Lasy Pandory...
kryją wiele niebezpieczeństw.
Ale największym
jest to...
że można ją za bardzo pokochać.
Nasze pieśni są jak kroniki.
Każdy koralik
upamiętnia wydarzenie.
Jeden - narodziny syna.
Neteyam!
Inny
decyzję o adopcji córki, Kiri.
Urodzonej przez avatara Grace.
Jak poczęto to dziecko? Tego nie wiemy.
Inny
dzień zjednoczenia z Eywą.
Lud mawia,
że żyjemy w Eywie...
a ona w nas.
Wszechmatka
nosi w sercu wszystkie swoje dzieci.
Do szczęścia nie trzeba wiele.
Kto by pomyślał, że taki trep to załapie?
Jak poznałam waszego ojca?
Próbowałam go zabić.
Od razu się zakochała.
Szybko dorobiliśmy się czwórki.
Co do odesłanych na Ziemię ludzi...
garstka została.
Naukowcy, lojalni Na'vi.
I jeszcze Pająk.
On tu utknął.
Był za mały na krio-kapsułę.
Ty dzikusku.
Narka!
Sierota.
Wychowali go biolodzy.
Zapas weź!
Lecę tylko do wioski!
Nie należał do rodziny.
Był jak dziki kot.
Kręcił się przy nas.
Bardzo zżył się z dziećmi.
Dla Neytiri...
dalej jest obcym.
Jednym z nich.
Jego miejsce jest wśród tamtych...
To moje!
Pierwszy wziąłem!
I mam ci oddać, bo tak?
Z językiem męczyłem się kilka lat.
A teraz brzmi... jak ojczysty.
Nie znoszę cię!
Ja ciebie milion razy bardziej!
Penisia twarz!
Przestań! Dosyć!
Bo zaraz do was wstanę.
Wypłynie zza tych głazów.
Jest.
Trafiony. Wyławiaj.
Neteyam, łowca nad łowcami.
Pięknie. Mistrz.
Wielka sztuka.
Był przy głazach.
Tam, gdzie mówiłeś.
Wysoki jest?
- Taki wysoki. - Duży!
Czas szybko płynie.
Jak we śnie.
- Kiri. - Brat, chodź.
Szybko.
Uśmiech, jełopie.
Do szczęścia nie trzeba wiele.
Wystarczy randka.
Chwila bez dzieci.
Ale szczęście...
szybko przemija.
Nowa gwiazda na niebie.
Oznacza tylko jedno.
Statki. Wytracające prędkość.
Ludzie z Nieba wracają.
ROK PÓŹNIEJ
Tętno 168.
Ocknął się.
Dobrze jest.
Proszę poleżeć.
Spokojnie.
Źrenice reagują prawidłowo.
Ściągnijcie mu to.
Pułkowniku.
Słyszy pan?
Pułkowniku?
Pan leży.
Sedacja!
Wyjdźcie.
Już.
Wezwij ochronę!
Łap go.
Trzymaj.
Spokój!
Pułkowniku, dość!
Pułkowniku.
To ja. Kapral Wainfleet.
Lyle?
To ty?
Tak jest. I Z Dog.
I Fike.
Dobra. Puśćcie.
Jest okej.
No...
karma to wredna sucz.
Uwaga. Dwie minuty do przerzutu. Zabezpieczyć na Delta V.
Pępowina w porządku.
Saturacja 89.
W razie gdyby cię nie olśniło, jesteś płk Miles Quaritch.
Tylko młodszy, wyższy, posiniały
i sto razy mniej przystojny.
Za dwie godziny rozpoczynamy nalot
na osadę Na'vi.
Ci na samej górze uznali, że lepiej zrobić kopię wspomnień.
I jeśli to oglądasz...
znaczy, że kopnąłem w kalendarz.
Parker...
i co ja mam dalej gadać?
Pan opowie, jak to działa.
Chwila.
Na tym są pańskie wspomnienia i osobowość.
Wyślemy je na Ziemię,
bo tam pan rośnie w labo.
Wszczepimy je panu...
Ja się nagrywam czy ty?
Pan. Ale szybko.
W skrócie, naukowcy
chcą zgrać umysły najtwardszych tutejszych operatorów.
Takich jak kapral Wainfleet, ten z tyłu,
i twój narrator, i przenieść je
do rekombinowanych ciał.
Od teraz jesteś rekomem,
z kompletem moich wspomnień i wdziękiem.
Nie będziesz pamiętał mojej śmierci,
bo nie zszedłem.
I nie zejdę.
- Wiadomo. - Raczej.
Ale jeśli jednak...
to ty, jako mój klon, masz mnie pomścić.
Jake Sully jest pierwszy do odstrzału.
Pamiętaj...
Marines nie da się pokonać.
Da się nas zabić,
ale przegrupujemy się w piekle.
Semper fi.
Grupa lądowa, ruszać.
Bierz. Idź.
Szybko. Dwie minuty. Tempo.
Lecimy do nich na dół.
Zapomnij! Ojciec nas zabije!
Lecimy. Nie bądź mięczak.
Lo'ak!
Wróć się!
Brać skrzynię!
Magazynki, RPG, stingery.
Brat, no chodź.
Biegniemy.
Idź. Zanieś to.
Bierz broń.
Ruszaj.
Nawet nie strzelisz.
Tata mnie uczył.
Statek leci.
Prędzej!
Lo'ak, gdzie jesteście?
Neteyam!
Spokojnie. Cały jesteś?
- Tak. - Gdzie twój brat?
- Tam. - Gdzie?
Uciekaj.
No już.
Neteyam!
Nie.
Nie, nie.
Boże.
Tata?
Czego tu szukałeś? Coś sobie myślał?
Przepraszam.
Przepraszam, tato.
Nie jesteśmy już w Kansas.
Lecimy na Pandorę.
Wiem...
Wszyscy zadajecie sobie to samo pytanie.
Skąd ten smutny kolor?
Za dawne grzechy
wskrzesili nas
pod postacią wrogów.
Zyskaliśmy ich tężyznę, siłę i prędkość.
W parze z naszym wyszkoleniem
daje to mocną mieszankę.
A mamy misję?
W rzeczy samej.
Mamy za zadanie wytropić i zabić
przywódcę zbuntowanych Na'vi.
Niejakiego Toruka Makto.
Jake'a Sully'ego.
Dorwiemy!
Atak!
Po was!
Tuk!
Wystarczy!
Niebieski jestem szybszy.
Jełop.
Powaga.
I zwierzęta mnie szanują.
Nie traktują jak człowieka.
Zaraz. To ty nim jesteś?
Wracają!
GÓRSKI OBÓZ OMATIKAYA
Wracają!
Kiri, Pająk!
Wojownicy wracają!
Chodźcie.
Idziemy.
- Mama! - Tuk...
Mama.
Zbiórka.
Kazałem wam obserwować.
Szukać wrogów i nas ostrzegać.
Z odległości!
Mówi wam to coś? Tu stać!
Geniusze, biorę was na misję,
a wy łamiecie rozkazy.
Kiri, pomóż babci opatrywać rannych.
Brat jest ranny.
Skarbie.
- Tuk, idź z nią. - Tato.
Całą winę biorę na siebie.
I słusznie.
Tak.
Jesteś starszy. Zachowuj się dojrzale.
MaJake.
Twój syn krwawi.
Mamo, nic mi nie jest.
Niech cię opatrzą. Odmaszerować.
A do ciebie dotarło, że on prawie zginął?
Tak jest.
Szlaban. Miesiąc nie latasz.
Zajmij się ikranami. Wszystkimi.
Tak jest.
I zmyj to świństwo z twarzy.
Dać buzi w kuku?
Podaj mu to.
Ja bym użyła kory yalny.
Pij.
Doprawdy?
Która z nas to Tsahik?
Ty, babciu. Przejdź!
Ty, babciu. Ale kora byłaby lepsza.
Mniej szczypie.
Wielki wojownik.
Co?
Chłopcy chcą, żebyś był z nich dumny.
Dużo ich to kosztuje.
Wiem.
Za ostro ich traktujesz.
Jestem ich ojcem. Muszę.
Nie masz tu oddziału.
Tylko rodzinę.
Myślałem, że umarli.
Siema. Jak tam?
Pająk.
Bo ja cię strzelę!
Czekam.
Wstęp dla avatarów.
Idź naokoło!
Sorki.
Malunkami mięśni nie powiększysz.
Już są takie, że cię niszczę.
Dziś się działo.
Długa sesja.
Mega zabawne.
Wiecie, co jest słabe?
Oddychacie naszym powietrzem,
a ja waszym mogę z dziesięć sekund.
Tak, Małpoludku, strasznie słabe.
Dla ciebie.
- Heja, Max. - Cześć.
Jak tam?
Siemasz, Norm.
Cześć, mamo.
Może być tak, że sfiksowałam,
ale widzę namacalne dowody
ogólnoustrojowej reakcji w skali planety.
Nie mogę...
Nie użyję terminu "inteligencja".
Chyba lepszym jest "świadomość".
Jakby cała biosfera Pandory
była świadoma
i wykazywała reakcje poznawcze.
To nie przejdzie.
Zjedzą mnie za to.
Muszę powiedzieć coś...
Jak myślisz, kto ją puknął?
Ja mówię, że Norm.
Jacha, że on.
Was powinno się odstrzelić.
Nie. Zastanówmy się.
To jej pupilek.
Ciągle siedzieli w labo.
Wtedy bym się zabiła.
Wypiłabym kwas.
Racja. Widać go w każdym kadrze.
Patrz. Jak się na nią gapi.
Albo inna opcja...
Te ich avatary wysłali do lasu, we dwoje...
Oblech!
Wiecie.
Czasem lepiej nie wiedzieć, kim był twój ojciec.
Olać.
Nawet go nie pamiętam.
Pająk.
- Stary. - Słuchaj...
Nie jesteś nim.
BRIDGEHEAD CITY
Już, już! Biegiem do terminala.
Nie stawać.
Można zdjąć.
Pułkowniku,
to jest pani generał.
Pani generał Ardmore.
Miło pana poznać.
Chwalą pana styl...
ale się pozmieniało, odkąd pan odszedł.
Przejdźmy się.
To jest nowe centrum operacyjne.
Dopiero co oddane.
Rój Montażowy stawia budynek w sześć dni.
Tu w rok powstało więcej niż przez ostatnie 30 lat.
Nikogo nie interesują kopalnie.
Jako dowódca kolonii
mam znacznie ważniejszą misję.
Ziemia umiera.
Mamy skolonizować ten teren.
Zrobić z Pandory
nowy dom dla ludzi.
Ale zanim zaczniemy,
trzeba spacyfikować nieprzyjaciół.
Sully atakuje coraz odważniej i częściej.
Te napady są przemyślane.
Skoordynowane, ląd współpracuje z powietrzem.
Atakuje odosobnione obiekty. Kopalnie, rurociągi...
odcina nas od zaopatrzenia.
Dwa dni temu zdjęli nam magleva.
Wiadomo,
gdzie ma bazę?
Tak. Pokaż góry.
Ukrywa się w jaskiniach, w łańcuchu Gór Alleluja.
Ale gdy wysyłamy tam jednostki, ponosimy straty.
Sprzęt działa na zwierzęta jak płachta na byka.
Dziesięć minut lotu w przestrzeni
i się na nas rzucają.
Pułkowniku...
zakładamy, że będziecie traktowani jak tubylcy
i nie wzbudzicie agresji
tutejszej fauny.
Jak sprawdzimy tę hipotezę, pani generał?
Na waszej skórze.
Wspaniale.
Wchodzimy w przestrzeń wroga.
Przyjąłem.
- Brachu! - Śmiało, Małpoludku!
Zaczekajcie!
Tuk. Prędzej.
Dobra.
Po co ją brałeś?
Bo to beksa.
Wygada. "Powiem. Nie chodzi się tam,
gdzie walczą.
Weź mnie albo powiem mamie".
Nie przedrzeźniaj.
Chodźcie.
Luks!
Są tam jakieś trupy?
Obczaj sobie. Chodź.
No i git.
Kiri.
Nic ci nie jest?
Zrobiło mi się jak ostatnio?
Tak, zrobiło.
Kiri!
Musimy wracać.
Chodź.
Co tam jest?
Mamy być w domu przed zmierzchem.
Za duże na ludzkie.
- Avatary? - Może.
Ale na pewno nie te od nas.
Co kombinujesz?
Wytropię ich.
Sprawdzić tyły.
Czysto.
Zabezpieczyć teren.
Cholera.
Nam tu nie wolno przychodzić.
Będziesz miał szlaban.
Nie truj.
Do śmierci.
Obczaimy to z bliska.
Chodź.
Brachu...
to tu nasi ojcowie...
się tłukli.
Mech twojego taty.
Srogo.
Lyle, spróbuj odzyskać
nagrania z rejestratora.
Zdechł, nie da się odratować.
Nas się dało.
Spróbuję.
Dam znać tacie.
Nie, będą kłopoty.
Znikamy.
Ogar, Ogar. Tu Sokole Oko, odbiór.
Sokole Oko, nadawaj.
Widzę dziwnych gości.
Z wyglądu jak avatary...
ale noszą moro i mają karabiny.
Naliczyłem sześcioro. Odbiór.
Gdzie jesteś? Odbiór.
Jesteśmy przy starej stacji.
Ty i kto?
Ja, Pająk, Kiri...
i Tuk.
Synu, posłuchaj uważnie.
Wycofajcie się.
Bez hałasu.
Wynoście się.
Wiejcie. Słyszysz?
Tak, znikamy.
Mówiłam.
Idź.
Tato...
Znam skrót!
Będziesz miał przechlapane.
Przestań.
Chodźcie.
Zaraz zmierzch.
Rzuć to!
Rzuć, bo strzelę!
Za mną.
Rzucaj.
No już!
Ręce do góry!
Opuść łuk. Opuść łuk.
Pająk.
Brać ich. Brać ich.
Chodź tu.
Na ziemię.
Nie stawiaj się.
Nie ruszaj się.
Przeszukać ich!
Spokojnie...
Milcz.
Nie szarp.
Co my tu mamy?
Pułkowniku,
pan zerknie.
Pięć palców.
Ten jest skundlony.
Cholera.
Pokaż palce.
Ty jesteś jego, racja?
Tak, jego dzieciak.
Gdzie on jest?
Wybacz, nie mówię po waszemu...
do dupków.
Gdzie jest twój ojciec?
Nie!
Naprawdę?
Tak chcesz pogrywać?
Zamilcz.
Kiri.
Nie. Przestań.
Nie dotykaj jej!
Nie rób jej krzywdy.
Nie szarp się.
Jak się nazywasz?
Pająk.
Socorro.
Miles?
Nikt tak do mnie nie mówi.
W mordę kopane...
Myślałem, że cię odesłali na Ziemię.
Dzieci nie wsadza się do kapsuł.
Jakie rozkazy, szefie?
Żelazna, tu Błękitny Jeden.
Błękitny, tu Żelazna, nadawaj.
Czekamy na podjęcie, odbiór.
Leć tam.
Ważka, w lewo.
Lecę podjąć zespół.
Uprzedzam...
mamy cennych jeńców.
Puśćcie nas!
Milczeć.
Oczekuj, Błękitny.
Lecimy do was.
10 minut do celu.
Odliczam czas.
- Siadać! - Tu, w piachu!
Na ziemię!
Lyle, włącz mi audio.
Zamknij japę.
Nie patrz.
Kobieta Sully'ego.
Wściekła jakaś.
Poddaj się.
Sully.
- To koniec. - Sukinsyn.
Póki żyję, jeszcze nie.
Liczyłem, że tak powiesz.
Nie, pilnuj ikranów.
Tato...
jestem wojownikiem.
Muszę walczyć.
Neteyam.
Nie powtórzę.
Dobrze, ojcze.
Dalej nic nie ma.
Bierzemy szczątki do bazy?
Błękitny, szykujcie się.
Trzy minuty.
Czujnie. Trzy minuty.
Osłaniać tyły.
Stul japę.
Zamknij gębę.
Kontakt z tyłu!
Lo'ak!
Szlag.
Ty gnoju.
- Tuk, chodź. - Wracaj!
Wiej!
Łapać ich!
Rusz się!
Osłaniaj!
Szybko!
Czyżby pani Sully?
Poznałem po wizytówce.
Może po prostu wyjdziesz?
Byśmy załatwili...
tę zaległą sprawę.
Demonie!
Zabiję cię tyle razy, ile będzie trzeba.
Raczej się z kapralem...
nie nudziliście, co?
Strzeliliście sobie miot...
kundelków.
Na'vi!
Ruszać, ruszać!
- Trzymasz się? - Tak.
- To za mną. Gotów? - Tak!
Ruszaj!
Przyśpiesz!
Leć, leć!
Flankować. Za nimi!
Pająk?
Pająk!
Chodź. Prędko.
Pająk. On tam leży.
Nie.
Dotarliśmy do celu.
10 minut w przestrzeni wroga.
Wracajcie do punktu zbornego.
Błękitny,
odwrót.
Odwrót!
Zawijka. Ruchy.
Już, już!
- Kiri. - Pająk.
Chodźże.
Nie.
Chodź.
Bieg. Szybko.
Już dobrze. Coś wam jest?
- Tobie? - Nie, nic.
- Tuk? - Tatuś!
Dobra, odlecieli.
W porządku?
- Mamo! - Tuk.
Już dobrze. Udało się.
Dziękuję, Wszechmatko. Dzięki ci.
Dzięki.
Gdzie Pająk?
Zabrali go.
Zabrali.
Nie martw się, córeczko.
To twardy chłopak.
Już dobrze.
Poradzi sobie.
Wszyscy sobie poradzimy.
Cholera.
Otwórz się.
Wypuśćcie mnie!
Całkiem zdziczał.
Uważa się za Na'vi.
To coś. Ten Quaritch.
Czy co to jest...
Może tu przyjść.
Eywa się nie zorientuje.
- A rodzina? Dom? - Myślę o tym.
Myślę o dzieciakach.
Nie mogę. Nawet nie proś.
Nie zostawię swoich.
Nie i koniec.
On na nas poluje.
Na naszą rodzinę.
Nawet nie proś!
Dzieci nie znają innego świata. Tylko ten las.
Tu jest nasz dom!
Złapał dzieci.
Groził im nożem!
Ojciec przekazał mi
ten łuk na chwilę przed śmiercią.
Kazał mi chronić lud.
Jesteś Toruk Makto!
I tak ochronię lud.
Quaritch ma Pająka.
On wie o nas wszystko.
Wie, jak działamy.
Może ich tu przyprowadzić.
A ci, którzy nas ukryją, zginą.
Rozumiesz?
Nie mam taktyki.
Nie mam planu.
Ale wiem, jak ochronić tę rodzinę.
I to mi się uda.
Jedno jest pewne.
Gdziekolwiek trafimy,
rodzina jest naszą fortecą.
Gdzie jest Jake Sully?
Nie wiem!
Wiesz i my to wiemy.
Nie wiem!
Wyobraź sobie
to miejsce.
Ukrywa się w podniebnych górach?
Odepnijcie mnie!
Walczy. Dajcie chwilę.
Nie wiem!
Pomyśl o miejscu. Wyświetli nam się.
Nie wiem!
Mnie to boli tak samo jak ciebie.
Które klany go ukrywają?
Nie wiem!
Lepiej mnie zabij!
Ostrożnie.
Uszkodzisz korę.
Maszyna nie stanie,
dopóki nie powiesz.
Gdzie on jest?
Nie wiem, dupki. Jasne?
Nie wiem!
Może wykorzystam pokrewieństwo?
To nie jest twój syn.
Spoko, bestio.
Spokojnie.
Rozejm?
Twardziel z ciebie.
Jajogłowi zdrowo cię maglowali.
Ale nie puściłeś pary.
I ja to szanuję.
Może będziesz je chciał.
Pułkownika Quaritcha.
Nie żyje.
Zginął na służbie.
Nie jestem nim.
Ale wgrali mi jego wspomnienia.
Na tyle dużo, że wiem...
że nie był wzorowym ojcem.
Nie żebym przepraszał.
Nie jestem twoim ojcem. W zasadzie,
nas dwóch zupełnie nic nie łączy.
Ale...
mogę ci pomóc.
Wyciągnąć cię stąd.
Nie każę ci zdradzać Sully'ego.
Nie mógłbyś. Przez lojalność.
I ja lojalność podziwiam.
Dołącz do nas.
Inaczej wrócisz do jajogłowych.
Ciężko mi to przychodzi.
Tarsem dorównuje mądrością starszym.
Będzie nieugiętym Olo'eyktan.
Przywódca musi umrzeć.
By przywódca mógł się narodzić.
Toruk Makto zniknie.
Lud będzie bezpieczny.
Ojciec chroni swoich.
Taką pełni rolę.
Coś się kończy.
Coś się zaczyna.
Tuk.
Teren klanów morskich to odrębny świat.
Tysiące wysepek.
Niezbadane terytoria, gdzie można zniknąć bez śladu.
Daleko jeszcze?
AWA'ATLU, OSADA METKAYINA
Zostaw.
Za mną.
Tuk.
Grzecznie.
Bądź miła.
Cześć.
Spokojnie. Na luzie.
Zobacz. Co to?
To ma być ogon?
Za mały.
Jak z tym pływać?
Przestańcie. Rotxo. Aonung.
Tonowari to wódz klanu Metkayina...
ludu rafy.
Widzę cię, Tonowari.
Jakesully.
Twardy przywódca.
Ale nie przez niego się martwiłem.
Widzę cię, Ronal.
Tsahik Metkayina.
Widzę cię.
Co was do nas sprowadza?
Szukamy uturu.
Tak, schronienia dla nas.
Jesteśmy ludem rafy.
Wy lasu.
Nie poradzicie tu sobie.
Będziemy się uczyć od was. Prawda?
Tak.
Mają chude ręce.
Mamo.
Ogony...
słabe.
Będziecie wolno pływać.
A te dzieci...
- nie pochodzą od Na'vi. - Tato.
Właśnie, że tak!
Mają w żyłach krew demonów.
Zobacz.
Pochodzę od ludzi, a jestem Na'vi.
Można się przystosować.
Zrobimy to.
Jasne?
Mój mąż to Toruk Makto.
Poprowadził klany
do zwycięstwa, gdy napadli nas Ludzie z Nieba.
Tak wygląda zwycięstwo?
Ukrywacie się u obcych?
Chyba Eywa się odwróciła od swojego
Wybrańca.
Wybaczcie żonie. Ma za sobą...
Nie przepraszaj.
...długą podróż, jest wyczerpana.
Toruk Makto to zasłużony przywódca.
Wszyscy Na'vi znają jego czyny.
Lecz my, Metkayina,
nie toczymy wojny.
Nie chcemy, by wasza wojna dotknęła i nas.
Nie chcę więcej wojen.
Próbuję ochronić rodzinę.
Poprosił o uturu.
Mamy sobie iść?
Nie martw się.
Toruk Makto i jego bliscy zostaną z nami.
Traktujcie ich jak braci i siostry.
Nie znają morza.
Będą jak noworodki...
łapiące
pierwszy oddech.
Uczcie ich wszystkiego, by na żadne nie spadło brzemię
nieużytków.
Co się mówi?
Dziękuję.
Moje dzieci, Aonung i Tsireya, pokażą waszym, co robić.
- Ojcze... - Postanowiłem.
Chodźcie. Oprowadzę was.
Tędy.
Tuk, idziemy.
Jeszcze kawałek.
Oto i on.
Wasz nowy dom.
Nada się.
Jest świetny.
Fajny, nie?
Rodzina. Zbiórka.
Pamiętasz?
Narada rodzinna.
Chodźcie. Kucamy.
Kiri.
Co?
Dobra.
Dzieciaki,
macie się zachowywać.
Nie żartuję.
Uczcie się. Pracujcie.
Unikajcie kłopotów. Jasne?
Tak, tato.
Chcę do domu.
Tuk.
Teraz tu jest nasz dom.
Poradzimy sobie.
Poradzimy sobie,
tylko musimy się wspierać.
Jak mówi wasz ojciec?
Sully trzymają się razem.
Właśnie. Sully trzymają się razem.
To teraz z przekonaniem.
Śmiało.
Sully trzymają się razem.
Skaczemy!
Płyńcie z nami.
A im co?
Beznadziejnie nurkują.
Przestań.
Dopiero się uczą.
I jak wrażenia?
Nie pędźcie tak.
Czekajcie na nas.
Oddychajcie.
Oddech.
Słabo nurkujecie.
Może na drzewach się huśtacie...
Bez takich.
Nie znamy tego palcowego.
Nie wiemy, o co chodzi.
Ja was nauczę.
- A gdzie Kiri? - Kiri?
- Kto? - Kiri.
Gdzie ona?
Ktoś ją widział?
Właź na pokład,
siedź i nie zawracaj gitary.
Żwawo!
Raz, raz.
Niezłe.
Zostaw, mistrzu!
Słuchaj.
Masz w tej masce lokalizator.
Jak dasz nogę po lądowaniu,
znajdę cię w dwie minuty
i ci klasycznie złoję skórę.
Zrozumiano?
Tak jest.
Gotowi?
Wszyscy są.
No więc tak.
Jake Sully się gdzieś zaszył.
Nie robi nam to.
Wszędzie go znajdziemy
i jego powaloną, dziką żonkę też.
W tym celu
będziemy jak Na'vi.
Na maksa, na sto procent.
Od teraz
jemy jak Na'vi. Poruszamy się jak Na'vi.
Myślimy jak Na'vi.
Zaczynając od mówienia w ich języku.
To ma być ich język?
Gadasz jak trzylatek!
Dobra, mądralo.
Właśnie awansowałeś z maskotki
na oficjalnego tłumacza.
To są ilu.
Jeśli chcecie tu zostać,
musicie pływać.
Utwórz więź.
Wyczuj jego oddech.
Poczuj jego siłę.
Tu trzymaj.
Trzymaj się.
Żyjesz,
leśny ludku?
To jest wierzchowiec bojowy.
Niełatwo go okiełznać.
Może na początek...
oswój się z ilu?
Nie. Chcę tego.
Pamiętaj...
gdy zejdzie pod wodę, pilnuj pozycji.
To bardzo ważne.
Opanuję.
Tak jest.
Nie bujaj.
Szlag.
Już ją uwielbiam.
Wdech.
I wydech.
Jakbyście nim muskali płomień.
Musicie spowolnić bicie serca.
Wdech.
Oddychaj stąd.
Powolny wydech.
Lo'ak, serce gdzieś gna.
- Sorki. - Skup się.
- Dobra. - Wdech.
I wydech.
Pozwól myślom odpłynąć.
Uczysz się oddychać.
Wspinać się, lamusy!
Załatwię to.
Co?
Młodziaki Na'vi dają radę gołymi rękami.
Jake Sully poszedł na żywioł?
A jak myślisz?
Jaki plan?
Będą jaja.
Dobra, naprzód.
Jeden na jeden, ptysiu.
Mówiłem, że najpierw okręca się paszczę?
Dzięki za radę!
Naprzód.
Widać ich tam?
Nie ma co. Wracamy.
Chodźcie.
Chodź. Zjeżdżamy stąd.
Tak się lata!
Luks, pułkowniku. Rządzisz!
Ładnie!
Który teraz?
Życie w zgodzie z wodą nie ma początku ani końca.
Morze jest wokół nas
i w nas.
Jest naszym domem
tak przed narodzinami,
jak i po śmierci.
Nasze serca biją w łonie tego świata.
Oddechy płoną w mroku morskich głębin.
Morze daje
i zabiera.
Woda łączy wszystko, co jest.
Życie i śmierć.
Mrok
i światło.
Wyłowiłem!
Udało się.
Pozwala oddychać pod wodą.
A ta, co robi?
Nie wiem.
Gapi się w piach.
Coś mówiliście?
Ty jesteś jakiś... mutant?
Spytał cię o coś.
Nie.
Ale na pewno?
Nie wyglądasz jak Na'vi.
Patrzcie na te ręce.
No zobaczcie.
Odwal się, rybousty.
Następny pięciopalczasty mutant.
A jaki ma ogonek!
Weź te łapska!
Bobo-ogon.
Odczepcie się!
Nienormalny.
Ten ogon.
Bobo-ogon!
Jaki milutki!
Słyszeliście ją.
Odczepcie się.
Jest i brachol.
Weź się odwal.
Już.
Bardzo mądrze.
I od teraz
macie szanować moją siostrę.
Wracamy.
Pa, pa!
Patrzcie na nich.
Same mutanty.
Cała rodzinka.
Lo'ak.
Wyjaśnię to.
Wiem, śmieszna ręka.
Łapa mutanta. Obcego.
Ale da się zrobić nią sztuczkę.
Patrz.
Najpierw zaciskam z całej siły, o tak.
Okej? I nagle...
Dostajesz w gębę, szmato!
Wara od mojej siostry.
Aonung! Dowal mu!
Chodź tu.
Dość.
Przestańcie!
Zgraja głupków.
Mój ogon!
Moje ucho! Puszczaj!
Ciągnie za ucho!
O co cię prosiłem?
Co mówiłem?
Unikaj kłopotów.
- Właśnie. - To przeze mnie.
Nie sądzę.
Skończ brać na siebie winę.
Tato. Aonung wyzywał Kiri.
Od mutantów.
Idź i go przeproś.
Co?
To syn wodza. Rozumiesz?
Nie wnikam jak. Pogódź się.
Maszeruj.
Jak wygląda ten drugi?
Gorzej.
I dobrze.
Dużo gorzej.
Znikać, no już.
Trapi cię coś?
Nic, wszystko okej.
Bo i dlaczego miałoby nie być?
Czy ja bym nie mogła być jak inni?
Kiri.
A leśny gościu co tu robi?
Sorry, że cię walnąłem.
Tyle razy.
Zakumplujmy się.
Zapoluj z nami.
Za rafą.
Tam polują mężczyźni.
Odpada. Nie mogę.
Zaprosiłem nie tego brata.
Płyńmy.
Dawaj!
Szybciej, leśny gościu.
SKAŁY TRZECH BRACI
Przeżyłeś!
Odjechana akcja.
Tędy.
Znam dobre łowisko.
Zwab rybę.
Jaki matoł!
Chłopaki!
Aonung!
Mnie to nie śmieszy.
Aonung!
Cholera.
Ty jesteś tulkun.
Uratowałeś mnie.
Dziękuję.
Nie rozumiem tych dźwięków.
Oni cię tak urządzili?
Spróbuję to wyjąć.
Zaufaj mi.
Kumple?
Tak, ty i ja. Kumple.
Brachu!
Współczuję.
Co ci, skarbie?
Tęsknisz za Pająkiem?
Tak.
Ale nie to mnie męczy.
Dobra.
A powiesz co?
Ja ją czuję, tato.
Kogo?
Eywę.
Słyszę, jak oddycha.
Jak jej serce bije.
Jest tak blisko.
Gdzieś tam...
jak ktoś, kto ma cię odwiedzić.
Wiem, że masz mnie za wariatkę.
Wcale nie, skarbie.
To jak bije serce Eywy?
Potężnie.
Powtórz mu to.
Lubisz patrzeć w gwiazdy?
Mój tata przyleciał z jednej.
Z tamtej.
O tam.
Lo'ak!
Rany. Już po mnie.
Płyń.
Zobaczymy się jeszcze.
- Chłopiec wrócił. - Mały Sully.
Znaleźli chłopca.
Pokaż no się.
Jest cały.
Cały.
Podrapał się tylko.
Modlę się o siłę,
by nie wydrapać oczu młodszemu synowi!
Nie.
Syn wie, że nie bierze się nowych za rafę.
On tu zawinił.
W porządku. Chodźcie.
Nie.
To nie wina Aonunga.
Pomysł był mój.
Chciał mi go wybić z głowy.
Naprawdę.
Chodź.
Przepraszam.
Chodźże.
Załatwię to.
Było, jak mówi?
Aonung, coś ty myślał?
Miałem się z nimi zakumplować.
- Próbowałem. - Nic już nie mów.
Tato...
Przyniosłeś rodzinie wstyd.
Mogę już iść?
Jeszcze raz i zwiążę ci ogon w supeł.
Jasne?
Tak jest. Jak słońce.
A ty, gdzie byłeś?
Właśnie.
Miałeś mieć brata na oku, tak?
Przepraszam.
Czemu wziąłeś to na siebie?
Wiem, jak to jest,
kiedy rozczarowujesz rodzinę.
No że mnie tam nie było.
Dostałeś dar od oceanu, braciszku.
Tulkuni nadal nie wrócili.
Zresztą oni nie pływają samotnie.
Ten był sam.
I nie miał kawałka płetwy.
Tylko kikut.
Z lewej strony.
Biedniutki.
Payakan.
Jaki Payakan?
Zbuntowany młody samiec.
Klan go wygnał. Pływa sam.
I nie ma płetwy.
Mówią, że to zabójca.
- Nie. - Zabił Na'vi
i grupkę tulkunów.
Nie tu,
daleko na południu.
On nie zabija.
Ciesz się, że żyjesz.
Tłumaczę.
Uratował mnie.
To mój przyjaciel.
Mój braciszek!
Wielki wojownik!
Nadział się na zabójcę
i przeżył.
Nie słuchacie.
- Ja słucham. - Wracaj.
Jełopy.
Payakan!
Fajnie cię widzieć.
Za co cię wygnali?
Co się stało?
Bolesne wspomnienie.
Ufam ci.
Ty mi też możesz.
Jesteś obrzydliwy!
Przyśpiesz!
Dopłynęliśmy.
To właśnie Zatoka Praojców.
Nasze najświętsze miejsce.
O zmierzchu jest tu najpiękniej.
Tutaj.
To nasze Drzewo Dusz.
Moja piękna córeczka.
Cześć, mamo.
Tak się cieszę.
Jesteś smutna.
Moja dziecinka.
Będzie dobrze.
O co chodzi?
Dlaczego jestem inna?
Czego chce ode mnie Wszechmatka?
Kto jest moim ojcem?
Kochanie.
Nie!
Szybko.
Co jej? Co się dzieje?
Miała napad.
Oddycha?
Bierzemy ją do osady.
Szybko.
Płyniemy.
Tuk, chodź.
Miło cię widzieć.
Weźmy sprzęt. Neteyam!
Niech się cofną!
Co z nią?
Jest nieprzytomna.
Nie ma krwotoku.
Pęknięcia.
Skutków hipoksji.
Z mózgiem okej.
Ale jest międzynapadowa czynność w korze przedczołowej.
Na pewno miała napad.
- Toksyny bym wykluczył. - Co jej jest?
Widzę, że nic tu po mnie.
Jesteś Tsahik!
Wyciągnijcie jej to.
Wynocha.
Nieużytki!
Chodźcie. Przerwa.
Chwilka. Wyjmę wenflon.
Tuktirey.
Mówiła, że wyczuwa Eywę. Słyszy, jak jej serce bije.
- Mamy to. - Co?
Książkowa epilepsja czołowa.
- Epilepsja? - Tak.
Chory ma wizje. Wpada...
w stany religijnej ekstazy, takie jak opisała.
Połączyła się z Drzewem Dusz i to wywołało napad.
Jej nie wolno więcej tego robić.
W ogóle?
Jake.
Drugi napad pod wodą
może ją zabić.
Obudziłaś się.
Moje drogie dziecko.
Moja córeczka.
Teraz to.
"Widzę cię".
Właśnie tak mówię.
Nie Naati. Ngaati.
Dobra. Znaczy, bardziej przez nos.
Szefie...
patrol ma coś na radarze.
Obcą kanonierkę.
Gdzie?
Morze Wschodnie. 400 km od nas.
Trzymaj się.
Obiekt pojawiał się i znikał, wreszcie przepadł na wodach otwartych,
ale z projekcji wyszło,
że leciał na te wyspy.
Są ich całe setki.
Duży obszar. I dziesiątki wiosek.
On tam siedzi.
Załatwi pani statki, to wrócę z jego skalpem.
Obcy lecą.
Kapitanie.
Silnik stop.
Jest silnik stop.
Siema.
Ty jesteś Scoresby?
A ty ten dupek, co rekwiruje moją łajbę?
To by się zgadzało.
Do przeczesania jest cały ten archipelag.
Nie byłem na nim.
Doktorek, znasz te wyspy. Kto tam siedzi?
Metkayina, głównie. Ta'unui. W sumie z 50 wiosek.
A ty, coś za jeden?
Ian Garvin.
Biolog morski.
50 wiosek.
100. Lata mi to. Przeszukamy wszystkie.
Poluję na tulkuny.
Do tego mam sprzęt. Do tego mam ludzi.
Ja muszę wyrabiać normy.
Poproszę grzecznie. Raz.
I nigdy więcej.
Jak się nie ma, co się lubi...
się lubi, co się ma.
- Na stanowiska. - Nie ruszaj.
Startuj.
Przelotowa.
Jest przelotowa.
Co to?
Co się dzieje?
Tulkuni wrócili!
Chodźcie wszyscy, nasi bracia i siostry wrócili.
Strudzeni odwieczną wędrówką
tulkuni wrócili do domu.
Kiri, chodź.
Zostaw mnie.
- Chodź. - Po co?
Czego chcesz?
Zobacz.
No chodź.
Przywitajmy ich.
Spójrzcie,
moja Siostra Duchowa.
Siostro, widzę cię.
I ja ciebie, siostro. Tak się cieszę.
Rośnie ci śliczny syn.
Dziękuję. A jak twoje dziecko?
Bardzo silne.
Poznałam chłopca.
Teraz będą rozmawiać.
O długiej rozłące.
O zmarłych
i narodzonych.
O przyjaźniach i miłościach.
OSADA TA'UNUI
Dzieci.
Spokojnie, moi mili.
Szukajcie broni,
interkomów. Elektroniki.
Klękaj.
Ty też.
Widzisz to?
Na ziemię i milcz!
Ten mężczyzna...
Wiemy, że jest na wyspach.
Tu? W tej wiosce?
Nasz klan jest niezależny.
Ten w zwierciadle
pochodzi z lasu.
Co on gada?
Nie widzieli go.
To jest Lud Morza.
Ludu Lasu tu nie ma.
Nie łyknę tego.
Odlećcie stąd...
i szukajcie tego mężczyzny w lesie.
Oni nic nie wiedzą.
Zastrzelić to zwierzę.
Co ty wyprawiasz?
Spokojnie!
Odzyskałeś słuch?
Spokojnie!
Widzisz, co ja tym mogę?
Jake Sully.
Toruk Makto!
Powiedział, że nie wie!
Ucisz ją!
Leżeć!
Klęczeć!
Przestań!
Powiedz mu jasno i wyraźnie.
Jak nie wyda Sully'ego,
zabijemy Tsahik.
Nie powiem.
Taki jesteś?
Nie będę brał w tym udziału!
Klękaj!
Oni nic nie wiedzą!
Nic nie wiedzą!
Nie ruszaj się!
Odwalić ją?
Proszę.
Nie róbcie tego.
Tak nie wolno.
Przecież to jest nieludzkie.
Proszę.
Spalić chaty.
Puścić z dymem.
Zjarać całość.
Miotacze!
Przepraszam!
Nie wiedziałem!
Przerwij to szaleństwo!
Przepraszam.
Wynosimy się.
Nie dotykaj mnie.
Przepraszam.
W drogę.
Lecimy.
Chodź.
Co się stało?
Ludzie z Nieba.
Szukają cię, Jakesully.
Na południu.
Jest z nimi ludzki chłopiec,
który mówi w Na'vi.
Zabili kogoś?
Jeszcze nie.
Grozili bronią.
Ale nikt nie zdradził, gdzie jesteś.
Zgodnie z rozkazem.
Złapmy tego demona.
Uwięźmy.
Zabijmy.
Bądźmy rozsądni.
Musimy.
Jeśli zaatakujemy,
dojdą, gdzie się ukrywamy.
Przyślą tu wszystko, co mają.
Więc jaki mamy plan?
To jest Toruk Makto!
Opuść łeb!
Był tutaj?
Coś gówno to daje.
Nic. Grają na zwłokę.
Jak tak będziemy cisnąć,
Sully zwieje jeszcze dalej.
Wywabimy go z nory.
Koniec tego.
Muszę wyrobić normę.
Chcesz zapolować?
Zapolujmy.
Tu? Nie.
Za dużo wiosek.
Nie.
Z całym szacunkiem,
nie rozumie pan,
jaka więź łączy
tulkunów i wodnych Na'vi.
To tak, jakby pan wymordował im rodzinę.
Jeśli zaczniemy tu polować,
dzikusy się na nas rzucą.
I na to liczę.
Zwłaszcza na
jednego dzikusa.
Wiem, co czujesz.
Ja też jestem samotny.
Powiedz mi.
Za co cię wygnali?
Przykro mi.
Tak mi przykro.
Już dobrze.
Pozwoliliście na to.
Daliście mu się zbratać z wygnańcem.
Tsireya.
Zawiodłaś mnie, córko.
A ty...
Syn wielkiego wojownika.
Nie tak cię wychowano.
Payakan mnie uratował.
Wódz go nie zna.
Nie.
Siądź.
Siadaj.
Wszyscy siadać!
Posłuchaj, chłopcze.
W erze Pierwszych Pieśni
tulkuni ścierali się między sobą.
O terytorium.
Potem, aby się mścić.
Jednak z czasem zrozumieli,
że zabijanie, nawet uzasadnione,
tylko nakłania do zabijania.
Dlatego całkowicie go zakazano.
Zabrania tego prawo tulkunów.
Payakan
zabił...
dlatego go wygnano.
Przykro mi.
Wódz się myli.
Lo'ak.
To Olo'eyktan!
Wiem.
Dosyć!
Ja tam wiem swoje.
Dosyć.
Postawię go do pionu.
Złość im przejdzie.
Zobaczyłam dziś coś niezwykłego.
Tulkun wybrał chłopca z lasu
na brata.
Jestem z ciebie bardzo dumna.
Payakan nie zabił tych chłopców.
Widziałem.
Ludzie ze statku zabili przy nim jego matkę.
Skrzyknął młodych i chłopców, chcieli zaatakować.
Tak, wszystkich zabito.
Ale zrobili to ludzie, nie on.
- Nie jest mordercą. - Nie.
Zgodnie z prawem tulkunów jest.
Ma ich na sumieniu.
Ma za to płacić do końca życia?
Wie, że zrobił źle, to się nie powtórzy.
Powiemy mojemu ojcu.
Nie.
Mój już jest wściekły.
Twój zrozumie.
Właśnie nie.
On niczego nie rozumie.
Klan mnie nienawidzi.
Ten z krwi demona.
Obcy. Tylko to widzą.
Ja cię widzę.
Zostałeś bratem tulkuna.
Od teraz jesteś jednym z nas.
Matka namierzona?
Matka i młode. Silny sygnał. Dystans - 4000.
Kadłub
w wodę.
Jest w wodę.
Wysuwam płaty nośne.
Batyskafy,
dwie minuty!
Ładujemy się!
Zamknąć włazy!
Już. Z werwą!
Załogi do łodzi. Dwie minuty.
Zaróbmy kasiorę.
Załogi!
Odpinamy pasy! Odpiąć pasy!
Łodzie do wody! Spuszczać!
Z życiem.
I w morze!
Dawać ładunki głębinowe
i ognia, ognia!
Co to?
Co one robią?
Używają narządów echolokacyjnych.
Tak nawigują.
Muszą je wystawiać
nad wodę,
inaczej ogłuchną.
Pikadorzy!
Do roboty.
Dawać.
Podpływać.
Podpływać do nich.
Załogi odetną krowę od reszty stada,
strzelając z działka dźwiękowego.
Atakujemy matkę, bo młode jest powolne
i wiemy, że go nie zostawi.
One się nie bronią?
Nie, w życiu żaden się nie odwinął.
Ale zabić to draństwo ciężko.
Batyskafy, poszły!
Odpinam się.
Odpinam.
Nasza panna.
Cel widoczny.
3-6, harpuny gotowe.
Gonimy ją.
Podchodzimy od dołu,
bo nie na całym brzuchu ma pancerz.
Dajemy. Podpłyń.
Skracam dystans.
Płyń jak najbliżej.
Nie kołysz.
W zasięgu. Uzbrój pierwszą.
Uzbrajam, cel namierzony.
Pierwsza poszła.
Dwójka ma cel.
- Uzbrajaj. - Już.
Strzelaj.
Ładnie. Uzbrój drugą.
Już.
Dwójka poszła.
Trafiona!
Nieźle.
3-6, wisisz na piwo.
Te balony ją spowalniają
i nie pozwalają się zanurzyć.
Widzę.
Płyń do niej!
Skróć mi dystans.
Ustaw się za nią.
30 metrów.
Harpun z wybuchowym grotem.
10 metrów. Bliżej. Wystaw mi ją ładnie.
Nie szarp.
Nie zgub jej.
Trzymaj.
Lina idzie!
Pan przywiąże do czegoś kucyk.
Ciąg wsteczny!
Jest ciąg wsteczny.
Trzymaj ją.
Trzymaj.
Dostała wybuchowym harpunem w klatę
i dalej walczy.
Piękny widok.
Do przysadki można dostać się tylko od dołu.
Wwiercamy się przez podniebienie twarde
prosto do mózgu.
To bardzo inteligentne stworzenia.
Mądrzejsze od nas.
Ale nie ode mnie.
Nisko ustawiasz poprzeczkę.
To ja tu mam harpun.
Wiadomo.
Skąd wiecie?
Że są mądrzejsze?
Więcej neuronów i połączeń.
Nie tylko są mądrzejsze, ale i...
bardziej emocjonalne.
Bardziej uduchowione.
Ten obszar odpowiada naszemu układowi limbicznemu,
ale proporcjonalnie jest dużo większy.
Znają się na muzyce...
filozofii...
matematyce...
złożonych konstrukcjach językowych.
Zaczynamy.
Niech popłynie forsa.
I o to to całe zamieszanie?
O to.
O Amritę.
Wielorybki mają niefart.
Ten towar zatrzymuje proces starzenia.
Całkowicie.
Za uncję licząc, to najcenniejsza
substancja znana ludziom.
Ten zbiornik jest wart...
z 80 milionów.
Łap!
Nie rób tak.
To nigdy nie bawi.
Amrita zapewnia finansowanie działań na Pandorze.
Nawet twoich badań. Co nie, doktorku?
Dlatego piję.
Tylko to bierzecie?
Wyrzucacie resztę?
Odciąć balony.
Na dno z nią!
Nie. Balony zostaw.
Mają wiedzieć, że to my.
Za robienie za przynętę doliczam sobie bonus.
Na imię miała Ro'a.
Była moją Siostrą Duchową.
Autorką pieśni.
Tak cenioną.
Śpiewałyśmy razem.
Ona tyle cykli czekała na to młode.
Klan cieszył się jej szczęściem.
Jak tak można, Tonowari?
Jak tak można?
Moja Siostra Duchowa i jej maleństwo
zostali zamordowani przez Ludzi z Nieba.
Ich wojna dotarła i do nas.
Wiedzieliśmy, że polują
na naszych braci tulkunów.
Ale działo się to za horyzontem.
Daleko stąd.
Teraz polują tu!
Nie, chwila.
Nie rozumiecie, jak myślą Ludzie z Nieba.
Mają gdzieś Wielką Równowagę.
Nie będą nas gnębić!
Posłuchajcie go.
Oni nie przestaną.
Rozkręcają się.
Każcie tulkunom uciekać.
Jak najdalej stąd.
Uciekać?
Żyjesz pośród nas
i niczego się nie uczysz.
Będziemy walczyć w obronie braci i sióstr.
Nie.
Jak zaatakujecie,
staniecie do walki,
oni was zetrą.
Zniszczą wszystko,
co kochacie.
Nie.
Słyszycie, co mówię?
Słuchajcie mnie!
Spokojnie.
Posłuchajcie ojca.
Do cholery!
Mówi prawdę.
Ostrzeżcie tulkunów,
że każdy trafiony tym
jest skazany na śmierć.
Każcie mnie wzywać.
Ja to uciszę.
Ratujmy ich, to najważniejsze.
Tak?
Ratujmy rodzinę.
Ostrzeżcie tulkunów.
Ruszajcie.
Ruszać!
Musimy walczyć.
MaJake.
Nie będę siedzieć bezczynnie.
To zasadzka. Liczą na atak.
Nie polują na tulkunów.
Polują na nas.
Nie ma opcji, że dam ci płynąć.
Powiem Payakanowi o pikaczach.
Nie.
Masz siedzieć na tyłku, jełopie.
Wygnali go.
Tylko ja mogę go ostrzec.
Brat...
dlaczego zawsze utrudniasz?
No tak.
Dlaczego nie jestem idealnym synkiem?
Karnym żołnierzykiem.
Bo nie jestem tobą.
Słyszysz?
Nie jestem tobą.
To mój brat.
Płynę.
To jest twój brat?
Nie. Twoim bratem jestem ja.
Lo'ak!
Zostaw mnie.
Lo'ak!
Wracaj.
Szybko.
Płynie do Payakana.
Wracaj!
To Lo'ak.
On płynie do Payakana.
Zaczekaj.
Złap się.
- Na stanowiska. - Wezwać ludzi.
Do pracy. Zaróbmy trochę forsy.
Bracie.
Lo'ak!
Czekaj!
Co jest? Co się stało?
W mordę.
Spokojnie.
Wyjmę ci to.
Cholera.
Prędko. Pomóż mi.
Szybko, statek płynie.
Tam są!
Brat, pomóż.
Ciągnij.
Szybko!
Zgłoś to.
Ściągnij tatę!
Ściągnij tatę. Już.
Daj mu znać.
Tata, Ogar. Słyszysz mnie?
Dokąd płynęli?
Tu Sokole Oko.
- Za rafę. - Mów, Lo'ak.
Tato!
Tulkun w niebezpieczeństwie.
Mordercy płyną.
Są dwa kilosy od nas.
Kto jest z tobą?
Nasi.
Aonung i Tsireya.
Jesteśmy przy Trzech Braciach.
Ukryjcie się i nie walczcie.
Słyszysz?
Nie walczcie. Ruszamy.
Tak, tato.
Są coraz bliżej.
Trzy, dwa, ciągnąć!
Atakują dzieci.
Bronią tulkuna.
Wasze też.
Statek demonów?
Tak.
Płyniemy.
Do broni. Bić na alarm.
Lepiej zostań.
Płynę.
Chodź.
Załogi. Zamknąć włazy!
Dwie minuty do akcji.
Aonung.
Pośpieszcie się!
Brat, szybciej!
Już, już!
Ciągnijcie. Teraz.
- Wszyscy razem! - Ciągnąć.
A niech mnie.
Dzieciaki Sully'ego.
Lecimy. Ty nie.
Zbierać się.
Dystans - 700 metrów.
Sygnał nadajnika - mocny.
Ciągnijcie mocniej!
Ciągnąć!
Mocniej!
Płyń.
Wyszło! Kiri, wyszło!
Płyń. Tuk, płyń.
Uciekajcie.
Wy tędy.
Odciągnę ich.
- Dobra. - Lo'ak, chodź.
Nurkuj.
Już.
Złap się.
Dystans - 300.
Ładunki głębinowe...
i ognia, ognia, ognia.
Bez ładunków.
Słyszysz?
Nic mi po martwych dzieciach.
Wstrzymać ogień.
Otoczyć je. Utworzyć pierścień.
Batyskafy do wody.
Batyskafy, pluskać się.
Kraby, wy od prawej. Okrążyć ich.
Nie zgub ich. Za nimi.
Stateczniki. Wchodzę.
Zarąbiście.
Cel w zasięgu. Dwójka idzie.
A Tuk?
Widzieliście ją?
Tuk!
Cel widoczny.
Zbliżają się.
Uciekamy.
- Sieć. - Włączam.
Wystrzel.
Chwila!
Wypuśćcie mnie!
- Uwaga. - Przesuń się.
Przesuń rękę.
- Tnij. - Szybko.
Wracaj tu.
Rzuć broń!
Odłóż broń!
Rzuć to!
Nie wstawaj.
- Mały, wróć się! - Łap go.
Rzuć broń!
Rzucaj.
Rzuć ten nóż.
Rzucaj.
Co robicie? Przestańcie!
Nie róbcie im krzywdy.
Nie walcz.
- Pająk. - W porządku?
Jest luks, kuzynku.
Jak nigdy.
Dość. Tak stój.
Na mostek z nim.
Ma tam siedzieć.
Idę, idę.
No.
Ja cię pamiętam.
Przypiąć ich do relingu.
Ruchy.
Marsz. Rusz się.
Tutaj.
Uwaga. Gryzą.
Na kolana.
Klękaj.
- Daj rękę. - Nie.
I drugą.
Nie.
Bądź dzielna.
Na'vi tu są!
- Szeroko. Ładuj broń. - Tata!
W lewo. I szerzej.
Stop. Niech staną.
To Sully.
300 jardów.
Mają dzieciaki.
Twoją córkę.
Tuk. Lo'aka.
Jake,
każ kolegom się wycofać.
Chcesz odzyskać dzieci?
Przypłyń sam.
Wiesz, że ze mną nie ma żartów.
Lo'ak! Nie!
Przygarnąłem cię, Jake.
Zdradziłeś mnie.
Zabiłeś swoich.
Dobrych mężczyzn i kobiety.
Bez wahania zastrzelę twoje dzieci.
Sekundę.
Zostańcie.
Oni mordują tulkunów.
Muszą umrzeć.
Tutaj. Dzisiaj.
Im chodzi o mnie.
Po to było to wszystko.
Polowanie na tulkunów. Porwanie dzieci.
Ty to na nas sprowadziłeś.
Ty!
I dlatego ja muszę to załatwić.
Oferta za chwilę wygaśnie.
Jak będzie?
Nikt nie strzela.
Płynę.
MaJake,
co się dzieje?
MaJake?
Wszyscy czujnie. Broń w gotowości.
Mogę go zdjąć.
Wtedy nas zaatakują.
Daj mu wejść na pokład.
Payakan!
Otworzyć ogień!
Bracie!
Sternik, zwrot.
Zawracaj.
Ustaw się pod strzał.
Płyń!
Zakręcaj.
Już, już!
Podpłyń.
Wejdź w zasięg. Już!
Padnij!
Jasna cholera.
Ognia!
Sully się zbliża.
Obserwować!
Wskakiwać. Lecimy.
Niech ktoś kogoś zastrzeli!
Stop!
Za nimi. Płyń.
Pękło. Maski włóż.
Gazu.
Zabrać go stąd.
Spokój!
Płyń, płyń!
Jakie uszkodzenia?
Zalanie.
Przedziały drugi i trzeci.
W porządku?
Lewa burta!
Lewo na burtę.
Ognia!
Wystaw mi go!
Mam cię.
Odetnij nas.
Zacięło się.
Odetnij linę.
I kto teraz ma harpun?
Cała wstecz.
Przeładuj!
Nie linę, idioto.
Woda na pokładzie.
Nabieramy wody. Włączam pompy.
Wszyscy do broni!
Ponoć to ty jesteś ten inteligentny.
Zamknij jadaczkę.
Gdzie jesteś?
Cwany draniu.
Myślisz, że mnie przechytrzysz?
Kryć się!
Pompy wysiadły.
Opuścić statek!
Do łodzi go.
Szybko, ludzie. Maski!
Neteyam!
Cześć, braciszku.
Pomóc wam?
Zamknij się. Dawaj.
Tnij to.
- Zabierz stąd Tuk. - Szybko.
I kto jest wojownikiem?
Mów.
- Brat! - Spadamy.
Lo'ak!
Mają Pająka.
Wracamy po niego. Chodź.
No co ty.
Zostawisz go?
Puszczaj!
Nie!
Patrz.
Idziemy, kwiatuszku. Wstań.
Nie kwiatuszku, zboku!
Wróćmy po nią.
Tuk, czekaj.
Sully trzymają się razem.
Zaczekajcie. Chwila.
Można schodzić!
Dociągnij maskę.
Nie muszę, deklu.
Żwawo!
Ewakuacja, ludzie.
Tuk,
nie za dobry ten pomysł.
Tuk!
Tutaj tnij.
Nie.
Ogarnę.
Jeszcze się uda.
No ba.
Nie wierzę, znów mnie przypięli.
Chodź.
Wiejemy.
Dzięki.
Uciekajcie.
Nie.
- Chodź. - Bieg!
Gaz. Już, już.
Dawaj.
Wiejcie!
Tędy.
Kryj się.
Widzisz ich?
Brachu!
Ostro, kuzynku!
No.
Wskakujcie.
Płyń.
Jełopie.
Dostałem.
W mordę.
Pomóżcie.
- Przytrzymaj. - Mam go.
Szybciej.
- Weź go. - Dam radę.
Cholera.
Unieś go.
Właź.
Dobrze jest. Trzymam.
Szybko. Raz, raz.
Mają Kiri i Tuk.
Teraz nie wrócę.
Tato!
Pomóż. Neteyam dostał.
Szybko.
Bierzcie go, bierzcie.
- Nie. - Neteyam jest ranny.
- Jake. - Dajcie go.
Szybciej, proszę.
Wciągaj.
Uważaj na głowę.
Ciągnijcie.
Mocno!
Uwaga na głowę.
Już dobrze.
Uratujemy cię.
O nie.
Uciskaj.
Uciskaj ranę.
Tato...
Jestem przy tobie.
Nie.
Już dobrze.
Chcę do domu.
Wiem.
Wrócimy.
Wrócimy do domu.
Już dobrze.
Tato, ja...
Neteyam...
Nie. Nie, nie. Neteyam!
Wszechmatko.
Nie, Wszechmatko.
Proszę.
Mój syn.
Nie.
Mój syn!
Nie!
Słyszysz mnie, kapralu?
Tak. Myślę, że tak.
Mam twoje córki.
Umowa bez zmian.
Ty za nie.
Nie!
Gdzie twoje siostry?
Twoje siostry. Gdzie są?
Nie wiem.
- Gdzie? - Na statku.
Przywiązali je, tam na statku.
Przy basenie księżycowym.
Na pokładzie. Na śródokręciu.
Gdzie?
Chodź. Pokażę ci.
Chodź.
Pokażę.
Odezwij się.
- Z, na górę. - Odpowiedz...
bo będą konsekwencje.
Słyszę cię.
- Chodźmy. - Szybko.
Płyniemy. Trzeba płynąć.
- Nie. - Chodźmy.
Posłuchaj mnie.
Mają nasze córki.
Potrzebuję cię.
Musisz być dzielna.
Tu i teraz.
Dzielnego serca.
Odzyskajmy córki.
Zostań z bratem.
Tato, chcę płynąć.
Dość zrobiłeś.
Tato...
Wstrzymać ogień.
Płyniemy.
Płynie.
Jest okej. Płyń.
Załatwmy go.
Po to przylecieliśmy.
Zostań z nim.
Nie...
Oczy dookoła głowy.
Ruszaj.
Gdzie one są?
Środkowy pokład.
Tam, gdzie łodzie.
Na środku jest basen.
Są przy relingu.
Nie. Zostań.
Mów, kapralu.
Okręt idzie na dno,
a z nim twoje córki.
Twój syn nie musiał umrzeć.
Sam jesteś sobie winien.
Myślałeś, że ochronisz bliskich, ale nie dasz rady.
Ochronisz ich tylko jednym.
Skończmy to, zanim stracisz
drugie dziecko.
Padnij!
- Są ranni? - Zdinarsik?
Zgłaszać się!
Czysto.
Prager. Słyszysz mnie?
Na górze!
Naprzód.
W lewo. Dalej.
W prawo. Okrążaj.
Kto widzi cel?
MaJake.
To mama!
Tak jest.
Idą po ciebie.
Tato!
Gdzie twoja siostra?
Gdzie ona?
Tam.
Stój za mną.
Kiri.
Czas ci się kończy, kapralu.
Jedno dziecko straciłeś. Chcesz stracić drugie?
Nie prowokuj mnie!
Zabij go, tato.
Połóż broń.
Nie.
Nie rób tego.
Kładź!
Kopnij.
No już!
Nie.
Zakładaj taśmy.
Nie rób jej krzywdy!
Stój tam!
- Nie. - Stój.
Ani kroku.
Taśmy. Już.
Sukinsynu.
Proszę, nie krzywdź jej.
Uwolnij.
Bo poderżnę.
Co mnie obchodzi jakiś dzieciak?
To nie mój.
Nawet nie ten gatunek.
Proszę,
nie krzywdź jej.
Proszę, puść ją.
- Nie. - Proszę.
Nie zabijaj go.
Słuchaj.
Puść ją. Nie krzywdź jej.
Mamo, nie zabijaj go.
Syn za syna.
Nie krzywdź jej.
Poderżnę.
Puść ją.
Nie.
Kiri.
Pająk.
Pająk,
zabierz ich stąd.
Chodźcie.
Tuk.
Wiszę ci śmierć.
Mamuś.
- Mamo. - Chodź.
Idźmy.
Proszę...
Mamo.
Ty nie pójdziesz, Jake.
Dopóki żyję.
Wiesz, że nie odpuszczę.
Będę cię ścigał.
A jak już znajdę, zabiję ci całą rodzinę.
Tato...
Załatwmy to.
Jake!
- Płomienie! - Wracamy.
Wracać na statek!
Tuk, płyń.
Idź przy mnie.
- Dalej. - Nie stawaj.
Tuk!
Złap się mnie.
Trzymaj!
Mamo!
- Chodź. - Nie.
Musimy iść.
Nie.
Idź. Właź!
Chodź, Kiri.
Idź, szybko.
Mamo!
Płyń.
Tuk. Wchodź.
Na górę.
Mamo.
Idź.
Idź, idź.
Wchodź wyżej! Idź!
Trzymam cię.
Daj rękę.
Dawaj.
Otwieraj!
- Otwórz. - Cofnij się. Do tyłu.
Chodź.
Tuk!
Właź.
No dalej.
Właź.
Wchodź.
Na górę.
Przewraca się!
- Idź. - Dobrze.
Nie!
Mamo!
Kiri.
Nie stawaj.
Tędy.
Dobrze.
Idź!
Otwórz!
Mamo!
Prędzej!
Dalej, Tuk.
Nie da się wyjść.
Trzymamy się razem.
- Tak. - Razem.
Tak.
Wszechmatko.
Wszechmatko, pomóż nam.
Kiri!
Brachu!
Mama i tata zostali.
Na statku.
Chwyćcie się.
W porządku. Płyń.
Dobra.
Jake!
Tato.
Kurwa!
Wytrzymaj, sukinsynu!
Tato, oddychaj.
Neteyam?
Nie. To ja, Lo'ak.
Przepraszam.
Za Neteyama. To moja wina.
Skup się. Teraz się skup.
Tracimy powietrze.
Dawaj. Nurkujemy.
Płyniemy, tato.
Wypłyniesz stąd?
Raczej tak. Ale to będzie długie nurkowanie.
Nie dam rady.
Ty dasz.
Nie.
Płyń już.
Nie mogę stracić i ciebie.
Proszę cię.
Mamo, boję się.
Nie ma czego.
Bądź przy mnie.
Przy mamie.
Już dobrze.
Musisz zwolnić bicie serca.
Uspokoić się.
Oddychaj stąd.
Tato, oddychaj stąd.
Życie w zgodzie z wodą
nie ma początku ani końca.
Morze jest wokół nas i w nas.
Jest naszym domem.
Tak przed narodzinami, jak i po śmierci.
Morze daje i zabiera.
Woda łączy wszystko, co jest.
Życie i śmierć.
Mrok i światło.
- Cześć. - Kiri.
Będzie dobrze, siostrzyczko.
Mamo, dam ci to.
Pomoże.
Tato, dasz radę.
Zaufaj mi.
Uspokój serce.
Głębokie oddechy.
Ostatni.
Płyńcie za mną.
Trzymaj się.
Oddychaj.
Dziękuję.
Widzę cię, synu.
MaJake!
- Tata! - Mama!
Tato.
Płyńcie.
Trzymam.
Braciszku.
Sully trzymają się razem.
Nasza największa słabość...
i najmocniejsza strona.
Dziękuję, Wszechmatko.
Dziękuję.
Spadajmy stąd.
Synu.
Leć ze mną.
Pająk!
Małpoludek!
Pająk.
- W porządku? - Tak.
Chodź tu.
Syn za syna.
W każdej pieśni jest ostatni koralik.
Ojciec chroni swoich.
Taką pełni rolę.
Na'vi mówią, że energię się pożycza.
I pewnego dnia trzeba ją oddać.
Eywa nosi w sercu
wszystkie swoje dzieci.
Nie odchodzą na zawsze.
Neteyam!
Biorę rodzinę
i jutro lecimy.
Gdzieś daleko stąd.
Wasz syn spoczął z naszymi przodkami.
Od dziś jesteście Metkayina.
A więc stało się.
Lud Morza nas przyjął.
Tu jest nasz dom.
Tato!
Zobacz, złowiłem!
Wielka sztuka.
Był w tej zatoczce.
Przy głazach.
Tam, gdzie mówiłeś.
Co ci jest, tato?
Czemu płaczesz?
Bo cieszę się, że cię widzę.
Ja też się cieszę.
Masz.
Teraz ty.
Zostało coś dla mnie?
Może.
Jest. Trafiony. Widzisz?
Wreszcie zrozumiałem.
Nie uratuję rodziny, uciekając.
Tu jest nasz dom.
Nasza forteca.
Tutaj będziemy się bronić.
AVATAR: ISTOTA WODY
Tekst - Jakub Kowalczyk