ฆาตกรรมหลอนแห่งนครเวนิส บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
นครเวนิส อิตาลี ปี 1947
คุณปัวโรต์ ขนมอบครับ
มาแล้ว
- วันนี้มีไข่ด้วยนะครับ - ขอบใจมากนะ
ปัวโรต์!
คุณปัวโรต์ คุณต้องช่วยผมนะครับ
พ่อแม่ผมตายอย่างปริศนาเมื่อปีที่แล้ว
หลังจากนั้นไม่นานก็น้องชายผม
หมอเราอธิบายไม่ได้เลย
ขอร้องล่ะครับ ผมกลัวมาก
หลายคนบอกว่าเราโดนสาป
ผมบอกคุณว่าไง?
ถ้าแตะต้องเขาอีก ผมจะตัดมือคุณ
โทษนะครับ
คุณปัวโรต์
ผมอยากคุยกับคุณ
ด่วนเลยครับ
คุณปัวโรต์
มีสุภาพสตรีท่านนึง
เธอบอกว่ามาทำธุระด่วนที่เวนิส
เธอบอกว่าเธอเป็นเพื่อนคุณครับ
ผมไม่มีเพื่อนหรอกนะ
เธอบอกว่าคุณจะพูดแบบนั้น
ให้ผมเอานี่ให้คุณ
นักเขียนสตรีนั่นเอง
สวัสดีพ่อหนุ่ม แม่อยู่บ้านไหมจ๊ะ?
ยกโทษให้บอดี้การ์ดผมด้วยนะ ผมเป็นคนสั่งเขาเอง
ที่นี่ห้ามใครเข้านอกจากคนส่งขนม
- เข้าได้วันละสองครั้ง - วันละสองครั้งเหรอ?
คุณก็รู้จักฉันดี
- กินแต่แอปเปิ้ลจนถึงมื้อเย็น - ใช่
พระเจ้า ผมชอบนี่มากเลย
ช็อคโกแลตแสนอร่อย
แอร์กูล ปัวโรต์ เงียบหายไปจริงๆ
ไปเกษียณอย่างสันโดษ
นั่งกินเค๊กทั้งวัน
ผมพอใจมาก
ไม่หรอก
นี่มันความสุข ไม่ใช่ความพอใจ
นักเขียนรู้จักความแตกต่างดี
เลือกมาแอบในเวนิสซะด้วย
เมืองโบราณที่กำลังจมทะเลช้าๆ
เหมือนมันสมองคุณ ที่ไม่มีอะไรท้าทายมาทำ
อย่าประมาทฉันนะ เรื่องใช้ถ้อยใช้คำน่ะ
ฉันเป็นนักเขียนนิยายลึกลับอันดับหนึ่งของโลก
อย่างน้อยก็เคยเป็น
ขายดีที่สุด 27 จาก 30 เล่มที่เขีบน
พวกนักวิจารณ์ถล่มสามเล่นสุดท้าย
เรียกพวกมันว่าหนังสือกระจอก
อาริอาดนี่ โอลิเวอร์ ดีใจมากเลยที่ได้พบคุณ
- คุณต้องมากับฉันด้วย - หืม?
ได้เวลาเอาชีวากลับมาในชีวิตคุณแล้ว
งั้นก็
ไม่ได้ยินฉันเหรอ? นี่เรื่องด่วนมากนะ
คุณไม่ใช่คนแรกหรอกนะ ที่พยายาม เอาคดียั่วยวนน่าทำมาล่อผม
ไม่ใช่คดี แต่มันดีกว่านั้นเยอะ
คุณตัดขาดจากโลกไปจริงๆ รู้ไหมว่าวันนี้วันอะไร?
"ดีกว่า" นี่คุณหมายความว่าไง?
แฮปปี้ฮาโลวีน!
คนอเมริกันอย่างเรานำเข้าเพลงหนวกหู กับช็อคโกแลตไม่อร่อย
แต่เราก็เอาฮาโลวีนมาด้วย
คืนนี้มีปาร์ตี้จัดให้เด็กๆ
เฮ้ เด็กๆ!
ในอเมริกาพูดว่า "แฮปปี้ฮาโลวีน!"
เฮ้! แฮปปี้ฮาโลวีน! ไปสนุกกัน!
ปัวโรต์ ฉันเจอบางอย่าง...บางคน
ไม่รู้จะอธิบายยังไง
ฉันมองทุกมุมแล้วแต่ก็คิดไม่ออก
คุณสนใจมากสินะ
นี่ "คุณเรย์โนลดส์ใจบาป"
นสพ.บอกว่าเธอเป็นคนทรงหรือร่างทรง
"จอยซ์ เรย์โนลดส์ ที่เพิ่ง ถูกปล่อยออกจากเรือนจำ
เป็นผู้หญิงคนสุดท้ายที่ถูกตัดสินจำคุก
ภายใต้เงื่อนไขกฎหมาย การใช้เวทมนตร์คาถาแห่งปี 1735"
ฉันเคยเห็นคนทรงพวกนี้มาเยอะ
แต่ละคนหลอกลวงทั้งนั้น
แล้วก็มาเจอคนนี้
น่าพิศวงมาก
บอกได้เลย ว่าคุณเรย์โนลดส์คนนี้
ฉันไปดูที่ชุมนุมทรงผีมาแล้ว
- หลายอย่างเกิดขึ้นจริงๆ - มายากล
ฉันคิดว่าฉันเป็นคนฉลาดที่สุดแล้ว แต่ก็ยังคิดไม่ออกเลย
เลยมาหาคนที่ฉลาดรองจากฉัน
ฉันอยากให้นักสืบปัวโรต์ค้นหาความจริง
ไม่อย่างนั้น ฉันเชื่อในพลังเธอแน่
ฉันจับไต๋ไม่ได้จริงๆ
มางานปาร์ตี้ฮาโลวีนเด็กกำพร้ากับฉัน
แล้วหลังงานปาร์ตี้ เราได้รับเชิญไปชุมนุมทรงผี
ปาร์ตี้ให้สนุกนะ เด็กๆ
อย่ากลัวเกินไปล่ะ
ที่นี่แหละ
พาลาสโซ ลาครีม ดี จีโอวานนี
ในเวนิส เราว่ากันว่า
"บ้านทุกหลังล้วนมีผีสิง
หรือถูกสาป"
พร้อมหรือยังเด็กๆ?
พร้อม!
นานมาแล้ว...
พาลาสโซ่แห่งนี้เคยเป็น สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
หมอและพยาบาลเก่งๆ ดูแลเด็กๆน่ารัก
จนโรคระบาดมาเยือน
โรคระบาดทำให้ผู้คนกลัว
และความกลัวทำให้คนเราทำเรื่องเลวร้าย
ไม่น่ากลัวเกินไปหน่อยสำหรับเด็กๆเหรอ?
เรื่องน่ากลัวทำให้ชีวิตน่ากลัวน้อยลงน่ะ
ไม่นานนัก เด็กๆก็รู้ตัว ว่าพวกเขาอยู่กันลำพัง
ถูกขังข้างในเพื่อรอความตาย
หิวโหย เรียกร้อง ตะกุยปีนป่าย
หลายคนบอกว่าเด็กๆยังคง แอบอยู่ในพาลาสโซ่แห่งนี้
และพวกเขาอยากได้เพื่อนๆมาร่วมแอบด้วย
จงระวังให้ดี
เพราะพวกเขาต้องการแก้แค้น พวกหมอและพยาบาล
ที่ทิ้งให้พวกเขาต้องตาย
จงระวังสัญลักษณ์
แห่งความอาฆาตของเด็กๆ
ที่นี่ไม่มีหมอใช่ไหม? หา?
- ไม่มี - หรือพยาบาลล่ะ?
- ไม่มี - ไม่มีเหรอ?
งั้นคงปลอดภัยแล้ว ที่จะเริ่มงานเลี้ยงกัน!
อย่า! หยุดวิ่ง
ลีโอโพลด์
เราอยู่ในงานปาร์ตี้จริงๆ แต่เธอกลับเอาแต่อ่านหนังสือ
เธอน่าจะไปเล่นกับเด็กจริงๆซักครั้งนะ
เกมส์มันไม่น่าสนใจ
ฮาโลวีนมันต้องเล่าเรื่องสยองขวัญ
คิดแบบนั้นไหมครับ ครูโอลก้า?
แล้วไม่เอาเค๊กหน่อยเหรอ?
เค๊กนั่นของเด็กกำพร้า
ผมจะไปดูพ่อ
พ่อไม่ค่อยชอบงานเลี้ยงเท่าไหร่
เด็กๆกลับมาบ้านอีกแล้ว
แม่ชีมา
คุณโอลิเวอร์ เราตื่นเต้นมากที่คุณมาที่นี่
คุณเป็นนักเขียนคนโปรดของฉัน
นิยายปริศนาของคุณทำฉันศรัทธา ว่าคนชั่วย่อมต้องเจอความยุติธรรม
น่าเศร้าที่ชีวิตจริงไม่เหมือนนิยายนักสืบ
สวัสดี
ไม่เป็นไรใช่ไหม?
มันสูงมากเลย
ฉันเข้าใจ บนนี้มันมืดมากใช่ไหม?
นี่เจ้าภาพงานเราเหรอ?
- นี่บ้านฉันเอง - นักร้องโอเปรา โรวีน่า เดรค
นักร้องสาวเปี่ยมเสน่ห์ แสนหรูหรา
แต่เธออยู่ที่นี่
เงินเธอหายไปไหนหมด?
ทุกคนที่เคยอยู่ที่นี่ ตกเป็นเหยื่อโศกนาฏกรรมทั้งนั้น
นั่นคือตำนาน
ความอาฆาตของเด็กๆ
พอมีคนเห็นเงาเด็กบนกำแพง ความมืดมิดก็จะเข้ามา
เหมือนลูกสาวเธอเมื่อปีก่อน
นั่นคือคนที่เราจะคุยด้วยคืนนี้
เด็กสาวที่หายไปจากอีกภพ
ผมจะไม่เชื่อเรื่องแบบนั้น
เดี๋ยวก็รู้
ไม่เป็นไรนะจ๊ะ
คุณโรวีน่า มันรั่วอีกแล้วค่ะ
พ่อครับ?
ไม่เป็นไรนะครับ พ่อ?
เอายาไหมครับ?
ไม่
เอาน้ำพันช์หน่อยไหมครับ?
ถ้าพ่ออยากกลับ เรากลับได้นะครับ
ไม่เป็นไร
พ่อสัญญาโรวีน่าแล้วว่าพ่อจะอยู่
ดีครับ
ผมอยากดูนั่งทรงผี
คุณใจดีกับเด็กๆมากนะครับ มาดาม
กับผู้ใหญ่ก็เช่นกัน
ลองเล่นคาบแอปเปิ้ลไหมล่ะ คุณปัวโรต์?
ดูน่าสนุกนะคะ
ผมไม่เหมาะกับความสนุกหรอก
ฉันดีใจมากเลย
บ้านนี้ไม่มีเสียงหัวเราะมานานมากแล้ว
เป็นพาลาสโซ่ที่น่าทึ่งมากครับ
คุณเอาไปได้เลย
คือฉันไม่มีปัญญาซ่อมมัน และก็ทนดูมันไม่ได้แล้ว
จะราคาเท่าไหร่ก็ไม่มีคนซื้อ หลังจาก...
ได้โปรด พระเจ้า ไม่นะ!
ฉันขอโทษด้วย
ฉันเคยหวังว่าการได้เห็นหน้าเด็กๆ จะทำให้เจ็บปวดน้อยลง
- คุณนายโรวีน่า? - คะ?
แขกมาถึงแล้วค่ะ
พระเจ้า ฉันประหม่าจริงๆ
คุณเชื่อเรื่องคนทรงเหรอครับ?
บ้านหลังนี้ทำให้ฉันเชื่อ
มันมีเสียง
กระซิบ
สะอื้น
ลูกสาวฉันเคยนั่งพูดกลางดึก
ฉันคิดว่าเธอนั่งคุยกับตุ๊กตา
ลูกสาวฉัน...
การได้ยินเสียงเธออีกครั้ง
อีกคำ
ฉันยินดีมอบทุกอย่างให้คุณเรย์โนลดส์
ครั้งนี้จะเศร้ามาก
คุณเรย์โนลดส์
เราเตรียมทุกอย่างให้คุณในห้องโถงแล้ว
ตามที่ผู้ช่วยคุณระบุมา
บ้านคุณเสียงดังมาก
เด็กๆจะไปก่อนเราจะเริ่มพิธีค่ะ
มากมาย
ทุกหนแห่ง
ความทรงจำอันเลวร้าย
ห้องลูกสาวคุณอยู่บนชั้นสาม
คุณรู้ได้...?
เราทำกันที่นั่นได้ไหม?
แน่นอนค่ะ
อาริอาดนี่ โอลิเวอร์
อริฉกาจของฉัน
พบกันอีกครั้งจนได้ คุณเรย์โนลดส์ใจบาป
สื่อตั้งฉายาให้ฉันแบบนั้น
ฉันไม่ชอบมันเท่าไหร่
สวัสดีครับ มาดาม
บอกตามตรง ผมคาดหวังจะเจอคนที่...
น่าทึ่ง? น่าขัน?
หญิงแก่อัปลักษณ์สินะ?
ครับ นี่คือโลกอันสมบูรณ์แบบ
หญิงแก่ แก่ๆเลย
ฉันไม่เคยขอให้ตัวเองเป็นแบบนี้
ฉันชอบคำว่า "สื่อกลาง" คือมันอยู่ตรงกลาง
ฉันไม่ใหญ่หรือเล็ก ฉันไม่น่าสนใจเลย
แต่ฉันพูดกับคนตายได้
แล้วคุณล่ะ?
ผมแอร์กูล ปัวโรต์
คุณเคยเป็นแอร์กูล ปัวโรต์
นักสืบ
คุณไม่ใช่สื่อกลางนี่ คุณดังมากเลย
ฉันเป็นคดีดังคดีต่อไปของคุณรึเปล่า?
ผมเกษียณจากการทำคดีแล้ว
แต่คุณมาเพื่อดิสเครดิตฉัน
นั่นคือเหตุผลที่ยอดนักเขียน พาคุณมาไม่ใช่เหรอ?
ผมมาช่วยคุณโอลิเวอร์
ที่กระตือรือร้นอยากชมความสามารถ เหนือธรรมชาติของคุณ
ผมต้องบอกคุณตรงๆนะ มาดาม
ในชีวิตผม ผมไม่เคยหลงใหล คนแบบคุณเลย
คนแบบฉันเหรอ?
พวกฉวยโอกาสที่เห็นคนอ่อนแอเป็นเหยื่อ ถูกไหมครับ?
คุณไม่เชื่อในความยืนยงของจิตวิญญาณ
หลังการตายใช่ไหม?
ผมเสียศรัทธาไปแล้ว
ช่างน่าเศร้า
ใช่ น่าเศร้ามาก ความจริงมันน่าเศร้า
เข้าใจผมด้วยนะ มาดาม
ผมเองยินดีอ้าแขนต้อนรับ
สัญญาณทที่แท้จริงของปีศาจ อสูรกายหรือผี
เพราะถ้ามีผี ก็มีจิตวิญญาณ
ถ้ามีจิตวิญญาณก็มีพระเจ้าผู้สร้างมันมา
และถ้าเรามีพระเจ้า เราก็จะมีทุกอย่าง
ความหมาย ระเบียบ ความยุติธรรม
แต่ผมเห็นโลกนี้มามากเกินไป
อาชญากรรมนับครั้งไม่ถ้วน สงครามใหญ่สองครั้ง
ปีศาจร้ายแห่งความเมินเฉยของมนุษย์ ผมสรุปเลยว่าไม่มี
ไม่มีพระเจ้า ไม่มีผีสาง
ด้วยความเคารพ และไม่มีร่างทรง ที่พูดกับพวกมันได้
คุณว่ายังไงนะ?
ยังกับฉันยังต้องทำความสะอาดไม่พอ
ฉันไม่น่าอยู่ที่นี่ถึงตอนกลางคืนด้วยซ้ำ
ผมว่าพวกมันไม่กวนเราหรอกครับ
ใคร?
ตอนกลางคืนจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ?
ยังคิดว่าเธอเป็นนักต้มตุ๋นอีกไหม?
เพดานทรุดโทรมจากท่อน้ำรั่ว มันไม่ค่อยเจอคนมากขนาดนี้มาย่ำ
ถล่มเหมาะเหม็งแบบนั้นยังไม่ให้เครดิตกันอีก
ห้องนอนคุณอลิเซียอยู่บนนี้
เมื่อไฟสว่างขึ้นอีกครั้ง
ทั่วโลก
และ...
ผมขอถาม เด็กสาวคนนั้นตายยังไง?
โดดระเบียง ลงคลอง
- จมน้ำตาย - ฆ่าตัวตาย
ไม่ใช่ความผิดเธอนะ พวกมันบีบคั้นเธอ
คุณนายเซมินอฟ ขอเถอะครับ
แล้วจะอะไรล่ะ คุณหมอ?
คุณดูแลเธอ คุณก็เห็น
เดี๋ยวครับ
คืนนี้มีใครเข้ามาในนี้แล้วบ้าง?
คุณเรย์โนลดส์ และผู้ช่วยเธอ?
ไม่มีเลย ฉันเป็นคนเดียวที่มีกุญแจ
ไม่มีใครเข้ามาที่นี่เลย ตั้งแต่คุณอลิเซียเสียไป
ฉันมาปัดฝุ่นนิดหน่อย และมาเช็คแฮร์รี่
ใครคือแฮร์รี่ครับ?
เพื่อนของเธอ
เธอบอกมันทุกเรื่อง
มันเคยพูดได้ก่อนเธอตายไป
ตอนนี้มันเอาแต่ร้องไห้
ทุกอย่างยังอยู่ที่เดิมเหมือนตอนเธอยังอยู่
คุณโรวีน่าไม่ให้ฉันขยับอะไรทั้งสิ้น
อลิเซียกับเธอเป็นเหมือนเงาตามตัว
- จับไม่ได้หรอก! - ได้แน่!
พาลาสโซ่นี้คือสถานที่แห่งความสุขของพวกเขา
ระหว่างการเดินทางไปโอเปร่า พวกเขาอยู่กันแค่ครั้งละสัปดาห์
แต่อลิเซียมีผีเด็กๆเป็นเพื่อน
เธอเติบโตขึ้นมาเป็นสาวสวย
จนเธอได้พบแม็กซีม เชฟของเธอ
ทั้งคู่หมั้นกันอย่างรวดเร็ว
และรักกันมาก
แต่แล้วเธอกับคู่หมั้นก็ทะเลาะกัน
เธอย้ายกลับมาที่พาลาสโซ่แห่งนี้
นั่นเป็นตอนที่เธอเริ่มเห็นเด็กๆ
พวกเด็กๆต้องการเธอไว้กับตัวเอง
ช่วงหลายสัปดาห์สุดท้าย เธอทรมานอยู่บนเตียง
ทั้งเห็นภาพหลอน
เห็นเงา
เธอบอกว่าเด็กๆร้องหาเธอ
"พวกเขาอยากให้เธออยู่ด้วย"
พวกเด็กๆทำให้เธอบ้า
คุณโรวีน่าเฝ้าดูเธอไม่ห่าง
วิงวอนให้วิญญาณอย่ายุ่งกับเธอ
พวกนั้นไม่ทำตาม
พวกนั้นทิ้งสัญลักษณ์
ความอาฆาตของเด็กๆไว้
ตำรวจบอกว่ารอยแผลเกิดจากการตกลงมา
พวกตำรวจ...
ฉันฟังอยู่
ผู้หญิงคนนี้ เธออยากรบกวนวิญญาณของอลิเซีย
ฉันฟังอยู่
ฉันบอกคุณได้เลย ว่านี่มันไม่ถูกต้อง
นี่มันฝืนธรรมชาติและพระเจ้า
จะต้องมีคนชดใช้
ฉันฟังอยู่
ที่นี่มีความเจ็บปวดมากเหลือเกิน
บาบา
ใช่
เจ้ากระต่ายบาบา
แม็กซีม อย่านะ
"แม็กซีม มาที่พาลาสโซ่ ตอนสี่ทุ่ม
มีข่าวสำคัญเรื่องอลืเซีย เดรค"
- ผมได้รับเชิญมา - ไม่ใช่จากฉัน
คุณพยายามไล่ผมมาตลอด โรวีน่า
แต่ว่าไม่เคยได้ผล
ถ้ามีอะไรที่ควรต้องฟัง ผมก็จะฟัง
บอกคู่หมั้นใหม่นายเถอะ
รอนานตั้งหกเดือน หลังอลิเซียตายนี่
ได้ยินว่าเธอรวยมากๆ
รวยเหมือนแย่งที่ดินจากคิงจอร์จเลยล่ะ
ผมซื้อร้านอาหารตัวเองที่เมดิสัน อเวนิว
ผมจะเป็นคนนิวยอร์ก และรวยซะด้วย
เพราะเป็นคนนิวยอร์กมันต้องรวย
คุณน่าจะมาเยี่ยมนะ ผมจะซื้อฮ็อทด็อกให้กิน
ให้ผมไล่มันออกไปไหม?
ลองดูสิ
หาเหตุผลให้ฉันเล่นงานนาย
อยากทำอะไรก็เชิญ แม็กซีม นิสัยนายอยู่แล้ว
ผมเองก็สูญเสียนะ โรวีน่า
พวกเรามีกี่คน? 9 หรือ 10?
ไม่รู้สิ สงสัยต้องใช้เก้าอี้ 12 ตัว
มากันครบเลย
เรียกผีงั้นเหรอ? พระเจ้า! ใช่ไหมเนี่ย?
เครื่องพิมพ์ดีด
ไม่มีกระดานเรียกผี หรือลูกแก้วคริสตัลเหรอ?
ฉันคิดว่าตัวเองเป็นเหมือนเลขาฯ มากกว่าอย่างอื่น
เสียงจะพูด...
...ส่วนฉันจะเขียนตาม
ลีโอโพลด์ ไปอ่านหนังสือในห้องสมุดเถอะ
ผมอยากเจออลิเซีย
เธอเคยเป็นเพื่อนผมเหมือนกัน
เธอไม่กลัวผีเหรอ?
ผมคุยกับผีที่นี่ตลอด
จริงเหรอ?
พวกนั้นบอกว่าคุณมันหลอกลวง
ห้ามใครแตะต้องฉันจนกว่าจะออกจากภวังค์
อลิเซีย เดรค
ฉันเชื่อว่าเป็นเธอที่เรียกหาฉัน
มีวิญญาณมากเกินไป
บ้านหลังนี้เต็มไปด้วยคนตาย
วิญญาณบางดวงยังปล่อยวางไม่ได้
เราจะหยุดไหมคะ คุณเรย์โนลดส์?
ไม่
หากมีใครอยากให้เราได้ยิน เราก็พร้อม
เราฟังอยู่
วิญญาณทั้งหลาย พวกเธอกรีดร้องตะโกน และไม่มีใครได้ยิน
ตอนนี้เราได้ยินแล้ว
อลิเซีย เดรค
จงหาเสียงให้เจอ
หนาวขึ้นมาเลย มีใครรู้สึกหนาวบ้างไหม?
มีใครอยู่นั่นไหม?
"วาย"
มี
เธอไม่ได้แตะแป้นพิมพ์เลยนะ สาบานเลย
เธอต้องแตะสิ พวกนายไม่โง่กันหมดหรอก
นี่มันผิดแล้ว ผิดมากๆ
ใครอยู่ที่นั่น?
อลิเซีย เดรค
ฉันฟังอยู่
เราอยู่ที่นี่
เราฟังอยู่
มันคือกระแสศักดิ์สิทธิ์
เราอยู่ใกล้กัน
วิญญาณเธออยู่ใกล้แล้ว
เสียงของเธอดังฟังชัด
อลิเซีย
"เอ" อลิเซีย
อลิเซีย ฉันรู้สึกได้ว่าเธอกำลังเจ็บปวด
เจ็บมากไหม? บอกแม่ที
มีคนทำร้ายเธอใช่ไหม?
- ใช่ - ไม่!
ปัวโรต์ ให้เธอพูดให้จบสิ!
ไม่! อันดับแรก ขอเชิญพบกับ...
...ผู้ร่วมมือลับในปล่องไฟก่อน
นิโคลัส เจ็บไหม?
ไม่เป็นไร
อ๋อ นิโคลัส ผู้ช่วยคนที่สอง
ยินดีที่ได้เจอนายนะ
ดูจากตาสีเขียวสดของนาย
ฉันเดาว่านายคงเป็น พี่น้องร่วมกับผู้ช่วยคนแรก
นี่...สวิตช์แม่เหล็ก
นั่นไง เครื่องพิมพ์ดีดคุยได้
- ของปลอมงั้นเหรอ? - คุณนายเซมินอฟ
คุณน่าจะปรับปรุงการทำงานบ้านหน่อยนะ
คุณบอกว่าไม่มีใครเข้าห้องนี้นอกจากคุณ
แต่เพื่อนใหม่ผมทิ้งรอยเท้าไว้ในเตาผิง
รอยขีดข่วนที่ช่องกุญแจ บอกว่าเพิ่งมีการงัดแงะ
คุณโอลิเวอร์ คุณหาเรื่องเขียนหนังสือใหม่ดีกว่า
ส่วนคุณเดรค ผมเสียใจ กับการสูญเสียของคุณ
แต่หมอดูคนนี้กำมะลอ
- บาบาอยู่ไหน? - อลิเซีย
ใครเอามันไปหรือเปล่า?
- นายเอาไปเหรอ? - ผมไม่ได้แตะต้องอะไรนะ
อลิเซีย
แม่
แม่?
หิวน้ำ
มาก...
หิวน้ำ
อลิเซีย?
เจ็บ
ทำไมแม่ถึงทิ้งหนู?
ไม่นะ
หนูไม่อยาก...
หนูไม่...
...อยากตาย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
อลิเซีย
ทำให้ฉันเห็น
ฉันเห็นเธอ
อยู่บนระเบียง
ไม่ได้อยู่คนเดียว
เธอไม่ได้กระโดด
ฆาตกร!
คุณฆ่าฉัน คุณฆ่าฉัน
ใคร?
ให้ฉันเห็นสิ ใคร?
คุณฆ่าฉัน คุณฆ่าฉัน!
คุณฆ่าฉัน!
ใครทำร้ายเธอ?
คุณฆ่าฉัน!
ให้ฉันเห็นสิ!
คุณฆ่าฉัน!
ใครทำร้ายเธอ?
เกิดอะไรขึ้น?
ฆาตกร!
ชั่วร้ายเหมือนซาตาน
เธอคือคนบาปจริงๆ
นั่นมันเสียงอลิเซีย
ต้องมีคนฆ่าเธอแน่นอน
เราพิสูจน์ไม่ได้หรอกว่าจริงหรือเปล่า
- แล้วมันอะไรล่ะ? - ก็แค่การแสดง
ปาหี่ ให้เราคลั่งกันทั้งกลุ่ม
นั่นไม่ใช่รายการวิทยุนะ
ประตูเปิดผางออกแบบนั้น ฉันอธิบายไม่ได้เลย
ฉันอธิบายได้
ลูกสาวฉันเป็นคนทำ
ไม่นะ
คุณอย่ากล้าดีกลับไปโดยไม่พูดอะไร
คุณก็เห็นเหมือนฉัน และสิ่งที่คุณเห็น...
คือเรื่องไม่จริงทั้งนั้น
จริงสิ ผู้หญิงคนนั้นพิสูจน์แล้ว สิ่งพิสูจน์ที่มีชีวิต
นั่นไงชื่อหนังสือฉัน
เล่มต่อไปต้องเป็นเรื่องเธอ รับรองฮิตแน่นอน
ฮิตแบบถล่มทลาย
พระเจ้า ฉันต้องเริ่มเขียนเลย
สตรีผู้ทำแอร์กูล ปัวโรต์งุนงง
ผมยอมรับว่าตอนนี้ ผมพิสูจน์ทุกวิธีเธอยังไม่ได้ แต่ผมทำได้แน่นอน
ไม่ได้หรอก ไม่เอาน่า
คุณน่าจะโล่งใจนะ
การเชื่อเรื่องแบบนี้มันดีขนาดไหน ที่ได้รู้ว่าโลกเรามีเรื่องลึกลับ
พระเจ้าผู้ใส่ใจพอจะสร้าง วิญญาณสิงสู่
- หลังความตายมา... - ไม่มีอะไรทั้งนั้น
มีสิ
ถ้าพระเจ้ามีจริง ท่านก็จะไม่ แหกกฏเพื่อเธอ
คุณไม่เป็นไรแล้ว
หวังว่าพรุ่งนี้คุณจะมาอีกนะ
โรวีน่าให้ฉันรับปากว่าจะมาทำให้เธออีก
ส่วนคุณโอลิเวอร์บอกให้ฉัน เตรียมตัวดังได้เลย
คุณหมอ เดี๋ยวผมหาเรือให้
ขอบใจมาก
วิญญาณเหล่านี้ค่อนข้างโหดเหี้ยม
การเข้าทรงมีราคาเสมอ
ผมว่าก็เช่นเดียวกับคุณ
ในบรรดา 18 มงกุฏ ถือว่าคุณมีพรสวรรค์
ถ้าฉันเป็น 18 มงกุฎก็คงดี
จะได้เจ็บปวดน้อยกว่านี้
ฉันรู้ว่าคุณเข้าใจดี
มีคนตายและเราต้องปลอบใจคนกำลังเศร้า
เราเข้าใจความลับนั้นดี
เราทั้งสองพูดแทนคนตาย
รู้จักคนตายเป็นอย่างดี
คิดดูสิ...
นางพยาบาลสนามทีไ่ด้ยินเสียงผี
ถูกห้อมล้อมด้วยเสียงกรีดร้อง
ทั้งในวอร์ดของเธอ
ในสมองเธอ
คนใกล้ตายและตายแล้วมากันเป็นระลอก
และสิ่งเดียวที่หยุดความเจ็บปวดได้
คือการบอกคนสิ่งที่ฉันได้ยิน ให้คนที่กำลังเศร้า
ให้พวกเขาบรรเทาได้มากที่สุด
คุณอิจฉางั้นเหรอ?
คุณทำให้คนเป็นแม่เชื่อว่า วิญญาณลูกสาวเธอกำลังทรมาน
นั่นไม่ใช่ความเอื้อเฟื้อ
ไม่อ่อนโยน ไม่สุภาพ
ฉันรู้สึกเจ็บปวด
ฉันเห็นการฆาตกรรม...
คุณเห็นไหมว่าใครฆ่าอลิเซีย เดรค?
มันไม่ได้ถูกเปิดเผย อาจจะเป็นพรุ่งนี้
- สะดวกดี แถมได้เงินเพิ่ม - ทำไมคุณถึง...
ความหวาดกลัวจากเด็กๆเนี่ยนะ คุณเรย์โนลดส์
คุณอาจเรียนรู้จากพวกเขาได้
เด็กๆเองก็ทนทุกข์เป็น
ไม่แพ้เด็กกำพร้าพวกนั้น
แต่ยังสามารถหัวเราะ และเล่นคาบแอปเปิ้ลได้
พวกเขายังมีชีวิต
แต่คุณ...
ไปที่ไหนก็พบความตาย
มาตลอดชีวิต
ทหาร...
เพื่อน...
แคทเธอรีน
เราจะไม่ได้พบกันอีก
คุณยืนกรานว่าคุณคือของจริง
ถึงฉันจะไม่ใช่ แล้วใครเดือดร้อนล่ะ?
มนต์วิเศษจะไม่มา หากคุณไม่เรียกมัน
เว้นเสียแต่...มันเป็นเรื่องจริงทั้งหมด
อย่าเครียดสิ เพื่อน
คุณอาจจะสนุกก็ได้
ฉันอยากบอกให้คุณจดจำฉันไว้
แต่คุณจำได้อยู่แล้ว
"อย่าเครียดสิ"
คุณปัวโรต์!
หมอ!
คุณปัวโรต์!
หมอ!
คุณปัวโรต์ ได้ยินผมไหม?
ใครทำแบบนี้?
ฉันแยกจากคุณเรย์โนลดส์มา...
มาแวะหยุดตรงแอปเปิ้ล โง่มาก...
ฉันเลิกหน้ากากขึ้น
มันเป็นหน้ากากของเธอ
คุณเรย์โนลดส์อยู่ไหน?​
อะไรน่ะ?
- เกิดอะไรขึ้น? - เสียงอะไรน่ะ?
- ใช่เธอไหม? - เกิดอะไรขึ้น?
อะไรเนี่ย?
ผมจะโทรหาสน.เก่า
น่าจะพอรู้จักคนเข้าเวรบ้าง
ฉันนึกว่าตู้กับข้าวไม่มีของ
ฉันเจอชาที่เหลือจากในงานเลี้ยงน่ะ
เจอน้ำผึ้งอยู่ในตู้เก็บผ้า
ขอบคุณมาก
วิตาลี พอร์ทโฟลิโอ
เราจะทำไงดี?
เธอเป็นตั๋วของเรา
เราจะไปให้ถึงโดยไม่มีเธอ
ฉันสัญญา
ไม่มีใครเห็นคนบนบันไดใช่ไหม?
บางอย่างก็มองเห็นไม่ได้นะครับ
เธออาจจะโดดเองก็ได้
ดูทรงเธอเป็นแบบนั้น
ไม่ ไม่ใช่คุณเรย์โนลดส์แน่ ไม่มีทาง
เธอพูดถึงเรื่องฆาตกรรม
เธออาจจะรู้อะไรเข้า
ยังคิดว่าเธอเป็นของจริงอีกเหรอ?
เธอแต่งเรื่องฆาตกรรมขึ้นมา เพื่อทำให้นักเขียนชื่อดังประทับใจ
และลวงหารายได้เพิ่มมากกว่า
- งั้นทำไมเธอถึงตายล่ะ? - เพราะแรงโน้มถ่วงไง
เธอพูดด้วยเสียงอลิเซียนะ
ไม่ต้องมามองผมเลย
ผมโดนนักเขียนนี่ถามแล้ว
ไปถามเธอเอา ถามหมอด้วยล่ะ ว่าเขาอยู่ที่ไหน
ไอ้บ้านั่นเคยฆ่าที่นี่มาแล้ว
ไม่ใช่ทั้งสองคนนั่นแหละ คุณก็รู้ว่าฝีมือใคร
ความเกลียดชังที่อยู่ในบ้านหลังนี้
ผู้หญิงคนนั้นเรียกมันออกมา มันเลยโต้ตอบ
สมัยสงคราม ก่อนเธอจะนั่งร่างทรง
คุณเรย์โนลดส์เคยอยู่ในกองทัพอังกฤษ
เธอทำงานที่แคมป์ในมอลต้า
- เธอเคยเป็นนางพยาบาล - พยาบาล
ความอาฆาตของเด็กๆ
เส้นทางคลองไม่ปลอดภัย
เราเอาเรือมานี่ไม่ได้ จนกว่าพายุจะสงบ
แล้วเมื่อไหร่ล่ะ?
ตำรวจก็ทำอะไรไม่ได้ครับ คุณ
ฉันจะไม่นั่งรอที่นี่แน่
ฉันไม่เคยค้างที่นี่ และฉันจะไม่ทำ
- เฮ้! - เกิดอะไรขึ้น?
คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ
จะขังเราในนี้ไม่ได้
- คุณทำอะไรน่ะ? - ล็อคเราไว้ในนี้ไม่ได้นะ
คนทรงที่โอ้อวดว่าเห็นการฆาตกรรม
ตอนนี้เธอตายแล้ว
พวกคุณคนนึงรู้สึกว่าเธอจับจ้อง
จึงฆ่าเธอ และพยายามฆ่าผม
ไม่มีใครควรออกจากที่นี่ จนกว่าผมจะรู้ตัวการ
คุณตำรวจ มายืนตรงนี้ ห้ามให้ใครเปิดประตู
คุณเจอราร์ด มายืนเฝ้าคุณตำรวจไว้
สงสัยผมเหรอ? ผมเคยเป็นตำรวจนะ
ยิ่งทำให้ต้องสงสัยใหญ่เลย
พวกวิญญาณฆ่าคนแล้วนะ
คุณทุกคนจะได้โอกาสพูด
โทรกลับไปบอกตำรวจ
ว่าแอร์กูล ปัวโรต์ทำคดีนี้แล้ว
ตรงนี้เหรอ ที่เธอ...?
ผมถูกพยายามฆ่า...
ตอนประมาณ 2 นาทีหลังเที่ยงคืน
คุณเป็นคนแรกที่พบศพตอน...
คุณอย่ากล้าดีมองฉันเหมือนผู้ต้องสงสัย
เราเป็นเพื่อนกันมานานนะ
ฆาตกรทุกคนเป็นเพื่อนเก่าใครนึงทั้งนั้น
แต่คุณเขียนนิยายฆาตกรรมมาเยอะ
คงไม่เลือกจะเป็นคนพบศพ
และตอนนี้คุณมีเชฟเป็นพยานยืนยันที่อยู่
ผมถึงอยากขอให้คุณช่วยผมสืบสวนเรื่องนี้
- จะเริ่มเมื่อไหร่ล่ะ? - เมื่อคุณไปพาเจ้าของบ้านมาหาผม
ฉันรู้ว่าตัวจริงคุณยังอยู่
แค่ต้องเจอศพ...ดูคุณสิ
เป็นแอร์กูล ปัวโรต์อีกครั้งทันที
เจ้ากระต่ายบาบาเหรอ?
ปัวโรต์!
มายังไงเนี่ย?
เจ้ากระต่ายบาบา?
คุณแน่ใจเหรอ?
ใต้รูปภาพน่าเกลียดนั่น?
คุณอยู่ที่ไหน ตอนคุณเรย์โนลดส์...
เราอยู่กันในห้องดนตรี
ตอนนั้นกี่โมง?
เที่ยงคืน ก่อนนั้นนิดนึง
แล้วคุณวิ่งมาเหรอครับ?
ผมถามได้ไหม เหนือระเบียงนี้มีอะไรครับ?
สวนนี่คือที่หลบภัยลับของเรา
มันคือที่โปรดของลูกสาวฉัน
ฉันปล่อยให้มันตายหมด
ผึ้งของเรา
เราเคยทำน้ำผึ้งกัน
ลูกสาวฉันเคยหยอกฉัน
"ทำขนาดนี้ เพื่อน้ำผึ้งดอกไม้ป่าช้อนเดียว
ทั้งที่ 6 ลีร์ก็ซื้อได้แล้ว"
ฉันแอบหวังว่าพวกมันจะรอด แต่...
น่าสงสารมาก
คุณเชิญคุณเรย์โนลดส์มาบ้านคุณได้ยังไง?
เราไปหลบฝนคุยไม่ได้เหรอ?
โธ่ ขอเรามีความสุขในสวนหน่อยน่า
ฉันอ่านเจอเรื่องเธอในแมกกาซีน
ฉันไม่ได้คิดอะไรมาก
แล้วจู่ๆวันนึง เธอเขียนจดหมายหาฉัน
จดหมายจากคนแปลกหน้า
แต่คุณเรย์โนลดส์รู้จักคุณ จากโอเปร่าแน่นอน ใช่ไหม?
แต่ชื่อที่เธอใช้น่ะสิ...
เธอบอกว่าเธอได้ยินข้อความจากแอสเปเซีย
นั่น...
นั่นเป็นชื่อเล่นที่ลูกฉันเคยเรียกฉัน
แอสเปเซีย ยอดดวงใจ ของกษัตริย์แห่งพอนตัส
จากเรื่องมิตรีดาต
โอเปร่าเรื่องแรกของโมสาร์ท
บทแสดงบทแรกของฉัน
อลิเซียเกิดก่อนหน้านั้นสองเดือน และ...
ฉันค้นพบเสียงตัวเองได้เพราะเธอ
และหลังจากนั้น...
ฉันร้องเพลงไม่ได้เลย ถ้าไม่ได้รู้ว่าเธอรอฉันอยู่ในห้องแต่งตัว
ตอนนี้ก็ยังร้องไม่ได้
คุณจะไม่ร้องเพลงอีกแล้วเหรอ?
โลกนี้ไร้เสียงเพลงเมื่อไม่มีเธอ
ฉันปฏิเสธคำขอแต่งงานโดยไม่คิดเลย
เธอตอบตกลงแต่งงานก่อนฉันด้วยซ้ำ
ตกลงกับเชฟแม็กซีม เจอราร์ด ผู้ทรงเสน่ห์
มันคือไอ้ขี้โอ่ ที่จ้องจะแต่งงาน กับคนรวยที่สุดที่หาได้
พอสองคนนั้นหมั้นกัน
ฉันถอนดอกไม้ทั้งหมดในสวน
และนั่งเรือไปอิสตันบูล
มันคงรู้เข้าว่าฉันไม่ได้รวยอย่างที่มันคิด
หนึ่งในวันที่ดีที่สุดในชีวิตของฉัน คือตอนที่มันพูดว่า
มันเจอคนอื่นแล้ว
และมันยกเลิกการหมั้นทั้งหมด
แต่นั่นคือตอนที่วันเลวร้ายเริ่มขึ้น
ลูกสาวคุณป่วย
จิตใจเธอถูกแผดเผา
เธอเหมือนเด็กตัวเล็กๆอีกครั้ง
ขอบคุณมาก คุณเดรค
คุณโอลิเวอร์
ฉันเป็นแม่บ้านที่ไม่เอาไหน
แต่เธอหาได้แค่นี้
เมืองนี้เชื่อโชคลาง
แต่คุณก็เชื่อโชคลางเหมือนกัน
คุณเชื่อว่าที่นี่มีผีสิง ถูกไหม?
คุณโรวีน่าอาจเป็นเจ้าของก็จริง แต่วิญญาณมันอยู่ในนี้
มาดามเซมินอฟ แล้วคุณอยู่ที่ไหน
ตอนที่ผีฆาตกรพวกนี้พา จอยซ์ เรย์โนลดส์ไปอยู่ด้วยน่ะ?
คุณพูดมาเลยดีกว่า
คุณถามคำถามพวกนี้ทำไม?
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
มันเป็นงานเขาน่ะ เขาเคยทำแบบนี้
ฉันแค่ช่วยเขา ตอนนี้เขากลับมาทำงาน
กำลังไปได้สวยด้วย
คุณทำงานอะไร?
ผมทำงานอะไรงั้นเหรอ?
เอ่อ...
เมื่อมีการก่ออาชญากรรม
ผมสามารถใช้อำนาจ วิธีการ
และการทำลายวิญญาณตัวเองลงอย่างช้าๆ
ในการตามหาคนร้าย
เหมือนในหนังสือของคุณ
นักสืบงี่เง่าจากฟินแลนด์
เขากำลังทำลิสต์รายการ
คุณอิงตัวเองจากงานเขียนเธอเหรอ?
คุณช่วยบอกเราได้ไหม
ว่าตอนเที่ยงคืนคุณอยู่ที่ไหน?
สำหรับทำลิสต์น่ะ
ในห้องดนตรีกับคุณโรวีน่า
เธอเข้ามาในห้องกับคุณตอนเที่ยงคืน
คุณมั่นใจแน่นอนใช่ไหม?
ฉันดูนาฬิกาอยู่ และฉันดีใจมากที่เธอเข้ามา
แต่คุณไม่ค่อยเห็นด้วยกับหมอดูนั่น
คุณเรียกเธอว่า "ชั่วร้ายเหมือนซาตาน"...
คุณอาจจะคิดถึง...อพยพ
บทที่ 22 ข้อ 18?
"สำหรับหญิงแม่มด เจ้าอย่าให้รอดชีวิตอยู่เลย"
พระคัมภีร์เตือนเราเพราะมีเหตุผล
แม่มดในวันพระสินะ?
ต้องถูกกดน้ำ หรือเผา
หรือโยนลงจากระเบียง?
ไม่ ฉันไม่ใช่พวกศาลเตี้ย
แต่ที่คุณพูดมันชัดเจนมาก
ภาษาละตินเก่าแก่เสียด้วย
ไม่ได้ใช้กันในโรงเรียนสอนศาสนา
แต่อาจจะเป็นจากสำนักแม่ชี
ฉันรู้ว่าตัวเองอยากเป็นแม่ชี ตั้งแต่ก่อนอ่านหนังสือออก
ฉันเป็นแม่ชีอยู่ 9 ปี ที่ออสเปดาเล เดลลา ปิเอตา
แล้ว...
ฉันก็ได้มาเจอคุณเซมินอฟ
เขามาซ่อมหลังคา
พระเจ้าจัดสิ่งท้าทายให้คนเรา
คุณตกหลุมรักและลืมพระเจ้า
มันไม่ใช่ง่ายแบบนั้น
คำถามสุดท้าย
สำหรับลิสต์ผมนะ...
ขอโทษด้วย ผมว่าผมได้ยินบางอย่าง
คุณเป็นคนกลัวมนตร์ดำ...
แล้วทำไมถึงเข้าร่วมการนั่งทรง?
พิธีน่าชิงชังในยามวิกาล ที่คุณเกลียดนักเกลียดหนา?
มีเพียงคนเดียวที่ฉันต้องตอบ
คนๆนั้นไม่ใช่คุณ
ปัวโรต์
คุณนายโอลก้า เซมินอฟ ตอนเป็นแม่ชี นักบุญคุณชื่ออะไร?
มาเรีย
ถ้าขาหัก คุณไปได้ไม่ไกลหรอกนะ
อาวุธแบบฟันปลา ไม่คมเท่าไหร่
อาจจะเป็นตะปู
ไม่มีร่องรอยอื่นบนศพเธอ
นอกจากที่เราเห็น
สภาพศพไม่มีอะไรผิดปกติเลยเหรอ?
ถูกเสียบบนรูปปั้นคลาสสิค น่าจะเพียงพอแล้ว
แล้วข้อมือซ้ายเธอล่ะ?
คุณมองข้ามแผลบาดเจ็บ
เช่นเดียวกับเวลาที่เธอเสียชีวิต
ผมพลาดน่ะ
คุณเอาแต่จ้องผม
หยุดนะ!
คิดว่าผมสติไม่ดีเหรอ?
ผมไม่ใช่นะ!
พ่อครับ
พ่อโอเคหรือเปล่า?
โอเค
ผมอยู่นี่นะครับ
คุณไม่น่าถามผมเลย
แผลจากการสู้รบไม่ได้มีเพียงบนร่างกาย
คุณเคยเป็นทหารเหรอ?
15 เมษายน 1945
สงครามมันควรต้องจบแล้ว
พวกเราข้ามแม่น้ำไรน์
บุกเข้าเบอร์ลินทางตะวันออก
เราเจอประตูที่ค่ายกักกัน ที่เบอร์เกน-เบลเซ่น
พระเจ้า
"การปลดปล่อย"
ดูแลโครงกระดูกให้กลับมามีชีวิต
วันแรกเราทำคนตายไปสองคน ด้วยการให้กินนม เราไม่รู้
แล้วก็เกิดโรคไข้รากสาดใหญ่
เรามีแค่แอสไพรินกับฝิ่น
เราเผากระท่อมทั้งหมด
ผมเขียนจดหมายหาลีโอ
แล้วผมยิงหน้าอกตัวเอง
ผมถูกสั่งให้หยุดตรวจโรค ตอนกลับถึงบ้าน
เว้นแต่คนไข้เพียงคนเดียวเมื่อปีก่อน
อลิเซีย เดรค
ผมช่วยโรวีน่า
หมอคนอื่นไม่ยอมมาตรวจเธอ
ไม่ใช่ที่นี่
ผมเป็นหมอของครอบครัวเธอมานาน ผมน่าจะปฏิเสธ
แต่ตอนนั้นคุณเสียเปรียบ
เพราะคุณกำลังรักกับโรวีน่า เดรค
ผมโชคดีที่ได้มาอยู่ในชีวิตเธอ
ผม...
ผมรู้ว่าเรื่องนี้มัน...
ผมรู้เรื่องนี้มันยาก แต่ในความเห็นคุณ
คุณว่าอลิเซีย เดรคถูกฆ่าไหม?
อลิเซียเล่าให้ผมฟัง ว่าเห็นอะไร
เธอบอกว่าเด็กพวกนั้นล้อเลียนเธอ
ผมไม่ได้สนใจฟัง
คิดว่าเธอก็แค่อกหัก
ตอนที่เธอกำลังคลั่ง
เธอต้องการความช่วยเหลือ
ผมให้ยาระงับประสาทเธอ
เหมือนให้นมคนหิวโหย
ปรากฏการณ์ทางจิตไม่มีจริงหรอก
แต่ความเจ็บปวดทางจิตใจมีจริง
คนบ้าอย่างผมน่าจะรู้ดี
เราหมดธุระหรือยัง?
เอ่อ...
ขอบคุณมาก หมอเฟอริเออร์
ผมคงไม่ได้อยู่ในลิสต์คนต้องสงสัยคุณนะครับ
คนที่คุณต้องสัมภาษณ์น่ะ
ผมจะรอครับ
เอ็ดการ์ อัลเล็น โพ ผู้แสนน่ากลัว
เด็กแบบเธอ อ่านชาร์ลส์ ดิคเคนส์ ดีกว่าไหม?
เขาทึ่มไปหน่อย ว่าไหมครับ?
พ่อผมก็ขี้ตกใจเหมือนคุณ
พวกนั้นเรียกว่าโรคประสาทจากสงคราม
ผมว่ามันไม่ยุติธรรมเลย
เขาไม่ได้เหนื่อย
แต่ไม่เหมือนเดิมแล้ว
พ่ออยู่กับผมตอนเที่ยงคืน เผื่อคุณจะสงสัย
ฉันยอมรับ ฉันสงสัยจริง
อยู่กับเธอตอนเที่ยงคืนใช่ไหม?
ในครัวครับ เรารอคุณโรวีน่ากันอยู่
พ่ออยากบอกราตรีสวัสดิ์เธอ
แน่นอน
ผู้ช่วยเธอตามเข้ามาทีหลัง
พวกเขาเลยยังอยู่ในลิสต์ของคุณ
ทุกคนอยู่ในลิสต์ฉันทั้งนั้น
คุณเปิดน้ำทิ้งไว้
อ๋อ...
คืนนี้ฉันไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่
คุณกำลังรู้สึกบางอย่าง
หืม?
เสียงพวกนั้น
คืนนี้เป็นคืนฮาโลวีน
คนตายอยู่ใกล้เราที่สุด
คุณก็เคยตายแล้วนะครับ
ถึงจะแค่ครู่เดียวก็เถอะ
พวกนั้นเห็นคุณเป็นพวกเดียวกันแล้ว
ถ้าใครมีอะไรจะพูด มันก็จะมาหาคุณ
เธอพูดจาเหมือนคุณเรย์โนลดส์เลย
เธอแค่แกล้งทำเป็นรู้
ไม่แปลกใจที่พวกนั้นจะเกลียดเธอ
เธอเห็นใจคนตายมากนะ
พวกนั้นหลายคนคือเพื่อนผม
ขอตัวนะ
ขอบคุณมากนะ ลีโอโพลด์
ไม่เป็นไรครับ
แอร์กูล
ขี้ตกใจจริงๆ
นิโคลัสกับเดสเดโมนาพร้อมแล้ว
เรารอตำรวจก็ได้นะ
- ผมคือแอร์กูล ปัวโรต์ใช่ไหม? - ไม่ใช่
- ใช่ ใช่ - ใช่
ถ้าตำรวจทำในสิ่งที่ผมทำไม่ได้
ผมจะโดดระเบียงลงไปในคลองเป็นคนต่อไป
กลับไปเป็นเหมือนเดิมแล้วสินะ
- ถึงตอนนี้คุณคิดว่าไง? - ก็...
ฉันพนันว่าต้องเป็นแม่บ้าน
รสนิยมอ่านหนังสือดีๆ แต่หญิงเก่งน่ะไฟแรง
โรวีน่า เดรคเองต้องการให้เหยื่อไม่ตาย
แต่เด็กคนนั้นก็...
พูดจาน่ากลัวมากเลย
อาจจะใช่
ทุกทฤษฎีต้องการความจริง ก่อนข้อมูลจะถูกเก็บ
อำนาจและวิธีการ
- และลิสต์รายการ - และลิสต์รายการ
เราจะต่อกับคนที่รู้จักเธอดีที่สุด ผู้ช่วยสองคนของเธอ
คิดว่าผู้ช่วยมีแรงจูงใจเหรอ?
ผู้ช่วยมักมีแรงจูงใจเสมอ
อย่างแรกเลยคือต้องทน ที่ถูกเรียกว่า "ผู้ช่วย"
หมอนี่อีกแล้ว
อาชญากรสองคนนั้นไว้ใจไม่ได้นะครับ
อาชญากร? เด็กสองคนนั้นเหรอ? คุณเคยบอกเราแล้วนี่
ผมมาบอกคุณอีกครั้ง
ผมคุยพร้อมพี่สาวผมไม่ได้เหรอ?
เธอนั่งรอนายสบายๆอยู่
น้องชายฉันอยู่ไหน?
เขานั่งรอเธอสบายๆอยู่
เดสเดโมนากับนิโคลัส ฮอลแลนด์
พาสปอร์ตเราเป็นของปลอม
ใช่ คุณภาพไม่ดีเท่าไหร่ด้วย
เราเคยชื่อฮอร์วาท นิพกิ้น และโดเรเนีย
เกิดที่ฮังการี
หมู่บ้านเราโดนไฟไหม้หมด
ในบรรดาครอบครัวเรา
เรารอดมาได้ยังไงไม่รู้
เราดูแลกันมานาน
ตอนเที่ยงคืน เราแอบเข้าไปดื่มในครัว
เด็กน่ากลัวคนนั้นก็อยู่
เด็กบอกว่าคุณเข้ามาหลังเที่ยงคืน
เขาผิดแล้ว
แล้วคุณเป็นลูกจ้างคุณเรย์โนลดส์ มานานแค่ไหนแล้ว?
- ปีกว่าๆ - แน่ใจเหรอ?
ปีที่ดีที่สุดในชีวิตเลย
ตั้งแต่มาช่วยเธอ เราไม่เคยอดอีกเลย
ผมไม่รู้จะทำไง ถ้าไม่มีเธอ
- ก่อนเจอเธอเราก็อยู่ได้ - ใช่ เธอลักขโมยนี่
เราเป็นขโมย ไม่ใช่ฆาตกร
เรายอมทำทุกอย่างเพื่อให้รอดสงคราม
เธอรู้ทุกอย่าง
ถ้าเธอบอกว่าอลิเซีย เดรคถูกฆ่า...
โกหกทั้งเพ
เธอวิเศษมาก
ฉะนั้นการเข้าทรงทุกครั้ง ที่เธอมีส่วนร่วมก็...
- กำมะลอ ปลอม - ปลอมเหรอ?
- ปลอมหมดเลยนะ ตอนเจอวิญญาณด้วย? - ของปลอมทั้งนั้น
- การเข้าทรงทุกครั้ง? - มันการแสดงทั้งหมด
เป็นแค่การแสดง ปลอม แปลกดีนะ
นี่ก็วิเศษใช่ไหม?
ที่เอาไว้คุมเครื่องพิมพ์ดีดพิมพ์เองได้เนี่ย?
คือเราก็มีจัดฉากบ้าง
แต่เพื่อให้วิสัยทัศน์เธอเป็นจริง
เธอสั่งฉันเหมือนตัวเองเป็นดัสเชส
และจีบปากจีบคอกับนิโคลัส ให้เขาไม่ออกนอกลู่นอกทาง
แย่กว่านี้เราก็ทนมาแล้ว
"เราจะไปให้ถึงโดยไม่มีเธอ"
พวกเธอจะหนีไปไหนกัน?
- เราจะไปมิสซูรี่ - มิสซูรี่
มิสซูรี่?
ตอนนั้นเราแอบอยู่ในป่าเมอร์ฮาร์ด
กินหนูกับวัชพืชประทังชีวิต
มีรถอเมริกันเข้ามาที่เฮลบรอนน์
ฉันนึกว่าถ้าพวกนั้นจับเราได้ เราตายแน่
พวกนั้นสอนเราเต้นลินดี้ ฮอป
เราไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อนเลย
กลุ่มคนแบบนั้น ทั้งสีสันและเสียงเพลง
มีคนนึงเอาผ้าปูมากาง
พวกนั้นมีโปรเจคเตอร์ฉายหนัง แต่มีหนังแค่ครึ่งม้วน
เราเคยดูหนัง "มีทมีอินเซนต์ลูอิส" ครึ่งเรื่อง...
ทุกคืน จากบนผ้าปูสนาม ตั้งเดือนนึง
เราดูมันซ้ำไปซ้ำมา
ฉันยังไม่รู้เลยว่ามันจบยังไง
อ๋อ มัน...
จบแบบมีความสุขมาก
"เซนต์ลูอิส มิสซูรี่"
แค่คำนี้ก็ทำพี่สาวผมหลับสบายได้แล้ว
มันคือสีสัน
ผู้คนที่สวยงาม
คือไม่มีใครป่วยไข้
ไม่มีใครหิวโหยหรือกำลังจะตาย
5135 เค็นซิงตัน อเวนิว
เราตัดสินใจอยู่กันที่นั่น
มันเป็นฝันของเธอ เลยเป็นฝันของผมด้วย
เราแค่ต้องทนนายจ้าง จนกว่าเราจะมีเงินพอจะไปที่นั่น
แล้วเริ่มกันใหม่
โง่มากที่เรามีฝัน
แต่เธออดทนรอไม่ไหว
เลยไร้ยางอาย และขโมยจากนายจ้าง
"แกร๊งๆๆ รถเข็นมาแล้ว"
อะไร? เราเปล่านะ
- น้องชายเธอยอมรับแล้วว่าทำ - ไอ้โง่
พี่สาวนายยอมรับแล้วว่าทำ
ไม่ใช่จากคุณเรย์โนลดส์ เราไม่ทำแน่นอน
คุณเรย์โนลดส์อาจจับได้ว่าเธอขโมย เลยขู่เธอ
เธออาจมีประสบการณ์
เจอตำรวจทำทารุณมาเยอะ ในรัฐที่วุ่นวายอย่างโรมานี
และไม่อยากถูกเนรเทศ หรือแย่กว่านั้น เลยฆ่าคุณเรย์โนลดส์ซะ
ทั้งที่เป็นผู้ช่วยที่เธอไว้ใจ
นิโคลัส!
นิโคลัส แกอยู่ไหน?
ถ้าฉันต้องติดอยู่ในนี้ เธอก็เหมือนกัน
ไม่ได้หมายความว่าฉันฆ่าเธอ
วิ่งหนีเหมือนคนร้ายเลย
แรงจูงใจชัดเจน ตอนเธอตายก็ไม่อยู่ทั้งคู่
ฉันเปลี่ยนการเดาแล้ว
มันก็เป็นไปได้ ใช่
คุณทำแบบนั้นอีกแล้ว ทำเหมือนคุณรู้...
มากกว่าทุกคนบนโลกงั้นแหละ
ผมยังไม่รู้อะไรเลย
หากเรายังไม่พยายาม ความจริงก็จะยังไม่ปรากฏ
คุณปลุกหมีให้ตื่นเอง พอมันเต้นก็อย่าร้องสิ
ไม่ใช่คำอุปมาในภาษาฉันเลย
เราจะทำต่อ
คุณได้ยินเสียงไหม?
รอบตัวเราเลย
ไม่เห็นได้ยินเลย
นักสืบคุณเสียสติแล้ว
ปัวโรต์
คืนนี้หัวกระแทกคุณอาจจะพอแล้ว
มีคนอื่นอยู่ในบ้านหลังนี้
คุณได้ยินใช่ไหม?
ใช่
งั้นก็มีผมกับคุณ
ฟังอยู่
เดี๋ยว
ยังใช้ไม่ได้
ไม่เป็นไร ออกมาเถอะ
เธอไม่เดือดร้อนหรอกนะ
ไม่ต้องกลัว
เธอมากับเด็กคนอื่นใช่ไหม?
และเธอแอบอยู่ในนี้มาตลอด
ได้ยินเสียงผู้หญิงหล่นลงไปไหม?
เห็นหรือเปล่า?
มีคนผลักเธอไหม?
คุณพูดกับใครน่ะ?
เด็กคนนึง
คุณต้องได้ยินเสียงสิ
อันนั้นฉันได้ยินแน่
ปล่อยเรานะ!
แก้มัดเราสิ ไอ้บ้า!
ทิ้งเราไว้ในนี้ไม่ได้นะ!
- คุณได้ยิน พวกคุณต้องได้... - ต้องเป็นเสียงท่อน้ำแน่
ท่อน้ำเหรอ? เสียงเหมือนระเบิดมากกว่า
ฉันอยู่ที่นี่มาหลายปี ไม่เคยได้ยินแบบนี้เลย
ฉันเคย ตอนพวกนั้นโกรธ
เราทำพวกเขาโกรธแล้ว
แล้วจะทำยังไงให้หายโกรธ?
ฟังสิ
มันมาจากชั้นใต้ดิน
บ้านนี้ไม่มีชั้นใต้ดินนะ
"คุณหมอ" ความอาฆาตของเด็กๆ
คุณอยากลงไปจริงเหรอ?
ทั่วโลก
- พ่อครับ? - เด็กๆได้กลับบ้านอีกครั้ง
พวกนั้นขังเด็กๆให้ตายในนี้จริงด้วย
อย่ายุ่งกับเขา อาการกำลังกำเริบ
โธ่เอ๊ย เฟอริเออร์ อย่าเพิ่งสิ!
ตั้งสติหน่อย
คิดถึงลูกชายนายไว้
- หยุดนะ! - พ่อ!
หยุดนะ! หยุด!
คลื่นจากพายุ ไม่ใช่ผี
- ขอล่ะ หยุดเถอะ! - หยุด!
พ่อ!
พอเถอะ
พ่อ พอเถอะครับ!
เป็นอะไรไหม?
พ่อ ขอร้อง พอเถอะ!
- หยุดนะ! - พอได้แล้ว!
พ่อ พ่อ
พ่อ นี่ผมเอง
ผมเองครับ
ผมอยู่นี่
พ่ออยู่ที่นี่กับผม
พ่อเห็นผมไหม?
เห็นไหมครับ?
อาการของเขาครับ
ฉันรู้
ไอ้โง่!
พ่อ
ไม่เป็นไรครับ พ่อ
แค่ต้องการพักผ่อน
ใช่ไหมครับ พ่อ?
พ่อน่าจะดูแลลูกมากกว่า
ใช่
พักผ่อนเถอะนะ
คุณน่าจะฟัง
ผมเห็นมัน
ปีศาจ ความชั่วร้าย
พวกมันอยู่ทุกแห่งในบ้านหลังนี้
คุณกับผม เราเหมือนกัน
ไม่ว่าจะไปไหน
ความตายจะตามเราไป
เรื่องนี้ต้องมีคำตอบที่อธิบายได้
ในชั้นใต้ดินมีผึ้ง
ส่วนชั้นบน ก็มีนักฆ่า
ไม่
ฟังสิ
เชื่อเถอะ
ให้เขาพักในห้องดนตรีฉันได้
มันกันเสียงได้เกือบหมด
เราน่าจะล็อคห้องไว้นะ เพื่อความปลอดภัย
แต่คุณเก็บกุญแจไว้ให้เราหน่อย
ขอบคุณมาก
มาเถอะ ลีโอโพลด์
ได้เวลากินเค้กกันอีกแล้ว ว่าไหม?
- ผมกินเยอะไปแล้วครับ - แต่ฉันยัง
เธอต้องพูดแบบนั้นอยู่แล้ว
ในมุมมองเธอ ใช่ ผมฆ่าอลิเซีย
โรวีน่าเชื่อในสิ่งที่เธอเชื่อ
คนทรงเห็นอลิเซียถูกฆ่า แต่ผมกลับเป็นฆาตกร
คุณไม่เชื่อคุณเรย์โนลดส์
เครื่องพิมพ์ดีดของเธอ กับข้อความจากผีที่เป็นชื่อย่อคุณ
"เอ็ม" คือแม็กซีม
บ้านผีสิงงั้นเหรอ?
มนุษย์เราเอาแต่ความวุ่นวายมาใส่เรื่องราว
เพิ่มความยุ่งยากเข้าไปอีก
ไม่ใช่ดาวล้านล้านดวงหรอก แต่เป็นหมู่ดาวแคสสิโอเปีย
แสงเบลอๆในรูปครอบครัวเหรอ? ต้องเป็นผีคุณตาแน่ๆ
อลิเซียมีปัญหาทางจิต
มันฆ่าเธอ
ที่จริงไม่ต้องเป็นแบบนั้นก็ได้
หมอดีๆคงรักษาเธอหายได้
ไม่ใช่ไอ้บ้านั่น
แม่ง!
ใช้น้ำผึ้ง ดีกับแผลถูกบาด เป็นยาฆ่าเชื้อแบบโบราณ
ไม่ใช่ดอกไม้ป่านี่
อะไรก็ไม่รู้
อลิเซีย เดรค
ช่างแสนมีความสุข
ถูกฉีกเป็นสองชิ้น
อลิเซียฉีกรูปในห้อง คืนที่ผมบอกเลิก
นั่นคือครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน
แสดงว่าคุณยกเลิกการหมั้นจริง
คุณได้ยินแล้วนี่ เธอรวยไม่พอสำหรับผม
คุณพกรูปเธอในกระเป๋ากางเกง คุณมาทันทีที่ถูกเรียก
ผมว่าคุณรักอลิเซีย เดรค มากกว่าแค่เรื่องเงินนะ
แต่คุณก็ยังไปจากเธอ
ผู้หญิงบางคน เราแต่งงาน ก็เหมือนแต่งกับแม่เธอด้วย
แสดงว่าแม่เธอไม่ชอบคุณ
ต่อให้เป็นโป๊ปเธอก็ไม่ชอบ
โรวีน่าอยู่คนเดียวไม่เป็นหรอก
เธอรื้อสวนเพราะโมโห แล้วหนีไปต่างประเทศ
อลิเซียรู้สึกผิดมาก จนอยากตามเธอไปทั่วโลก
จนสุดท้ายผมก็ได้รู้
ว่าผมไม่มีวันเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตเธอ
คุณเลยบอกเลิก ทำเธอใจสลาย
เพราะผู้หญิงคนนึงทำคุณด้อยค่า
ผมกลับไปเวนิส
อ้อนวอนให้เธอกลับมาคบกับผม
พอได้ยินข่าวว่าเธอป่วย
โรวีน่าไม่ให้ผมเจอเธออีกเลย
ไม่เอาจดหมายผมให้เธอดูด้วย
ครั้งต่อมาที่ผมได้เจออลิเซีย คือในโลงศพ
บางทีผมอาจจะผิดเอง
ผมขอดูใบเชิญหน่อยได้ไหม?
คุณโอลิเวอร์
มาที่พาลาสโซ่ เวลาสี่ทุ่ม มีข่าวสำคัญเรื่องอลิเซีย เดรค
เป็นโน๊ตธรรมดา
ไม่มีภาษาแปลกๆ
กระดาษก็ปกติ ชัดเจนว่าใช้เครื่องพิมพ์ดีด
นิรนามแบบมืออาชีพมาก
"แอปเปิ้ล"
โอเค พอแล้ว ไปกันเถอะ
เรายังคุยกับเขาไม่จบ
คุณจะเปิดโปงว่าเขาโกหหก
หรืออาจจะกล่าวหาว่าเขาแอบเป็นพวกวีชี่
แล้วเขาก็จะขู่ซัดหน้าคุณ ไม่ต้องเจอของจริงหรอก
เขาไม่เป็นไรนะครับ?
พ่อคนเฝ้า เอาเก้าอี้มา ทำตัวมีประโยชน์หน่อย
เก้าอี้ ใช่
ดีมากเลยที่ผมมีเพื่อน
เรารู้จักกันมานานแค่ไหนแล้ว?
คดีฆาตกรรมในโรงอาบน้ำที่ถนนแคนนิ่ง
ฉันแอบดูคุณเพื่อเป็นการวิจัยเขียนหนังสือ
เขียนถึงปัวโรต์แบบไม่โจ่งแจ้ง
คนอ่านมองขาด คุณเลยดัง
ฉาวโฉ่น่ะ
ขอตัวนะ ขอบคุณมาก
- เชิญครับ - ขอบคุณมาก
ผมไม่เอา คุณนั่งเถอะ
คุณอยากคุยกับผมเหรอ?
อย่ายุ่งกับเขาเลย
เครื่องคุณเย็นแล้ว โดนอัดมาด้วย
พักก่อนเถอะ เดี๋ยวเช้าค่อยว่ากัน
ผมเกือบตาย
ตรงนี้แหละ
พาลาสโซ่แห่งนี้
มันเล่นกับผม...
เอานั่นนี่มาตรงหน้าผมตลอด
เอ่อ...
แอปเปิ้ล
มันลวงใจคุณ
ใจผมพยายามบอกบางอย่าง
คุณมาเป็นตำรวจได้ยังไงนะ?
ฉันอยากให้คุณปล่อยวางมากเลย
ไม่เป็นไร ผมจะตอบ
พ่อผมเป็นตำรวจ
มันเหมือนเป็นธุรกิจครอบครัว
เราทำอย่างอื่นไม่เป็น
แต่คุณกลับเกษียณก่อนเวลา เมื่อปีก่อน
ใช่
ธุรกิจครอบครัวไม่เหมาะกับผมอีกแล้ว
อาจจะไม่เคยเหมาะมาตั้งแต่แรก
ผมมีแรงทำ แต่ทนไม่ไหว
พอนอนไม่หลับผมก็ดื่ม และผมไม่เคยหลับลง
คุณเคยเป็นตำรวจมาแล้ว
คุณคงเข้าใจ
สุดท้ายแล้วคุณจะเจอคดี
ที่รู้ว่าเป็นคดีสุดท้ายที่ทนไหว ถ้ายังอยากรู้จักจิตวิญญาณตัวเอง
สำหรับคุณคือคดีไหนล่ะ?
ทำไมคุณต้องโกหกว่าไม่เคยมาที่นี่
ทั้งที่ชัดเจนว่าเคยมาแล้ว?
คุณรู้ว่าต้องหาโทรศัพท์ที่ถูกซ่อนไว้ตรงไหน
คดีนี้มันน่าตื่นเต้นมาก
ครอบครัวนี้สมควรได้รับความเป็นส่วนตัว
แต่คุณเป็นตำรวจที่ทำหน้าที่อยู่
ตอนอลิเซีย เดรคตาย
ใช่
ผมดึงเธอขึ้นจากน้ำ
วันรุ่งขึ้นก็เกษียณ
แล้วกลายเป็นบอดี้การ์ดมือดีของผม เป็นมังกรเฝ้าประตู
ผู้ไม่เคยให้ใครผ่านเข้ามาได้
แต่เช้าวันนี้ กลับมากวนผม
เพื่อถามว่ารู้จักผู้หญิงที่ชอบแอปเปิ้ลไหม
ผมอยู่อย่างสงบมาหลายเดือน
คุณดูแลผมอย่างเด็ดเดี่ยว จากผู้คนที่สงสัยหรือเพื่อนฝูง
ผู้ชายตัวใหญ่ยังถูกจับโยนลงคลอง
อาริอาดนี่ โอลิเวอร์
กลับเดินเข้ามาได้
เพราะอะไร?
เพราะคุณมีส่วนด้วย
สาวนักเขียนและบอดี้การ์ด
ร่วมแผนลับกับคนทรง
แสร้งทำเป็นรังเกียจ
ร่วมมือกันเอาผมมางานเรียกผี ให้ผมดูโง่
ฉันเป็นห่วงคุณมากนะ
รายละเอียดชีวิตและความตาย ของอลิเซีย เดรค
ที่จัดให้โดยตำรวจที่อยู่ตอนเธอตาย
รายละเอียดตัวผม ที่ไม่ได้มาจากการทำนายอะไร
แต่จากจดหมายที่คุณส่งมา
ที่งานเรียกผี ตอนที่ทุกคนจ้องคนทรง
มือคุณก็ว่าง ผู้ร่วมแผนลับ
ทำให้ผมเชื่อสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
คนทรงและเวทย์มนตร์
ผีกับพระเจ้า
คนทรงได้ชื่อเสียง
ส่วนคุณได้ส่วนแบ่ง
กอบกู้สถานะนักเขียนของคุณ
"สตรีผู้ทำแอร์กูล ปัวโรต์งุนงง"
ไม่ใช่จอยซ์ เรย์โนลดส์ แต่เป็นอาริอาดนี่ โอลิเวอร์
อภัยให้ฉันไม่ได้เหรอ?
มีแต่พระเจ้าที่ให้อภัยได้
งั้นฉันก็แย่หน่อย
งั้นมาดูกันว่าคุณทำได้ยังไง
- บาบา? - เข้ากับเรื่องราวดี
บัตรเชิญไปที่คู่หมั้นล่ะ?
รายนั้นมาดราม่าแน่นอน เจ๊งมาสามเล่มแล้ว ฉันต้องชนะบ้าง
เราเคยเป็นเพื่อนกันแท้ๆ
คุณไม่มีเพื่อนหรอก มีแต่คนนิยมชมชอบ
และคุณมีพวกนั้นได้ก็เพราะฉัน
ฉันเขียนให้คุณเป็นอัจฉริยะ
จะใช้คุณมาขายหนังสือไม่ได้หรือไง?
อัจฉริยะ คุณมันโง่ แถมมีแต่ทิฐิ
เหมือนเมฆดำที่ดึงดูดความตาย
คุณก็รู้ คุณถึงได้เลิกทำงานไป
คุณถึงได้ฆ่าจอยซ์ เรย์โนลดส์เหรอ?
ไม่ ฉันไม่ได้ทำ
หนังสือคุณจะได้เป็นตำนานทันที
ไม่เอาน่า คุณเดามั่วแล้ว
- ร่วมมือกัน... - เราเปล่านะ
...ปกปิดเหตุฆาตกรรม!
กุญแจ มาเร็ว!
มีคนอื่นอยู่ในห้องนั้น!
เร็ว! เร็วเข้า!
ปัวโรต์!
เกิดอะไรขึ้น? เขาเป็นอะไรครับ?
ไม่รู้เหมือนกัน
ทำไมเขาต้องอยู่คนเดียวด้วย?
นี่เป็นทางเข้าทางเดียว
และกุญแจดอกเดียวอยู่ที่คุณ
เป็นไปไม่ได้
ไม่
ไม่ ฉันยืนอยู่ตรงหน้าคุณเลย!
เขาตะโกนใส่ใครไม่รู้
ผมเกลียดเขาจริง แต่ไม่ได้อยากให้เขาตายนะ
เขามีลูกแล้ว
ยังไงผมก็อยู่ข้างนอก
พยายามเข้ามาในนี้กับทุกคน
จริง
หมออยู่ในห้องนี้คนเดียว
ไม่ใช่คนเดียวหรอก
ไม่ใช่ในบ้านหลังนี้
หมอ
พยาบาลกับหมอ นี่คือความอาฆาตของเด็กๆ
ไม่มีทางเข้าทางอื่นเลย
ผมไม่เข้าใจจริงๆ
ถ้าห้องนี้ยังไม่ปลอดภัย ก็ไม่มีที่อื่นแล้ว
พวกเราไม่มีใครปลอดภัยเลย
นี่ไม่ใช่ฝีมือมนุษย์แน่
เรามีหน้าที่ต้องพิสูจน์ว่าเรื่องเป็นไปไม่ได้
ในความจริงมันไม่ใช่แบบนั้น
ไปเถอะ ทิ้งเขาไว้
ให้นักสืบสืบไป เขารู้อยู่แล้ว
เดี๋ยวเขาก็เจอคนร้ายเอง
ไป
สักครั้งเถอะนะ...
ยอมรับเถอะว่าคุณกำลัง สู้กับบางอย่างที่ใหญ่กว่าคุณ
คุณถาม...
คุณถามว่าทำไมฉันถึงอยู่ ตอนพวกนั้นเรียกวิญญาณมา
อลิเซียทรุดโทรมลงเรื่อยๆตอนที่เธอคลั่ง
คุณโรวีน่าอยู่ข้างเธอตลอด
ทั้งวันทั้งคืน
มีอยู่วันนึง ฉันขอร้องให้เธอไปพัก
ฉันรับปากว่าจะดูแลเอง
เธอหลับไปช่วงค่ำ
จนถึงตอนเที่ยงคืน
ฉันเริ่มได้ยินเสียง
และเสียงฝีเท้า
อลิเซียหลับสนิทมาก
เธอคงตื่นขึ้นมาหลังฉันออกไป
แล้วไปที่ระเบียง
คุณเลยอยากขอให้วิญญาณเธออภัย
ฉันรักเด็กผู้หญิงคนนั้น
เธอตาย...
เพราะฉันโง่และกลัว
ทำไมคุณถึงยังไม่มีคำตอบ?
คุณมีคำตอบเสมอนี่
- ผมไม่น่ามาที่นี่เลย - เดี๋ยว
พวกคุณควรไปจากที่นี่ แล้วอย่าหันกลับมามองอีก
ผมจะไม่รอเป็นเหยื่อคนต่อไปแน่
คืนนี้
เราทุกคนต่างกลัว
มีฆาตกรรมที่เป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นถึงสองครั้ง
แต่ละครั้งดูเหมือนจะเป็นฝีมือภูตผี
ดั่งคนเป็นถูกฆ่าโดยคนตาย
"ดูเหมือน"? คุณรู้บางอย่างแล้วสิ
คุณรู้ว่าใครฆ่าพ่อผมเหรอ?
ผมต้องสงสัยผู้ช่วยของคุณเรย์โนลดส์
กรำชีวิต จนตรอก และกลัว
อดีตสารวัตรตำรวจ ที่เคยมาบ้านหลังนี้แล้ว
แต่ละครั้งมีคนตายตลอด
สาวนักเขียน แน่วแน่ มีความสามารถ ฉลาดเรื่องฆาตกรรม
และเทพธิดาผู้มาโปรด โอลก้า เซมินอฟ
ผู้หิวกระหายความยุติธรรม
อดีตคนรักผู้เคียดแค้นคุณหมอ
และมีเพียงรูปถ่ายเสี้ยวเดียว
เพื่อจดจำวันแสนสุข
แต่...
มีการตายครั้งที่สาม ที่อธิบายการตายสองครั้งได้
การฆาตกรรมอลิเซีย เดรค
ที่ลงมือโดย...
...แม่ของเธอเอง
ฆาตกรที่ฆ่าเธอ
แม่ผู้ฆ่าลูกตัวเอง
แล้วฆ่าอีกสองคน เพื่อซ่อนบาปชั่วร้ายของเธอ
กล้าดียังไง!
ฉันทนทรมานมาถึงขนาดนี้ คุณมากล่าวหาว่าฉันทำร้ายลูกตัวเอง!
ลูกของคุณโตเป็นสาว
คุณรับไม่ได้ที่จะต้องเสียเธอให้คนอื่นไป
คุณรื้อสวนดอกไม้สีรุ้งของคุณด้วยความโกรธ
ดอกไม้เหรอ? นี่คุณหลุดไปไกลแล้ว
แต่คุณปลูกดอกไม้ขึ้นมาใหม่
ไม่ใช่ดอกสีรุ้งแต่เป็นสีเดียว
สีเที่ยวที่คืนสิ่งที่คุณต้องมีในชีวิต
ทั้งคืน ผมเอาแต่ได้ยินเสียง
หรือเห็นภาพที่ไม่มีจริง
ผมเริ่มเชื่อว่าผีอาจมีจริงก็ได้
ทั้งที่จริงๆผมถูกวางยาใส่
ด้วยพิษที่ทำให้เกิดภาพหลอน
ฉันนึกว่าตู้กับข้าวไม่มีของ
เจอน้ำผึ้งอยู่ในตู้เก็บผ้า
มีพิษอยู่
ในดอกไม้สายพันธ์โรโดเดนดรอน ปอนติคัม
ปริมาณพิษเข้มข้นที่สุดอยู่ในเกสรน้ำหวาน
และจะเข้มขึ้นอีกเมื่อผึ้งเอามันไปทำน้ำผึ้ง
ทำขนาดนี้ เพื่อน้ำผึ้งดอกไม้ป่าช้อนเดียว
ทั้งที่ 6 ลีร์ก็ซื้อได้แล้ว
ไม่ใช่ดอกไม้ป่านี่
อะไรก็ไม่รู้
ที่ตุรกีคนเรียกมันว่า "เดลีบาล" มีปลูกกันเยอะแยะ
โรวีน่า เดรคที่กำลังโกรธจัดเคยไปที่นั่น
"น้ำผึ้งคลั่ง" พิษนี้เพียงช้อนชาเดียว
จะทำให้อ่อนแรง
มีไข้ เห็นภาพหลอน
คุณปลูกสวนใหม่ด้วยดอกไม้พิษนั่น
และมันสร้างน้ำผึ้งพิษขึ้นมา
ฉันทำไม่ได้หรอก ไม่มีทาง
ลูกสาวคุณไม่ได้ถูกผีเข้า
เธอถูกวางยา
โดยแม่ที่ไม่ยอมปล่อยเธอไป
ผู้ที่ป้อนชาจำนวนพอดีๆ
ที่ผสมน้ำผึ้งพิษไว้ด้วยให้เธอ
ทำให้เธอมีอาการหนักพอ
ไม่ให้ความรักของเธอมีโอกาสย้อนกลับมาได้
อ่อนแอ ช่วยตัวเองไม่ได้ เหมือนเด็กอีกครั้ง
เป็นของคุณอีกครั้ง
จนเกิดผิดพลาดขึ้น
คุณนายเซมินอฟดูแลอลิเซีย ขณะที่คุณไปนอนพัก
พอตกดึก โอลก้าเกิดอาการกลัว
ตอนที่อลิเซียตื่นขึ้นมา...
...ผมมั่นใจว่าเธอฝันร้ายอีกครั้ง
แต่จะทำไงดีล่ะ?
และเพราะเธอไม่รู้ความจริง
โอลก้า เซมินอฟทำสิ่งที่เธอ เชื่อว่าคุณจะทำ
และเสิร์ฟชาใส่น้ำผึ้ง เพื่อให้อลิเซีย เดรคสงบลง
เธอใส่น้ำผึ้งมากเกินไป
ฉันไม่รู้
ฉันไม่รู้จริงๆ
อลิเซีย เดรคไม่ได้ไปที่ระเบียง เพื่อฆ่าตัวตาย
เธอดื่มพิษของคุณเกินขนาด
จนหัวใจเธอหยุดเต้นขณะหลับ
คุณกลับมาหลังจากพักผ่อน
และพบว่าเธอตายแล้ว
หลังจากนั้น...
...คุณได้ตัดสินใจชั่วร้าย
คุณทำสัญลักษณ์ความอาฆาตของเด็กๆ
คุณเชือดเธอ แล้วโยนเธอลงคลอง
ทำเหมือนเธอฆ่าตัวตาย
เป็นเหยื่อของตำนาน ของผี
หมอไร้ความสามารถที่กำลังบ้ารักของคุณ
ไม่พบอะไรน่าสงสัยตอนสืบสวน
ตำรวจที่ถูกจูงใจไปเชื่อเรื่องเหนือจริง ก็พอใจกับผลลัพธ์ง่ายๆ
ขวดยาพิษถูกเก็บไว้ในตู้เก็บผ้า
โดยแม่บ้านผู้เลินเล่อ
คุณฆ่าลูกตัวเองได้โดยไม่ถูกจับ
จนคุณโอลิเวอร์ทำผมสนใจบางอย่างเข้า
เงินเธอไปไหนหมด?
คือฉันไม่มีปัญญาซ่อมมัน
ปกติเรื่องนี้มีเพียงคำตอบเดียว
คือแบล็คเมล
ผมสงสัยว่ามีคนรู้เรื่องที่คุณทำ
คุณเลยจ่ายเงินปิดปากเขา
คุณจ่ายไปครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่ตอนนี้เงินคุณหมด บ้านก็ขายไม่ได้
คุณดิ้นรนหนีจากคนที่แบล็คเมลคุณ
แต่มันจะเป็นใครกัน?
คนที่คุณสงสัยที่สุดคือหมอเฟอริเออร์
บางทีเขาอาจไม่ใช่พยานซื่อๆ
ในที่สุด เขาอาจจะรู้อาการจากยาพิษ
แล้วคุณก็ได้รับจดหมายจาก คุณเรย์โนลดส์ใจบาป
อ้างถึงข้อความจากลูกสาวผู้จากไป
เธอรู้ข้อมูลเชิงลึกมากเหลือเกิน
เหมือนจะยั่วว่าเธอรู้สิ่งที่คุณทำ ค่าจ้างเธอก็สูงมาก
เธอต้องเป็นคนแบล็คเมลคุณแน่นอน
คุณต้องหยุดเธอ เพื่อให้คุณปลอดภัย
ทั้งคุณเรย์โนลดส์และหมอเฟอริเออร์ ต้องถูกหยุด แต่จะทำยังไง?
พิธีเรียกผีในบ้านผีสิงตอนวันฮาโลวีน
เป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบในการปกปิด
การฆาตกรรมพวกคนที่คุณสงสัยว่าแบล็คเมลคุณ
ด้วยการแอบอยู่หลังสิ่งเหนือจริง ตำนาน และความกลัว
นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืน
คุณก็เริ่มลงมือ
แต่เนื่องจากรีบ คุณจึงเข้าใจผิด
ว่าใครสวมหน้ากากอยู่
หลังกำจัดผม คุณก็เจอเป้าหมาย
ฉันอยู่กับคุณเซมินอฟตอนเที่ยงคืนนะ
ใช่
เราอยู่ด้วยกัน ฉันเห็นนาฬิกาด้วย
คุณเห็นเวลาบนนาฬิกาในห้องดนตรี
เธอขอให้คุณรอที่นั่น
ห้องที่มีการเก็บเสียง
ที่เธอเป็นคนสร้างด้วยตัวเอง
และเธอได้ปรับเวลา
ห้องที่คุณจะไม่ได้ยินเสียงระฆังตอนเที่ยงคืน
เวลาบอกว่าเที่ยงคืน แต่ที่จริง...
คือหลังจากจอยซ์ เรย์โนลดส์ตายไปแล้ว
หลักฐานชิ้นสำคัญถูกโยนทิ้ง อย่างแนบเนียน
แล้วเฟอริเออร์ล่ะ?
เธอไม่ได้อยู่ใกล้เขาเลยนะ
เธอทำเป็นล็อคประตู
แล้วส่งกุญแจดอกเดียวให้ผม
แต่คุณไม่ฆ่าหมอเฟอริเออร์ด้วยมีดหรอก
อาวุธของคุณคือโทรศัพท์
สายโทรศัพท์ข้างนอกมันใช้ไม่ได้
เพราะถูกพายุทำพัง
แต่สายภายในยังใช้ได้
ไม่มีสายจากข้างนอกโทรเข้ามาได้
ได้แค่สายภายใน
เธออยู่ในห้องทานอาหาร
ส่วนเขาถูกขังไว้ในห้องดนตรี
ฉันรู้ว่าคุณแบล็คเมลฉัน
คุณสารภาพทุกอย่างกับเขา ว่าคุณเป็นคนฆ่าจอยซ์ เรย์โนลดส์
และจัดฉากว่าลูกสาวฆ่าตัวตาย
เป็นไปไม่ได้หรอก
แล้วคุณก็เริ่มขู่เขา
ทำตามที่ฉันสั่ง
คุณขู่จะฆ่าลูกชายเขา...
ไม่นะ! ปล่อยเขาไป อย่ายุ่งกับเขา
...เหตุผลเดียวในการมีชีวิตของเขา
ถ้าเขาไม่ทำตามที่คุณสั่ง
และที่คุณสั่งเขาก็คือ...
ให้ไปเอามีด
เธอ...
เธอฆ่าพ่อผมเหรอ?
กับคุณเรย์โนลดส์
- อลิเซียด้วย - ไม่
ฉันไม่มีวันทำร้ายเธอ
มันเป็นอุบัติเหตุ
เธอคือชีวิตของฉัน
- คุณวางยาเธอ - ก็เพื่อปกป้องเธอ
- เพื่อคุมชีวิตเธอมากกว่า! - ให้เธอปลอดภัยจากแกไง
ฉันปล่อยเธอไปไม่ได้
เธอเป็นของฉัน
เธอเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของผม
ถ้าวิญญาณมีจริง คุณมอบความสงบให้เธอแล้ว
ขอบคุณมาก
ตำรวจจะสรุปว่าคุณเดรคฆ่าตัวตาย
นอกจากคุณจะแจ้งว่าเป็นอย่างอื่น
ขอให้ผมได้เห็นคุณกลับถึงอย่างปลอดภัย
ก่อนคุณจะจับผมข้อหาฉ้อโกงได้ไหม?
มาคิดดูแล้ว
ผมว่าไม่จำเป็นทั้งสองอย่าง
สุดท้ายคุณก็ปกป้องผม
มา ลีโอโพลด์
ฉันติดกระดุมเม็ดบนให้
ไม่เป็นไรครับ คุณโอลก้า
เท่ห์มากเลย
- เสื้อโค้ทไม่ต้องหรอกครับ - เดี๋ยวหนาวนะ
ผมโอเคครับ
ฉันรู้ว่าแดดออก แต่ก็ยังหนาวอยู่ดี
- แบบนี้ดีกว่า - คุณโอลก้า ผมไม่เป็นไรครับ
- หล่อมากๆ - ขอบคุณครับ
มาดาม
เขาจะอยู่กับฉัน และคุณเซมินอฟ และแฮร์รี่...
เราจะเลี้ยงเขาเหมือนลูกตัวเอง
อาจต้องขอให้ร่าเริงกว่านี้หน่อย
เธอเป็นเด็กเก่ง
เด็กที่อาจจะอายว่าตัวเอง ชอบเป็นที่สนใจแค่ไหน
ฉันเองพอจะรู้
เธอต้องอย่าโทษตัวเอง กับเรื่องที่เกิดในบ้านหลังนี้นะ
ทำไมเขาต้องโทษตัวเองล่ะ?
แต่มันเป็นความผิดผม
เธอไม่ได้สนใจเงินเลย
เธอแค่อยากช่วยพ่อ
พ่อผมทำงานไม่ได้
ผมแค่ใช้เงินไปกับค่าใช้จ่าย
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่เหลือจะเอาไปทำอะไร
โรวีน่าคิดว่าคนแบล็คเมลเธอ คือคนทรงกำมะลอหรือหมอประจำครอบครัว
ทั้งที่ไม่ใช่เลย
มีแค่ลูกชายหมอที่รู้ความจริง
บันทึกของพ่อผมมันชัดเจนมาก
วางยาด้วยน้ำผึ้งพิษ
เหมือนมิทริดาเต้จากโอเปร่าของเธอ
ราชาแห่งยาพิษ
ผมเตยอ่านมันจากในหนังสือที่ห้องสมุดเธอ
ผมเลยลองใช้ทฤษฏีดู
เธอส่งจดหมายแบล็คเมล
และส่งไปอีก
เงินที่ซุกในที่นอนเธออาจจะมีประโยชน์
ทำดีเพื่อให้คลายความเสียใจ
ก่อนเจอคุณเรย์โนลดส์เรายังรอดได้
เรารอดได้สบายแน่
ฉันสัญญาว่าเราจะได้ไปอเมริกา แน่นอน
พวกคุณมากับเราเถอะ
ไปสถานีตำรวจเหรอ?
เราจะกลับบ้าน พวกคุณไปอเมริกา ฉันเข้าใจว่ามิสซูรี่นะ
เดินทางสองคน ฉันว่าเราช่วยได้นะ
ขอบคุณนะ
ขอบคุณมากๆ
เว้นที่ให้ลีโอโพลด์ด้วยนะ
คุณไขคดีสำเร็จ
แต่มีบางอย่างช่วยคุณ
ใช่ไหมครับ?
คุณได้ยินเสียงเธอ
โชคดีนะ เพื่อน
ไม่ต้องห่วงครับ
คนที่ตายในบ้านนี้ กลับมาเสมอ
ผมจะได้เจอพวกเขาอีก
แล้วเจอกันนะครับ พ่อ
ฉันจะไม่ขอโทษนะ คุณทำหนังสือฉันพัง
จะยังไงฉันก็ต้องเขียนใหม่หมด
อย่าเอาชื่อผมไปเกี่ยวก็พอ
ฉันไม่อยากได้ยินชื่อคุณอีกต่อไป
ก็แค่บ้านหลังนึงแล้ว ตอนนี้
แต่คุณดูเหมือนคนเชื่อแล้วนะ
คุณเชื่อ เห็นอะไรเข้าแน่นอน
ผมเมายาน่ะ
จิตใจผมรวมข้อมูลก่อนเหตุก่อนผล
คุณเห็น
คุณรู้
ผมรู้แค่ว่า เราแอบจากผีไม่ได้
พวกมันจะมีจริงหรือไม่
เราต้องรับพวกมันให้ได้
และใช้ชีวิตเราไป
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
แล้วคุณจะใช้ชีวิตคุณยังไง?
คุณปัวโรต์?
พ่อแม่คุณตายติดกันทีละคน
แล้วก็พี่ชายคุณ
หมอที่คุณไว้ใจเป็นเพื่อนรักของครอบครัวคุณ
พี่ชายคุณไม่ได้แต่งงาน คุณก็ด้วย ไม่มีญาติอื่นอีก
ครอบครัวคุณไม่ได้ถูกสาปหรอก
ผมสงสัยว่าพี่ชายคุณเปลี่ยนแปลงพินัยกรรม
ให้หมอเป็นผู้รับผลประโยชน์
ถ้าสมาชิกในครอบครัวทุกคนตายไป
ผมสงสัยด้วยว่าหมอฆ่าทุกคน
โดยอ้างว่าตายตามธรรมชาติ
ชีวิตคุณกำลังตกอยู่ในอันตราย ผมว่าคุณนั่งดีกว่า
เชิญ
ผมพูดถูกไหม หมอของคุณ คือเพื่อนของครอบครัว?
เล่นกันมาตั้งแต่เด็ก ชัดเจนมาก
แต่แม่คุณสนิทกับคุณมากกว่า ถูกไหม?
ครับ
ฆาตกรรมหลอนแห่งนครเวนิส บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง