Krach na rynku, straty sięgają 152 miliardów dolarów.
Piętnastoletnia hossa kończy się katastrofalnym krachem
zagrażającym instytucjom finansowym.
Rynki finansowe tracą
dziennie 2500 punktów.
Eksperci przewidują,
że najgorsze dopiero przed nami
i czekają nas upadki wielu...
Ceny ropy runęły,
nawet o ponad 34 procent.
Wielka Trójka prognozuje spadki przychodów
i narastającą destabilizację rynku.
Kolejne banki upadają
w miarę kumulacji strat.
Zadłużenie, USA obniżają rating do AA.
Merrick-Stern nadal walczy.
Czy przetrwa?
Prezydent uspokaja, inflacja słabnie...
Policja nie radzi sobie
z tłumami ludzi na ulicach.
Północne i południowe granice zamknięte,
wśród obywateli narasta panika.
Zaburzone dostawy,
widmo głodu coraz bardziej realne. W dużych miastach
żywność znika z półek sklepowych.
Sprzedaż broni bije rekordy,
ponieważ obywatele zrobią wszystko, żeby się chronić.
Niestabilność rynków podsyca strach
przed globalnym krachem.
Gwardia Narodowa szykuje się
na zamieszki...
Amerykanie sądzą,
że bieżąca sytuacja
AMERYKAŃSKI UCHODŹCA
zwiastuje nowy wielki kryzys.
Kurczęta to zwierzęta społeczne.
Bardzo wcześnie ustalają kolejność dziobania.
Ten proces przebiega wśród nich naturalnie.
Najsilniejsze jedzą i parzą się
jako pierwsze oraz zastraszają rywali,
a słabsze muszą czekać na swoją kolej.
Ustalony porządek bardzo trudno jest zmienić...
chyba że zdarzy się coś niespodziewanego, co wywraca go do góry nogami.
Zrobisz bratu śniadanie?
- Już jadł. - Kiedy?
Jak jeszcze spałaś.
Masz wykład?
Jeden z rana.
Miałeś opiekować się Mią.
Będę tutaj.
Ona tu będzie. Będziemy razem.
- Ogarnę to. - Kai!
Chodź.
Muszę jechać do sklepu.
Nie zamówiłaś online?
Próbowałam. Nadal czekam na realizację.
Muszę kupić nowy aplikator Kaiowi i papier toaletowy.
Nie mam wygórowanych potrzeb, ale mam swoją godność.
Mamo.
Dobra.
Kres toksycznej męskości
Uniwersytet Chicago-Kenzer
KRYTYCZNA TEORIA RASY
Dzień dobry.
Witaj, Greg.
Cześć, Mia.
Pokaż harmonogram.
Pokazuję harmonogram.
HISTORYCZNY SPADEK DOW
PUSTE PÓŁKI W SKLEPACH Zamieszki w głównych miastach!
Protesty i przemoc
trwają już trzecią noc.
Cholera.
SKLEP I APTEKA
- Muszę... - Przepraszam.
Naprawdę muszę.
Proszę się pospieszyć.
W czymś pomóc?
Myślałam, że otwierają o 8.00.
Aptekarz nie przyszedł.
Jestem lekarką.
Mogę tam wejść i wziąć, czego mi trzeba?
Tylko on ma klucz.
- Za kilka minut zamykam. - Jak to?
Oglądała pani wiadomości?
Nie...
Rozruchy trwały do późnej nocy,
a wielu właścicieli sklepów porzuciło swoje lokale.
Chwileczkę.
Wszystko w porządku?
Niczego nie ma.
Nie wiem, co mam robić.
Kiedy pani rodzi?
Niedługo.
Proszę.
Proszę ze mną.
Zażyje pani to.
I to.
To nie.
To wszystko, czego pani potrzebuje.
Mdłości?
Zdarzają się.
Mogą powracać.
To pani pomoże.
Trzeba pokroić, dodać trochę miodu, cytryny i zalać gorącą wodą.
Jestem Helen.
Amber.
Nie spotkałam pani wcześniej.
Przeniosłam się tu z rodziną
kilka miesięcy temu.
Kiepski moment na przeprowadzkę.
Tak.
To spadek wywołany paniką.
Jak podczas wielkiego kryzysu...
To chyba twoje czesne za studia.
Moja dziewczynka.
Dobrze.
Lubisz poprzeszkadzać?
Co się dzieje?
W porządku?
Kochanie.
Przyjedź po nas, tato.
- Kończymy wcześniej. - Jak to?
Coś się dzieje w mieście.
- Wszyscy wyjeżdżają. - Czemu?
Jest źle. W wiadomościach powiedzieli,
że to się chyba zaczęło.
Dobra...
Cholera.
Zadzwonię do mamy.
Wszystko poprzebierane.
Nic nie zostało.
Przepraszam, zamykamy.
Twoja mama nie odbiera.
Jestem z małą. Gdzie Kai?
Ze mną. Wszystko gra.
Czekajcie na mnie.
Jestem położniczką.
Zna pani dom na Shingle Mill Road?
Chyba jesteśmy sąsiadkami.
Znajdzie mnie pani.
W razie czego.
Gdzie Greg?
- Słynne ostatnie słowa. - Serio?
Nie czas na żarty.
Stoimy w środku pieprzonego lasu.
Nie przeprowadziliśmy się na odludzie, żebym musiała na niego czekać.
Jestem po twojej stronie. Też uwielbiam Grega,
ale żeby wystawać tu z tymi kurczakami...
6 WIADOMOŚCI
- Dzwoniłaś do niego? - Kilka razy. Do ciebie też.
Znajdź mnie.
Właśnie tak.
Nie potrafisz obsługiwać telefonu.
Wezmę torbę.
Mój siostrzeniec!
Kai.
Już po szkole?
Czas dla kurczaków?
Gdzieś ty była?
Co?
Strasznie gęste tu powietrze.
Warto się temu przyjrzeć.
Prowadzą zajęcia.
Jake, przepraszam, że przerywam.
Mamy pilną wiadomość.
Merrick-Stern upadł.
To chyba źle, co?
To czołowy broker na Wall Street.
To gorzej niż źle.
Jeśli masz pieniądze.
Nie jesteś na Wall Street.
Wprost nie do wiary.
Próżno szukać takiego załamania.
Rok 2008 w porównaniu z tym to było małe piwo.
Stan, spójrz na to...
Co mu jest?
Kogut uciekł.
Co się stało?
Coś nie tak?
Kurwa!
- Greg. - Ogrodzenie jest pod napięciem.
- Od kiedy? - Co za bzdura.
Dobra, chodźmy.
Odsuń się. Ja go złapię.
Nie zbliżajcie się do płotu.
Musisz z nimi pogadać.
Czyli z kim?
Dupkami, którzy to zrobili.
Nie znasz tu ludzi?
Sprzedający dom mówił, że są spokojni.
Najwyraźniej to jakieś czubki.
Nie martw się, przyleci z powrotem.
Spójrz na mnie.
Zobaczysz, skarbie. Wróci.
Chodźmy stąd.
Wróci. Chodźmy.
Co widziałaś?
Nic specjalnego. Przez połowę czasu starałam się unikać
drogowych wariatów.
Drugą połowę rozmyślałam,
czy te głupki pierwszy raz słyszą złe wiadomości.
Boję się.
Skąd weźmiemy niezbędne rzeczy?
Kochanie.
Ludzie przesadzają.
Covid spowodował to samo.
Dostałem z 20 SMS-ów,
że prezydent ogłosi stan wojenny i zarządzi lockdown.
Już mamy lockdown.
Zalecenie, żeby zostać w domach.
Skoro mamy tutaj siedzieć,
poproś sąsiada, żeby usunął ogrodzenie.
W promieniu 25 kilometrów są tylko oni.
Warto byłoby ich poznać.
A ty swoich znasz?
Ja mam ich sporo, choćby pana Shade’a.
Przyjaźnimy się.
Pojadę drogą i sprawdzę, gdzie jest wjazd na ich posesję.
To aż tak duży teren?
Nie wiem.
Osusz dłonie, bo znów cię porazi.
Dobrze.
Co ty na to, chérie?
- Ja karmię. - Odciągasz. Daj sobie na luz.
Kieliszek ci nie zaszkodzi.
Piszą o godzinie policyjnej.
Mogę pooglądać u ciebie telewizję?
Nie właź mi na łóżko.
Nie chcę na nim leżeć.
Chciałabym wiedzieć, co się dzieje.
- Nic się nie dzieje. - Dlatego się tam nie kłaść?
Nic się nie dzieje?
- Czy to twoja sprawa? - Nie chcę, żeby tak było.
Z kim innym mogę pogadać?
Terapeuta sam się narzuca.
Chyba powinnam...
Boże, sama zobacz.
Odzyskałaś faceta.
To zwycięstwo.
No i masz małe dziecko.
Myślałam, że to koniec.
Gdy przestajesz próbować, od razu zachodzisz w ciążę.
Karma.
Seks.
Dobrze by było.
On tego nie chce?
Próbuje.
Jest przy tobie, Helen.
To był romans, nie katastrofa Titanica.
Chcesz zatrzymać chłopa, to pokaż, że tego chcesz.
Ja mam o to zabiegać?
Chcesz być szczęśliwa, więc bądź.
Zamieniłabyś się ze mną?
Chcę mężczyzny, za którego wyszłam.
Nie, ty chciałabyś cofnąć czas.
Twoich oczekiwań nikt nie spełni, z tobą samą na czele.
Musisz zrobić tylko jedną małą rzecz...
- To nie jest mała rzecz. - No to ci zazdroszczę.
Bo rozmiar ma znaczenie.
Nieużywany zanika.
Nienawidzę cię.
Kochasz mnie.
Tylko nie wiesz, jak to okazać.
Rozmawiałeś z sąsiadem?
Widziałem tylko podniszczoną stajnię i starą przyczepę.
Nikogo tam nie ma.
Mamy godzinę policyjną.
Powinnam wracać.
Nie, zostań.
Przecież piłaś.
Sączyłam winko, mogę jechać.
To tylko pół godziny.
Dojadę do domu, zanim zdążycie powyłączać światła.
Może cię odwiozę? Samochód odstawię rano.
U mnie nie dzieje się nic ciekawego poza walką o parking.
Poza tym mam swoje życie.
Zadzwoń jutro.
Dobrze.
Pa!
Widzisz go?
Zniknął.
Nie sądzę, żeby tam długo przetrwał.
Może tak, może nie.
Pomyśl, jakie to dziwne,
jak długo ptak potrafi przeżyć w klatce.
To powiesz Kaiowi?
Że kogut wolał być sam?
Za kogo ten gość się uważa?
Pozamykali wszystkie szkoły.
W mieście są wojskowe wozy.
Sprawdź, co u Brooke.
Dzwoniłam, pisałam. Bez skutku.
Sytuacja robi się nieciekawa.
Nie chcę zostawiać was tu samych.
Nic nam nie będzie.
William Calvert ma dla nas nowe wieści.
Kto pańskim zdaniem
spłaci wam zaciągnięte pożyczki?
Tylko poważny chaos spowoduje zawieszenie wolności obywatelskich.
Panie generale,
czy senator McKinney jest optymistą?
W kraju wprowadzono
de facto stan wojenny.
Jesteśmy w środku narastającego kryzysu.
Oddajmy głos Lisie, która opowie nam, co dzieje się na ulicach.
Jan, Ken, jestem na ulicy
i próbuję tu znaleźć jakieś schronienie.
Słychać strzały...
Nie wiem, skąd dochodzą.
Greg?
Brooke.
Wydzwaniamy do ciebie od rana.
Chodź.
Wysłali Gwardię Narodową.
Schodzę.
Kai.
Dziś nie idziemy do szkoły.
O Boże.
Jak się czujesz? Nie ruszaj się.
Biegnę po mamę.
Mamo, Kaia ugryzła pszczoła.
- Widziałaś jego aplikator? - Nie.
Poszukaj w biurze taty.
Kaia ugryzła pszczoła.
Nie ma aplikatora.
Przecież był.
Niech Brooke weźmie swój.
Dobra.
Kaia ugryzła pszczoła. Masz aplikator?
Chyba tak. Sprawdzę na górze.
Nie mogę znaleźć telefonu. Poszukasz w aucie?
Mamo, znalazłam.
Proszę.
- Znalazłeś telefon? - Nie.
- Kurwa. - Musimy jechać.
Daj mi chwilę. Potrzebuję go.
Brooke, musimy jechać!
Dobra.
Sprawdzę ostatni raz.
Chodź, Brooke.
Co oni robią?
Chcą ukraść samochód?
Poszukaj jakiejś bryki.
Nie.
Cholera.
Otwieraj!
Brooke!
- Zostawcie! - Otwieraj!
Brooke!
Gdzie jest Brooke?
O Boże.
Trzymam cię.
Greg. Nie odpowiedziałeś mi na pytanie.
Jak mogłeś odejść?
Kochanie, próbowałem.
Tylko to robisz.
Helen.
Słuchaj, ja...
Kiedy zrobisz coś więcej?
Wciąż próbujesz.
Ten facet miał broń.
- No i? - Chcesz, żebym zginął?
Mam dzieci. Mam ciebie!
Nagle się o mnie martwisz?
Nie zaczynaj...
Czego?
Płakać?
Cierpieć?
Krzyczeć?
Czego ode mnie oczekujesz,
żebyś mógł się, kurwa, dobrze poczuć?
- Nie ma nic... - Powiedz mi.
Powiedz mi, a to zrobię.
Nie byłem w stanie nic zrobić.
Wiem.
Próbowałeś.
Aby zapobiec przemocy,
ustawiono punkty kontrolne. Nie wolno wjeżdżać do miasta ani z niego wyjeżdżać.
Ostatniej nocy śmierć poniosło co najmniej 60...
O co chodzi?
Pani Helen?
Tak.
Czy może pani pójść ze mną?
Kim jesteś?
Wysłała mnie Amber.
Poznałyście się w sklepie.
Nic jej nie jest?
Proszę ze mną, jeśli pani może.
- Wezmę torbę. - Dokąd idziesz?
Przepraszam, tylko pani.
Ona nigdzie nie pójdzie.
- W porządku. - Wcale nie.
Zaraz wracam.
Moment.
Proszę to założyć.
Nie.
Muszę.
Nie puszczę cię z opaską na oczach z obcym.
Greg. Nie musisz tego robić.
Możemy wyjechać.
Dobrze, tędy.
W prawo.
Mieli założyć opaski.
Nie chcieli.
Ciebie nie zapraszałem.
Matty, zaprowadź ją.
Tak jest.
Siadaj.
Dobrze.
Masz skurcze z krwawieniem?
Nie.
Matty! Chodź tu.
Słyszę.
To bicie serca.
Bardzo dobrze.
A to?
Dobrze.
Muszę cię zbadać.
W porządku.
Ile masz lat?
- Co jej dolega? - To wygląda na krwiak podkosmówkowy.
Jeśli jej się pogorszy, trzeba będzie interweniować.
Co to znaczy?
Łożysko może się odkleić.
Może.
Może nie.
Tak chcesz to załatwić?
Następnym razem bądź sama.
Nie ty o tym decydujesz.
Albo przyjdzie sama, albo wyjdzie sama.
Twój wybór.
Mojego syna poraził prąd, kiedy dotknął płotu na twojej posesji.
Po coś tam stoi.
Postaw jakiś znak.
Lepiej pilnuj swojego synka.
Odprowadź ich.
Tak jest.
Mają sporo zapasów.
Zabierz całe jedzenie.
Wszystko, co ma jakąś wartość.
Spoko.
Idź po małą.
- Dobra. - Leć.
Weź to.
Mam jeszcze dwa.
Tutaj.
Tak jest.
Bierz to i to.
Dobra, mam.
Nie.
Kurwa. Na górze.
Idź.
Sprawdź to.
Biegiem!
Dzieci są w samochodzie.
Helen...
co robimy?
Nie mamy jedzenia.
Zabrali wszystko.
Nie możemy tu zostać.
Musicie wyjechać.
Potrzebujemy pomocy.
Nie możemy wam pomóc.
Nie chcecie.
Weszliście na mój teren.
Ktoś włamał nam się do domu.
Skąd mam wiedzieć, że nie zaprowadzicie ich do mnie?
Nie zrobilibyśmy tego.
Mam uwierzyć na słowo?
Pomożesz nam, my pomożemy tobie.
Nie potrzebuję was.
A co z Amber?
Jeśli obchodzi cię los dziecka, to jestem wam potrzebna.
Ale skoro wolisz zaryzykować...
my też zaryzykujemy.
- Jedziemy. - Matty.
Jestem.
Ilu ich jest?
Dwoje, których znasz i troje młodszych.
W tym niemowlak.
Wjedź samochodem do stajni.
Dobra.
Dziękuję.
Ile masz lat?
Ma na imię Kai. Niedługo skończy...
On potrafi mówić.
On nie mówi.
Ale ty tak.
Zoe. Zachowuj się.
Może skorzystać z łazienki?
Matty.
Chodź ze mną.
Krwiak podkosmówkowy?
„Tego rodzaju skrzepy rzadko są problematyczne.
Zazwyczaj skutkują jednorazowym krwotokiem
po rozpuszczeniu się skrzepu”.
Krwawienie ustąpiło.
Masz mnie za głupca?
Nie.
Okłamałaś mnie.
Dmuchałam na zimne.
Jesteś tu tylko dlatego, że ona o to poprosiła.
Okłamiesz mnie jeszcze raz,
to nie będziemy mieli o czym gadać.
Idźcie po wasze rzeczy.
Idziemy.
Zobaczę, co u Zoe.
Dobrze.
Pilnuj mamy.
Zmieniłaś podpaskę?
Tak.
Gdzie ją wyrzuciłaś?
Do kosza. A co?
To dobrze.
Nieważne.
Sprawdź, co u brata.
Dobra.
Musi zostać w łóźku.
Nadal krwawi.
Dziecko jest zagrożone?
Być może.
Coś powoduje zaostrzenie objawów.
Co robiła?
Nic niezwykłego.
Poza tym, że mieszka w bunkrze.
Pozwól jej zostać.
Proszę cię.
Dobrze. Daj mi chwilę.
Skarbie?
Krwawienie w trzecim trymestrze sprawia, że ryzyko komplikacji porodowych
jest znacznie większe.
Może wystąpić łożysko przodujące,
odklejenie łożyska, niewydolność szyjki macicy.
Nie sposób powiedzieć bez badań prenatalnych.
Opiekuję się rodziną od lat.
Poród niedługo się zacznie.
Ona potrzebuje pomocy.
Ty również.
Nie potrzebuję pomocy od was wszystkich.
Ale bez nas nic nie uzyskasz.
Chyba nie wiesz, co się tam dzieje.
To dlaczego tu jestem?
Dziewczyna i mój syn zajmą sofę w salonie.
Pozostali zostaną tutaj.
Moja córka nie będzie spała z twoim synem.
Nie ma sprawy.
Mogę spać na podłodze.
Mnie to nie przeszkadza.
Światło wyłączamy o 21.00, włączamy o 6.00.
- Właz będzie zamknięty. - Dlaczego?
Bo tak postępujemy.
Dlaczego nigdy się nie spotkaliśmy?
Na przykład w szkole.
System szkolny jest...
Tata w niego nie wierzy.
Uczysz się w domu?
Można to tak nazwać.
Co jest twojemu bratu?
Nic.
Jest bardzo inteligentny.
Rodzice go adoptowali.
- Powaga? - Tak.
Trafił do nas w wieku pięciu lat.
Jego mama zmarła, kiedy był mały,
ale... poza tym nie wiemy, przez co przeszedł.
Mama zrobiła mu badania na wszystko.
Po prostu nie mówi.
To podobno mechanizm obronny.
Życie bez mamy jest do kitu.
A gdzie jest twoja?
Ona... robiła złe rzeczy, po prostu.
Co robiła?
Prawie wszystko.
Narkotyki, alkohol i tak dalej.
Zadała się z jednym gościem.
Mój tata...
nic o tym nie wiedział, ale jak się już dowiedział...
było za późno.
Gdzie ona jest?
Przedawkowała.
Przykro mi.
Niepotrzebnie.
Jesteśmy tu bezpieczni?
Tak.
Prześpij się.
Dobrze.
Co ty wyprawiasz?
Patrz na mnie, do ciebie mówię!
Odłóż to, chłopcze!
Boże!
Co tu się dzieje?
Ułożyłem je według daty ważności.
Teraz nic się nie zgadza!
Nie krzycz na niego.
Jezu.
Masz tu wszystko.
Dla nas wystarczy.
Wy w miesiąc zużyjecie zapasy na pół roku!
Tego nie wiesz.
Nie możecie na nas żerować.
Każdy musi dać coś od siebie!
Możemy się na coś umówić?
Jak mówisz o mnie, mów do mnie.
Pobłogosław Boże to jedzenie,
które spożyjemy.
Strzeż Amber,
która niebawem wyda na świat cenne życie.
Modlę się za moich gości.
Pobłogosław Kaia...
aby pewnego dnia wyzdrowiał i...
głosił Twą dobrą nowinę.
W imię Jezusa, módlmy się. Amen.
Amen.
Dlaczego nie powiedziałeś „amen”?
To dość osobiste pytanie, nie uważasz?
Chcę wiedzieć, kto siedzi przy moim stole.
Powiem na to: amen.
Kai wcale nie jest chory.
A co?
Modlił się pan, żeby przemówił.
On umie mówić. Po prostu nie chce.
Zoe.
Mówię to, co mi kazałaś,
gdy ludzie traktują Kaia jak odmieńca.
On jest zdrowy.
Amen.
Powiedzieliśmy Kaiowi, żeby nie dotykał twoich rzeczy.
To się więcej nie powtórzy.
Cieszy mnie to.
Nalewasz.
Czekasz, aż stężeje.
Wycierasz.
I wrzucasz.
Dasz sobie radę?
Nalać, poczekać, aż stężeje, wytrzeć, wrzucić?
- Chyba tak. - Dobra.
I nalewasz.
Odczekaj chwilę.
Wytrzyj.
Właśnie tak.
Rób tak dalej.
Dobrze.
Mężczyzna musi umieć strzelać.
„Te dłonie nigdy nie nacisną spustu”.
„Pozbawienie tego narodu broni
będzie dla niego najczarniejszą chwilą w dziejach”.
Znasz Gandhiego.
Ale to cytat wyjęty z kontekstu.
Nie był zwolennikiem powszechnego dostępu.
Sprzeciwiał się tylko ustawie o broni palnej z 1878 roku.
Byłby bardziej przekonujący,
gdyby miał broń.
Gdzie się uczyłeś?
Głównie w bibliotece.
Irak, Afganistan.
W.E.B. Du Bois uważał, że bez solidnej edukacji
wszystko to, co osiągnęli czarni,
będzie mogło zostać im odebrane.
Booker T. Washington uważał,
że nie powinno się traktować edukacji jako wymówki dla pracy.
Też był czarny, prawda?
Zgadza się.
Edukacja zawsze jest lepsza niż jej brak.
Jak zamierzasz chronić swoją rodzinę?
Są inne sposoby.
Nie tutaj.
Spróbuj.
Chyba przyznam ci rację.
Musisz go odbezpieczyć.
Za każdym razem zamawiał to samo.
Jajka na twardo z dodatkowym bekonem.
Żeby było śmieszniej, o trzeciej w nocy.
Prawie nic nie mówił. Pewnej nocy zostawiłam wóz na światłach,
a on pomógł mi go uruchomić.
Kiedy chciałam postawić mu kolejny posiłek,
zażyczył sobie rachunek.
Wstając od stolika,
zostawił na nim kartkę. Myślałam, że to numer telefonu.
Wiesz, co napisał na rachunku?
„Znów zostawiłaś go na światłach”.
Wiem.
Co to za tkanina?
Winter przywiózł ją z misji.
Nazywa się...
Du... coś tam.
- Dupatta. - Dupatta.
- Właśnie. - Tak, dupatta.
Doskonała.
Przepiękna.
Jest ładna.
Nie podoba ci się?
On myśli, że nie wiem, ale...
przywiózł ją dla żony.
Dał mi ją, ale w środku był liścik,
więc nie czułam się w niej dobrze.
Do twarzy ci w niej.
Wstawać!
Matty, mamy intruzów!
Co się dzieje?
Sukinsyny sforsowały bramę.
- Ilu? - Czterech.
Weź to.
Idziesz tam z synem?
Nie, z tobą. Ubierz się.
- Tato, nie. - Amber.
Kochanie, wracaj do łóżka.
Czego oni chcą?
Nie tego, co dostaną.
Strzelaj tylko na pewniaka, ale wtedy nie możesz się wahać.
Nie pisałem się na to.
Nie będziemy o tym dyskutować.
Jesteś atutem albo problemem. Nie mam czasu zgadywać.
Nie jestem problemem.
- Tam. - Tędy.
Nie wychylaj się.
Cholera!
Zostań.
Strzelasz, ruszasz.
Nie stoisz na linii strzału.
Głowa nisko i bądź cicho.
Helen.
Dobra.
Wszystko w porządku, Amber.
Połóż się na łóżku.
Przysuń stopy jak najbliżej pośladków.
Matthew!
Połóż to.
Daj mi ręczniki.
Dziecko chce wyjść na świat.
Przyj!
Dzięki.
Wszystko gra?
Greg?
Greg.
Greg, chodź tu!
Rusz się!
Buty.
Krzyczałam i darłam się wniebogłosy,
a Kai siedział i trzymał mnie za rękę.
To wspaniały chłopiec.
To prawda. Świetnie się spisałaś.
Posłuchajcie.
Dam mu na imię Daniel.
To dobre imię.
Tak jest.
Dobroć. Uczciwość.
Pobożny człowiek.
Niech Bóg mu błogosławi.
Amen.
Nie mogę. Nadal karmię.
No tak.
Coś nie tak?
Greg powiedział mi, że kogoś zabił.
Zrobił to, co należało zrobić.
„Należało”?
Gdy zabijesz po raz pierwszy, będzie cię to dręczyć.
Za drugim razem poczujesz dreszcz.
Potem już nic nie poczujesz.
Odbieranie porodów w końcu też powszednieje.
Przyjmowanie dziecka na świat...
nigdy nie powszednieje.
Kiedyś mi się to zdarzyło.
W Afganistanie.
Utknęliśmy w kanionie,
ostrzeliwani przez dwunastolatków.
Zobaczyłem domek z cegły suszonej.
Pobiegłem do niego, żeby się ukryć.
W środku była śmiertelnie przerażona dziewczyna,
z której łona wystawała główka dziecka.
Podszedłem do niej.
Wypchnęła to maleństwo,
chłopca, wprost w moje ręce.
Wtedy wiedziałem, że czas wracać do domu.
Po powrocie wszystko wyglądało tak...
jakby dla mnie czas stanął w miejscu, a życie wokół nadal się toczyło.
Dowiedziałem się, że moja żona z kimś sypia.
Odeszła od ciebie?
Ja odszedłem.
Ten facet miał na nią zły wpływ.
Ale mnie przy niej nie było.
Uroczo się śmiała.
Miała piękne rude włosy.
Twierdziła, że kasztanowe.
Kochałem ją.
Naprawdę.
Przykro mi.
Twój mąż... ma w sobie hart ducha.
Kwestia czasu, zanim znów się ujawni.
Nie chcę wtedy być w pobliżu, bo to nie skończy się dobrze.
Razem z rodziną musisz uradzić,
co dalej robić.
Winter...
Daję wam tydzień.
- Ile? - Tydzień.
Udowodnijmy, że zasługujemy, żeby tu zostać.
Zabicie człowieka to za mało?
Zrobiłeś to, co należało zrobić.
Kiedy ci to powiedział?
Prowadziłaś z nim dyskusję?
Nie przesłuchuj mnie.
Nie masz do tego prawa.
Ja cię pytam.
Pytam cię, bo jesteś moją żoną.
Tak.
Myślisz, że zapomniałam?
Próbuję się zorientować w sytuacji.
Mogę ci ją streścić.
Winter chce nas wyrzucić. Martwisz się, że z nim rozmawiałam,
a nie zastanawiasz się, co robić.
Więc teraz wolno mi próbować?
Czego oczekujesz?
Oczekuję, żebyś nie musiał mnie o to pytać.
Mogę o coś zapytać?
Jasne.
W jakim wieku miał pan pierwszą dziewczynę?
Mniej więcej w twoim.
Może trochę wcześniej.
Nie byłem typem macho,
ale miałem gadane.
Dziewczyny to lubią.
Przynajmniej te, które znałem.
Ja za dużo nie gadam.
Chodzi o Zo?
Nie. Ona...
Nie musisz mi się tłumaczyć.
Nie zadawałeś się z dziewczynami?
Mam do ciebie pytanie.
Dobrze.
Jak długo... tu przebywacie?
Mam na myśli bunkier.
Niedługo. Kilka miesięcy.
Wcześniej mieszkaliśmy w przyczepie.
Tam było znacznie lepiej.
Potem tata usłyszał o tym,
co się wokół dzieje
i powiedział, że musimy być gotowi.
Muszę wracać do pracy.
To takie trudne.
- Takie trudne. - Dasz radę.
Dasz radę.
Prawą ręką podstaw mu pierś.
Połaskocze ci nosem sutek.
Już jest gotowy.
Podstaw mu sutek do buzi.
Boże, jak boli! Zabierz go!
Zabierz go, błagam!
Musisz spróbować, Amber!
Spróbuj! On musi zjeść.
- Nie. - Musisz spróbować.
Odstaw go, bo zrobisz sobie krzywdę.
Nie potrafię.
Nie tym tonem, Amber.
Spróbujmy z drugą piersią.
Właśnie tak.
Próbujemy.
Podsuń sutek do jego buzi.
Mamo, a nie powinnaś...
To normalne, że tak boli?
Nie...
To nie może być normalne.
- Nie może tak boleć. - Rozluźnij się.
Boże, daj mi siłę!
Daj mi siłę.
To niemożliwe.
Posłuchaj.
Amber jest w rozsypce.
Jej sutki to jedna wielka rana.
Problem może być poważniejszy, niż się zdaje.
Amber może mieć odwrócone sutki, a Daniel skrócone wędzidełko.
Co to znaczy?
Dziecko traci na wadze.
Musimy pomyśleć o mleku zastępczym.
Wpadłeś na to, żeby się w nie zaopatrzyć?
Kupiłeś nawet popcorn.
- Karmienie piersią jest zdrowe i darmowe. - Ludzie nie wiedzą, jak może być trudne.
Daniel musi dostać mleko.
Ona nie wygląda za dobrze.
Będzie w porządku.
Mój tata do niej zajrzy.
Musisz się bardziej postarać.
Myślisz, że o tym nie wiem?
Co ona, kurwa, robi?
Dba o twoje dziecko.
Tobie to nie przeszkadza?
Nie pozwolę, żeby mnie zastąpiła.
To nie ona chce cię zastąpić.
O co chodziło?
Nie masz się czym martwić.
Nie rób mi tego, tato.
Tego, co robisz mamie.
- Bądź ze mną szczery. - Zo, proszę.
Mówię ci, że wszystko gra.
Nie, tutaj nic nie gra.
- Nie jestem głupia. - O czym mówisz?
Myślisz, że o niczym nie wiem?
- Co wiesz? - O tobie i tej kobiecie.
- To sprawa moja i mamy. - To nie dotyczy tylko was.
Ona karmi dziecko tego człowieka.
Chce tylko, żebyś jej zaufał,
ale ty nic nie mówisz.
Zo, jestem twoim ojcem.
- Rozumiesz? - To wszystko twoja wina.
Ten pieprzony świat się rozpada.
To nie moja wina.
Wiem, że się boisz.
Jak my wszyscy.
Razem z twoją mamą staramy się coś wymyślić.
Jakoś nie widać.
Nie pozwól, żeby on to robił naszej rodzinie.
Nie pozwól.
Jestem gotowa, żeby znów spróbować.
Na pewno?
To może goić się kilka tygodni,
a ostatnie, czego byś chciała, to zrobić sobie większą krzywdę.
Mówi, że chce spróbować.
Powinieneś...
uważać na to, gdzie kładziesz ręce.
Musisz to zjeść.
Nie wolno nam marnować jedzenia.
Zjadamy wszystko.
Nie chcę.
Zostań.
Odgrzejesz sobie później.
Tyle się wydarzyło.
Musi trochę odpocząć.
Dobrze.
Amber...
podasz mi miskę?
KSIĘGA DANIELA
Kai.
Dokończ kolację.
To nie jest na to czas.
Zainspirował się. Pozwól mu poznać Słowo Boże.
Czy Słowo nie nakazuje czcić ojca swego i matkę swoją?
Twój ojciec mówi, żebyś zjadł.
Tato.
Jedna z kur nie wygląda zbyt zdrowo.
Owijasz w bawełnę.
Powiedz, że niedługo zdechnie. Atut albo problem.
Kury czy ludzie, dla ciebie to żadna różnica, co?
Kury są bardziej godne zaufania.
Greg.
Pobudka, Greg.
Greg ma dla wszystkich niespodziankę.
Prawda, Greg?
Co planowałeś, Greg?
Co tu się dzieje?
Wstawaj.
Jazda!
Kai, leć po Mię.
- Właź tam! - Greg!
Zostań tu!
- Co się dzieje? - Przestańcie!
- Przestań! - Tato!
Tato!
- Co się dzieje? - Winter!
Co wy robicie!
- Winter! - Tato!
- Kai, cofnij się. - Czekaj.
Tato, proszę! Odłóż...
O Boże.
Tato!
Spójrz na mnie!
Spójrz na mnie.
Proszę, nie.
Widzisz? Tak się dzieje,
kiedy próbujesz odebrać, co moje.
Ja chcę ci coś odebrać?
Powinieneś mi dziękować.
Tu każdy daje coś od siebie!
Ale ty potrafisz tylko brać!
Rozumiesz? Brać!
Tacy jak ty żyją sobie spokojnie, a tacy jak ja...
- kończą z czymś takim... - Proszę.
bo muszą bronić takich jak ty.
Wziąłem cię pod swój dach.
- Nakarmiłem! - Mamo, powstrzymaj go.
Twoją rodzinę! Helen!
Dałem ci wikt i opierunek!
Nie ochronisz jej!
Nie ochronisz jej, Greg!
Nie tak jak ja!
Nie musisz tego robić.
On musi odejść.
Co?
Razem z chłopakiem.
Nie!
Smaczne.
Zoe.
Spróbuj trochę.
Po co?
Wiem, że się gniewasz.
Bo nas tu więzisz?
To nowa normalność.
„Nowa normalność”?
Tak powiedziałaś?
Nie ma „nowej normalności”.
Nie, kochana,
każdy, kto w to wierzy, srogo się rozczaruje.
Kiedy my...
wegetujemy w tym bunkrze,
tam na górze ktoś inny żyje jak król.
Prawda, Matty?
To nic nowego.
To jest normalne.
Jesteśmy błogosławieni.
Możemy żyć pod otwartym niebem, jak chciał tego nasz Pan.
Hodować własne jedzenie.
Nie zażywasz trucizny.
Twoje ciało ma szansę się uleczyć.
Nie potrzebujesz leków.
Żadnych pigułek.
Nie musimy słuchać skorumpowanych polityków,
którzy nas okradają
i wysyłają dobrych ludzi do dalekich krajów, by tam czynili zło.
Odpowiadacie przede mną.
A ja przed Najwyższym.
Gdzie to znalazłeś?
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE: HELEN
ZABLOKOWANY
POCZTA GŁOSOWA: HELEN
Cześć, Brooke.
Przemyślałam, co mówiłaś.
To nadal boli, wiesz?
A może nie wiesz.
Kocham Grega i wiem, że on kocha mnie.
Po prostu...
Przez niego czułam się z tym osamotniona.
Może sprawiłam, że on też tak się poczuł.
To takie trudne.
Kocham cię.
Zadzwoń, jak wrócisz do domu.
Za chwilę wychodzę.
Nie bój się.
Nie boję się.
To dobrze.
Jesteś...
Jesteś piękną kobietą.
Przyzwoitą.
Dobrą matką, masz silną wolę.
Ten mężczyzna...
ciebie chce.
Ten mężczyzna cię potrzebuje.
Czekałem na to.
Wiem.
Powiedz, że tego chcesz.
To nie takie proste.
To, że tu jesteś, to nie przypadek.
Winter, ja mam męża.
Nie ma go tu.
I nie wróci.
Może.
Pamiętasz, co wtedy czułeś.
Kochałeś kobietę.
Gdy wyjechałeś, ona cię zdradziła.
Nie, kochana, teraz jest inaczej.
Czyżby?
Co pomyślisz o mnie,
gdy zdasz sobie sprawę, że jestem kobietą,
która nie czekałaby choćby dnia, bo pokochała...
innego mężczyznę?
Nie czekałaby na męża.
Ojca swoich dzieci.
Takiej kobiety chcesz?
Potrzebujesz mnie, Helen.
Nie w taki sposób.
Trzeba to zrobić, jak należy.
Helen.
Jak należy.
Nie ruszaj się stąd.
Wiem, że się boisz, ale idę po mamę,
Zoe i Mię.
Niedługo wrócę.
Tato!
Matty, na ziemię!
Amber, wracaj do pokoju!
Helen na ziemię! Wszyscy!
Idę z tobą.
Zostaniesz z kobietami.
Właz musi być zamknięty.
W pokojach jest bezpiecznie.
Do pokoi!
Nie możesz nas tu zostawić.
Nie wstawajcie.
Amber, zamknij drzwi. Zamykaj!
Winter!
Zabierz dziecko do drugiego pokoju.
Daj mi to!
Musicie mieć zapasowy klucz! Gdzie on jest?
Tata kazał nic nie mówić.
No już, chłopcze!
Chodźmy.
Był tutaj.
Schowaj się.
Chociażbym chodził ciemną doliną,
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
Twój kij i Twoja laska są tym, co mnie pociesza.
Stół dla mnie zastawiasz wobec mych przeciwników.
Mamo!
Nie, Greg.
Dobra.
Wyjdź tu.
Mam cię.
Bądź mężczyzną i wyjdź.
Odsuń się.
Widzę cię! Wyłaź!
Ruszaj!
Wyłaź.
Winter!
Rzuć broń.
Odłóż ją.
- Rzuć to. - Helen.
- Co? Helen. - Nie wymawiaj mojego imienia.
Kochana.
Skarbie, ty nie wiesz, co robisz.
Wiem.
Wierz mi, wiem.
Rzuć broń.
Wiesz, że nie mogę.
Nie mogę tego zrobić.
Jak zamierzacie przeżyć beze mnie?
Nie jesteś taką kobietą.
Gówno o mnie wiesz.
Nie możesz.
Nie zrobisz tego.
Nie zrobisz.
Daniel nie jest moim synem.
A ty nie jesteś moim mężem!
Tato!
Moja ręka!
Kurczęta, tak jak ludzie, mają instynkt przetrwania.
Nakazuje im on znaleźć grzędę przed zmrokiem i nadejściem drapieżników.
Nasz, jeśli mamy wybór, nakazuje nam...
albo uciekać, ukryć się,
albo walczyć.
Przepraszam.
Ja też.
W stadzie obowiązuje porządek dziobania.
Jeśli usunąć z niego agresora, powraca pierwotna hierarchia...
Spójrzcie!
...każdy odnajduje swoje miejsce.
Stado zawsze potrzebuje przywódcy.
Czasami staje się nim ten,
po którym nikt się tego nie spodziewał.
Napisy: Marcin Mituniewicz