Jefferson dostaje lanie, ale nie odpuszcza.
LOS ANGELES, KALIFORNIA
Nie wie, co to „kapitulacja”.
Jeśli nie przestanie, dowie się, co to jest „nokaut”,
a także „wstrząs mózgu”.
Nie możesz z nim boksować! Co ty wyprawiasz?
Podniósł się! To mogło być sześć cali!
- Nie wiadomo! - Boże, stary.
Boże, co to jest?
Uciekaj!
Nie możesz!
Spadaj!
Co się stanie?
- Trafił prawym hakiem. - Marks.
Co słychać?
Tak, jak leci?
Nie ma sprawy.
O której mamy się spotkać?
Jutro o 13 w szatni?
Nie ma sprawy.
Zbiorę wszystkich i...
Nie rozmawiałem z Mikiem.
Może z osiem miesięcy, odkąd został zwolniony.
Mogę ściągnąć Baileya i Robinsona.
Obaj się wycofali i mieli...
O ile wiem,
Mike nie ma licencji.
Z całym szacunkiem, to chyba...
Tak. Rozumiem.
Zbiorę wszystkich jutro o 13, włącznie z Mikiem.
Zrozumiałem. Dobrze.
Porozmawiajcie ze swoim premierem.
Przekażcie mu, że teraz ja tu rządzę.
Premier nie będzie z panem negocjował.
Ale jeśli puścicie moją rodzinę...
możecie zrobić ze mną, co chcecie.
W porządku, skarbie.
Nie jestem durniem.
Jesteś zbyt ważny dla rządu.
Dobre oko.
Stój, Movladi!
Zabiję go, przysięgam!
Powinienem cię sprzątnąć, chory draniu.
Nie!
Movladi! Marco!
Jego młodszy brat Marco. I co teraz?
Zabiję go.
Zabiję!
Może sprzątnę jego zamiast ciebie? Co ty na to?
- Powinniśmy go puścić. - Co?
Movladi.
Wiesz, jak to się skończy.
Załatwmy to inaczej, dobra?
Za tobą jest wyjście.
Przekażesz nam zakładników,
a my tobie brata,
wyjdziesz stąd i nikt nie zginie.
- Umowa stoi? - To gówniany układ.
Mieliśmy uratować zakładników.
Zabijemy ich kiedy indziej.
Puścić go, by zabił więcej niewinnych ludzi?
Tylko siłą możemy to załatwić.
Tylko to zrozumieją.
- Przestań myśleć swoim... - Odsuń się, to rozkaz!
Puść ich, bo twój brat zginie.
Najpierw puśćcie Marco.
Sprzątnąć ich.
Dobra robota, Meredith.
Trafiłam go prosto w głowę!
Nie muszę się już martwić tymi szumowinami.
Będę jak Charles Bronson: „Popraw mi humor, skurwielu”.
Wolałbym tego nie słyszeć, ale niech będzie. Wyrabiasz się. Tym razem trafiłaś w tarczę.
Mogę przeskoczyć na karabiny maszynowe
albo te AK-47?
Trafiasz w tarczę. To dobry start.
- Prawda? - Może jeszcze...
spędzimy trochę czasu z tym gościem?
- Dobrze. - A potem...
pogadamy o przeskoczeniu
na działka automatyczne.
Dobrze. Walnęłam z grubej rury.
- Jasne. - Z grubej rury, czaisz?
- Taka gra słów. - Tak.
Mike, twoja kolej.
Jestem zajęty. Wyślesz kogoś innego?
Pytał konkretnie o ciebie.
Do tego potrzebna ci będzie luneta.
Może.
Masz ją w biurku, za którym się chowasz?
Co u Angie i dzieciaków?
Carly wypadł pierwszy ząb.
Trevor wreszcie jeździ bez kółek pomocniczych.
A Angie...
Angie w zeszłym tygodniu poszła na lunch z Beth.
I jak się ma?
Cholera, nie wiem, brachu. Sam ją zapytaj.
To twoja żona.
Nikogo nie odtrącam, ale...
- Trzeba było mnie posłuchać. - Zadzwoniłem.
Nie, Mike. Nie chodzi o telefon.
Chodzi o odruch. Jesteś furiatem.
Zawsze taki byłeś. Jak ojciec.
- Chcesz go w to mieszać? - Tak, bo jak ojciec
zabiłeś faceta.
Avery zbiera ekipę i chce, żebyś był w moim zespole.
- Mam teraz wolne. - Przywracają cię.
Odprawa o 13. Przyjdź.
To rozkaz.
Jesteś furiatem.
Zawsze taki byłeś. Jak ojciec.
- Chcesz go w to mieszać? - Tak.
Tak, bo jak ojciec zabiłeś faceta.
KWATERA NAVY SEALS
Rozumiem stwierdzenie „miłość od pierwszego wejrzenia”,
ale skąd wiesz, że ta laska w ogóle istnieje?
Masz jedno zdjęcie.
Istnieje.
Hej, poruczniku.
Widziałeś kiedyś tę tajemniczą
Litwinkę Thorpe'a?
Ona jest z Łotwy.
I nie jest moją dziewczyną.
Czyli jeszcze się za nią nie wziąłeś?
Przyjdzie na to czas.
Wyjaśnij mi coś.
Spotykasz się z komunistką z jakiejś dziury,
którą uważasz za prawdziwą, bo masz jedno zdjęcie,
ale nie miałeś odwagi, żeby coś z tym zrobić?
Przyjdzie na to czas.
Żal mi ciebie, Thorpe.
Naprawdę.
Być może będziesz
pierwszym specjalsem w historii, który umrze jako prawiczek.
Chyba że nie gustujesz w dziewczynach,
co byłoby nawet...
Specjalsi sprzyjają teraz integracji.
Zgadza się.
Zawsze mi się przyglądasz, gdy ćwiczę.
Taka dygresja.
Nie winię cię za to.
Twoje shaki proteinowe są nafaszerowane sacharyną.
- Chryste Panie, nie. - Sztuczne słodziki to nie przelewki.
Te składniki silnie uzależniają.
Gdy dano wybór szczurom,
wybrały sztuczne słodziki zamiast kokainy.
To znaczy kokainę.
Poza tym...
Wystarczy.
Jako zawodowy medyk
powinieneś bardziej dbać o zdrowie.
Ten blender to jakiś złom.
Durne internetowe recenzje.
Poruczniku, co to za akcja?
Po co te tajemnice?
Są tylko dla wtajemniczonych.
Co za bzdury.
Mam dość
tych sztywniaków z CIA,
którzy nie mają jaj, żeby utrzymać joystick,
a pouczają nas, jakbyśmy nie znali się na swojej robocie.
Chris.
Sir!
Mieliśmy przyjść o 13.
Panowie chcieli zobaczyć, gdzie pracujecie.
Agencie Maddox, to porucznik Marks, jeden z naszych asów.
Panowie, to agent Maddox i agent Reed.
Będą przyglądać się waszej odprawie.
Z której agencji?
CIA, NSA?
Siadajcie.
Chris.
Przepraszam.
Proszę tego nie dotykać.
Chris, mamy rozkazy od samego prezydenta.
Miało być ich czterech.
Chris, gdzie twój brat?
Wątpię, czy się pojawi.
Może ściągnę kogoś innego, na przykład Robinsona albo Baileya?
Nie.
Znam twojego brata tak dobrze jak ciebie.
Nie będzie siedział bezczynnie, gdy go wołają.
Z całym szacunkiem,
Mike bardzo się zmienił.
On ma rację.
Przybyło mi parę kilo.
- Mike, jak się masz? - Hej, Thorpe.
Zostawiłeś balkonik na zewnątrz, dziadku?
Cały Jones.
- Panie dowódco. - Dobrze cię widzieć.
Słuchajcie, zaczynamy zebranie.
Przekażę głos tym dżentelmenom.
To moi najlepsi ludzie.
Znają się na rzeczy.
Amerykański oddział Navy SEALs.
Najlepsi z najlepszych.
Mam nadzieję, że wrócą w takiej samej formie.
Przekażemy wam, co wiemy.
Widzicie tajną amerykańską bazę,
która znajduje się w lasach na Kaukazie.
Zamknięto ją wraz z końcem „zimnej wojny”.
Trzy miesiące później przeniósł się tam nasz wywiad
i wznowił tajne działania.
To niewielki region. Nie wiedziałem, że tam wróciliśmy.
Dlatego to tajne.
- Trafiony. - Zamknij się, Jonesy.
- To wszystko? - Spokój, czubki.
Z bazą urwał się kontakt.
Od 12 godzin
nie ma z nikim kontaktu.
Trzeba się wiedzieć dlaczego.
Mogły ją zająć
jakieś wrogie siły?
Mało prawdopodobne.
To nagranie z naszego drona.
Na terenie bazy pracowało
100 naukowców, inżynierów i ochroniarzy.
To zdjęcie zrobiono i 14.36.
A to o 14:37.
Dokąd pojechali?
Chcecie powiedzieć, że w ciągu minuty
zniknęło sto osób?
Tak właśnie się stało.
Może urwali się
na ostre czwartkowe picie?
Słyszałem, że w tej okolicy są ogniste barmanki.
Może potraktuj to bardziej poważnie.
Bosmanie Jones,
lub jak wołają na ciebie twoi tępi kumple, Jonesy.
Dwa przypadki niesubordynacji.
Nagany za niewłaściwe sprawowanie.
A także najwięcej opatrzonych rannych
w historii oddziałów specjalnych.
Gdy jesteś na polu walki i oberwałeś w dupsko,
lepiej mieć go pod ręką.
Zakładając, że czasem ruszacie do akcji.
Słuchajcie, dupki.
Gdy osobiście rozmawiałem z prezydentem,
polecił was do tej akcji.
Powiedziałem mu, że takie piwożłopy, koksiarze
i popaprańcy nie mają kwalifikacji.
Chciałem tam wysłać zawodowców.
Ale on wybrał was.
Może przez to,
że dwa lata temu uratowaliśmy życie jego córki.
Mam to centralnie w dupie!
Chcę wiedzieć, co się stało w tej bazie.
Nad czym pracowali?
To tajna placówka na uboczu,
więc co w niej ukrywają?
Technologię wojskową, nielegalne badania?
To... tajne.
Ale to też macie zabezpieczyć.
Czyli mamy się udać to tajnej jednostki,
zbudowanej do tajnych działań,
i zgarnąć waszą tajną zabaweczkę,
zanim więcej ludzi rozpłynie się w tajnym powietrzu?
- Zgadza się. - Dowódco, to jakaś bzdura.
Skoro nie wiemy, co to jest,
skąd mamy wiedzieć, że to znaleźliśmy?
Jeśli to znajdziecie...
będziecie wiedzieć.
Studiujesz teren?
To nie ty mawiałeś,
że nie poznasz terenu, dopóki na nim nie stoisz?
Jest dużo więcej niewiadomych niż sam teren.
Cała ta operacja to wielka niewiadoma.
Ukrywają przed nami wiele rzeczy.
Żebyś wiedział.
Ale taka robota.
Trzeba wykonać misję i wrócić bezpiecznie do domu.
Trudniej to zrobić, gdy masz niepełne informacje.
Chryste, trzeba coś wiedzieć.
Posłuchaj.
Musimy sobie jedno wyjaśnić,
zanim stąd wyjdziemy.
To mój oddział, Michael.
Zrozumiano?
Mam gdzieś, ile cię łączy z chłopakami.
Nie pozwolę, żebyś olewał strukturę dowodzenia.
Masz trzymać nerwy na wodzy.
Jasne?
Tak jest, poruczniku.
Dobrze. Szykuj się.
LAS WAŁTOWSKI, KAUKAZ
Słuchajcie.
Jesteśmy pół kilometra od celu.
Ja z Mikiem zostaniemy tutaj.
Wy idźcie naokoło, podejdźcie od zachodu
i zabezpieczcie teren.
Tak jest.
Ej. Wszystko dobrze?
Tak.
To się ogarnij. Potrzebuję cię tu.
- Dziwne, prawda? - Co takiego?
Że Chris jest porucznikiem, a Mike jest na naszym szczeblu.
Nikt nie jest na moim szczeblu,
ale wiesz, o czym mówię. Chyba tak.
- Nie zastanawia cię to? - Nie wiem.
Obaj mają swoje racje.
Bardziej martwi mnie to, co trzymają w tej bazie.
Rząd zawsze ukrywa jakiś szajs.
Ale wiesz, że pracujesz dla rządu?
To co innego.
Blogi spiskowe zawsze piszą o mrocznych eksperymentach.
Inżynieria wirusów.
Rozszczepianie cząstek.
Teraz trochę popłynę. Guma, która nie traci smaku...
Skoro o tym mowa,
wiedziałeś, że to tu wynaleziono gumę?
Ludzie zbierali żywicę z drzew.
Thorpe, tylko nie to.
- A potem ją żuli. - Nie chcę słuchać
- twoich bzdurnych ciekawostek! - Żywica, zwana chicza,
nadal występuje w gumie.
Stąd wzięła się nazwa Chiclets.
Baby ci trzeba.
To jakiś absurd, że wchodzimy za dnia.
Gdy prezydent każe iść, to idziemy.
Przedostaniemy się tam dwójkami,
żeby osłaniać tych tępaków.
Zdecyduję, kiedy tam wejdziemy.
Według szyldu była tu fabryka perfum.
Wyczuwam tylko ściemę.
Słyszysz?
Nic nie słyszę.
Właśnie.
Dlatego wydało mi się to dziwne.
Nie ma zwierząt ani ptaków.
A nawet cholernych komarów.
Nawet jeśli kiedyś coś żyło w tej dżungli, zniknęło.
Opowiesz to swojemu psychologowi.
Jonesy, Thorpe, gdzie jesteście?
Zabezpieczamy teren, poruczniku.
Zrób rozpoznanie.
- Jesteśmy sami. - Przyjąłem.
Dobra, panowie.
Idziemy od przodu.
Widzę coś, co wygląda na hol.
- Wchodzimy od przodu? - Właśnie tak.
To amatorszczyzna! Chodźmy od tyłu.
- Jaja sobie robisz? - Skądże!
- Przestań, Mike. - Niby z czym?
Nie, Mike, te ciągłe narzekania i kłótnie...
Nie znoszę, gdy rodzice się kłócą.
Michael, to moja misja. Robimy ją po mojemu.
Jeśli ci się nie podoba, zabieraj dupę w troki.
Ostrzegałem cię.
Jak już mówiłem,
wchodzimy od frontu. Nie wychylać się i zachować spokój.
Idziemy.
Panie przodem.
Jonesy, sprawdź promieniowanie.
Lekko powyżej normy,
nieco poniżej „zaraz odpadnie ci kutas”.
Bezpiecznie.
Thorpe, zadzwoń do drzwi.
Otwarte.
Idziemy!
Dalej!
Wy też nie widzicie martwych naukowców?
Potwierdzam.
Kolesie z CIA nie żartowali.
Tak.
I tak tego nie kupuję.
Stu naukowców nie zniknęło, ot tak.
Musi być jakiś schron, ukryta piwnica
- albo inna kryjówka. - Wszyscy w 60 sekund?
Spójrzcie na to.
Pancerne drzwi. Zaawansowana technologia.
Pokryte stopem magnezu. Zatrzymałyby całą armię.
Tak.
Chyba że wszystko wydarzyło się tak szybko,
że nie mieli czasu ich zabezpieczyć.
Albo nie zdążyli nawet wystrzelić.
Nie ma śladu wtargnięcia.
NIEUPOWAŻNIONYM WSTĘP WZBRONIONY
A może źle kombinujemy.
Może nikt się tu nie dostał z zewnątrz.
Może coś się sypnęło od środka.
Szukajmy dalej.
Jonesy, Thorpe, idźcie na lewo.
My z Mikeyem pójdziemy na prawo.
Zdawaj mi relację.
Co na ten temat mówią te twoje blogi spiskowe?
Nie wiem. Nie słyszałem o czymś takim.
Ci tajniacy z CIA chyba nas wrobili.
Miałem zabijać terrorystów, a nie duchy.
Nie da się zabić ducha.
One już są martwe.
Na dwunastej.
Co to, do cholery?
Wygląda jak...
popiół.
Co ma znaczyć „hmm”?
Zachowujesz się, jakbyś wiedział, co jest grane!
Może widzisz
w okolicy rozrzucone kopczyki popiołu.
Potwierdzam, Jonesy.
Tu też jest taki bajzel.
Sprawdź to.
Zniknęli w jednej chwili, tak?
Zostań w gotowości.
Sprawdźmy tyły.
Jasna cholera.
Co to ma być?
Wygląda na jakiś szyfr.
Może byli łamaczami szyfrów, jak w tym filmie.
Łamacze szyfrów.
Łamacze? Szyfrów?
To nie szyfr.
To język.
- Lewa czysta. - Prawa też.
Czujesz coś?
Pachnie...
bekonem?
Poruczniku, znaleźliśmy coś.
Przyjąłem, Jonesy.
Przyjdźcie szybko do sektora północno-wschodniego.
Nie jesteśmy sami.
Nie ruszaj się.
Jesteśmy specjalsami.
Cholera.
Intruz w północnym skrzydle!
Powtarzam, intruz w północnym skrzydle!
Stój!
Świetna praca zespołowa.
Zgłosimy, że nam asystowaliście.
Zdejmuj maskę.
Spokojnie.
Powietrze nie jest skażone. Sprawdziliśmy.
Poza oddechem Thorpe'a.
Jak masz na imię?
Isabella.
- Jak? - Isabella.
- Isabella Ferreira. - Kontynuuj.
Co tu robisz?
- Mów po angielsku. - Badam próbki gleby.
To teraz nieistotne.
Jonesy.
Isabello, to Jonesy.
Jest świetnym sanitariuszem.
Przebada cię
i sprawdzi, czy nic ci nie jest, dobrze?
Dobrze, spójrz na to.
Dlaczego przed nami uciekałaś?
Macie broń.
Nie pomyślałaś, że chcemy cię uratować?
- Miałam was o to pytać? - Chłopaki!
Isabello, oddychaj głęboko.
Myślałam, że jesteście...
kimś innym.
Dobrze.
Nic jej nie jest, poruczniku. Kimś innym, czyli kim?
Ekipą porządkową.
Taką, którą wysyłają, żeby opanować sytuację.
A co to za sytuacja?
Co mówią o tym miejscu?
Że pracujecie tu nad tajnym projektem.
I to wszystko?
- Powiesz wszystko... - Spokojnie.
Isabello.
Spójrz na mnie.
Co tu się stało?
Gdzie się podziali ci ludzie?
- Nie zabijecie mnie? - Nie.
Pokażę wam.
No co?
UWAGA KAMERY PRZEMYSŁOWE
- Jak długo istnieje to miejsce? - Nie wiem.
Zespół przeniósł się tu trzy miesiące temu.
A co się stało trzy miesiące temu?
Dokonaliśmy odkrycia.
Cholera.
Niezłe mieszkanko.
Czyli to wyremontowane skrzydło.
Sí.
Trzy piętra pod ziemią.
Piwnica wyłożona ołowiem?
Blokuje georadar?
Tajne laboratorium.
Co próbujecie tu ukryć?
Co to za miejsce, do cholery?
Jeśli to pokażę...
resztę życia mogę spędzić w więzieniu.
To komora bezpieczeństwa.
Gdy zostanie zamknięta, nie można jej otwierać.
Nazywamy to „urządzeniem”.
Co to jest?
Nie możemy wysuwać pochopnych wniosków
na temat powstania czy przeznaczenia urządzenia.
Wysuwać wniosków.
Czyli, innymi słowy, nie macie bladego pojęcia?
Nie.
Ale je zbudowaliście, tak?
Znaleźliśmy. Dwa kilometry stąd, w ziemi.
Dr Reiser przeniósł je tu, żeby nie robić za dużo szumu.
Skoro przenieśliście je tu, to skąd pochodzi?
Nie możemy wysuwać pochopnych wniosków na temat pochodzenia...
Tego też nie wiemy.
Czyli nie wiemy, co to jest i skąd pochodzi,
ale siedzicie tu i gapicie się na to od miesięcy.
I co wymyśliliście przez ten czas?
Ma swój język, ale nie możemy go rozszyfrować.
Struktura materiału wskazuje, że nie jest to relikt.
Nie jest to też obiekt terrestrialny.
Możesz to powiedzieć po ludzku?
Mówi, że to nie pochodzi z Ziemi.
Że przyleciało... stamtąd.
To tylko teoria.
Czyli ta miejscówka to jakaś pojechana Strefa 52?
Dlatego swego czasu musieli stabilizować ten region.
Chcieli wyłączności na badania.
Trzymajmy się tego,
co wiemy na pewno.
Nie wyjaśniłaś nam jeszcze, jak udało ci się przeżyć.
Byłam w pokoju Faradaya.
Fara-czego?
Żartujesz. Michael Faraday, XIX wiek?
Wybacz, tygrysie,
ale przegapiliśmy z babcią ten teleturniej.
To czyste pomieszczenie, które blokuje pole elektromagnetyczne.
Dlatego przeżyłam.
Co przeżyłaś?
CIA zamykało naszą placówkę.
Nie podali powodu,
ale mieliśmy tylko 20 minut na opuszczenie budynku.
Chciałam zabrać moje próbki gleby z pokoju Faradaya.
Po prostu miałam szczęście.
Zdecydowanie nie za to mi płacą!
To ma sens!
Obcy zastosowali środki zapobiegawcze!
Środki zapobiegawcze?
Nie chcę skończyć na szufelce!
Dość tych bzdur.
- Jasne? - To nie bzdury, poruczniku.
Istnieją liczne świadectwa obserwacji
niezidentyfikowanych obiektów latających,
począwszy od Roswell!
To wszystko tylko teorie.
- Tak tylko mówię! - Thorpe!
Chodzi mi o to, że może mamy tu dowód istnienia
życia w naszym wszechświecie!
Dlatego tajniacy z CIA zachowywali się jak kosmici!
Od samego początku
- miałem złe przeczucia! - Zgadza się!
- Wiedziałem! - Racja!
Bo to kosmici.
Uspokójcie się!
Jonesy, Thorpe, dość tego.
Musimy teraz...
posłuchać, co powie nasz porucznik.
Sprawa jest prosta.
Wszyscy się boimy.
Ale mamy misję do wykonania.
Thorpe, idź na dach i spróbuj skontaktować się ze sztabem.
Przekaż, że mamy ją
i to cholerstwo, i że jesteśmy gotowi do powrotu.
Na dachu nie złapiesz sygnału. Tam jest nadajnik zakłócający.
Bez obaw. To prawdziwy techniczny magik.
Reszta przygotuje to ustrojstwo
do transportu.
Co? Zwariowałeś?
- Mamy to ruszyć? - Tak.
To nasza misja.
Nie zamierzam być kupką popiołu.
Tyle wam powiem.
Odpuść już, Jonesy.
Robisz nam obciach.
Co o tym myślisz?
Szczerze mówiąc, nie wiem.
Próbuję to wszystko poskładać.
W porządku.
Tylko nie okazuj im słabości.
Nie okazuję, Mike.
A już na pewno nie musisz mi mówić,
- jak dowodzić oddziałem. Ogarniam to. - Na pewno.
Ogarniasz? Poruczniku, tu Thorpe. Odbiór.
O co chodzi?
Ona miała rację.
Zablokowali sygnał dalekiego zasięgu.
Radio i telefon satelitarny.
Na Zachodzie bez zmian.
To dobra wiadomość?
To standardowy nadajnik GSM. Mogę zrestartować system. Czekaj. A jeśli zakłócali go nie bez powodu?
Musimy przywrócić łączność.
Jasne, ale trzeba to przemyśleć. Każesz mi myśleć? Co za farsa.
Z pewnością, palancie.
Dlaczego podłączyli nadajnik zakłócający?
Musiał mieć jakieś zastosowanie.
Muszą być jakieś archiwa.
To... coś robi.
Thorpe, bądź w pogotowiu.
Co się dzieje, do cholery?
Nie wiem.
Nigdy się tak nie działo.
Poruczniku...
Nadajnik zakłócający nie miał przeszkadzać nam.
Jest też inny sygnał, dużo bardziej złożony niż nasz.
Według danych telemetrycznych...
pochodzi z tego urządzenia.
Coś kontaktuje się z domem.
Dron wykrył intruza. Mamy towarzystwo.
To samolot? Jeden z naszych?
Odmówili nam wsparcia.
Ten kraj nie ma nawet sił powietrznych.
To nie myśliwiec, tylko coś innego.
- Coś dużego. - Zobaczmy transmisję.
Obracam kamerę.
- I co tam masz, Mike? - Kompletnie nic.
- Coś musi tam być! - Nic nie ma!
Co się dzieje, do cholery?
Thorpe, co tam masz? To jakiś samolot?
Thorpe?
Chryste Panie.
Cholera!
Mike, idziesz ze mną.
Jonesy, obserwuj to ustrojstwo.
Jeśli zrobić coś dziwnego, chcę o tym wiedzieć.
Dziwnego? Jaja sobie robisz?
Raportuj co pięć minut!
Nie martw się.
Jesteśmy zawodowcami.
Dron.
- Ktoś go chyba zestrzelił. - Nie został zestrzelony.
Nie został zestrzelony.
Nie zabrakło mu też paliwa.
Pewnie w coś uderzył.
Bądźcie gotowi na wszystko.
- Widzisz coś? - Nic.
Spadamy stąd.
Cholera!
Korygują swój zasięg.
Thorpe, widzisz, skąd padł strzał?
Słyszę cię, poruczniku, ale niczego nie widzę.
Zaatakują ponownie, więc obserwuj sytuację.
Przyjąłem.
Czekajcie, leci!
Nadal nie mają naszego położenia.
Naprowadza ich Stevie Wonder.
- Myślałem, że lepiej im pójdzie. - Tak.
Co to jest, na Boga?
Może to spadochroniarze?
Nie widzę spadochronów.
- Musimy znać zasady walki. - Przecież wiem.
Słuchajcie.
Nie strzelajcie do nich, dopóki nie otworzą ognia.
Słyszycie?
Nie mamy pojęcia, czy mają wrogie zamiary.
Sprzątnęli nam drona. Ja bym ich rozwalił.
Przyjąłem. Mam ich na muszce. Czekam na sygnał.
Chris?
To strefa zamknięta!
Zabierajcie ludzi i idźcie stąd!
To strefa zamknięta!
Zabierajcie ludzi i idźcie stąd!
Ostrzegam po raz ostatni!
Odejdźcie, bo będziemy strzelać!
Co robimy, Chris?
Jonesy, przygotuj się. Zapowiada się jatka.
Cholera, skanują nas.
Strzelaj!
Co jest, kurwa?
Strzelajmy dalej!
Wycofujemy się!
Odwrót!
Idę na górę.
Czekaj, nie możesz mnie tu zostawić!
Nie pozwolę im tam zginąć.
Jonesy, zgłoś się!
Mike!
Chyba macie tam Dzień Niepodległości.
Nie mam czasu na wyjaśnienia! Musimy uruchomić blokadę!
Mike, nie! Nie wyjdziemy stąd!
Ale oni zostaną na zewnątrz!
Nie znam protokołu blokady.
Wiem, ale ona go zna!
Idź do holu.
Panel dostępu, ale potrzebujesz to.
Trzymajcie się. Już do was idę.
Umiesz się tym posługiwać?
Jest odbezpieczony. Palec ze spustu,
chyba że chcesz strzelać.
Nie mierz do niczego, jeśli nie chcesz,
i zrób obie te rzeczy, jeśli zobaczysz zielone ludziki.
- Jonesy! - Ciągnij za spust, nie naciskaj!
Tak.
Cofnąć się!
Te drzwi długo nie wytrzymają.
Dalej, Jonesy.
Gdzie jesteś, do cholery?
Mike!
Mam kartę!
Chris, muszę ci coś powiedzieć.
- Tylko bez żadnych sentymentów. - To ważne.
Mam kartę, żeby zamknąć drzwi!
Jonesy, kryj się!
Rzuć mi kartę!
Masz! Chris!
Cholera!
Jesteś cały?
Mówiłem, że to obcy. Cholera, ale piecze!
Zamknij się, mazgaju. Ciesz się, że żyjesz.
Słuchajcie, wystrzelałem połowę amunicji.
Podajcie mi swoje stany.
- Mówisz o amunicji, która może zniknąć? - Słuchajcie.
Wygląda na to, że na górze jest czterech wrogów.
Mam gdzieś,
czy są z Marsa czy z Missouri.
Możesz się dostać do systemu bezpieczeństwa?
Chcę widzieć, gdzie się przemieszczają.
- Daj mi pięć minut. - Gdzie się...
Po co ci to wiedzieć?
Wiemy, czego chcą. Przyszli po to coś! Może im to wystawmy.
Wygląda na to, że to cholerna kosmiczna bomba atomowa.
Mike, co powinniśmy zrobić?
Gdy wybuch zabił twoich współpracowników,
zginęły też wszystkie zwierzęta w okolicy?
- Tak. - Ale nie zniszczył drzew.
- Do rzeczy, Mike. - Chodzi o to, że to coś wybiera,
co zabije, a czego nie.
Myślę, że ta akcja
to część operacji zakrojonej na cały świat.
Trzy miesiące temu zrzucili bombę, ale na szczęście okazała się niewypałem.
Teraz wracają, żeby poprawić konstrukcję.
Dlatego CIA kazało wam opuścić to miejsce.
Wiedzieli o intruzach,
ale nadajnik zakłócający to ukrywał...
dopóki się tu nie zjawiliśmy.
- To tylko spekulacje. - To logiczne. Po co mieliby się tu zjawiać?
Jeśli trzymają na tym swoje macki, mogą zlikwidować ludzkość jednym przyciskiem,
a potem udać się na swoją nową planetę.
To inwazja. Właśnie.
Inwazja.
UWAGA STREFA MONITORINGU
Chyba sobie żartujesz.
Takie ciało potrzebuje pożywienia
co trzy godziny.
Ciągle rosnę.
Mamy tu największy kryzys egzystencjalny stulecia,
a ty robisz sobie shaki proteinowe?
Wiesz, Thorpe, lubię cię.
Naprawdę.
Właśnie dlatego... czegoś cię nauczę.
No?
Trochę tu gorąco.
Mam rację?
W laboratorium jest obniżona temperatura.
Dlatego nosimy kitle.
Pewnie jestem trochę bardziej...
zaizolowany niż reszta.
Może dlatego, że nosisz koszulkę
po jakimś nastolatku.
Coś ty myślał?
Pójdę sobie... tam.
Debil.
Posłuchaj.
Wiem, że ostatnio chodziłem trochę wściekły.
Spoko, musimy sobie pomagać.
Problem polega na tym,
że chłopaki oczekują od ciebie rozkazów.
To pewnie z przyzwyczajenia.
Nie, Mike.
Ty od razu wskakujesz w rolę i zaczynasz nimi dowodzić.
To też z przyzwyczajenia?
Chłopaki, chodźcie tu!
To oni?
A czego oczekiwałaś, zielonych ludzików?
Nie, spodziewałam się, że będą wyglądać jak my.
Ewolucja jest liniowa. Postępuje stopniowo.
Ona ma rację. Nic dziwnego, że są dwunożni.
Astrobiologiczna teoria głosi, że będą podobni do nas.
W jednej kwestii są do nas bardzo podobni.
Spójrz, jak się poruszają.
Taktyka. To żołnierze... przynajmniej ich odpowiednik.
Co oni budują?
- Co to jest? - Wygląda jak tarcza.
To plazma albo prąd o wysokim natężeniu.
Barykada. Chcą nas zamknąć.
- Skąd wiesz? - Bo my byśmy tak zrobili.
Słuchajcie.
Mamy czterech przeciwników po szkoleniu wojskowym,
a te małe gnojki nas odcięły.
Ich celem jest przejęcie broni
masowego rażenia, która może spustoszyć Ziemię.
Teoretycznie.
Tak czy siak, potrzebujemy wsparcia.
Czy są sposoby,
by nawiązać łączność z kwaterą? CIA może coś wiedzieć na ich temat.
Widziałem linię telefoniczną na dachu.
Użyję telefonu satelitarnego, ale ktoś musi naprawić
- połączenie. - Świetnie. Gdzie to jest?
Cholera. W holu, z którego właśnie przyszliśmy.
Fantastycznie.
Dobra. Thorpe, będziesz stał na straży.
Z całą resztą udamy się na górę,
gdyby znów rozpętała się strzelanina.
- Jasne? - Tak jest.
Do roboty.
Skopmy ufokom tyłki!
Co to?
Nic ważnego.
Nie wydaje mi się.
To ten szyfr, prawda?
Nie.
To znaczy, tak.
Z wykształcenia jestem biologiem,
ale moim hobby jest język teoretyczny.
Kryptografia.
Wiem, że to nudne.
Systemy alfabetyczne i piktograficzne?
Tak. Mam pewną teorię.
Uważam, że ich język to coś więcej niż tylko słowa.
To też emocje, wrażenia, matematyka, nauka, astronomia.
Język idealny.
Nigdy nie odkryłam motywu przewodniego.
Tu jest napisane, że na początku było więcej glifów.
Może to wskaźnik mocy,
jak w baterii.
A może odliczanie.
To kolejna teoria.
Lewa czysta.
Prawa czysta.
Teren czysty.
Mówiliście, że zatrzymali wasze kule?
Tak. A więc...
po co nam te karabiny?
Jeśli chcesz rzucić karabin i iść dalej bez niego,
proszę bardzo. Prawda, poruczniku?
Ależ tak.
Wiemy, że sanitariusze nie znoszą dźwigać ciężarów.
Przypomnę to sobie, gdy ktoś was postrzeli w dupsko.
Dobra.
Zbliżamy się do holu.
Czysto.
Idziemy!
Stalowe drzwi nienaruszone. Nadal są na zewnątrz.
Do roboty.
Skąd wiesz, w którą linię się wpiąć?
To stary system, sprzed epoki Wi-Fi.
Powinien być jeden lub dwa przewody telefoniczne.
Cudownie.
- Cholera. - Zdaje się, że mówiłeś,
że będą tylko dwa kabelki.
To nie ja zawaliłem test z informatyki.
Słuchaj, koleżko. To nie jest aż takie trudne.
Ależ jest!
Spójrz tylko.
- Widzisz to? - Przecież mam oczy,
- ale to nie takie trudne! - Jesteś pieprzonym kretynem!
Zostaw to teraz
i podłącz się pod koncentryk!
Mike! Podłącz się pod koncentryk!
Umiem czytać panel dostępu!
Chodzi o czerwony kabelek.
Zawsze tak jest.
Zamknij się, Jonesy!
Poruczniku, widzę wroga przed pancernymi drzwiami.
- Cholera. - Przyjąłem.
- Znajdujemy się w strefie śmierci. - Co?
Co on robi?
- Mike. - Już się robi.
Wydaje mi się, że to ona.
Mam gdzieś, czy ma szpilki i spódniczkę.
Pytałem o to, co robi.
Poruczniku, ona zniknęła.
Jak to, zniknęła?
Nie wiem.
Może kamera szwankuje, ale już jej tam nie ma.
Gdzie ona się podziała?
Mam, podłączyłem się!
Padnij!
Cholera, nie!
Na ziemię!
Jonesy, żyjesz?
Zabiłeś ją?
Chyba tak.
Spokojnie, Jonesy. Uważaj z tym.
Gdzie ona jest? Zabiję ją.
Nie wiem. Widzisz, jak szybko się porusza.
To chyba jakieś jaja.
- Padnij! - Jonesy, na ziemię!
Zabierz to do laboratorium. My zajmiemy się resztą!
- Bierz telefon satelitarny! - Mam.
Biegiem!
Dalej!
Szybciej.
Biegiem!
Jones, opowiadaj.
Są w środku. Te dupki potrafią się teleportować.
To jakaś kompletna bzdura!
Czy to jest to, co myślę?
Jeśli myślisz, że to kosmiczny laser obcych, to masz rację.
- To właśnie to. - Piękny.
Stary, mówiłem, że nic mi nie jest.
Mamy większe problemy. Co nowego?
Płytki obwodów są ze sobą scalone. Usmażyły się.
Już po nas.
Jak to, już po nas?
Chodzi mu o to, że mamy niecałe 10% amunicji
i że to była nasza jedyna szansa, żeby wezwać posiłki.
W tej sytuacji
nie zaczną nas nawet szukać...
przez prawie siedem godzin.
Siedem godzin?
Nie damy rady przeżyć z nimi kolejnych siedmiu godzin!
Tak jak powiedział...
już po nas.
Wiesz, że rozumiemy, co mówisz?
A co z tą spluwą?
- Załatwimy ich ich własną bronią. - Nie.
To nie zadziała.
Pewnie jest powiązana z ich DNA albo ma jakiś inny bajer.
Zginiemy.
Nic z tych rzeczy.
Jesteśmy amerykańskimi specjalsami
i nigdy nie odpuszczamy.
Tak było i tak będzie.
Jak wygląda nasza sytuacja?
Mamy mało amunicji.
Przeciwnik ma większą siłę ognia.
Ale trzymamy ich na muszce.
Właśnie.
Brakuje im jeszcze czegoś.
Lidera.
Kogoś, kto w sytuacji bez wyjścia
wyciągnie cię z opresji.
Taki jest nasz porucznik.
Mój brat.
Chris...
czekamy na rozkazy.
W porządku.
Mikey, zauważyłeś, że gdy wiązka lasera trafiła w radio,
rozpętało się istne piekło?
Tak, jakby dostało piekielnej migreny.
Chcesz mi powiedzieć,
że mają alergię na telefony?
Tak!
To znaczy... nie.
Elektrolokacja.
Jak u nietoperzy?
Nie. One używają echolokacji.
Posługują się dźwiękiem.
Elektrolokacja polega na odczycie bodźców elektrycznych.
Delfiny lokalizują tak zdobycz.
Rekiny też.
Widzą elektryczność.
Widzą ją nawet w ciele.
Czyli trafienie w telefon
wywołało zakłócenia obrazu?
Raczej przestymulowanie.
Jak oślepienie kogoś światłem latarki.
Czyli znamy ich słaby punkt.
Mamy strzelać do sprzętu elektronicznego?
Tak, ale to nie wystarczy.
Potrzebujecie czegoś dużo większego.
Masz jakiś pomysł?
Owszem, mam.
Budynek używa zasilania awaryjnego,
ale główny generator może obsłużyć całe miasto.
Jeśli w niego strzelimy, to ich oślepi.
Właśnie, ale tylko na minutę.
Wystarczy, żeby odstrzelić tych gnojków.
- A gdzie jest generator? - Mam złe wieści.
Na pierwszym piętrze.
Czyli ktoś będzie musiał przemknąć się pod monitoringiem.
Czekajcie, mam pomysł.
Skafander Faradaya działa tak jak pokój.
Ale to skafander.
Ukryje impulsy elektryczne w naszym ciele.
- Będziemy niewidzialni. - Świetnie.
Przypadkiem nie masz
takich czterech pod ręką?
To prototyp. A zatem pomyślmy.
Jeden z nas zakłada skafander,
zakrada się do generatora, ostrzeliwuje go,
po czym oni ślepną, a reszta ich rozwala.
Żeby to się udało,
musimy ich zapędzić w jedno miejsce.
Trzeba ich jakoś zwabić.
Zbierzcie wszystkie elektroniczne sprzęty, jakie znajdziecie.
Radia, monitory, tostery, telewizory.
Wszystko, co przewodzi impulsy elektryczne.
Uważaj na blender!
To NutriGrinder Plus,
a gdy będzie po wszystkim, zabiorę go do domu.
Jonesy.
Już takich nie znajdziesz, poruczniku!
Przeczesałem cały eBay.
Więcej watów niż chata pełna żarówek.
Ten sprzęt robi najlepsze shaki proteinowe na świecie!
Bardzo ich potrzebuję, jasne?
Nie pójdę na kompromis!
Dobra. Weź sobie ten blender.
Dziękuję!
Co ty wyprawiasz, do cholery?
Jest tylko jeden skafander. Ja go założę.
A kto będzie nami dowodził?
Ja biorę to, a ty tamto.
Wiesz co?
Ty bierz skafander. To rozkaz.
Reszta uda się na stanowiska.
- Jasne? - Tak jest.
- Nie słyszę. - Tak jest!
Chłopaki.
Widzę nieprzyjaciela.
Nie ruszaj się!
Nie zobaczy cię, jeśli się nie ruszysz!
Mam wroga na oku.
- Teren czysty. - Przyjąłem.
Powodzenia, chłopcy.
Cholera.
Dalej, Thorpe.
Częstujcie się.
Kiedy dostaną wiadomość?
Niedługo.
Mike, pułapka gotowa. Powtarzam, pułapka gotowa.
Wychodzę na główny korytarz.
Widzę pomieszczenie z generatorem.
Isabello, to chyba nie to miejsce.
Isabello...
mam tu intruza, chyba mnie widzi.
Niemożliwe. Chyba mi się przygląda.
Isabello, on na mnie patrzy.
Mów po angielsku.
Elektrostatyka.
Skafander blokuje twój ładunek,
ale elektryzuje się, gdy chodzisz.
Chyba żartujesz.
Im więcej chodzisz, tym więcej ładunku statycznego on widzi.
Musisz go rozładować.
Bello, coś przerywa. Poradź, co mam robić.
Nie dotykaj niczego metalowego.
Pieprzyć to.
Wróg przed nami!
Isabello, gdzie generator? To coś idzie za mną?
Szukaj drzwi numer 186.
Z prawej!
Jeszcze moment, Mike.
Kryć się!
Kończy mi się amunicja!
Z lewej!
Jestem w środku. Słyszę, że wróg się zbliża.
Te drzwi to dziesięć centymetrów stali.
Chyba nie wytrzymają.
Nie ma szans, żeby się przedostał.
Chyba mi się udało.
Co teraz?
Kluczyki są na ścianie.
Nie wierzę!
Przed nami!
Przeładować!
Co oni robią? Dlaczego do nas nie strzelają?
Jasna cholera. Chcą, żebyśmy się wypstrykali z amunicji.
Strzelajcie w elektronikę.
Nie strzelajcie do blendera!
- Nie! - Jonesy!
- Czy on właśnie... - Tak.
Mam tego dość!
Bardzo... lubiłem... ten... blender!
Cholera!
Co?
Dość tego!
Mike, dalej! Potrzebujemy cię!
Robię, co się da!
Jestem specjalsem, a nie portierem!
Jestem specjalsem, do cholery.
Cholera!
Nie!
Ale pięknie.
UWAGA WYSOKIE NAPIĘCIE
Wyczekaj...
- Pobudka. - Walimy!
Rozwalić ich!
Chodźcie, gnojki!
Poruczniku! Chyba ich załatwiliśmy!
Teren czysty, Mike. Zniknęli.
Jonesy, jesteś cały?
To ja.
Załatwiliśmy ich?
Chyba tak.
Chris!
Cholera jasna!
Chodźmy, Mike!
Czego chcecie?
No czego?
Czego chcecie?
Powiedzcie mi, czego chcecie!
Czego chcecie?
Mówcie!
Wchodzimy i ładujemy wszystko, co mamy.
Wpakujemy się w zasadzkę. Poza tym oni chcą negocjować.
Mam ich gdzieś! Chris zniknął! Teraz ja dowodzę!
Użyjemy wobec nich siły! Tylko to rozumieją!
Poruczniku, zaczekaj.
Nie byłbym taki pewien. Widziałem ich dom.
Co?
Gdy ona mnie teleportowała,
widziałem miasto.
Miało kształt muszli.
Było bardzo spokojne.
- Muszli? - Tak.
- Coś jak to? - Właśnie takie!
Ciąg Fibonacciego!
Słucham?
To wzór matematyczny!
Znajduje się wszędzie w przyrodzie.
W muszlach, DNA... i w tym czymś!
Próbowałam czytać ich język w linii prostej.
Jeśli odczytam go spiralnie...
- Masz swój motyw przewodni. - Właśnie.
Co ty wyprawiasz? To bomba!
Nie wydaje mi się.
Odbezpieczyć broń.
Chyba mamy naszą kartę przetargową.
Jak leci?
Relaksuję się.
A co u ciebie?
Ja też.
Isabello, twoja kolej.
To nie bomba, tylko kapsuła ratunkowa.
Rozbiła się tu, a oni jej szukali.
W porządku.
Słuchajcie, wredne gnojki.
Oddajcie mi brata...
a ja oddam wam chłopaka. Umowa stoi?
Mike.
- Mike. - Ja się tym zajmę.
Rzućcie broń.
To rozkaz.
To stare irlandzkie pożegnanie.
Ciąg Fibonacciego.
No cóż...
Co teraz, poruczniku?
Może skoczymy na piwo.
Przyjąłem.
Im dłużej się nad tym zastanawiam, tym bardziej jestem skłonny
trzymać się zaplanowanego scenariusza,
bo gdy myślę, żeby powiedzieć im prawdę
w stylu: „Słuchajcie, zostałem porwany”...
I tak nie pamiętam, co tam się stało.
Znaleźliśmy artefakt, który okazał się probówką obcych,
potem założyłem skafander, żeby stać się niewidzialnym,
a Jonesy podróżował między światami.
- Uznają nas za wariatów. - Właśnie.
Na bank nas zawieszą.
Powiemy to, co ustaliliśmy. To, co mówił Thorpe.
Że znaleźliśmy ślady działania materiałów wybuchowych,
a na miejscu był już zestrzelony dron.
Otóż to. Znaleźliśmy puste laboratorium.
Ocalała jedna badaczka,
która była w laboratorium.
Przesłuchaliśmy ją, potwierdziła fakty, więc przekazaliśmy ją pod obserwację.
- W sumie to gówno pamiętała. - Właśnie.