Ha, daar is mijn huis.
En de goeie, ouwe Cleveland Street. Hoe kon ik die ooit vergeten?
En daar ben ik, met dat idiote ronde gezicht...
en die stomme gebreide muts.
Maar wat maakte het uit. Het was bijna Kerstmis.
De heerlijke Kerstmis...
waar je als kind het hele jaar naar uitkeek.
Het centrum van Hohman werd voorbereid op de jaarlijkse viering...
van vrede op aarde en het goede voor alle mensen.
Voor de etalage van Higbees stonden van oudsher...
veel mensen in de dagen voor kerst.
Dicht op elkaar gepakt stonden ze vol verwondering te kijken...
naar een rinkelende, gouden uitstalling...
van gemechaniseerde, elektronische vreugde.
Wauw, daar is ie.
De heilige graal van de kerstcadeaus.
De Red Ryder luchtbuks...
met 200 schoten.
En daar is hij.
Red Ryder zelf.
In zijn hand had hij het mooiste en dodelijkste wapen...
dat ik ooit had gezien.
Wekenlang had ik plannen bekokstoofd...
om zo'n gevaarlijke schoonheid in handen te krijgen.
Koortsachtig probeerde ik te bedenken...
welke subtiele middelen ik nodig had...
om de Red Ryder-luchtbuks onuitwisbaar...
in het onderbewuste van mijn ouders te implanteren.
Ralphie!
Randy!
Over twee minuten zijn jullie beneden.
En dan bedoel ik ook twee minuten!
Kom, Ralphie. Ik was hier het eerst!
Hou op.
Mijn moeder, die haar tijdschrift Look zocht...
zou zomaar toevallig een reclame voor Red Ryder zien.
Ze hebben Bullfrog uitgewisseld. Ongelooflijk.
Wat zeg je?
De Sox hebben Bullfrog uitgewisseld...
de enige speler die ze hebben, tegen Shottenhoffer.
Shottenhoffer 'de schele', een utility infielder.
Daar hebben ze al een compleet team van.
Wat leuk.
Ralphie, schiet op.
Heb je dat gehoord van die man die een jojo had ingeslikt?
Een jojo ingeslikt? -Echt waar.
Een of andere boer in Griffith, Indiana.
Ze schrijven de gekste dingen in de kranten.
Wat bedoel je, gek? Dat is echt nieuws.
Beter dan dat politieke geklets.
Wat is de naam van het paard van het neefje van de Lone Ranger?
Die heet Victor.
Hoe weet je dat? -Iedereen weet dat.
Weer een van je gekke puzzels?
Ja, weer een van onze gekke puzzels.
Zou 50.000 dollar waard kunnen zijn.
Wat is het deze keer voor iets?
Noem de beroemde personages uit de Amerikaanse literatuur.
Victor? Het paard van het neefje van de Lone Ranger?
Ondertussen zocht ik naar de juiste hint voor het BB-wapen.
Hij moest sterk zijn, maar subtiel.
Flick zag wat grizzly-beren bij Pulaski's snoepwinkel.
Ze keken me aan alsof er kreeften uit mijn oren kropen.
Ik wist dat ik het gevaar liep om mijn hand te overspelen.
Ik stapte op een andere tactiek over.
He, pap.
Je raadt nooit wat ik voor jou voor de kerst heb gekocht.
Een nieuwe oven.
Dat is een goeie, pap.
Mijn vader was een van de meest gevreesde bestrijders van oven...
in het noorden van Indiana.
Schiet op, anders ben je te laat op school.
Ja, ik ben al te laat.
De eerste ronde was voorbij.
Ouders, één.
Kinderen, nul.
Ik kon de strop van Kerstmis al om mijn nek voelen.
Misschien was wat er daarna gebeurde wel onvermijdelijk.
Ralphie, wat zou je voor Kerstmis willen?
Ik schrok toen ik het mezelf hoorde zeggen.
Ik wil een echte Red Ryder-luchtbuks met 200 schoten.
Nee, dan schiet je je oog eruit.
O nee, de klassieke tegenwerping van een moeder.
"Je zult je oog eruit schieten."
Die dodelijk zin, vele malen eerder uitgesproken door honderden moeders...
was niet overkomelijk...
met welke kindermiddelen dan ook.
Maar mijn verlangen naar een Red Ryder-karabijn was zo groot...
dat ik onmiddellijk weer opkrabbelde.
Ik maakte maar een grapje. Ook al krijgt Flick er een.
Ik wil gewoon wat Tinker Toys.
Ik kon mijn eigen oren niet geloven. Tinker Toys?
Die zou ze nooit kopen.
BB-geweren zijn gevaarlijk.
Ik wil niet dat iemand zijn oog eruit schiet.
Randy, eet je nog eens? In China komen ze om van de honger.
Moeders weten niets over sluipende plunderaars...
die zich door de sneeuw naar de keuken graven...
waar alleen jij ​​tussen je kleine...
ineengedoken familie en het kwaad staat.
Red ons, Ralphie! Ik wist dat die slechte kerels ...
ons op het eind moesten hebben!
Maak je geen zorgen, pap. Zolang ik deze heb...
Wat hebben we hier, mensen?
Wij denken dat het Black Bart is, Ralph.
Nou ja, alleen ik en mijn goede oude...
Red Ryder-luchtbuks met 200 schoten.
Gelukkig heb ik een kompas in de lade.
Ik ga hier maar eens een kijkje nemen.
Het is Old Blue.
Grijp hem, jongens!
Er is er nog een! -Hij is een echte scherpschutter, hè?
Deze keer win je, maar we komen terug!
Adios, Bart.
Maar als je terugkomt, lig je zo onder de zoden.
Onthoud dat goed.
Nou, zoon, je hebt ons gered!
We waren er bijna geweest. En jij hebt ons gered!
Oldsmobile!
Wat een rotbak.
Die verdomde Oldsmobile is weer bevroren.
Sommigen zijn baptist, anderen katholiek. Mijn vader was een Oldsmobile-man.
Die rotzak zou hartje zomer nog bevriezen.
Let op je woorden. -Wacht...
Het is een klinker!
Die stomme oven.
Verdraaid.
Doe die kachelschuif nou eens open.
Wie heeft die helemaal dichtgezet?
Verdomme.
In het heetst van de strijd weefde mijn pa een tapijt van scheldwoorden...
dat voor zover wij weten nog steeds boven Lake Michigan hangt.
Voorbereiden voor school was als voorbereiden...
op diepzeeduiken.
Kom, mam, we komen te laat! -Wacht maar, Ralph!
Mijn broertje leek op een teek die op springen stond.
Wat?
Wat is er?
-Ik kan mijn armen niet omlaag doen.
Doe dat dan maar als je op school bent.
Hé, Flick, wacht even.
Wacht even!
Wat doe je?
Wat denk je? Madeliefjes plukken?
Luister eens, ik vroeg mijn vader...
over je tong tegen lantaarnpalen houden, en hij zegt...
dat je tong dan meteen vastvriest, zoals ik al zei.
Onzin.
Wat weet jouw vader nou?
Hij weet dat omdat hij ooit een man zag...
die zijn tong tegen de rails hield, en toen kwam de brandweer...
om de tong los te maken, want hij kreeg 'm niet los.
Kom, jongens, wacht even!
Kom, jongens!
Wacht nou even!
Ik kan niet opstaan!
Help!
Ik kan er niet uit! Help me!
Kom, Flick, wacht op me.
Ik kan niet opstaan!
Kom nou.
Sta op. Ga zitten. Kom op.
Niks aan de hand. Kom, we gaan.
Kom op, je bent in orde!
Ms Shields!
Oké, allemaal...
ga zitten.
Goedemorgen, klas.
Goedemorgen, Ms Shields.
Sla je boek open op pagina 32.
En zoals jullie nog weten, Silas Marner....
Je kletst maar wat, net als je pa.
Wie zegt dat? -Ik.
Nou, ik daag je uit.
De exacte zegwijze...
is in dit ritueel zeer belangrijk.
Ben je gek? Mijn tong tegen die paal houden?
Dat is dom.
Omdat je weet dat hij blijft plakken.
Je kletst.
Nou, ik daag je dubbel uit.
Nu was het menens. Een dubbele uitdaging.
Nu bleef er alleen een drievoudige uitdaging over.
En tot slot, de coup de grace van alle uitdagingen...
de sinistere drievoudige uitdaging.
Ik daag je drie keer uit.
Schwartz schond de etikette...
door het drievoudig uitdagen over te slaan en me meteen naar de keel te vliegen.
Goed dan.
Vooruit, betweter, doe het dan. -Ik doe het al.
Flick wachtte gespannen af met een uitdagende grijns.
Er was nu geen weg terug.
Dit stelt niks voor.
Zit ik vast?
Ik zit vast.
Het werkt echt!
Kijk hem eens.
Ralphie, kom terug!
Kom terug! Laat me niet alleen! -Maar de bel ging!
Wat moeten we doen? -Ik weet het niet! De bel ging!
Waar is Flick?
Heeft iemand Flick gezien?
Flick? Welke Flick?
Hij was toch op de speelplaats?
Ralphie, weet je waar Flick is?
Ik zei: Heeft iemand Flick gezien?
Ja, Esther Jane?
Lieve hemel...
Allemachtig, daar is de brandweer!
Daar is de politie!
Ik weet dat sommigen van jullie Flick hebben uitgedaagd.
Maar hij wilde niet zeggen wie.
Maar degenen die het gedaan hebben weten dat ze schuldig zijn.
En ik weet zeker dat de schuld die je voelt ...
veel erger is dan elke straf die je zou krijgen.
Voelen jullie je niet verschrikkelijk?
Hebben jullie geen spijt van wat je hebt gedaan?
Dat is alles wat ik zeg over die arme Flick.
Volwassenen zeggen die dingen graag. Maar kinderen weten wel beter.
We wisten dat het altijd beter was om niet gepakt te worden.
Nu, jongens en meisjes, ga ik jullie een opdracht geven.
Ik wil dat jullie...
een thema schrijven.
"Wat ik voor Kerstmis wil."
De wolken trokken weg.
Jullie moeten het morgenochtend inleveren.
Ik zag een flauw schijnsel aan het uiteinde...
van de zwarte grot van de ondergang.
Ik wist dat als Ms Shields mijn prachtige thema zou lezen...
ze begrip zou hebben voor mijn lot...
waarna alles goed zou komen, op een of andere manier.
Zag je hoe hij vast bleef zitten?
Deed het pijn, Flick? -Nee, ik heb niks gevoeld.
Het overrompelde me.
Je was wel aan het schreeuwen. -Niet waar.
Onzin.
Scut Farkus!
Scut Farkus! Wat een rotnaam. We zaten in de val.
Daar stond hij, tussen ons en de steeg in.
Scut Farkus staarde ons aan met zijn gele ogen.
Hij had gele ogen, zo waarlijk helpe mij God.
Grover Dill, Farkus' kleine, smerige maatje.
Gemeen, verdorven.
Zijn lippen krulden over zijn groene tanden.
Randy lag daar als een slak.
Het was zijn enige verdediging.
Zeg "oom." -Oom!
Harder.
In onze wereld was je of een pestkop...
of een van de naamloze slachtoffers.
Goed dan.
Wie is de volgende?
In de kinderjungle schakelt de geest snel over op iets anders.
Weken geleden had ik een aanvraag verstuurd voor mijn Weesje Annie...
geheime ontcijferingspen.
Weer niets.
Het maakte niet uit. Vandaag had ik serieus werk te doen.
"Wat ik voor Kerstmis wil."
"Wat ik wil is een Red Ryder BB-geweer met een kompas in de lade...
en zo'n ding dat de tijd aangeeft."
Wauw, geweldig.
"Ik denk dat iedereen een Red Ryder BB-geweer moet hebben.
Ze zijn erg goed voor Kerstmis.
"Ik denk niet dat een voetbal een goed kerstcadeau is. "
Zelden waren de woorden...
zo koortsachtig uit mijn potlood gevloeid.
Ik heb gewonnen!
De Bumpus-honden.
Onze pummelachtige buren, de familie Bumpus, hadden minstens...
785...
stinkende rothonden.
En zij negeerden iedereen op aarde, behalve mijn pa.
Ik heb gewonnen.
Wat? -Een grote prijs!
Ik heb gewonnen.
Hé, kijk nou eens. Een telegram van Western Union.
"Vanavond gaat het dan gebeuren."
Wat betekent dit hier?
Dat het vanavond komt.
Ik belde Ernie McClosky op het goederenstation.
Hij zei dat het telegram te laat was, maar de prijs was er al ...
en hij zou hem vanavond opsturen.
Kom, jongens, ik trakteer.
Weet je, misschien is het een van die Spaanse adobe-huizen in Coral....
Net goed, stinkende rotzakken.
Of het kan een bowlingbaan zijn.
Een man in Terre Haute won een bowlingbaan.
Hoe gaan ze hier vanavond een bowlingbaan leveren?
Ze hadden de akte kunnen sturen. Ik bedoel...
Ik had niet verwacht dat ze de hele bowlingbaan zouden sturen.
Nou, hoe zit het met eten? Ik sterf van de honger.
Rijk worden is hard werken. Kom op.
Elk gezin heeft een kind dat niet eet.
Mijn broertje had al ruim drie jaar niet vrijwillig gegeten.
Randy, niet spelen met je eten, eet het op!
Uitgehongerde mensen zouden er dolblij mee zijn.
Mag ik nog wat rode kool?
Speel niet met je eten, of je krijgt iets om van te huilen.
Hou op met dollen en eet, of je krijgt er spijt van.
Mag ik alstublieft nog wat?
Mijn moeder had zelf al 15 jaar niet warm gegeten.
Gehaktbrood, bah.
Ik haat gehaktbrood.
Oké, ik zal dat kind laten eten.
Waar is mijn schroevendraaier?
Ik doe zijn mond open en schuif het erin.
Mijn moeder was subtieler.
Wat doen de kleine biggetjes?
Juist. Oink, oink.
Laat eens zien hoe de biggetjes eten. Dit is je trog.
Laat eens zien hoe de biggetjes eten.
Wees eens braaf. Laat mama zien hoe de biggetjes eten.
Asjemenou.
Mama's kleine biggetje.
Hij is gekomen.
Bent u Parker?
Wilt u hier tekenen? -Wat is het?
Weet ik niet.
Wat zit erin?
Hier. Breng maar naar binnen.
Oké, jongens. Breng maar naar binnen. Vooruit.
Hierheen. Alsmaar rechtdoor.
Zo ja.
Juist.
Breng maar naar binnen. Zo ja.
Iets verder nog.
Goed zo.
Voorzichtig.
Bedankt, jongens.
Vrolijk kerstfeest.
Haal de koevoet en een hamer, Ralphie.
"Braak-baar."
Dat zal Italiaans zijn. -Ik denk dat er staat: Breekbaar.
O ja.
Daar gaan we.
Dat hebben ze goed vastgemaakt.
Nee, hier, Ralph, hou vast.
Daar gaan we. Er kan van alles in zitten.
Jezus!
Misschien zijn ze het vergeten.
Nee, hij zit erin. Dat moet wel.
Kijk nou toch eens. -Wat?
Kijk nou toch eens.
Wat is het?
Het is een been!
Maar wat is het?
Nou ja, gewoon een been.
Je weet wel, net als van een standbeeld.
Standbeeld? -Ja, standbeeld.
Ja, standbeeld!
Mijn moeder probeerde zich tussen ons en "het standbeeld" te manoeuvreren.
Allemachtig, krijg nou wat.
Weet je wat dit is?
Dit is een lamp.
Het was inderdaad een lamp.
Is dat niet geweldig? Wat een mooie lamp!
Ik weet het niet, hoor.
Hier, hou vast.
De oude man keek vol verwondering...
naar deze kunstvoorwerpen.
Ik weet waar hij moet staan.
Precies in het midden van ons voorkamerraam!
Allemachtig.
Schat? -Nee. Het is al goed.
Eens kijken...
Deze gaat naar de radio, en...
deze gaat naar de....
Het is er gewoon één te veel.
Eens kijken.
Een paar vonken, een vleugje ozon...
en de lamp brandde in ongekende glorie.
Kijk nou toch eens.
Is dat niet prachtig?
Het is onbeschrijfelijk mooi. Het doet me denken aan 4 juli.
Doe alle lichten uit.
Ik wil zien hoe het er vanaf de straat uitziet.
Ik ga naar de eetkamer. -Kunnen we hier niet over praten?
Zet 'm een beetje naar rechts. Die kant op.
Iets meer naar rechts.
Verder. Zo ja, stop.
Daar. Dat is mooi.
Puck, wat is dat?
Val me nu niet lastig, Sweed. Zie je niet dat ik bezig ben?
Ja, maar wat is dat? -Het is een grote prijs.
Een grote prijs?
Dat zou ik niet gedacht hebben. Het ziet eruit als een lamp.
Het is ook een lamp, oelewapper. Maar het is een grote prijs.
Ik heb 'm gewonnen.
Zei je dat je 'm gewonnen hebt? -Ja.
Geestkracht, Sweed, geestkracht.
De hele buurt was onder de indruk.
Moet je zien hoe het eruitziet vanaf hier!
Hij kon in heel Cleveland Street worden gezien.
Het symbool van de overwinning van mijn vader.
Ja, dat heeft hij gewonnen. Het is een grote prijs.
Is het niet eens tijd voor iemands favoriete radioprogramma?
Allemachtig, het was kwart voor zeven.
Slechts één ding ter wereld had me weg kunnen slepen...
van de zachte gloed van elektrische seks, glanzend in het venster.
Kinderen, het is tijd voor Weesje Annie.
Voor jullie verzorgd door de heerlijke Ovaltine, vol chocolade.
Ik kon het nog steeds proeven.
Hé, je deed het licht uit!
Ik wist dat ik Ms Shields een meesterwerk gaf.
Misschien hoefde ik van haar nu geen thema's meer te schrijven...
de rest van mijn natuurlijke leven.
Noem je dit een alinea?
Kantlijnen.
Nul.
Daar ging mijn levenswerk.
Een puntkomma, idioot.
Een punt.
Nul.
Ik moet huilen als ik nog zo'n prutswerk moet lezen.
Ralphie Parker.
Het thema waar ik mijn hele leven op heb gewacht.
Luister naar deze zin.
"Een Red Ryder BB-geweer met een kompas in de lade...
en zo'n ding dat de tijd aangeeft."
Poëzie.
Pure poëzie.
Ralph... een tien plus.
Mijn Ralph!
O, Ralphie, je hebt mijn dag goed gemaakt.
Tien plus.
Wat wil je, Ralph?
Ik lever gewoon mijn thema in.
Nou, je kunt weer gaan zitten.
Ga zitten.
Kom, jongens.
Stap in de auto.
Als we niet opschieten lopen we alle goede bomen mis.
Mijn moeder ging weer een briljante manoeuvre maken...
in de legendarische strijd om de lamp.
De epische strijd die levens volgde in de folklore van Cleveland Street...
tot op de dag van vandaag.
Ik wil geen elektriciteit verspillen.
Kom, Ralphie. Stap in.
Zoeken jullie een boom? We hebben 300 bomen.
Dit is het kerstboomcentrum van het hele Midwesten.
Dit is de beste boom die er is.
Die gaat jarenlang mee.
Daar komen geen naalden vanaf.
Hier is een boom.
Dit is nog eens een boom.
Hij is vooraan een beetje kaal. -Dan zet u hem gewoon in de hoek.
Hebt u geen grote boom? -Dit is eigenlijk niks.
Dit is nog eens een boom.
Dat is een mooie, hè? -Vind je hem niet een beetje groot?
Het is maar eens per jaar Kerstmis. Waarom niet?
Wat kost ie? -Ik doe er twee dollar af...
want ik zie dat u verstand van bomen hebt.
Dit is toch niet zo'n boom waar alle naalden afvallen, hè?
Nee, dat zijn balsembomen.
Die ouwe kon afdingen als een Arabische koopman...
en hij was dubbel zo sluw.
Dew Lock heeft net een van die gloednieuwe...
groene, plastic bomen gekocht.
Dat ding ziet eruit alsof hij is gemaakt...
van groene pijpenragers.
Dit is een erg mooie boom.
Ik zal hem op uw auto binden.
Verkocht.
Mooi.
Verdomme. Blaas uit.
Niet weer.
Vier minuten!
Neem de tijd op.
Eigenlijk vond mijn pa het geweldig.
Hij zag zichzelf altijd in de pits op de Indianapolis Speedway...
in de 500.
De reservebanden van mijn pa waren eigenlijk alleen banden...
in de letterlijke zin.
Ze waren rond. Ze waren ooit gemaakt van rubber.
Ralphie, waarom ga je je vader niet helpen?
Mag ik dat echt? -Ja.
Let op het verkeer daar.
Oké.
Het was de eerste keer dat werd voorgesteld...
dat ik mijn vader met iets moest helpen.
Wat doe je hier? -Mam zegt dat ik moet helpen.
Ga hier zitten. Hurken.
Zo ja.
Hier, hou vast.
Nee, niet zo. Vooruit, hou het zo vast.
Hoe? -Zo.
De moeren moeten erin.
Er zijn er vier. En we hebben het gepiept.
Zo ja.
Ik zal ervoor zorgen dat die smerige...
Heel even zag ik alle schroeven...
in de lichten van het verkeer. En toen waren ze weg.
Kolere.
Alleen zei ik niet "kolere."
Ik zei iets ergers.
De moeder van alle vieze woorden.
Het woord met de grote K.
Wat zei je?
Dat dacht ik al.
Stap in.
Vooruit.
Het was allemaal voorbij. Ik was er geweest.
Wat zou het worden? De guillotine? Ophanging?
De stoel? Het rek? De Chinese watermarteling?
Kinderspel vergeleken met wat mij te wachten stond.
Gaat alles goed?
Acht minuten.
Weet je wat je zoon net zei? -Nee. Wat?
Dat zal ik je vertellen. Randy!
Ralphie!
In de loop der jaren kreeg ik veel verstand van zeep.
Ik hou vooral van Lux, maar Palmolive...
had een pikante smaak, lekker na het avondeten.
Stevig, maar met een vleugje zachtheid.
Lifebuoy, aan de andere kant...
Ga je het me vertellen?
Waar heb je dat woord gehoord?
Dat woord had ik minstens tien keer per dag van mijn pa gehoord.
Mijn vader werkte met vieze woorden...
zoals andere kunstenaars met oliën of klei werken.
Het was zijn medium. Een meester.
Maar ik durfde niet. En ik flapte de eerste naam eruit...
die in me opkwam.
Schwartz!
Ik begrijp het.
Hallo, Mrs Schwartz? Ja, prima.
Mrs Schwartz, weet u wat Ralph net zei?
Nee.
Hij zei...
Niet dat.
Ja, dat.
Weet u waar hij het ​​hoorde? -Waarschijnlijk van zijn vader.
Nee, van uw zoon!
Wat?
Wat heb ik gedaan, mam?
Waarom? Ik heb niks gedaan!
Weer die mysterieuze, onverbiddelijke, officiële gerechtigheid.
Uitspoelen en naar bed. Ben ik blij dat je klaar bent met je huiswerk!
Ik wil dat je meteen naar bed gaat, en ik wil geen lichten aan zien.
Je wordt gestraft, dus geen strips lezen!
Ik kom kijken, en als er licht aan is...
Kijk me niet zo aan, anders krijg je er een.
Drie blokken verderop kreeg Schwartz ervan langs.
Er is nog nooit een kind geweest dat niet geloofde...
vaag maar vasthoudend, dat hij blind zou worden...
voor z'n 21e. En dan zou het ze spijten.
Kijk nou, daar hebben we Ralph!
Kom binnen, Ralph. Waar zat je?
Hij heeft een stok bij zich!
Wat is er, Ralph? -Wat is er gebeurd?
Hij is blind!
Blind? O, god!
Ralph, is het onze schuld?
Hoe kom je in deze eenzame toestand?
Vertel het ons, ook al doet het pijn. Wat hebben we gedaan?
Dat kan ik niet.
Alsjeblieft, Ralph. Ik moet weten wat we deden.
Hoe is dit gebeurd?
Zeepvergiftiging.
Hoe konden we dit doen?
Maar ik zal me hoe dan ook weten te redden.
Ik zal het mezelf nooit vergeven. -Bedankt, mam.
Ik zei toch dat je Lifebuoy niet moest gebruiken.
Ik voel me vreselijk.
Dank je, Heather.
Vrolijk kerstfeest.
Dank je wel, Flick.
Vrolijk kerstfeest, Ms Shields.
Ik dacht dat u genoeg zou krijgen van elke keer hetzelfde.
Ja, een beetje smeergeld kan nooit kwaad.
Nou, heel erg bedankt, Ralph.
Vrolijk kerstfeest.
Gelukkig Nieuwjaar.
Je mag gaan zitten, Ralph.
Wekenlang had ik liters Ovaltine gedronken...
om de binnenzegel op te kunnen sturen voor mijn Weesje Annie...
de geheime ontcijferingspen. Dat wierp nu zijn vruchten af.
Ik heb het. "Mr Ralph Parker."
Mijn ontcijferingspen!
Geweldig.
"Laat het allen bekend zijn dat Ralph Parker is benoemd...
als lid van de geheime cirkel van Weesje Annie...
en het recht heeft op alle eer en voordelen die daaruit voortvloeien."
Was getekend, Weesje Annie.
Medeondertekend, Pierre Andre!
Met inkt!
Eer en voordelen. Reeds op 9-jarige leeftijd.
Kom, aan de slag.
Ik geef niks om die onzin over smokkelaars en piraten.
Luister morgenavond naar het slotavontuur van...
"Het zwarte piratenschip." Nu is het tijd...
voor Annie's geheime boodschap voor de leden van de geheime cirkel.
Vergeet niet, kinderen, alleen leden van...
Annie's geheime cirkel kunnen haar geheime boodschap ontcijferen.
Vergeet niet, Annie rekent op je.
Stel je pinnen in op B-2.
Hier is de boodschap.
Twaalf. Elf. Twee.
Dit is mijn eerste geheime vergadering.
25. 14. 11. 18.
16. 23.
Pierre was goed bij stem vanavond.
Ik wist dat het bericht van vanavond zeer belangrijk was.
Drie. Vijfentwintig.
Dat is een boodschap van Annie zelf. Denk eraan, niemand vertellen.
Negentig seconden later ben ik in de enige kamer in het huis...
waar een jongen van negen ongestoord kan zitten ontcijferen.
Ha, een Z. Ik ging naar de volgende.
"ORG." Het eerste woord is "Zorg".
"E." Het werd makkelijker nu. "R."
Kom, Ralphie, Ik moet gaan.
Ik kom, ma.
Jeetje.
"D... A."
"Zorg ervoor dat je." Zorg ervoor dat je wat?
Wat wilde Weesje Annie zeggen? Zorg ervoor dat je wat?
Ralphie! Randy moet weg! Wil je alsjeblieft naar buiten komen?
Oké, ma! Ik kom zo.
Ik kwam nu in de buurt.
De spanning was verschrikkelijk. Wat was het?
Het lot van de planeet kan ervan afhangen.
Ralphie! Randy moet gaan!
Ik kom er al aan, verdomme.
Ik ben er bijna! Mijn vingers waren razendsnel.
Mijn geest was een stalen val.
Elke porie trilde.
Het was bijna duidelijk.
"Zorg ervoor dat je je Ovaltine drinkt."
Ovaltine?
Een stomme reclame?
Kolere.
Ik ging naar buiten om de wereld weer onder ogen te komen.
Wijzer.
Rode kool?
Hé, dat is voor morgenavond. Je bent dol op rode kool, Ralphie.
Klotesysteem!
Ik haat het!
Rotzak! Vuile stroomslurper!
Wat er daarna gebeurde was in het gezin jarenlang omstreden.
Wat was dat voor een geluid?
Wat is er gebeurd?
Wat is er kapot?
Ik weet niet wat er gebeurd is.
Ik gaf mijn planten water...
en toen brak ik je lamp.
Afblijven.
Je was altijd jaloers op deze lamp.
Jaloers op een plastic been?
Jaloers!
Jaloers omdat ik won.
Doe niet zo gek. Jaloers?
Jaloers op wat?
Dat is...
de lelijkste lamp die ik ooit in mijn leven heb gezien.
Nu was het gezegd..
Pak de lijm.
We hebben geen lijm meer.
Je hebt alle lijm expres opgemaakt.
Die ouwe trilde van woede...
en zocht stamelend naar woorden.
Alles wat hij zei, was...
Kom er met geen vinger aan.
Met zoveel waardigheid als hij kon opbrengen...
raapte hij de trieste restanten bij elkaar...
van zijn geruïneerde grote prijs.
Later die avond, begroef hij hem...
in de achtertuin naast de garage.
Ik wist het niet zeker...
maar ik dacht dat ik hoorde hoe "Taps" werd gespeeld.
Zachtjes.
Weet wat ik van mijn pa krijg voor de kerst?
Wat dan? -Een roos die spuit.
Als mensen eraan ruiken, spuit hij ze nat.
Ik krijg van mijn pa een Flit-pistool. -Een Flit-pistool?
Blijf staan.
Meestal als Dill alleen maar "hallo" zei, voelde je je al geweldig...
en warm vanbinnen. Maar meestal sloeg hij je gewoon.
Ik kan nu niet, Grover. Ik moet naar Ms Shields.
Hé, kom hier!
Kom hier, jij!
Kom hier jij!
Wie, ik?
Nee, je tante Tilly. Ja, jij. Kom hier.
Ik liet Flick aan zijn lot over.
Maar de BB-geweermanie kent geen loyaliteit.
Oom... oom...
Oké, klas.
Hier zijn jullie kerstthema's.
Ik ben tevreden.
In het algemeen hebben jullie het prima gedaan.
Maar ik was teleurgesteld in de kantlijnen.
Nu komt het.
Zes plus? Nee, dat kan niet.
Zes plus?
"Je zult je oog eruit schieten?"
Mijn moeder heeft contact met Ms Shields gehad.
Dat moest haast wel.
"Je zult je oog eruit schieten."
Kwam er geen eind aan deze samenzwering van irrationele vooroordelen...
tegen Red Ryder en zijn vredestichter?
De vermenigvuldigingen waren de vorige keer het vaakst fout.
Willen jullie gezamenlijk antwoorden?
Ik was omringd door gelukkiger kinderen die allemaal zouden krijgen...
wat ze wilden voor Kerstmis.
56.
Hé, schele.
Hoe smaakt je sneeuwbalboterham?
Misschien wil je er nog een!
Luister, eikel.
Als ik zeg dat je moet komen, dan heb je te komen!
Wat? Ga je nu huilen?
Kom op, jankerd, huil dan.
Huil!
Diep in de krochten van mijn hersenen...
begon een gloeiendheet vlammetje te wakkeren.
Er was iets gebeurd.
Er was een zekering gesprongen en ik draaide door.
Ik vertel het aan mijn vader!
Hé, Ralphie!
Sla hem in elkaar!
Heb je gehoord wat hij zei?
Sindsdien heb ik gehoord over mensen...
die in extreme omstandigheden een vreemde taal gaan spreken.
Ik merkte dat een gestage stroom obsceniteiten...
en allerlei vloeken uit mij kwamen terwijl ik schreeuwde.
We gaan naar huis.
Rustig maar. Kom binnen, Ralph.
Leg hier je hoofd in.
Vooruit, je hoofd erin.
Kalm aan.
Ik wil dat je een tijdje in je kamer gaat liggen.
Ralphie, kalmeer.
Hier, droog af.
Kalmeer.
Oké. Ga nu liggen.
Het licht werd buiten paars en zacht.
Bijna tijd voor mijn vader om thuis te komen van het werk.
Wat is er aan de hand? Waarom huil je?
Papa gaat Ralphie vermoorden.
Welnee.
Wel waar.
Nee hoor.
Ik beloof je dat papa Ralphie niet zal vermoorden.
Waarom kom je daar niet uit?
Wil je wat melk?
Ja?
Alsjeblieft.
Oké?
Zie ik je straks? Oké. Dag.
Ik hoorde de auto de oprit oprijden. Ik werd heel angstig.
Hij weet wel wat ik voor vreselijke dingen heb gezegd.
Maak dat je wegkomt!
Ga naar huis, schurftige straathonden. Maak dat je wegkomt, smerige....
Hé, Bumpus!
Kom je smerige rothonden halen!
Wat eten we? Ik sterf van de honger.
Nou, wat is er vandaag gebeurd?
Waar is je bril?
Ben je je bril weer kwijt?
Je hebt 'm weer op de radio laten liggen.
Doe dat nou niet meer.
En wat is er vandaag nog meer gebeurd?
Niet veel.
Ralphie heeft gevochten.
Gevochten?
Hoezo?
Je weet hoe jongens zijn.
Ik heb met hem gepraat.
Ik zie dat de Bears zondag tegen Green Bay spelen.
Zudock heeft kaartjes. Had ik ze maar.
Z'n kont zal eraf vriezen daar.
Ik begon langzaam te beseffen dat ik niet zou worden vernietigd.
De Chicago Bears.
De schrik van de middenweg.
Vanaf dat moment was alles anders tussen mij en mijn moeder.
De Chicago Chipmunks misschien.
Maar de Bears nooit.
Vreemd.
Zelfs iets monumentaals als de "Scut Farkus-affaire"...
zoals het later genoemd werd...
werd uit mijn gedachten verdreven, terwijl ik me probeerde te bevrijden...
uit het ondoordringbare BB-geweerweb...
waarin mijn moeder me had gevangen.
Kerstman!
Ja, ik zal het de Kerstman vragen.
Natuurlijk! De Kerstman.
De grote man. De opperbaas.
De connectie.
Deze keer had mijn moeder zich vergist.
Mickey!
Mam, de winkel gaat binnenkort sluiten en dan is de Kerstman weer verdwenen.
De Kerstman blijft gewoon hier. Wees stil.
Mam, dit is gewoon dezelfde stomme parade als vorig jaar.
Ralphie, doe nou eens rustig. -Mam...
Hou je mond.
Daar is hij!
Kerstman!
Ben jij braaf geweest? Nou?
Kunnen we nu gaan? -Ja, we kunnen nu gaan.
Kom, Ralphie.
Vrolijk kerstfeest!
Kom, Randy, opschieten.
Ralphie, kijk daar.
Kijk, de rij is niet zo lang. Sluit je aan.
Pak Randy's hand, dan zien we je straks wel, oké?
Blijf bij elkaar, hoor je me? En niet verdwalen.
Kom op.
We gaan.
Jongeman.
Hé, jongen.
Waar ga jij naartoe? -Naar de Kerstman.
De rij eindigt hier. Hij begint daar.
Vrolijk kerstfeest, ho, ho, ho!
Kom op, jongens en meisjes. Opschieten.
Kom.
De rij voor de Kerstman liep helemaal tot aan Terre Haute.
En ik stond aan het einde ervan.
Ik hou van de Kerstman.
De meesten van ons waren niet zo dapper.
Vlak voor het grote moment was het niet verstandig om risico's te nemen.
De chocoladesneeuwman eet kleine jongetjes.
Mijn mooie...
Wat een lekkere kleine jongen.
Val me niet lastig. Ik denk na.
Ik hou van de Tovenaar van Oz.
Ik hou van de Tin Man.
Higbee moet niet denken dat ik na negen uur nog werk.
Kom maar bij mij op schoot.
Dat is een natte. En hoe heet je, jongetje?
Billy.
Kom, Randy.
En wat wil je voor Kerstmis, Billy? Een speelgoedvrachtwagen?
Haal hem van mijn schoot.
Snel, geef me een handdoek.
Ik haat de geur van tapioca.
Let op, mensen! Het is nu negen uur en onze winkel gaat sluiten.
Negen uur! De winkel gaat sluiten!
De Kerstman kan niet de hele avond wachten.
Kom op de schoot van de Kerstman.
Schiet op.
Sleep niet zo met je voeten.
Haal hem hier weg.
Kom op, jongen.
En hoe heet je, jongetje?
Schiet op, de winkel gaat sluiten!
Luister, er staan veel mensen te wachten, dus schiet op.
Wat wil je voor Kerstmis, jongetje?
Ik wist niets meer.
Ik probeerde me te herinneren wat ik ook alweer wilde.
Ik verpestte het.
Wat dacht je van een mooie... voetbal?
Voetbal. Wat is dat voor iets?
Zonder dat ik het wilde, piepte mijn stem...
Voetbal.
Oke, haal hem hier weg.
Een voetbal! O, nee. Wat had ik nou toch gezegd?
Word wakker, stommeling!
Ik wil een echte Red Ryder-karabijn.
Een luchtbuks met 200 schoten.
Je zult je oog eruit schieten, jongen.
Vrolijk kerstfeest.
Ik zie jullie in Oz, mensen.
Nou, heb je de Kerstman gezien?
Heb je hem gezegd wat je wilde voor de kerst?
Heeft hij je gevraagd of je het hele jaar braaf bent geweest?
Maak je geen zorgen, dat weet hij wel.
Hij weet het altijd.
Vrolijk kerstfeest, ho, ho.
Oké, daar ga je weer.
Dag, Chris.
Dat is prima.
Oké. Steek maar in het stopcontact.
De groene lampjes zijn uit.
Nee, die zijn aan. De blauwe zijn uit.
Vertel me nou niet welke kleur het is.
Ik ben niet kleurenblind.
Ik ook niet.
Zie je wel, ik zei toch dat het groen was.
Wacht, blijf zitten.
Blijf zitten.
Er ligt een zekering uit.
Mijn vader kon razendsnel zekeringen vervangen.
Hij kocht ze met stapels tegelijk.
Is dat niet mooi?
Wat een kanjer.
Die ster is krom.
Die ster is kaarsrecht.
Je moet voorzichtig zijn. -Ben ik.
Ik maak 'm wel even. Zo is ie goed.
Perfect.
O jee, kijk eens hoe laat het is.
Ik hoop niet dat de Kerstman dit huis moest overslaan...
alleen omdat een paar jongens niet in bed lagen toen hij kwam.
Ik dacht dat ik zijn sleebellen hoorde...
aan de andere kant van de straat.
Jullie twee, naar boven.
Vooruit, schiet op.
We gaan 'm halen.
Randy, sta nou op.
De Kerstman was gekomen!
Wauw! Een vrachtwagen! Die is van mij!
Kijk dan hier! Dat is van mij!
Wat zit hierin?
Het is hard.
Een brandweerwagen. Die is van mij!
Kan dit omhoog?
Vrolijk kerstfeest.
Vrolijk kerstfeest, jullie twee.
Randy, nee. Wacht tot Kerstmis is begonnen.
Ik wil de Kerstman spelen! -Wacht even, Randy.
Je hebt de Kerstman al gespeeld. Vorig jaar toch?
Ralphie, jij speelt de Kerstman deze keer.
Kom, Ralphie. -Met wie moet ik beginnen?
Geef Randy een cadeautje.
En ik denk dat ik tante Clara's cadeau voor jou daar zie.
Ze stuurt je altijd zulke prachtige geschenken.
Geef mijn cadeau, Ralphie!
Kerstmis was gekomen. We zwolgen in de hoorn des overvloeds...
trillend van verlangen en de extase van ongebreidelde hebzucht.
Krijg ik dit jaar geen das?
Een zeppelin! -Een blik autowas.
Ralphie, wat heeft tante Clara je gegeven? Laat het iedereen zien.
Dat wil ik niet.
Laat iedereen zien wat tante Clara je heeft gegeven.
Tante Clara was jarenlang in de veronderstelling...
dat ik niet alleen eeuwig vier was, maar ook een meisje.
Ze geeft je altijd erg leuke dingen, Ralphie.
Is dat niet schattig?
Ralph, ga naar boven en trek... -Dat wil ik niet!
Ga nu naar boven en trek dat cadeau aan!
Ze heeft er veel tijd aan besteed. Vooruit.
Terwijl Ralphie zich omkleedt, ga ik de Kerstman spelen.
Eens kijken wat ik kan vinden.
Ik zie al iets! Randy.
Dit is voor jou, schat.
En dit is voor papa.
Hier.
Van mij voor jou.
Bedankt.
Wat zou het kunnen zijn?
Er is maar één manier om erachter te komen, hè?
Een blauwe bal.
Het is een bowlingbal.
Dank je, schat.
Vind je 'm leuk? -Ja, heel erg.
We wachten op je.
Toe nou, mam.
Nu meteen!
Ik kreeg het meteen benauwd toen die twee pluizige konijntjes...
met die grote blauwe ogen me onnozel aanstaarden.
Kom naar beneden, dan kan ik je beter zien.
Ik hoopte dat Flick ze nooit zou zien...
want als deze vernedering bekend werd...
zou mijn leven op school een hel worden.
Is dat niet schattig?
Dat is het mooiste wat Ik ooit in mijn leven gezien heb.
Hou je mond, Randy.
Hij ziet eruit als een gestoorde paashaas.
Niet waar! -Wel waar.
Hij ziet eruit als een roze nachtmerrie.
Zit het lekker?
Wil je het uittrekken?
Zeg dat hij het uittrekt.
Je draagt het alleen als tante Clara hier is. Ga het maar uittrekken.
Trek uit.
Moet je die rotzooi zien.
Wie gaat het papier opruimen? -Ik niet.
Randy deed het vorig jaar. -Nou, hij kan het weer doen.
Deze wijn is niet slecht. Ook niet goed, maar...
Wil je een slokje? -Nee, dat wil je niet.
Had je een leuke Kerstmis?
Ja, best leuk.
Heb je alles wat je wilde krijgen?
Nou ja, bijna. -Aha.
Zo is het leven.
Er komt altijd weer een volgende Kerstmis.
Dat is vreemd.
Wat is dat daar achter het bureau?
Waar?
Achter het bureau, tegen de muur daar.
Waarom ga je niet kijken?
Wat hebben we daar neergezet?
Heeft de Kerstman waarschijnlijk gedaan.
Het was prachtig. Ik kon niet wachten om het uit te proberen.
Weet je hoe je 'm moet laden?
Zo ja.
Voorzichtig.
Niet doen. Ze vliegen alle kanten op.
Doe 'm dicht.
Kan ik 'm uitproberen, ma?
Ja hoor. -Oké.
Maar buiten.
Ik vind die dingen nog steeds gevaarlijk.
Doe je overschoenen en je jas aan. Het is koud buiten.
Ik had er een toen ik acht was.
Stel dat hij zichzelf verwondt? Ralphie, je jas!
Geen dieren of vogels schieten. -Behalve de honden van Bumpus.
Wees voorzichtig, Ralphie!
Het is in het hele Midwesten bekend dat mijn vader...
verslaafd is aan kalkoen.
Een echte kalkoenjunkie. Een paar dagen voor Kerstmis...
kreeg hij altijd een wilde en vraatzuchtige blik in zijn ogen.
Oké, Black Bart, nu krijg je je verdiende loon.
O, god! Ik schoot mijn oog eruit!
Je zult je oog eruit schieten, jongen.
'Je zult je oog eruit schieten! "
Ralphie, wees voorzichtig. Schiet je oog er niet uit.
Ze had het niet gezien! Ze wist het niet!
Mijn oog mankeert niks. De BB zal mijn bril hebben geraakt.
Mijn bril!
Waar is mijn bril?
Weinig dingen werden bij een kind zo snel en vreselijk bestraft...
als een kapotte bril.
Stop!
O, nee! Verpulverd.
Even dacht ik: Ik doe net alsof. Ze weten nooit dat het glas weg is.
Ik verzon snel een spectaculair plot.
Eens kijken, een ijspegel!
Valt van de garage op mijn ogen!
Dat moest werken. Ik maakte vlug wat tranen aan.
Wat is er, schat? Wat is er gebeurd?
Wat is er gebeurd? Laat eens zien.
Ik ben geraakt door een ijspegel die van de garage viel.
Wat is er? -Niets aan de hand. Lees lekker verder.
Word wakker, Randy.
Tjonge.
Hij raakte mijn wang en brak mijn bril.
Ik probeerde 'm te ontwijken, maar ik...
Kijk, het is maar een bultje.
Je hebt geluk dat hij niet in je oog sneed.
Die ijspegels kunnen soms mensen doden.
Wat gebeurt daar? -Niets. We komen zo naar beneden.
Blijf van die kalkoen af. Hij moet nog een uur braden.
Je zult wormen krijgen!
Maar hoe zit het met mijn bril?
Je kunt die oude bril dragen met de barst erin...
totdat we een nieuwe voor je hebben.
Het was me gelukt.
Mijn geweer ligt nog buiten.
Als je aangekleed bent, kun je het gaan halen.
Hou dat daarop.
Zo is het leven.
Soms, op het hoogtepunt van onze vreugde...
als alles op rolletjes lijkt te lopen...
overkomen ons de meest onwaarschijnlijke rampen.
De kalkoen!
Rotzakken! Bumpuses!
De hemelse geur hing nog zwaar in het huis. Maar hij was weg.
Helemaal weg. Geen kalkoen. Geen boterhammen met kalkoen.
Geen kalkoensalade, kalkoenjus, kalkoengehakt...
of liters kalkoensoep.
Verdwenen.
Helemaal verdwenen.
Oké.
Iedereen naar boven.
Kleed je aan.
We gaan uit eten.
Nee! Niet, "ra ra-ra ra ra." "La la la la la."
Doe mij na:
"La la la la la."
Probeer het nog eens.
Stop!
Zing iets anders.
Stop!
Keuken. Breng eten voor klanten.
Het spijt me.
Het is een prachtige eend.
Echt waar.
Maar weet u...
Wat?
Hij lacht naar me.
Goed?
Mooi!
Die Kerstmis zou voortleven in ons geheugen...
als de Kerstmis dat we kennismaakten met Chinese kalkoen.
Alles was goed met de wereld.
Schat, kom eens hier. Kijk dit eens.
Wat mooi!
Naast mij in het donker lag mijn geoliede stalen schoonheid.
Het mooiste kerstcadeau dat Ik ooit had gekregen...
of ooit zou krijgen.
Langzaam viel ik in slaap, terwijl ik eenden raakte...
en spectaculaire schoten loste vanuit de heup.