Translated By The Community Of WWW.MY-SUBS.COM ﻿1
ПРЕВОД: Metalexander
Долго пред појавата на светлината
беше темница.
И од таа темница дојдоа Мрачните Виленици.
Пред еден милениум, најсуровиот од својот вид, Малекит,
се обиде да го преобрази нашиот Универзум
повторно во бескрајна ноќ.
Такво зло беше можно со моќта на Етерот.
Древна сила на бескрајно уништување.
Малекит, Асгардијците напаѓаат.
Благородните армии на Асгард кои ги предводеше татко ми, Кралот Бор,
водеа жестока војна против овие суштества.
Прати ги Проклетниците!
Додека Деветте Светови се порамнуваа над него,
Малекит конечно можеше да го ослободи Етерот.
Но, Асгард му го оттргна оружјето од рацете.
Без него, Мрачните Виленици беа мртви.
Бидејќи битката беше речиси изгубена, Малекит ги жртвуваше своите луѓе
во очаен обид да ја уништи армијата на Асгард.
Ние ќе опстанеме благодарение на нивната смрт.
Оваа војна е далеку од завршена.
Малекит беше поразен,
а Етерот исчезна.
Или така само верувавме...
Височество, Етерот, ќе го уништиме ли?
Само кога би можеле, но неговата сила е преголема.
Закопајте го длабоко. Некаде каде што никој нема да го најде.
ТОР: МРАЧНИОТ СВЕТ
Локи. - Здраво, мајко.
Те направив горда?
Те мола, не прави да е полошо.
Дефинирај „полошо“. - Доста!
Сам ќе разговарам со затвореникот.
Навистина не гледам зошто сево ова.
Навистина не си свесен за сериозноста на своите злочини?
Каде и да појдеш, има војна, рушење и смрт.
Слегов на Мидгард за да владеам со луѓето на Земјата како добродушен Бог,
исто како тебе.
Не сме ние Богови, се раѓаме, живееме, умираме, како луѓето.
Плус-минус 5000 години.
Сѐ само заради тоа што Локи сака престол.
Тоа право ми е од раѓање!
Твоето право од раѓање беше да умреш...како дете!
Фрлен на смрзната карпа.
Да не те земев, немаше да бидеш овде да ме мразиш.
Ако заслужувам смрт, нека бидам мртов.
Не дека не ги сакам нашите разговори, туку само...
Не ги сакам.
Фрига е единствена причина поради која си сѐуште жив, а веќе нема да ја видиш.
Остатокот од животот ќе го поминеш во зандана.
А, што е со Тор?
Тој глупак ќе го направиш крал, додека јас гнијам во окови?
Тор мора да гледа да ја исправи штетата која ја создаде ти,
ќе донесе ред во 9-те Светови и потоа,
да, ќе биде крал.
ВАНХАЈМ
Имаме потполна контрола врз ова.
Затоа ли сѐ гори?
Нема на што.
Твој е целиот.
Кронен! Кронен! Кронен!
Здраво.
Го прифаќам твоето предавање.
Некој друг?
Можеби следниот пат треба да почнеме од големиот.
каде сега? – Хогун, мирот речиси завладеа низ 9-те Светови..
Треба да останеш овде со твојот народ, таму кај што ти е срцето.
Асгард може да почека.
Ја имаш мојата благодарност. - И ти мојата.
Хаимдал, кога ќе си подготвен.
АСГАРД
Обезбеден ли е Ванахајм? - Како Норххајм и Риа,
иако побргу би нѝ одело со тебе на чело.
Сигурно мислиш дека сум машина
која треба добро да се подмачка.
Не ми беше тоа намерата.
Прв пат откако Мостот е уништен, 9-те Светови се во мир.
Се потсетија на нашата сила,
а ти ја заслужи нивната почит и мојата благодарност.
Фала.
Сѐ е во ред освен твоето збунето и залутано срце.
Не е заради Џејн Фостер, татко.
Човечките животи се минливи, тие се ништо.
Она што е пред тебе, ти е подобро.
Не ти го кажувам ова како Татко на Сите, туку како твој татко.
Подготвен си. Дојде време да го преземеш престолот.
Прифати го, прослави за она што го доби. Придружи се на своите војници.
Јади и пиј. Опиј се додека слават.
Барем преправај се дека уживаш.
Уште едно!
Порано славеше со недели.
Се сеќавам дека ја славеше битката кај Харагон толку
што за малку ќе започнеше нова.
Првата беше многу забавна.
Пиј со мене.
Сигурно Таткото на Сите нема задача за тебе вечерва.
Не, ова самиот си го зададов.
Не поминува незабележано дека секоја ноќ те снемува.
Постојат 9 Светови.
Идниот крал на Асгард не треба да се фокусира само на еден свет.
Фала за мечот и советот, добра леди Сиф.
ЛОНДОН
Здраво. - Здраво.
Која е твојата приказна?
Зошто мора да има приказна, нема приказна.
Ги помина првите 10 минути од состанокот криејќи се зад менито
кое има три јадења. Пилешко, вегетаријанско и риба.
Џејн, мислам дека има приказна и мислам дека таа приказна
вклучува некој тип?
Комплицирано е.
Сѐуште ли е во твојот живот? - Не, тој...
Си замина. - И јас го доживеав истото.
Заминувањето, тешко е.
Се гледав со една жена и прифати работа во Њујорк.
Накрај, далечината нѝ ја уништи врската. И фактот што...
спиеше со други.
Не! - Со многумина.
Здраво. Може да добиеме малку вино, молан?
Секако, би сакала. - Ричард, ова е Дарси.
Што бараш овде?
Здраво. - Како е?
Значи, одам на работа во лабораторијата / куќата на мајка ти,
очекувајќи дека денгубиш
во пижами и јадеш сладолед опседната знаеш со кој...
Но, не! Облече женска облека,
дури и се истушира, нели? Убаво мирисаш.
Постои ли цел во сево ова, бидејќи мора да постои цел.
Така е. Знаеш за онаа научна опрема на која веќе не обрнуваш внимание?
Можеби повторно ќе сакаш почнеш да обрнуваш внимание.
Заради тоа дојдовме дури овде.
Не работи како што треба. - Тоа и јас го реков.
Тоа и го сторив. Мислев дека ти ќе го сториш тоа
малку повеќе од научна гледна точка. - Сигурно не е ништо. - Да.
Не ми изгледа така.
Сликата на отчитувањето за која Ерик брблаше.
Нашиот пријател Ерик, кој се шекна...
Не го интересира. – Ме интересира. - Мене не ме интересира. Оди си.
Добро.
Кратко, но слатко. - Треба да побара помош.
Мислам дека ќе порачам гргеч. - Гргеч, да, тоа е добро.
Гргеч, гргеч, гргеч...
Гргеч... - Џејн,
можеби подобро да престанеш да повторуваш и да одиш со пријателката.
Забавно беше.
Знаеш што. ќе останам овде и сам ќе изговарам „гргеч“.
Те мразам. - Што? Ти кажав дека е сладок.
Замолчи и вози.
Мора да завртиш на наредното лево.
Кој е тој? - Мојот стажант.
Имаш стажант? - Да.
Здраво, д-р Фостер. Голема чест ми е да работам со Вас.
Добро. Морам да го повикам Ерик.
Сврти десно.
Лево.
Целосно го усовршив возењето во Лондон.
Здраво, Ерик, пак јас. Каде си?
Дојдов овде, бидејќи рече дека си на трага на нешто, а потоа те снема.
Еве ме кај Стоунхенџ
поради она што е интересен развој на настаните денеска.
Повикана е полиција нешто по 11 часот утрово,
откако навидум безопасниот шетач пријде на Стоунхенџ,
а потоа реши да се соблече гол и ефективно да ги
тероризира туристите со помош на научна опрема
додека тврдеше дека сака да ги спаси.
Подоцна, човеков е идентификуван како познатиот астрофизичар д-р Ерик Селвиг
кого полицијата го приведе на сослушување.
Ајде, ова е возбудливо!
Види, стажантот е возбуден. - Иан.
Ти треба ли фазомер? - Не.
Донеси го фазомерот.
Она што личи на тостер. - Знам што е фазомер.
Како да го сменам ѕвонењето на ова чудо?
Астрофизичар со три звања би требало да знае да го промени ѕвонењето.
Зошто ми се јавуваш? – Не сакав да викам. Стажантот вели дека ваму е влезот.
Иан, се викам Иан.
Не сакам да ме избодат во име на науката.
Во ред е, Американци сме!
Треба ли да нѐ сакаат поради тоа?
Тие ќе направат да исчезне. - Шшш!
Деца се.
Полиција ли сте?
Не, научници сме. Јас сум.
Фала. - Само што го најдовме.
Можете да нѝ покажете?
Не изгледа нормално ова.
Каде отиде?
Неверојатно.
Што се случи?
Некогаш се враќаат, некогаш не.
Сакам јас да фрлам нешто.
Џејн, дај ми го чевелот.
Не сум видела вакво отчитување уште од...
Ново Мексико?
Не допирајте ништо!
Дај ми го чевелот.
Тоа беа клучевите од колата?
Дарси!
Етерот нѐ буди.
Повторна Конвергенција.
Доцниш.
Забавата понекогаш е потешка од битката.
Тогаш сигурно едното го правиш погрешно.
Можеби.
Како се ѕвездите? - Сѐуште сјаат.
Одовде можам да видам 9 Светови и 10 трилиони души.
Се сеќаваш што те учев за Конвергенцијата? - Да.
Ги порамнува Световите.
Се приближува, нели?
Универзумот не видел такво чудо уште пред да започне мојата стража.
Неколкумина се свесни за тоа, а уште помалку можат да го видат.
Светот кој е погоден од тоа може да биде опасен.
Навистина е прекрасно.
Не гледам ништо.
Можеби не е тоа убавината која ја бараш ти.
Како е таа? - Твојата смртничка е паметна.
Сѐуште не е свесна, но и таа ја проучува Конвергенцијата.
дури иако... - Што?
Не можам да ја видам.
Џејн... Каде беше по ѓаволите?
Речи ми дека не викна полиција! - Што можев друго?
Да не викаш полиција! - Збудалев. - Ќе викнеш полиција, а тие федералци.
После, SHIELD ќе ја затвори оваа нова Област 51. – Џејн.
Имавме стабилна гравитациона аномалија, слободен пристап.
Единствена конкуренција нѝ беа десетгодишни деца.
Џејн, те немаше 5 часа.
Што?
Чудно.
Типично.
Џејн.
Извини, морав да се уверам дека си вистински.
Навистина чуден ден беше. - Јас сум, Џејн...
Каде беше? - Каде беше ти?
Хаимдел не можеше да те види. - Овде бев, каде што ме остави.
Чекав и плачев, а потоа отидов да те барам.
Рече дека ќе се вратиш. - Знам, но Бифростот беше уништен.
9-те Светови потонаа во хаос.
Беснееја војни, крадците пустошеа.
Морав да го запрам масакрот.
Во споредба со други изговори, твојот и не е така лош.
Но, те видов на телевизија, беше во Њујорк!
Џејн, се борев да те заштитам од опасноста на мојот свет, но...
Погрешив, излегов будала.
Верувам дека судбината нѐ спои.
Џејн, не знам каде беше, ниту што се случило, но ова го знам.
Што?
Знам... - Знаеш?
Што знам? - Што?
Еј!
Ти ли си?
На средина на нешто сме. - Сугурна сум дека ќе нѐ уапсат.
Чувај ја мислата.
Види го ти. Целиот мускулест и така.
Како е вселената? - Добро е.
Извинете. - Вие ли сте Џејн Фостер? - Да.
Го познавате овој човек?
Тој ми е стажант. Стажант на мојата стажантка.
Ова е приватен имот и нелегално сте на него,
многу од вас. Ќе морате со мене.
Џејн. Џејн? - Тор...
Добро ли си? - Што се случи?
Рацете на глава. Тргнете се.
Не ѝ е добро. - Опасна е.
Исто и јас.
Ми треба вооружена единица на местото на инцидентот.
Држи се за мене. - Што правиш?
Срање!
Мораме да го повториме ова.
Здраво.
Добродошла во Асгард.
СВАРТАЛФХАЈМ
Види го моево наследство, Алгрен.
Едвај се сеќавам на време пред светлината.
Нашиот опстанок ќе биде твое наследство.
Асгардијците ќе страдаат, како што страдавме ние.
Ќе го вратам Етерот. Ќе го обновам нашиот свет. И ќе му ставам крај на овој отровен свет.
Што е тоа? - Не мрдај.
Ова не е од Земјата. Што е во прашање?
Не знаеме. Но, нема да ја преживее таа енергија што се насобрала во неа.
Тоа е генератор на квантно поле, зар не?
Тоа е ковачница за души.
Дали ковачницата за души врши трансфер
на молекуларна енергија од едно на друго место?
Да. - Генератор на квантно поле.
Моите зборови се празни, па затоа ги игнорираш?
Болна е. - Смртничка е.
Болеста им е карактеристична одлика.
Ја доведов да ѝ помогнеме. - Не ѝ е местото на Асгард,
како што ни на козата не ѝ е место на трпезата.
Дали само што ме...
Што мислиш ти, кој си? - Јас сум Один, крал на Асгард.
Заштитник на 9-те Светови.
Ааа... Јас сум... - Знам добро која си. Џејн Фостер.
Си му кажал на татко ти за мене?
Има нешто во неа, татко. Нешто што не сум видел претходно...
Нејзиниот свет има исцелители кои ги викаат лекари. Тие нека се позанимаваат со тоа.
Стража, вратете ја во Мидгард.
Не, јас не би ја...
... допирал. Џејн, добро ли си? - Аха.
Невозможно.
Инфекцијата, ја штити.
Не, се брани самата себеси.
Дојдете со мене.
Постојат артефакти кои претходат на вселената.
Она што е во неа, е изгледа едден од нив.
9-те Светови не се вечни.
Имаа своја зора, ќе имаат и самрак.
Но, пред таа зора, мрачни сили, Мрачните виленици,
владееја целосно без пречки.
„Создадени од бесконечни ноќи, Мрачните виленици доаѓаат да ја украдат светлината“.
Ги знам тие приказни. Мајка ми нѝ ги раскажуваше кога бевме деца.
Нивниот водач, Малекит, создаде оружје од темнината,
по име „Етер“.
Додека останатите артефакти често се појавуваат во вид на камења,
Етерот е флуид и постојано се менува. Ја претвора материјата во црна материја.
Бара тело на домаќин, црпи сила од нивната животна енергија.
Малекит сакаше да ја употреби силата на Етерот за да го
претвори Универзумот во темница.
Но, по бесконечно пролевање крв,
мојот татко Бор, конечно победи,
спроведувајќи мир кој траеше илјада години.
Што се случи?
Ги уби сите.
Сигурен ли си?
Се зборуваше дека Етерот е уништен со нив, но Етерот е повторно овде.
Мрачните виленици се мртви.
Пишува ли во твојата книга како да го извадиш од мене?
Не, не пишува.
Световите речиси се порамнети.
Ќе бидеш последен од Проклетниците. - Нека мојот живот биде жртвуван.
Нашиот народ го стори истото, како и ти.
Ќе станеш темнина, Проклетник на ова постоење
додека не те апсорбира.
До тогаш, никаква сила на нашиот непријател нема да може да те запре.
Ќе им ја уништам одбраната и ќе го обезбедам твоето враќање
во воскреснатиот Универзум.
Глумењето надзорник на овие кукавици е испод честа.
Те молам, да беа под тебе, округол пријателе,
сите би биле мртви.
Бидете во линија! - Тргни се!
Один само ми носи нови непријатели.
Колку фино од негова страна.
Книгите што ти ги пратив, не те интересираат?
Толку ли досадно треба да ја поминам вечноста, читајќи?
Направив сѐ што можам да ти угодам, Локи. - Навистина?
Ја дели ли Один твојата загриженост?
Или Тор?
Сигурно е незгодно да слушаш како прашуваат за мене секој ден и ноќ.
Добро знаеш дека твоите постапки те доведоа тука.
Моите постапки?
Верував во лага која цел живот ми ја кажувавте...
Дека сум роден да бидам крал.
Крал?
Вистинскиот крал ги признава своите грешки.
Што е со животите кои ги одзеде на Земјата?
Ситна работа, во споредба со оние кои Один лично ги одзел.
Татко ти... - Не ми е тој татко!
Значи, јас не сум ти мајка?
Не си.
Секогаш знаеш за другите, освен за себе.
Кога дојде по мене, знаеше дека сум во неволја.
Хаимдал те изгуби од вид, те немаше веќе на Земјата.
Како е можно? - Мислам дека и си била и не си била таму.
9-те Светови патуваат во Игдрасил, Мидгард орбитира
како што планетите се движат околу Сонцето.
Секои 5000 години, Световите совршено се порамнуваат.
Го нарекуваме Конвергенција.
За тоа време, границите помеѓу световите стануваат замаглени.
Веројатно пронајде некоја од тие точки.
Имаме среќа што остана отворена.
Штом световите излезат од порамнувањето,
врската ќе се изгуби.
Ми се допаѓа како објаснуваш.
Што ќе биде со мене? - Ќе најдам начин да те спасам, Џејн.
Татко ти рече... - Татко ми не знае сѐ.
Гледај да не те слушне.
Џејн Фостер, ова е Фрига од Асгард, мојата мајка.
Здраво.
Можеби подобро да одиш по скалите, лево.
Занданите.
Локи. - Оди, јас ќе внимавам на неа.
Како да се лутат што се затворени.
Невозможно е да удоволиш на некои суштества.
Вратете се во ќелиите и нема да ви биде ништо. Го имате мојот збор.
Добро, го немате мојот збор .
Пратете чета кај оружарницата. Бранете ја по секоја цена.
Обезбедете го затворот. - Один.
Фрига... Одете!
Мал судир, нема што да се плашите.
Никогаш не си знаел да лажеш.
Води ја во својата соба. Ќе дојдам кога ќе биде безбедно. – Чувај се.
По сѐ што преживеав, мојата кралица уште се грижи за мене.
Преживеа само затоа што се грижев за тебе...
Слушај.
Прави како ќе ти кажам. Без прашања. – Во ред, госпоѓо.
Не отстапувајте, луѓе. Останете!
Престолот на Асгард е уништен! Заштитете го кралот!
Бидете на штрек луѓе, бидете на штрек!
Фрига.
Отстапи, створение.
Можеби ќе успееш да преживееш. - Сум преживеал и полошо, жено.
Кој си ти? - Малекит.
И сакам да го земам она што е мое.
Зеде нешто, дете.
Врати го.
Вештерко!
Каде е Етерот? - Никогаш нема да ти кажам.
Ти верувам.
Универзумот ротира во циклус од 5000 години.
И штом ќе влезе во циклусот, сите Светови се порамнуваат.
Замислете ова да е нашиот свет и...
Фала. Ова е друг свет. Вообичаено е да се одвоени.
Но, за време на порамнувањето, сѐ е поврзано.
Сите 9 Светови. Сите 9 Светови поминуваат еден низ друг.
Гравитацијата, светлината, дури и материјата се судираат од еден свет со друг.
Но, ако нам ни се случи тоа сега, исходот би бил катастрофален.
Моите гравиметриски параметри можат да ја стабилизираат
средишната точка на Конвергенцијата.
Овојпат, порамнувањето
и сите останати светови само би нѐ одминале.
Прекрасно е.
Едноставно е. Има ли прашања?
Да, може да си го добијам чевелот?
Оздрави. Ќе ти треба сила да го вратиш Етерот.
А, кога ќе се разбудиш, сите ќе ги убиеме.
Џејн Фостер.
Треба да појде со нас.
Уште не можеме повторно да ги ставиме штитовите на палатата.
Нашата артилерија не може да ги открие
дури ни Хаимдал не може да ги види.
Кралу, без одбрана сме.
Таа ти е затвореник сега?
Оставете нѐ.
Не сакам да се расправам со тебе.
Ниту јас со тебе,
но планирам да тргнам по Малекит. - Етерот е кај нас.
Малекит ќе дојде кај нас. - Да, а тој ќе нѐ уништи.
Ја преценуваш моќта на овиа суштества.
Не, ги ценам животите на нашите луѓе.
Ќе ја однесам Џејн во Мрачниот свет,
и ќе ги избркам непријателите од Асгард.
Кога Малекит ќе го извлече Етерот од Џејн,
Етерот ќе биде незаштитен и ранлив.
Ќе го уништам и Етерот и него.
Ако не успееш,
ризикуваш ова оружје да падне во рацете на непријателот.
Поголем ризик е ако не преземеме ништо.
Неговиот брод во моментов може да е над нашите глави,
а нит не би ни знаеле. - Ако, и кога ќе дојде,
неговите луѓе ќе паднат од страна на 10000 асгардиски сечила.
Колку наши ќе паднат од нивните? - Колку што ќе биде потребно!
Ќе се бориме...
до последниот асгардиски здив.
До последната капка асгардиска крв.
Што те прави тогаш различен од Малекит?
Разликата е во тоа, синко, што јас ќе победам.
Џејн не ми одговара на повиците. Ерик не ми одговара на повиците.
Глупиот SHIELD не ми одговара на повиците.
Што е тоа SHIELD? - Тајна.
Здраво, Ерик, пак е Дарси. Тор се врати.
Ја одведе Џејн на Асгард.
И не сум сигурна што да правам сега.
Оваа недела се случи нешто необично
кога астрофизичарот д-р Ерик Селвиг
познат по учеството во инвазијата на вонземјани во Њујорк,
трчаше гол низ Стоунхенџ. - Дарси, дојди да го видиш ова.
Твојот пријател Ерик, како се презиваше?
...гол и почна да вика на посетителите на историскиот локалитет.
Потоа е однесен во притвор заради психолошка евалуација.
Полицијата и понатаму одбива да потврди...
Не беше во воениот совет на Один.
Бифрост е затворен по заповед на татко ти.
Никој не може да дојде, ниту да замине.
Се соочуваме со непријател кој дури и за мене е невидлив.
Од каква корист е таков стражар?
Малекит ќе се врати, го знаеш тоа.
Ќе ми треба твојата помош.
Не можам да ги игнорирам кралските заповеди.
дури ни поради тебе. - Не ни барам.
На Световите им треба силен и неоспорен Татко на Сите,
без разлика дали е таков или не.
Но, тој е заслепен, Хаимдал,
обземен од омраза и болка. - Како и сите ние.
Јас размислувам доста трезвено.
Ризикот е преголем.
Сѐ што ќе преземеме отсега е ризично.
Не постои друг начин.
Што сакаш од мене?
Она што ќе го побарам од вас е велепредавство.
Успех ќе нѐ доведе до егзил, а неуспех, до смрт.
Малекит знаеше дека Етерот е тука.
Може да му ја почувствува моќта.
Ако не преземеме ништо, пак ќе се врати по него,
Но, овојпат ќе го уништи Асгард.
Мора да ја тргнеме Џејн од овој свет.
Бифростот е затворен, а Тесарактот е заклучен во трезорот.
Постојат други патишта за излез од Асгард,
но, само неколкумина ги знаат. - Всушност... само еден.
Не.
Тор.
По сево ова време, сега доаѓаш да ме посетиш.
Зошто?
Дојде да се насладуваш?
Да ми се потсмеваш? - Локи, доста.
Престани со илузиите.
Сега ме гледаш, брате.
Страдаше ли таа?
Не дојдов да ја делиме болката.
Наместо тоа, ти нудам прилика за далеку побогат сакрамент.
Продолжи. - Бараш одмазда исто како мене.
Помогни ми да побегнам од Асгард и ќе ти го дадам тоа. Одмазда.
А потоа, оваа ќелија.
Сигурно си крајно очаен
штом бараш помош од мене.
Зошто мислиш дека можеш да ми веруваш? – Не ти верувам.
Мајка нѝ ти веруваше.
Треба да знаеш кога имавме несогласувања во минатото,
го правев тоа со трошка надеж дека брат ми е сѐуште тука некаде.
Таа надеж веќе не постои да те заштитам.
Предај ме и ќе те убијам.
Кога тргнуваме?
Ќе те предаде. - Ќе се обиде.
Ова не е типично за тебе, брате.
Толку тајно.
Сигурно не сакаш да излезеш насила?
Ако не замолчиш, можеби и ќе направам така.
Добро. Како сакаш, дури не сум ни овде.
Подобро ли е вака? - Барем друштвото е подобро.
Сепак, можеме да бидеме помалку сомнителни.
Брате, изгледаш заносно.
Нема да боли помалку да те убијам во овој облик.
Добро. Можеби повеќе сакаш некој од твоите нови пријатели,
со оглед дека изгледа многу ги сакаш.
Вака е многу подобро.
Костимот е премногу... Тесен. Но, самодовербата...
Можам да почувствувам како навира правдата!
Сакаш да водиме возбудлив разговор за вистината?
Честа? Патриотизмот? Бог да ја благослови Амер...
Што е?
Можеше да ми дадеш барем оружје.
Мојата кама, што било.
Конечно, разум.
Мислев дека сакаш трикови.
Што тогаш? Твојата прекрасна смртничка ја чува легија Асгардијци,
кои ќе те видат на километри. - Нема јас да одам по неа.
Не сум гладна.
Добро, да одиме.
Ти? – Јас сум Локи. Можеби си чула за мене. – Тоа ти е за Њујорк.
Ми се допаѓа. - Што со Один?
Се заколнав да го известам
за злочини против Престолот.
Ме повика заради нешто итно.
Што е? - Предавство, господару. – Од кого?
Од мене.
Кралу, смртничката ја грабнаа.
Запрете го Тор. Сите средства ви се дозволени.
Ене ги. Фатете ги. На моја заповед.
Јас ќе ги задржувам Води ја.
Фала.
Ако го предадеш, ќе те убијам.
И мене ми е мило што те гледам, Сиф.
Да претпоставиме дека Локи ќе ти помогне
и ја ослободиш смртничката,
што добро би нѝ донело тоа нам? Сите би биле мртви
штом стапнеме надвор од палатата.
Затоа, пријателе, нема да бегаме пеш.
Ќе ти обезбедам време колку што можам.
Фала, пријателе.
Ако само помислиш да го предадеш...
Ќе ме убиеш? Очигледно, ќе мора да чекаш на ред.
Мислев рече дека знаеш да управуваш со ова.
Реков, колку тешко би можело да е.
Во бродот се. Одете во бродот.
Што и да правиш, брате, предлагам да побрзаш.
Замолчи, Локи.
Мора да си пропуштил нешто. - Ги притискам сите копчиња.
Не удирај, притисни нежно.
Нежно притискам. Не работи!
Фатете го! Фатете го!
Мислам дека промаши еден столб. - Замолчи!
Зошто не дадеш да преземам? Јасно е дека сум подобар пилот.
Така ли? Кој од нас всушност може да лета?
О, Боже. Мртва ли е? - Џејн?
Добро сум.
Ниту збор.
А, сега нѐ следат.
А, сега пукаат на нас! - Фала на објаснувањето.
Воопшто не привлекуваш внимание!
Браво. Само што го обезглави дедо ти!
Ова е прекрасно. Неверојатна идеја.
Да го украдеме најголемиот и највоочливиот брод во вселената
и да побегнеме со него.
Летаме по градот, удираме во сѐ на што ќе наидеме, сите да нѐ видат.
Брилијантно, Тор! Навистина брилијантно!
Гледам дека времето во затвор
не те направило помалку еластичен, Локи.
Ме излажа.
Импресиониран сум. - Мило ми е што си задоволен.
Сега исполни го ветувањето и одведи нѐ по твојот таен пат.
Фандрал. - Во ред.
За Асгард!
Ништо посебно, момци.
Локи. - Да беше лесно, сите би го правеле.
Луд ли си? - Можно е.
Мораме да нападнеме сега.
Не.
Асгард е безначаен.
Етерот го пронајде патот кон дома.
Што сѐ би можел да сторам со силата што тече низ тие вени.
Би те обзела. - Добро се држи,
засега. – Таа е силна на начин кој ти никогаш не би го знаел.
Опрости се. - Не денес.
Денес, утре, за 100 години, не е важно. Момент е во прашање.
Никогаш нема да бидеш подгтвен. Единствената жена чија љубов ја освои
ќе ти се одземе. - Ќе те задоволи ли тоа?
Задоволството не е во мојата природа. - Ни предавањето не е во мојата.
Одинов сине... - Не, не сум само Одинов.
Мислиш дека само ти ја сакаше мајка нѝ?
Ја научи нејзината магија, но јас ја стекнав нејзината доверба.
„Доверба„? Тоа ли ѝ беше последниот израз на лицето?
Доверба? Кога дозволи да умре? - Од каква помош беше ти во ќелијата?
Кој ме стави таму? Кој ме стави таму? – Добро знаеш!
Добро знаеш!
Таа не би сакала да се караме.
Не би била ниту изненадена.
Камо среќа да можев да ти верувам...
Верувај му на мојот гнев.
Ќе мора да се потпишете за работите на Вашиот татко, господине Селвиг.
Што? А, да. Татко ми, доктор Ерик Селвиг.
Машки кафеав кожен паричник, привезок со 3 клуча.
Препишани лекови. Неколку.
И... - Ерик.
Овие. - Да, тие.
Фала Богу.
Ерик.
Да? - Јас сум, Дарси.
Дарси.
Толку ми е мило што те гледам. - И ти ми недостасуваше.
Како ме пронајде? - Бевте гол на телевизија.
Добро, мора да одиме. Имаме многу работа.
Сега станува чудно.
Не треба да водам сметка за вакви нешта.
Не ме плаќаат доволно. Не ме плаќаат, точка.
Патем...јас сум Иан. Стажант на Дарси.
Ни мене не ме плаќаат. Добро ли сте?
Бог ми беше во мозокот. Не го препорачувам тоа.
Д-р Селвиг, инструментот ви испушта звук.
Порано се случува, одошто пресметав.
Малку само, што тоа се случува?
Птици? Птици се случуваат? - Сколовранци. Се нарекува мурмурација.
Како дете татко ми ме водеше да гледам птици.
Бубалицо. - Погледнете!
Каде отидоа?
Што беше тоа по ѓаволите? Што се смееш?
Ништо не е поохрабрувачки од сознанието дека светот е полуд од тебе.
Водете ме во лабораторијата на Џејн.
Џејн.
Малекит.
Добро, подготвена ли си? - Јас сум.
Знаеш ли дека ќе загинеме заради твојов план? – Можно е.
Уште не ми веруваш, брате? - Би ми верувал ли ти?
Не.
Тор!
Не!
Мислиш ли дека навистина ми беше гајле за Фрига?
Или за кој било од вас?
Сакав само ти и Один да сте мртви под моиве нозе!
Малекит!
Јас сум Локи од Јотунхајм, и ти носам подарок.
Само едно барам за возврат.
Добро место од каде ќе гледам како гори Асгард.
Тој е непријател на Асгард.
Погледни ме.
Локи, сега!
Не!
Ќе се видиме во Пеколот, чудовиште.
Не, не, не...
Будало, не слушаше. - Знам.
Јас сум будала. Будала сум.
Остани со мене, во ред?
Жал ми е.
Жал ми е, жал ми е.
Не е важно.
Во ред е. Ќе кажам на татко што направи овде денес.
Не го направив тоа за него.
Не!
Ќе го ослободи Етерот.
Не само на Асгард или на ѕвездите. Малекит ќе уништи сѐ.
Како, Џејн, како?
Го видов на Земјата. Зошто би одел таму? - Конвергенцијата.
Боже. Ништо од ова немаше да се случи да не го најдев Етерот.
Тогаш Малекит уште порано ќе го имаше.
Го најдов барајќи те тебе. - Џејн...
Сега сме заробени овде.
Не сум јас.
Ало? – Здраво, Џејн. Ричард овде.
Ричард, каде си? - Уште сум во канцеларијата.
Денеска беше лудо. - Боже. Ова е неверојатно.
Навистина? Уживав во ручекот и покрај тоа што ништо не нарача ти.
Како имам мрежа овде? – Не е згодно сега? Да те побарам подоцна?
Не, те молам, што и да правиш, не прекинувај.
Добро тогаш. Се прашував сакаш ли повторно да се обидеме?
Можеби вечера наредниот пат? - Да, да, да...
Само остани на линија, ок? - Добро.
О, Боже!
Прекинувам ли нешто? - Не, никако.
Ајде! – Се губиш. Во тунел ли си? – Застани, каде?
Ало? – Зошто овде ма толку чевли?
Само ќе ѝ пратам СМС.
Па, кој е Ричард? - Сериозно?
Џејн, не можеш само така да заминеш! Целиот свет полуде.
Сѐ што видовме се шири.
Беше на забава? - Ерик?
Џејн, колку прекрасно.
Си била на Асгард. - Каде ти се панталоните?
Вели дека подобро размислува така. - Ќе ми треба сѐ што си дознал.
Гравиметрија, аномалии, сѐ. - Добро. – Добар ли си, Ерик?
Не доаѓа брат ти, нели? - Локи е мртов.
Фала Богу.
Сакам да кажам...Жал ми е. - Фала.
Простете ми, господару.
Се вратив од Мрачниот свет со новости.
Тор? - Нема траги од Тор,
ни од оружјето, но...
Што?
Најдовме тело.
Локи.
Малекит ќе го активира Етерот таму каде што се спојуваат 9-те Светови.
Засилувајќи го ударот на оружјето. Со секој додатен свет
неговата сила ќе се зголемува експоненцијално,
тоа би имало влијание врз Универзумот.
Но, порамнувањето е привремено. Мора да биде на вистинско место во вистинско време.
А, како да знаеме каде е? - Ќе ги следиме упатствата.
Се случило и пред илјадници години. Древните луѓе биле тука и виделе.
Сите големи градби... На Маите, Кинезите, Египќаните...
Ги искористиле гравитациските ефекти предизвикани од Конвергенцијата.
Нѝ оставија карта.
Стоунхенџ...
Сноудон, Грејт Орм.
Сите координати нѐ водат...
овде.
Гринич. – Границите помеѓу световите речиси нема ни да постојат.
Законите на физиката ќе полудат.
Зголемувањето и намалуваето на гравитацијата, просторната екструзија.
Ќе се распадне самата суштина на реалноста.
Подобро да облечам панталони.
Фокусирај се, ова е важно. Ќе ги расместиме наоколу.
Џејн и Ерик ќе ги активираат од кулата.
Залепени се.
Знаеш ли воопшто за што служи тоа?
Не. - Не знам ни јас.
Ајде! Ајде! - Добро.
Срање.
Немаше потреба да доаѓаш толку далеку, Асгардијецу.
Смртта наскоро ќе дојдеше по тебе.
Не од твои раце. – Твојот Универзум не требаше ни да постои.
Твојот свет и твоето семејство ќе бидат збришани!
Нѝ снемува време. - Речиси сум готова.
Сигура си дека ќе функционира? Овие апарати детектираат анималии,
не ги предизвикуваат. - Ајде.
Ајде, Дарси.
Со сета сила која ја имаш, мислев дека посилно ќе удираш.
Готово.
Конвергенцијата ќе го достигне максимумот за седум минути.
Тоа значи дека треба да го задржуваме Малекит 8 минути.
Добро. Подобро фати се за нешто.
Ова е супер. Како го направивте тоа?
Гравитационите полиња вршат интеракција со слабите точки меѓу световите
создавајќи... - Среди го типот со мечот!
Да одиме.
Што се случи по ѓаволите?
Да бегаме!
Што правите? Мора да бегате одовде! Веднаш!
Се шегуваш, нели?
Тое е надвор и замавнува со чеканот и сѐшто се случува.
Потврдувам дек бродот е непријателски. - Потврдено, бродот е непријателски.
Имате дозвола за напад. - Примено, проектилите се оперативни.
Проектилите испукани.
Проектилите ја промашија целта. Повторувам, целта е промашена.
Губам контрола. СОС! СОС! Останав без контрола.
Што правиш? - Останав без конекција.
Џејн! Ајде!
Добро си? - Ми го спаси животот.
Да, изгледа.
Дарси? - Џејн!
Иан! - Селвиг!
Мја мја!
Како да стигнам до Гринич? - Со овој воз, на третата станица.
Извинете. Извинете.
Нема време. - Џејн. Џејн!
Тор!
Задоцнивме.
Конвергенцијата е на максимум.
Можат ли тие чуда да го запрат? - Не одовде.
Не можеме да пријдеме доволно близу.
Јас можам.
Малекит.
Се враќа темнината, Асгардиецу!
Дојде да го гледаш крајот на Универзумот?
Дојдов да го прифатам твоето предавање.
Мислиш дека можеш да го запреш ова? Етерот не може да биде уништен.
Но, ти можеш.
Тор! Не.
Џејн!
Сите ли се добро?
Ќе се врати.
Освен ако, знаеш, минатиот пат го немаше околу 2 години.
Само два дена поминаа, па...
Рече ли нешто пред да замине?
Да, мораше да среди нешто со татко му.
Изврши предавство додека бегавме наваму.
Еднаш рече дека нема да има помудар крал од мене.
Згреши. Порамнувањето ги спои сите светови.
Сите ја видоа твојата подготвеност да го дадеш животот за да ги спасиш.
Што може Асгард да му понуди на својот нов крал за возврат?
Својот живот.
Татко, не можам да бидам крал на Асгард.
Ќе ги штитам Асгард и сите светови до последен здив,
но, тоа не можам да го правам седејќи на Престолот.
Локи и покрај својата сериозна нестабилност,
го разбираше владеењето на начин на кој јас никогаш нема.
Бруталност, жртвување. Тоа те променува.
Попрво би бил добар човек, отколку одличен крал.
Го слушам ли син ми или жената која ја сака?
Кога ти зборуваш, зар никогаш не го слушам мајчиниот глас?
Не е ова поради Џејн, татко. Не знае таа што дојдов овде да ти кажам.
Забрани ми да ја видам или речи дека може да владее покрај мене.
Нема тоа ништо да промени. – Едниот син премногу го сакаше Престолот,
другиот не сака да го презеде.
Ова ли е моето наследство? - Локи умре чесно.
Ќе се трудам така и јас да живеам. Нели е доволно такво наследство?
Тебе ти припаѓа, ако си достоен за него.
Ќе се трудам да бидам.
Не можам да ти дадам благослов, ниту да ти посакам среќа.
Знам.
Дури и да сум горд на тоа каков станал син ми,
нема да ти го кажам.
Само ова можам да ти го кажам од срце:
Оди, сине мој.
Фала, татко.
Не.
Тебе ти фала.
Ви го претставувам,
Танелир Тиван, Колекционерот.
Асгардијци. Чест ми е.
Знаеш зошто сме овде.
Секако.
Но, ако смеам да прашам:
Зошто не го чувате на безбедно во сопствениот сеф?
Тесарактот е веќе на Асгард.
Не е разумно да чуваме два Камења на Вечноста еден до друг.
Доста паметно.
Ве уверувам
ќе биде потполно сигурен
Овде
во мојата колекција.
Гледај да е така.
Еден пронајден,
уште пет.