Sa seminal na akda ni Herman Williams
tungkol sa kasiyahan bilang hobbyist ng model train,
sinulat niya, "Maraming oras ang ginugol ko
sa mundo ng aking mga gawa.
Para sa mahilig sa model train,
may lihim na mundo ng kaayusan at pagkakapareho.
Matatagpuan sa mga sulok ng ating mga basement at attic,
naghahari tayo sa mundo kung saan makapangyarihan ang hobbyist.
Doon sa 1:87 scale,
laging mabait ‘yong kapitbahay,
‘yong magkasintahan, laging nagkakatuluyan,
at lagi kang dinadala ng mga tren sa malalayong lugar
na sinasabi mong pupuntahan mo."
Sa buhay, siyempre…
walang ganitong kaayos at kalinis.
Kanta!
Isa pa, Allie!
Hindi!
Lasing na ako para kumanta sa harap ng mga tao.
Pero mahal ka namin. Sige na!
At gusto ko gano'n na lang.
Okay, para 'yon sa aking guwapo, sweet, mahal na mapapangasawang si Nathan…
na gustong-gusto ang kantang 'yon.
Bubba, gusto mong magpunta rito?
Ayoko.
Pumunta ka do'n!
Sige na! Engagement party natin.
Mahiyain siya!
Nathan!
Sige na!
-Nagustuhan mo 'yon? -Ang ganda.
Uy…
Tinugtog niya 'yon para sa 'kin no'ng unang date namin
gamit ‘yong lumang piano na nasa likod ng bar.
-Taray! -Sige na!
-Palaging sarado. -Tama! Welcome sa pamilya!
-Allison. -Bakit?
Bawat alaalang pinahahalagahan ko, kasama ka.
Ilan sa mga ito, ilang saglit lang.
'Yong pagpikit mo ng isang mata pag gusto mong namnamin ‘yong pagtikim.
Ginagawa ko 'yon. Ganito…
-Di ako makapaniwalang totoo ito. -Totoo ito, baby.
-Salamat sa Diyos. Mahal kita. -Mahal kita.
-Sige. -Uy…
-Inom lang kayo, manigarilyo, magsaya. -Oo.
At kung matutulog kayo kasama si Chip, dapat may suot siyang 11 na condom.
Wala akong alam diyan.
Nagbibiro lang siya.
Baby, 'wag. Bawal ang cell phone.
Pag kasal na tayo, dapat may rules tayo sa paggamit ng cell phone.
Tumigil ka. Mas matagal ka pa sa cell phone kesa sa 'kin,
tumitingin ka ng mga lumang truck.
Art ‘yong '67-cloth top Bronco, baby.
Di 'yon truck.
Tumitingin ako sa art.
Tulad ng puwet na ito.
High ako dahil sa gummy na binigay mo.
Ano ba 'yon?
-Di ko pa rin maramdaman ‘yong paa ko. -Di mo kailangan ng paa mo ngayon.
Oo, pero gusto ko pa ring maramdaman ‘yong paa ko.
Uy, halika, halikan mo ako.
-Uy, babe? -Bakit?
Itong doktor na 'to sa sales list ko nilalandi ako sa Instagram.
Baka binigyan mo siya ng maling impresyon.
Ano? Hindi, a!
Pumupunta ako do'n, binabalandra ko ‘yong singsing ko.
Palagi mong sinasabi, "Bahagi ng trabaho ‘yong landian."
Magkakaroon ng maling impresyon ‘yong tao.
Kaunting landian lang.
-Sige. -Oo nga!
Kumain lang kami ng sushi, kaunting ngiti,
para maisulat niya ‘yong reseta,
at magkakaroon ako ng malaking bonus, at…
tayong dalawa, titira na tayo sa siyudad.
Kung di tayo mauuna sa impiyerno.
Bakit mo sinasabi 'yan?
-Ano ba? -Sorry.
Pinu-push ko lang ‘yong Humira…
Hindi ako pupunta sa impiyerno dahil lang sa psoriasis.
Ano ba, hindi patas 'yon.
-Oo na. -Tumahimik ka.
Uy. Sa simula lang 'yan, baby.
Alam ko.
Tingin mo huli na para pumasok sa astronaut school?
-Ano? -Wala.
Puwede akong maging professional dancer.
-O, talaga? -Oo.
Marunong ka?
Teka, tatayo ako. Mas magaling ako pag nakatayo.
-Sige. -Magaling ako pag nakatayo.
-Ready ka na? -Oo.
-Anong genre ito? -Ewan ko, pero kusa lang gumagalaw…
Sige. Modern ito, tama?
Propesyonal ito.
-Wow. -Kaya matutuwa ako
-kung seseryosohin mo ako ngayon. -Sineseryoso kita.
Tapos matatapos ito sa ganito.
Pero di ko na ipapakita sa 'yo, di pa kasi tapos.
At pagod na 'ko, at gusto kong makipagyakapan.
Kumalma ka.
Matagal nang ginagawa 'tong kalye na 'to.
Kailan matatapos ang New Jersey?
-Ginagawa pa. -Di na 'to matatapos.
-Oo nga pala, kumusta si Ryan? -'Yong magiging pamangkin mo?
Grabe, ang ganda niya!
Sabi ng varsity coach magsisimula na siya next year.
-Talaga? -Naka-19 goals siya no'ng huling season!
-Sabihin mo sa kanya. -Grabe. Proud siguro kayo.
Ba't di ko pa siya nakikilala? Sorry, Nathan, di pa ako nakakapunta doon.
Naku, wala 'yon, malayo 'yon.
Dadalasan namin ang punta, tumatanda na kasi ang tatay namin.
Oo, ilang beses ko lang nakita ‘yong tatay n'yo, pero…
di natin masisisi 'yon sa layo.
Nakakaloka ito. Sorry.
Kuwento mo 'yong tungkol sa mga wedding dress.
Sige na. Di ako makatulog kagabi kakaisip.
-Tumahimik ka! -Ang bait mo naman.
Hindi, akala niya kasi pagkatingin namin ng mga damit,
pupunta kami sa bar, pero ang totoo, manonood kami ng play.
-Talaga? -Hindi.
Sabi mo dapat may ticket na agad.
Ang panonoorin natin, 'yong walang gustong manood.
-Ayos, a. -Di ba?
Ayan, lumuluwag na.
Baka kulangin sa oras kung manonood pa ng play,
pero titingnan ko.
Sabi dito…
Nandito na tayo.
Ang aga pa.
Oo, mas…
mabuting maging maaga nang kalahating oras kaysa huli ng isang minuto.
Lolo, nakapaglaro ka na ba ng video games?
Hindi pa.
May utak ka, pero sinasayang mo lang diyan.
Sige.
Nathan.
Si Uncle Nathan, sagutin mo.
Bakit niya ako tatawagan?
Sagutin mo.
Akala ko hindi na tayo nag-uusap.
Nathan.
Kasama ko si Ryan sa kotse.
Hinatid ko lang siya sa school.
Tatawagan ulit kita.
Oo, narinig ko ‘yong sinabi mo. Papunta na ako diyan.
Ihahatid ko lang siya, okay?
Kita n'yo, di naman masama.
Sabi ni Mama gusto niya magkasundo na kayo.
Kailangan ko nang umalis.
Mukha naman akong tanga dito, ang aga pa.
Sorry na.
Sige…
Ako ang susundo sa 'yo.
Bakit hindi si Mama? Sabi niya babalik na siya ngayon.
E, kasi…
-Hindi puwede. -Sige, ite-text ko siya.
-Sige. -Sige, bye.
Sabihin mo mahal mo 'ko.
Mahal kita, Lolo.
Mahal din kita.
-Bye po. -Bye.
Ma, sobrang sakit ng ulo ko.
Di ko maipaliwanag ‘yong sakit.
-Pindutin mo ulit ‘yong morphine. -Pinipindot ko na.
Wala namang nangyayari.
Ubos na nga. Kailangan pa natin kumuha.
-Tawagan natin ‘yong nurse… -Bakit ganyan ‘yong tingin mo?
'Yong ano?
-Ang sama ba ng itsura ko? -Hindi, nag-aalala lang siya.
Nag-aalala siya dahil nag-alala kami buong gabi.
Bigla na lang nag-reverse sa gitna 'yong backhoe.
-Alam ko. -Di ko alam ang gagawin.
''Wag kang mag-alala.
-Di ba, Nathan? -Oo.
Magpagaling ka. 'Yon lang ang dapat mong isipin, okay?
-Di ba, Nathan? -Oo.
Sorry po. Nandito ‘yong mga pulis para kumuha ng blood sample.
Hindi puwede ngayon.
-Nahihirapan siya. -Balik na lang kayo, kagigising lang niya.
-Bakit may pulis? -Hindi puwede.
Kailangan makakuha agad ng sample.
Hinintay namin siya umayos, pero sa mga ganitong aksidente,
-kailangan ma-test… -Ano'ng sinasabi niya?
-Di ko kasalanan. -Officer, di niya alam.
Di niya kasalanan.
Sa mga ganitong aksidenteng may namatay…
Di pa niya alam.
-Namatay? -Di pa niya alam.
-Gago ka! -Puchaa.
-Di niya alam. -Ma, ano'ng nangyayari?
-Sorry. -Ano'ng sinsasabi niya?
Pasensiya na.
Nathan?
Nathan, ano'ng nangyayari?
Wala na sila.
Wala na silang dalawa.
-Sino? -Anak…
Hindi, Ma.
Bakit, Ma?
Sorry, anak.
MABUTING TAO
MAKALIPAS ANG ISANG TAON
Uy, guys! Si Bella ito. Welcome sa banyo ko!
Ngayon, mag-aaral tayong gumupit ng sarili nating buhok.
Kaya tara na.
Para magsimula, kuhanin natin ‘yong unang layer
tulad nito.
Tapos dapat nasa ganitong anggulo ‘yong gunting.
Laban na 'to. Sige na!
Pucha.
Galing! Stylist ka na tulad ko!
Ngayon, kunin mo ‘yong parehong layer sa kabila
tapos gupitin mo na!
Sige.
Pucha.
Pantay ba?
Hindi gaano.
Magaling. Ang ganda mo!
Salamat.
Wow!
Gusto ko.
Diyos ko. Allie, ano ito?
Tigilan mo ang kabibili ng mga ganito.
Acrylic nail set 'yong isa diyan
na alam kong mas magugustuhan mo.
At ‘yong iba, ankle weight.
Di ba magpapapayat na tayo?
Grabe!
Allie, ano'ng ginawa mo sa buhok mo?
Ano? Makeover Monday 'to.
Friday ngayon.
-Ang dilim naman dito. -''Wag mong buksan.
-Ma, nakakasilaw! -Nagpunta ka ba sa therapy mo ngayon?
-Napahaba ‘yong tulog ko, e. -Allie…
-Ano? Di ko kailangan ng PT. -Allie, ‘yong buhok mo.
Di mo gusto?
Di ko lang maintindihan bakit ginupit ‘yong buhok mo.
Sabi no'ng babae madali daw, di naman pala.
Babae?
'Yong babae sa Internet. Influencer siya.
Na-influence niya 'ko.
Ang kalat naman dito. Di ako natutuwa.
Ma, nasaan ‘yong mga gamot ko?
Alin do'n?
Di ba sabi natin ititigil mo na 'yon?
-Talaga? -Oo.
Nasasaktan ako, e. Kailangan ko 'yon.
-Di ka na nila bibigyan. -Dapt bigyan nila 'ko!
-Hindi. -Kailangan ko 'yon!
Makinig ka, hindi na masakit ‘yong katawan mo.
Ginagawa mo ba 'yong sinabi ng doktor?
Tanda mo? Para sa anxiety at stress, para kumalma ka.
'Yong sa mata, tapos sa labi.
-Ma! -O kaya mag-piano ka.
-Gusto mo 'yon, di ba? -Tama na.
Masakit ang ulo ko! Puwede bang tumigil ka na?
Tulungan mo 'ko. Puwede bang tawagan mo ‘yong mga doktor?
Sino? Si Patel? Sabi niya tama na.
E, di 'wag si Patel!
'Wag na si Patel. E, si Goldberg, o kaya si Fong?
-Allie… -Sige na, Ma.
-Tawagan mo na. Tulungan mo ako. -Nagiging… Hindi!
Alam mo, sabi nila tama na. Si Patel, si Goldberg, si Fong, si Rosenberg.
Si Vromen na lang. Gusto niya ako.
Orthodontist si Vromen.
Oo, pero nilalandi niya ako dati noong nasa bibig ko ‘yong mga daliri niya,
at di tama 'yon, kaya may atraso siya sa 'kin.
Allie, di ko gusto ‘yong ginagawa mo. Alam mo, tama na.
Lumabas ka ng bahay,
magpalit ka ng damit, at maghanap ka ng trabaho.
Sawa na ako.
Ikaw pa talaga ang nangaral sa akin sa pag-inom ng gamot.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Ibig sabihin, Ma, ipokrita ka!
Akala mo ba di ko binibilang 'yong iniinom mong Xanax?
O ilang baso ng alak ‘yong iniinom mo?
Akala mo yata zombie ako na walang napapansin,
pero napapansin ko lahat!
Nakikita kita! Kaya puwede ba, akin na ‘yong gamot ko?
Di ka nakikinig. Wala na nga.
-Bumalik ka dito, bata ka! -Hindi! Diyos ko!
Ano sa tingin mo ‘yang ginagawa mo?
-Umalis ka diyan! -Lumayo ka sa 'kin!
-Hindi! Bitaw… Hindi! -Umalis ka diyan!
-Hindi! Ano'ng ginagawa mo… -Nandito ba?
-Alis! Tigilan mo 'yan! -Nasasaktan ako!
Tama na!
-Tama na! Bitawan mo! -Mama!
Hindi.
-Buksan mo ‘yong pinto! -Hindi. Tama na 'yan!
Tama na sabi 'yan! -Ma, palabasin mo ako!
Mama!
-Hindi! 'Wag! -Ibigay mo…
'Wag sabi!
-Sira ulong bata ka! -'Wag!
Buwiset!
'Wag! Ma, wag!
Bakit mo ginawa 'yon? Nasasaktan ako!
-Wala akong pakialam! -Nasasaktan ang anak mo!
Wala akong pakialam!
Galit ako sa 'yo!
Nagdudugo ka!
Bumalik ka rito.
-Tantanan mo 'ko. -Bumalik ka rito.
Kukunin ko…
Tantanan mo sabi ako.
Hindi kita tatantanan, bata ka.
Allison!
-Tantanan mo 'ko! -Saan ka pupunta?
Tantanan mo 'ko!
Sige, Ryan!
Galing!
Pucha.
Sige lang!
Ikaw si Ryan, 'yong nakikipag-usap kay Damien?
Umalis ka sa harap ko.
Ganyan ka magsalita, kaya wala kang kaibigan.
-Nagpapapansin ka ba? -Bakit, "Ryan" ba pangalan ko?
-Pangalan ng tibo 'yon. Tibo ka ba? -Pag tinira ko ‘yong nanay mo.
At least may nanay ako.
Ano'ng sinabi mo?
Hoy!
Layuan mo si Damien, malandi ka.
Hoy! Awatin mo, Ref!
Awatin n'yo!
Hoy!
Out na kayong dalawa. Red card.
-Ryan, ano 'yon? -Ayoko na.
Ayoko na. Ayoko nang maglaro.
Bakit? Dahil napaaway ka?
Ano ba, hindi ikaw 'yan.
Matapang ka. Hindi ka sumusuko.
-Pinagtawanan niya si Mama. -Ano?
Sabi niya, "At least may nanay ako."
Buwisit na 'yon.
Sige…
Anong klaseng suntok 'yon?
Binigyan mo ng right hook
tapos hinayaan mo namang masuntok ka sa mukha.
Pag-aralan natin 'yan.
Hi. Bibili ako ng gamot.
Apelyido, Johnson. Birthday, August 24.
Sige. Anong gamot?
Oxy. OxyContin.
Sabi dito di ka na puwedeng bumili.
Mahigit isang taon ka nang umiinom.
Pinatitigil ka na siguro ng doktor mo.
Alam mo namang nakaka-addict 'yon.
Talaga? Hindi ko alam 'yan.
Pasensiya na.
Ganito kasi 'yon.
Naaksidente kasi ako,
at kailangan ko 'yon dahil masakit ‘yong katawan ko.
-Ngayon lang? -Ano? Hindi.
Nagdudugo ‘yong siko mo.
Pucha. Wala 'to.
-Bibigyan kita ng benda. -Di ko kailangan ng benda.
Wala 'to.
Kunin mo ito.
MAY PAG-ASA KATOTOHANAN SA OPIOID ADDICTION
Naku, salamat, ha.
Mas gumaan ‘yong pakiramdam ko, salamat.
Buwisit ka.
Nakakapaso, pero ano ang napapaso?
Ang paso na 'yon ay nasa kaluluwa mo. Inaangat ka nito.
Inaakyat mo ang bundok at mas mataas na ang nararating mo.
Ituloy ang pagpe-pedal.
-Hi. -Uy, hi!
-Uy! -Hi!
Hi.
Grabe, gusto ko ‘yang buhok mo!
-Bongga. Sino'ng gumupit? -Salamat!
-May bagong stylist ako. -Bigay mo 'yong number niya.
Sige.
Buti nangamusta ka.
Hindi ka sumasagot sa mga text ko, e.
Siyempre, gusto kitang bigyan ng space, pero nag-aalala ako.
-Hi, magandang umaga. -Uy!
May order na kayo?
Oo. May Jack and Coke?
Pasensiya na, 11:00 pa ang bukas ng bar namin.
Sige. Kape na lang sa akin.
-Oat milk latte. -Sige.
Kumusta trabaho? Nasa Purdue ka pa rin, tama?
-Nasa Purdue pa rin. -Oo.
Iisipin mo magulo dahil sa pagka-bankrupt at mga kaso,
pero sa atin lang 'to, ha, tumaas pa ‘yong sweldo ko.
-Wow. -Nakakaloka ‘yong bonus ko.
-Mabenta kasi. -Oo.
Mali sa Karl Marx.
Opium pala ‘yong opiate ng masa.
Kumusta ka na? Kailan ka babalik sa trabaho?
Didiretsuhin ko na dahil kaibigan kita at alam kong maiintindihan mo.
Masakit pa rin ‘yong katawan ko.
Allie…
Alam ko, tapos pinatigil na ng mga doktor ‘yong Oxy.
Natatakot kasi sila, nakaka-addict daw kasi.
Kaya iniisip ko kung posible bang…
Allie, 'wag mong sabihing nakipagkita ka para makakuha ng gamot.
Hindi.
Hanggang sa makakuha lang ako uli ng reseta.
Dahil ‘yong buwisit na nanay ko,
tinapon niya ‘yong natitirang gamot ko sa kubeta…
Hindi nga?
-Niloloko mo ba 'ko? -Hindi.
Kung may problema ka, kailangan mo ng tulong.
Tutulungan kitang maghanap ng rehab.
Baka abutan mo rin ako ng pamphlet. Meron na ako.
Sa labas ka maghanap kung kailangan.
Halos lahat ng bar dito, may makikita kang nagbebenta no'n.
Alam mo, Becka…
Ayoko talagang gawin 'to…
pero…
maraming nangyari no'ng bachelorette party mo…
na alam kong gusto mong itago.
Allison, bina-blackmail mo ba ako para sa OxyContin?
Humihingi lang ako ng tulong.
Bilang kaibigan.
Pero sinubo mo talaga 'yong dancer na 'yon.
Saglit lang, alam ko, pero ginawa mo, nakita ko.
-Di pumasok sa bibig ko 'yon. -Nasa bibig mo.
Nasa bibig mo.
Lampas ulo.
Allie, kailangan mo ng tulong.
Sirain mo ‘yong buhay ko kung gusto mo, pero kailangan mo ng tulong!
-Sige, bye. 'Tang ina mo. -'Tang ina mo!
Wala akong… Buwisit.
Wala akong pera. Pasensiya na, di ko mababayaran 'yan.
Ayos lang, kunin mo na.
Hinaluan ko 'yan ng kaunting tequila.
Kadiri.
Salamat.
Mr. Adams, gusto naming tulungan si Ryan pero…
kailangan niyang maging responsable sa pag-uugali niya.
Di nakikinig ang batang 'yon sa sinasabi ko.
Sa totoo lang, umaasa ako na pinatawag n'yo ako para payuhan.
Kailangan ko ng tulong.
Public school kami.
May 2,000 bata kaming binabantayan.
Wala kaming kakayahang tutukan siya sa paraang dapat at kailangan niya.
Ano'ng sinasabi mo?
Pagbibigyan ko siya dahil sa mga pangyayari.
Pero pag di niya binago ‘yong pananalita niya sa mga teacher niya,
at pag nakipag-away uli siya,
mae-expel na siya.
Hi, isa ngang double tequila.
Allison.
Uy, kilala kita.
Si Mark.
-Uy. -Oo.
High school pa kita huling nakita.
Ito si Diego. Natatandaan mo?
-Uy. -Uy.
Nag-aalmusal ka?
Ano kasi…
-Kailangan ko lang lumabas ng bahay. -Oo, alam ko 'yan.
Nabalitaan ko ‘yong nangyari, ‘yong aksidente.
-Nakita ko sa Star Ledger. -Ano'ng nangyari?
Naaksidente siya sa turnpike, dalawa ‘yong namatay.
Pucha.
Ikaw 'yon.
'Tol.
Di ko kaya 'yon.
-Di ko kasalanan 'yon. -Oo naman, pero siyempre…
Pucha.
Uy, puwedeng isa pa?
May problema ba?
Wala naman.
Gusto ko lang lumayo dito.
Uy, alam mo may app na makikita mo kung nasaan ka sa kabilang side ng globe.
Doon ka magpunta. Teka, titingnan ko.
'Yan ang nararamdaman ko araw-araw.
Parang di ako makaalis sa lugar na ito.
Parang may force field o ano na pumipigil.
'Yong ibang tao nakakaalis dito, pero tayo, nagtitiis pa rin tayo dito.
Perth. 'Yon ang nasa kabilang side ng globe.
Pumunta ka sa Perth.
Wala akong pera para makapunta do'n, pero salamat.
Di ba engaged ka kay Nathan Adams?
Dati, oo.
Magaling siyang running back no'ng high school.
-Kuha niya lahat ng strategy. Di ba, Mark? -Oo.
Bawat laro, sasabihin nila sa PA system,
"Nathan Adams, ‘yong tagadala ng bola."
Siya ‘yong buong team. Tanda mo siya, Mark?
Oo, natatandaan ko siya.
Di ba bingi siya?
Sa isang tenga, mula pagkapanganak.
nakakabilib, gano'n siya kagaling kahit bingi 'yong isang tenga.
Single ka?
Tumigil ka, Diego. Tingin mo makikipag-date siya sa 'yo?
Saan mo siya dadalhin? Nakatira ka sa nanay mo. Pucha.
Allison, sorry, a. Di nag-iisip 'tong kaibigan ko.
Di kasi kami sanay
na may pumupunta ditong magandang babaeng tulad mo.
Papasensiyahan mo na kung wala siyang decor.
Decorum.
Ano?
Ang "decor"…
ito 'yong ilaw sa ibabaw ng ulo ko.
Ang "decorum", 'yon ang kilos niya.
Kahit alin sa dalawa, di maganda.
Uy, puwedeng magtanong?
Bilang dating magkakaibigan?
Di ka namin kaibigan, sikat ka dati.
-Suplada ka, sa totoo lang. -Sige. Diego.
Matagal na 'yon, di ba, Allison?
Tapos na 'yon, matatanda na tayo.
Tayong mga naiwan sa force field, dapat magtulungan tayo.
Oo.
Alam n'yo ba saan ako makakakuha ng Oxy?
Ayos, a! Diretsahan na.
Walang "Kumusta? Kumusta pamilya mo?"
Di kami gumagamit no'n.
Naalala ko no'ng high school, kayo 'yong…
nakakuha ng kahit ano.
Inuuto mo na kami.
-Wala akong pera. -Paano mo babayaran 'yang tequila?
Di ko pa naiisip 'yan.
-Totoo ba ‘yong Rolex mo? -Sandali.
Teka, Allie Johnson, Miss Allie Johnson.
Nagpunta ka dito, wala kang pera,
tapos nagpapahanap ka ng Oxy.
Gusto mo libre. Tapos kami pa magbabayad ng iniinom mo?
Bakit naman namin gagawin 'yon?
Nostalgia?
Dating magkaibigan?
Akala mo sikat ka no'ng high school.
-Di ka na naiiba ngayon. -Tumahimik ka.
Sorry, a.
Itong taong 'to, walang decorum…
Hindi, tama siya.
Alam ko talagang lamang ako sa inyo.
Mababa qng tingin ko sa mga tulad n'yo.
Basura ang tingin ko sa inyo na hindi makakaalis sa lugar na 'to.
'Tang inang 'to.
Pero ngayon nakaupo ka diyan,
sa tabi namin at naghahanap ng drugs.
Pabor.
'Yong pabor ang drugs.
-Addict ka na ngayon. -Hindi.
-Addict ka. -Hindi.
-Oo. -Oo nga.
-Ano ba, addict ka na. -Di ako katulad n'yo.
Allie Johnson,
'yong tingin mo sa amin, gano'n ka na ngayon.
Sige na, sabihin mo na.
"Addict ako." Baka magustuhan mo.
Gago, gamot lang 'yon.
Heroin na maganda ang suot.
Akala ko ikaw ‘yong mabait.
Ba't di mo sabihin? Sabihin mo…
Sabihin mo, "Addict ako,"
tapos ibibigay ko kahit ano'ng gusto mo. Kahit ano.
Sabihin mo. Sabihin mo lang.
-Nakadepende ako… -Hindi 'yan ang sinabi ko.
Madaya ka, di 'yan ang sinabi ko.
-'Yon ba ang sinabi ko? -Hindi.
Hindi 'yan ang sinabi ko.
Sabihin mong addict ka. Tumingin ka sa 'kin.
Tumingin ka sa 'kin!
Tingnan mo ako sa mata. Sabihin mo, "Addict ako."
Sabihin mo!
Addict ako.
'Yan, ganyan.
Beth, ako na dito sa tequila.
Sorry kung tumaas ang boses ko. Nagkukumustahan lang kami.
Allie, si Beth.
Mabait 'yan, okay 'yan.
Hindi 'yan Oxy.
Pareho lang 'yon.
Salamat. Kadarating niya lang.
Diyos ko, nag-alala ako sa 'yo. Saan ka ba nagpunta?
-Pasensiya na. -Anak.
-Pasensiya na. -Hindi…
Kailangan ko ng tulong.
Di ko dapat tinapon ‘yong mga gamot mo.
Di ko dapat ginawa 'yon. Pasensiya na, nag-aalala lang ako.
-Puwede mo ba akong tulungan, Ma? -Oo, ginawa ko na.
Ito, nakuha ko kay Linda.
Nagtatrabaho din siya sa mall.
Binigay 'yan ng doktor niya no'ng sinuntok siya ng shoplifter,
pero di daw niya kailangan 'yan, okay na 'yong brace sa leeg.
Kailangan mo 'to, kaya ito.
Regalo ni Linda 'yan, okay?
Saka na natin isipin 'yong susunod. 'Wag tayong magmadali.
Ang mahalaga ligtas ka.
Anak ko.
Uy, Ry?
May Chinese food ako!
May sweet and sour chicken, beef with broccoli, kanin…
Nasaan ka?
Uy, Ry?
Ryan!
Ano'ng… Daniel, lumabas ka!
Hoy!
Kalma! Hindi ito ‘yong iniisip mo.
Siguradong ito ‘yong iniisip ko. Ilan taon ka na?
-Daniel, bitawan mo siya! -Tumahimik ka!
Tinanong kita, bata. Ilan taon ka na?
-Twenty na 'ko. -Siya, 16 at dati akong pulis.
-Mukhang mali ka ng napiling babae. -Sinasakal mo siya!
Sabi niya 18 na daw siya.
Pag nahuli kitang lumalapit ulit sa apo ko,
tatanggalin ko ‘yong titi mo at isasaksak sa lalamunan mo.
-Naiintindihan mo? -Opo, sir.
Umalis ka na rito.
Opo, sir. 'Yong mga damit ko.
Nasa bahay ko 'to, kaya akin na 'to.
Umalis ka na!
Daniel!
Lumabas ka sa kuwarto ko!
Ano ba?
Mga kapitbahay!
Statutory rapist mula sa Williamsburg!
'Yong susi ko!
'Yong susi daw niya! Tingnan n'yo siya!
Nagmamadali siya sa kotse niya! Statutory rapist!
Belinda, nakita ko ‘yang gagong 'yan sa kama kasama si Ryan.
-Sabi niya 18 na siya. -Fuckboy ka.
Fuckboy siya! 'Yan ang tawag ng mga bata sa kanila!
Umalis ka dito, fuckboy!
-Oo na! -Umalis ka dito, fuckboy!
-Ngayon na, lambuting fuckboy! -Oo na!
Di ako makapaniwalang ginawa mo 'yan!
Akin na ‘yong phone mo.
Ibigay mo sabi ‘yong phone mo!
Walang lalabas.
Narinig mo? Walang lalabas hanggang…
Di ko pa maisip kung hanggang kailan.
Di mo ako puwedeng ikulong, Daniel.
Huling beses ko nang sasabihin 'to, Ryan, tawagin mo akong Lolo.
Ayoko sa 'yo!
Allison, sandali.
-Mali ito. -Hindi.
Magtiwala ka sa 'kin.
Alam ko gaano kahirap magpunta rito.
Imposible pero ginawa mo.
'Wag kang umalis dahil sa 'kin.
Marami pang meeting, hahanap ako ng iba.
Oo, pero dito ang may masarap na meryenda.
-Aalis na 'ko. -'Wag.
'Wag, nandito ka na, e.
Ayoko dito.
Lahat naman ayaw sa simula.
Ayoko kahit saan.
Kung gano'n nasa tamang lugar ka.
Akala ko di ka na umiinom.
Sampung taon.
Medyo tinamad akong magpunta sa mga meeting,
tapos kailan lang…
naisip ko na kailangan ko ng suporta.
-Dahil sa nangyari? -Hindi…
Dahil ba sa aksidente kaya ka bumalik?
Hindi, pakiramdam ko…
Ako ba ‘yong dahilan kaya bumalik ka?
Oo!
Oo, siyempre.
Ano'ng gusto mong sabihin ko?
-Pasensiya na. -Hindi.
Sampung taon…
tapos kailan lang, nararamdaman kong gusto kong uminom.
Maganda 'to.
Salamat.
Hahanap ako ng iba. Maraming ganitong meeting.
Oo, pero nahanap mo ‘yong daan papunta rito.
Di ba may ibig sabihin 'yon?
Halika na.
Sige.
Welcome sa inyong lahat.
Regular na meeting ito
ng Live and Let Live group ng Alcoholics Anonymous.
Ako si Simone, isa akong alcoholic at secretary n'yo.
Simulan natin ang meeting sa Serenity Prayer.
Panginoon.
Ibigay Mo ang katiwasayang tanggapin ang mga bagay na di ko kayang baguhin,
ang tapang upang mabago ang mga bagay na kaya ko,
at ang karunungan para malaman ang kaibahan.
Uy, ang aga mo gumising kanina.
Nagpunta ako sa NA meeting.
Ano? Nagpunta ka?
Allie, natutuwa ako.
Di ko sinabing pupunta ulit ako.
Kailangan mong magsimula at mukhang ginawa mo naman.
Kaya mabuti 'yon.
Di ko alam kung kaya kong basta na ang tumigil, Ma.
Kailangan ko ng totoong tulong, sa ospital kaya o ano.
Anak, wala tayong insurance. Ano'ng ibabayad natin do'n?
Kailangan mong magtrabaho.
Ma, sino'ng kukuha sa 'kin ng ganito?
-Ano ka ba. -Hindi.
Ano'ng ibig mong sabihin? Maganda ka, bata ka pa.
-Matalino ka, nakakatawa… -Hindi.
-Oo. -Hindi.
Dating ako ‘yang sinasabi mo.
-Ikaw pa rin 'yon. -Hindi!
Iba na ako.
Parang…
Iniisip ko…
Bibigyan ako dapat ni Papa ng regalo sa kasal,
o kaya pupunta siya, di ba?
Baka imbes na ibigay niya kung anuman 'yong ibibigay niya…
baka puwedeng tumulong siya sa bayad.
Kaya iniisip ko kung puwedeng tawagan mo siya para sa 'kin.
Allie, hindi ko kakausapin ang taong 'yon habang nabubuhay ako.
Alam mo ‘yong ginawa niya? Iniwan niya tayo sa ere.
Pero nangyari na 'yon.
Kaya dapat bumangon ka, ngayon na.
Salamat, Ma.
Sorry kung di ko agad malampasan 'to tulad ng gusto mo.
-Allie… -Hindi na.
Aba, naligaw ka yata?
Hi, Pa.
Ano'ng naisipan mo at nandito ka?
Pinapunta ako ni Ryan.
Gusto lang pala niyang kausapin kita.
Nag-aalala siya sa 'yo.
Nag-aalala siya sa 'kin?
Baliw ‘yong batang 'yon.
Mukhang kailangan mo raw ng kaibigan.
Di ko kailangan ng kaibigan.
Kailangan ko ng kulungan na kasya ang teenager.
Nathan, naiintindihan ko na kailangan mong mag-move on, pero…
di ko naisip na gagawin ko 'tong mag-isa.
-Nagpalaki ka ng dalawang anak. -Kasama ko ang nanay mo.
At kayo ng kapatid mo, mas matino kayo kaysa kay Ry.
Ano? Sabihin mo ‘yong nasa isip mo.
Matino kami dahil takot kami sa 'yo.
Kaya di na ako nagulat na di mo kaya si Ryan.
Isa lang naman ang kaya mo.
Manakot.
Ilabg beses na ako humingi ng tawad sa naging pagtrato ko sa 'yo.
'Yong ate mo binigyan ako ng pagkakataon.
Ba't ikaw hindi?
Iba kasi 'yong naranasan ni Molly sa tindi ng naranasan ko.
Sinisigurado ko sa 'yo na kung nandito siya ngayon,
magmamakaawa siya na kalimutan na 'to at tulungan akong palakihin ang anak niya.
Pero wala siya dito.
Wala nga.
Baka maiwan ako ng tren.
Nakita ko si Allison.
-Saan? -Di ko puwedeng sabihin.
AA?
-Di ko puwedeng sabihin. -Bakit niya kailangan ng AA?
-Di ko puwedeng… -Sabihin.
Oo na.
Sa dinami-dami ng meeting, magkasama pa kayo?
Nakita niya ako, umalis siya, pero pinabalik ko siya.
Bakit?
Nahihirapan siya, Nathan.
Wasak na wasak siya.
Naliligaw.
Ikaw ang sumisi sa kanya!
Di ko siya iniwan!
Oo, hanggang iniwan ka niya.
Sorry. Mas masakit 'yon kaysa sa ibig kong sabihin.
Maiiwan na ako ng tren.
Pakiusap, Nathan.
Kailangan ko ng tulong.
Pinapunta ako ni Ryan para mag-hi sa 'yo.
At ginawa ko.
Sige.
Hi.
-Pinakamasayang unang date. -Narinig ko 'yon.
Umiinom ako dati ng whiskey hanggang mawalan ako ng malay.
Tapos magigising kinabukasan para malaman
‘yong ginawa ko, anong klaseng tao ako.
Alcoholic ang tatay ko.
Binubugbog niya ako hanggang sa kamatayan niya.
At nangako ako na hindi ko sasaktan ang mga anak ko.
At di ko ginawa 'yon…
pag di ako lasing.
Pero sa kadiliman…
Tinatanggi ko dahil di ko maalala.
Minsan may pasa.
"Baka nahulog ka."
"Tatay mo ako, hindi kita sasaktan."
August 11, 1999…
Nagising ako sa harap ng bahay dahil sa tunog ng kampana ng simbahan…
at sa nagtitinda ng ice cream.
Kaya alam kong Linggo 'yon.
Una kong nakita…
‘yong kapitan ko…
nakatayo sa harap ko…
sinusundot ako sa tadyang gamit ‘yong nightstick niya.
May ambulansya.
Ang anak kong si Nathan…
nakaupo sa likod…
dumudugo ‘yong ulo.
Binilhan siya ng mga medic ng popsicle.
Lumalabas na…
sa kadiliman…
binugbog ko siya nang husto…
kaya nawalan siya ng pandinig sa kanang tenga niya…
habambuhay.
At hanggang ngayon, tuwing makikita ko siya,
humihingi ako ng tawad.
Paulit-ulit lang.
Pormalidad lang.
Dahil alam naming pareho…
na may mga bagay…
na imposibleng mapatawad.
Naniniwala ako…
kahit ang Diyos alam 'yon.
Noong nasa serbisyo ako, kumakain ako dito araw-araw.
Libreng refill ng kape.
Gutom ka?
Hindi.
Nakakatawa ‘yong mga bagay na di na mahalaga sa atin.
Dati gusto kong mamasyal.
Binubuklat ko ‘yong National Geographic
tapos tinutupi ‘yong mga lugar na pupuntahan ko pag nag-retire ako.
Di ko na ginagawa ngayon.
-Puwede pa naman. -Hindi na.
Hindi ako…
alcoholic…
o kung ano.
Ano?
No'ng nakita kita no'ng isang araw sa meeting…
nag-alala ako na baka iniisip mo
na lasing ako o naka-drugs ako no'ng araw ng aksidente,
pero hindi, matino ako.
Di ko kasalanan.
Nakatatak sa isip ko lahat ng report.
Tama.
Kaya alam mo na kasalanan ng driver ng backhoe, si Alvarez.
Ayokong pag-usapan 'yan ngayon.
Sige, tama ka.
Sabi ni Nathan bingi siya mula pagkapanganak.
Di niya sinabi sa 'yo?
Baka gusto niyang magustuhan kita.
Duda ako diyan.
Akala ko, sa pagpapalaki kay Ryan, magkakaroon ako ng pagkakataon
na maging mas mabuting ama kaysa dati.
Pambihira.
Di ko akalaing mahirap pala.
May akong audiobook galing sa library.
-Paano Makitungo sa Teenager. -Talaga?
Kumusta naman?
No'ng dekada '80 pa 'yon.
-Nasa cassette. -Tama.
Ang payo nito…
"Mag-chaperone sa pasayaw."
Nahuli ko siyang nakikipag-sex sa lalaking mukhang matanda sa kanya.
Mas gugustuhin ko pa 'yong pasayaw.
Puwede ba kitang payuhan
galing sa isang dating teenager?
Makikipag-sex siya.
Kahit ano'ng sabihin mo, di magbabago 'yon.
Siguraduhin mo lang na may birth control.
-Birth control? -Oo.
Sixteen pa lang siya!
Hindi, dapat iwasan niya 'yon.
Daniel, di naman sa pag-aano, pero may mali sa katuwiran mo.
Nilulutas mo ‘yong problema sa pagtingin sa ibang direksyon.
Puwede ko siyang kausapin kung gusto mo.
Salamat na lang.
-Sige. -Hindi tama.
Tama, di ko alam bakit ko sinabi 'yon.
-Sorry. -Ayos lang.
-Tingin ko lang kasi… -Pakiramdam ko…
kailangan kong tumulong kahit papa'no.
Kahit 'yon lang ang magawa ko.
Di ko alam paano gagawin 'to.
Ang ano?
Magsimula uli.
Paano mo nagawa?
Mahirap.
-Puwede bang magsabi ng sikreto? -Sige.
Di ako sigurado kung gusto ko.
Ano'ng ibig sabihin ng "amor fati"?
May mga bagay na pribado.
Tingin mo malala na ako?
High ka ba ngayon?
Hindi.
Alam mo, 40 taon akong naging pulis. Tapos 50 taon akong naging addict.
Kaya tatanungin ulit kita,
high ka ba ngayon?
Ano kasi…
Hinati ko sa kalahati ‘yong gamot. Kaya kalahating high lang.
Oo, tingin ko malala ka, Allison.
Hindi lang kalahati.
Buong-buo.
Tingin mo makakalabas pa ako dito?
Baka balang araw
ako na 'yong tipo ng taong…
gugustuhin ng mga taong makasama ng apo nila?
Hindi ko alam.
Ako rin.
Puwede nang makuha ‘yong phone ko?
Wala na akong maisip na paraan kung paano ka didisiplinahin.
Lo, ‘yong mga ka-edad ko nakikipag-sex. Hindi malaking bagay 'yon.
Alam kong iba no'ng panahon n'yo, pero hindi na gano'n ngayon.
May itatanong ako sa 'yo.
Ikaw ba…
Ikaw ba gumagamit…
ng kahit anong proteksyon?
Grabe! Hindi ko sasabihin 'yon sa 'yo.
Ano sa tingin mo ang nararamdaman ko?
-Alam ko galit ka. -Di ako galit.
Baka dapat bumalik ka ulit sa therapist mo.
Hindi. Gusto ko lang ‘yong phone ko.
Wala akong kaibigan sa Columbia
at ayokong mawala 'yong iilang kaibigan ko sa Long Beach Island.
Bakit di ka makipagkaibigan?
Marami akong pinagdaanan ngayong taon.
At walang nakakaintindi.
Sinusubukan ng iba, pero…
Peke naman sila. Di mo ba naiisip na karamihan sa mga tao peke?
Siguro "mapanlinlang."
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Peke.
Kakampi mo ako.
Alam ko.
Sige, ganito na lang.
Ibabalik ko ‘yong phone mo
kung ipapangako mong gagamit ka ng birth control pills.
-Grabe! Daniel! -Lolo!
Lolo.
Deal ba 'yon? Kukuha ako ng appointment.
Sige.
Ayoko na lang pag-usapan natin ang tungkol sa sex.
A, talaga ba?
Bakit, akala mo ba gusto ko 'to?
-Nakapunta ka na ba sa campus? -No'ng bata pa ako.
Lumalangoy ako dati dito.
-Talaga? -Oo.
-Swimmer ka? -Oo.
No'ng 12 ako, oo, magaling ako.
Nasa akin pa lahat ng mga trophy at mga ribbon.
Ang galing.
-Anong stroke? -Freestyle madalas.
Bakit ka tumigil?
Umalis ‘yong tatay ko.
Oo, ginagawa namin 'yon dati.
Ang lakas niyang mag-cheer, naririnig ko siya sa ilalim ng tubig.
Parang tinamad na ako no'ng wala na siya.
-Saan siya nagpunta? -Sa Ohio.
-May ibang pamilya na siya sa Ohio. -Wow.
May kambal siya, ten years old.
Di ko alam kung lumalangoy sila.
Bilib ako sa mga taong kayang iwan na lang ‘yong mga anak nila.
Di ko alam paano sila nakakatulog sa gabi.
Akala ko may ginawa akong mali.
Na baka kasalanan ko o baka nabigo ko siya.
Tapos naisip ko,
baka talagang may mga taong di mabuti.
Para siyang nagsimula sa video game na may bagong buhay.
Ganyan nga ‘yong ginawa niya!
Sumakay oiya sa kotse, iniwan ‘yong Rolex niya sa dollhouse ko,
tapos umalis.
-Upo muna tayo sandali. -Sige.
I-sponor kita.
Pero dapat seryosohin mo ito.
Di ka puwedeng pumunta sa meeting nang high.
Ano?
Paano mo nalaman?
Dahil ganyan din ako dati.
At marami na akong natulungang babaeng tulad mo.
'Yong iba nalabanan nila, ‘yong iba patay na.
Pero, alam mo…
kung gusto mo ng oras ko, mangako ka.
May anak ako, wala akong oras sa kalokohan.
Hindi. Gusto ko talagang labanan 'to
Gusto kong pumunta ka sa 90 meetings sa 90 araw.
-Wow. -Oo.
At magsisimula ka sa step one.
Sige.
At tama na ‘yong pagtatago. Mag-share ka sa grupo.
Sige.
Hi, ako si Allison at addict ako sa…
sa mga gamot.
Hi, Allison.
Sorry. Puwedeng magsimula ulit?
Di ko pa 'to nagawa, kinakabahan ako.
Kaya mo 'yan.
Hi, ako si Allison, at ako…
ay addict.
Hi, Allison.
Ako…
Ako ‘yong nagmamaneho ng kotseng naaksidente.
Dalawang ang namatay.
'Yong babae…
magiging hipag ko dapat.
Papunta kami para magsukat ng mga wedding dress.
Tapos hindi na.
Hindi ko kasalanan.
Hindi ako naka-drugs o nakainom.
Pero…
'Yong nakaligtas ko no'ng araw na 'yon…
'yon ang pinakamasakit na nangyari sa akin.
Nasaktan din ako.
Binutas nila ‘yong ulo ko.
Tapos…
nakatulong 'yon dahil kahit papa'no may sisisihin ako sa sakit.
Pero gumaling 'yon…
at nasasaktan pa rin ako.
Baka kaya hindi ko namalayan kung gaano kasama 'yon kasi…
nasasaktan pa rin ako.
Nireseta sa 'kin 'yon para sa sakit ng katawan,
at nakatulong naman talaga 'yon.
Pero naging manhid ako.
Pag wala 'yon, parang gusto ko nang mamatay…
araw-araw.
Ngayon ko lang nasabi 'to
Di ko pa nahaharap ang katotohanan nang wala 'yon.
At di ko alam kung kakayanin ko ‘yong nakikita ko, pero susubukan ko.
'Yon lang.
Ano na ang mangyayari?
Ginawa mo lahat 'to?
Ako ang nag-design at nag-assemble.
Oo.
'Yong mga bahay, kit 'yan.
Ia-assemble lang tapos pipinturahan.
'Yang school, binuo ko talaga 'yan.
Uy, may dalawang naghahalikan sa likod.
Ako 'yan.
Guwapo mo.
At maliit.
Oo, ‘yong una kong halik, sa likod ng school.
Si Olivia Williams.
Taglagas noon, malamig ‘yong dulo ng ilong niya.
Medyo basa.
Nakatingkayad siya, lasang bubble gum.
-Siya ba ‘yong napangasawa mo? -Hindi.
Hindi, iniwan niya ako kinabukasan para kay Charlie Cook.
Camel ang sigarilyo niya.
Buick Riviera Roadmaster ang sasakyan niya.
Buhay mo ba 'to?
Medyo.
Dapat South Orange.
Dito ako lumaki.
Pulis ako sa Newark.
Dito talaga ako lumaki.
Sino ‘yong sundalo?
Ako 'yan.
Noong umuwi ako galing Vietnam.
'Yong isa diyan, tatay ko.
Nagpunta siya sa istasyon para sunduin ako.
Ang galing nito.
-Gaano katagal inabot 'to? -Ilang taon din.
Nagsimula ako sa isang figure-eight
at isang tren.
Ginagawa ko pag kaya ko.
Marami na akong oras ngayong retred na ako.
Namatay ‘yong asawa ko.
Madalas kong kasama si Ryan dito noon.
Gusto niya ‘yong pito at microphone.
-May microphone? -Nando'n.
Paano mo sasabihin sa mga pasahero na parating na ‘yong tren?
Kaunting harana lang 'yon para sa mga tao mula sa kalangitan.
Tingin ko 'yan ang dahilan kaya gustong-gusto ko 'to.
Bakit? Dahil kunwari Diyos ko?
Halos buong buhay ko walang kontrol.
Dito,
desisyon ako kung pipiliin ako ni Olivia.
Desisyon ako kung dadating ang tatay ko para sunduin ako sa istasyon.
-Dumating ba siya? -Hindi.
Lasing na lasing siya sa bakuran namin.
Sa tagal niyang nakasubsob…
puro snow na ‘yong likod niya.
Kinabukasan sa almusal, binigyan niya ako ng beer.
Kaya…
uminom ako ng beer kasama siya…
at di na ako tumigil.
Kailan mo huling nakausap si Nathan?
Daniel, ang Diyos ito.
Gustong nang baguhin ni Allison ang usapan.
Mukha nga.
Sige, halika na.
Ryan? Ala-una pa lang, bakit nasa bahay ka na?
Half day lang kami para sa active shooter drill.
Sinabi ko sa 'yo kaninang umaga.
Kaibigan ko ito sa programa.
Hi.
-Dapat ka na sigurong umalis. -Oo, aalis na ako.
Teka, kilala kita.
Hindi.
-Talaga? -Paano kita nakilala?
Ako si… Ako si Allison.
Oo, nakita na kita.
Akala ko sabi mo alas-dos pa ‘yong tapos ng shooter drill.
Oo, pag lumaban ‘yong kunwaring shooter.
Ngayon nagbaril siya sa sarili, kaya maaga kami.
-Bakit kita kilala? -Di ko alam kung anong dapat sabihin.
-Ikaw ‘yong fiancée ni Nathan. -Hindi.
-Nasa kotse ka. -Hindi.
-Oo. -Di ba ikaw ‘yong nagmamaneho?
Siya ‘yong nagmamaneho?
Magkasama kami sa programa.
-Pero sabi mo kasalanan niya. -Ano?
Bakit mo siya dinala dito?
-Umalis ka dito! -Sige.
-Sorry. -Ayos lang.
Pasensiya na. Akala ko nasa school ka.
-Sinira mo ang buhay ko! -Alam ko, pasensiya talaga.
Wala ka dapat dito! Bahay namin 'to!
Dito lumaki ang mama ko! Natutulog ako sa kuwarto niya.
Aalis na siya.
Kung ito ang huling beses na makakausap kita, sana alam mo…
na sana ako na lang.
Okay? Saan ako na lang.
Aalis na ako.
Hindi ako nakapagpaalam.
Alam ko.
Manonood sila ng play.
Alam ko.
Gusto niyang manood ng musical, dahil gusto niya ‘yong mga costume.
Di ko alam 'yon.
Sabi niya pinasaya mo si Nate.
Na ikaw ‘yong pinakamagandang nangyari sa kanya.
Pinasaya niya rin ako.
Sige, aalis na ako.
Allison.
Bakit?
Gusto mo bang mag-dinner dito?
Ano?
Alcoholic ka rin?
Ryan!
Hindi.
Hindi alak ‘yong problema ko.
Ano? Meth?
Ryan!
Hindi, hindi meth.
Mga painkiller.
Oxy.
Ba't alam mo 'yon?
Gumagamit 'yong mga kaeskuwela ko.
Heroin 'yon!
Hindi. Mas madali pang makabili no'n kesa sa beer.
Tinitinda 'yon sa Rite Aid.
-Bakit mo hiniwalayan si Uncle Nate? -Ryan.
-Sabi niya iniwan mo siya. -Wala kang pakialam do'n.
Di ko lang kasi maintindihan.
Di ka niya iniwan kahit pagkatapos ng lahat ng nangyari,
tapos iniwan mo siya?
Nagalit ako.
Kaya tumakbo ako.
-Parang no'ng tumigil ka sa soccer. -Tigil!
'Wag mo akong pagsasalitaan ng ganyan!
Kahit kailan!
Bakit ka tumigil sa soccer?
-Nakipag-away siya. -Galit ako sa lahat ng babae sa team.
Sabi ng mga magulang mo magaling ka raw.
Talaga?
Sabi ng papa mo makakakuha ka raw ng scholarship.
Gusto kong mag-aral sa Stanford.
Bakit ka tumatawa?
Umalis ka sa team, nagmumura ka sa eskwelahan,
at di mo ginagawa ‘yong assignment mo. Tapos papasok ka sa Stanford?
Di pa naman ako umalis sa team. Sabi ko lang magpapahinga ako.
At saka may 4.0 ako. Mababawi ko 'yon kahit kailan ko gusto.
-Bakit ayaw mo? -Ano sa tingin mo?
-Hay, naku. -Sige.
-Magpahinga na siguro tayo. -Oo, uuwi na ako.
Uy…
kung sakali lang…
gusto mong makipag-usap…
ito ang number ko.
At nasa sa 'yo, pero nandto lang ako.
Sige.
-Pasensiya na doon. -Ayos lang.
‘Yan ang pinoproblema ko.
Sa totoo lang, ayos lang.
Alam mo…
napakahina niyang bata,
kaya kung okay lang, 'wag mo na siyang kausapin.
Sige.
Oo, gusto ko lang…
Gusto ko lang malaman niya na nandito ako
kung gusto niya ng kausap o ano.
Kung puwede lang sana…
hayaan mo na lang siya.
Pangako ng Scout.
Hindi, 'yan 'yong kay Spock, e.
Ganito 'yong sa Boy Scout.
Mas gusto ko si Spock.
Mabuhay ka at magtagumpay ka, Daniel.
-Good night. -Salamat.
UY, SI RYAN ITO. KAPE TAYO?
SABI NI DANIEL BIGYAN KA RAW NG SPACE.
GUSTO KONG MALAMAN 'YONG TUNGKOL SA ARAW NA 'YON.
BUMALIK KA SA TEAM. SABIHIN MO KAY DANIEL KINUMBINSI KITA.
PUPUNTA AKO SA LARO MO. GUSTO KITANG MAPANOOD.
…SIGE.
TEKA… TALAGA??!!
OO. DI NILA AKO MAPIPIGILAN SA STANFORD. KITA TAYO SA SABADO.
Sige, apo! Sige!
-Bilis! -Sige!
Sige pa!
Galing!
Apo ko 'yan!
ALLIE, SI DANIEL ITO. BAKA MAKATULONG KUNG MAKAKAUSAP KA NI RYAN.
KAPE PAGKATAPOS NG SCHOOL?
Bakit ka nagba-bike?
Di pa ako nakasakay sa kotse simula no'ng aksidente.
Dahil nagi-guilty ka?
Hindi.
Dahil natatakot ako.
Sabi ni Daniel nagse-cell phone ka raw.
Gumagamit ako ng Maps.
-Lahat gumagamit ng Maps. -Oo, nasa kanya lahat ng report.
Kabisado niya ‘yon.
-Tinititigan niya tuwing gabi, ang weird. -Nandoon ako.
At ‘yong nagsulat ng mga report, wala siya do'n, kaya…
Sabihin mo bakit iniwan mo si Nate.
Gugustuhin ng mama ko na kayo pa rin.
Ryan, di ko alam kung ano'ng isasagot ko.
'Yong mama ko…
lagi siyang inaalala, alam mo 'yon?
Tapos…
iniisip ko na baka ngayon ako na dapat.
Dahil wala na siya.
Siguradong matutuwa ang mama mo.
-Alam mo si Nate… -Hindi, ayos lang. Salamat.
Iniiwasan ko talaga 'yan…
-Lumipat siya sa Tribeca. -Wow.
Oo, may aso siya.
Aso?
French Bulldog, Jasper ang pangalan.
Parang di Frenchie ang tipo niya, pero sige.
Sa girlfriend niya 'yon.
Oo.
Di ko kailangan marinig 'to.
Ayos ka lang?
Gaano na sila katagal?
Di ko alam, parang apat na buwan.
Wow.
Oo. Paralegal siya.
Di ko alam kung ano 'yon. Maganda ba 'yon?
Oo. Wow.
-Wow ka nang wow. -Oo, nakakabigla lang.
Masaya ako para sa kanya.
Deserve niyang maging masaya.
Di ko…
-Di ko dapat sinabi sa 'yo. -Hindi. Ayos lang.
-Pero masama ‘yong loob mo. -Marami kaming pinagdaanan.
Gusto ko maging maganda ‘yong mangyari sa kanya.
-Pasensiya na, ha? -Ayos lang.
-Pupunta lang ako sa banyo. -Gusto ko lang makipagkaibigan.
Oo, sandali lang.
Uy, may problema ba?
May job interview pala ako, aalis na ako.
Masama pakiramdam mo?
Oo.
-Withdrawal? -Sinusubukan ko.
'Wag kang titigil.
-Okay? -Oo.
'Wag kang gagamit.
-Sige. -'Wag kang tumigil sa bahay, maglibang ka.
-Sige. -Okay? Sige.
Kailangan mo ng yakap?
Pag niyakap kita, iiyak ako, kaya 'wag na.
-Kaya ko 'yon. -Hindi dapat, 'wag sa harap ni Ryan.
Sige.
Niyayakap kita gamit ang mga mata ko.
Salamat.
-Ingat ka. -Oo.
Aalis na ako, sa susunod na lang.
Sige, bye.
Hay, naku.
Uy. Halika na.
Siningil ako ng nito ng $6 para sa kape.
Sige.
Pucha!
WALANG MAKAKATALO SA IYO
Tingnan mo 'ko!
Allie!
Allie?
Naghanap ka ba ng trabaho?
Iwan mo ako.
Tumitingin ako sa Etsy.
Naisip ko lang kung gagawa tayo ng craft na gusto natin, baka kumita tayo.
Ano sa tingin mo?
RYAN PASENSIYA NA…
AYOS LANG AKO!
Maganda siguro 'yong nakakatuwa na puwede natin ibenta, tulad ng…
MAY GUSTO KA BANG GAWIN?
…mga bib para sa mga baby na sasalo sa pagkain o salad dressing,
alam mo na…
At alam mo ba? Puwede tayo sa Shark Tank!
Naiisip mo ba, Allie?
Alam ko sasabihin mo, "Tumahimik ka, Ma! Lasing ka na naman."
DI PUWEDE. NAGSUSULAT AKO.
MANONOOD NG BANDA 'YONG KILALA KONG SUPER CUTE. SAMA KA!
WALA AKONG KAIBIGAN! LOL!
Alam ko na! Gumawa tayo ng papier-mâché!
BAKA DI PUMAYAG SI DANIEL…
Sasayaw tayo, kakanta…
SIGE. SASAKAY AKO SA TREN SA SOUTH ORANGE.
PAG NA-KIDNAP AKO, KASALANAN MO!
"Uy, Sharks!"
"Sharks!" Teka, ang tigas no'n.
"Ako si Diane. Ito naman si Allison.
At ito ang aming… kahit ano!"
Mahina ka. Di ka man lang umabot ng dalawang araw.
Galit ako sa 'yo.
Galit na galit ako sa 'yo.
Allie, naalala mo noong grade four ka, ginawa mo 'yong giant mitochondria?
Papatok 'yon, sigurado 'yan.
Sasabihin natin, "Uy, Sharks!
May ipapakita kami sa inyo! Papier-mâché!"
Alam mo, parang…
Sabi na magugustuhan mo 'yon, e!
Ayos!
Nasa maling side ka.
Ano? Hindi, a.
MGA TREN PAPUNTANG NEW YORK
-Buti na lang dumating ka! -Grabe!
Pumunta ka dito.
Saya nito!
MAMA NASAAN KA???!!
-Hello, Diane. -Uy!
Di ko alam ‘yong mga nasabi sa 'yo ni Allison.
Magkasama kami sa programa.
Oo, nasabi niya. Sinabi niya, oo.
'Yong apo ko, s Ryan, natutuwa siya kay Allison…
at di ko siya mahanap ngayon.
Kaya naisip kong dumaan dito, baka nandito siya.
Tine-text sila, pero green ang lumalabas.
-Ano'ng ibig sabihin no'n? -Di ko alam. Naiinis nga ako pag gano'n.
'Yong kulay green tapos di mo alam kung nag-send, ang weird.
-Tama. -Nakakaloka.
Sabihin mo sa 'kin pag nalaman mo.
Di ako techy.
Pero hinahanap ko nga rin si Allison.
Tingin mo magkasama sila?
Sabay nawawala, nakakapagtaka.
Kahit matanda na sila, nag-aalala ka pa rin.
-Oo. -Pero bumabalik naman sila.
Hindi lagi.
Oo.
Puwede mo bang sabihin sa 'kin pag nahanap mo sila?
-Oo. -Sige.
Salamat.
Ano 'yan?
Nagpapasalamat lang ako sa pagiging mabait mo kay Allison.
Sabi niya mabait ka raw sa kanya.
Gusto ko lang magpasalamat, dahil, alam mo na,
pag ibang tao, di magiging ganyan, kaya…
Sinusubukan lang nating mag-move on.
Oo.
Nahihirapan kami ni Allie diyan, Daniel.
-Sabi nga nila… -Ano?
"Di ka magiging masaya pag lagi kang nagkukumpara."
Di ko alam 'yan.
A, kasi…
may isang nagsabi.
Oo.
Aalis na ako.
Oo, sige.
-Night. -Good night din.
Grabe, ayan na siya!
Tingnan mo! Ang guwapo, di ba?
Tattoo ba sa mukha 'yon?
-Oo! -Grabe!
Gusto ko ‘tong kantang 'to!
Pinadala sa 'kin ni Quinn 'to, marami siyang alam sa kanta.
Salamat.
Sa pagsama sa 'kin.
Oo ba.
'Yan ‘yong gitarista, si Thomas. Nakatingin siya sa 'yo!
Tumigil ka. Ayos lang ako.
-Alam ko, di 'yan ang type mo. -Ano? Hindi.
Pero sobrang guwapo niya.
May susunduin lang ako, babalik ako.
-Samahan kita? -Hindi.
-Sigurado ka? -Babalik ako. Oo.
Surprise!
Nathan?
-Hi! -Hi din!
Ryan?
-Ano? -Hi!
Sorry, Allie. Girlfriend ko, si Joelle.
Hi, pasensiya na.
Kumusta?
Nakuwento ka sa 'kin ni Nate.
Sige.
Tingin ko nabiktima tayo ng teenager na 'to.
-Ano? -Sabi ko…
Sabi ko tingin ko maganda ‘yong intensyon ni Ryan.
Aalis na ako.
-Ayos ka lang? -Ayos lang ako. Aalis na ako.
Allie!
Ryan, bakit mo ginawa 'yon?
Sorry, ha, pero di ka dapat kasama, e.
Alam ko magandang trabaho 'yong paralegal, pero dapat si Allie ang kasama niya.
-Sorry, ha. -Ryan?
Ano'ng ginawa mo?
Inaayos ko. Para kay Mama.
Hanapin mo siya, ihahatid na kita.
Pasensiya na.
Sa totoo lang…
-Ayos lang. -Talaga?
-Oo. -Ayos ka lang?
-Oo, kailangan ko lang ng maiinom. -Oo.
Pucha.
Ang galing n'yo, maraming salamat!
Allie!
Bakit mo ginawa 'yon?
Akala ko matutuwa ka.
Akala mo matutuwa ako?
-Oo! -Nasisiraan ka ba?
Hi! Pahingi nga ng… Uy, pasensiya na.
Isang basong tequila nga. Pucha, di ako makahinga.
-Ryan, di ako makahinga! -Kumalma ka, okay? Sorry na.
Sinadya mo 'yon!
Ginawa mo para saktan ako, di ba?
'Yon ba ang ginawa mo?
-Aminin mo. -Hindi!
-Sinadya mo 'yon! -Hindi!
Ang galing mo! Ang galing no'n, pare!
Hi, kaibigan ako ni Quinn, si Ryan.
Ang galing n'yo. Sisikat kayo.
Oo, kaya dapat samantalahin ko habang di pa ako sikat.
Uy, pupunta kami sa party sa Williamsburg.
Gusto n'yong sumama?
Oo, bahala na. Kailangan kong umalis dito.
May oras ka ba?
Oo.
Uy, Danny. May problema ba?
Di ko mahanap si Ryan, sinubukan ko na lahat.
Di ko maiwasan mag-isip kung…
nakita mo ba si Allison o hindi.
Hindi, pero puwede ko siyang i-text kung gusto mo.
Nag-text na ako, pero walang sumasagot.
-Bakit? -Di mahanap ni Daniel ‘yong apo niya.
Puwede niyang gamitin ‘yong Find My Phone.
Oo. Daniel, alam mo ba ‘yong Find My Phone?
Hindi, ano 'yon?
Astig!
MAMA NASAAN KA?!
SIMONE - HINAHANAP NI DANIEL SI RYAN. ALAM MO KUNG NASAAN SIYA?
DANIEL KASAMA MO SI RYAN?
Pucha!
SUMAGOT KA BAKIT DI KA SUMASAGOT?
Allie, ito si Jarvis. Meron siya no'ng hinahanap mo.
Uy!
Wala akong Oxy, coke lang.
Sige, kahit ano.
Puwedeng ikaw muna?
-Babayaran kita, pangako. -Sige.
Salamat.
Mukhang ito na.
Oo, ito na.
Ano'ng sabi?
Umiikot ‘yong kuwarto.
Phone ko 'yon.
At saka na 'yan.
Puwedeng sandali lang?
Nasaan ‘yong phone ko?
Parang nasusuka ako.
Ano 'to?
Nasa city siya!
Nasa Williamsburg siya!
Daniel, teka, susunduin kita. Ayokong may gawin ka na pagsisisihan mo.
Papatayin ko ‘yong gagong 'yon.
'Yan ang inaalala ko, papunta na ako.
Sige, dahan-dahan lang.
-Lasing ka na. -Hindi.
Ryan?
Ryan, nandiyan ka ba?
Ayos lang siya. Umalis ka na!
Ryan?
Puwede mo bang buksan ‘yong pinto?
Ryan.
Umalis ka!
Allison, nasaan si Ryan?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Nasaan si Ryan?
Nandito, tinatawag ko pero di sumasagot.
Ryan!
Ryan?
Si Lolo ito, buksan mo ‘yong pinto.
Buksan mo ‘yong pinto, apo.
Alis sabi!
-Pucha! -Ryan!
Ikaw na naman. Tumayo ka.
-Danny, 'wag. -Diyos ko.
-'Wag mong gawin 'yan. -Walang nangyari.
Sabihin mo kung bakit di kita dapat patayin.
Naghahalikan lang kami.
Sinaktan mo ang apo ko…
ngayon sasaktan kita.
-'Wag -Danny!
Pa! 'Wag!
Ano'ng ginagawa mo dito? Problemang pamilya ito!
'Wag mong gawin 'to.
Bumalik ka na sa bago mong buhay, Nate.
Ibaba mo ‘yong baril, sige na.
Maawa ka.
-Pabayaan mno na siya. -Wala nang mawawala sa 'kin.
Nandito ako!
Nandito si Ryan!
Kailangan ka namin!
Pag ginawa mo 'to, tapos na!
Wala na tayong oras.
Danny, ibaba mo ‘yong baril.
Sige na.
Diyos ko…
Pamangkin ko 'yan.
Sixteen pa lang siya.
Diyos ko! Umalis na tayo dito.
-Uy, Ryan, tumayo ka diyan. -'Yong ilong ko!
-Halika dito! -'Yong ilong ko!
Ano'ng problema mo?
Pinoprotektahan ko lang siya!
-Pinoprotektahan? -Oo!
Sabi ko lumayo ka sa kanya!
Sino ka para magsalita tungkol sa pagprotekta?
-Malala ka! -Pa!
Tumutulong lang ako.
Gusto ko lang…
-Gusto ko lang itama. -May sasabihin ako sa 'yo.
Hinding-hindi mo maaayos ang mga bagay na ginawa mo sa 'kin.
Narinig mo?
Gusto kong bumalik ‘yong buhay ko.
Gusto kong bumalik ‘yong anak ko.
'Yong anak ko…
si Molly.
Kinuha mo ‘yong anak ko!
Pa! Tama na.
Hindi, ayos lang.
Sabihin mo.
Gusto kong magalit sa 'yo,
pero nagpigil ako.
At no'ng dumating ka sa meeting,
naisip ko, "Sinusubukan ako ng Diyos.
Patunay itong may mas makapangyarihan na sinusubok ako."
Tinitingnan kung masisira ako.
Pero ipapakita ko sa kanya.
Di ako masisira.
Ibibigay ko ang kamay ko
sa miserableng
addict na 'to.
Ang hiningi ko lang sa 'yo, layuan mo ang apo ko.
Ngayon tingnan mo siya.
Wala siyang ina.
Walang ama.
At ilang taon na lang ang natitira sa akin?
Sayang ka.
-Pa! -Sayang na kaluluwa.
Sayang na pagkakataon.
Danny, tama na, nasabi mo na.
Hindi dapat ganito.
Mabuting tao ako.
Di ko sinabing dapat maging patas ang Diyos.
Di ko lang akalain…
na ganito pala siya kalupit.
Taxi!
-Teka, Danny, ihahatid kita. -Hindi.
Sasama ako sa kanya. Uy, Ryan!
Gising na, uuwi na tayo.
Uminom ka!
Binuksan mo 'yong Maps no'ng 17:36:22.
'Yong aksidente, 17:36:24.
Nakita sa mga bakas ng gulong na 30 feet pa bago ka lumiko.
Wala kang oras para tumigil
dahil nakatingin ka sa phone mo, Allison.
'Wag mong sisihin si Alvarez.
Patay na sila dahil sa 'yo.
Ayos lang 'yan, halika.
Ayos lang 'yan.
Hindi puwede 'yan diyan.
Di puwede…
Magandang umaga.
Gumawa ako ng bahay.
Masakit ulo mo?
Oo.
Uy, puwede ko bang ibenta ito?
Bibigyan kita ng 12,500.
Sige, salamat.
Maganda 'to.
Salamat.
Lolo, di ka maniniwala.
'Yong isa sa team, inimbita ako sa party.
-Ikaw? -Oo, ako!
Hi.
Salamat sa pagpunta.
Oo naman.
Ang ganda mo.
Muntik na akong mag-makeup, tapos natawa ako sa sarili ko.
Gusto mo ba ‘yong ipit ko?
Wow, oo.
Kinuha ko sa botika.
Dati pa.
Di ko alam kung saan magsisimula.
Ayos lang.
Sisimulan ko.
Nate, wala akong…
kaalam-alam…
kung paano haharapin ‘yong nararamdaman ko.
Di ko nga alam kung puwede ba akong malungkot.
Lahat tayo hirap no'n.
Oo, pero iniwan kita,
at sobrang makasarili no;n.
Tumakbo ako palayo sa 'yo.
Gusto pa rin kita maging asawa.
Alam ko.
Pero ‘yong totoo, Nate…
sigurado ako…
susubukan ko…
sana…
Alam ko.
At alam mong sinubukan ko.
Sinubukan ko pero di ko kaya.
Dahil ayokong masaktan ka ulit.
Di mo kasalanan.
Kasalanan ko.
Tama ang tatay mo.
Kung di ako nakatingin sa phone ko, nakahinto sana ako.
Dapat akong humingi ng tawad sa 'yo, pero di ko ginawa.
Patawarin mo ako.
Nakakasama ko na siya.
Oo.
Mahirap.
Mabuti.
Binuhay niya ako.
Alam ko ‘yong tungkol dito.
Uy…
Kailangan maging malinaw ka.
Minahal kita nang sobra.
At kasama ng lahat,
habambuhay akong masasaktan sa buhay na di natin nakuha.
Ako rin.
Bagay na bagay tayo.
Maganda sana
kung isang araw makahanap tayo ng paraan para magkasama.
Siguro imposible, pero…
Maybe.
Oo.
Siguro.
Magpasalamat tayo kay Elaine. Salamat.
Masaya ako na nakilala kita at nakausap ka.
'Yong mga kuwento natin kahapon, nasa isip ko lahat 'yon.
Tumatawa si King. Grabe ‘yong mga kuwento mo.
Mama, nagpapasalamat ako sa 'yo.
Salamat sa lahat ng ginawa mo para sa 'kin.
At mahal kita.
Di masarap ‘yong pagkain. Salamat.
Salamat.
Ni-record ko kamakailan ‘yong EP ko, at nasa coat check ito
dahil ako rin ‘yong bantay sa coat check.
Kaya bumili kayo ng CD o di ko ibabalik ‘yong mga coat n'yo.
Hi.
Alam kong tungkol ito sa one-year clean ko,
pero sasabihin ko sa 'yo ‘yong ginawa ko.
Oo. Hindi, puwede akong makipag-usap.
Sige.
Uy, Dwayne, puwede mo bang dalhin 'to sa kusina?
Salamat.
Ibabalik niya 'yan, di ba, Ryan?
-Ang ganda. -Salamat.
Uy. Kumusta? Teka, may cupcakes ako.
-Kailangan mo ng tulong? -Hindi, ayos lang. Salamat.
-Naghiwalay na kami kailan lang. -Oo…
Uy, Mama.
-Bakit? -Puwede mo bang ipamigay 'to?
Baka gusto nila.
-Sige. -Salamat.
-Ang bango. -Masarap 'yan.
Dear Allison,
dito sa ibaba, sa 1:87 scale,
laging naghahalikan ‘yong magkasintahan,
laging mabait ‘yong kapitbahay,
at lagi kang dinadala ng mga tren sa malalayong lugar
na sinasabi mong pupuntahan mo.
Sa buhay, siyempre,
walang ganitong kaayos at kalinis.
Lahat ng pagmamay-ari ko ay naiwan kay Nathan at Ryan.
Pumayag si Nathan bumalik sa bahay
at maging guardian niya hanggang mag-college siya.
Kailangan niya ng tulong.
Tulungan mo siya, Allie.
Laging sinasabi ni Molly na mas mabuti si Nathan no'n naging kayo.
Malay natin.
Baka maipasok mo pa siya sa Stanford.
Noong una tayong nagkita sa diner,
tinanong mo kung ano'ng ibig sabihin ng tattoo ko.
Ang "amor fati" ay Latin.
Ibig sabihin "mahalin ang kapalaran."
Walang pumili sa 'tin ng kapalarang ito, Allie,
pero baka makahanap tayo ng paraan para mahalin ito.
Binigyan ako ng kapalaran ng isang taon para makasama ang anak ko.
Iba ang tingin niya sa akin ngayon.
Minsan nahuhuli ko siyang nakangiti sa 'kin
na parang may pagmamahal.
Amor fati, Allison.
Hanggang sa muli nating pagkikita,
Daniel.
-Allie? -Bakit?
Ano'ng ginagawa mo?
-Halika sa taas. -Sige.
Tagapagsalin ng Subtitle: Jorraine Laurette Vergara