Napisy kist65
Jakakolwiek komunikacja
która nie ma charakteru matematycznego, jest dla mnie bardzo trudna.
Ponieważ nie mówię zbyt wiele, ludzie myślą, że nie mam nic do powiedzenia,
lub, że jestem głupi.
A to nie prawda.
Mam wiele do powiedzenia.
Tylko boję się wyrazić to słowami.
Wiem, że jestem dziwny na wiele sposobów.
Myślę, że widzę świat inaczej do innych ludzi.
I zawsze tak było.
Chcesz się tym pobawić?
Boisz się, że cię zje?
Nie.
Dlatego, że to tylko zabawka?
Nie, dlatego że stegozaury nie są mięsożerne.
Więc Nathan, co lubisz?
Na pewno jest coś, czego nie lubisz.
Może zmiana pory posiłków?
Tak, jest wybredny, jeśli chodzi o jedzenie.
Nathan?
Lubię wzory.
A jak się czujesz, kiedy widzisz ładny wzór?
Przyjemnie.
Mają ładne kolory.
To jest potwierdzone, Nathan z pewnością wykazuje...
oznaki autyzmu w połączeniu z synestezją,
charakteryzujące się wrażliwością na wzory i zmianę światła.
Może to być darem, oczywiście, ale wiąże się to z pewnymi dużymi wyzwaniami,
społecznymi i emocjonalnymi, które będą towarzyszyć Nathanowi przez całe jego życie.
Ale nie ma wątpliwości, że jest to wyjątkowy młody człowiek.
Pomachaj mamie, cześć mamo.
Cześć.
Wiesz, co myślałem?
Wiesz, czasami może się wydawać, że...
nie zawsze rozumiemy, jak to jest być tobą.
To jest tak, jakbyś miał specjalną moc,
jak czarodziej.
A my tej mocy nie mamy, i w ogóle nie rozumiemy, jak ona działa.
Jest jak obcy język dla nas.
Ale nawet jeśli nie zawsze możemy się zrozumieć,
to nie znaczy, że kiedykolwiek przestaniemy cię kochać.
Czy to ma sens?
Nathan, spójrz na mnie.
Ale nie powinieneś się bać.
Chodź, kochanie.
Złap mnie za rękę.
Proszę Nathan, złap mnie za rękę. Tylko ten jeden raz.
To jest w porządku. Zrobimy to razem.
Chodź tu kochanie, chodź.
Nathan. Proszę, nie, Nathan.
Boże.
Wygląda mi to na skomplikowane.
Chyba to nie jest twoje zadanie domowe?
Mógłbyś mi to objaśnić?
Może będę w stanie jakoś ci pomóc.
Nie możesz.
Dlaczego?
Nie jesteś na tyle mądra.
To jest wielka szkoła.
Gdy będziesz starszy, będziesz przychodził tutaj każdego dnia.
Uważaj.
Rozpoczniemy przygotowania do nauki trochę wcześniej.
Nie ma się czego bać.
Nie biegać mi po korytarzu.
Przepraszam.
O, jak fajnie.
Naprawdę fajnie.
Co? My nic... my nic takiego nie robimy.
My nic... my nic... takiego nie robimy.
Dawaj to, ale już.
Trawka?
Zjeżdżać mi stąd.
Ale mamy szczęście.
- Panie Humphreys. - Tak.
- Można na słówko? - Tak.
Ile masz lat? Pięć?
Nie, Nathan ma dziewięć.
Jego mama skontaktowała się z nami, z powodu jego dosyć osobliwych zainteresowań...
liczbami i wzorami, a poziom podstawówki już nic więcej nie jest w stanie wnieść.
Rozumiem dlaczego. Trochę algebry.
Geometria przestrzenna.
Gdzie nauczyłeś się tego wszystkiego, kolego?
Pan Humphreys właśnie objął naszą katedrę matematyki.
W młodości był cudownym dzieckiem matematyki, wiesz Nathanie?
- Nie do końca, to było dawno temu. - Nie, nie, nie.
Brał udział w międzynarodowej olimpiadzie matematycznej.
- Olimpiadzie? - Tak olimpiadzie, IMO.
Czy wiesz, że możesz zdobyć medale z matematyki?
Tak jak w sporcie, medale są tylko dla tych, którzy naprawdę są silni... oczywiście tutaj.
Pani Ellis, jeśli pan Humphreys zechce...
myślę, że zdecydowanie możemy opracować jakiś specjalny tok zaawansowanego nauczania.
Co pan na to?
Zgoda.
Dlaczego pan nie chodzi prawidłowo?
Jesteś bardzo bezpośredni.
Mam stwardnienie rozsiane.
A co z tobą?
Dlaczego ty jesteś dziwny?
Mam specjalną moc.
Umiesz latać?
Możesz zmieniać rzeczy w sople lodu?
Jesteś dobry w matematyce?
A więc to tak.
Słuchaj, muszę ci powiedzieć, nie jestem zbyt dobrym nauczycielem.
Ledwo jestem w stanie zachęcić samego siebie do wstania z łóżka,
nie mówiąc już o inspirowaniu dzieciaka, który ma specjalną moc...
i który chce spędzać wszystkie swoje wolne chwile, na trawienie matematyki.
Tak więc chcę, żeby to było jasne.
Do czego to jest?
To jest, po to, aby podać sobie dłoń. To jest moja dłoń, prawda?
- Tak właśnie ludzie robią, kiedy się zgadzają. - Nie lubię tak robić.
Cóż, wszyscy musimy czasami coś robić, czego nie lubimy...
ale kurwa to robimy, prawda? Więc dawaj.
Co to znaczy "kurwa"?
Wszystko w swoim czasie, synu.
No dobra.
Zaczniemy od rachunku prawdopodobieństwa, dobrze?
Jakie jest prawdopodobieństwo, że jeszcze coś z tej sraki pamiętam.
Nie słyszę pana.
Powiedziałem, że nakreślimy diagram drzewa, dobrze?
Panie Humphreys?
Tak, panie Ellis.
Jak było na olimpiadzie?
Pilnuj swoich spraw, mądralo.
Bum.
Czy wiesz, co to oznacza?
No, panie kiwaczek, powiedz mi, co to znaczy?
Rzut.
Rzut?
Jak śmiesz?
Tak, to jest rzut monetą. Bardzo dobrze.
"Międzynarodowa Olimpiada Matematyczna"
To najbardziej prestiżowy konkurs matematyczny dla licealistów.
Brawa dla Wielkiej Brytanii.
Stanowi doskonałą okazję, aby zobaczyć współzawodnictwo
pomiędzy licealistami z całego świata.
Rekord należy do Chin, które w 11-tu olimpiadach wywalczyły złoto,
dla wszystkich sześciu członków ich zespołu.
Teoria liczb.
Najtrudniejszym zadaniem do tej pory było pytanie nr 5 w 1996 roku.
Utwórzmy z punktów A, B, C, D, E, F wierzchołki sześciokąta wypukłego...
tak, że punkty AB będą równoległe do punktów DE...
BC będą równoległe do EF...
i CD będą równoległe do FA.
Nathan, śniadanie.
Oznaczmy RA, RC i RE jako promień koła zewnętrznego
trójkątów FAB, BCD, DEF,
Nathan, śniadanie.
I niech P oznacza obwód sześciokąta.
Nathan, śniadanie.
Udowodnij, że RA plus RC plus RE...
jest większy lub równy P podzielone przez 2.
Masz.
- Nie ważne, czy ci się uda, czy nie. - Dla mnie ważne.
Masz to przekręcone.
Powodzenia.
- Znajdę pracę. - Akurat ty znajdziesz pracę.
- Staram się, złożyłam już CV. - Ty masz CV?
Oczywiście, Nie będę siedzieć cały dzień na dupie.
- A nawet jeśli będę i tak będziesz siedzieć obok mnie. - Nieprawda.
A właśnie że prawda, przylepiona do moich bioder.
Podsłuchujesz nas? Co?
- Nie. - Co?
- Nie, nie słucham. - Jesteś pewien?
Lepiej, żebyś był.
- Spóźnił się pan. - Wybacz kolego.
Przeglądnąłem to na szybko.
To jest proste jak sikanie, naprawdę.
No, może nie aż tak bardzo, ale...
Po prostu napisz to, najlepiej jak potrafisz.
To jest najważniejszy dzień twojego życia, prawda kolego?
Spokojnie, nie ma żadnego przymusu.
Jestem trochę zdenerwowany.
Jesteś zdenerwowany?
- Trochę. - Niepotrzebnie.
Bo jesteś geniuszem.
Jesteś już gotowy?
Tak.
Tak?
Na miejsca, gotowi...
Start, chłopcze.
Poczekam trochę z dala, żeby cię nie rozpraszać.
Pytanie pierwsze.
Czy istnieje nieskończenie wiele par liczb całkowitych dodatnich takich, że...
Pytanie pierwsze.
Czy istnieje nieskończenie wiele par liczb całkowitych dodatnich,
takich, że M dzieli N do kwadratu plus jeden i...
Czy istnieje nieskończenie wiele par liczb całkowitych dodatnich,
takich, że M dzieli N do kwadratu plus jeden...
i jednocześnie N dzieli M do kwadratu plus jeden?
Kiedy się dowiemy?
Za jakiś tydzień, prawdopodobnie.
Spokojnie, chłopie, relaks na maksa. Wyluzuj poślady.
Ta górka mnie zabije.
Nie sądzisz, że powinniśmy trochę odsapnąć?
- Mogę o coś spytać? - Śmiało.
Dalej, strzelaj.
- Mam strzelać? - Zadaj mi to pieprzone pytanie.
Dlaczego panu nie poszło za dobrze na olimpiadzie?
Było wiele powodów, naprawdę.
Mój instrumencik akurat usłyszał pierwszy gwizdek.
Moja dolegliwość.
Która powaliła mnie właśnie w najlepszych dniach mojego życia.
Jakby mi to wszystko nagle uciekło.
Mnie nie może uciec.
Nathan, nie musisz niczego udowadniać, dobrze?
Ważne jest, że lubisz matematykę, bo lubisz, prawda?
Więc niezależnie czy załapiesz się do zespołu, czy nie,
i tak będziesz robić niesamowite rzeczy w przyszłości.
Pan nie robi.
Wielkie dzięki.
Mały, uroczy draniu.
Witam.
Mogłabym zamówić numer 47?
I do tego...
siedem krewetkowych kulek i małe frytki.
Numer 47 jest z sześcioma kulkami.
Tak, wiem. Zazwyczaj...
Przepraszam, pan jest tu nowy?
Bo my tu zawsze przychodzimy...
i zazwyczaj nie macie z tym problemu, aby dać nam dodatkową kulkę.
Nr 48 to duża porcja krewetkowych kulek.
Dostanie pani 9 kulek, duże frytki i krakersy.
Tak, wiem.
Nie, przepraszam.
Przepraszam.
On nie lubi krakersów, ale lubi małe frytki.
Przepraszam, ale...
Mój syn jest dosyć wybredny...
i chce, żeby numer posiłku był liczbą pierwszą...
a liczba kulek, żeby także była liczbą pierwszą.
A...
gdyby dostał dziewięć kulek, to już nie będą one liczbą pierwszą...
a numer 48 nie jest...
nie jest liczbą pierwszą...
Czy tak? Sama nie wiem. Tak już wiem.
Tak, mam rację.
47.
- W porządku? - Tak.
Trzymaj. Dobre, duże, dobrze zrobione.
Wszystko jest rozsypane.
Och.
Nie Natan, nie denerwuj się, wszystko jest w porządku.
- Nie, mamo, to nie jest w porządku. - To jest w porządku.
- Nic nie umiesz dobrze zrobić. - Przepraszam?
Wszystko robisz źle.
Cóż, przykro mi, dobrze?
Bardzo ci za to dziękuję!
Przepraszam.
Ten lekarz nie rozróżnia roślinożerców od drapieżników, prawda?
A wiesz dlaczego?
Bo nie jest tak mądry, jak ty.
Czy znasz jeszcze kogoś, kto jest taki ty?
Einstein.
Dobrze.
Ale...
Chcę po prostu, żebyś wiedział...
że, w tym, jaki jesteś, nie ma nic złego, Nathanie.
Może chcesz jakieś lody albo coś innego na deser?
- Tato! - Co?
O, nie, znowu, ach.
- Co mam zrobić? Czy pochylić się do przodu? - Nie, do tyłu.
Do tyłu? O, nie, to katastrofa.
Wiem, wiem, daj mi to.
Zgodnie z obietnicą, przynoszę wieści.
Nie przeszkadza ci, że tak stoję tutaj? Nie chcę wyciągać cię na zewnątrz.
- Tak. - Zaproś mnie do środka.
- Proszę wejść. - Dziękuję bardzo.
W takim razie postaw czajnik.
- Postawić czajnik, po co? - W porządku, ja to zrobię.
- Cześć, Julie. - Witam, panie Humphreys.
- Jak się masz? - Bardzo dobrze, dziękuję.
- Dziękuję za przybycie. - Mam to ze sobą.
O mój Boże, czy to jest to, o czym myślę?
Mam nadzieję, że tak, bo inaczej telepałem się tutaj na daremno.
Pan niech otworzy.
- Ja mam otworzyć? No dobra. - Tak.
Szanowny Panie Ellis, piszę, aby panu oznajmić, że niestety...
zakwalifikował się pan do drużyny matematycznej, reprezentującej Wielką Brytanię.
O, mój Boże, Nathan, kochanie.
- To jest dobra wiadomość, prawda? - O mój Boże.
- Dobra robota, kolego. - Och, dobra robota.
Dlaczego niestety?
To był żart, kolego.
Piszą, że obóz przygotowawczy odbędzie się w tym roku na Tajwanie.
- Leciałeś już samolotem? - Nie jeszcze nie leciał.
No cóż, to ekscytujące, prawda?
Ale...
powinienem iść się uczyć.
- Wychodzi już pan, czy... - Nathan.
On nie miał tego na myśli.
Prawdopodobnie miał.
- Dobrze. - Cóż...
- Pójdę się pouczyć. - Dobrze.
Dobra robota, kolego.
- Jest zadowolony. - Wiem, że jest.
Właściwie jest okazja, żeby napić się czegoś mocniejszego, niż filiżanka herbaty.
- Mam ochotę na lampkę wina. - Dobrze.
Chciałbyś...
Chyba powinienem już zmykać.
Nie, zostań jeszcze.
To znaczy, że mnie także chcesz poczęstować?
Pomyślałam, czy nie chciałbyś...
towarzyszyć nam w przyszłym miesiącu,
w drodze na lotnisko.
Wiem, że to by Nathana ucieszyło.
Chyba powinienem powiedzieć ci to pierwszy...
Biorę trochę odpoczynku od pracy.
Właściwie jest to trochę taki przymusowy odpoczynek.
W zasadzie to już jestem na wypowiedzeniu.
Przykro mi.
Ale chciałem ci powiedzieć, nawet jeśli nie będę już pracować...
w tej szkole, to naprawdę chciałbym kontynuować nauczanie Nathana.
Naprawdę?
Tak. Chodzi mi o to, czy nie masz nic przeciwko temu?
- To byłoby wspaniale. - Oczywiście bez pieniędzy.
Jezu Chryste.
O, mój Boże.
To nie jest całkiem normalne.
- Dzięki za drinka. - Nie ma za co.
- Nie przejmuj się tym. - Tak, dobrze.
- Nie będziesz się martwić? - Nie, cześć Julie. Dziękuję.
- Dziękuję. Trzymaj się. - Jasne.
Tylko rozmawialiśmy, Nathan.
Patrzyłem na Jowisza.
Nie zrobiłem tego celowo.
To był tylko...
Wiesz to miłe, mieć z kim porozmawiać.
Raz na jakiś czas.
Czasami czuję się trochę samotna.
Dobrze.
Co jeszcze możemy napisać? Liczby? Powiedz liczbę pierwszą.
- Szybko, szybko, szybko, szybko. - 353.
353.
WoW!
W samą porę.
Doskonałe wyczucie czasu.
Znowu macie nocne fajerwerki, co?
Pozwala trzymać się za rękę?
Te zimne ognie w tym pomagają.
Chodź, Nathanie.
Czas zmienić wodę rybkom.
Jak pójdziesz od razu, to dostaniesz dodatkową gałkę lodów.
Dodatkową gałkę lodów? A ja co dostanę?
- Ty nic nie dostaniesz. - No idź, śmiało.
Masz szczęście, że jestem tutaj, to wszystko.
- Mam szczęście? - Tak, że masz mnie.
Podobają mi się faceci w szopie.
- Idź, przynieś mi te lody. - Żadnego loda nie dostaniesz...
Mówiłam, że nie dostaniesz...
Lody, Julie.
Nathan?
Jezus.
Nathan.
Nathan, nic się nie stało.
Nathan, wcale nie jestem zła na ciebie.
Nathan.
Michael?
- Wszystko w porządku? - Tak.
Oczekiwałem tego momentu w dosyć osobliwy sposób.
Tak, wiem.
Mała wycieczka po zakamarkach pamięci.
- Ok. Wszyscy gotowi? - Czekajcie.
To jest dla ciebie.
Nathanie...
Co się mówi?
- Dziękuję. - Kiedyś sam z nich korzystałem,
więc są prawdopodobnie przeklęte.
Ale to może przypomnieć ci trochę dom, czy coś.
- Bardzo miło z twojej strony. - No dobrze.
- Więc pakujemy się już do środka? - Tak, już jedziemy.
Nathan?
Mógłby pan usiąść z tyłu obok mnie?
Myślę, że panu Humphreysowi będzie wygodniej z przodu.
W porządku, kochanie.
Kochanie, wszystko będzie w porządku.
Będę jechać ostrożnie.
Nie, to nie przeszkadza.
Właściwie jestem zaskakująco elastyczny.
Chryste.
To jest przebiegły drań, uważaj.
Jak tam, Richardzie?
Martin Humphreys. Rok '95.
Humphreys, tak, jasne do wszystkich diabłów.
Tak! Ostatnio słyszałem, że byłeś...
- Wykładowcą, prawda? - Tak.
Na jakim uniwersytecie? Nie mogę sobie...
- W szkole średniej. - Ach, tak.
Oto ten, który doskonale zmarnował swój talent.
Więc co tu robisz? Wybierasz się na Ibizę?
W ucieczce od świata rozumu i racjonalności w stan halucynogennego oderwania?
Nie, właśnie odprowadzam tego tutaj.
Nathan Ellis, jak mniemam.
Smok.
Gdzieżeś ty się uchował, co?
Nie często się zdarza, żeby z niczego objawił się tak bystry umysł.
On jest mój.
To znaczy, byłem jego nauczycielem.
Akcja się zagęszcza.
Dobrze, idziemy cię zapisać, co?
Szybkie pożegnanie i naprzód.
Dobrze Nathan, kochanie.
Wziąłeś telefon?
Tak.
Zadzwoń od razu, jak wylądujecie, dobrze?
- No dobrze, trzymaj się tam. - Cześć.
Przepraszam.
Czas żebyś poznał swoich kolegów.
Wmieszaj się.
Patrz pod nogi, grają tu w szachy.
Cześć jak się masz?
Co mam mieć?
To znaczy, jak masz na imię?
- Nathan. - Ja jestem Izaak.
Przypuszczam, że jest to twój pierwszy obóz, tak? Będzie dobrze.
Najlepiej po prostu wskoczyć w to z biegu.
Chodź, usiądź.
Możecie uwierzyć w to, że Chińczycy...
ponownie zdobyli 6 złotych medali w ubiegłym roku?
Tak, chociaż po ostatnich wynikach Spodziewam się, że ktoś może to zmienić,
jeśli wolno mi posłużyć się tym podzielnym bezokolicznikiem w odniesieniu do mojej osoby.
Wierzę, że technicznie jestem już do tego przygotowany.
Oczywiście, jeden z najbardziej znanych podzielnych bezokoliczników wszechczasów...
pochodzi z serialu Star Trek "Śmiało iść i"...
Myślę, że jeżeli autorzy tego popularnego amerykańskiego serialu...
mogą uciekać się do takiej formy przez 40 lat, to każdy z nas może.
Nie przejmuj się nim, zawsze taki jest.
Wszyscy, to jest Nathan.
- Cześć, Nathan. - Witam, Nathan.
Witam, jestem Pav.
Paf?
P... A... V, Pav.
Pav jest z Indii.
Właściwie jestem z Chipping Norton.
Tak, ale mam na myśli twoje korzenie, a nie miejsce twojego urodzenia,
zanim otworzymy tę małą puszkę Pandory.
O rany.
Proszę zapiąć pasy bezpieczeństwa.
Nie siadać z przodu koło kierowcy to miejsce jest dla mnie.
Możemy ruszać, panie kierowco.
Mamy tu 16 najbystrzejszych młodych umysłów w tym kraju.
Na zewnątrz możecie być postrzegani jako dziwacy lub maniacy...
i obrażani na wszelkie możliwe sposoby.
Ale tutaj, wszyscy jesteście wśród bratnich dusz.
Teraz, zakładając, że znacie podstawy arytmetyki,
wiecie zapewne, że przewidzianych jest 6 miejsc dla 6-ciu z was.
Co oznacza, że w dużej mierze, chodzi o dalszą waszą selekcję.
Teraz będziemy szkolić się razem z czterema innymi drużynami narodowymi na Tajwanie.
A po pewnych delikatnych negocjacjach dyplomatycznych,
mogę potwierdzić, że Chińczycy będą jednymi z nich.
Oczywiście powinniśmy być serdeczni w stosunku do nich...
jak przystało na organizatorów tegorocznej rywalizacji u nas w Cambridge.
Ale to nie znaczy, że nie możemy być bezwzględni.
I chcę was widzieć razem z Chińczykami na szczycie tabeli.
Uważam za niedopuszczalny błąd włączenie do zespołu kandydata...
który nie zdobędzie medalu.
Nie miejcie złudzeń. Liczy się tylko zwycięstwo.
Chociaż nie oznacza to, że nie może być zabawnie.
55, 89, 144,
233, 377,
610.
987, 1597, 2584.
Ja także lubię ciąg Fibonacciego.
Bezcenne dla kompozycji muzycznych.
Więc Jesteś nowy.
Świeże mięso.
Jak ci leci?
Dobrze, więc jesteś nieśmiały.
Dosyć fajna odmiana, szczerze mówiąc.
Większość tych dziwaków tylko chce pokazać ile matematycznego szajsu wchłonęła.
Co?
Nic.
Ale ja jestem niezwykłym dziwakiem.
Chociaż wszyscy wydają się być dobrzy z matematyki.
Tak.
Obawiam się, że tutaj nie jesteś ani dziwny, ani najlepszy.
Jesteś po prostu do bólu przeciętny.
Po olimpiadzie oczywiście, będę musiał skupić się na...
fizyce teoretycznej, jeśli mam opisać jednolitą teorię pola...
dla czterech podstawowych sił natury,
Czy jesteś jedną z tych podstawowych sił natury, Luke?
Nie.
Ale jesteś strasznie utalentowany, prawda?
Tak, jestem utalentowany, ale nie arogancki, Izaaku.
Jesteśmy na miejscu. Obóz matematyczny w Tajpej.
Wasz dom przez najbliższe dwa tygodnie.
Dobrze, wszyscy wysiadamy.
Nie zapomnijcie zabrać parasoli.
Nadchodzi tajfun.
- Cześć. - Witamy na Tajwanie.
- Miło pana poznać. - Cześć, jestem Richard.
Mam na imię Jason.
Miło cię poznać, Jaigen.
- Jason. - Jason, przepraszam.
to przez ten akcent.
Witam, miło cię poznać.
Dobrze, zabierzcie swoje torby.
Czy ktoś może pomóc temu człowiekowi?
Czasy imperium już się skończyły. Dziękuję.
Tajfun nadchodzi.
Trzymajcie się za kapelusze.
Tajwańczycy.
Obecnie niżej od nas w rankingu,
ale to nasi gospodarze, więc powinniśmy być wobec nich taktowni.
Oto nasza prawdziwa konkurencja.
Chińczycy.
Chłopaki, spójrzcie na tablicę.
Czy ona babrze się z teorią Goldbacha?
Być może to jest to, co robią dla zabawy.
Uwielbiam rozwalać teorie nie do udowodnienia, w wolnym czasie.
Nikt nie udowodnił, że jest ona nie do udowodnienia.
Dobrze, wchodzimy. Oni nie gryzą.
O, wróg!
Poddaj się lub giń.
Deng Laoshi.
Drogi Richardzie, witamy.
- To wielki zaszczyt widzieć cię tutaj. - Dziękuję.
- Ni Hao. - Ni Hao.
Cześć studenci.
Mam nadzieję, że jesteście gotowi na trochę matematyki.
Teraz, proszę o uwagę, zespół z Wielkiej Brytanii.
Ja i pan Laoshi postanowiliśmy połączyć was w pary z chińskim kolegą...
i powinniście jak najlepiej wykorzystać tę okazję,
aby coś podpatrzeć u waszych chińskich odpowiedników...
i zabrać ich tajemnice handlowe do domu.
Bardzo zabawne.
Luke Shelton.
Zhang Zhi.
Witam, Nazywam się Zhang Zhi.
Luke.
Nathan Ellis.
Zhang Mei.
Miło mi cię poznać. Nazywam się Zhang Mei.
Pavinder Kamdar.
To jest Shao Tong.
- Miło cię poznać. - Ni Hao.
Mojego wujka już znasz.
Nathan, ty szczęściarzu masz okazję uczyć się od mojej siostrzenicy, co?
Mamy co do niej wysokie oczekiwania.
I oczywiście co do ciebie także.
Cały czas to powtarzam.
Zhang Mei.
Tak, oczywiście, choć może i są najszybciej rozwijającym się narodem...
jednak wydaje się, że ich kuchnia nie jest tak dalece zaawansowana.
- Ostrożnie.
- Dziękuję. Zhi Zhia... Xie xie - Xie xie.
- Stawia to pan tam? - Proszę tutaj postawić surowe potrawy.
- W sosem orzechowym?
- Nie, czekaj.
Tak się nimi nie posługuje.
Trzymaj je tak, a następnie zewrzyj tak, jak homar swoje szczypce.
Tak.
Więc Nathanie, jaki uzyskałeś wynik podczas próbnego testu?
Zhang Mei uzyskała wszystkie 7 punktów w każdym pytaniu od 1 do 3.
Chociaż kombinatoryka to jej najsłabszy punkt.
Ja naprawdę... nie, nie jestem aż tak dobry.
Ale wkrótce będziesz.
Nathan, wszystko w porządku?
Gorąco mi.
Umiesz mówić po chińsku?
Uczę się z książki.
Mój chiński nie jest tak dobry, jak twój angielski.
Prawie wszyscy na obozie mówią po angielsku.
Oczekuje się tego od nas.
Mówisz bardzo dobrze.
Dziękuję.
Ty także.
Po chińsku, mam na myśli.
Po angielsku w ogóle nie powiedziałeś zbyt dużo.
Czy ten pokój wydaje się uzasadniony symetryczne?
Oprócz okna?
Nie wiem jak ty,
ale ja nie zaliczam sie do zwolenników takiej wymuszonej bliskości wobec siebie.
Zajmę tę stronę.
Idę do łazienki.
Ty brudny mały draniu.
No chodź.
O mój Boże, to jest absolutnie obrzydliwe.
Bum.
Tak?
- Tak? Kto mówi? - Tu...
Nathan? Czy to ty?
Jak się masz? Jak ci tam leci?
Wszystko jest inne i każdy jest mądrzejszy ode mnie.
Słuchaj, to jest twoja pierwsza noc z dala od domu i...
pierwsze noce z dala od domu zawsze są do dupy.
To tylko dwa tygodnie, co nie?
To jest 14 dni, a czym jest 14?
- Liczbą dodatnią. - Liczbą dodatnią.
Więc bądź optymistą.
Ile wynosi jej kwadrat?
196.
Jaki jest jej rozkład na czynniki pierwsze?
Dwa kwadrat przez siedem do kwadratu.
Widzisz?
Raz, dwa, lata ptaszek po ulicy...
Trzy, cztery.
Szuka sobie ziaren pszenicy.
Pięć, sześć, a ja sobie w kole stoje...
Siedem, osiem, i wybieram kogo wolę...
Raz, dwa.
Lata ptaszek po ulicy...
Trzy, cztery...
Silny skład w tym roku?
Chcesz wybadać nasze słabe punkty, Richardzie?
Powinieneś więcej odpoczywać, nie traktuj tego tak poważnie.
Łatwo ci mówić, możesz wybierać spośród najlepszych na świecie.
Ale żeby wybrać do zespołu akurat swoją bratanicę?
To znaczy, naprawdę?
Zobaczysz.
Luke, to mnie nie obchodzi.
Cywilizacje używały 10, a nie 12 cyfr do liczenia od tysiącleci.
Z czysto prymitywnego powodu i tylko dlatego, że mamy 10 palców.
Moim argumentem jest to, że jeżeli za podstawę przyjmiemy 12 cyfr...
będzie to nieskończenie lepszy system, i o wiele bardziej logiczny.
Orbitowanie ziemi wokół słońca trwa 12 miesięcy,
mamy 12 godzin od północy do południa i 12 godzin od południa do północy,
a każda z tych godzin ma 12 pięciominutowych okresów.
A co ty o tym myślisz, Nathan?
Też jesteś członkiem "Towarzystwa Tuzinkowego"?
Nie wiem.
Przykro mi.
Ludzie, którzy nie zgadzają się z moją opinią to jedno, ale brak własnej opinii?
Równie dobrze może cię tu nie być.
Wierzchołki regularnego 72-stopniowego heksagonu...
są w takim samym stopniu zabarwione na czerwono, zielono i niebiesko.
Udowodnij, że zawsze możemy wybrać 4 czerwone, lub 4 zielone, albo 4 niebieskie wierzchołki...
tak, że każdy jednobarwny zestaw utworzy przystający czworokąt.
Tak, oczywiście, całą kwestię możemy trywializować teorią Ramseya.
Przepraszam, Luke, inni głosili się przed tobą.
Ale ja już właśnie na to odpowiedziałem.
Naprawdę? Tak myślisz?
Czy kogoś przekonała odpowiedź Luke'a?
To ciekawe, że pan pyta, czy kogoś przekonała moja odpowiedź...
Zamiast zapytać, czy ktoś do niej nie jest przekonany.
- Ja nie jestem przekonany. - Ja też nie jestem.
Nathan, może także weźmiesz udział w tych ćwiczeniach?
Nie jesteś tu na wakacjach.
Masz jakiś dowód, z którym chcesz się podzielić?
Jestem rozczarowany.
Ben?
Nierówność Muirheada i nierówność Schura?
To ciekawe rzeczy, Nathan, ale ty nadmiernie wszystko komplikujesz.
Wszystko może być znacznie prostsze, niż się wydaje na początku.
Czy pan Humphreys nie powiedział ci tego?
Jednak pamiętaj, że on nigdy nie wykorzystał swojego potencjału.
To dlatego, że zachorował.
Że zachorował?
Nadal używa tej wymówki?
Stephen Hawking jest w o wiele gorszym stanie.
Nie, obawiam się, że to nie ciało zawiodło pana Humphreysa,
ale jego charakter.
Po prostu nie mógł sobie z nim poradzić.
- Czy nie za słaba dla pana? - W porządku.
- Bez cukru? - Bez cukru.
- Jak się pan czuje? - Nigdy nie czułem się lepiej.
Więc, w czasie ostatniego nawrotu miał pan przepisaną amitryptylinę,
razem z glikokortykosteroidami.
Nie możliwe, żeby już je pan zużył.
Nie pomyślałabym.
Ktoś włamał się do mojego samochodu.
To przykre.
- Zgłosił to pan na policję? - Nie, nie było właściwie czego.
Ukradli tylko pigułki i kilka płyt CD.
Największe przeboje Bee Gees, co mnie nawet dosyć wkurzyło...
bo cholernie uwielbiam tych małych, piskliwych drani.
Więc aby było jasne, nie przepiszę panu żadnych antydepresantów, Panie Humphreys.
To znaczy, że to dobrze, bo ja nie mam depresji.
Wie pan, może zechce pan zmienić zdanie...
na temat uczestnictwa w jednej z tych grup wsparcia, o których wspominałam?
Co, mam siedzieć w kółku i słuchać, jaki wszyscy mają gówniany żywot?
- Dzielenie się swoimi problemami może pomóc. - Dzielenie się moimi problemami?
Mam opowiadać, jak ja nienawidzę, że chwieję się jak ciota,
jak zacząłem tracić kontrolę nad moim pęcherzem i to było nie długo...
zanim straciłem kontrolę nad moją dupą i zacząłem srać pod sobie.
Więc proszę uważać, bo to się może wydarzyć w każdej chwili.
A potem, jako wisienkę na torcie oznajmię, że...
Mój kutas nie działa.
Czy to jest coś takiego, czym powinienem się dzielić?
Tak.
Być może.
To, co naprawdę chcę dla ciebie Martin, to, żebyś się...
nie poddawał.
Powinienem to odebrać, bo to może być mój diler od koki.
- Halo? - Cześć, Martin.
To ja, Julie.
Tak, zgadza się, Julie Ellis.
- Cześć. - Siema.
- Dzięki, że przyszedłeś - Nie ma za co.
- Tak. - Na pewno jesteś na to gotowa?
Absolutnie.
Więc zacznijmy od początku, dobrze?
Nie przejmuj się, to nic takiego, tylko na początku wygląda tak strasznie.
Ale jak się już z tym oswoisz, to wszystko powinno być dobrze.
Czy on...
Czy on zadzwonił jeszcze raz do ciebie?
Nathan? Nie.
Jestem pewien, że nie miał nic na myśli, dzwoniąc do mnie.
Chyba po prostu czasem, nic nie myśli, prawda?
Och, nie, on właśnie dużo myśli. Głównie o matematyce.
I byłoby fajnie, wiesz...
On myśli, że jestem trochę idiotką, bo nie radziłam sobie z matmą w szkole.
To znaczy, wszystko inne jakoś mi wchodziło, wiesz...
To dlatego chcę się podszkolić, wiesz, aby zrozumieć co się tam u niego w głowie dzieje.
- Och, to co mówię, nie ma sensu. - Nie, przestań Julie, to ma sens.
- Nie bardzo. - Tak ma sens.
Mam na myśli, że z matematyką, jest tak jak z każdym innym przedmiotem.
Myślę, że jeśli masz do czynienia z inspirującym nauczyciel, to wszystko pójdzie gładko.
A tym kimś będę ja.
Pan Inspirator.
No dobra.
Zacznijmy od czegoś...
- Tak, może Pitagoras - Dobrze.
- Możesz powiedzieć to słowo? - Przeciwprostokątna.
Bóg zapłać.
Wszystko w porządku? Nie jesteś czasem trochę przeziębiona?
Przyszedł czas na tego cwela, aby przekonał do siebie nauczyciela...
Twierdzenie Pitagorasa zachowaj dla siebie, pokażę ci, że B odjąć C, dodać F, wynosi 2...
- Kto następny? - Twoja kolej, Luke.
Idź, Luke.
Dziękuję, ale ja naprawdę nie widzę sensu.
Poza uległością do napędzanej testosteronem irracjonalności.
To jest po to, żeby mieć ubaw, Luke.
- Nie masz poczucia humoru? - Po prostu olej go.
Przyszedł tu, żeby popsuć nam nastrój, jak zawsze.
- Jestem tutaj, z powodu matematyki. - Jesteś zwykłym, regularnym czworobokiem.
- Dobra, teraz ty, Ben. - UK, narobi trochę hałasu.
Bo mówię Pi, brachu, mówię...
1141592653553...
9793238462643...
Przepraszam.
Nie, nic się nie stało.
Właśnie ćwiczę palcówki.
Dalej, śmiej się.
Nie? No dobra.
Umiesz grać?
- Nie. - To chodź.
Więc...
Piękne dźwięki tworzone są przez proporcje częstotliwości.
Prosta proporcja, jak to C do tego C, w stosunku 1:2.
Piękne.
Złożone harmonie, takie jak ta...
Są brzydkie.
Chcesz spróbować?
Dobrze.
Czy tak dobrze?
Jasne, to było, hm...
- Więc nigdy wcześniej nie grałeś? - Nie.
Cała muzyka jest jak matematyka, naprawdę.
Chodź, nauczę cię kolejnego kawałka.
- Czy dobrze wypadłam? - Pewnie, że tak.
- Nalać ci jeszcze? - Tak, proszę.
To miło trochę odpocząć. Od czasu do czasu.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
Fajnie, że w matmie znalazłaś coś odprężającego.
To musiało być bardzo trudne dla ciebie,
być z Nathanem.
Wiesz, bez...
- Michaela. - Michaela.
- Przepraszam, ale fujara. - Wcale nie.
- Mam na myśli siebie... nie Michaela. - Wiem.
Cóż, myślę, że jesteś...
że z tobą jest podobnie...
To znaczy, że też nie masz nikogo.
- Nie, nie. - Czy tak?
Jak wiesz, moją pasją jest moja praca.
Przepraszam.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Czasami zastanawiam się, czy Nathan kiedykolwiek znajdzie kogoś, wiesz?
Nathan nie jest taki jak ja.
Jeśli obawiasz się, że Nathan skończy tak jak... nie nie powinnaś.
- Nie o tym myślałam. - Nie powinnaś.
- Skorzystam z toalety. - Dobrze.
Mam chipsy.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
- Nie jesteś, aby trochę za sztywny? - Nie, co?
Mam na myśli twoje plecy.
- Cholera, wybacz mi, nic ci się nie stało? - Nie, a tobie?
Nie, nic mi się nie stało.
- Wszystko w porządku? - Przepraszam za to.
- Nic się nie stało. - Ja tylko...
Chcę tylko powiedzieć, że...
- Nie musisz... - Dla mnie... Nie, ja,
W takiej sytuacji są dla mnie pewne granice, których nie jestem w stanie przekroczyć.
A nie chcę cię rozczarować.
Ty nie... nie musisz się tego bać. Przepraszam.
Tak, rozumiem.
Nie masz nic przeciwko, jeśli wstaniemy? Wydaje mi się, że siedzę na ekierce.
To jest zabawne, że twoje ulubione angielskie jedzenie jest chińskie.
Czy ty zawsze lubisz mieć wszystko takie samo?
Bo ja cały czas zmieniam moje ulubione rzeczy.
Zazwyczaj nie lubię zmian.
- Chociaż tutaj podoba mi się. - Tak?
To znaczy, chińskie podejście do matematyki.
Tak?
Popatrz.
To się nazywa "Dziewięć Rozdziałów Matematycznej Sztuki"
Zajęło to ponad 1000 lat, aby to napisać.
W Chinach, matematyka to coś więcej niż tylko liczby.
To rodzaj sztuki.
Masz.
Tu... jest osiem krewetek...
To musi być liczba pierwsza.
Więc... macie 20 losowych wybranych kart w rzędzie, umieszczonych twarzą w dół.
Ruch polega na odwróceniu karty z twarzą w dół, do góry...
i jednoczesnym odwróceniu najbliższej karty w prawo.
Udowodnij, że bez względu na to, jakie karty zdecydujesz się odwrócić...
ta sekwencja ruchów musi się zakończyć.
Nathan, ukrywanie się w ostatniej ławce, wiele ci nie pomoże.
Zechciałbyś tu podejść i nam pokazać?
Idź, Nathan.
Ok, więc musimy... musimy spojrzeć na kart nie jak karty, ale jak...
jak na liczby.
Karty odwrócone twarzą w dół nazwiemy...
Jedynkami.
A karty odwrócone prawidłowo... zerami.
Początkowo to będzie ciąg jedynek, dlatego że wszystkie karty są odwrócone.
Ale po jakimś czasie, to będzie wyglądać tak.
I jak widać, jest to liczba binarna.
A ruch, który polega na odwróceniu karty prawidłowo...
i jednoczesnym obróceniu najbliższej karty w prawo...
może być taki, że jedynka następująca po jedynce,
obróci się w zero, następujące po zerze.
To byłoby tak, albo mogłoby być jedynką następującą po zerze...
która obróci się w zero następujące po jedynce.
W obu przypadkach widzimy, że liczba binarna maleje.
A to oznacza?
To oznacza, że sekwencja ruchów musi się zakończyć.
Ponieważ?
Ponieważ nie można odjąć od liczby dodatniej...
- bez zmiany wartości na ujemną. - Nie, nie można.
Na pewno nie. Dobra robota.
Halo wszyscy. Dobra robota.
Cześć nazywam się Martin Humphreys i jestem alkoholikiem.
Właściwie nie, no może trochę.
Mam SM i dlatego tu jestem. Mam tę grupę jutro.
Nie, poważnie, dziękuję wszystkim, którzy się otworzyli.
Bo na pewno są to sprawy, z którymi mogę się utożsamić...
i zdecydowanie to rozpoznaję.
Tak, jest pewna osoba, która lubię, ale wiem...
jak źle ze mną będzie...
i bardzo trudno jest mi wyobrazić sobie jakąś różową przyszłość...
lub, że ktoś zechce być częścią tej przyszłości razem ze mną.
Och, proszę wybaczyć, przykro mi.
Ponieważ...
To śmieszne.
Bo za kilka lat mogę nie być już w stanie, żeby trzymać się z tą osobą za ręce...
lub choć trochę się przytulić.
I...
To mnie naprawdę przeraża.
Powinniśmy zasugerować innym, aby rozważyli różnorodności trygonometrycznych tożsamości
pod kątem uproszczenia wyrażeń, które mogą obejmować, na przykład, sinus coversus...
albo cosinus coversus, lub sinus versus, lub cosecans i tak dalej.
Luke, staramy się wymyśleć zabawne pytania dla siebie,
nie próbujemy udowodnić, jak wiele znamy tożsamości trygonometrycznych.
No, to ja naprawdę nie widzę sensu. Jesteśmy tu po to, aby konkurować ze sobą.
Możesz udawać, że jesteś najlepszym przyjacielem dla wszystkich, jak chcesz, Izaak,
ale jestem tutaj, aby dostać się do zespołu.
Przepraszam, czy kiedykolwiek próbowałem być twoim najlepszym przyjacielem, Luke?
Nathan, to jest demokracja, twój głos jest decydujący.
Tak, demokracja w prawdziwie chińskim tego słowa znaczeniu. Zapomnij o tym.
- Po prostu zrobimy... - Będziesz się dąsać?
Bu-huu-huu, biedny Luke.
Przepraszam.
- Już się zetknąłem z takimi jak on. - Typ zdecydowanie autystyczny.
Wydaje się, że przejął tylko złe cechy i żadnej dobrej.
- Jakie złe cechy? - Obsesja.
- Towarzyskie niedołęstwo. - Coś w tym rodzaju.
Chodzi o adaptację, Nathan.
Czasami musimy zmienić nasz kształt, aby się dopasować.
To ty popchnęłaś klatkę.
- To nie ja. - Tak, ty to zrobiłaś, Polly.
Papugo Polly, obudź się.
Polly.
Teraz ona jest tym, co ja nazywam martwą papugą.
Uwielbiam to. To jest śmierdzące tofu.
Śmierdzące?
O, to jest straszne.
Śmierdzi, ale smakuje naprawdę wybornie.
O, spójrz.
Kiedyś w to grałam, jak byłam mała, w Syczuanie, w moim rodzinnym mieście.
Słodkie.
- To jest lepkie. - Przylepiło się do moich zębów.
Masz śmieszną twarz.
Nie lubisz tego? Zjem to. A ty możesz zjeść to.
Powinniśmy już iść.
Czy ty nie...
Czy nie przejmujesz się egzaminem?
Dobrze jest zrobić sobie przerwę. Oczyścić umysł.
Nie martw się, oboje dostaniemy się na olimpiadę w Cambridge.
I poznam twoją rodzinę, kiedy przyjdę z tobą.
Wymiana kulturalna.
Spójrz na to.
Jesteś trochę jak żółw, prawda?
W skorupie.
Chodź.
Czy w Chinach, chłopcy tacy jak ja, też są szykanowani?
Szykanowani?
Wiesz, kiedy ludzie traktują cię źle, ponieważ jesteś mądry.
Dlaczego mieliby to robić?
Chciałbym, żeby Anglia była bardziej podobna do Chin.
Chciałabym, żeby w Chinach było tak jak tutaj.
W Chinach musimy odnosić sukcesy dla rodziny.
Szczególnie dla wujka Denga.
Niektórzy mówią, że jestem tu tylko dzięki niemu.
To nie prawda, naprawdę jesteś mądra.
Dziękuję.
A ty jesteś bardzo miły.
Krewetkowa kulka. Żółwi chłopiec.
Zespoły siadają na przemian.
Członek brytyjskiego zespołu, członek zespołu chińskiego.
Siadamy na przemian, członek zespołu WB, członek zespołu chińskiego.
Regulamin IMO.
Biała karta, jeżeli potrzebny będzie wam papier.
Niebieska na wodę.
Zielona, jeśli musicie iść do toalety.
Żółta, aby zadać pytanie, ale tylko przez pierwsze pół godziny.
I czerwona, jeśli zapomnieliście wyłączyć gaz w domu, czy coś i nagle musicie wyjść.
Sześciu z was, którzy osiągną najlepszy wynik, bezdyskusyjnie zostanie reprezentantami WB.
Można zaczynać.
Każda liczba całkowita jest koloru czerwonego, żółtego, lub zielonego.
Udowodnij, że zawsze A, B, C,
tak, że A, B, C,
A plus B, A plus C...
A plus B, A plus C, B plus C i B plus C...
są w tym samym kolorze.
Żle mi poszło. Wiem to.
Za bardzo się przejmujesz.
Dobrze, uważam, że nie ma sensu tego przeciągać.
Zaraz wywieszę wasze wyniki na tablicy.
Pięciu wybitnych studentów...
z zagwarantowanym miejscem na IMO w Cambridge w tym roku, to:
Izaak.
Lee Jing.
Rebecca.
Pav i Ben.
Przyznanie ostatniego miejsca rozstrzygnęło się między Nathanem i Lukiem.
Oba wyniki nieco rozczarowujące, ale jeden z was będzie musiał udać się do Cambridge.
Tak więc, o ten najmniejszy ułamek punktu,
ostatnie miejsce w zespole dostaje...
Nathan.
Sześcioro z was będzie gospodarzem Chińczyków w swoich własnych domach...
a w przyszłym tygodniu wszyscy spotkamy się w Cambridge.
A więc do boju chrześcijańscy wojownicy!
Prawdziwa tajwańska ostatnia wieczerza.
Jak powiada stare przysłowie, "Cierpliwość krewetki przynosi".
Załóżcie przynętę na haczyk i wrzućcie go do wody.
Nie martw się, Nathan, też dostałam się do zespołu.
Powinniśmy Świętować.
Dobrze.
On jest taki dziwny.
Przynajmniej nie będziemy musieli spotkać się z nim ponownie.
Co za kutas.
- Co mam robić?
Tak.
Wybacz.
- Jak ci idzie? - Dobrze.
- Te dwie już są miękkie? - Jeszcze nie.
Jeszcze nie, mam wszystko pod kontrolą, dziękuję bardzo.
Dobra, dobra, jesteś ekspertem.
Myślę, że te... Mogę dostać talerz?
Fajnie pachnie.
Widzicie to? Teraz to jest tym, co ja nazywam martwą krewetką.
Ta krewetka na pewno jest martwa.
Gdy kupiłem ją pół godziny temu, zapewniałeś mnie...
że jej brak ruchu spowodowany był zmęczeniem i wyczerpaniem.
O, mój Boże.
Powiedz: Nie, nie, ona odpoczywa.
- Co? - Powiedz: Nie, nie, ona odpoczywa.
Nie, nie, ona odpoczywa.
No dobrze, skoro odpoczywa, to ją obudzę.
Halo, krewetko, krewetko, obudź się.
Ta krewetka nie obudzi się, nawet jak przepuszczę przez nią 4000 woltów.
Już skonała. Przestała istnieć.
Zgasła i poszła na spotkanie ze stwórcą.
To jest teraz ex-krewetka.
Poważnie, Luke, co ty?
A co ty, Isaaku?
"Wszystko dla mnie jest łatwe i wszystko mam".
"I zejdę z drogi, aby się upewnić, że w ogóle nie będziesz zadowolony".
Niezwykły ptak, norweski błękit. Piękne upierzenie.
Upierzenie się na nim nie utrzyma. Jest martwy jak kamień.
Nie, nie, on odpoczywa.
W porządku, jeśli odpoczywa, to go obudzę.
Halo, Polly, fajną rybkę mam dla ciebie jak się obudzisz.
- O, rusza się. - Nie, nie rusza się.
Nathan.
Nathan...
To nic takiego.
Nie raz już tak robiłem.
Trochę mnie poniosło tym razem.
Jak twoi rodzice ci to wytłumaczyli?
Gdy się dowiedzieli.
Zakładam, że zostałeś zdiagnozowany.
Moi powiedzieli, że to czyni mnie wyjątkowym.
Nikt nie chce być przeciętny, mówili.
W porządku jest być dziwolągiem...
dopóki jesteś utalentowany.
Ale jeśli nie jesteś utalentowany...
To po prostu jesteś jedynie dziwolągiem.
Czyż nie?
Jesteś utalentowany, Luke.
Nawet mnie to nie cieszy.
Matematyka.
Czy to nie głupie?
Gdzie tu sens?
Dobrze, już możemy.
Wasz rydwan już czeka.
Nathan, mogę na słówko?
Kiedy rozmawiam z ludźmi niemającymi matematycznego zacięcia,
oni zawsze walczą z pojęciem, że matematyka może być piękna.
Ale jeśli piękno jest prawdą a prawda jest pięknem,
to z pewnością matematyka jest najpiękniejszą rzeczą ze wszystkich.
Czyż nie?
W twojej pracy dostrzegam rzadko spotykane piękno, Nathanie.
Ale jesteś nieprzewidywalny i niespójny. Co mnie martwi.
Jeśli chcesz zdobyć medal, musisz się skupić.
I nie rozpraszać się swoim chińskim gościem.
O, cai hang.
- Tęcza. - Tak, tęcza, cai hang.
- Cai hang. - Tak.
- Cai hang. - Cai hang.
Ale piękna.
- Witaj w domu. Cześć kochanie. - Hej.
- Cześć, kochanie - Witaj z powrotem.
Cześć skarbie.
- Cześć. - Cześć.
- Jak się wymawia twoje imię? - Zhang Mei.
- Zhang Mei, jestem Julie, miło cię poznać. - Miło panią poznać.
Zrobiliśmy trochę... czekaj, już jedzie.
Cambridge, macie nas.
Hu-huu!
Dlaczego rozpakowaliście moją kolejkę?
Nathan...
Wybacz.
- Witamy w Anglii. - Dziękuję.
Nathan.
Nathan, przykro mi z powodu kolejki.
Więc to jest Zhang Mei, prawda?
Jaka ona jest?
Ona... ona jest mądra.
I jest też miła.
Z tego co, słyszę mam wrażenie, że ją dosyć lubisz.
Oczywiście, że ją lubię.
Czy bardziej niż zwykle lubisz inne rzeczy...
wiesz, bardziej niż...
lody, albo...
albo matematykę?
Niczego nie lubię bardziej od matematyki.
Nathan kochanie, chciałam, żebyś po prostu do mnie zadzwonił.
Wiesz, żeby dać mi znać, czy czy wszystko w porządku?
Dlaczego?
No bo, kochanie...
lubię cię...
Bardziej niż lody.
Powiedziałem jej, że może zająć mój pokój.
To bardzo kulturalnie z twojej strony.
Czy tak należy postępować?
Tak.
Więc, w takim razie napompuję ten materac dla ciebie.
Tak... ale czy możesz wstawić go do mojego pokoju?
Zhang Mei tam jest.
Może zechcemy się trochę pouczyć.
Więc, ten człowiek dzisiaj, nie jest twoim ojcem?
Nie, on jest moim nauczycielem. Mój ojciec umarł.
Przykro mi, Nathan.
To nie twoja wina.
Mam na myśli, że ci współczuję.
To musi być ciężkie stracić kogoś, kogo tak bardzo kochasz.
Myślisz, że to będzie działać?
Na 100 procent? Mam nadzieję.
Udało się. Naprawdę działa.
MATEMATYKA EMOCJI CZY MOŻNA MIŁOŚĆ ZAPISAĆ WZOREM?
Dobrze obserwatorzy, czas zebrać się do kupy.
Panamskie kapelusze, Richardzie? Poważnie?
Tak, to była decyzja grupy.
Przemyślałem to i doszedłem do przekonania, że to dobry pomysł.
Czy jesteś pewien, że nie jesteś zbyt niedołężny na to wszystko?
Mogę być kimś w rodzaju przewodnika.
Uczyłem Nathana przez 7 lat. Chcę być przy tym.
To bardzo wrażliwy chłopak.
Tak, tak, sądzę, że dzieci są jak zwierzaki.
Po jakimś czasie przywiązujemy się do nich.
O, mój Boże. To tutaj teraz będziesz przebywał?
Cóż...
Masz telefon i wiesz, że możesz dzwonić o każdej porze.
Więc...
Będę myślała o tobie.
Dobrze, cóż, do widzenia.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Cześć, kochanie.
- Co ty robisz? - Złapałam cię za rękę.
Biegnij.
Puściłeś.
Izaak Newton, G.H. Hardy,
Ramanujan, Bertrand Russell.
Wszyscy oni zaczynali właśnie tutaj swoje matematyczne podróże.
Absolwenci Trinity Collage dostali trzydzieści dwie nagrody Nobla...
i cztery medale Fieldsa.
Chociaż Russell w późniejszych latach swojej kariery, nieco się wykoleił.
Niemniej jednak jest to najbardziej prestiżowe miejsce na tej planecie...
do studiowania matematyki. I wy tu jesteście.
Ponieważ oni należą do przeszłości, a wy jesteście przyszłością.
Więc mnie nie zawiedźcie.
Panie i panowie,
chciałbym powitać was na 59-tej, Międzynarodowej
Olimpiadzie Matematycznej w Cambridge.
Powitajmy Australię.
Serdecznie witamy Bangladesz.
Kanada.
Chińska Republika Ludowa.
Gromkie brawa dla Wielkiej Brytanii.
- Nathan? - Tak?
Nie mogę spać.
Możesz tu zostać, jeśli chcesz. Jak... jak w domu.
Co czytasz?
Dziesięć lat matematycznych wyzwań.
Na lata 1997-2006.
Przepraszam.
Czy to jest dobre?
Tak.
Wszystko w porządku?
Cieszę się, że jestem tutaj z tobą.
Ja też.
Czy wy dwoje jesteście już parą?
Nie robiliśmy nic złego.
Czy tylko o tym myślisz? Hańbisz całą naszą rodzinę!
Jestem tu na olimpiadzie matematycznej, co to ma wspólnego z naszą rodziną?
Co to ma wspólnego z naszą rodziną?
Twoje wysiłki nie są wystarczające.
Nie wystarczające? Wujku wszystko, co robię, to nauka.
Czego jeszcze chcesz ode mnie? Przecież dowiodłam swoich mozliwości.
Nie wystarczająco, to co robisz jest nie wystarczające.
Czego dowiodłaś? Swoich możliwości z chłopakami, czy w matematyce?
Jesteś tu, żeby rywalizować, czy żeby flirtować?
Mamy rezerwowych w zespole, wiesz o tym.
Dziecko, naprawdę zawiodłem się na tobie.
Jeśli naprawdę nie jestem zbyt dobra,
i jestem tu tylko ze względów rodzinnych, to mogę spokojnie sobie odejść.
Ani mi się waż.
Nie możesz odejść.
Przepraszam.
Nie mogę tu być z ludźmi, którzy myślą, że nie zasługuję na to.
A co gdybyś po prostu została do zakończenia olimpiady?
Nie, Nathanie.
Nie proś mnie, żebym robiła coś, czego nie chcę.
Nathan...
To, że ja...
To, że ja odchodzę...
Nie oznacza...
że przestałam cię lubić.
Nathan?
Masz jakieś kłopoty? Z powodu Zhang Mei?
Myślę, że niechcący...
tak trochę przed kimś, coś wygadałam.
Nie chciałam nikogo skrzywdzić. Ja tylko...
W każdym razie...
Wybacz mi.
Witam, Nathan.
Wiem, wiem, powiedziałeś, żeby cię nie niepokoić, ale po prostu...
chciałam tylko... chciałam dopingować zespół Nathana.
Naprzód, Nathan.
W każdym razie, poczekam na zewnątrz.
Obyś miał farta, kochanie.
Nie ma czegoś takiego jak fart.
Nie.
CZY MOGĘ POMÓC?
Nathan.
Bedę, z tym tak krążyć, więc postaram się jakby co przemycić jakieś podpowiedzi, co?
To jest oszustwo.
Wiesz, że żartuje.
Będzie dobrze.
Cztery godziny i 30 minut. Możecie zaczynać.
4 pociągi N do kwadratu są ułożone w 2N x 2N kwadrat...
i każdy pomalowany jest jednym z czterech kolorów.
W każdym kwadracie 2 x 2 tego pociągu zawarty jest każdy z tych czterech kolorów.
W każdym kwadracie 2 x 2...
W każdym kwadracie 2 x 2 tego pociągu zawarty jest każdy z tych czterech kolorów.
Udowodnij, że pociągi...
Udowodnij, że pociągi w kątach 2N x 2N kwadrat...
Są zabarwione na różne kolory.
To musi być ciężkie stracić kogoś, kogo bardzo kochasz.
Co się dzieje, chłopie?
Nathan?
Nathan.
Otwórz drzwi, Martin.
Otwórz drzwi, Martin, Martin.
Martin.
Nathan?
Nathan.
- Gdzie on idzie? - Nie wiem.
On po prostu chciał wyjść, Julie. Widziałem to w jego oczach.
I wybacz mi, że nie chciałem go zatrzymać. Wybacz mi.
Już dobrze.
Nathan?
Zhang Mei powiedziała, że mnie lubi.
To dobrze.
To jest...
To jest coś dobrego, prawda?
A ty... myślisz, że może...
też mógłbyś doznać takich uczuć?
Nie wiem.
Próbowałem to rozgryźć, ale...
znalazłem wzór, jednak nie mogę go zrozumieć.
Cóż, z tego, co wiem, Nathan, nikt nigdy tego nie zrozumiał.
Wiem, że kiedy... kiedy jestem przy niej,
mój mózg działa inaczej.
A moje ciało czuje się dziwnie i nie wiem, co to znaczy i dlaczego na tym mi zależy.
Dlaczego na tym ci zależy?
Zależy ci na tym...
Wiesz...
kiedy ktoś cię kocha,
znaczy, że widzi coś w tobie...
Coś, co jego zdaniem ma wartość. To jest coś, co...
Dodaje jakąś wartość do ciebie.
Ale to może być trudne...
Wiesz, kiedy kogoś kochasz a ta osoba...
Nie odwzajemnia tego uczucia...
Wtedy to jest jak nierówność, albo...
Jakby ktoś, kogo kochasz...
odejmował coś od ciebie...
Wtedy czujesz się tak, jakby twoja wartość była malejąca.
Czy mówię z sensem?
Dlaczego on odszedł?
Nie wiem.
- To po prostu nie ma sensu. - Wiem.
To nigdy nie będzie miało sensu. To był wypadek.
To miało sens, kiedy byłem z nim.
Ale dlaczego?
Co on takiego robił, czego ja nie mogę?
W jaki sposób nadawał sens wszystkiemu dla ciebie?
Nathan?
Nie wiem, rozśmieszał mnie i...
wkładał frytki do nosa.
Co?
Wkładał frytki do nosa?
Dobrze, ja też włożę frytki do nosa.
Porozmawiasz teraz ze mną?
Nathan?
Nathan.
Nathan, już dobrze, wszystko będzie dobrze.
To boli.
Wiem, kochanie. Mnie też.
Chodź tutaj.
Już dobrze.
Już dobrze, dobry chłopak.
Hej, hej.
Gdzie teraz jest Zhang Mei?
Ona... poszła na dworzec.
Czy chcesz przyprowadzić ją z powrotem?
Tak.
Dobrze, więc lepiej się pośpieszmy.
Co?
Nic.