"สร้างจากเค้าโครงเรื่องจริง"
ไปเร็ว พาเด็กๆ มา ต้องกลับบ้านแล้ว
ผู้หญิงบ๊อง
"ปี 2007"
"เดอะนิวยอร์กไทมส์"
- ตายยากจริง เป็นไงบ้าง - ดีค่ะ
- ได้ข้อมูลมาบ้างไหม - ได้สิคะ
ดี
เดน่า เดี๋ยวเราจะให้โรเซ่นบลูม ช่วยคุณเขียนข่าวอีกแรงนะ
อะไรนะคะ
คุณขาดกำลังคน และผมไม่ชอบเสียท่าให้เดอะโพสต์
- เราจะไม่เสียท่าให้เดอะโพสต์ค่ะ - แล้วยังมีเดอะเจอร์นัลอีก
- เราไม่ได้จะเสียท่าให้เดอะเจอร์นัลด้วย - ยิ่งถ้ามีผมช่วย
- จะช่วยอะไรมิทราบ - ผมมีแซนด์เบิร์ก
ได้คุยกันจริงจังรึยัง
- ก็ว่าจะเป็นอาทิตย์หน้า - เมื่อไหร่
ผมอยากฟังทั้งหมด ก่อนประชุมหน้าหนึ่ง จันทร์หน้า
ระหว่างนั้น คุณสองคนก็แลกข้อมูลกันซะ
- อาทิตย์หน้า วันไหน - ยังไม่กำหนดครับ
โอเค งั้นสรุปประชุมที่ว่านั่นก็ไม่มีอยู่จริง
ไม่ๆ ผมว่ายังไม่กำหนด แต่อาทิตย์หน้านี้แหละ
- ไม่ คุณว่าไม่มีกำหนดเลย - ไม่ ผมว่ายังไม่กำหนด จนกว่า...
- พูดจริงไหมเนี่ย - เปล่า ใช่
- เดน่า - แค่พูดว่า "แซนด์เบิร์ก"
- เขาก็ได้เขียนข่าวเลยเหรอ - เดน่า
เพราะฉันบอกคุณเป็นพันรอบแล้ว ว่ามันจะไม่ง่ายขนาดนั้น
ตอนที่นั่งอยู่กับเขา ฉันฝากทักทายด้วยนะ
เพราะฉันคงติดประชุม
- ที่คุณคิดว่าคุณจะได้เข้า - เดน่า เดน่า
อะไรคะ
บ้าเอ๊ย
- รอแป๊บนึง - นี่ฉันเอง
ฉันได้ยินหมดแล้ว
โรเซ่นบลูมกำลังป่าวประกาศ ว่าจะเขียนข่าวให้เธอ
ฉันทนไอ้เด็กหลงตัวเองนั่นไม่ไหวแล้วนะ
ทำไมเธอยังให้นมจอร์แดนหนึ่งอยู่อีกล่ะ
เพราะองค์การอนามัยโลกแนะนำ
ว่าให้ได้จนเลยสองขวบไง
แต่ลูกฟันขึ้นเต็มปากแล้วนะ ดี
อีกไม่นานก็สะกดคำว่า "นม" ได้อยู่แล้ว
- มันไม่เจ็บเหรอ - มันจะช่วยให้เราได้ใกล้ชิดกัน
- เธอเป็นไงบ้าง - เสื้อฉันเกือบแห้งแล้ว
ฉันไม่ได้ถามถึงเสื้อเธอ
อย่าทำตัวห่างเหินเลยนะ
ฉันไม่ได้ห่างเหิน ก็คุยอยู่นี่ไง
เธอรู้ว่าฉันพูดถึงอะไร ดี มาทำงาน กลับบ้าน
- ทำอยู่แค่นั้น - ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวนะ
ก็ได้ เธอไม่คุยกับฉันก็ได้ แต่เธอต้องหาใครคุยด้วย
- ฉันไม่เป็นไร - ฉันว่าเธอเป็นนะ
ถ้าเป็นอะไรจริงๆ ฉันจะบอก
ทีนี้ ถ้าเธอไม่ว่าอะไร
ฉันจะต้องไปจัดการไอ้หนูโรเซ่นบลูม ไม่ให้มายุ่งกับข่าวของฉัน
- เป็นไงบ้าง แมนนี่ - สวัสดีครับ คุณคาเนดี้
ผมเพิ่งเจอเจ้าตัวเล็ก ตัวไม่เล็กแล้วนะครับ
มาบอกฉันเนี่ยนะ
ไงคะ โทษทีฉันกลับช้า
- เขาเป็นไงบ้างคะ - หลับอยู่ค่ะ
ยังหลับอยู่เหรอ
คงไม่ได้เป็นอะไรไปหรอกนะ
ไม่เลยค่ะ เขาแค่เพิ่งเล่น เป็นลิงเป็นค่างในสวนมาน่ะ
- กว่าจะลากกลับมาได้ - ขอบคุณมากนะ คาลีเชีย
- คุณกลับได้เลยนะคะ - ค่ะ ขอเสร็จนี่ก่อน
- แล้วเจอกันพรุ่งนี้เช้านะคะ - โอเค
แม่มาแล้ว
เล่าทุกเรื่องให้เขาฟังนะ แม่
"มรดกของพ่อ"
"ถึงจอร์แดน
พ่ออยากบอกลูกว่า ลูกผู้ชายร้องไห้ก็ไม่เป็นไร
บางครั้งการร้องไห้ก็ช่วยคลาย ความเจ็บปวดและความกดดันได้ดี
มันไม่เกี่ยวอะไรเลยกับความเป็นลูกผู้ชาย"
พ่อลูกเขียนมันจ้ะ
พ่อเขียนทั้งหมดนี่ไว้ให้ลูก
แม่ว่าลูกน่าจะฟังเอาไว้นะ เพราะลูกร้องไห้บ่อยเหลือเกิน
ถึงจอร์แดน ถ้าลูกได้อ่านบทความนี้
หมายความว่าเราคงก้าวผ่าน ปีแห่งความทุกข์ระทมกันไปบ้างแล้ว
และลูกโตพอที่จะเข้าใจ ในสิ่งที่แม่จะบอกลูกทั้งหมดนี้
ครั้งแรกที่แม่เจอพ่อของลูก ชาร์ลส์ มอนโร คิง
คือในห้องนั่งเล่น ในบ้านที่แม่อยู่ตอนเป็นเด็ก
ตอนนั้นเป็นฤดูใบไม้ผลิของปี 1998
แม่กลับไปเยี่ยมบ้าน ตอนวันเกิดตาของลูก
แล้วดเวย์นล่ะ สบายดีไหม
- ไมค์ มาเร็ว - หนูบอกแล้วนี่คะ เราเลิกกันแล้ว
แหม ถ่านไฟเก่ายังร้อน ดูน้องของลูกสิ
จำตอนที่เขาเลิกคบกับชาร์ลีนได้ไหมล่ะ
ค่ะ หนูแปลกใจนะที่นางยอมคืนดีด้วย
นั่นแหละ ใครจะไปรู้ ลูกโทรหาเขาบ้างรึเปล่า
ทำไมหนูต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะคะ
- ก็ลูกบอกเองว่าเขาดีออกจะตาย - แม่คะ
- ทำงานที่วอลล์สตรีท - แม่
- จบไอวี ลีก - รู้ค่ะ
- พูดอิตาเลี่ยนได้ - เราไม่กลับไปคบกันอีกแล้วค่ะ โอเคนะ
- มันจบแล้ว - ใครจะไปรู้
รู้ค่ะ แม่ บางอย่างเราก็รู้
แหมๆๆ
ขอโทษค่ะ
สวดนะ
พระองค์ทรงอวยพรให้เรา
สำหรับของขวัญที่เราจะได้รับ จากความเอื้ออารีของพระองค์
ผ่านพระคริสต์ผู้เป็นพระเจ้าของเรา อาเมน
- อาเมน - อาเมน
ใครมาสูบปุ๊นแถวนี้เนี่ย
บ้าเอ๊ย
รู้กันใช่ไหมว่าบ้านอยู่ตามทิศทางลมน่ะ
- เอาหน่อยไหม - ก็รู้อยู่ว่าพี่ไม่สูบ
ตอนเมามันคิดอะไรไม่ออก
- มันช่วยผ่อนคลายนะ - ฉันก็ผ่อนคลายอยู่
นายคิดว่าฉันต้องผ่อนคลายเหรอ
- อะไรกัน คิดจริงเหรอ - จริงจ้ะ
- ก็ได้ บางทีฉันก็จริงจังไปหน่อย - หน่อยเดียวเหรอ
ก็พวกเขานั่นแหละทำฉันเครียด
ไม่งั้นฉันจะไปนอนโรงแรมทำไมล่ะ
ก็เหมือนกับที่เรามายืนสูบอยู่นี่นั่นแหละ
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไม แม่ถึงทนพ่อมาได้นานขนาดนี้
- แม่รักพ่อไง - นั่นไม่ใช่ความรัก ความกลัวต่างหาก
แม่กลัวที่ต้องอยู่คนเดียว
เป็นแบบนั้นใช่ไหม ไมค์
แบบนั้นเหรอที่เรียกว่าแต่งงาน
อะไรแบบไหนเหรอ
นายไม่กลัวเหรอ ว่าสุดท้ายนายก็ต้องอยู่คนเดียว
ก็ไม่เชิงหรอก
ก็แค่แอบคิด ว่าหล่อนน่าจะเลิกยุ่งกับฉันบ้าง
- แต่นายก็มีความสุขดีใช่ไหม - อืม
- ก็ทะเลาะบ้างไรบ้าง แต่ก็อืม - นั่นไงความหวัง
ที่เหลือก็แค่ต้องหาคนที่คู่ควร
โชคดีนะ
ผู้ชายเป็นของฟุ่มเฟือย ไม่ใช่ของจำเป็น
- ให้ตายสิ - ให้ตายสิ
ไม่ได้พูดเล่นนะ
เห็นอยู่ว่าไม่
- หนาวจะตาย เจอกันข้างในนะ - ได้
- หวัดดี - หวัดดี
ผมเป็นเพื่อนของพ่อคุณน่ะ
- คุณคือเดน่าหรือเกว็นครับ - เดน่าค่ะ
นักข่าว
แล้วคุณคือ
ผมจ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิง ยินดีรับใช้ครับ
- คุณเป็นทหาร - ครับผม
พ่อคุณเคยเป็นครูฝึกของผม
ผมแค่แวะมาแขวนนี่ให้เขา
ของขวัญวันเกิดล่วงหน้า
กองพันรถถังที่ 761
หนึ่งในวีรบุรุษ ที่ร่วมรบสงครามโลกครั้งที่สอง
ผมกับพ่อคุณอยู่กองพลยานเกราะ เราเลยยกย่องอะไรเหมือนๆ กัน
คุณคิดยังไงกับมัน
สวยค่ะ
- มันคือจิตรกรรมลายจุดเหรอ - ใช่ครับ
เหมือนของฌอร์ฌ เซอรา
ใช้เวลาค่อนข้างนาน แต่มันคุ้มนะ ผมว่า
- คุณวาดเองเหรอ - ครับผม
จริงๆ แล้วคือจิตรกรรม
แต่ผมไม่ถือสาคุณครับ
รู้ไหม จ่าพูดถึงคุณเยอะมาก
- เหรอคะ - ไม่หยุดเลย ทั้งสามคนเลย
คุณทำให้เขาภูมิใจและมีความสุข
- พ่ออยู่ที่นี่รึเปล่า - อยู่ครับผม
อยู่ที่ระเบียงครับ
ผมขอให้เขาออกไปก่อน ตอนที่ผมแขวนนี่อยู่
ขอตัวแป๊บนะคะ
- อรุณสวัสดิ์ค่ะพ่อ - อรุณสวัสดิ์
สุขสันต์วันเกิดค่ะ
รู้ค่ะว่ายังไม่ถึงวัน แต่มันคือซิการ์
อย่าให้แม่เห็นนะคะ
ขอบใจนะ ลูกรัก
เพื่อนพ่อมาด้วย
- เขาแขวนรูปเสร็จรึยังล่ะ - ยังค่ะ แต่พ่อต้องชอบมากแน่ๆ
เขามีพรสวรรค์นะ ว่าไหม หน้าตาก็ดี
เกว็นเจอเขารึยังคะ
ยัง เกว็นออกไปกับแม่ตั้งแต่เช้าแล้ว
บอกเขาสิว่าลูกลืมของไว้ที่โรงแรม
- แล้วน้องอยากยืมรถ - พ่อคะ
- ก็แค่จะช่วย - ไม่ต้องเลยค่ะ
โอเค
โทษทีนะคะ หวัดดี
ช่วยอะไรหน่อยได้ไหมคะ พอดีฉันลืมโทรศัพท์ไว้ที่โรงแรม
แล้วน้องฉันจะขอใช้รถตอนนางกลับเข้ามา
คุณช่วยขับไปส่งหน่อยได้ไหมคะ
- ขอเปิดวิทยุได้ไหม - เชิญครับ
- คุณชอบฟังแนวไหนเหรอ - น่าจะมีซีดีอยู่ในนั้นนะ
- เพลงเก่าเหรอ - อืม นั่นวงสปินเนอส์ครับ
- คุณไม่ค่อยพูดสินะ - ไม่ค่อยพูด ใช่
- ผมพูดเมื่อต้องพูดน่ะ - โอเค
- พ่อฉันเคยเป็นครูฝึกคุณเหรอ - ใช่ครับ
เขาสอนการเป็นทหารให้ผม
ผมโชคดีที่ได้เจอกับเขา พ่อกับแม่คุณ
พวกเขาช่วยเหลือผมเสมอ
ดีนะ
ไปสิ ต้องให้ลงไปเชิญรึไง
โทษที
สันดอนน่ะขุดกันได้...
แต่สันดานน่ะคงยาก
คุณรู้ว่าฉันเป็นนักข่าว ฉันก็เลยต้องถาม
พ่อแม่ฉันช่วยคุณยังไงคะ
ผมกำลังจัดการเรื่องหย่า
- เสียใจด้วยนะคะ - ไม่เป็นไร
แม่คุณเป็นผู้ฝังที่ดีมาก
ส่วนป๋าก็มักจะชวนผมมาดูบอล
- ป๋าเหรอ - ครับ
อย่าเข้าใจผิดนะ ผมรักพ่อแม่ผม
แต่ผมคงผ่านมันไปไม่ได้ ถ้าไม่มีพ่อแม่คุณ
- ทำไมคุณดูประหลาดใจจัง - คุณไม่ได้โตมากับพ่อแม่ฉัน
- แล้วคุณล่ะ - ฉันทำไมเหรอ
คบกับใครอยู่ไหม
น่าแปลกที่พ่อแม่ฉันไม่ได้เล่าให้คุณฟัง ทั้งๆ ที่คุยกันตั้งเยอะแยะ
ฉันเป็นโสด หมาดๆ เลย
พรุ่งนี้ผมต้องไปกินบาร์บีคิวที่บ้าน
ผมแวะรับคุณได้นะ ถ้าคุณอยากติดรถไปด้วย
ได้สิ เยี่ยมเลย
- สักศูนย์เก้าศูนย์ศูนย์เป็นไง - เช้าจัง
เหมาะเลย
ไม่เอาแม่บ้านค่ะ ค่อยมาใหม่นะ
- ชาร์ลส์ คิง - ใครนะ
- จ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิง - ซวยแล้ว
- กี่โมงแล้วคะ - แปดโมงสี่สิบเก้า
ฉันขอให้โทรปลุกแล้วนะ ขอโทษจริงๆ ค่ะ
ไม่เป็นไรครับ
เดี๋ยวฉันออกไปค่ะ
ไม่เป็นไร ตามสบายได้เลย
ไม่นานหรอก ฉันสัญญา
- เสร็จแล้วก็บอกนะ ผมรอตรงนี้ - เวร เวร
- ขอโทษจริงๆ ค่ะ - คุ้มค่ากับการรออยู่ครับ
- หวัดดี - หวัดดี
- คุณหิวรึยัง - กินก็ได้นะ
งั้นเชิญครับ
"สปาร์กี้ส์ ดินเนอร์"
คิดยังไงถึงเข้าร่วมกองทัพคะ
ระเบียบวินัย เดินทาง
และผมรักประเทศของผม ผมอยากรับใช้ชาติ
และลายพรางก็ทำให้ตาผมเด่นนะ
- เป็นการหาเลี้ยงชีพที่หินเอาการ - ใช่ครับ คุณผู้หญิง
คุณไม่ต้องเรียกคุณผู้หญิงก็ได้นะ
ผมรู้ ผมก็อยากให้เป็นกันเองกว่านั้น
- วาฟเฟิลเบลเยี่ยม คู่กับแฮชบราวน์ค่ะ - ขอบคุณค่ะ
แล้วก็มีไข่ขาวกวนกับข้าวโอ๊ต
- เยี่ยมเลย - เพิ่มน้ำตาลแดงให้อีกนิดหน่อยด้วยค่ะ
ไม่อยากได้ผลไม้ หรืออะไรเพิ่มแล้วแน่นะคะ
ไม่แล้วครับ ขอบคุณ คุณผู้หญิง
อยากได้อะไรเพิ่ม เรียกได้เลยนะคะ
- โทษนะคะ หวัดดี - หวัดดีค่ะ
ขอซอสพริกให้หน่อยค่ะ
- แล้วก็ขอกาแฟเพิ่มด้วยค่ะ - ได้ค่ะ
- คุณเข้าประจำการนานแค่ไหนแล้วคะ - เดี๋ยวนะ ขอโทษที
เอาล่ะ ขอบคุณครับ
11 ปีแล้วครับ
ผมกะว่าจะได้อยู่ไปอีกเก้าปี เพื่อเกษียณที่พันจ่า
แล้วค่อยมาเอาดีที่งานศิลปะ
- ใครเป็นศิลปินคนโปรดของคุณคะ - คุณถามเยอะจัง
เป็นความเสี่ยงในวิชาชีพที่ต้องรับค่ะ
ถ้าคุณอยากรู้จริงๆ ผมมีสองคน
- ฌอร์ฌ เซอราเหรอ - อืม
- กับโกลด มอแน คุณเคยได้ยินไหม - เคยสิ
เขาเป็นเบอร์หนึ่งของผม
ของผมน่ะ ลายจุดสะเปะสะปะ แต่ไม่ใช่กับมอแน
ผมหมายถึงต้องยกให้พี่เค้าเลย
คุณเอ่อ มีอะไร... ติดอยู่ตรงนี้
อีกข้างนึง
คุณทำเลอะหมดแล้ว ให้ผม...
- ได้ไหม - ได้ค่ะ
- เลอะตรงนี้ นั่นแหละ - ขอบคุณ
ฉันเคยเห็นบางงานของมอแน ที่เดอะเมท ในนิวยอร์ก
ผมยังไม่เคยไปนิวยอร์กเลย
มันจะดูแตกต่างมากตอนเห็นฝีแปรงใกล้ๆ
ผมไม่เคยดูงานของมอแน ของจริงมาก่อนเลย
งั้นคุณต้องแวะไปบ้างแล้วล่ะ
ไปดูงานเขียนเหรอ
ถ้ามีโอกาสนะ
ดูนั่นสิ
นั่นล่ะจ้ะ
- ไง - ไง ชาร์ลส์
นี่ มานี่สิ มารู้จักจ่าสิบเอกคิง
- ทุกท่านครับ - เรียกพรรคพวกก็พอ
แล้วใครในโลกนี้อยากทำแบบนั้นบ้างล่ะเนี่ย
ไม่เข้าใจเลย รู้ใช่ไหมหมายความว่าไง
อะไรนะ ไม่ใช่ เธอกำลังอารมณ์เสียนะ
คิดว่าผู้ชายเป็นของฟุ่มเฟือย ไม่ใช่ของจำเป็นซะอีกสิ
คุณจะยืนอยู่จริงเหรอ ไม่ช่วยหน่อยเหรอ
โชคดีนะ ที่พี่เจอเขาก่อน
- ขอบใจที่มา เจ้าลูกชาย - อาหารเยี่ยมมากครับ
- ได้เสมอ - ครับ
- ไว้เจอกันอีกนะที่รัก - ครับ
แน่นอน
- กลับแล้วเหรอคะ - ครับ คุณผู้หญิง
- หมายถึง จะกลับแล้วน่ะ - เอาจริงเหรอ
ฉันจะเสิร์ฟของหวานพอดี
- ก็อยากอยู่นะ - พายแอปเปิ้ลอุ่นๆ เลย
ผมมีนัดคุยโทรศัพท์กับลูกสาวน่ะ
เธออยู่ที่เทกซัสกับแม่
ผมต้องคุยกับลูกก่อนเธอจะเข้านอน
นั่นสินะ
ถ้าคุณได้ไปนิวยอร์ก แล้วอยากดูมอแนชิ้นนั้น ทักฉันมานะ
ผมทักแน่
- ดูแลตัวเองด้วย - เหมือนกัน
อะไรคะ
ฮัลโหล
ผมขอสายเดน่าครับ
- พูดอยู่ค่ะ - ไง
นี่จ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิงครับ
สวัสดีค่ะ ชาร์ลส์
พ่อบอกว่าเอาเบอร์ฉันให้คุณ
เมื่อสามอาทิตย์ที่แล้ว
ใช่ ตอนนี้คุณคุยได้ไหม
ฉันกำลังง่วนกับบางอย่างอยู่
โอเค งั้นผมค่อยโทรไปอีกทีก็ได้
ไม่ต้อง ไม่เป็นไร ฉันคุยได้แป๊บนึง
ฟังนะ เดน่า ผมควรจะโทรหาคุณเร็วกว่านี้
แต่ว่า...
ผม... ผมไม่อยากจะปิดบังนะ
คือผมเพิ่งจัดการเรื่องหย่าเสร็จ
ฉันไม่อยากเป็นตัวปัญหาให้คุณนะ ชาร์ลส์
ครับ แต่คุณไม่ใช่นะ ไม่ใช่เลย
นั่นคือเหตุผลที่ผมถึงได้เพิ่งโทรหาคุณ
คุณมีเรื่องลูกสาวให้ต้องคิดนะ
และผมคิดถึงลูกผมตลอดอยู่แล้ว
ไม่มีอะไรเปลี่ยนได้
แต่ผมอยากบอกให้คุณรู้ไว้
ว่าไม่มีอะไรให้คุณต้องห่วงเลย
ผมสัญญา
ยุติธรรมดี
ฮัลโหล
เดน่า ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมคิดถึงคุณ
มากๆ
ก็นะ คุณมีเวลาตั้งสามอาทิตย์นี่
"ปี 2009"
แฮปปี้ เบิร์ธ เดย์ ทู ยู
แฮปปี้ เบิร์ธ เดย์ ทู แม่จ๋า
แฮปปี้ เบิร์ธ เดย์ ทู ยู
โอเค มาเป่าเทียนกัน พร้อมนะจ๊ะ
โอเค ทีนี้ก็กินขนมกันเถอะ
เอาล่ะนะ
โอเค
เอาล่ะ ขอเวลนอก
แม่จ๋าขอพักหน่อย
- จ๊ะเอ๋ พ่อจ๋า - ลูกพูดอะไรน่ะ
- อะไรจ๊ะ - โอเค
ลูกดูอะไรอยู่น่ะ
- ลูกจะพูดอะไรจ๊ะ เด็กบ๊อง - จ๊ะเอ๋ พ่อจ๋า
"เพิ่มเพลง"
- ฮัลโหล ไง นี่ชาร์ลส์ คุณเป็นไงบ้าง
ดีขึ้นแล้วล่ะ
แค่คนผิวสียังหายากแล้ว อย่าว่าแต่ผู้หญิงผิวสีเลย
ถ้าทำพัง ฉันไม่มีโอกาสแก้ตัว
มันเหมือนกับฉันเป็นผู้นำกลุ่มชนผิวสี
ที่อยากทำงานที่นี่น่ะ
ผมเข้าใจนะ
แต่คุณก็รักงานที่ทำอยู่ใช่ไหม
นิวยอร์ก ไทมส์นะคะ ฉันก็ต้องรักสิ
สำหรับนักข่าว มันคือฝันที่เป็นจริงเลย
ช่วงเวลาเดียวที่ฉันเกลียดนิวยอร์ก ก็คือตอนที่มันร้อนอบอ้าวนี่แหละ
นิวยอร์กไม่ร้อนหรอก อิรักตอนนี้สิ ของจริง
- คุณไปอิรักมาด้วยเหรอ - คูเวตก็ด้วย พายุทะเลทราย
- ว้าว แย่มากไหม - ก็พอดู
นี่ ผมขอโทรอีกทีได้ไหม
เดี๋ยวผมมีประชุมกับผู้ใหญ่ ผมไม่อยากไปสาย
ได้สิ พรุ่งนี้โทรมาละกัน
- แค่นี้นะ บาย - บาย
- วางสิ - คุณวางสิ
ไม่ คุณวางก่อน
- จะเอาแบบนี้กันตอนนี้จริงๆ เหรอ - ฉันว่านะ
โอเค
- คุณจะวางรึยัง - บาย
บาย
แล้วคุณคิดว่าอยากจะมีลูกเพิ่มไหม
อยากสิ ผมฝันอยากมีครอบครัวใหญ่ๆ
ลูกคุณรับมือกับเรื่องแบบนี้ยังไง
คริสติน่าเหรอ เยี่ยมเลยล่ะ
งดงาม รับฟัง ฉลาด
ฉลาดกว่าผมเยอะ ผมพูดได้เลย
แป๊บนึงนะ
ไม่รู้สิ มัน...
มันก็เครียดนะ
น่าตึงเครียดสำหรับทุกคน
แล้วคุณรับมือกับมันยังไง
ผมรับมือยังไงเหรอ มันก็...
ผมรู้สึกเหมือนคนล้มเหลว
ดิ้นรนทำให้มันดี
แต่นั่นแหละ เรายังเด็กกันทั้งคู่
เราเป็นเด็กที่ดิ้นรนหาทางออก แล้ว...
เราผิดด้วยกันทั้งคู่ ก็เลย...
เลยเจ็บ
เสียใจด้วยนะที่คุณเจ็บ
นี่ ไม่หรอก มัน...
ผมสบายแล้ว
ผมรักที่ได้เป็นพ่อคน
หนึ่งในเรื่องที่ดีที่สุดที่เกิดกับชีวิตผม
และถ้าผมผ่านมันมาไม่ได้ ก็คงไม่ได้มาคุยกับคุณ
บางครั้งหลังมื้อเย็น พ่อก็บอกว่าจะออกไปซื้อนม
ฉันไม่เคยเข้าใจว่าแม่ทนนั่งเฉย เอาหูไปนาเอาตาไปไร่
อยู่ได้ยังไง
แม่รู้ว่าพ่อนอกใจ
รู้กันทั้งบ้านทั้งเมือง
มีคืนหนึ่ง ฉันป่วยเพราะไข้หวัด
แม่ต้องไปยืมรถข้างบ้าน
เพื่อพาฉันไปโรงพยาบาล
ฉันจำได้แค่ว่า ฉันนอนเพ้ออยู่ที่เบาะหลัง
พอผงกหัวขึ้นมา
ฉันเลยรู้ว่าเรากำลังขับวนอยู่ในลานจอดรถ ชั้นใต้ดินของบาร์
- ตอนนั้นคุณอายุเท่าไหร่ - เจ็ดขวบ
แม่กำลังหารถพ่อ
- แล้วเจอรึเปล่า - ไม่เจอ
พ่อเคยพูดว่าแม่พยายามจับพ่อ เลยปล่อยให้ท้องฉัน
แม่ต่างหากที่ติดแหง็ก
แล้วคุณรู้สึกยังไง
คุณกำลังคุ้ยเรื่องส่วนตัวฉันนี่นา
หลอกให้ฉันเปิดใจยกใหญ่
กว่าจะรู้ก็สายไปแล้ว
- คุณว่าอะไรนะ - ก็ได้ยินแล้วนี่
ไม่ ผมแค่ล้อเล่นน่ะ
เลิกคุยเรื่องฉันได้แล้ว
แล้วคุณล่ะทำอะไร ตอนว่างจากการเป็นชายชาติทหารน่ะ
ก็ถ้าไม่วาดรูป หรือระบายสี...
ก็คงไปยิม
ฉันก็ชอบไปยิมเหมือนกัน
ไปนวด แล้วไปจิบสมูทตี้ ที่บาร์เครื่องดื่ม
คุณจะบอกว่าคุณก็ไปยิม แต่ไม่ได้ไปออกกำลังกายสินะ
ก็ฉันไม่ใช่พวกชอบออกกำลังกายนี่นา
แต่ฉันก็ขยับตัวอยู่ตลอดนะ
มันเป็นเมืองแห่งการเดิน
ก็นะ จะนวดเอย
น้ำผลไม้เอย สมูทตี้เอย ทั้งหมดนั่น
ไม่ว่าอะไรที่คุณกำลังทำ...
มันได้ผลนะ
ผมคิดว่าคุณสวย
- แล้วเธอชอบหนุ่มนี่รึเปล่าล่ะ - ชอบไม่ได้ เขาเป็นทหาร
พ่อฉันก็เป็นทหาร
ก็ใช่ว่าจะใส่เครื่องแบบ เดินเพ่นพ่านตลอดเวลาซะที่ไหน
- หมอนั่นต้องร้อนเป็นไฟแน่เลย - แม่เจ้า
และเขาก็หย่าแล้ว
มีลูกสาวอายุเก้าขวบหนึ่งคน
- แล้วไง - แล้วเขาเป็นพ่อที่ดีไหมล่ะ
ก็เหมือนจะดีนะ
ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้ เขาไม่ใช่สเปคฉันเท่าไหร่
ฟังนะ เธอว่าเขาเป็นคนดี ถูกไหม
- น่ารักด้วยใช่ไหม - ใช่สิ พระเจ้า
แล้วมีปัญหาอะไรล่ะ
- เธอดีเกินไปสำหรับเขาเหรอ - หล่อนน่ะชะนีติดหรู
ฉันแทบจะไม่รู้จักเขาเลย
คุยกันแค่ทางโทรศัพท์
ถ้าตัดสินใจให้เขาไปหา ก็อย่าโกนขนหน้าแข้งล่ะ
- อะไรนะ - ฉันรู้จักเธอ
ไม่มีทางที่เธอจะนอนกับผู้ชาย โดยไม่ขัดสีฉวีวรรณ
และโกนขนก่อน อย่างน้อยก็ไม่ใช่เจอกันครั้งแรก
- พระเจ้า จริงด้วย - เหมือนกัน
ขอโทษนะที่ไปรับคุณไม่ได้
ไม่ต้องห่วง ผมรู้ว่าคุณต้องทำงาน
ถ้าโชคดีรถไม่ติด ก็น่าจะถึงประมาณบ่ายสองครึ่ง
นี่ ผมอยู่โรงแรมก็ได้
- ไม่ใช่ปัญหาเลย - ไม่ได้สิ อย่าโง่ไปหน่อยเลย
คือว่า ยกเว้น... คุณอยากพักโรงแรมเหรอ
เปล่าๆ ยังไงก็ได้
- ดี - โอเค ดี
แล้วก็แท็กซี่จากลากวาร์เดีย
ก็ไม่น่าจะเกิน 30 เหรียญ
ปกติฉันจะทิปด้วยถ้าช่วยฉันยกกระเป๋า
แล้วอย่าให้ขึ้นสะพานควีนส์โบโรล่ะ
ครับ ท่านนายพล
หวังว่าที่ผมฝึกมาทั้งหมด และการผ่านศึกรถถังในอิรัก
จะทำให้ผมรอดในนครนิวยอร์กได้นะ
ต้องรอดอยู่แล้วน่า พี่มืด
- แต่ถ้าไม่รอด... - พระเจ้า
คุณรู้นะว่าผมพยายามแล้ว
และช่วยโทรบอกแม่ผมด้วยนะ ว่าผมรักเธอ
ชาร์ลส์ พอเลย
ปุจฉา
- ปุจฉา - อะไร
- วิสัชนา - คุณนี่อย่างเชย
วางหูได้แล้ว
ไง มาถึงรึยัง
ครับผม ผมมาถึงแล้ว
ขอโทษที แมนนี่
ไม่เป็นไรครับ คุณคาเนดี้
แขกของคุณมาถึงแล้ว ให้ผมส่งไปข้างบนเลยไหมครับ
- ได้ ฉันฝากกุญแจไว้ให้เขาแล้ว - ครับ อยู่ที่ผมแล้ว
- ให้เขาคุยแป๊บนึงสิ - ครับ
เธอขอคุยกับคุณครับ
ไง บอกไว้ก่อน ผมมาถึงโดยสวัสดิภาพนะ
ภารกิจลุล่วง
ยินดีด้วยค่ะ
อีกสองสามชั่วโมง ฉันถึงจะกลับนะ
ไม่เป็นไร ผมเอาสมุดวาดภาพมาด้วย คุณทำงานเถอะ
โอเค ดูอะไรในตู้เย็นกินไปก่อน
- ได้ เดี๋ยวค่อยเจอกันนะ - เขาไง
- ขอคุยกับแมนนี่หน่อยสิ - ได้ แป๊บนึง
- ครับผม - แมนนี่ เขามานิวยอร์กครั้งแรก
ช่วยดูหน่อยนะเผื่อเขาขาดเหลืออะไร
ได้ครับ
คุณดูให้หน่อยสิ เขาใส่ผ้าใบขาดๆ ใช่รึเปล่า
- สกปรกๆ หน่อย - ใช่ครับ
- โอเค ส่งขึ้นไปได้เลย - ได้ครับ
- เธอบอกให้คุณขึ้นไปได้ครับ - เยี่ยมเลย
- ขอบใจนะ - ได้เลยครับ
เขามาถึงแล้วเหรอ
แล้วมัวทำอะไรอยู่ ไปสิ
ไม่ ฉันยังมีงานอีกเป็นตั้ง
งาน โง่สิ ไปจัดซะ
นี่ค่ะ
- คุณคาเนดี้ - แมนนี่
ไงคะ
- เป็นไงบ้างครับ - ดีค่ะ
- เดินทางเป็นไงบ้าง - ก็ดี
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
- คุณหอมจัง - ขอบคุณค่ะ
ผมมีอะไรให้คุณด้วย
- นี่สำหรับคุณ - พระเจ้า
- ชอบไหม - ชอบค่ะ
ผมพยายามนึกภาพคุณจากในหัว
- อะไรนะ - โกหกน่ะ
- ผมดูจากรูปถ่ายตรงนั้น - พระเจ้า
ดีใจที่คุณชอบนะ
ฉันรู้ว่าคุณเพิ่งมาถึง
แต่เราควรคุยกันเรื่องที่หลับที่นอนหน่อย
ฉันมีโซฟาเบด นอนสบายเลยล่ะ
ได้อยู่
ผมนอนโซฟาได้ ไม่มีปัญหา
ทำไมคุณดูลนๆ กลัวผมพูดว่าอะไรเหรอ
ไม่ได้ลนซะหน่อย
ฉันแค่ไม่อยากตั้งความหวังลมๆ แล้งๆ
ผมหวังแค่ได้มีช่วงเวลาที่ดี
ผมไม่ห่วงอะไร ผมอยู่กับคุณแล้ว
- โอเค เลือกได้หรือยังครับ - ได้แล้วค่ะ
- ฉันพร้อมแล้วนะ คุณล่ะ - พร้อม
- นั่นอะไร - น้ำมันมะกอก
ฉันขอลิงกวินี่กับซอสหอยลายค่ะ
- และขอเริ่มที่สลัดคาร์เปรเซ่ - ได้ครับ
- คุณล่ะครับ - ผมขอสลัดซีซาร์
แค่นั้นเหรอ
- โทษนะคะ ขอเวลาเราสักครู่ - ได้ครับ
ขอบคุณค่ะ
- มีอะไร - คุณสั่งซีซาร์สลัดที่ไหนก็ได้
- ลองพาสต้าดูสิ - มีแต่คาร์โบไฮเดรต
คุณกินแต่อาหารในโรงอาหาร ไม่เอาน่า
คุณรู้ได้ยังไงว่าผมชอบกินอะไร
อย่างน้อยก็สั่งที่มีไก่ย่างบ้างอะไรบ้าง
ก็ได้
ฉันดีใจมากเลยนะที่คุณมา
ฉันแค่อยากให้คุณสนุกกับสุดสัปดาห์ แล้วก็มี...
รสชาติคุณเหมือนออริกาโนเลย
ตรงนั้นเป็นโรงละครแบบไหน
นั่นเป็นโรงละครนอกบรอดเวย์ค่ะ
- งั้นเราก็อยู่ใกล้บรอดเวย์สิ - ไม่หรอก
มันมีโรงละครนอกบรอดเวย์ แล้วก็มีนอกของนอกบรอดเวย์ออกไปอีก
โอเค แล้วมีอะไรที่มัน เกี่ยวกับบรอดเวย์จริงๆ บ้างล่ะ
มีสิ แต่มันไม่เกี่ยวอะไรกับถนนเลย
มันแค่ขนาดของโรงน่ะ
- โรงเหรอ - จำนวนที่นั่งที่จุได้
- ในโรงเหรอ - ใช่
- โอเค ในโรงละคร - ค่ะ
เหมือนที่คิดไว้เลย
ชาร์ลส์ ขอเถอะ ฉันประทับใจมารยาทของคุณนะ
แต่คุณไม่ต้องคอยเดินริมถนนก็ได้
นี่นิวยอร์กนะ คนตั้งเยอะแยะ
ขอโทษที ผมแค่ลืมตัว
มันติดเป็นนิสัยน่ะ
รู้อะไรไหม ฉันขอโทษ ขอบคุณนะ
โลกยังต้องการสุภาพบุรุษอีกเยอะ
นั่นคือจูบแบบนอกของนอกบรอดเวย์
นั่นคือจูบแบบนอกบรอดเวย์
ส่วนนี่...
บรอดเวย์
และรางวัลโทนี่สำหรับจูบที่ดี่สุด ได้แก่...
ไม่ เดี๋ยวนะ แล้วเจ้าโทนี่นี่ใครกัน
ระวัง
ฉันขอไปล้างหน้าล้างตาเดี๋ยวเดียว
มีน้ำกับของกินในตู้เย็น
- ดูแลตัวเองนะคะ ตามสบาย - โอเค
เธอดูดีจัง
ไม่
คุณขาดเหลืออะไรรึเปล่า
ถ้ามีหมอนเพิ่มสักสองสามใบ กับผ้าห่มสักผืนก็ดี
ไวน์แดงนั่นทำผมง่วงเลย
ฉันคิดว่าคุณน่าจะนอนที่เตียงอีกฝั่งนึงก็ได้นะ
ถ้าไม่ขัดข้อง
ได้ ได้ ดีเหมือนกัน
เราควรหยุดนะ
ใช่ๆ ขอโทษที เป็นเพราะออริกาโน
- ราตรีสวัสดิ์ค่ะ - ราตรีสวัสดิ์
- มีใครพกอุปกรณ์ออกกำลังกายไปเที่ยวบ้างเนี่ย - ผมไง
- คุณหลับดีนะ - ฉันหลับสบายค่ะ
คุณหลับสบาย
คุณออกไปไกลๆ เลย
ฉันยังไม่ได้ดื่มกาแฟเลย
ผมยังจำได้ คุณชอบกาแฟดำ ถูกไหม
ใช่ ฉันชอบ
เอาล่ะ ผมอยากให้คุณ ลุกจากเตียง
ไปอาบน้ำ แต่งตัว แล้วเราจะไปวิ่งกัน
ผมอยากเห็นเมืองคุณให้ทั่วกว่านี้ โอเคนะ
ฉันก็อยากเห็นเมืองคุณให้ทั่วกว่านี้
ฉันจะเอาชื่อรัฐคุณ รหัสไปรษณีย์คุณ
ฉันอยากดูรหัสทางไกล
ฉันอยากดูหมายเลขประกันสังคม
อยากดูพาสปอร์ตคุณ หมายเลขประจำตัวทหาร หมู่เลือด
เอามาดูให้หมด
พระเจ้า ฉันอยากเห็นหมดเลย
ฉันบอกคุณแล้วไง
- คุณพยายามจะให้ผมแตกแถวอยู่เรื่อย - คุณรู้ดีว่าคุณชอบ
- แล้วจะพาผมไปดูมอแนเมื่อไหร่ - เก็บของดีไว้ท้ายสุดค่ะ
แต่สุดสัปดาห์เดียว ฉันพาคุณเที่ยวได้ไม่ทั่วหรอกนะ
งั้นผมก็คงต้องมาอีก
- เดี๋ยว - อะไรๆ
- ขออาบน้ำก่อน - ตอนนี้เลย
- ใช่ ตอนนี้ เพราะว่า - ไม่ ทำไม
- ไม่นะ - ไม่ได้
เดี๋ยวฉันมา
"ผู้ชายสมบูรณ์แบบ"
- ผมจะจำไว้ - ปิดม่านสิ
ได้เลย
ช้าลงหน่อย
คุณชอบไหม
รักเลยล่ะ
งดงามมาก
ขอบคุณนะ
"หกเดือนต่อมา"
อะไร
คุณตื่นมาทำไมเนี่ย
เหลืออีกแค่สี่วัน ทหาร นี่คริสมาสต์ในนิวยอร์กนะ
ไปหาอะไรทำกัน
- เสร็จรึยังคะ - อืม
งั้นก็ออกมาสิ ขอดูหน่อย
ชาร์ลส์ ออกมาเถอะนะ
- ใช่เลย - ไม่รู้สิ
ลองเบลเซอร์นี่ดู เร็วสิ
- ผมดูเหมือนนักบัญชีที่ไหนสักแห่ง - ก็ดีแล้ว
แล้วคุณรู้ไหมว่าทั้งชุดนี่แพงแค่ไหน
ของขวัญคริสมาสต์ไง
- ไม่ ผมให้คุณจ่ายไม่ได้ - ฉันอยากจ่าย
ฉันรู้ว่าคุณไม่สนเรื่องแต่งตัว
เพราะเสื้อผ้าไม่ได้สร้างคน ที่รัก
คนต่างหากที่สร้างเสื้อผ้า ที่รัก
อีกอย่าง คุณทำงานหนัก
คุณสมควรได้อะไรมากกว่า กางเกงยีนส์หลวมโพรกกับเสื้อยืด
- ก็ผมชอบกางเกงยีนส์ - โอเค
- แล้วผ้าใบเจ้าคุณปู่นั่นล่ะ - ปู่เลยเหรอ
ที่เดียวที่ควรใส่รองเท้านั่นไป คือไปยิม
- มันใช้งานได้จริง และใส่สบาย - แล้วนั่นไม่ใช่เหรอ
ไม่เอาน่า อย่าทำเหมือนคุณไม่ชอบมันสิ
ดูคุณสิ ยิ้มซิ เห็นไหม
ก็ได้
ผมจะเก็บผ้าใบไว้ และจะจ่ายด้วยครึ่งนึง
- ชาร์ลส์ - ครึ่งนึง
- ที่รัก ผมอยากให้คุณเป็นแฟนผม - อะไรนะ
ผมอยากให้คุณเป็นผู้หญิงของผม อย่างเป็นทางการ
หมายความว่าไง คบกันเป็นเรื่องเป็นราวเหรอ
คุณรู้ว่าหมายความว่าไง
- ตลกตรงไหน - เปล่า ก็แค่...
- แค่อะไร - เราโตกันแล้วนะ
ใช่ โตพอที่จะฝากผีฝากไข้กันได้
ชาร์ลส์
อย่าเรียกชื่อผมแบบนั้น
- เอาไว้ค่อยคุยกันนะ - ผมอยากคุยตอนนี้
- เรามีแขกนะ - พวกเขารอได้
เถอะนะ
- เมอร์รี่คริสต์มาส - ไง
เมอร์รี่คริสต์มาส
ยังไงก็ช่าง อย่าทำเธอเจ็บ
- ฉันไม่อยากเห็นเธอเจ็บ - ผมไม่เคยคิดทำอะไรแบบนั้นเลย
ฉันรู้ว่าคุณไม่คิด แต่มันก็เกิดขึ้นได้
เขาใช้คำว่าเป็นทางการเหรอ
- หวานที่สุดที่เคยได้ยินมาเลย - แม่เจ้า
- ยอมตายเลย - เชยออกจะตาย
- แต่มันช่วยไม่ได้ ก็เขาเป็นทหาร - เธอช่วยไม่ได้
หลงรักเขาแล้วล่ะสิ
- ติดกับเข้าแล้ว - เปล่านะ
เธอเคยเป็นแบบนี้ซะที่ไหน
- แบบไหนยะ - ก็แบบชอบเขาไง
- ฉันก็ต้องชอบสิ - ไม่ ฉันหมายถึงชอบจริงๆ
แบบชอบจริงๆ น่ะ
- ขอดื่มอะไรหน่อย - เอาเป็นไวน์ หรือ...
นี่คริสต์มาส ต้องดื่มกันหน่อย ฉันต้องดื่ม
- แต่คุณจะดีกับเธอใช่ไหม - ครับๆ แน่นอน
- คุณบอกว่า... - ไม่ ฉันอยากได้สก็อตช์
บั้นท้ายนั่น ไม่ได้อำกันจริงด้วย เด้งเหรียญได้จริงๆ ซะด้วย
- หน้าเทศกาลแล้วจ้ะ - โฮ่ๆ โฮ่
ถามจริงๆ เถอะ
เขาเก่งบนเตียงรึเปล่า
เธอก็รู้ว่าเราคงไม่คุยแบบนี้ ถ้าเขาไม่เก่ง
พ่อจ๋าแม่จ๋า
- ฉันไม่เอาแบบนั้น ฉันไม่เอา - อืม
- เธอเป็นคนดี - เธอเป็นคนดีมากๆ ครับ
- เธอเป็น... อย่าพูดกับฉันแบบนั้น - เปล่าๆ เป็นคนนิสัยดี
- จูลี่เหรอ - ใช่ คุณจูลี่
เธอพูดน้ำไหลไฟดับ
- แล้วคุณจะตอบคำถามผมได้รึยัง - คำถามอะไร
- ก็ที่เราคุยกันก่อนหน้านี้ไง - ชาร์ลส์ คุณรู้อยู่ว่าฉันแคร์คุณ
ทำไมต้องไปกำหนดให้เป็นแบบนั้นแบบนี้ด้วย
- เพราะเรามีแค่หนึ่งเดียว - แต่ต้องรีบร้อนด้วยเหรอ
ไม่ได้รีบร้อนเลย เราเพิ่งคบกันแค่หกเดือนเอง
ฉันไม่อยากจะออกจากงาน แล้วตามคุณไปค่ายโน้นทีค่ายนี้ทีหรอกนะ
- แล้วใครพูดแบบนั้นกัน - แถมคุณยังไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ
- คุณคบคนอื่นด้วยรึเปล่า - อะไรนะ
- คุณยังคบใครอีกไหม - ไม่
ผมถามจริงๆ นะ
ไม่ ฉันไม่ได้คบใคร
ผมไม่มีทางให้คุณออกจากงาน เพื่อตามผมไปหรอก
คุณก็รู้นี่ ใช่ไหม
รู้ค่ะ
ผมไม่เคยบอกว่ามันจะง่าย แต่เราทำมันให้ดีได้
ทำไมถึงแน่ใจนักล่ะคะ
ไม่หรอก
และผมก็เดาอนาคตไม่ได้ด้วย ผมรู้แค่ว่าเรามีโอกาส
เชื่อใจผมไหมล่ะ
ค่ะ
งั้นเป็นแฟนผม อย่างเป็นทางการ
ฉันก็เป็นอยู่นี่ไง
คุณบอกผมแบบนั้นตั้งแต่แรกก็ได้นี่
ฉันต้องเห็นคุณทุ่มเท
ทีนี้ก็ถึงตาคุณบ้าง
นำทางไปเลย
เปิดไว้แบบนั้นแหละ
ที่รัก
ช้าลงหน่อยๆ ช้าหน่อย
รอก่อน
อยากให้ไปส่งไหม
คุณไม่อยากขับรถไปสนามบิน ตอนเช้าแบบนี้หรอก
ข้างนอกหนาวจะตาย
และวางชิ้นนี้ไว้ใต้ต้นคริสต์มาสก็ได้นะ
- อีกชิ้นเหรอ - ชิ้นนี้ให้แมนนี่
- คนเฝ้าประตู - หมวกทีมเมตส์ เขามาจากควีนส์
ไม่ยักรู้ว่าคุณสองคนเป็นเพื่อนกัน
- เป็นคู่หูต่างหาก - โอ้ว คู่หู
พนันว่าคุณไม่รู้ว่าเขาเคยเป็นทหารเรือ
ไม่ เขาไม่เคยเอ่ยถึงเลย
ก็เพราะคุณสองคนไม่ใช่คู่หูไง
ชิ้นนี้สำหรับคุณ
- อัดแน่นด้วยเพลงรุ่นคุณปู่ใช่ไหม - เพลงของผู้ชายที่โตแล้วต่างหาก
- ผู้หญิงบ๊อง - ฉันเหรอ
- อะไร - บ๊องน่ะ
ไม่เลยสักนิด
- เครื่องลงแล้วจะโทรหานะ - ระวังตัวนะคะ
ได้จ้ะ
คุณทิ้งข้าวของใหม่ๆ ไว้ที่นี่บ้างก็ได้นะ
ฉันรื้อตู้เสื้อผ้าบางส่วนให้ได้ ถ้าคุณอยากได้
- ฮัลโหล - ปุจฉา
วิสัชนา
ฉันมีเรื่องถามจริงๆ
โอเค ว่า
เรากำลังจะทำซีรีส์เกี่ยวกับเชื้อชาติในอเมริกา
ฉันเขียนด้วยเรื่องหนึ่ง และพวกเขาอยากให้ฉันเป็นบ.ก. ด้วย
นี่เป็นโอกาสครั้งใหญ่สุด ที่พวกเขาเคยให้ฉัน
ยินดีด้วยนะ
แต่ถ้ามันไม่โดนใจ งานของฉันที่ไทมส์เป็นอันจบแน่
- ขอเถอะ คุณเธอ - ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ
ฉันโดนไล่ออกแน่
ฉันเสียงานนี้ไปไม่ได้ ชาร์ลส์
- นิวยอร์กแพงจะตาย แถมยัง... - หยุดเลย
ฟังนะ พวกเขาเลือกคุณ เพราะคุณมีคุณสมบัติครบ
และคุณก็ทำงานได้ยอดเยี่ยม
ผมภูมิใจในตัวคุณนะ
ขอบคุณค่ะ ที่รัก
และผมอยากอ่านงานที่คุณเขียนเต็มแก่แล้ว
ฉันจะต้องบินไปแอเครินอาทิตย์ละครั้ง ก่อนจะเริ่มเขียน
ไม่ได้อยากไปเลย
งั้นขอเวลาผมสักสองสามอาทิตย์
รอผมส่งทหารกองใหม่เสร็จก่อน ผมจะดูว่าบินไปได้ไหม
- จริงเหรอ - จริงสิ
ดีจังเลยค่ะ
คุณกำลังโทรถึงจ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิง
โปรดฝากข้อความไว้หลังสัญญาณ
ไงที่รัก ฉันมาถึงแอเครินจนได้ค่ะ
ฉันว่าการเดินทางเที่ยวนี้ ต้องทำฉันป่วยแน่เลย
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
เอาเถอะ ฉันอดใจเจอคุณไม่ไหวแล้ว
โทรหาฉันด้วยนะ บาย
คุณกำลังโทรถึงจ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิง
โปรดฝากข้อความไว้หลังสัญญาณ
ชาร์ลส์ คุณอยู่ที่ไหนเนี่ย
ฉันเริ่มกังวลแล้วนะ
- ชาร์ลส์ - ไง ที่รัก
- คุณอยู่ที่ไหนเนี่ย - อยู่ที่โรงพยาบาลน่ะ
ภรรยาของทหารคนหนึ่งเพิ่งคลอดลูก
ฉันโทรหาคุณไม่ได้หยุดเลย
ผมขอโทษ ผมต้องเข้ามาช่วยที่โรงพยาบาล
มาช่วยทำอะไรคะ
เดน่า เขาอายุแค่ 19 เขากลัวมาก เขาต้องการผม
แล้วที่โรงพยาบาลไม่มีโทรศัพท์เลยเหรอ
ที่นี่มันค่อนข้างวุ่นวาย
ผมพยายามแล้ว แต่ทิ้งไปไม่ได้
งานทำคลอดเป็นภาระรับผิดชอบคุณ ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
เอาเป็นว่าคืนนี้เรานอนกันก่อน แล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยคุยกันอีกทีดีไหม
นี่เช้าแล้วค่ะ
และฉันก็ป่วย แล้วยังต้องมานั่งรอคุณอยู่ที่แอเคริน โอไฮโอ
ฉันคิดไปถึงขั้นคุณเครื่องบินตกโน่น
ผมขอโทษ ผมควรจะโทรหาคุณ
แต่คุณก็รู้ ผมต้องอยู่กับคนของผม
แล้วฉันล่ะ
แฟนแบบเป็นทางการ ที่ไม่ได้เจอหน้าคุณมาสองเดือนแล้ว
ที่รัก แค่หกอาทิตย์เอง
โอเค คุณไม่เข้าใจ ว่าฉันน้อยใจแค่ไหน
- เดน่า ภรรยาเขามีภาวะแทรกซ้อนนะ - เหรอ ยังไงล่ะ
ผมไม่รู้ชัด
งั้นคุณก็ไปอยู่นั่นทั้งคืน โดยไม่รู้อะไรเลยเหรอ
ผมรู้แค่ว่าเธอต้องผ่าคลอด
เข้าใจล่ะ
บางทีคุณเองต่างหาก ที่มีคนอื่นอยู่
- อะไรนะ - นั่นแหละคุณถึงได้ตกเครื่องไง
หา ไม่ ไม่ ไม่
คุณจะคุยกับเขาไหมล่ะ เขาอยู่กับภรรยาที่นี่แหละ
ชาร์ลส์ คุณให้ลูกน้องคุณพูดอะไรก็ได้
ไม่เอาน่า คุณเพ้อเจ้อใหญ่แล้ว
เพ้อเจ้อเหรอ ฉันนั่งรอคุณอยู่ในโรงแรมเป็นชั่วโมงๆ
- แล้วผมจะโกหกไปทำไม - คุณไม่คิด
จะโทรมาบอกฉัน ว่ามาไม่ได้ด้วยซ้ำ
- ใจเย็น - ฉันเย็นไม่ไหวแล้ว
เรา... คุณ... ฉันทำแบบนี้ไม่ได้แล้ว สวัสดี
- แมนนี่ - ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ คุณคาเนดี้
คุณมีของมาส่งแต่เช้า
- คุณคงไม่ว่าที่ผมเอาไปไว้ข้างบนเลย - ขอบใจนะ
- คุณมาทำอะไรที่นี่ - เดน่า ผมทำพลาดไปแล้ว
- ผมขอโทษ - ไม่ๆ จู่ๆ คุณจะโผล่มาแบบนี้ไม่ได้
- เราไม่ได้คุยกันเป็นอาทิตย์ๆ แล้ว - เพราะคุณไม่ยอมโทรกลับ
เพราะฉันไม่อยากคุยกับคุณไง
ผมขอโทษที่ไม่ได้ไปหาที่แอเคริน
คุณพูดถูก คืนนั้นผมน่าจะโทรหาคุณ
ฉันไม่รู้เลยว่าคุณอยู่ที่ไหน
- หรืออยู่กับใคร - ผมไม่ได้อยู่กับใคร
เดน่า
ที่รัก
ผมไม่ใช่พ่อคุณนะ
ผมไม่มีวันจะไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่น
- ผมรักคุณนะ - คุณไม่ได้รักฉันหรอก
ไม่ คุณรักคนของคุณ
- ฉันก็แค่ดีขึ้นมานิดนึง - ไม่ เดน่า
ผมรักคุณ
อาจมีหลายเหตุผลที่คุณไปจากผมได้ แต่ผมจะไม่มีวันไปจากคุณ
ผมรักคุณนะ
ฉันก็รักคุณ
ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
คุณเชื่อใจผมเรื่องนั้นได้ โอเคนะ คุณเชื่อใจได้เลย
โอเค
ผมรักคุณมากนะ ผมขอโทษจริงๆ ผมขอโทษ
ผมขอโทษนะ
สีนี้ก็ไม่ได้แย่สำหรับคุณนะ
บางครั้งฉันก็ลืมไปเลยว่าคุณเป็นทหาร
ฉันถามอะไรหน่อยได้ไหม
แล้วผมเคยห้ามคุณไหมล่ะ
การรบกันมันเป็นยังไง
พ่อฉันไม่เคยพูดถึงเวียดนามเลย
คุณก็ไม่เคยพูดถึงอิรัก
บอกตามตรงนะ ผมจำได้ไม่มากนักหรอก
กลิ่น
เสียง
ฝึกตลอดเวลา เหมือนภาพเบลอๆ
- คุณกลัวไหม - กลัวสิ
คุณเคยฆ่าใครจริงๆ ไหม
คุณเป็นทหารแล้วเชื่อในพระเจ้าได้ยังไง
ผมเชื่อในปีศาจด้วย
ปกป้องคนที่ปกป้องตัวเองไม่ได้
สู้งานหนัก สู้งานหนัก
ทุกคนจัดรูปขบวนด้วย
เฮ้ ไอ้หนู เป็นอะไรไป
ย้ายก้นออกมาจากแถว นายมีปัญหาอะไร ไอ้หนู
ย้ายก้นออกมานี่ นายมีปัญหาอะไร
นายแตกรูปขบวนแล้ว ซอยเท้า ทำ
รู้ไหมฉันพูดเรื่องอะไร พวกนั้นนั่งรอนายอยู่
- ครับจ่า - ล้อเกวียน
- นายเสียสติไปแล้วรึไง - ไม่ครับจ่า
เรามาอยู่บนถนน กำลังโจมตี แต่นายกลับอ่อนแอ
- เห็นคนพวกนี้ไหม - ครับ
พวกเขาพร้อมจะรับกระสุนและตายแทนนาย
ดูพวกเขาสิ คนที่พร้อมจะตายแทนนาย
- เหนื่อยนักรึไง เหนื่อยนักรึไง - ครับจ่า
ซอยเท้าเอาไว้
ฉันจะแบกนายไปเอง ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง
- ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง - ครับจ่า
- ฉันต้องแบกนายไหม - ไม่ครับ
- ขึ้นหลังฉันมา ฉันจะแบกนายเอง - ไม่ครับ
ฉันรู้ว่านายยังสูบบุหรี่อยู่
- ครับจ่า - นายต้องเลิกสูบได้แล้ว
เร็วสิ ไปจัดรูปขบวน ไปเร็ว
ไปเร็ว วิ่งๆ
เร็วเข้า อิมฮอฟฟ์ อย่าชักช้า เข้าใจไหม
- แบบนั้นแหละ ให้เขาได้ยิน - สู้งานหนัก
- สู้ๆ
สู้งานหนัก
โทษทีค่ะ
ขอโทษค่ะ โทษค่ะ
- ชาร์ลส์ - เดน่า
- ไม่เป็นไรนะ - ใช่ ฉันสบายดี
- ปลอดภัยนะ - ค่ะ
- คุณอยู่ไหน - อยู่ที่ทำงานค่ะ
คุณดูอยู่ใช่ไหม
พระเจ้าช่วย พระเจ้า
เครื่องบินอีกลำเพิ่งพุ่งชนอีกตึกค่ะ
คุณกลับบ้านนะ แล้วห้ามออกไปไหน
โทรหาพ่อแม่ บอกทุกคนอย่าออกจากบ้าน
ห้ามทำอะไรจนกว่าจะผมบอก เข้าใจไหม
- ค่ะ เข้าใจแล้ว - ห้ามขาด
- เอาล่ะ ผมต้องไปแล้ว - ชาร์ลส์ เดี๋ยว
- ดูแลตัวเองด้วย - คุณด้วย
- โอเค - บาย
"ปี 2018"
- ไงลูกรัก โรงเรียนเป็นไงบ้าง - ก็ดี
- ขอแม่เข้าไปได้ไหม - ไม่ได้
- อยากคุยมั้ย - ไม่
จอร์แดน มอนโร คิง มองหน้าแม่
- พระเจ้า ลูกแม่ เกิดอะไรขึ้น - ต่อยกันครับ
- กับใคร - แลนซ์
แม่จะโทรหาครูใหญ่
- และจะไปคุยกับผู้ปกครองเด็กคนนั้น - อย่า แม่
- ใครปากโป้งต้องเจอดี - อะไรนะ
- ถ้าผมปากโป้ง ผมตายแน่
จอร์แดน ลูกต่อยกันทำไม
พวกนั้นเรียกผมว่าวิกเกอร์ พวกผิวสีที่ผิวขาว
- พวกนั้นพูดหลายอย่างเลย - แบบไหน
ก็ถ้าผมเป็นคนผิวสีจริง ทำไมถึงเล่นบาสเก็ตบอลไม่เก่ง
โธ่ ลูกรัก
พวกนั้นบอกว่าพ่อไม่ใช่ทหาร
พวกนั้นบอกว่าถ้าพ่อผิวสี ก็ต้องอยู่ในคุก
โอเค
มากับแม่
ถอดเสื้อโค้ทออก แล้วนั่งลง
- ผมจะโดนทำโทษรึเปล่า - เปล่า
อ่านนี่
อ่านดังๆ
"จอร์แดน ลูกเป็นแอฟริกัน-อเมริกัน
ไม่มีใครจะพรากสิ่งนั้นไปจากลูกได้
ลูกจะถูกท้าทาย
เพราะสีผิวของลูกและสีตาของลูก
แต่จงให้บุคลิกและการกระทำของลูก เปล่งประกายในทุกสิ่งที่ลูกทำ
จงอย่าได้ลืมว่าลูกมาจากไหน"
นี่คืออะไรครับ
พ่อของลูกเขียนเอาไว้
พ่อเขียนทุกอย่างไว้ให้ลูกอ่าน
ตอนนี้ลูกก็โตพอแล้ว แม่อยากให้ลูกอ่านมัน
ทุกถ้อยคำ
แฮปปี้ เบิร์ธเดย์ ทู ยู
แฮปปี้ เบิร์ธเดย์ เดียร์ เดน่า
แฮปปี้ เบิร์ธเดย์ ทู ยู
พวกเธอก็รู้นี่ไม่ใช่วันเกิดฉัน จะหลอกกินของหวานฟรีใช่ไหม
ก็ปีที่แล้วเธอไม่ยอมให้ฉลองนี่นา
และฉันรู้ดีว่าเธอเกลียดวันจริงมากแค่ไหน ดังนั้น....
อธิษฐานเลย
- พวกเธอ - เปิดของฉันก่อนเลย
ก็ได้
นี่มันที่ฉันคิดใช่ไหม
ก็ถ้าเธอไม่ยอมให้ฉันหาคู่ให้ อย่าน้อยเธอก็ควรได้รื่นรมย์บาง
ฉันก็ออกเดตนะ
เดตสามครั้งกับนอนหนึ่งครั้ง ในรอบทศวรรษไม่นับจ้ะ
- ต้องเสียบปลั๊กด้วยไหม - เสียบสิ
แล้วก็ค่อยปรับไปจนถึงแรงสุดเลย
- ไปช้าๆ - อย่าช้าเกิน
- เธอก็มีเหรอ - มีสิ
- มีกันทุกคนแหละ - ดีงามกว่าแฟนเกือบทุกคน
- ฉันไม่รู้ด้วยหรอกจ้ะ บูบู - ฉันรู้นะ
ดีกว่าของสามีฉันเกือบทุกที บอกได้เลย
ให้ตายสิ ถ้าจับเขาเสียบปลั๊กได้บ้างก็ดี
อะไรเหรอครับ แม่
เครื่องนวดจ้ะ ไว้คลายเส้น ว่าไงบ้าง
แม่ว่าผมควรรีบไปหาพี่ที่เทกซัสไหมฮะ
คริสติน่าเหรอ ได้สิลูก
เราควรเจอเธอบ่อยกว่านี้
พ่อบอกว่าอยากให้เรารู้จักกันไว้นะฮะ
ได้สิลูก มานี่สิ
ทำไมแม่ไม่ค่อยพูดถึงพ่อเลยล่ะฮะ
บางเรื่อง ยิ่งจำก็ยิ่งเจ็บจ้ะ
แต่แม่คิดถึงพ่อตลอดนะ
และแม่ก็เขียนเรื่องของพ่อด้วย นั่นทำให้แม่รู้สึกดีขึ้น
- ทำไมแม่ไม่มีรูปพ่อเลยล่ะฮะ - มีสิ
มีแค่รูปเดียวเอง อยู่ตรงโต๊ะแม่ ถ่ายกับลูกโป่ง
เดี๋ยวเราค่อยติดเพิ่มละกันจ้ะ
เอาที่ถ่ายกับธงชาติ เหมือนที่ปู่กับย่ามีได้ไหมฮะ
กองทัพมอบธงให้กับครอบครัว ตอนงานศพแค่นั้นจ้ะ
- เราก็ครอบครัวพ่อนี่ฮะ - ใช่จ้ะ
แต่ในทางเทคนิคแล้วแม่ไม่ใช่
พ่อกับแม่ไม่ได้แต่งงานกัน
เพื่อนร่วมชาติทั้งหลาย ณ ชั่วโมงนี้
กองกำลังอเมริกันและพันธมิตร ได้จัดเตรียม
ปฏิบัติการทางการทหารเพื่อปลดอาวุธอิรัก เพื่อปลดปล่อยประชาชน
และเพื่อปกป้องโลกให้พ้นภยันตรายร้ายแรง
ด้วยคำสั่งของข้าพเจ้า กองกำลังพันธมิตร
ได้เริ่มโจมตีจุดยุทธศาสตร์สำคัญๆ ที่คัดเลือกไว้
เพื่อลดทอนความสามารถในการสู้รบ ของซัสดัม ฮุสเซ็น
- ฮัลโหล - ไง
ไง โอ้พระเจ้า คุณทำฉันกลัวเลย
- โทษที คุณไม่เป็นไรนะ - ไม่เป็นไรค่ะ
อ้อ ฉันได้รับภาพวาดแล้วนะ สวยจังเลยค่ะ ฉันชอบ
ดีใจที่คุณชอบมันนะ
- ที่รัก ฟังนะ - คะ
มีอะไรเหรอ
- เปล่าหรอก เปล่า - อะไรคะ
มีคำสั่งให้ผมไปอิรักน่ะ
ต้องเคลื่อนพลเมื่อไหร่
ไม่รู้เหมือนกัน
พรุ่งนี้เราจะถูกส่งไปที่ฟอร์ต ไอร์วิน
- แคลิฟอร์เนียเหรอ - ใช่
ฉันเจอคุณได้เมื่อไหร่
นั่นก็ไม่รู้อีกเหมือนกัน
"กองกำลังทหารสหรัฐฯ"
ชาร์ลส์ ฉันต้องคุยกับคุณ โทรกลับด้วย นี่เรื่องด่วน
- ชาร์ลส์ - เกิดอะไรขึ้น
นั่นเสียงปืนเหรอ
ใช่ๆ ผมอยู่ที่สนามยิงปืน
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ฉันต้องเจอคุณ คุณจะกลับได้เมื่อไหร่
คุณไม่เป็นไรนะ
ค่ะ แต่ฉันไม่อยากคุยทางโทรศัพท์
- หยุดยิง - หยุดยิง
- คุยเรื่องอะไร
สุดสัปดาห์นี้กลับได้ไหม ขอล่ะ
ผมไปเฉยๆ แบบนั้นไม่ได้
- ได้ งั้นฉันอาจจะไปเจอคุณเอง - เดน่า บอกผมมาว่ามีอะไร
- ฉันอยากมีลูก - อะไรนะ
ฉันอยากท้อง
- ตอนนี้เหรอ - ใช่ ตอนนี้แหละ
- เริ่มยิง - เริ่มยิง
ทำไมถึงคิดเรื่องนี้ขึ้นมา
เพราะฉันอยากให้ชีวิตมีอะไรมากกว่านี้ ไม่ใช่แค่นั่งทำงานไปวันๆ
และฉันอยากอยู่กับคุณ มีลูกกับฉันเถอะนะ
ได้เลย
คุณไม่ใช้เวลาคิดสักหน่อยเหรอ
ฉันไม่ได้ขอลูกหมานะ
- ผมไม่จำเป็นต้องคิดเลย - แน่ใจนะ
เดน่า ดูคุณจะไม่แน่ใจมากกว่านะ
ฉันก็แค่ไม่เข้าใจ ทำไมคุณถึงตัดสินใจเร็วขนาดนี้
เพราะผมตั้งใจไว้นานแล้ว
- แล้วถ้าฉันมีลูกไม่ได้ล่ะ - แต่งงานกับผม
- อะไรนะ - แต่งงานกับผม
- โอเค -โอเคเหรอ
แปลว่าแต่งใช่ไหม
ชาร์ลส์ มอนโร คิง ค่ะ ฉันจะแต่งงานกับคุณ
- หยุดยิงๆ - หยุดยิง
- เธอบอกว่าแต่ง - ครับ
ฉันจะแต่งงานแล้ว
ได้ยินรึเปล่า
- นี่อะไร - ของขวัญครับ
เราจะไปหาพ่อกันฮะ
- จอร์แดน แม่ต้องทำงาน ลูกต้องเรียน - แม่ มันตอนสุดสัปดาห์นะ
มันแค่วอชิงตัน ดี.ซี. เอง ไม่ได้ไกลขนาดนั้น
ลูกจ๊ะ ขอเวลาแม่กับป้าแป๊บนึงนะ
โชคดีฮะ
- เธอไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้นะ มิเรียม - มีสิ
เขาเป็นลูกทูลหัวฉัน ฉันก็รักเขานะ
- ใครเป็นคนจ่าย - มีคนจ่ายแล้ว
- งั้นนี่ก็ความคิดเธอสินะ - เปล่า ของจอร์แดน
เขาเมลไปหาฉัน เขาต้องไปที่นั่น
เธอทั้งคู่
นี่
ฟังนะ ชาร์ลส์ไม่ได้จากเธอไปเฉยๆ โดยไม่ทิ้งอะไรไว้เลย
เรารู้ดีว่าหนุ่มน้อยในห้องนั้น คือคนพิเศษ
และตอนนี้เขาต้องการเธอ
ลูกไม่ได้เป็นเด็กตลอดไปนะ
ขออภัยครับ เรากำลังเจอ กับสภาพอากาศแปรปรวนรุนแรงกว่าเดิม
กรุณานั่งประจำที่ และรัดเข็มขัดให้แน่นครับ
- เฮ้ - ไง
- เป็นไงบ้างคนสวย - ไม่ๆ ไม่ต้องลุกมา
ฉันไม่เป็นไร
คุณ... ดูคุณสิ
- ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ - ว้าว ดีใจจังที่ได้กลับบ้าน
- เราคิดถึงพ่อนะ - เหรอ พ่อก็คิดถึงจ้ะ
- แถวตรง - ไม่เอา
- อะไร - ไม่เอาทหารในบ้านนี้ค่ะ
- แค่ผมเหรอ - แค่คุณ
มาแล้ว หัวเล็กๆ
กระดูกสันหลัง
และหัวใจกำลังเต้น
- เดน่า ขอบคุณนะ ผมรักคุณ - ฉันก็รักคุณค่ะ
อยากทราบเพศกันไหมครับ
- ครับ - ค่ะ
- ผู้ชายครับ - ว่าแล้วต้องผู้ชาย
ไงบ้างพวก สบายดีไหม นี่พ่อเองนะ
ว่าแล้วไม่ผิดต้องผู้ชาย
- หมอครับ ช่วยถ่ายรูปให้สักใบได้ไหมครับ - ชาร์ลส์
- ได้สิ - ขอโทษด้วยนะคะ
พูดว่า "เป็นผู้ชาย" นะ
- เป็นผู้ชาย - เป็นผู้ชาย
ในบัญชีนี้มีเงินมากพอ คุณจะถอนเมื่อไหร่ก็ได้
เบี้ยเสี่ยงภัยของผม จะเข้าทุกวันที่ 15 ของเดือน
อยู่โน่นผมไม่ต้องใช้อะไรเยอะ คงเหลือให้เก็บเพิ่ม
โอเคนะ
นี่เป็นหนังสือมอบอำนาจ คุณเซ็นแทนได้
- สำหรับสิทธิประโยชน์จากกองทัพ - ฉันถามได้ไหม
ได้สิ
ตอนที่ไปแนวหน้า เรื่องเซ็กส์จะทำยังไง
ไม่รู้สิ ผมไม่เคยคิดถึงมัน
ผมห่วงเรื่องโดนยิง มากกว่าเรื่องอย่างว่า
ฉันแค่นึกขึ้นได้ว่า ถ้าเกิดคุณอยากมีเซ็กส์ตอนอยู่อิรัก
ฉันอยากช่วยให้คุณผ่านเรื่องนี้ไปได้
ฉันบอกไว้เลยนะว่าฉันอนุญาต
- คุณเพี้ยนไปแล้วเหรอ - ฉันพูดจริงนะ
- ผมก็พูดจริง - ถ้าคุณอยากใกล้ชิดกับคนอื่น
- หรือมีคนให้ดูแล - เดน่า พอแล้ว
- หรือมีคนดูแลคุณ ฉันอยาก.. - พอแล้ว เดน่า
เดน่า ผมไม่อยากมีผู้หญิงคนอื่น
และผมจะไม่ลบหลู่เกียรติของคุณ หรือลูกของเราแบบนั้น
ผมหวังว่าคุณจะให้เกียรติผม แบบนั้นเหมือนกัน
เพราะคุณต้องปิดประตูลงกลอนเลย
- เงียบเลย - นี่ไม่ขำนะ
ก็ได้
ผมอยากให้คุณเก็บสิ่งนี้ไว้ให้ดี
- เผื่อมีอะไรเกิดขึ้นกับผม - จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณ
- รู้ แต่ผมไม่อยากให้คุณห่วง - ฉันมีอะไรให้คุณด้วย
ทั้งเรื่องจัดงานศพ หรืออะไรพวกนั้น
- นี่อะไร - สมุดบันทึก
คุณจะได้เขียนถึงลูกไง
สักหน้าสองหน้าก็ยังดี
เปิดดูสิ
"มรดกของพ่อ"
ผมไม่รู้จะบอกอะไรลูก ผมจะเขียนอะไรล่ะ
ถ้าเป็นเรื่องของพ่อ ก็ต้องเริ่มด้วยคำถามบางคำถาม
เล่าให้ลูกฟังว่าคุณเป็นใคร
คุณเชื่อในอะไร
แล้วก็บอกลูกว่าคุณรักลูก
เพื่อให้เขาได้รู้
จอร์แดน จงจำไว้เสมอว่า
ความคิดและการตัดสินใจของลูก ต้องนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงและการพัฒนา
แต่ความเชื่อมั่นของลูก ต้องเป็นสิ่งที่ไม่สามารถต่อรองได้
จงมีชีวิตอยู่อย่างเชื่อมั่น
และบนทางเดินของลูก
ถ้ารู้สึกท้อแท้ และต้องการคุยกับใครสักคน
จงคุยกับคนที่สามารถ ทำบางสิ่งบางอย่างกับเรื่องนั้นได้
- แม่ แม่ฮะ - จ้ะ
แม่บอกว่าตอนผมเกิด พ่อกลับมาไม่ได้
- จ้ะลูก - ทำไมฮะ
- แม่ ได้ยินพ่อไหม - ได้ยินๆ ได้ยินค่ะ
- ไงที่รัก - ไงสาวน้อย เป็นยังไงบ้าง
ฉัน... ก็ดีค่ะ
รอเดี๋ยวนะ ทักทายลูกหน่อย
ไง ว่าไงทหาร แถวตรง
- ลูกเตะด้วย - ลูกเตะเหรอ
ลูกได้ยินคุณด้วย เขาได้ยินคุณ
ใช่ ลูกจำเสียงพ่อได้
- เราคิดถึงพ่อนะ - พ่อก็คิดถึงเหมือนกัน
คุณเป็นไงบ้าง
ก็ "ทำงานกินค่าแรง" น่ะ อย่าพูดให้เว่อร์วังเลย แต่...
ขอโทษนะที่ไม่ได้โทรหาเลย
สามอาทิตย์แน่ะ
คุณอยู่แถวไหนเหรอ ฉันจะได้ดูในแผนที่
คุณก็รู้นี่ว่าผมบอกไม่ได้
แต่ขอบคุณสำหรับรูปนะ
คุณสวยมาก โคตรเลย
ผมรักพุงกลมๆ นั่นจัง
คุณก็พูดได้สิ
คุณไม่ใช่คนที่ต้องอุ้มเขาไปไหนมาไหนนี่
ก็จริง
- อยากเห็นหน้าลูกจะแย่แล้วเนี่ย - เราทั้งคู่นั่นแหละ
อยากอุ้มด้วย
นึกขึ้นได้เลย คุณต้องบอกฉันว่าคุณจะกลับวันไหน
ฉันจะได้กำหนดวันคลอดถูก
อืม ผมก็ยังไม่รู้เหมือนกัน
คุณต้องพอรู้บ้างสิ
คุณยังไม่ได้ทำเรื่องขอลาเหรอ
ยังเลย
มันจะจวนตัวไปนะ คุณรออะไรอยู่เหรอ
ชาร์ลส์
- ไม่รู้สิ - ไม่รู้อะไร
- ชาร์ลส์ - ครับผม
- คุณกำลังจะบอกอะไรฉัน - ไปเลยๆ รีบพาไปเลย เร็วเข้า
คุณจะไม่มาใช่ไหม
ฮัลโหล
แม่ พ่อขอร้องให้แม่ช่วยเข้าใจพ่อหน่อย
เราเพิ่งมาถึงสองสามเดือน
- ฉันทำคนเดียวไม่ได้นะ - ลูกน้องผมไม่...
- ไม่ ชาร์ลส์ คุณสัญญาแล้ว - หลายอย่างเปลี่ยนไป
- แต่คุณสัญญาแล้วนะ - เราต้องว่าตามหน้างาน
- ฉันท้องลูกคุณอยู่นะ - ผมรับผิดชอบของทุกชีวิตนะ
ถ้าลูกน้องตายตอนผมไม่อยู่ ผมคงยกโทษให้ตัวเองไม่ได้
คุณจะอยู่ไม่อยู่ มันก็เกิดขึ้นได้
ฉันไม่ได้ขอให้ไปล่องเรือสำราญนะ
- ผมทำไม่ได้ ใจเย็นสิ - ชาร์ลส์ ขอร้องล่ะ
- คุณสัญญาแล้ว - คุณรู้ ผมรักคุณ
- เราก็ต้องการคุณพอกันกับพวกเขา - ผมรักคุณมากนะ
- ขอเวลาผมหน่อย - ได้โปรด ชาร์ลส์ ฉันขอร้อง
- ชาร์ลส์ เราต้องไปแล้ว - ผมรักคุณ
- ต้องไปแล้ว ไว้ผมจะรีบโทรหานะ - ไม่นะ อย่าวางนะ
- ชาร์ลส์ ไม่นะ ไม่ ชาร์ลส์ - เอาล่ะ
ลูก เพราะสงคราม พ่อถึงไม่ได้อยู่ตอนที่ลูกเกิด
และพ่อหวังว่าลูกกับแม่ จะให้อภัยพ่อ
ทุกครั้งที่พ่อออกไปรบ พ่อได้แต่ภาวนาขอให้ยังเหลือเวลา
เวลาได้อยู่กับลูก เวลาได้อยู่กับแม่ของลูก
มีเรื่องต้องทำอีกเยอะ จอร์แดน
แต่พ่อก็ยังศรัทธาว่าลูกจะปลอดภัย
เพราะลูกถูกห้อมล้อมด้วยผู้หญิงที่เข้มแข็ง
พวกเธอคือครูคนแรกของลูก เจ้าชายน้อย
และผู้หญิงเหล่านี้ประกอบขึ้นเป็นเหตุผล ว่าลูกไม่อาจหมิ่นเกียรติ
หรือทำร้ายผู้หญิงคนไหน
ผู้หญิงที่ลูกเลือกจะคบด้วย ควรเริ่มจากการรักษามิตรภาพต่อกันก่อน
เก่งมากจ้ะ เก่งมาก
ทั้งหมด ตรง
และเช่นกันกับลูก เธอคนนั้นควรจะมีเกียรติเช่นกัน
และมีความภาคภูมิในวิถีแห่งตน
แต่จงจำไว้ว่า...
เอาล่ะนะ เอาล่ะนะ เบ่ง
ความงามอยู่ที่ตาของผู้มอง
ขานชื่อ
และความงามที่แท้จริงมาจากส่วนลึกภายใน
- เขามาแล้ว - ออกมาแล้ว
- สิบตรีโคตส์ - มาครับจ่า
- พลทหารไบรอันท์ - มาค่ะจ่า
ลองมองที่แม่ของลูกดูสิ
แล้วลูกจะรู้ว่า ความงดงามที่พ่อหมายถึงเป็นอย่างไร
สิบโทไลต์
สิบโทร็อบบี้ ไลต์
สิบโทร็อบบี้ เกล็น ไลต์
ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ้ะ พ่อจ๋า
มาเจอลูกของพ่อสิ
เฮ้ เฮ้
โอ้ พระเจ้า
เฮ้ ไง
ไง
- เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลย - ไม่เป็นไรจ้ะ
ลูกจะเป็นพรให้กับทุกคนที่ลูกเจอนะ
พ่อรู้ พ่อกลับมาแล้วไง พ่อขอโทษนะ
วันนี้มีคนคิดว่าฉันเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
ผิวลูกขาว ไม่มีใครคิดว่าเป็นลูกฉันเลย
ลูกได้มาจากแม่ของผม
- แล้วรู้ไหมฉันทำยังไง - ยังไง
ฉันก็ควักเต้าออกมาให้ลูกดูด ต่อหน้านางเลย
โชคดีแค่ไหน ที่ฉันไม่ทำนมพุ่งใส่หน้าโง่ๆ นั่น
สงสัยผมคงต้องสวมแหวนให้คุณแล้วล่ะ
พวกคนขาวไม่รู้จักคิดให้รอบคอบหรอก
- คุณไม่เป็นไรนะ - อืม
แค่หอบหืดน่ะ
คุณเป็นหอบหืดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
ฐานเราอยู่ติดกับโรงไฟฟ้า
หมอบอกว่าอาจเป็นเพราะแถวนั้น ไม่มีอะไรหรอก
- แน่ใจนะ - แน่สิ
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
แต่ผมพูดจริงนะ
ผมหาแหวนให้คุณได้
จัดการให้เสร็จ ตอนผมยังอยู่นี่แหละ
ทั้งหมดมีอะไรบ้าง
จอร์แดนเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว หาชุดทักซิโด้น้อยให้ลูก
- หมายถึงแต่งงานเหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
ไม่ค่ะ ฉันไม่อยากยัดทุกอย่าง เอาไว้ในการมาแค่ครั้งเดียว
ฉันอยากได้งานแต่งแบบจริงๆ
มีดอกคาลล่า ลิลลี่สีขาว
เด็กผู้หญิงสวมชุดผ้าโปร่งถือดอกไม้
- ชุดแบบไหนนะ - ชุดผ้าโปร่งค่ะ
คิดดูสิ คุณมีเวลาหกอาทิตย์
ฉันรอได้
งั้นผมก็รอได้
พ่อจากบ้านไปร่วมกองทัพ
ไปร่วมกองทัพ วันที่พ่อจากมา...
- ชาร์ลส์ - อือ
พ่อขึ้นเครื่องบินไป
ขึ้นเครื่องบินไป พ่อจากไป...
ไง เรามีอะไรเซอร์ไพรส์คุณด้วยนะ
โอ้ว ไม่เอานะ
บ้านเรามีทหารเยอะแล้ว
ก็ได้ ผมจะรอจนกว่าลูกจะ 18 แล้วผมจะพาไปคัดเลือกเอง
- แต่ระหว่างนั้น - สบายจังนะ
- ใส่นี่ก่อน - อะไรเหรอ
เชื่อใจเราเถอะน่า เอาเลย
และไปร่วมกองทัพ
ไปร่วมกองทัพ
เราอยู่ไหนเนี่ย
ฉันบอกว่าเราเดินขึ้นไป เดินขึ้นไป
ไปทางฝั่งตะวันออก
ฉันรู้ว่าอยู่ฝั่งตะวันออก
ไปยังอะพาร์ตเมนต์หรูสูงเสียดฟ้า
และรู้ว่าอยู่สวนสาธารณะ
โอ้ ก้าวขึ้นไป
พระเจ้า
ก้าวขึ้นไป ไปทางฝั่งตะวันออก
ในที่สุดเราก็ได้พายของเรา
คุณทำแบบนี้ทำไมเนี่ย
ถั่วบนเตาก็ยังไม่ไหม้ ต้องพยายามอย่างมากมาย
เสียงคุณดังลั่นเลย ชาร์ลส์
เพื่อตระเตรียมให้คุณประหลาดใจ
ขณะที่เรามีการแข่งขันใหญ่
เราจะตีลูกเพื่อเอาชัย
ตราบที่เรายังหายใจ มีเพียงฉันและเธอคู่กันไป
ไม่มีสิ่งใดมาพรากเรา
เงียบๆ หน่อย
- เอาล่ะ ถอดออกได้แล้ว - ขอบคุณค่ะ
น้ำมันมะกอก แบบบริสุทธิ์ เหมือนคุณ...
- เคยบริสุทธิ์ - เงียบเลย
จ๊ะเอ๋ จ๊ะเอ๋
เหมือนบิสกิตเลย น่าหม่ำจริงๆ
ว่าไง ทหารตัวน้อย มีอะไรเหรอ
ขอสมัครเข้าสมาคมหนุ่มน้อยด้วยได้ไหม
ไม่รู้สิ บิสกิต ลูกว่าไง
ยอมให้แม่เข้าสมาคมกับเราไหม
อะไรนะ
- ลูกว่ากำลังรอพิจารณาใบสมัครอยู่ - รอเหรอ
ลูกใหญ่ที่สุด
ใหญ่เท่าที่ฉันควักเต้าออกมา ป้อนนมเขาไหมล่ะ
ก็มีประเด็นแฮะ สักครู่
แน่ใจนะ ไม่รู้สิ
แม่ก็สวยอยู่นะ
เอาล่ะ โอเคๆ ก็ได้
เพราะเรื่องเต้านั่น ลูกบอกโอเค
บิสกิต บิสกิต
ที่รัก คุณไม่เป็นไรนะ
ชาร์ลส์
ใช่ไหม เจ้าบิสกิต
ทุกอย่างยังดีอยู่ เจ้าหนูของพ่อ
- ฉันไม่อยากได้แบบนี้ - แบบไหน
นี่คุณเหรอ
แล้วแบบนี้ล่ะ
แบบนี้ก็ไม่อยากได้
คุณหนีทหาร แล้วอยู่กับเราที่นี่ไม่ได้เหรอ
คุณอยากแต่งงานกับคนขี้ขลาดเหรอ
ก็ได้ ไปเถอะ
ได้ยินไห บิสกิต
แม่ไม่ชอบงานของพ่อ
รักลูกนะ
ดูแลแม่แทนพ่อด้วยนะ
ส่วนคุณ...
ตอนผมกลับมา ยังแต่งกับผมอยู่ใช่ไหม
แทบรอไม่ไหวเลยล่ะ
ผมขอเลือกสูทเองได้ไหม
ฉันอยากให้คุณแต่งเครื่องแบบ
ฉันจะแต่งงานกับทหาร
ได้ตามนั้น
- รักคุณนะ - ฉันรักมากกว่า
- ปุจฉา - พระเจ้า อย่าเริ่มนะ
- ปุจฉา - ไม่
พูดสิ
วิสัชนา
ผู้หญิงบ๊อง
ไว้เจอกันนะ บิสกิต
- ฝากดูภรรยาฉันด้วย - แน่นอน
เอาล่ะ
ทางเทคนิคแล้วเขาไม่ได้เลิกทาสฮะ ทาสประกาศอิสรภาพเอง
เหรอ
คำประกาศเลิกทาสมีผลเฉพาะ กับสมาพันธรัฐอเมริกาเท่านั้น
แต่ก็ยอมให้คนผิวสีเข้าร่วมกองกำลัง เพื่อช่วยทำสงครามได้
มีคนสนใจเรียนวิชาประวัติศาสตร์ด้วยนี่
พ่อตายยังไงฮะ
แม่บอกลูกไปแล้วไง
แม่บอกว่าโดนระเบิด
ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นฮะ
พ่อของลูกสังกัดกองพันที่หนึ่ง
กองพันทหารราบที่ 67 จากฟอร์ทฮูด เทกซัส
พวกเขาเรียกตัวเองว่า ผู้หยิบยื่นความตาย
ซึ่งก็สมชื่อ
เพราะภารกิจส่วนใหญ่ในอิรัก คือเข้ายึดพื้นที่
ซึ่งกองทัพเรียกว่า "สามเหลี่ยมแห่งความตาย"
ชื่อเล่นของพ่อคือท็อป เพราะตำแหน่งของเขา
พ่อดูแลทหาร 105 นายในหน่วยชาร์ลี
ชื่อเล่นของพวกเขาคือสัตว์กินเนื้อ
งานของพ่อคือ แม่ยกคำพูดมาเลยนะ
"สอนให้มีชีวิตอยู่และฆ่าศัตรู"
วันที่ 14 ตุลาคม 2006
พ่อนำทหารออกทำภารกิจ
วันนั้นพ่อจะรออยู่ที่ฐานก็ได้
พ่อให้คู่หูพ่อนอนพักด้วยซ้ำ
แต่พ่อของลูกไม่เคยขอให้ทหาร ทำในสิ่งที่พ่อไม่ได้ทำ
พ่อไปทุกที่ที่พวกเขาไป
เคลื่อนพลกันเลย
นั่นแหละพ่อของลูก
- ต้องไปแล้ว อิมฮอฟฟ์ - เชอร์รี่ บอกเขาด้วย
ขึ้นรถ
เราเชื่อในพระองค์ พระผู้เป็นเจ้า
เราเชื่อในพระองค์ ในนามของพระบิดา และพระบุตร
ในนามของพระเยซูคริสต์
อาเมน
ภารกิจของพ่อคือไปเติมเสบียง ในที่ที่ชื่อว่าไอส์แลนด์
มันเป็นสถานที่ห่างไกล ซึ่งมีทหารประมาณ 60 นายประจำการอยู่
เวลา 10:38 น. ในตอนเช้า
รถบรรทุกขับผ่านพื้นที่ ที่ชื่อว่จูร์ฟ อัล ซาคาร์
ห่างจากไอส์แลนด์ประมาณสองไมล์
- ระเบิด ระเบิด - ยิงตอบโต้
- ยิงใส่เลย ยิงใส่เลย
- อิมฮอฟฟ์ นอนลงๆ - คุ้มกันด้วย คุ้มกันด้วย
ยิงตอบโต้
หยุดยิง หยุดยิง
เร็วเข้า อิมฮอฟฟ์
ทหารบาดเจ็บ ขอความช่วยเหลือ
เร็วเข้า เร็วเข้า
- ท็อป มาช่วยแล้ว ท็อป
มาช่วยแล้ว อึดไว้ อึดไว้
หมอ
ไม่เป็นไรแล้ว มาช่วยแล้ว ท็อป
หายใจช้าๆ เร็วเข้า มาช่วยแล้ว
เร็วเข้า มองที่ผม
หมอ หมอ
อึดไว้ อยู่กับผมก่อน มาช่วยแล้ว
อึดไว้ อยู่ก่อน อยู่กับผมก่อน
ไม่ๆ ไม่ๆ อยู่ก่อนท็อป
ผมอยู่นี่ อยู่กับผมก่อน หมอ
อยู่กับผมก่อนสิ หมอ
หมอ
ฮัลโหล สบายดีค่ะ
คุณล่ะคะ
ค่ะ มีเพื่อนแวะมาหาสองคน มีอะไรเหรอคะ
เดี๋ยว ว่าไงนะ เกิดอะไรขึ้น
เขาไม่...
ไม่นะ ไม่ เขาอยู่ไหน
ไม่ เขาอยู่ไหน บอกมา เขาอยู่ไหน
ไม่ ไม่
ไม่
ไม่ ไม่
ไม่
พวกเขาเตรียมแผนเอาไว้แล้ว
แผนลับ ว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อของลูก
พวกเขาไม่อยากให้แม่อยู่คนเดียว ตอนรู้ว่าพ่อไม่อยู่แล้ว
ทำไมเราต้องทำสงครามนั่นด้วยฮะ
มันก็ขึ้นอยู่กับว่าลูกถามใคร
บางคนอาจจะบอกว่าสู้เพื่อปลดปล่อยประเทศ
จากทรราช และขัดขวางการก่อการร้าย
แต่บางคนอาจบอกว่าพวกเรานั่นแหละ คือสาเหตุที่พวกเขากลายเป็นผู้ก่อการร้าย
แต่แม่พนันได้เลยว่าถ้าไปถามพ่อ
เขาต้องบอกว่าเขาสู้เพื่อทหารของเขา
เพื่อให้มีชีวิตรอดและได้กลับบ้าน
แต่พ่อก็ต้องมาตายแทนเหรอฮะ
วีรบุรุษเขาทำแบบนั้นแหละจ้ะ
- จอร์แดน ทำอะไรอยู่ลูก - ออกกำลังกายฮะ
พ่อบอกว่าร่างกายที่แข็งแรงคือสิ่งสำคัญ
ผมมีแค่ร่างเดียว ต้องดูแลมันให้ดี
ได้ผลนะฮะ
ผมไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะฮะ
บางทีเราน่าจะรอให้ฝนซาก่อนนะ
ไม่ได้ เช้านี้เราต้องไปฮะ
ไปแต่งตัวเถอะฮะ
- ลูกเอาสูทมาด้วยเหรอ - เคลื่อนพลกันฮะ
แม่ ไม่เป็นไรนะฮะ
ไม่เป็นไรจ้ะ
ผมบอกแล้วว่าวันนี้ต้องมีแดด
"สุสานแห่งชาติอาร์ลิงตัน"
ไปกันเถอะ
- อะไรกันเนี่ย - ผมส่งอีเมลไป
มันกลายเป็นไวรัล
ยังมีคนอยากมาอีก แต่มาไม่ได้
- จอร์แดน ทำไมลูกไม่ขอแม่ก่อน - แม่
- ไง ที่รัก - ไงคะ
เป็นไงบ้าง ลูกรัก
พระเจ้า ไม่อยากเชื่อว่าทุกคนอยู่ที่นี่
ไง
- เธอช่วยเขาทำเหรอ - เขาอยากเซอร์ไพรสเธอน่ะ
ได้ผลด้วย
ขอโทษนะครับทุกคน ช่วยฟังผมพูดหน่อย
แม่ฮะ
ขอบคุณนะครับที่มา
พวกคุณบางคนก็เดินทางมาไกล
ผมอยากจะอ่านสิ่งนี้ให้ฟัง จากพ่อผม
"ครอบครัวคือทุกสิ่งทุกอย่าง จอร์แดน
มันคือเหตุผลที่พ่อตื่นตอนเช้า
มันคือเหตุผลที่พ่อสวมเครื่องแบบ และยอมเสี่ยงชีวิต
และสิ่งที่ยิ่งใหญ่ของครอบครัวคือ เมื่อลูกแก่ตัวลง
ลูกเลือกได้ว่ามีใครบ้าง"
พ่อขีดเส้นใต้คำว่า "ลูก"
"ดังนั้นจงเลือกอย่างฉลาด
จงห้อมล้อมตัวเองด้วยคนที่รักลูก เพราะลูกเป็นลูก และจงรักพวกเขาตอบ
เพราะความรักคือสิ่งเดียวในโลก ที่ควรค่าให้ต่อสู้เพื่อมัน"
และผมเดาว่าพวกคุณทุกคน คือครอบครัวของผม
แม่ฮะ
เพราะแม่ไม่ได้ธง
พ่อคงอยากให้แม่ได้มันแน่ๆ
พลทหารอิมฮอฟฟ์ พลทหารโมฮัมเหม็ด
ในนามของสำนึกรักชาติ และหน่วยชาร์ลี
เราคงไม่ได้ยืนตรงนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะท็อป
เราทุกคนครับ
นี่เป็นของของคุณ
ถึงจอร์แดน ตอนที่พ่อของลูกตาย แม่คิดว่าชีวิตแม่จบสิ้นไปแล้ว
แต่ความจริงคือ มันเพิ่งเริ่มต้นต่างหาก
ลูกและพ่อของลูกแสดงให้แม่เห็นว่า ชีวิตงดงามแค่ไหน
เมื่อลูกใช้ชีวิตอย่างปล่อยวาง และด้วยหัวใจ
หัวใจคือจุดเสี่ยง
เพราะมันเปราะบาง มันจะแตกสลาย
และมันจะเจ็บปวด
หลังจากที่พ่อจากไปแล้ว แม่พยายามที่จะไม่รู้สึกรู้สา
หัวใจแม่จะได้ไม่ต้องสลายอีก
แต่แม้จะเจ็บปวด ก็ยังดีกว่าไม่รู้สึกอะไรเลย
เพราะหากไร้ความเจ็บปวด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเจอความรื่นรมย์
แม่หวังว่าคำพูดเหล่านี้ จะทำให้ลูกได้เข้าใจ
ถึงความรักมากมายที่พ่อกับแม่มีให้กัน
แม่อยากให้ลูกเจอได้เจอรักแบบนั้น จอร์แดน
รักที่ไม่ต้องขอให้เธอเป็นใครอื่น นอกจากตัวของเธอเอง
และไม่ขออะไรมากไปกว่านั้น
ข้าแต่พระบิดาบนสวรรค์
ขอบคุณที่พาครอบครัวเรามาเจอกัน
เพื่อสดุดีชีวิตและจดจำชีวิต ของชาร์ลส์ มอนโร คิง
จอร์แดน คำภาวนาที่แม่มีให้ลูก คือขอให้ลูกได้รู้ไว้ว่า
ลูกจะมีทั้งพ่อและแม่คอยนำทางลูกเสมอ
แต่ลำพังสัญชาตญาณของแม่ ไม่เพียงพอที่จะสอนให้ลูกเป็นชายได้
ด้วยเหตุนั้น แม่จึงมอบสมุดบันทึก ของพ่อให้ลูก
รวมถึงสติปัญญาที่อยู่ในนั้น
ลูกจะได้รู้ว่าลูกมาจากไหน จากเรื่องราวในแต่ละหน้า
ลูกจะได้ตัดสินใจได้ชัดเจน ว่าลูกจะเลือกไปทางไหน
แม่รักลูกนะ
ตลอดมาและตลอดไป
แม่
"เดน่าและจอร์แดนยังคงอาศัยอยู่ในนิวยอร์ก"
"ในปี 2016 เดน่าลาออกจากนิวยอร์ก ไทมส์ ในตำแหน่งบ.ก. อาวุโส"
"บันทึกของเธอกลายเป็นหนังสือขายดี"
"ได้รับการแปลและจำหน่ายไปทั่วโลก"
"ปัจจุบันเธอดำรงตำแหน่งรองประธานอาวุโส และฝ่ายจัดพิมพ์ที่ไซมอน แอนด์ ชูสเตอร์"
"จอร์แดนเป็นนักเรียนที่เรียนดี และเป็นนักกีฬา"
"ที่ได้รับรางวัลผู้นำโรงเรียน ในฐานะแบบอย่างที่ดี"
"ด้านความมีน้ำใจ มองโลกในแง่ดี และมีความอดทน"
"เขายังอ่านสมุดบันทึกเป็นประจำ"
"จากสมุดบันทึกส่วนตัว ของชาร์ลส์ มอนโร คิง"
"และหนังสือโดยเดน่า คาเนดี้"
"การเลือกสุสานแห่งชาติอาร์ลิงตัน"
"เป็นสถานที่สุดท้าย แก่จ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิง"
"เป็นเพียงฉากในภาพยนตร์เท่านั้น"
"ครอบครัวเขาเลือกที่จะฝังเขาไว้ ที่สุสานเอเวอร์กรีน เมโมเรียล พาร์ค"
"ในเมืองเบดฟอร์ดไฮส์ โอไฮโอ ที่กองทัพใช้เป็นที่สดุดีเหล่าทหาร"
แปลคำบรรยายไทยโดย Parichart Chaipikul