
Αυτό που γίνεται τώρα είναι έρευνα.
Αυτό που υπάρχει είναι μια συνθήκη η οποία αναφέρει
πως έχετε έρθει εδώ να συνεργαστείτε
για να βρείτε την ειρήνη
και να βρείτε τις γνώσεις για την ανθρωπότητα.
Και δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιο άλλο μέρος
που να συμβαίνει κάτι αντίστοιχο, έτσι αισθάνομαι προνομιούχα
που 'μαι πολίτης της Ανταρκτικής τώρα.
Πραγματικά το αισθάνομαι!
Και κάποια μέρα, κάποιος θα βρει τον τρόπο
να εμπορεύεται το πετρέλαιο.
Και κάποια μέρα αυτή η συνθήκη θα τελειώσει.
Και κάποια μέρα, ξέρεις........
Δεν ξέρω αν θα μπορούμε να 'μαστε πάντα
στο παιχνίδι τόσο καλοί όσο τώρα.
Έρχεσαι εδώ με το πνεύμα της περιπέτειας
αλλά μετά σε στοιχειώνει.
Και ανακαλύπτεις
πόσο μαγικά και εύθραστα είναι όλα αυτά.
Και αν δεν είμαστε προσεκτικοί
αν δεν είμαστε ευσυνείδητοι..
Θα καταστραφούν όλα!
Φαντάσου πως ζεις σ' ένα σπίτι
και αυτό είναι ένα δωμάτιο του σπιτιού σου.
Ένα κρύο δωμάτιο, που δεν ζει κανείς.
Αλλά είναι ακόμα ένα δωμάτιο μέσα στο σπίτι σου.
Και πρέπει να νοιαστείς γι' αυτό το δωμάτιο.
Και πρέπει να μάθεις τι συμβαίνει εκεί μέσα.
Υπάρχει μια καλή έκφραση στην Αγγλική γλώσσα:
"πνευματική ηρεμία".
M' αρέσει πολύ.
Η πνευματική ηρεμία είναι ότι καλύτερο έχουμε.
Οι φιλίες που κάνεις και οι αναμνήσεις
που παίρνεις απ' εδώ, θα κρατήσουν για πάντα.
Έχω γνωρίσει τύπους που 'ναι εδώ και 50 χρόνια.
Οι οποίοι θα 'θελαν όσο τίποτα άλλο στον κόσμο
την ευκαιρία του να επιστρέψουν ξανά
για άλλη μια φορά.
Ξέρεις, δεν μπορείς να θεωρήσεις ποτέ αυτό το μέρος ως σπίτι!
Αλλά ταυτοχρόνως υπάρχει η εξοικείωση
η οποία χτίζεται.
Σίγουρα θα μου λείψει όταν θα 'μαι μακρυά.
Αναμένω πως ο χρόνος μου εδώ
δεν θα τελειώσει με τους δικούς μου όρους.
Το πρόγραμμα μπορεί να αλλάξει
ή μπορεί να μη περάσω τις ιατρικές εξετάσεις.....
Ή μπορεί να μην υπάρχει δουλειά.
Κανείς δεν μένει εδώ μόνιμα.
Και έπειτα έρχεται η στιγμή που ήρθε η σειρά σου να φύγεις
και ποτέ δεν ξέρεις
αν θα επιστρέψεις.
Ένα από τα πράγματα που θυμάμαι
κατά την διαδικασία επανένταξης στην κοινωνία
ήταν μια Δευτέρα πρωί,
ήταν περίπου 8:30 η ώρα το πρωί
και είχα κολλήσει στην κίνηση.
Θυμάμαι κοιτούσα όλα τα αυτοκίνητα γύρω μου
Όλοι τους ήταν
στον δικό τους κόσμο!
Και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο απ' το κοιτάω τους άλλους
και σκεφτόμουν..
πως είναι "αρνιά"!
Είναι ένα μεγάλο κοπάδι που πάνε από την θέση Α στην θέση Β.
Και εκείνη την στιγμή,
ήθελα να επιστρέψω πάλι στον πάγο!
Μόνο όταν φύγεις από τον πάγο αντιλαμβάνεσαι
την έλλειψη των μυρωδιών που έχουμε εδώ.
Την απουσία οσμών!
Οπότε ναι,
μπορεί να πας στον Βότανικό Κήπο
για ένα "γέμισμα" μυρωδιών.
Θα πάω στο "New World" σούπερ μάρκετ
και θα κάτσω στο τμήμα παραγωγής
να μυρίζω τον αέρα
για 15 λεπτά.
Και έπειτα θα αγοράσω τα εξής πράγματα:
πολύ καλής ποιότητας τραγανό ψωμί,
ένα μεγάλο κομμάτι ροκφόρ,
αβοκάντο και λίγα κόκκινα σταφύλια χωρίς κουκούτσια.
Aυτά θα τα τρώω και στα τρία γεύματα.
Υπάρχει κάποια στιγμή τον χειμώνα
όταν....
Τουλάχιστον γι' εμάς τους άντρες
στο Πυροσβεστικό Τμήμα
σταματάμε να μιλάμε για γυναίκες
και αρχίζουμε να μιλάμε για φαγητό
γιατί είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα.
Οπότε...
Έχω κατασταλάξει ότι θα πάω
για μπριζόλα και αστακό
Θα κάνω σπατάλες.
Φρέσκα γευστικά λαχανικά.
Μπουρίτο με φασόλια από τα "Τάκο Μπελ".
Μαύρο ψωμί,
αβοκάντο,
κουνουπίδι.
Ένα μπωλ κορν φλέικς με πραγματικό γάλα
και φέτες μπανάνας.
Αυγά Μπένεντικτ στην λεωφόρο της Ν. Ζηλανδίας.
Οτιδήποτε στην Κράιστσερτς είναι καλό. Είναι...
Οτιδήποτε μη θεσμικό.
Όταν επιστρέψω στην Ν. Ζηλανδία το πρώτο πράγμα που θα κάνω
είναι πρώτα να πάω στον Βοτανικό κήπο.
Να αγγίξω το γρασίδι και να μυρίσω τα λουλούδια.
Μετά υποθέτω θα πάω στον ωκεανό,
να κοιτάω τα κύματα.
Στέκεσαι πάνω στον ωκεανό τώρα.
Ακριβώς.
Αυτό είναι το αστείο και είμαι από τα βουνά
Μ' αρέσουν και τα δύο το ίδιο ως τώρα.
Να περπατήσω ξυπόλητος στο γρασίδι.
Θα πετάξω απευθείας για το σπίτι στην Ουάσινγκτον.
Θα το ρίξω στα ψάρια για 3 βδομάδες.
Θα φάω σολομό και ιριδίζουσα πέστροφα.
Και όταν κάνω εμετό, τότε νομίζω πως θα σταματήσω.
Θα πάω να κοιμηθώ στο κρεβάτι μου.
Μου αρέσει πολύ η βροχή
να ακούω την βροχή και να την βλέπω.
Να την αισθανθώ ξανά. Υπέροχα!
Δεν σχεδιάζω να κάνω τίποτα.
Ελπίζω να βρέξει τουλάχιστον για μια μέρα όταν θα 'μαι στην Κράιστσερτς.
Απλά και μόνο να περιπλανιέμαι στην βροχή.
Το λατρεύω.
Ελπίζω να... Θέλω να βρέξει λίγο.
Να κάνω έναν ύπνο της προκοπής.
Να κάνω έναν αξιοπρεπή ύπνο για λίγες μέρες.
Δεν ξέρω.
Να κλείσω ένα δωμάτιο σε ξενοδοχείο και να κάνω μπάνιο.
Ο υποτιτλισμός - συγχρονισμός έγινε από SofiaD.
Το μυαλό μου παγώνει.
Άσε με να σκεφτώ.
Νομίζω πως το μυαλό μου παγώνει τώρα και δεν μπορώ να σκεφτώ.
Παρέλειψε αυτή την ερώτηση.