WWW.MY-SUBS.COM ﻿1
‫اگر گلودرد و سرفه و تب دارید ‫در خانه هاتون بمونید...
‫به احتمال 95% این ویروس ‫در یه لابراتوار تولید شده
‫منبع انتشار این ویروس ‫در شهر سانفرانسیسکو...
‫در لابراتوار داروئی «جن-سیس» بوده.
‫یکی از تکنسینهای این لابراتوار،
‫به شکل اتفاقی در معرض تماس با ‫ویروس «آ-ال-زد 113» قرار گرفته.
‫ویروسی که برای درمان آلزایمر ‫روی شامپانزه ها آزمایش میشد.
‫یکی از شامپانزه های آلوده به ویروس، ‫رفتارهای پرخاشگرانه از خودش بروز میداد
‫که نهایتا منجر به فرار ‫شامپانزه ها از آزمایشگاه شد
‫در حادثهء مشهور به حادثهء پل «گلدن گیت»،
‫درگیری شش ساعته پلیس و شامپانزه ها ‫با فرار میمونها به جنگل «مور» خاتمه یافت.
‫مراکز درمانی اکنون مملو از بیمارانیه ‫که علائم این بیماری واگیردار جدید،
‫که به «آنفولانزای سیمی ان» مشهور شده ‫رو از خودشون بروز میدن.
‫گزارشها از ابتلای 5 میلیون نفر تا کنون، ‫و 150 میلیون تا 8 ماه آینده خبر میدن.
‫تمام افرادی که علائم این بیماری ‫واگیردار رو دارن، در مرکز قرنطینه فرودگاه
‫تحت مراقبتهای درمانی قرار خواهند گرفت.
‫بسیاری از مراجعین، کودکانی هستند ‫که والدین خودشون رو گم کردن.
‫اجرای قرنطینه اجباری، باعث ‫بروز ناآرامیهای شهری شده.
‫اعضای خانواده ها دارن از هم جدا میشن، ‫کنترل انتشار بیماری بسیار بعید بنظر میاد.
‫خانواده خودتون رو آماده کنید. ‫راههای فرار رو از قبل شناسایی کنید.
‫احتمال زنده ماندن در این شرایط ‫هماکنون یک نفر از هر پانصد نفره.
‫امشب درگیریهای خشونت آمیز ‫در ساختمان شورای شهر رخ داد
‫حکومت نظامی در 28 کشور، از جمله ‫کانادا و ایالات متحده برقرار شده.
‫رآکتور هسته ای داغ کرده، نمیتونیم ‫جلوی انهدامش رو بگیریم...
‫نابودی مطلق هر چیزی ‫که نشان از تمدن داره...
‫بواسطه شدت بحران شیوع ‫آنفولانزای «سیمی ان»...
‫تمام مراکز دولتی به حالت تعلیق دراومدن
‫اونهایی که بواسطه ویروس کشته نشدند
‫به احتمال زیاد در درگیرها کشته میشن
‫شاید این «پایان» باشه. ‫شاید این خاتمه کار بشره.
‫به زودی، کسی باقی نخواهد موند...
‫«سزار»...
‫دارن نزدیک میشن.
‫«کوبا»!
‫الان پدر؟
‫بمون پسرم.
‫ممنونم «کوبا»
‫قبل از اینکه عمل کنی، فکر کن پسرم.
‫غصه نخور چشم آبی...
‫زخمها تورو قوی میکنن
‫بیا برادر جدیدت رو ملاقات کن.
‫یه پسر دیگه.
‫باعث میشه به این مساله که ‫چقدر پیشرفت کردیم فکر کنم.
‫انگار مدتها پیش بود.
‫هنوز بهشون فکر میکنی؟
‫انسانها؟
‫گاهی اوقات.
‫من انسانهارو ،اونطور که ‫تو میشناختی نمیشناختم
‫فقط روی بدشون رو دیدم
‫خوب، بد... الان اهمیتی نداره.
‫انسانها خودشون رو از بین بردن.
‫میمونها هم میجنگن،
‫ولی ما همه یه خانواده هستیم.
‫یعنی واقعا همه شون از بین رفتن؟
‫ده زمستان میگذره
‫تو دو زمستون گذشته، ‫هیچ نشونی ازشون دیده نشده.
‫احتمالا از بین رفتن.
‫اون خرس نمیتونست منو بگیره «چشم آبی»، ‫من خیلی فرزم!
‫دهنتو ببند «اش»!
‫خدای من...
‫چیزی نیس، چیزی نیست، ‫وایستا!
‫وایستا! کمک!
‫کمک!
‫هی!
‫بیا اینجا
‫زدمش، زدمش!
‫«اش» رو زدن! پسرمو زدن!
‫«راکت» صبر کن...
‫ما قصد اذیت کردن نداریم
‫اینا میمونن بابا! فکر میکنی ‫میفهمن تو چی میگی؟
‫اینا به نظر تو میمونهای معمولی هستن؟
‫- بابا؟ ‫- «مالکوم»، چیکار میکنی؟
‫- بابا؟ ‫- «مالکوم».
‫چیزی نیست.
‫اسلحه تونو بزارین زمین.
‫- شوخی میکنی؟ ‫- کاری که میگم بکنید.
‫برید!
‫یا خدا!
‫باشه باشه، داریم میریم.
‫برید!
‫آروم. برید، برید!
‫- کیفم! ‫- برو!
‫«کوبا»!
‫برو دنبالشون!
‫پیداش کردی؟
‫باید باهم صحبت کنیم
‫چیه؟ چی شده؟
‫سد تقریبا دست نخورده مونده.
‫احتمالا میتونه تا یک هفته آینده ‫برامون برق تولید کنه.
‫ولی یه مشکلی هست. ‫بیا بالا...
‫من زدمش، ترسیده بودم. ‫نمیدونستم چیکار باید بکنم.
‫- لعنتی! چند تا بودن؟ ‫- خیلی، حدود 80 تا.
‫- حداقل 80 تا. ‫- خیلی خب...
‫متوجه نیستی چی داره میگه، ‫اونا میتونستن حرف بزنن!
‫غیر ممکنه.
‫باور کن «درایفوس»، ‫حرف میزدن، فوق العاده بود.
‫فوق العاده؟ اینا میمونای سخنگو هستن،
‫- با نیزه های بزرگ! ‫- خواهش میکنم!
‫نمیدونم فکر میکنین چی دیدین یا شنیدین،
‫ولی آروم بگیرید، اوکی؟
‫ویروس چی میشه «الی»؟ ‫احتمال داره ازشون بگیریم؟
‫همه ما از نظر ژنتیکی نسبت به ویروس ‫ایمن هستیم. وگرنه مدتها پیش مرده بودیم.
‫- نمتونی اینو با اطمینان بگی. ‫- توی مرکز کنترل بیماری کار میکرده، میتونه!.
‫- چیکار باید بکنیم؟ ‫- نمیدونم.
‫- به برق احتیاج داریم. ‫- میتونست مارو بکشه، ولی نکشت...
‫شاید یارو گذاشت زنده بمونیم ‫تا بتونن تعقیبمون کنن؟
‫مخفیگاهمون رو پیدا کنن ‫و همه مونو بکشن!
‫- منظورت از «یارو» چیه؟ ‫- بابا همینو میخوایم بگیم بهت دیگه!
‫همچین چیزی تاحالا ندیدی، ‫و رئیسشون...
‫- فوق العاده بود! ‫- جدی؟ اینطور فکر میکنی؟
‫- به چشم خودمون دیدیم! ‫- آره همه دیدیم!
‫یه کلمه هم راجع به این قضیه ‫به کسی چیزی نمیگید، میفهمید؟
‫یه کلمه هم چیزی نمیگید ‫تا ببینیم چیکار باید بکنیم.
‫- شوخی میکنی؟ ‫- نه، شوخی ندارم!
‫نمیخوام بیجهت بقیه رو بترسونیم.
‫چطوری رفیق؟ حالت خوبه؟
‫- کیفم جا موند. ‫- میدونم.
‫- دفتر طراحیت تو کیفت بود؟ ‫- آره، از دست رفت.
‫«کارور» بهم میگه فعلا نباید راجع به ‫اتفاقی که افتاد چیزی به کسی بگیم؟
‫فعلا نه.
‫باید بهشون حمله کنیم!
‫قبل از اینکه اونا بخوان به ما حمله کنن!
‫نمیدونیم چند نفرن، ‫چندتا اسلحه دارن؟
‫یا اصلا برای چی اومدن اینجا؟
‫پسرتو زدن «راکت»!
‫نمیخوای تلافی کنی؟
‫من طبق دستور «سزار» عمل میکنم.
‫«کوبا» راست میگه.
‫نزدیک بود بکشنت «اش»!
‫نه!
‫اگه به جنگ بریم،
‫ممکنه همه چیزایی که ساختیمو از دست بدیم.
‫خانه.
‫خانواده.
‫آینده...
‫تا صبح تصمیم خودمو میگیرم.
‫«سزار»
‫سالها توی آزمایشگاهاشون زندانی بودم.
‫شکنجه ام دادن، زخمیم کردن.
‫تو منو آزاد کردی.
‫هرکاری که تو بگی انجام خواهم داد.
‫ولی باید قدرتمونو نشون بدیم.
‫نشون خواهیم داد «کوبا».
‫برید کنار، برید کنار!
‫اینا که خیلی بیشتر از 80 تا هستن!
‫«مالکوم»!
‫میمونها...
‫جنگ نمیخوان...
‫ولی مبارزه خواهند کرد...
‫اگه لازم باشه.
‫خانه میمونها...
‫خانه انسانها.
‫بر نگردید.
‫گوش کنید، گوش کنید.
‫آروم باشید!
‫همه آروم باشید!
‫گوش کنید!
‫خواهش میکنم! ‫ما همه نسبت به ویروس ایمن هستیم.
‫همه نسبت به ویروس ایمنیم، ‫وگرنه الان اینجا نبودیم!
‫چطور مارو پیدا کردن؟
‫ما پیداشون کردیم.
‫- میدونستید که میمونا بیرون کمین کردن؟ ‫- اگه برگردن چیکار کنیم؟
‫آره!
‫اگه برگشتن... ‫اگه بازم برگشتن...
‫از کارشون پشیمون میشن!
‫شهر شاید به اندازه قبل نفر نداشته باشه، ‫ولی به اندازه کافی سلاح گرم داره.
‫تسلیحاتی که ارتش بجا گذاشته،
‫سلاحهای گارد ملی، ‫همه اش دست ماست.
‫ببینید...
‫میدونم چرا ترسیدید.
‫باور کنید منم ترسیدم.
‫ولی من نسبت به اعتمادی ‫که به من کردید ارزش قائلم.
‫همه سختیهارو باهم از سر گذروندیم.
‫ولی همه خوب میدونید که ‫ما با چه مسائلی روبرو هستیم.
‫سوختمون تقریبا تموم شده.
‫این به این معناست که ‫دیگه برق نخواهیم داشت.
‫و این میتونه مارو مجبور کنه برگردیم ‫به همون وضعیتی که قبلا داشتیم.
‫اون سد پاسخ نیاز ما بود.
‫ولی فکرشم نمیکردیم که ‫میمونا اونجا هم رفته باشن.
‫- خب حالا چیکار کنیم؟ ‫- آره!
‫یه راه دیگه پیدا میکنیم...
‫چون نیروی برق فقط برای روشن نگه داشتن لامپها نیست
‫بلکه به ما ابزار اینو میده که ‫با بقیه دنیا ارتباط برقرار کنیم.
‫که ببینیم چه کسان دیگری مثل ما هستن...
‫که دوباره بتونیم... ‫بازسازی کنیم...
‫و بازپس بگیریم...
‫دنیایی رو که از دست دادیم.
‫سخنرانی خوبی بود.
‫هیچ منبع نیروی جایگزینی نیست.
‫سد تنها گزینه ماست.
‫خب پس باهاشون میجنگیم!
‫فقط 2-3 هفته سوخت داریم.
‫- میدونم. ‫- و وقتی تموم بشه...
‫نمیتونم با بلندگو برم بیرون،
‫و مردمو آروم کنم.
‫به برق احتیاج داریم ‫برای اینکه رادیومون کار کنه.
‫این رادیو تنها شانس ما برای ‫دسترسی به دنیای بیرونه.
‫باید بازماندگان دیگه رو پیدا کنیم.
‫درسته، آدمهای زیادی باقی نموندن.
‫- نباید بیشتر از این تلفات بدیم. ‫- ما اینجارو بنا کردیم...
‫- من و تو... ‫- میدونم.
‫...بر اساس این ایده که داشتن «برق»، مارو ‫هدایت میکنه به سمت زندگی که قبلا داشتیم.
‫اگه نتونیم باهم متحد باشیم،
‫- نمیتونیم زنده بمونیم. ‫- من همه چیزو از دست دادم.
‫حتی فکر از دست دادن همین ‫چیزای کمی که دارم هم...
‫میخوام برگردم اونجا.
‫گوش کن به حرفم. سه روز فرصت بدین، ‫بذارین باهاش حرف بزنم، اگه گوش نداد...
‫- اونوقت به روش تو عمل میکنیم. ‫- و اگه این روش هم جواب نداد؟
‫اگه خشمگین شد چی؟ از کجا بدونیم ‫که اصلا حرف تورو میفهمه یا نه؟
‫اون بیشتر از یه میمون معمولیه.
‫من با چند نفر نیرو میرم سمت پادگان،
‫توی اسلحه خونه رو میگردم، ‫ببینم چی هنوز کار میکنه.
‫سه روز. اگه تا سه روز دیگه ‫اینجا نباشی، ما میریم اون بالا.
‫و تک تک شونو میکشیم.
‫«کارور» داره ماشینها رو آماده میکنه.
‫الانه که با «فاستر» و «کمپ» از راه برسن.
‫واقعا میخوای «کارور» رو با خودت ببری؟ ‫«کارور» به یکی از اونا شلیک کرده!
‫چاره ای ندارم، «کارور» ‫توی اداره آب کار میکرده
‫اون تنها کسی که از کار سد سر درمیاره.
‫«مالکوم»... چیکار میخوای بکنی؟ ‫چی میخوای بهشون بگی؟
‫راستشو میگم.
‫و امیدوارم توی مود خوبی باشه.
‫فک میکنی دیوونه شدم.
‫من نگرانم.
‫آره منم همینطور.
‫توی سرم بارها مرورش کردم...
‫و فکر میکنم اگه اینو امتحان نکنم...
‫جنگ پیش میاد.
‫منم با خودت ببر، ‫اگه کسی زخمی شد چی؟
‫دوستت دارم.
‫ولی تو باید اینجا بمونی.
‫نمیخوام «الکساندر» تنها بمونه.
‫من هم میام!
‫پسرم، امن نیست.
‫ولی اگه پیش تو باشم امن ترم ‫تا اینکه اینجا بمونم.
‫من هم میام! خواهش میکنم.
‫هیچکس از ماشین بیرون نمیره.
‫هیچکس.
‫اگه تا دوساعت برنگشتم، ‫همه بر میگردید به شهر.
‫همه چی روبراه میشه.
‫خواهش میکنم! خواهش میکنم!
‫منو نکشید!
‫فقط گوش بدید ببینید چی میگم.
‫میدونم.
‫«برنگرد»... میدونم، ولی...
‫نمیومدم اینجا مگر اینکه واقعا...
‫اوکی، اوکی، خیلی خب!
‫باید چیزی بهتون نشون بدم. ‫خیلی از اینجا دور نیست.
‫- انسان دروغ میگه! ‫- نه! نه!
‫- نه! نه! قسم میخورم.
‫فقط اگه بزارید نشونتون بدم ‫خودتون باور میکنید، خواهش میکنم!
‫نشونم بده!
‫این چیزیه که ما بهش میگفتیم توربین.
‫واسه تامین برق مناطق ‫شمال اینجا ساخته شده بود.
‫ولی ما داریم روی تغییر مسیر ‫جریان برق به سمت شهر کار میکنیم.
‫شهر قبلا از نیروگاه اتمی برق میگرفت ‫ولی الان سالهاست که از کار افتاده.
‫ما بناچار از ژنراتوزهای دیزلی ‫برای تامین برق استفاده میکنیم.
‫ولی اگه بتونیم این سد رو راه اندازی کنیم...
‫اونوقت میتونیم نیروی برقمون رو تامین کنیم.
‫متوجه اینایی که میگم هستین؟
‫چراغ...ها.
‫آره
‫چراغها
‫اینجا خونه شماست و من هم ‫نمیخوام ازتون بگیرمش، قول میدم.
‫ولی اگه به ما جازه بدید که ‫کارمون رو اینجا انجام بدیم...
‫بقیه رو با خودت آوردی؟
‫فقط چند نفر.
‫من تهدیدی برای شما نیستم. ‫اگه بودم میتونید منو بکشید.
‫یالا!
‫- صبر کنین، صبر کنین! ‫- وایستین!
‫باید اسلحه هامون رو بهشون بدیم.
‫تنها شرطشون اینه.
‫- این یعنی چی؟ ‫- یعنی میتونیم بمونیم.
‫اگه اونا برق داشته باشن ‫خطرناکتر میشن.
‫چرا باید بهشون کمک کنیم؟
‫بنظر درمونده میان.
‫اگه بخوایم بیرونشون کنیم ‫بهمون حمله میکنن.
‫بزار حمله کنن.
‫الان که ضعیف شدن ‫باید از بین ببریمشون.
‫میدونی چند نفر از ما کشته خواهند شد؟
‫این تنها شانس ما برای صلحه.
‫بزارید کارشونو بکنن، ‫بعدش خواهند رفت.
‫کارشونو؟
‫کارشون
‫کار آدمها!
‫«کوبا» میگه...
‫میمونها باید از آدمها متنفر باشن...
‫کافیه!
‫«کوبا» از آدمها نفرت رو یاد گرفته.
‫نه چیز دیگه ای.
‫هی، باید یه چیزی بخوری.
‫خیلی خب.
‫کاری که امروز کردی خیلی شجاعانه بود.
‫ میدونم همه رو تو حساب میکنن «مالکوم»...
‫برام اهمیتی نداره، این چیزا برام مهم نیست.
‫برای من اونه که مهمه.
‫اون چیزایی دیده که هیچ بچه ای نباید میدید. ‫و نمیخوام دوباره به اون شرایط برگردیم.
‫میدونم.
‫دارم سعی میکنم بهش نزدیکتر بشم.
‫ولی...
‫موفق میشی.
‫میدونی چه چیزی درموردشون ترسناکه؟
‫اینکه به برق و روشنایی نیاز ندارن.
‫گرما، هیچی!
‫- هی رفیق. ‫- این نقطه قوتشونه.
‫این چیزیه که باعث میشه قوی باشن.
‫فکر میکنم امشب یکی ‫باید نگهبانی بده «مالکوم».
‫با چی؟ همه اسلحه هامونو گرفتن!
‫اگه میخواستن مارو بکشن تاحالا مرده بودیم.
‫شاید منتظرن سرفرصت اینکارو بکنن، ‫نصف آدمای کره زمین رو از بین بردن.
‫بیخیال.
‫- چیه؟ ‫- واقعا فکر میکنی مقصر اونا هستن؟
‫پس عمهء من مقصره!؟ ‫همه چی از اون آنفولانزا شروع شد.
‫آنفولانزا بخاطر ویروسی که دانشمندا ساختن ‫بوجود اومد. میمونا فقط موش آزمایشگاهی بودن.
‫- اونها که توی این ماجرا مقصر نبودن. ‫- بس کن این چرت و پرتای روشنفکریتو!
‫میخوای بگی وقتی میبینیشون ‫حس نفرت بهت دست نمیده؟
‫- تو یه دختر کوچولو نداشتی؟ ‫- بسه دیگه «کارور».
‫- چطوری مُرد؟ ‫- کافیه!
‫یا زن تو، اون چی؟
‫بهتره خفه شی «کارور» ‫قبل از اینکه خودم خفه ات کنم
‫خیلی خب.
‫اصلا من یه آدم مزخرفم!
‫تو خوبی؟
‫بنظر مریض میای... حالت خوبه؟
‫یکمی به استراحت احتیاج دارم.
‫تو نگران آدمها هستی...
‫«کوبا» کجاست؟
‫هنوز عصبانیه.
‫گفت داره میره شکار...
‫نگاه کن، آدمها اون پایینن!
‫چرا ما اینجاییم؟
‫«سزار» به آدمها اعتماد داره...
‫«کوبا» نداره.
‫- بیشترِ تجهیزات سالمن. ‫- خوبه.
‫داریم اون پشت آزمایششون میکنیم.
‫هی!
‫تکون نخور! از جات جم نخور! ‫میفهمی چی میگم؟
‫«تری»، «تری»! ‫بیا اینجا، زود باش.
‫لعنتی!
‫چیکار کنیم؟ باید چیکار کنیم؟
‫این از کجا پیداش شد؟
‫- چیکار کنیم؟ بزنیمش؟ ‫نمیدونم، شاید باید بزنیم!
‫بد حرومزاده ای هستی بی ریخت!
‫اوه، هی!
‫فکر کنم گرسنه ست.
‫احتمالا از بقیه جدا شده.
‫گم شدی؟ میخوای بری خونه؟
‫برو، بزن به چاک میمون احمق!
‫- برو، نشنیدی مگه؟ برو ‫- برو! برو!
‫اینجا به اندازه کافی اسلحه هست، ‫که بشه همه میمونها رو باهاش کشت.
‫باید به «سزار» خبر بدیم.
‫کسی چه میدونه آدما واقعا ‫اینجا چیکار دارن میکنن؟
‫باید این انسداد رو باز کنیم.
‫نمیدونستم یه دختر داشتی.
‫آره.
‫اسمش چی بود؟
‫«سارا».
‫واقعا متاسفم.
‫خب الان تورو دارم و پدرتو...
‫آره.
‫خیلی خب، کاملا متوجه شدی؟
‫این کل سیمیه که برامون مونده.
‫خودتونو آماده کنین.
‫سه... دو... یک.
‫- بابا! ‫- «مالکوم»!
‫«مالکوم»! «مالکوم»!
‫بابا؟
‫«کارور» رو نمیبینم!
‫نه!
‫- ولش کن! ‫- دارمش.
‫شکستگی نداره.
‫ول کن، ول کن! ‫خوبه.
‫ممنونم.
‫جون مارو نجات دادی
‫کلی نخاله داریم که باید پاکسازی کنیم ‫ممکنه زمان بیشتری لازم داشته باشیم.
‫چقدر بیشتر؟
‫هی، رفیق.
‫هی... هی...
‫چیکار میکنی؟ کارت تموم شد؟
‫به چی نگاه میکنی؟
‫هی! هی!
‫آهای! برو بیرون!
‫- هی، میکشمت! ‫- چیکار میکنی «کارور»؟
‫نه، نه! «سزار»، نه!
‫نه...
‫گفتیم بی اسلحه!
‫- نه، نکن! ‫- خواهش میکنم!
‫نمیدونستم!
‫برو انسان! حالا.
‫بد به گا رفتیم!
‫«مالکوم»؟
‫«مالکوم» کجا داری میری؟
‫خواهش میکنم، باید باهاش حرف بزنم.
‫متاسفم، همش تقصیر من بود. ‫مجبورش میکنم بره.
‫اینجا خونه منه.
‫- تو نباید اینجا باشی ‫- میفهمم...
‫«مالکوم».
‫اون مریضه.
‫چند وقته که اینطوری شده؟
‫من دارو دارم.
‫آنتی بیوتیک.
‫شاید بتونه کمک کنه.
‫به تو اعتماد ندارم.
‫حق داری.
‫اما حرفمو باور کن... ‫همه ما مثه اون نیستیم.
‫خواهش میکنم.
‫بزارید کمکتون کنم.
‫یه روز.
‫فقط یک روز اینجا میمونید.
‫- ما وقت بیشتری نیاز داریم... ‫- یک روز!
‫میمونها کمکتون میکنن.
‫من کمک نمیکنم!
‫- این مسخره بازی چیه! ‫- از اینجا ببرش.
‫تکون بخور! کافیه! ‫یالا، برو بیرون از اینجا.
‫اوکی؟
‫تکون بخور، برو.
‫برو تو!
‫فردا میبینمت، آشغال!
‫الان از شهر اومدم. ‫انسانها خیلی خطرناکن!
‫«سزار» کجاست؟
‫پیش انسانهاست...
‫هی «الکس»، این رله خرابه. ‫ببین یکی دیگه پیدا میکنی؟
‫باشه.
‫«سزار».
‫هی!
‫نه! نه! نه! نکن! نه!
‫«سزار» کجاست؟ «سزار» رو میخوام!
‫«سزار»!
‫انسانها به پسرانت حمله میکنن...
‫تو میذاری بمونن!
‫میمونها رو در معرض خطر قرار میدی!
‫«سزار» انسانها رو بیشتر از میمونها...
‫دوست داره...
‫بیشتر از...
‫پسرهات.
‫میمون...
‫میمون رو...
‫نمیکشه!
‫منو ببخش.
‫تو پسر منی...
‫باید به چیزی که میگم گوش کنی...
‫تو راجع به اسلحه هایی که پیدا کردیم ‫به «سزار» چیزی نگفتی؟
‫تو هم نباید بگی.
‫پدرت به من اعتماد نداره.
‫تو باید محافظتش کنی.
‫علاقه اون به انسانها...
‫کورش کرده.
‫میدونم...
‫تا وقتی اونها اینجا هستن...
‫من نگران جون «سزار» هستم.
‫بخاطر کار دیروزت
‫نگاه کن، ببین!
‫نگاه کن!
‫«روز جمعه بود»
‫«یک بعدازظهر خوب»
‫«گرم...»
‫«ما داشتیم...»
‫«داشتیم گشت میزدیم...»
‫«نزدیک استخر شنا»
‫گشت و گذار.
‫گشتن.
‫بیا، میتونی بخونی؟
‫این جنسش عالیه!
‫- به سلامتی!
‫چه مرگته تو؟ مگه نگفتیم برو خونه؟
‫نه، نه! برو!
‫- اینو فهمید! ‫- آره.
‫هی! هی!
‫هی!
‫- آهای! ‫- هی، هی هی!
‫- فکر کنم ازت خوشش اومده. ‫- خفه شو.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫مشروب میخوای؟
‫یکمی بهش بده بخوره.
‫بده بخوره ببینیم چی میشه!
‫برو بالا... هی!
‫لعنتی!
‫- خوبه، نه؟ ‫- آره، آره.
‫- هی، هی! ‫- باشه، خیلی خب!
‫- آروم! ‫- آره.
‫آروم، آروم!
‫خیلی خب...
‫«مالکوم»، «مالکوم»!
‫چیه؟ چی شده؟
‫جواب داد!
‫اقلا اینجا که کار میکنه، ‫وقتی برگردیم به شهر مطمئن میشیم
‫اعتماد.
‫حرومزاده!
‫حرومزاده لعنتی!
‫چراغها...
‫حالت بهتره؟
‫مادر...؟
‫اسلحه انسانها!
‫فرار کنین.
‫انسانها «سزار» رو کشتند.
‫خانه میمونها رو سوزاندن!
‫برید! بگیریدشون!
‫میمونها باید به شهر انسانها حمله کنن!
‫مبارزه کنید!
‫بیاید، برای «سزار» بجنگید!
‫زنها و بچه ها توی جگل بمونن...
‫ما به شهر میریم!
‫ما انتقام خون پدرتو میگیریم!
‫«الی»، «الی»!
‫این پیام تماس از سانفرانسیسکوئه، ‫اگه کسی این پیام رو دریافت میکنه...
‫ازتون میخوایم که خودتونو معرفی ‫و موقعیتتونو اعلام کنید، تمام.
‫برو کنار!
‫اگه این سیگنال رو دریافت میکنید ‫لطفا موقعیتتونو اعلام کنید، تمام.
‫تکرار میکنم، این پیام از سانفرانسیسکوئه، ‫داریم تلاش میکنیم ارتباط برقرار کنیم...
‫اگه این سیگنال رو دریافت میکنید، لطفا ‫خودتونو معرفی و موقعیتتونو اعلام کنید.
‫- چه خبره؟ ‫- میمونها به اسلحه خونه حمله کردن.
‫آزیر رو به صدا دربیارین!
‫تکون بخورید
‫نذارید نزدیک دیوارها بشن!
‫تکون بخورین، سنگر بگیرین!
‫- حاضری؟ ‫- بله قربان.
‫خوبه.
‫گوش کنید.
‫ما خیلی جون سختیم،
‫ممکنه اونا به تعدادی اسلحه ‫دست پیدا کرده باشن
‫ولی این اونهارو تبدیل به انسان نمیکنه.
‫اونا حیوونن، ما پسشون میرونیم!
‫و نمیذاریم از دروازه داخل بشن!
‫اونجا، خیابون کالیفرنیا!
‫آر پی جی رو برام بیار!
‫یه فانوس داریم که موقعیتمون رو نشون میده، ‫به کمک احتیاج داریم، داره به ما حمله میشه!
‫سانفرانسیسکو، تکرار میکنم!
‫- الو؟ ‫- صدای مارو دارید؟
‫انسانها فرار میکنن! ‫بگیریدشون!
‫احتمالا داریم نزدیک میشیم.
‫فکر کنم دارم میبینمش، اون پایینه!
‫بابا!
‫وای خدای من! «مالکوم»!
‫«الی» کمکم کن!
‫پسرِ... من...
‫خانوادهء... من...
‫کجا؟
‫نمیدونم.
‫سعی کن حرف نزنی، باید استراحت کنی.
‫نگهش دار
‫- خیلی خون ازش رفته. ‫- زنده میمونه؟
‫نمیفهمم.
‫»کارور» اسلحه رو از کجا آورد؟
‫- چرا باید اینکارو میکرد؟ ‫- میمون...
‫چی؟
‫میمون...
‫میمونها اینکارو کردن...
‫برو تو ماشین.
‫انسانها رو تا اینجا تعقیب کردیم، ‫همه جا پنهان شدن!
‫باید همه رو بگیریم.
‫- بکشیدش! ‫- نه! نه!
‫بکشش «اش»...
‫بذار جزای کارشو پس بده.
‫«سزار» راضی به اینکار نمیشد...
‫«سزار» مرده...
‫میمونها حالا...
‫پیرو «کوبا» هستن.
‫- خدای من، نگاه کن! پناهگاهمون آتش گرفته! ‫- حالا چیکار باید بکنیم؟
‫«سزار»، چیه؟
‫- همینجاست؟ رسیدیم؟ ‫- مارو داره کجا میبره؟
‫- «مالکوم» وایسا!
‫نمیفهمم، اینجا چیکار میکنیم؟
‫مهم نیس، فقط به جایی ‫احتیاج داریم که قایمش کنیم.
‫تا زمانی که بفهمیم چه خبره توی خونه.
‫برو میز رو جابجا کن.
‫خوبه، همینجا.
‫اوکی.
‫بابا، نیگاه کن!
‫ببین!
‫باید الان جراحی بشه، ‫من هیچی همراهم نیست.
‫یه جعبه کمکهای اولیه اونجا بود.
‫- ولی اون... ‫- من میرم.
‫- خطرناکه! ‫- فقط اون میتونه این قائله رو ختم کنه.
‫انسانها!
‫شما زندانی میمونها هستید.
‫حالا طعم زندگی در ‫قفس رو خواهید چشید!
‫بازهم انسان اونجا هست.
‫برید، پیداشون کنید.
‫«موریس»...؟
‫«کوبا» گفت...
‫ما خیلی به پدرت وفاداریم.
‫از خودتون محافظت کنید.
‫لعنتی!
‫هی، وایسا!
‫پدر تو.
‫پدرت زنده ست!
‫حالش چطوره؟
‫مادر... تو.
‫برادر.
‫حالشون خوبه؟
‫فعلا آره.
‫نه.
‫انسان نه!
‫«کوبا»
‫«مالکوم»
‫آره
‫«سزار»
‫الان باید اینکارو بکنیم.
‫پسرم.
‫حالش چطوره؟
‫خواهیم دید.
‫خیلی قویه.
‫همه چی درست میشه.
‫بخاطر همه چی متاسفم.
‫نه.
‫من...
‫مقصر هستم.
‫اما «کوبا» به تو خیانت کرد.
‫من...
‫خواستم که بهش اعتماد کنم.
‫چون اون هم میمون بود.
‫همیشه فکر میکردم...
‫میمونها از آدمها بهترن.
‫اما الان میبینم...
‫چقدر شبیه به هم هستن.
‫الان «کوبا» کجاست؟
‫روی برج انسانها.
‫میمونهای وفادار همراهش هستن.
‫اونها که همراهش نرفتن چی؟
‫زندانی هستن.
‫«موریس»، «راکت»
‫«کوبا» «اش» رو کشت.
‫ترس باعث شد بقیه همراهیش کنن.
‫اما وقتی تورو زنده ببینن.
‫دیگه از «کوبا» رو برمیگردونن.
‫اگه من ضعیف باشم اینطور نمیشه!
‫میمونها همیشه از قویترین عضو پیروی میکنن.
‫باید جلوشو بگیرم.
‫پدر!
‫بذار کمکت کنم.
‫خواهش میکنم، مارو ول کنید!
‫خب «سزار» نگاه کن.
‫سیب، سیب.
‫خوبه.
‫خونه، خونه.
‫خونه.
‫آره.
‫این خونه توئه، خونه تو.
‫خوبه، خوبه.
‫
‫ببخشید، نمیخواستم مزاحم بشم.
‫دوروز گذشته.
‫پسرت هنوز برنگشته؟
‫اون کی بود؟
‫توی فیلم.
‫یک آدم خوب.
‫مثل تو.
‫باید بدون اینکه دیده بشن برن به برج.
‫من از طریق مترو میبرمش.
‫دوستت دارم.
‫«کوبا» دنبال زنها و بچه ها فرستاده.
‫تو راه هستن.
‫مادر هم همینطور.
‫باید بریم، الان.
‫حالت خوبه؟
‫کی اونجاست؟ اگه انسانی ‫خودتو معرفی کن!
‫منم، «مالکوم» شلیک نکنید.
‫راه پله، از راه پله برو.
‫راه پله میبرتت تا زیر خیابون، ‫اوکی؟... برو!
‫ممنونم.
‫اعتماد.
‫خیلی خب. دارم میام بیرون، ‫شلیک نکنید.
‫هی! ببین کی رو پیدا کردم.
‫نمیدونستم جون به در بردی، ‫از دیدنت خوشحالم
‫نگران نباش. همه چیزو درست میکنیم.
‫- منظورت چیه؟ چه خبره؟ ‫- میمونا تمام برج رو اشغال کردن.
‫- سیگنال رو گم کردم، از بین رفته. ‫- بازم تلاش کن.
‫اینو ببین «مالکوم»
‫مواد منفجره.
‫داریم جاسازیشون میکنیم. ‫کل برج رو داغون میکنه.
‫همه رو یکجا منفجر میکنه.
‫میتونیم از کمکت استفاده کنیم.
‫این پیام از سانفرانسیسکوئه، ‫اگه کسی این پیام رو میگیره...
‫ازتون میخوایم خودتونو معرفی کنید ‫و موقعیتتنونو اعلام کنید. تمام.
‫بیا.
‫اگه کسی این پیام رو میگیره، ‫ازتون میخوایم خودتونو معرفی کنید...
‫و موقعیتتونو اعلام کنید. تمام.
‫این پیام از سانفرانسیسکوئه، ‫داریم تلاش میکنیم برای برقراری ارتباط.
‫اگه کسی این پیام رو میگیره، ‫ازتون میخوایم خودتونو معرفی کنید...
‫- هی. ‫- هی.
‫اگه کسی این پیام رو میگیره، ‫ازتون میخوایم خودتونو معرفی کنید...
‫و موقعیتتون رو اعلام کنید، تمام.
‫«درایفوس»
‫- کسی صدای مارو میشنوه؟ ‫- «ورنر».
‫متاسفم، ولی نمیتونم بذارم اینکارو بکنی.
‫باید یه فرصت بهش بدیم.
‫باید بهش زمان بدیم، ‫الان اون بالاست.
‫کی اون بالاست؟
‫«سزار» اینجا جایی نداره.
‫میمونها از «کوبا» پیروز میکنن.
‫از «کوبا» پیروی کنید برای جنگ.
‫میمونها جنگ رو خواهند برد.
‫میمونها باهم قوی هستن.
‫«سزار» ضعیفه.
‫«کوبا» ضعیفتره.
‫دیوونه شدی؟
‫نه من در اونها چیزایی دیدم، ‫دیدم که اونها چطوری هستن.
‫اونا هم همونچیزی رو میخوان که ما میخوایم. ‫که زنده بمونن. جنگ رو نمیخوان.
‫اونا حیوونن!
‫- اونا بهمون حمله کردن ‫- چون فکر کردن ما بهشون حمله کردیم!
‫چون فکر کردن اون مرده، ولی زندست. ‫بشین سر جان «فینی»!
‫بشین!
‫به «کوبا» مثل برادر اعتماد کردم.
‫«سزار» برادر انسانهاست!
‫«کوبا» برای میمونها میجنگه!
‫که میمونها رو آزاد کنه!
‫که میمونها رو بکشه! ‫«کوبا» برای «کوبا» میجنگه!
‫«کوبا»...
‫جاش توی قفسه!
‫- میدونم این قضیه چطور بنظر میرسه... ‫- فکر نمیکنم اصلا بفهمی چه...
‫فکر میکنی اگه جلومو بگیری ‫فرقی میکنه؟ اونا دارن میان!
‫ما با یه مرکز نظامی در ‫شمال تماس برقرار کردیم.
‫اونا در راه اینجا هستن!
‫واقعیت داره!
‫«درایفوس»! چیکار داری میکنی؟
‫- دارم نسل بشر رو حفظ میکنم ‫- نه!
‫میمون... میمون رو نمیکشه.
‫تو... میمون نیستی.
‫نه!
‫ولش کنید!
‫اینجا امن نیست!
‫تماس گرفتن، بقیه هم دارن میان، سربازها.
‫باید بریم، همه، همین الان!
‫اگه الان نری یه جنگ تمام عیار راه میوفته.
‫- جنگ الان هم راه افتاده.
‫میمونها جنگ رو شروع کردن.
‫و انسان...
‫انسان نخواهد بخشید.
‫تو باید بری...
‫قبل از اینکه درگیری شروع بشه.
‫متاسفم...
‫دوست من.
‫فکر میکردم شانسی برای صلح وجود داره.
‫من هم همینطور...