Berlin'in duygusal vedasýndan ve Almanya içindeki
yolculuðu boyunca Reich'ýn lideri onuruna düzenlenen muhteþem sevgi
gösterilerinin ardýndan Führer'i taþýyan tren Ýtalya'ya girdi.
Hitler'in Roma'ya doðru yolculuðu
Faþistlerin düzenlediði coþkulu törenler ile baþlamýþtý.
Brenner Geçidi'nden Roma'ya, Ýtalyan halký Führer'i
siyasi bir düzen içinde
ve halkýnýn içten ruhuyla selamladý.
Roma þehri,
Führer için görkemli bir ciddiyetle süslendi.
Gamalý haç, faþizmin sembolüyle buluþuyor.
Ýki ulusun bayraklarý rüzgarda yan yana dalgalanýyor.
Mussolini, Ostiense tren istasyonunda,
Dýþiþleri bakaný Kont Galeatzo Ciano'nun eþliðinde,
Ýmparator Hazretlerini karþýlýyor.
Bir top atýþý, Führer'in treninin geliþini duyuruyor.
Führer, Alman Ulusal Marþý ve silahlý kraliyet muhafýzlarýyla selamlanýyor.
Yeni Almanya'nýn Führer'i, Ýmparatorluðun kurucusu,
Ulusal þefimiz Duce ile buluþuyor.
Karþýlama anýndaki selamlamalar ve tebriðin ardýndan, Duce ve Führer
arasýndaki ilk resmi buluþma Quirinale Sarayý'nda gerçekleþti.
Ýmparatorluðumuzun kurucusuna bakanlarý Ciano, Starace ve Alfieri eþlik etti.
Kýsa bir süre sonra iki lider saraydan ayrýlýp,
üstü açýk bir tören arabasýna biniyorlar.
Onlarý izleyen arabada Ýtalyan meslekdaþlarýyla buluþan
Reich bakanlarýndan Von Ribbentrop, Hess ve Goebbels bulunuyor.
Birçok alay taburu antik hipodrom Circus Maximus boyunca
ve Viale Afrika'dan Porta San Paolo ve Porta Kapena'ya kadar dizilmiþ.
Bu bölge, eski Roma Ýmparatorluðu'ndan günümüze kalan en kutsal alanlar.
Meçhul asker anýtýnda...
heybetli bir askeri tören düzenlenecek.
Meydanýn ortasýnda kalabalýk bir lejyoner taburu görülüyor.
Führer dört Alman süvarisi eþliðinde defne yapraklarýndan yapýlmýþ,
gamalý haç ve kýrmýzý kurdelelerle bezeli bir çelengi...
Meçhul Asker Anýtý'na býrakýyor.
Ýki lider, meçhul kahraman için hazýr olda saygý duruþunda bulunuyorlar.
Bir emir üzerine sayýsýz kýlýç göðe yükseliyor.
Aðýr tempolu bir marþ çalýnýyor.
Lejyonerlerin göðüsleri, erkekçe bir coþkuyla kabarýyor.
Bu, lejyonun savaþ marþý.
Ýnsan onu dinlerken, Mussolini'nin savaþçý ruhlu
lejyonerlerinin zorlu çarpýþmalarýn ardýndan
nasýl da kahramanlýk ve fedakarlýk kelimeleriyle
eþ anlamlý hale geldiðini anlayabiliyor.
Führer'in ölümsüz þehirdeki ilk günü
dev bir kalabalýðýn önünde sona eriyor.
Ziyaretin doruk noktasý, Ýtalyan ordusu yarýn Via dei Fiori Imperiali'de
Hitler'in önünde resmi geçit yaptýðýnda yaþanacak.
Müttefik olmak için yaratýlmýþ iki ulusun arasýndaki
barýþ anlaþmasýný güçlendirecek bu tarihi olayý kaçýrmayacak.
Umberto!
- Umberto, Kalkýyorsun. Haydi. - Tamam, anne!
Fabio, Arnaldo. Kalkma zamaný.
Romana, banyoya önce sen gir.
Maria Louise, kalk haydi.
Emanuele.
Emanuele, uyan, geç oldu.
Sabahýn beþinde canýmý sýkmasan.
Aslýnda saat neredeyse altý.
Altý mý? Neden daha önce uyandýrmadýn?
Üç kere seslendim.
- Bu kadar mý? - Ama sert yaptým.
Maria Louise kalk, herkesi bekletirsin, Hitler'i bile.
Görüyor musun, saat altý olmuþ. Jimnastiðe zaman kalmadý.
- Gece erken yatsaydýn. - Nedenmiþ?
Ýnsan erkek arkadaþlarýyla kaðýt da mý oynayamayacak?
Tabii, "arkadaþlarýyla".
Litto, haydi. Kalk artýk.
Uykum var.
Çocuðu bu saatte kaldýrmak doðru deðil.
Bakýn, geç kalýrsanýz beni suçlamayýn.
- Haydi, Umberto, geç oldu. Giyin artýk. - Fabio!
Öbürünü de.
- Tuvalet dolu mu? - Haydi, Fabio.
Maria Louise, yüzünü mutfakta yýka.
Fabio, çabuk ol, baban bekliyor.
Ýtme. Önümden çekil.
- Önce ben geldim. - Hayýr, gelmedin.
- Þimdi patlatýrým. - Patlatýrmýþ! Komiksin.
- Çizmelerim? - Komik kimmiþ, gösteririm.
- Umberto, Littorino'nun balýk yaðýný ver. - Kes sesini, ortadan yok olsan, sersem!
On bir, on üç.
Yarýn tamirciye götürürüm, topuklarý aþýnmýþ.
On dört. Dün niye düþünmedin? On altý, on yedi, on sekiz.
Bana salak diyene bak, sen kendini ne sanýyorsun, Marlene Dietrich misin sanki?
Küçük kardeþler keþke görülse ama duyulmasa...
- Törene mi yoksa dansa mý gidiyorsun? - Ne istiyorsun?
Yugoslavya, Dalmaçya'nýn Yugoslavlara ait olduðunu söyledi:
Sýkýysa görelim!
Hep kötü laflar! Hep kötü laflar!
Törende söyleyeceðimiz þarký Vatansever bir parça.
- Olabilir, ama çok kaba. - Ýtme.
Kim itiyormuþ? Önümden çekilsene.
- Anne, bir þey söyler misin? - Defol git!
- Bu da kim böyle? - Nereden bileyim?
Azize Katherine olmadýðý belli. Utanmýyor musun?
Babana söylerim temiz bir dayak yersin.
- Ama bana o verdi! - Eminim.
Oðlunun saðlýðý bozulmuþ. Onun derdinde mi ki.
Böyle yaparsan kör olursun. Rahibe sor bakalým, yarý kör olana.
- Uzun boylu rahip mi? Hani gözleri az gören? - Evet, ona.
Kataraktý var. Aptalýn tekisin sen! Git yüzünü yýka! Komiksin!
- Sen? Sen niye giyinmedin? - Törene gitmek istemiyorum.
Bravo. Sonra da seni sýnýfta býraksýnlar. Neden gitmek istemiyorsun?
Okulda herkes þiþmaným diye dalga geçiyor.
Þiþmanlýk güzellik demektir. Haydi, git giyin.
- Anne, gömleðim delik. - Artýk çok geç.
Maria Louise, süte bak da taþmasýn. Fincanlarý getir.
- Törenden sonra yiyecek verecekler mi? - Ordu açlýktan ölmene izin vermez.
- Anne, bana þunu takar mýsýn? - Maria Louise.
Kalk bakalým.
Çek!
Haydi geçir. Sersem! Anne. Littorino giyinmek istemiyor.
Kolum içerde kaldý.
- Daha dikkatli olamaz mýydýn? - Ne? Böyle mi gideyim?
- Anne, cumartesi ponponumu çaldýlar. - Sümkürmek istiyorsan, bana aldýrma.
Ne var? Sen de sürtük gibi giyiniyorsun!
- Cumartesi ponponumu çaldýlar! - Ponpon deme. O yabancý kelime.
Kurdele de, þerit de, bilmiyorum, Ýtalyanlaþtýr. Pompono de!
Sen de eve getirdiðin dergileri Ýtalyanlaþtýrsana.
Ne diyorsun? Anneniz bu sabah ters tarafýndan kalkmýþ gibi.
Anne, cumartesi törende benim þeyimi çaldýlar. Þimdi ne diyeceðim?
- Sadece iki elim var? - Haydi, acele edin, bütün gün bekleyemeyiz.
- Biz törene Circus Maximus'da katýlacaðýz. - Biz Axum'un oradayýz.
Hâlâ hazýr deðil. Çýkmadan önce yataðýný yapmayacak mýsýn?
Ne kadar üzüldüm.
- Ama bu beyaz. - Þimdi siyaha boyayacaðým!
- Kahvaltý hazýr mý? - Hazýr, hazýr!
- Önden gideceðim! - Haydi, yürüyün. Hep yolu týkýyorsun.
- Bana dokunma. - Kapa çeneni salak.
- Bekle. Þapkan. - Hoþça kal anne.
Eðer çiþin gelirse takým þefine sor. Geçen seferki gibi pantolonuna iþeme.
- Ama sormuþtum zaten. - Haydi, gidelim.
Madem evdesin, bari takýmýmý ütüle. Mavi olaný.
Yarýn Rinaldo'nun terfisini kutlamak için arkadaþlarla yemeðe gideceðiz.
- Onu tanýyorsun, deðil mi? - Hayýr, tanýmýyorum.
- Tanýyorsun. Arþiv bölümünden. - Hayýr, tanýmýyorum.
- Hoþça kal Antonietta. - Hoþça kal.
- Günaydýn Doktor. - Sevgili Tiberi.
- Sýký tutun, General. - Dikkatli olun.
Gördüðünüz her þeyi bu gece bana anlatmalýsýnýz. Her þeyi.
- Günaydýn. - Günaydýn.
- Günaydýn. Katýlmayacak mýsýnýz? - Hayýr.
Tabii, hizmetçiniz yok. Pardon, düþünemedim.
Hoþça kal, Antonietta. Hoþça kal.
Bir tane anne var.
Hâlbuki en az üç tane lazým.
Biri temizlik için, diðeri yemek yapacak.
Üçüncüsü de yani ben... Hiç yataktan çýkmayacak.
Artýk baþlayabiliriz. Marmalade.
Antoneta...
Önce yataklar.
Dokunma.
Pigmlerin Yurdunda
Sahiden de sülüklere benziyorlar. Ýtalyana saldýrýn
"Bu kadar ufak insanlarýn böylesine gaddar olabileceklerine inanmazdým."
Lanet olsun! Kaçýþ için tek þansýmýz var.
Antoneta...
Adým Antonietta, Antoneta deðil,
ya doðrusunu öðren ya da hiç seslenme. Tamam mý?
Bu sabahla sana harcayacak vaktim yok.
Bütün günümü seninle geçirmeye vaktim olduðunu sanýyorsan bir daha düþün.
Þimdi kenevir çekirdeði vereceðim keyfin gelir.
Rosmunda. Nereye, buraya gel!
Rosmunda. Geri dön dedim.
Komik mi sanýyorsun? Lanet olsun, Rosmunda!
Ýþte böyle, akýllý kýzým. Orada kal. Sakýn kýpýrdama, tamam mý?
Onu nasýl yakalayacaðým?
Oradakiler! Siz.
Bakar mýsýnýz, Rosmunda kaçtý.
Rosmunda kaçtý. Ýnsan adý olsa da o bir papaðan.
Hani þu konuþan kuþlardan.
Pencerenizden onu yakalayabilirim. Tabii izin verirseniz.
Lütfen.
Ýzninizle. Ýþte, haydi güzelim gel. Gel, mama getirdim sana.
- Dokunma. - Hayýr, bak burada. Haydi, anneye uç.
Dokunma!
Dünden beri mama yemedi. Çok açtýr.
Haydi, gel yanýma. Rosmunda!
- Buraya gel. Bak iþte yemin. - Affedersiniz, bayan.
- Yemi buraya koysanýz, bakalým alacak mý? - Buraya mý?
Rosmunda!
Buraya. Ýþte böyle. Gel. Ýþte buradasýn. Tuttum.
Evet, evet, evet.
Sizi rahatsýz ettiðim için üzgünüm. Ama o ailemizin üyesi sayýlýr.
Eðer kaçsaydý, bu akþam mahvolurduk.
Geçit törenine gitmediðiniz için çok þanslýyým.
Ben de gitmek isterdim
ama uyandýrýlýp giydirilecek bir koca ve o kadar çocukla...
Kaç çocuðum var biliyor musunuz?
Hayýr, hiç sorun deðil.
Hayýr, altý çocuðum var diyordum,
bir tane daha olursa hükümetin kalabalýk ailelere verdiði þu ödülü alabileceðiz.
Tabii sizi pek ilgilendirmiyor.
Neden gülüyorsunuz?
Gülüyorum, çünkü bak hayat deðiþik anlardan oluþur
ve bazen de gülme aný gelir. Ýþte, birdenbire sanki ani bir hapþýrýk gibi.
Size de olmadý mý hiç?
Bana gülüyorsunuz.
Hayýr, hayýr öyle olsa bile size teþekkür etmeliydim.
Hatta tam bu anda, buraya geldiðiniz için...
Üzgünüm, anlamýyorum.
Hiç önemli deðil. Bugün biraz tuhafým.
Artýk gideyim, teþekkürler.
Durun, bir þeyler ikram edebilir miyim?
Gerçi hiç bir þey yok, burasý aslýnda benim evim deðil.
Hayýr, dediðim gibi artýk gitmeliyim.
Oturun, rahatýnýza bakýn. Güzel bir kahve yapayým.
Dedim ya, kalamam. Sað olun.
Siz bilirsiniz.
- Daðýnýklýk için üzgünüm. - Hepsini okudunuz mu?
Evet, neredeyse. Söyledim ya boþ vaktim çok.
Galiba söylemedimdi?
Bu Dört Silahþörler. Radyodaki bilgi yarýþmasýndan.
Biliyor musunuz, biz de katýlýyoruz.
- Aslýnda sadece üç kiþiler. Yani orijinal versiyonda. - Tabii!
- Okumak ister misiniz? - Keþke ama hiç vaktim yok.
Sað olun.
Lütfen alýn, çünkü bunu ben zaten elimden...
Hayýr, baþka bir sefere ödünç verirsiniz. Teþekkürler.
Zannetmiyorum
iki aydýr sizinle ayný binada yaþýyorum ama daha yeni tanýþabildik.
Kim bilir tekrar ne zaman karþýlaþýrýz?
Rosmunda tekrar kaçýnca.
Alo? Sen miydin? Sonunda.
Evet. Neredeyse hepsini. Fazla deðil. Evet, kitaplar...
Çoðu senin zaten. Ben de seçiyordum.
Evet, dün duydum. Tören falan olduðunda hep böyle yaparlar.
Önlem olsun diye. Görürsün, birkaç günde serbest býrakýrlar.
Evet, kusura bakma. Seni sonra ararým.
Evet. Hoþça kal. Sonra ararým.
- Ne iþe yaradýklarýný anladýnýz mý? - Hayýr.
Bakýn, buraya gelin. Dikkat. 1.2.3. 1.2.3. 1.2.3. 1.2.3. 1.2.3. 1.2.3.
Ve tersi de 3.2.1. 3.2.1, 3.2.1. 3.2.1. 3.2.1.
Ne kolay gördünüz mü? Bana elinizi verin.
Fakat neden? Özür diliyorum.
Çok kolay. Numaralý. Haydi. Sol elle. 1.2.3.
Biz ne yapýyoruz böyle?
- Özür dilerim, bu ne? - Görürsünüz! 2.3.1.
- Rumba. - Rumba.
Hayýr, bakýn kýzým, en büyük olaný. O çok güzel dans eder.
Ama ben bu yaþýmda.
Eyvah, çorabým kaçmýþ. Daha bu sabah giymiþtim.
- Bravo. - Þimdi siz denemelisiniz, haydi.
Ne kadar kolay olduðunu göreceksiniz. Solla baþlayýn.
- Dansa çok sýk gider misiniz? - Hiç!
- Öyleyse neden rumba öðreniyorsunuz? - Sebebi yok.
Bu parçayla iyi dans edilmez.
Gitsem iyi olacak, ocakta yemeðim var.
- Teþekkür ederim, sizinle tanýþmak güzeldi. - Adým Gabriele.
Evet! Birbirimizle tanýþmadýk ki.
Memnun oldum. Antonietta Tiberi.
Ne güzel bir isim.
Ýtalyan Radyofonik Kurumu EÝAR sunar.
Roma, Napoli, Bari, Milano, Torino,
Cenova, Triyeste, Floransa, Boltzano istasyonlarý.
Tüm EÝAR istasyonlarý, Rayh istasyonlarý
ve EÝAR'ýn yeni Adis Ababa istasyonuna baðlanarak
Führer onuruna bugün gerçekleþtirilecek törenin haberlerini sunacak.
Onu tuttum.
Trionfi meydanýndan canlý yayýna geçiyoruz.
Mussolini'nin Roma'sýnýn
en güzel yollarý Palatino ve Celio'da
büyük bir kalabalýk var.
Yüzbinlerce Ýtalyan ve yabancý
dünyanýn dört bir yanýndan kutlamalara geldiler.
...ölümsüz þehir onlarý bütün görkemiyle karþýlýyor.
Toplumun her sýnýfýndan insanlarýmýz,
büyük bir disiplin ve coþkulu bir ruh hali içinde beklerken
mükemmel bir yurttaþlýk örneði sergiliyorlar.
Kýþlalarýmýza da büyük bir neþe hakim.
Daha dün savaþan askerlerimiz, þimdi bir þeref kýtasý oluþturuyorlar.
Sabýrsýzca baþlama iþaretini bekliyorlar.
Dev insan seli doðru þekilde hizalandý.
Dýþarýda asla unutulmayacak bir manzara var.
Sokaklarýmýz ayak izlerini býrakmayý hak etmiþ insanlarla dolu.
Ayný insanoðlunun yazgýsýyla dolup taþan nehirler gibi.
Onu hemen aradý.
Beni neden ilgilendiriyor ki?
- Antoneta. - Aferin sana! Bütün sabahý peþinde geçirdim!
Þimdiye kadar alýþmýþ olmalýydým. Küçüklüðümden beri yalnýz olduðum için.
Ama tabii ki önemlisin. Ama her þey o kadar saçma ki.
Onlara kalýrsa suçluluk hissetmeliyiz.
Bugün az kalsýn þey nasýl desem bir aptallýk yapacaktým
ama ayný binada oturanlardan biri gelince kurtulmuþ oldum.
Hayýr, endiþelenme.
Hayat ne kadar kötü olsa da yaþanmaya deðer.
Bunu hatýrlatmak için bir papaðan çýkar gelir. Böyle demezler mi?
Yalnýz bugün benim için özel bir gün, biliyorsun bir rüya gibi.
Hani çýðlýk atmak ister atamazsýn çünkü nefesin yetmez
hem konuþmak da istiyorum, konuþmak, konuþmak.
Farkýndasýn deðil mi? Ya da nasýl anlatsam?
Sokaða çýkýp önüme çýkan ilk yabancýyý durdurmak
kendimle ilgili her þeyi anlatmak istiyorum.
Onu korkutana, dehþete düþürene dek hatta canýný yakmak istiyorum.
Ne olursa olsun. Nefret ettiðim bu evde tek baþýma kalmaktansa...
Konuþmayacak mýsýn?
Alo? Marco? Konuþsana, lanet olasý. Bir þey söyle!
Hiç fark etmez, havadan, spordan, okuduðun bir kitaptan bahset.
Beni affet.
Evet, neler hissettiðini biliyorum.
Hayýr, yalvarýrým, biliyorsun buluþamayýz.
Belki bu daha da kötü yapar her þeyi. Kendini kötü hissettiðinde tekrar
ayaða kalkacak gücü bulmalýsýn yoksa her þey biter. Anladýn mý?
Bak, neden gülüp geçmiyoruz? Ne?
Hani Ostia'daki þu karpuzcu çocuðu gördüðümüzü hatýrlýyor musun?
Gül Marco lütfen gül.
Ne kadar üzgün bir dost seçmiþim!
Beni en çok üzecek ne biliyor musun? Senin eksikliðin.
Ýyileþ, saðlýðýn nasýl bana anlat.
Seni ilk fýrsatta arayacaðým.
Hoþça kal. Lütfen beni hep düþün.
Siz misiniz?
Beni gördüðünüze sevinmediniz galiba.
Hayýr, kapý ne zaman çalsa biraz korkarým.
Kim o diye sorduðunda sadece "benim!" diye cevap verirler.
Ne kadar yabancý olsalar bile...
Ya da sadece bir kere görüþmüþ olsanýz bile.
Giderken bunu unutmuþsunuz.
Hayýr, unutmadým. Ýyi niyetinizden faydalanmak istememiþtim.
Hem neden ki? Hayýr, teþekkürler.
Hayýr, almanýzý istiyorum. Bana bir iyilik yapmak için.
Ne kadar güzel! Hem de resimli.
Çok incesiniz, aklým karýþýyor.
Uçaklar!
- Þu uçaklar geçtiðinde... - Hani þu meþhur "pilot hayranlýðý" mý?
Ýnkar edemem. Biraz uzun sürecek gibi,
evde o kadar iþ var ki...
- Tekrar teþekkürler. - Hoþça kalýn.
Affedersin, bir kahve ikram eder misiniz?
- Kahve mi? - Evet.
Evet, tabii. Ne kabayým.
Lütfen oturun.
Daðýnýklýða aldýrmayýn.
Ne derler bilirsiniz. "Düzen, vasat insanlarýn erdemidir".
- Öyleyse karþýnýzda bir deha var. - Hayýr, pardon.
Zaten hazýr sanmýþtým. Önemli deðil.
Bir saniye sürmez, lütfen rahatýnýza bakýn.
Mutfak erkeklere göre bir yer deðildir. Evet, ama ben alýþýðým. Bekarým.
- Bekar! - Evet.
- Yani bekarlýk vergisi veriyorsunuz. - Evet.
Sanki yalnýzlýk bir zenginlikmiþ gibi...
Hayýr, lütfen ben yapayým. Hep hoþlanmýþýmdýr.
Dedem bunu bize ödül diye yaptýrýrdý. Her torunun üç tur hakký olurdu,
kahve iyice çekilene kadar sýrayla yapardýk.
Bir seferinde dört kez çevirdim diye beni kovalamýþtý.
Kusura bakmayýn, þunu hazýrlamam gerekiyor.
Siz ne iþ yapýyorsunuz? Çalýþýyor musunuz?
- Radyoda spikerim. - Radyo mu?
Evet.
Ama þimdilik beklemedeyim.
Çözülmesi gereken bazý durumlar var.
Alnýnýzdaki bukle çok yakýþmýþ.
Hep önüme düþer.
Kocam Doðu Afrika Bakanlýðý'nda çalýþýyor.
Kendisi, nasýl denir,
istihbarattan sorumlu adamdýr. Nakil biriminin bölüm þefi.
Evet, ama sizinki de tatmin edici bir iþ olmalý.
Evet, oldukça.
Biz daha bir radyo alamadýk çünkü daha...
- Bu kim acaba? - Sorunca herkes "benim" demez mi?
- Kim o? - Benim!
Terasýn anahtarýný almaya geldim. Hâlâ sizde olmalý.
Dün geri vermemiþtiniz.
- Çamaþýrlarý toplayacaðým. - Evet.
Bir sorun mu var? Kimseyi beklemiyordum.
Ýnsan evde yalnýzken birden kapý çalýnýnca...
Ýþte! Ben de sizinle bunu konuþmak istiyordum,
Antonietta, Roma'da nasýl derler? "Kötü dostun olacaðýna yalnýz kal".
O adam var ya, sakýn yanlýþ anlamayýn, bildiðim
bir þey yok ama tanýmak isteyeceðiniz bir tip deðil gibi.
O bey ön dairede. Rosmunda kaçmýþtý. Ýþte o bey de...
Beni ilgilendirmez, öðrenmek de istemem.
Tek bildiðim huysuz biri bir çatlak olduðu...
Kýsacasý kötü bir tip. Ne o beni sever ne de ben onu.
Bakýn.
Beni mazur görün, üzgünüm kapýcýydý.
Burada olduðunuzu biliyor. Belki merdivenlerde görmüþtür.
Ben bir þey söylemedim.
Hem kötü bir þey yok ki bunda.
Ama o kadar fesat biridir ki.
- Gitmemi istiyorsunuz. - Hayýr, istediðimden deðil.
O kadar naziksiniz ki... Üzgünüm.
Ama böylesi daha iyi.
Sonuçta hep baþkalarýnýn düþüncelerine göre davranýyoruz.
Yanlýþ olsa bile...
Ya siz?
Kapýyý açmaya gittiðimde burada olduðunuz
anlaþýlmasýn diye kahve öðütmeyi býrakmadýnýz mý?
Hayýr, durun.
Ben de kahve istiyorum. Gelin.
Hayýr, kalsýn. Zor durumda kalmanýzý istemem.
Siz de dediniz, böylesi daha iyi.
Dedim ama ben çok anlamýyorum.
Siz bir yabancýsýnýz evde de kimse yok. Sahiden de bu doðru olmaz galiba.
Böyle boþboðazlýkla sizi sýkýyor olmalýyým.
- Keþke bir kafeye gitseydiniz. - Hayýr.
- Hep böyle oluyor. - Karþý aðýrlýk yeterli deðil.
Düþmesine dengelemek lazým. Bakýn?
Demek elektrikçiliðiniz de var. Sadece þey deðil, neydi?
Spikerlik. Evet.
Yani siz konuþuyorsunuz ve tüm Ýtalya dinliyor!
Evet, öyle.
- Gülmeniz tutarsa ne oluyor? - Yayýnda gülerseniz cezasý var!
- Çok ceza yedin mi? - Yedim mi?
Rosmunda, iþte bizim Rosmundamýz geldi.
Bu iþ arkadaþlarýnýzdan mý?
Guido Notari. Evet. Çok iyidir yayýnda hiç gülmez.
Alarm! Her saat baþý çalacak þekilde ayarladým.
Günümü böyle düzenliyorum.
Bir daha çaldýðýnda 12 olduðunu bileceðim.
- Ara sýra saate baksanýz olmaz mýydý? - Evet, haklýsýnýz. Ama unutursam?
Neler oluyor?
Hayýr, lütfen ev zaten berbat durumda.
Bunda hiç hoþlanmadým. Lütfen durun! Nereye?
Çocukken en sevdiðim oyundu.
Bu þimdi normal mi? Bir tahtanýz eksik olmalý.
- Kahve olmuþtur, þuraya oturun. - Rahatsýzlýk vermek istemem.
Ne rahatsýzlýðý? Sadece yerinizde durun.
Ne garip. Baþkasýnýn dairesinden kendininkine bakmak.
- Ne dediniz? - Hiçbir þey. Hiçbir þey.
Rabagliati. Onu tanýr mýsýnýz?
Onu hep yakýþýklý biri olarak hayal ederim. Uzun boylu. Neþeli.
Benim gibi!
Bana pek de neþeli görünmüyorsunuz.
Gününe göre deðiþir.
Þarký söyleyiþini seviyorum. Duygularýný katýyor.
Eðer bana evet, Mussolini'ye aþýðým dersen,
evli olsak da seni kýskanmam. Abrutzi'den bir þarký...
Albümümü beðendiniz mi?
Sizin mi? Çocuklarýnýzdan birinindir sanmýþtým.
Hayýr, benim. Beðendiniz mi?
Evet. Güzel bir at. Bakýn.
O Ned. Üç tane var. Ned, April ve Fru Fru.
Þeker ister misiniz?
Üç. Hayýr, iki. Teþekkürler.
"Her sabah bir atýn her akþam da bir kadýnýn böbreklerini söker" diyorlar.
Zavallý atlar! Zavallý kadýnlar!
Hakkýnda çok þey diyorlar.
Çok iyi! Benim kahvemi reddetmekle iyi etmiþsiniz.
Biliyor musunuz?
Dört yýl önce yürüyüþ yaparken karþýlaþmýþtým onunla.
- Ciddi olamazsýnýz! Nerede? - Villa Borghese'de.
Ata biniyordu ben durdum.
Dörtnala geçerken bana baktý.
Alev alev yandým.
Elimde alýþveriþ torbalarý vardý.
O kadar heyecanlandým ki bacaklarým titremeye baþladý.
Etrafýmdaki her þey dönüyor, dönüyordu düþüp bayýlmýþým.
Tek bir bakýþla mý? Hem de dörtnala?
Etraftakilere yardýma koþtu ve eve tramvayla dönebildim.
O gün, küçük Littorino'ya hamile olduðumu öðrendiðim.
"Kadýnýn ruhu ve bedeniyle tamamen uyumsuz þekilde.
Deha, sadece erkeklere aittir".
Katýlýyor musunuz?
Tabii ki katýlýyorum. Neden ki?
Tarih kitaplarýný yazanlar hep erkekler deðil mi?
Evet.
Tek sorun, baþka kimseye yer býrakmamalarý.
En çok da kadýnlara.
Gerçekten de anlaþýlmasý güç birisiniz.
Örneðin annem erkek deðildi ama dahiydi.
Yazardý, resim yapardý, muhasebeci olarak çalýþýrdý.
Evi o geçindirirdi babam deðil.
Ailenin bütün kararlarýný o alýrdý.
Babamýn hayatýnda aldýðý tek karar bizi terk etmekti.
Muhteþem bir kadýndý ama kocasýný elinde tutmayý baþaramadý.
Belki de bunu istemedi.
Benim annemse tamamen farklý bir kadýndý.
Akþam babam eve geldiðinde... O zamanlar Napoli'deydik.
Yine o olmalý.
Bakýn ona deyin ki beni arayan olursa buradayým.
- Lütfen sakinleþin, olur mu? - Neden, sinirli miyim?
Ýþte, size lazým olur diye anahtarý geri getirdim Bayan Antonietta.
Sizin çamaþýrlar da kurumuþ, toplayabilirsiniz.
Teþekkürler, þimdi çýkarým.
Hâlâ burada mý?
Evet, mutfaktaki lambayý tamir ediyor.
O mu? Onun gibisine çöp kovasýný bile tamir ettirmem.
Onunla ne derdiniz var, söyler misiniz?
Sonra uyarmadý demeyin evladým,
böyle tiplerle takýlmak insanýn baþýna dert açar.
Altýncý kattaki kiracýyý sana daha önce anlatmadým.
Kusura bakma ama bir halta yaramaz.
O hükümet karþýtý! Bir antifaþist!
Kýsacasý bu da bir insanýn olabileceði en kötü þey.
- Hayýr! - Hayýr mý?
Öyleyse neden onu radyodan kovdular?
Ona dediklerini biliyor musun, yediðin kaba pisledin demiþler, aynen böyle.
Ne yapmýþlar? Tabaðý önünden alývermiþler.
Ama çok kibar ve iyi biri, çok düzgün. Antifaþist olamaz.
Kibarlýðýn bununla bir ilgisi yok, sana bir þey söyleyeyim.
Bizim binayý da soyan bir hýrsýz tanýrdým.
Þimdi ne mi yapýyor? Orduda subay oldu.
Hýrsýzsa ne olmuþ? Bunun önemi yok.
Baktýklarý tek þey, partiye sadýk olup olmaman.
Önemli olan da bu deðil mi?
- Bakýn, benim yapmam gereken... Neredesiniz? - Buradayým.
Ne yapýyorsunuz?
Iþýðý tamir ediyorum. Kapýcý döner de yanmadýðýný görürse diye!
- Bizi dinliyordunuz! - Sadece baþlangýçta, sonra sesinizi alçalttýnýz.
Iþýðý býrakýn, çamaþýrlarý toplamalýyým.
Hayýr, neredeyse tamam. Hakkýmda ne anlattý?
- Hakkýnýzda mý? - Hiçbir þey.
Neden? Anlatmalý mýydý?
Ne de olsa en sevdiði dedikodu konusuyum.
Tabi dini töreni reddedip kara faþist üniformasýyla
gömülmek isteyen kocasýný saymazsak.
Çok yürekli bir adamdý. Gerçek bir faþistti. Bozguncu deðildi.
Ya da hükümet karþýtý.
Benim gibi yani! Size anlatmýþ iþte!
Ýnsanlar bu kadar konuþtuðuna göre doðruluk payý vardýr demek.
Ben altýncý kattaki kiracýnýn antifaþist olduðuna inanmýyorum.
Aslýnda faþizm altýncý kattakine karþý...
Tabii. Zaten herkesin sizinle derdi var! Yeter artýk!
Biraz daha kum.
Peki, radyodan neden kovulduðunuzu anlatýn. Boþuna deðil ya?
Çünkü belki de sesim radyonun resmi kurallarýna uymuyordu.
"Romalý gururuyla titreyen, ciddi ve askeri tonda",
yeterince Romalý gururu taþýmýyordum. Belki Viterbo'da doðdum diye.
Tabii. Kelimelerle istediðin gibi oynayabilirsiniz.
Bence doðrusu iyi yapmýþlar! Bakýn artýk.
Çarpýldým!
- Numara yaptým. - Cehenneme gidin!
Affedersin ama bu kadarý yeter. Neredeyse kalp krizi geçiriyordum.
Konuþtuklarýmýzý dinlemediðini de sanma. Kim bilir neler düþünecek.
Beni kendi evimde zor durumda býrakýyorsunuz.
Haydi inin, benim gitmem lazým.
- Sadece sizi güldürmek istemiþtim. - Ne kadar komik bulduðumu gördünüz iþte.
Ama tamir oldu. Bakýn artýk düþmüyor. Oldu deðil mi?
Teþekkürler. Faturayý sonra gönderirsiniz.
Þuna bakýn, bir sürü düðme.
- Siz mi yaptýnýz? - Evet, ben yaptým. Sakýncasý mý vardý?
- Hayýr, aksine. - Kapýyý açýn lütfen.
Fermuar çýktýðýna göre düðmeler için baþka amaçlar bulunmalý deðil mi?
Siz bu soðuk mizah anlayýþýnýzla kimseyi güldüremezsiniz.
Hoþça kalýn. Ne yapýyorsunuz? Ýneceðinize çýkýyorsunuz.
Biliyorum. Çatýdan gideceðim kapýcý beni görmesin.
Nereden isterseniz oradan gidin.
- Ne düþündüðünüzü hemen söylemeliydiniz. - Ne hakkýnda?
Fotoðraf albümüm.
- Fark eder miydi? - Ederdi.
Sizi evime almazdým. O fark ederdi.
Neden korkuyorsunuz? Fikirlerinizden o kadar eminsiniz ki.
Haklýsýnýz! Hayýr, o benim deðil.
Ama sizin gibi biriyle tartýþmak istemiyorum. Hep eleþtiriyorsunuz.
Dalga geçiyorsunuz gülünecek bir þey yoksa bile siz yine de gülüyorsunuz.
Bakýn ben hep gülmem. Gerçekten gülmek için bir nedenim de yok.
Siz neden hiç gülmüyorsunuz? Hayatýnýz yolunda.
Bir eviniz, eþiniz ve altý çocuðunuz var, neden gülmüyorsunuz?
Bir de bu "siz" meselesi var.
Sanki bilerek ve isteyerek böyle "siz" diyorsunuz!
"Siz" mutlusunuz, "siz" eminsiniz, "siz" gülmüyorsunuz, "siz" korkuyorsunuz.
Siz... Siz... Siz...
Gittiniz mi?
Aman iyi. Hiç deðilse bir veda etseydiniz.
Tamam! Artýk "siz" demeyeceðim. Bundan sonra "sen" diyeceðim.
Ne, ne yapýyorsunuz böyle? Býrakýn! Durun dedim! Resmen çýldýrmýþ!
- Gördün mü, sonunda gülüyorsun. - Gülmüyorum.
Hayýr mý? Yazýk! Çünkü güldüðünde çok daha güzel oluyorsun.
Belki bir zamanlar!
- Barýþ! - Barýþ!
"Trajediyle sonuçlanan aptalca bir þaka".
Elimi çizdin, bak gördün mü?
- Hak etmiþtiniz. - Sorun nedir?
Sorun þu ki, þakalarýnýzdan hoþlanmýyorum.
Aklýnýzdan neler geçiyor bilemem ama yanýldýðýnýzý söyleyebilirim!
Yüzünüzü öyle yapmayýn, çok iyi anladýnýz.
Antonietta, kesinlikle, emin ol, öyle bir niyetim...
Ýnanmýyorum. Yanlýþlýkla mý sarýldýnýz yani? Siz erkekler hep aynýsýnýz.
- Ama bunu bekliyordum. Sabahtan beri. - Bekliyordun demek. Yapma!
Önce Üç Silahþörler.
Sonra kahve... Sizin çevrenizde iþler farklý tabii.
- Býrakýn, ben yaparým. - Ben ev iþlerine hep yardým ederdim.
Þarkýcýlar, oyuncular, spikerler.
Herhâlde bu yüzden telefon baðlattýnýz.
Gidin artýk.
Gidin lütfen.
Lütfen dedim.
Gitmelisiniz.
Bana sarýldýðýnýzda önce, sizden çok kendime kýzdým.
Çünkü sabahtan beri gözlerimi sizden alamadým.
Gitmelisin, anlýyor musun?
Ben... Ben bilmiyorum.
Asla, asla olmamýþtý.
Ýnan ilk kez oluyor. Söyle Gabriele, lütfen söyle.
Çok önemli.
Albümünde bir cümle vardý,
"bir erkek, koca, baba ve asker olmalý".
Ben ne bir koca, ne baba ne askerim.
Ne demek?
Radyodan sesim yüzünden kovulmadým.
"Bozguncu, iþe yaramaz
ve baþkalarýný da yoldan çýkarmaya eðilimli" dediler.
Ýþte onlarýn söylediði bu.
Anlamýyorum.
Çok iyi anladýn.
Ýþte öyle.
- Ne ummuþtun? Ne ummuþtun? - Lütfen, ben...
Öpücükler! Isýrýklar. Elbisenin altýndan okþayýþlar?
- Sabahtan beri bunlarý bekliyordun! - Hayýr, yapma, yapma, öyle deðildi!
Yapýlmasý gereken bu deðil mi?
- Tüm erkekler ayný, deðil mi? - Býrak gideyim.
- Býrak beni, Gabriyele, ne olur yapma, böyle yapma. - Neden?
- Hayýr, hayýr. - Hayýr mý? Böyle nasýl? Böyle yapmak lazým deðil mi?
Size onu hissettirmek lazým, deðil mi? Çünkü en önemli kas budur!
Hayýr! Dokunma bana! Lütfen dokunma!
Senin için üzgünüm ama çok yanýldýn tatlým!
Yanýldýn iþte. Ben umduðun gibi damýzlýk bir aygýr deðilim.
- Ben bir yumuþaðým. - Hayýr.
Yumuþak! Bize öyle derler.
Meydandaki oyun salonunda bizden birini
fark ettiðimizde, kýçýna zorla isteka sokardýk.
- Neler yaptýklarýný anladýn mý? - Çýldýrmýþ.
Sen ne bilirsin ki?
Cahil ve aptal bir kadýncaðýzsýn. Evlisin ama azmýþsýn.
"Bir anlýk zayýflýðýma geldi, benim hakkýmda
ne düþüneceksin?" diyen þu kadýnlardansýn.
Terasta iþi bitirmeye bakarsýn ama,
baþkalarýný yargýlamaya, ayýplamaya hazýrsýn.
Sen ne bilirsin? Ne bilirsin? Bizi kimse anlayamaz!
- Kapýcý nerede! Þimdi onu çaðýracaðým! - Herkes korkunç gerçeði öðrenecek.
Altýncý kattaki kiracý, bir homo, bir gey yumuþaðýn teki!
Özür dilerim.
Neden girmiyorsun? Yemek yapýyordum.
Biliyor musun, kimse þüphelenmesin diye
radyodaki kýzlardan biriyle niþanlamýþtým.
Sadece numara.
Onu yemeðe, sinemaya götürüyordum,
yani insanlarýn bizi beraber görebileceði yerlere.
Ona sýrýlsýklam aþýkmýþ gibi davranýyordum, o da bana.
Ýyi bir arkadaþýmdý, bana yardým etmek istiyordu.
Ama galiba iyi rol yapamýyordum.
Derken bir gün müdüriyete çaðýrdýlar ve artýk
radyo ailesinin bir parçasý olmadýðýmý söylediler.
"Parti kartýn yok" dediler. "Yanýmda yok" dedim.
"Hayýr, o eskidendi" dediler.
"Kartý geri aldýlar senden,
çünkü bir erkek partisinde senin gibilere yer yok".
Onlarý ikna etmek için çalýþtým,
eþcinsel olmadýðýmý kanýtlayan doktor raporu verdim.
Rapor normal biri olduðumu söylüyordu.
- Ýnandýlar mý? - Hayýr.
Daha da kötüsü... Büyük bir hataydý.
Eðer eþcinsel deðilsen elinde raporla dolaþmazsýn deðil mi?
Bu da daha kötü bir þey olduðundan
farklý görünmeye çalýþýyorsun.
Kendinden utanç duymaya zorlanýyorsun. Ve saklanmaya.
Ama bana anlattýn.
Çünkü senin yanýnda cesaret buldum. Diðerleri gibi deðilsin.
Doðru deðil.
Çatýda tokat bile attým.
Ama buradasýn iþte. Yanýmda.
Nasýl geçiniyorsun?
Bir süpermarketin katalogla satýþ iþlerine bakýyorum.
Zarflara müþterilerin adreslerini yazýyorum.
Ýþ bana bir arkadaþýmdan kaldý.
Bir yýl önce tutuklanmýþtý.
Sardinia'da sürgünde, Carbonia'da.
Antifaþist miydi?
Benim gibi, düzen karþýtý. Onu yolcu etmeye gittim.
Son gördüðümde Civitavecchia'ya giden bir gemiye bindiriyorlardý.
Gemiye çýkarýlýþýný izledim.
El yazýn çok güzel.
Bir tane de bana gönderir misin?
Kendimi çoðu zaman aþaðýlanmýþ hissettim.
Kocam benimle konuþmaz, emir verir.
Sabah akþam...
Niþanlandýðýmýzdan beri beraber gülmemiþizdir.
O evin dýþýnda güler. Baþkalarýyla.
Nasýl yani sana sadýk deðil mi?
Mutlu ve kendinden emin gözüküyordun.
"Sadakat"!
Sadece ülkesine!
Bütün sadakati partileredir.
Þu erkeklerin para ödeyip gittiði yerleri biliyor musun?
Oradakiler onu, iþindekilerden daha iyi tanýr.
Ama sadece onlar deðilmiþ!
Daha geçenlerde Ruccero Bongi Sokaðý'ndaki okulda
öðretmenlik yapan Laura adlý bir kadýndan bir mektup buldum.
Eðitimli bir kadýn!
Sanki kocam bana sanki cahil
ve ikinci sýnýf olduðumu anlatmak istiyor.
Gerçekten de okula çok gitmedim.
Öyle bir mektubu ona aþýkken bile yazmadým.
Çünkü nasýl yazýlýr bilmiyorum.
Cahil bir kadýna istediðini yaparsýn.
Çünkü saygýn yoktur.
Senden hoþlanýyorum Gabriele çok zarifsin.
Olduðun gibi seviyorum.
Bana ettiðin o laflar hiç önemli deðil.
Çok incesin.
Kendimi düþünüyorum.
Bana dokunuþunu seviyorum.
Tuhaf, hiç suçluluk duymuyorum.
Aksine.
Onunlayken hiç böyle hissetmedim.
Böyle olabileceðini bilmezdim.
Ya sen?
Benim durumum bir kadýnla seviþemem anlamýna gelmiyor.
Farklý bir þey.
Çok güzeldi. Ama hiç bir þeyi deðiþtirmez.
Seninle tanýþmak, seninle yakýnlaþmak.
Seninle konuþmak. Bütün günü seninle geçirmek, özellikle bugünü.
Bunlar benim için çok önemliydi.
Her gün pencerene bakacaðým.
Ayný bu sabah eve döndükten sonra yaptýðým gibi.
Seni izlemekten iþ yapamadým.
Ve cumartesi herkes törene gittiðinde,
sadece seni görmek yetecek.
Sadece seni dinlemek.
Tören nasýldý?
Güzeldi, deðil mi? Radyodan dinledim.
Geliyorlar. Gitmeliyim.
Radyoda her saniyesini dinledim.
Ýyi vakit geçirdiniz mi?
- Hitler nasýl biri? - Çok yakýþýklý.
Radyodan dinledim. Her dakikasýndan zevk aldým.
Siz de beðendiniz mi?
- Tarihi bir gündü. - Kesinlikle.
- O þiþko generali gördün mü? - Goering'di.
- Hess deðil miydi? - Hayýr, Hess biraz deli gibi gözükeni.
Kardeþ ülkemiz Almanya'nýn bütün üst düzey askerleri yetkilileri oradaydý.
Ayaðým acýyor.
- Yoruldun mu? - Hayýr!
Herkes "Duce" diye baðýrýyordu. O da zevkle el çýrpýp eþlik etti.
Ama bir noktada Hitler'e dönüp bizlere
adeta misafirimizi de unutmamamýz gerektiðini söyledi.
- Ben bunlarýn hiçbirini fark etmedim. - Demek ki sizi çok uzaða koymuþlar.
- Ben hepsini gördüm. - Neler kaçýrdýðýný bilmiyorsun.
Ne yapayým, sebze çorbasýný çatalla mý yiyeyim?
Aklýn nerede bu akþam?
Bugün ne gündü, asla unutulmayacak.
Ve hepiniz de orada bulunma ayrýcalýðýný yaþadýnýz.
20-30 yýl sonra çocuklarýnýza
"O gün ben de oradaydým" diyebileceksiniz.
Bütün gün sadece bir kere yemek yedim.
- Sana ne oldu? - Ponpon.
Þu salamý verir misin?
- Yemek soðuk. - Evde bütün gün ne yaptýn?
- Bugün herkes için bayram deðil miydi? - Ama sen evdeydin. Uyudun mu?
- En fazla bizim topumuz var. - Amerika'dan bile çok mu, baba?
Tabii film iþinde çok iyiler ama iþ silaha gelince
ellerinde ok-yay Kýzýlderili gibiler.
- Bence en zarif silah uçak. - Ben deniz kuvvetlerini tercih ederim.
Gemilerle de geçit yapamamalarý ne kötü.
Ýmparatorluk yolunda bir savaþ gemisi düþün.
- Kessene þunu. - Bana dokunma!
Yarýn albümün için fotoðraf ister misin? Anne? Anne!
Yarýnki gazetelerde kesecek bir sürü þey olacak.
O kadar marþ söyleyince, sesim kýsýldý.
Alman süvarilerini gördün mü?
Atlarý hem sürüyorlar hem de müzik yapýyorlardý.
Dediler ki Führer'in þahsi orkestrasýymýþ.
- Hep yanýnda götürürmüþ. - Evine bile.
- Anne, Littorino sol eliyle yiyor. - Aptal!
Almanlar Ýtalyan marþýný nasýl bizimkilerden iyi çalabildiler?
Çünkü yorucu.
- Alp birliklerinin geçiþini izledin mi? - Tabii ki.
Ama Almanlarýn üniformasý daha zarif.
Dostlarýmýzý nasýl seçeceðimizi çok iyi biliyoruz.
Size söylüyorum, bir savaþ daha olursa karþýmýza çýkaný ezer geçeriz.
Antonietta, böyle bir günü kutlamalýyýz!
Yedinci de doðarsa ona Adolf adýný veririz.
Hayýr! Bu akþam olmaz.
Acele et de yataða gel.
Sonra konuþuruz.
1625 Nisan ayýnýn ilk Pazartesisi, romanýn yazarýnýn
doðduðu Rue de Manng, sanki Huguenotlar ikinci kez
La Rochelle savunmasýný yapmýþlar gibi, tam bir karmaþa içindeydi.
- Ýþte neredeyse hazýrým. - Aceleye gerek yok, vaktimiz var.
- Gemi ne zaman kalkýyor? - Üç saat içinde.
18 yaþýnda bir Don Kiþot hayal edin.
Uzun suratlý, uzun suratlý, elmacýk kemikleri çýkýk kurnazlýk belirtisi.
Genç D'Artagnan için daha da acý verici.