...Ακόμη μια ζεστή μέρα σήμερα στην Νότια Καλιφόρνια,
η θερμοκρασία βρίσκεται στους 29 βαθμούς
στο κέντρο του Λος Άντζελες...
Θυμάμαι εκείνη την ημέρα,
που τον άφησα στο σταθμό δυτικά της Σάντα Φε,
ήμασταν 17 αλλά αυτό που είχαμε ήταν αληθινό,
παρόλα αυτά έκανα αυτό έπρεπε να κάνω.
Γιατί απλά ήξερα...
Τα κυριακάτικα βράδια του καλοκαιριού,
καθόμασταν στις θέσεις μας καθώς έσβηναν τα φώτα
ο κόσμος του σινεμά φτιαγμένος από μουσική και μηχανές
με καλούσε στη σκηνή
να ζήσω στη λαμπρότητά της!
Χωρίς λεφτά πάνω μου, ανέβηκα σ’ ένα λεωφορείο κι ήρθα.
Θαρραλέος ή τρελός;
Θα δείξει.
Γιατί ίσως σε εκείνη την κοιμισμένη πόλη,
θα χαμηλώσουν τα φώτα, όταν θα κάτσει
θα δει το πρόσωπό μου και θα θυμηθεί πως με ήξερε.
Πίσω από αυτούς τους λόφους στοχεύω για τα ύψη
και κυνηγάω όλα τα φώτα που λάμπουν.
Και όταν σε αφήνουν να πέσεις, σηκώνεσαι από κάτω,
καθώς ξημερώνει...
Και είναι άλλη μια μέρα κάτω απ' τον ήλιο!
Τους ακούω κάθε μέρα,
τους ρυθμούς στα φαράγγια που δεν θα χαθούν ποτέ,
τις μπαλάντες στις αίθουσες χορού απ' αυτούς που πέρασαν,
λένε ότι πρέπει να το θες περισσότερο...
γι' αυτό και χτυπάω σ’ όλες τις πόρτες!
Ακόμη κα όταν η απάντηση είναι όχι,
ή μου τελειώνουν τα χρήματα,
ο δίσκος, το μικρόφωνο και η λάμψη από νέον,
είναι όλα όσα χρειάζομαι!
Και μια μέρα καθώς θα τραγουδάω
θα έρθει ένα πιτσιρίκι από μια κωμόπολη
και το τραγούδι μου θα τον εμπνεύσει για να συνεχίσει.
Πίσω από αυτούς τους λόφους στοχεύω για τα ύψη
και κυνηγάω όλα τα φώτα που λάμπουν.
Και όταν σε αφήνουν να πέσεις, σηκώνεσαι από κάτω,
καθώς ξημερώνει...
Και είναι άλλη μια μέρα κάτω απ' τον ήλιο!
Και όταν σε ρίχνουν κάτω
το πρωινό έρχεται...
Άλλη μια μέρα κάτω απ’ τον ήλιο!
Απλά ακόμη μια μέρα κάτω απ’ τον ήλιο!
Άλλη μια μέρα κάτω απ’ τον ήλιο!
Και η μέρα μόλις ξεκίνησε!
Άλλη μια μέρα κάτω απ’ τον ήλιο!
...ορκίζομαι στο θεό, ήταν κομμάτια.
Ήταν τελείως κομμάτια! Το ξέρω!
Το ξέρω, ήταν, ήταν... τελείως παράνοια!
Πα... παράνοια;
Αχ! "Παραφροσύνη"!
"ήταν τελείως παραφροσύνη."
Ποιο είναι το πρόβλη... Καλύτερα να φύγω.
Ένα καπουτσίνο παρακαλώ.
Ναι, φυσικά!
Κερασμένος από το μαγαζί.
Όχι ευχαριστώ, επιμένω.
"Συνέντευξη"
Σκατά!
Μία που πηγαίνεις;
Είναι και 5!
-Να είσαι αύριο από νωρίς. -Εντάξει.
Καλό βράδυ!
Ήταν κομμάτια!
Ήταν τελείως παραφροσύνη, ήταν...
...ήταν τόσο τρελό, και εγώ απλά...
Ω, θα 'χες πεθάνει!
Όχι, ο Τερνερ είναι μια χαρά!
Ο Τέρνερ είναι μια χαρά... Απλά...
Θα περιμένεις μέχρι το Ντένβερ; Να της το πεις, ή...;
Τι;
Εντάξει...
Όχι χαίρομαι για 'σένα!
Είμαι, είμαι! Απλώς...
Απλώς σκεφτόμουν...
-Δεν ξέρω! Δεν ξέρω τι νόμιζ... -Μισό λεπτό.
-Τι Ρούμπι; -Είχατε ένα τηλεφώνημα. -Πες της θα την πάρω αργότερα.
Σε δυο λεπτά;
Σε λιγότερο από δυο λεπτά, σχεδόν τελείωσα, ευχαριστώ.
Ω, ξέρεις τι; Νομίζω πως είμαστε εντάξει. Ευχαριστούμε που ήρθες.
Τι σκατά; Θες να ανοίξεις κανένα παράθυρο;
Προσπαθούσα να σου βάλω εισαγωγή!
Σε ευχαριστώ.
Μία! Πως πήγε η συνέντευξη;
Το ίδιο και εγώ.
Ήταν η Τζεν εκεί; Ή η Ρέιτσελ;
Δεν ξέρω ποιές είναι αυτές.
-Είναι οι χειρότερες! -Δεν ξέρω αν ήταν εκεί.
Βάζω στοίχημα πως ήταν...
Γιατί γίνεται συνέδριο στο μπάνιο;
Δύο λεπτά παιδιά! Μία θα έρθεις, σωστά;
Δεν μπορώ! Δουλεύω!
Τι;!
Μόλις είπε "δουλεύω";!
-Τι; -Συγγνώμη που δεν πήγε καλά σήμερα,
και ξέρω 4 δουλειές, για τις οποίες θα ήσουν τέλεια, και θα σε γράψω,
αλλά αυτή τη στιγμή, θα έρθεις! Θα είναι ωραία!
-Δεν θα είναι ωραία! -Θα μπορούσε!
-Δεν θα είναι! Θα είναι γεμάτο με κοινωνικούς τυχοδιώκτες!
-Όλοι μαζεμένοι σ’ ένα απ’ αυτά τα γυάλινα σπίτια. -Αυτό μου φαίνεται γνωστό!
-Θα στο έδινα πίσω! -Πόσο καιρό το έχεις;
Έλα Μία, που αλλού θα δεις τόσα Χολυγουντιανά κλισέ μαζεμένα σε ένα μέρος;
Θα τα κοροϊδεύουμε μαζί!
Α! Απογοητεύομαι μαζί σου Λεξ, δεν έχει τίποτε να κοροϊδέψεις.
Αυτό το πάρτι θα είναι η ανθρωπότητα στα καλύτερά της!
-Είσαι καλεσμένη. -Έχεις τη διεύθυνση.
-Χρειάζεσαι θεραπεία; -Η απάντηση είναι ναι.
Μια τυχαία συνάντηση ίσως είναι αυτό που περίμενες.
Απλά σφίξε λίγο!
-Απόψε έχουμε αποστολή. -Απόψε το θέατρο καλεί.
-Αν αυτή είναι η πραγματική συνέντευξη... -Ωχ Θεέ μου, σώσε μας!
Αν κάνεις τη σωστή εντύπωση, τότε όλοι σε ξέρουν.
Είμαστε στην λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας!
Ίσως κάποιος στο πλήθος είναι αυτός που πρέπει να γνωρίσεις,
αυτός που επιτέλους θα σε εξυψώσει.
Ίσως κάποιος απ' το πλήθος θα σε πάει εκεί που θέλεις,
αν είσαι έτοιμη να βρεθείς.
Κάνε ότι χρειάζεται, μέχρι να σε ανακαλύψουν,
και κέρδισέ γι' αυτούς, περισσότερα απ’ όσα παίρνεις εσύ τώρα.
Και όταν τα άστρα ευθυγραμμίζονται...
Νομίζω πως θα μείνω μέσα.
...πρέπει να βγεις να βρεις...
Αυτόν τον κάποιο ανάμεσα στο πλήθος!
Είναι κάποιος στο πλήθος, το μόνο που πραγματικά βλέπεις;
Παρακολουθώντας καθώς ο κόσμος γυρίζει,
κάπου υπάρχει ένα μέρος που θα μάθω ποια θα γίνω...
...ένα μέρος το οποίο μένει να βρεθεί...
Ίσως κάποιος στο πλήθος είναι αυτός που πρέπει να γνωρίσεις!
Αυτός που θα σε εξυψώσει!
Ίσως κάποιος απ' το πλήθος θα σε πάει εκεί που θέλεις!
Κάποιος απ' το πλήθος θα σε φτιάξει,
κάποιος απ' το πλήθος θα σε εξυψώσει,
επιτέλους πιο ψηλά!
Μόνο αν είσαι έτοιμος να βρεθείς!
Ωχ όχι, όχι!
Έλεος δηλαδή!
Τι;
Σε παρακαλώ, σταμάτα να μπαίνεις κρυφά στο σπίτι μου!
Νομίζεις οι γονείς μας θα το έλεγαν σπίτι αυτό;
Τι κάνεις;
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό.
Μην κάθεσαι πάνω σ' αυτό.
-Πλάκα κάνεις; -Σε παρακαλώ, μην κάθεσαι- μην κάθεσαι εδώ.
-Ο Χόγκι Κάρμαϊκλ, καθόταν εδώ. -Ωχ, Θεέ μου!
-Το μαγαζί απλά το πέταξε. -Δεν μπορώ να φανταστώ το γιατί!
Και εσύ τώρα απλά κάθεσαι πάνω του!
-Σου πήρα χαλί. -Δεν το χρειάζομαι αυτό!
Κι αν σου πω ότι ο Μάιλς Ντάβις το κατούρησε;
Είναι σχεδόν προσβλητικό.
Είναι αλήθεια;
Πότε θα ξεπακετάρεις αυτές τις κούτες;
Όταν θα ανοίξω στο δικό μου κλαμπ.
Αχ, Σεμπάστιαν, είναι λες και σε χώρισε κάποια και την παρακολουθείς!
Δεν πας ακόμη σ' εκείνο το τζαζ κλαμπ;
Αυτό...
-Δεν το πιστεύω ότι το κάνανε μαγαζί με σάμπα-τάπας. -Ωχ, Θεέ μου! Σεμπάστιαν!
Σάμπα-τάπας!
Απλά διάλεξε ένα! Ξέρεις;
Κάνε το ένα σωστά!
Υπάρχει κάποια που θέλω να γνωρίσεις.
Δεν θέλω να γνωρίσω κανέναν!
-Όχι...όχι δεν θέλω να γνωρίσω κανέναν!
-Ο μπαμπάς στο έδωσε αυτό; -Ναι. -Θα σου αρέσει.
Δεν νομίζω να μου αρέσει!
Της αρέσει η τζαζ;
Πιθανόν, όχι.
-Και τότε γιατί θα συζητάμε; -Δεν ξέρω! Δεν έχει σημασία! Εντάξει;
Γιατί ζήσεις σαν ερημίτης! Οδηγείς χωρίς ασφάλιση!
-"Δεν έχει σημασία";! -Ναι!
-Ναι δεν έχει σημασία! -Εντάξει.
Πρέπει να σοβαρευτείς.
Και εγώ ξέρω έναν τύπο με τατουάζ στο πρόσωπο που πρέπει να γνωρίσεις.
-Εντάξει, χτύπημα κάτω απ' τη μέση. -Έχει χρυσή καρδιά.
-Σοβαρέψου! -"Σοβαρέψου"; Λόρα!
Είχα ένα πολύ σοβαρό σχέδιο για το μέλλον μου! Δεν φταίω εγώ που με εξαπάτησαν!
Δεν σε "εξαπάτησαν"! Σε κορόιδεψαν!
-Ποια είναι η διαφορά; -Δεν ξέρω! Δεν είναι όσο ρομαντικό το κάνεις!
Μην κάθεσαι...
Όλοι ήξεραν ότι αυτός ο τυπάς ήταν ύπουλος! Όλοι εκτός από 'σένα!
Γιατί λες ρομαντικό λες και είναι κάτι κακό;
Απλήρωτοι λογαριασμοί δεν είναι ρομαντικοί.
Τηλεφώνησέ της.
Δεν θα της τηλεφωνήσω.
Και το θέμα είναι ότι συμπεριφέρεσαι λες και η ζωή με έχει βάλει κάτω.
Θέλω να είμαι κάτω!
-Θέλω η ζωή να με βαράει, μέχρι να κουραστεί! -Μετά θα αντεπιτεθώ!
Είναι κλασσική κίνηση στο μποξ!
Εντάξει, Αλί! Σ’ αγαπώ! Ξεπακέταρε τις κούτες σου.
Θα αλλάξω τις κλειδαριές!
Δεν έχεις τα λεφτά να το κάνεις!
Είμαι ένας φοίνικας που αναγεννιέται απ' τις στάχτες του!
-Έϊ. -Ερλ, σ’ ευχαριστώ που με πήρες πίσω!
Παρακαλώ.
-Θέλω να ξέρεις πως έχω αλλάξει. -Ωραία.
-Είμαι κάποιος που χαίρεται που είναι εδώ. -Εξαιρετικά.
Είμαι συνεργάσιμος.
Εντάξει, και θα παίξεις την καθορισμένα τραγούδια.
Ευχαρίστως!
Αν και δεν νομίζω να νοιάζεται κανένας για το παίζω, αλλά εντάξει.
Αν με τον 'κανέναν', εννοείς κανέναν εκτός από εμένα, θα είχες δίκιο.
Εγώ νοιάζομαι, και δεν θέλω να ακούσω την τζαζ.
Σωστά!
Εντάξει.
Αν και νόμιζα ότι σ’ αυτήν την πόλη το σύστημα ήταν 'ένα για σένα, ένα για μένα'.
Τι θα έλεγες 'δύο για σένα, ένα για μένα';
Τι θα έλεγες για 'όλα για σένα και τίποτα για μένα';
-Αυτό θα ήταν τέλειο, ναι. -Εντάξει, αμοιβαία απόφαση τότε.
-Σωστά, που έγινε από μένα. -Σωστά.
-Απλά συμφώνησα, οπότε... -Όπως θες, λέγε στον εαυτό σου ό,τι θες.
Καλώς ήρθες πίσω.
Υπάρχει και πιο όμορφος τρόπος να το πεις αυτό, Κάρεν.
Σεμπ.
Α-ακούω τι λες, απλά δεν νομίζω να το εννοείς.
Δεν νομίζω να ακούς τι λέω, απολύεσαι.
Όχι, αυτό είναι αυτό που λες, όχι αυτό που εννοείς. Αυτό που εννοείς είναι...
Απολύεσαι.
"Παίξε τα καθορισμένα τραγούδια..."
-Όχι, λέω ότι είναι πολύ αργά. -Είναι μια προειδοποίηση.
-Από ποιόν πλανήτη είσαι; -Μην με απολύεις. -Τελείωσες.
-Μην μ’ απολύεις. -Με συγχωρείς, Σεμπ.
-Είναι Χριστούγεννα.
Ναι, βλέπω τους στολισμούς. Καλή τύχη το νέο έτος.
Σε άκουσα να παίζεις, και απλά ήθελα να πω-
Δεν μ’ αρέσει το ψάρι, γύρω απ' την αξονική.
Τσέκαρες για αχρωματοψία;
Ντ08 στην 23η, ο δράστης γελάει στο τμήμα.
Κατάρα στα δικαιώματά του.
Αυτή είναι η δική μου τάξη.
Αν δεν σου αρέσει, η πόρτα βρίσκεται στα αριστερά μου.
Κυρά μου, γιατί είσαι τόσο σπαστική;
Όχι Τζαμάλ, εσύ είσαι σπαστικός.
ΑΝΟΙΞΗ
... Ω, Μία!
-Γεια! -Γεια!
Θέλω να σου γνωρίσω τον φίλο μου τον Κάρλος, Κάρλος από ‘δω η Μία.
-Γεια. Μία; -Ναι, Μία.
-Πώς είσαι; -Ο Κάρλος είναι συγγραφέας.
Ναι, λένε πως είμαι καλός στο να φτιάχνω κόσμους. Είμαι αρκετά εξεζητημένος τώρα.
Ο κόσμος μιλάει για 'μένα που είναι, ενθουσιαστικό, μιας και δούλεψα τόσο σκληρά...
-Πάω να πάρω ένα ποτό. -Εντάξει.
Συγνώμη.
Σας ευχαριστούμε.
Έχει κανείς καμία επιθυμία;
Το κορίτσι μπροστά.
Το "I Ran".
Το "I Ran", είναι μια φανταστική επιλογή.
Εντάξει, πιανίστα, παίξε αυτά τα πλήκτρα, ας ξεκινήσουμε!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα!
Αυτό είναι!
Περπατούσα στη λεωφόρο.
Ποτέ δεν περίμενα να γνωρίσω μια κοπέλα σαν και 'σένα.
Μια κοπέλα σαν και ‘σένα.
Με πυρόξανθα μαλλιά, και καστανά μάτια
Με μάτια που με υπνωτίζουν
Που με υπνωτίζουν
Και έτρεξα, έτρεξα τόσο μακριά
Δεν μπόρεσα να ξεφύγω.
Εντάξει, σε θυμάμαι.
Και το παραδέχομαι ήμουν λίγο απότομος...
-...εκείνο το βράδυ. -"Απότομος";
-Εντάξει, ήμουν μαλάκας, μπορώ να το παραδεχτώ. -Εντάξει.
Αλλά το να ζητάς το "I Ran", από ένα σοβαρό μουσικό, το παρατραβάς.
Θεέ μου, είπες "σοβαρό μουσικό";
Δεν νομίζω.
Μπορώ να δανειστώ αυτό που φοράς;
-Γιατί; -Γιατί έχω μία συνέντευξη την άλλη βδομάδα.
Παίζω μία σοβαρή πυροσβέστρια.
Ώστε είσαι ηθοποιός.
Καλά νόμιζα πως φαίνεσαι γνωστή. Σε έχω δει σε τίποτα;
Ε... "Σε καφετέρια";
"Στη γωνία της Warner Bros".
Αυτό είναι κλασσικό.
-Ω, κατάλαβα! -Ναι.
- Είσαι μπαρίστα. Και μπορώ να καταλάβω πως με κοιτάς αφ’ υψηλού από εκεί πάνω.
Έλα, πρέπει να συνεχίσουμε.
Αυτός δεν... Εγώ δεν...
Αυτός δεν μου λέει τι να κάνω.
-Μόλις σου είπε τι να κάνεις. -Το ξέρω, τον άφησα.
-Πως σε λένε; -Μία. -Μία...
Υποθέτω ότι θα σε δω σε ταινίες.
-... -Ναι νομίζω.
Είχα αυτήν την ιδέα, να ξαναγράψω την ιστορία της Χρυσομαλλούσας αλλά από την σκοπιά των αρκούδων.
-Ναι και θα μπορούσε να γίνει φράντσαϊζ. -...Σωστά.
...Θα μπορούσαμε να βάλουμε και 4η αρκούδα ποιός ξέρει...
Τζώρτζ Μάικλ!
Γειά σου.
-Συγγνώμη, απλά τον γνωρίζω αυτόν. -Ναι, ναι.
Μπορείς να πάρεις τα κλειδιά σου;
Ναι.
Μπορείς να πάρεις τα δικά μου;
Να μπορώ τι;
-Μπορείς να πάρεις τα δικά μου κλειδιά; -Συγγνώμη δεν σ’ ακούω.
Συγγνώμη... Μπορείς να πάρεις τα κλειδιά μου;
-Σε παρακαλώ. -Να ‘μαστε.
-Σ’ ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
-Τι μάρκα; -Είναι Prius.
Αυτό δεν με βοηθά.
Με την πράσινη κορδέλα.
Μάλιστα.
Αυτά φαίνονται, ... άνετα.
Είναι.
Σε ευχαριστώ που μ’ έσωσες εκεί πέρα πίσω.
Αλήθεια είναι, πως δεν μου έδωσες κι άλλη επιλογή.
Πολύ περίεργο που συνεχίζουμε να πέφτουμε ο ένας πάνω στον άλλο.
Είναι περίεργο.
Ίσως σημαίνει κάτι.
-Αμφιβάλλω. -Ναι, και εγώ...
Που είναι το αυτοκίνητό μου;
Πρέπει να το βάλεις στο πηγούνι σου.
-Αυτό; -Ναι...
Κάνει το κεφάλι σου αντένα, οπότε...
Νομίζω πως σου προκαλεί καρκίνο, αλλά σε βοηθά να βρεις πιο γρήγορα το αυτοκίνητό σου.
Τι;
Δηλαδή δεν ζεις τόσο πολύ, αλλά πας εκεί που θες πιο γρήγορα, οπότε εξισορροπούν.
Αυτό ακούγεται τρομερό...
Ήταν απλά μια πρόταση.
Είσαι ένας πραγματικός... ποια λέξη ψάχνω;
-Λευκός Ιππότης; -Περίεργος.
-Αυτή ήταν η λέξη. -Ναι, εντάξει...
Δεν έχει και πολλά να δεις, ε;
Έχω δει και καλύτερα...
Ο ήλιος έχει σχεδόν σβήσει.
Τα φώτα ανάβουν.
Μια ασημένια λάμψη που φτάνει μέχρι τη θάλασσα.
Σκοντάψαμε σε μια θέα
που είναι φτιαγμένη για δύο.
Τι κρίμα που αυτοί οι δύο είμαστε εγώ κι εσύ.
Μια άλλη κοπέλα, και ένας άλλος τύπος,
θα λάτρευαν αυτόν τον ουρανό.
Μα είμαστε μόνο εγώ κι εσύ,
και εμείς δεν έχουμε καμία ελπίδα.
Αυτό δεν μπορεί να συμβεί.
Δεν είσαι ο τύπος μου.
Αλήθεια;
Και δεν υπάρχει καμία σπίθα.
Χαραμίζεται η όμορφη βραδιά.
Λες ότι δεν τρέχει τίποτα μεταξύ μας,
ας ξεκαθαρίσουμε κάτι,
εγώ θα το αποφασίσω αυτό.
Αλλά θα τηλεφωνήσεις;
Κι ενώ είσαι χαριτωμένος
στο κουστούμι σου από πολυεστέρα,
Είναι μάλλινο.
Έχεις δίκιο, δεν θα σ’ ερωτευόμουν ποτέ!
Και αυτό ίσως αρέσει,
σε κάποιον χωρίς τακούνια,
ή σε οποιοδήποτε κορίτσι που πιστεύει,
πως υπάρχει ελπίδα για κάτι ρομαντικό.
Αλλά πραγματικά δεν αισθάνομαι τίποτα.
Σοβαρά;
Ή ίσως είναι και λιγότερο απ' το τίποτα.
Καλώς, βλέπω πως συμφωνείς.
Βεβαίως.
Χαραμίζεται η όμορφη βραδιά.
Γειά σου Γκρεγκ!
Γεια... Ωχ, συγνώμη που άργησα!
Εντάξει, θα τα πούμε σε λίγο. Αντίο!
-Ήταν εδώ... -Ήταν εδώ.
Θες να σε πάω μέχρι το αυτοκίνητό σου;
Όχι, είμαι εδώ πάνω.
Καληνύχτα...
Καληνύχτα.
Με συγχωρείτε.
Αυτό είναι χωρίς γλουτένη σωστά;
Όχι.
Τι;!
Θα ήθελα τα λεφτά μου πίσω.
Εντάξει.
Μισό λεπτό να το τσεκάρω αυτό.
Μία, κλείνεις την Παρασκευή.
-Δεν ...δεν μπορώ να κλείσω την Παρασκευή, έχω οντισιόν.
-Φαίνεται να με νοιάζει; Κανόνισέ το για άλλη μέρα.
Ω, και πρέπει να συζητήσουμε κάτι αύριο. Εντάξει;
Φτιάξε την ποδιά σου σε παρακαλώ.
Εντάξει.
Πάλι εσύ!
Τι κάνεις εδώ;
Ξέρεις, συναντήσεις με στούντιο και τα λοιπά.
Πώς βρέθηκες στη γωνιά της Warner;
Ουσιαστικά απλά πέρασα την εξώπορτα με τους φρουρούς γι’ αυτό...
Νομίζω πως έχω είκοσι λεπτά μέχρι να με βρουν.
-Μήπως έχεις κανένα διάλλειμα; -Σχολάω σε δέκα λεπτά, οπότε...
-Μπορώ να κρυφτώ στο μπάνιο; -Ναι. -Εντάξει.
Συγγνώμη... ε...Για την ακρίβεια πρέπει όντως να το τσεκάρω. Συγγνώμη!
Αυτό είναι το παράθυρο όπου ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ
και η Ίνγκριντ Μπέργκμαν εμφανίστηκαν στην Καζαμπλάνκα.
-Ουάου! -Ναι.
Δεν μπορώ να πιστέψω πως δουλεύεις απέναντι απ’ αυτό.
-Ναι. -Είναι υπέροχο.
Ποιό ήταν το όνομα του δικού σου Μπόγκαρτ;
Ποιό ήταν το όνομά του; Ήταν Γκρεγκ;
Ναι... Γκρεγκ.
Μάλιστα...
Πόσο καιρό...;
Είμαστε μαζί γύρω στον ένα μήνα.
Αυτό είναι υπέροχο.
Ναι είναι γλυκός... Τέλος πάντων. Λατρεύω να ‘μαι γύρω απ’ αυτά. Καταλαβαίνεις;
Ναι καταλαβαίνω τι εννοείς.
Πίνω καφέ πέντε χιλιόμετρα μακριά, έτσι ώστε να
-βρίσκομαι κοντά σ’ ένα μαγαζί της τζαζ. -Αλήθεια;
-Ναι το Βαν Μπικ, το γνωρίζεις;
Όλα οι μεγάλες μπάντες τις Σουίνγκ έπαιζαν εκεί. Οι Κάουντ Μπέισικ, οι Τσικ Γουέμπ.
Όπως και να ‘χει έχει γίνει μαγαζί με σάμπα-τάπας τώρα, οπότε...
Τι είναι ένα σάμπα-τάπας μαγαζί;
Ξέρεις, είναι ένα σάμπα μέρος όπου σερβίρουν τάπας.
-Ναι... -Η ιστορία γελάει. Δεν ξέρω...
Αυτό είναι το Λος Άντζελες. Προσκυνούν τα πάντα, και δεν εκτιμούν τίποτα.
Είμαστε έτοιμοι να γυρίσουμε, μην προχωράτε παρακαλώ.
Εντάξει.
-Τραβάτε λοιπόν; -Ναι.
Το ξέρω γυρίζουν ταινίες όλη την ώρα στη γειτονιά μου, οπότε ξέρω τα πάντα για ταινίες.
Οπότε δεν περνάει κανείς.
Το λατρεύω αυτό!
Έϊ! Πώς έμπλεξες μ’ όλα αυτά;
Με ποιά;
Ξέρεις... Με τις ταινίες και την ηθοποιία.
-Ε, η θεία μου ήταν ηθοποιός. -Α, εντάξει.
Δούλευε σε κινούμενο θίασο.
Στην Μπόλντερ Σίτυ, στη Νεβάδα.
Οπότε απέναντι από το σπίτι μου υπήρχε αυτή η βιβλιοθήκη.
Και πήγαμε στον τομέα με τις ταινίες, και καθίσαμε μια μέρα εκεί και βλέπαμε ένα σωρό παλιές ταινίες,
όπως το 'Νοτόριους', το 'Γυναίκα με την Λεοπάρδαλη' και το 'Καζαμπλάνκα'.
Και... -Εκεί! Σταματήστε το εκεί! -Μπορούμε να μιλήσουμε αργότερα.
-Ακούγεται υπέροχη. -Ήταν υπέροχη.
-Και έκανα όλα αυτά τα θεατρικά στο δωμάτιό μου,
και ουσιαστικά ήμασταν εγώ κι αυτή και αναπαριστούσαμε τις σκηνές απ' τις ταινίες.
-Και μετά έγραφα τα δικά μου θεατρικά. -Ωραία!
Το λατρεύω.
Οπότε όπως και να ‘χει, παράτησα το πανεπιστήμιο μετά από δυο χρόνια για να ‘ρθω εδώ,
και η τελευταία μου οντισιόν, ήταν μια σειρά που συνδύαζε το 'Επικίνδυνα Μυαλά' και το ΄Ο.Σ.',
οπότε, ναι...
Έπρεπε να είχα γίνει δικηγόρος...
Γιατί ο κόσμος χρειάζεται περισσότερους δικηγόρους...
Πάντως δεν χρειάζεται περισσότερες ηθοποιούς.
-Δεν είσαι απλά μια ηθοποιός. -Τι εννοείς "απλά μια ηθοποιός";
Το είπες και μόνη σου, είσαι ιδιοφυΐα που γράφει έργα.
Εγώ δεν είπα τέτοιο πράγμα.
Είσαι πολύ μετριόφρων για να το πεις αλλά είναι αλήθεια!
Οπότε μπορείς να γράψεις τους δικούς ρόλους,
μπορείς να γράψεις κάτι που είναι τόσο ενδιαφέρον όσο εσύ,
και έτσι δεν θα χρειάζεται να κάνεις οντισιόν γι' αυτές τις χαζομάρες.
Κοίταξε τον Λούις Άρμστρονγκ, θα μπορούσε να παίξει το τραγούδι που του έδωσαν,
αλλά δεν το έκανε. Τι έκανε;
-Τι έκανε; -Έγραψε ιστορία!
Οπότε θα σταματήσω να πηγαίνω σε οντισιόν και θα γράψω ιστορία!
Οπότε η δουλειά μου εδώ έχει τελειώσει.
Πρέπει πιθανόν να σου πω κάτι τώρα, για να το προσπεράσουμε,
μισώ τη Τζαζ.
Είσαι εντάξει;
Τι εννοείς "μισείς" τη Τζαζ;
Σημαίνει ότι όταν την ακούω δεν μ’ αρέσει.
Ναι αλλά είναι τόσο 'κενή' πρόταση όταν λες πως δεν σου αρέσει η Τζαζ.
Τι κάνεις αυτή τη στιγμή;
Τίποτα.
Απλά νομίζω ότι όταν ο κόσμος λέει... πως μισεί την Τζαζ,
δεν ξέρουν την ιστορία της, δεν γνωρίζουν από που προέρχεται.
Η Τζαζ γεννήθηκε σ’ ένα μικρό σπιτάκι στην Νέα Ορλεάνη,
επειδή οι άνθρωποι που ζούσαν εκεί ήταν στρυμωγμένοι, μιλούσαν 5 διαφορετικές γλώσσες,
δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν,
ο μόνος τρόπος που μπορούσαν να επικοινωνήσουν ήταν μέσω της Τζαζ.
Κι ο Kenny G;
-Τι; -Ξέρεις, η μουσική στα ασανσέρ.
Η τζαζ που γνωρίζω εγώ.
-Τι έγινε μ’ αυτή; -Εγώ τουλάχιστον...
τη βρίσκω χαλαρωτική.
Όχι, δεν είναι καθόλου χαλαρωτική
Ο Sidney Bechet πυροβόλησε κάποιον γιατί του είπε πως έπαιξε λάθος νότα.
Σου φαίνεται χαλαρωτικό αυτό;.
Στα μέρη μου είχαμε τον K-Jazz -103
-κι ο κόσμος τον άκουγε στα κοκτέιλ-πάρτυ. -Ναι.
Όλοι μιλούσαν χωρίς ουσιαστικά ν’ ακούνε.
Το ξέρω. Αυτό είναι το...
...είναι μέρος του προβλήματος,
Δε μπορείς να την ακούσεις, πρέπει να τη βλέπεις.
Κοίτα ας πούμε, αυτούς εδώ. Δες τον σαξοφωνίστα.
Πήρε το τραγούδι και το πάει όπου θέλει.
Ο καθένας τους συνθέτει, ενορχηστρώνει, δεν παίζει απλά μια μελωδία...
Κι ο τρομπετίστας. Έχει άλλη έμπνευση.
Είναι σύγκρουση και συμβιβασμός ταυτόχρονα...
Κάθε βράδυ η μπάντα παίζει κάτι διαφορετικό.
Είναι πολύ συναρπαστικό.
Και πεθαίνει.
Πεθαίνει, Μία. Πεθαίνει πρόωρα.
Κι ο κόσμος λέει: "Άστη να πεθάνει. Πέρασε η μπογιά της"
Όχι όσο είμαι εγώ.
Τι θα κάνεις;
Θ’ ανοίξω δικό μου κλαμπ.
-Αλήθεια; -Μάλιστα.
Θα παίζουμε ό,τι θέλουμε, όποτε κι όπως το θέλουμε,
αρκεί να είναι καθαρή Τζαζ.
Γεια σας. Με λένε Μία Ντόλαν.
Δεν πρόλαβα να το σηκώσω.
-Μου τηλεφώνησαν. -Τι;
Πες μου ντε! Για ποιον ρόλο;
Για το σήριαλ που σου έλεγα.
-Τον συνδυασμό "Dangerous Minds" και "Doc"; -Ναι.
Συγχαρητήρια! Καταπληκτικά νέα!
-Νομίζω πως είχα σχολιάσει αρνητικά. -Τι;
Είναι κάτι σαν ¨Επαναστάτης χωρίς αιτία"..
"Έχω τις σφαίρες!"
Ναι.
-Δεν το έχεις δει ποτέ. -Όχι, δεν το έχω δει.
Θεέ μου... Ξέρεις, παίζεται στο Ριάλτο.
-Σοβαρά; -Ναι.
Πρέπει να πας... θέλω να πω, να πάμε.
-Για διδακτικούς λόγους. -Ναι, ασφαλώς.
-Για διδακτικούς λόγους. -Σύμφωνοι.
Δευτέρα βράδυ, στις 10:00.
-Εντάξει. -Για διδακτικούς λόγους.
Πόλη των αστεριών λάμπεις άραγε μόνο για μένα;
Πόλη των αστεριών Είναι τόσα αυτά που δε βλέπω.
Ποιος ξέρει;
Είναι η αρχή κάτι νέου και όμορφου
ή άλλο μου ένα όνειρο που δεν θα πραγματοποιηθεί
-Σταθείτε εδώ, παρακαλώ. -Χαίρω πολύ.
-Όποτε είσαι έτοιμη. -Εντάξει.
Δύο επιλογές:
Είτε ακολουθείς τους κανόνες μου ή ακολουθείς τους κανόνες μου. Το ‘πιασες;
Ευχαριστούμε.
Μπορώ να το πω κι αλλιώς.
Όχι, δε χρειάζεται. Ευχαριστούμε.
-Πλάκα είχε. Ευχαριστώ. -Αντίο.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΤΙΑ
Μία, ήρθε ο Γκρεγκ.
Τι θες να πεις...;
Γεια σου μωρό μου. Έχω παρκάρει απ’ έξω.
-Ωραία. -Πρέπει να φύγουμε.
Ο αδερφός μου έφτασε νωρίτερα.
-Το ξέχασες; -Γαμώτο!
Απόψε ήταν.
-Όλα εντάξει; -Κανένα πρόβλημα.
Μόνο ν’ αλλάξω.
-Εντάξει. -Ωραία.
Αυτός είναι. Έλα Τζος.
Πέρασα να πάρω τη Μία και...
...τώρα πήραμε αυτό το νέο ηχοσύστημα.
Σα να βρίσκεσαι στο σινεμά.
Καλύτερα απ’ το σινεμά.
Ξέρεις πώς είναι τώρα τα σινεμά.
-Είναι τόσο βρώμικα. -Ναι.
-Θα κάνει πολύ ζέστη ή πολύ κρύο... -Ναι, το κρύο...
Απαίσια! Κι ο κόσμος που μιλάει συνεχώς...
-Κι ο συνωστισμός. -Φρίκη.
-Έχεις κλήση. -Μισό λεπτό.
-Ναι; -Σίγουρα για δουλειά είναι.
-Ζητώ συγγνώμη. -Δεν πειράζει, μας άρεσε.
-Πρέπει να έρθετε. -Θα σας επισκεφθούμε.
Μια λέξη θα σου πω: Ινδονησία.
Δεν ξέρω κανέναν τραγουδιστή από κει.
Δε θυμάμαι λεπτομέρειες αλλά μου άλλαξε τη ζωή.
-Σοβαρά. -Ναι, με επηρέασε πολύ...
-Ήταν υπέροχο. -Τόσο πολύ;
Ναι. Πεντάστερο οικολογικό κατάλυμα στη ζούγκλα.
-Δεν πιστεύεις στα μάτια σου. -Φοβερό.
-Λέγαμε για Νικαράγουα. -Νικαράγουα;
-Λιγότερο αναπτυγμένη. -Ναι.
-Είναι πιο... -Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω αν είναι ασφαλές μέρος.
-Δε μπορείς να την εξερευνήσεις. -Οι ντόπιοι δεν είναι πολύ φιλικοί.
Η Κίνα, ξέρεις, φτιάχνει διώρυγα σαν του Παναμά.
Η απεραντοσύνη του σύμπαντός μας
για πολύ καιρό πριν το τέλος της Γης
Οι άνθρωποι θα κοιτούν στον ουρανό και θα παρατηρούν ένα άστρο
να γίνεται ολοένα πιο λαμπερό και να πλησιάζει.
Καθώς αυτό θα μας προσεγγίζει...
Τζιμ Σταρκ.
Θα βρω ένα μέρος. Συγγνώμη.
Καθώς το άστρο θα μας προσεγγίζει θα επέλθουν κλιματικές αλλαγές
Τμήματα των πάγων των δύο πόλων θα σπάσουν και θα αποκολληθούν
και η θερμοκρασία των θαλασσών θ’ ανέβει.
Οι τελευταίοι από μας θα κοιτούν τον ουρανό αποσβολωμένοι
βλέποντας το άστρο να συνεχίζει την πορεία του.
Έχω μια ιδέα.
Τι είναι αυτό; Σενάριο;
-Θεατρικό έργο. -Θεατρικό;
Φρόντισε να μας δώσεις ρόλους.
Έχει μόνο ένα γυναικείο ρόλο.
Γι’ αυτό δε γίνεται.
Αυτό θα γίνεται συνέχεια;
Έτσι νομίζω.
Είναι μονόδρομος!!!
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
-Σ’ αγαπώ. -Κι εγώ.
Σεμπάστιαν!
-Κιθ. -Έλα δικέ μου.
-Τι κάνεις; -Μια χαρά.
Από δω η Μία. Μία, ο Κιθ.
-Χαίρω πολύ, Μία. -Κι εγώ.
Μ’ αυτόν τον τύπο παίζαμε παλιά μαζί.
Πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο.
-Πώς τα πας αδερφέ; -Υπέροχα.
Καλύτερα από ποτέ. Κι εσύ;
Πολύ καλά. Έχω πολύ δουλειά.
-Έφτιαξα καινούργιο συγκρότημα. -Υπέροχα.
Ψάχνουμε κιμπορντίστα.
-Πλάκα μού κάνεις; -Όχι.
-Εντάξει είμαι. -Είσαι σίγουρος; Λεφτά βγάζεις;
Είμαι εντάξει.
Να τα πούμε καμμιά φορά.
Πάει καιρός.
-Χάρηκα πολύ, Μία. -Κι εγώ.
Τέλος.
Είναι...
...καταπληκτικό!
-Αλήθεια; -Ναι.
Μου φαίνεται πολύ νοσταλγικό.
Αυτή είναι η ουσία.
-Είναι... -Ναι αλλά θ’ αρέσει στον κόσμο;
Ποιος τους χέζει;
-Πάντα αυτό λες. -Γιατί το πιστεύω πραγματικά.
-Σου έφτιαξα κάτι. -Για πού;
Για το κλαμπ.
Γιατί λέει "Seb's";
Νομίζω πως πρέπει να το βγάλεις "Seb's".
Πώς;
Κανείς δεν θα μπει αν λέγεται "Κοτόπουλο στη σούβλα".
-Μουσική νότα είναι η απόστροφος; -Ναι.
Έξυπνο! Πρέπει να ονομαστεί "Κοτόπουλο στη σούβλα".
Ο Τσάρλι Πάρκερ απέκτησε αυτό το παρατσούκλι...
γιατί του άρεσε πολύ το κοτόπουλο.
Γι’ αυτό τον φώναζαν "Bird".
Οπότε θα έχουμε κοτόπουλο, μπύρα, τζαζ, "Κοτόπουλο στη σούβλα".
Το ξέρω. Ξέχνα το κοτόπουλο
μόνο μπύρα και τζαζ και...
Δεν ξεχνώ το κοτόπουλο.
-Τι...; -Βρες άλλο μέρος.
-Πρέπει να είναι το Βαν Μπικ. -Δεν υπάρχει "πρέπει".
Δεν θα επιτρέψω να χορεύουν σάμπα σε μέρος με τέτοια ιστορία.
Δε μπορώ.
-Μπορείς αλλά δε θέλεις. -Το έργο σου είναι καταπληκτικό.
Όλος ο κόσμος από το δωμάτιό σου.
Τι παραπάνω να θέλουν; Ποιος κάνει τέτοια;
-Εγώ κάνω. -Εσύ κάνεις.
Ποιος ήταν ο τύπος στο μπαρ;
-Αυτός που σου πρόσφερε δουλειά. -Ο Κιθ.
Γιατί υπήρχε αυτή η περίεργη ατμόσφαιρα;
Πάντα έτσι ήταν μ’ αυτόν.
-Αλήθεια; -Ναι.
Εμένα μου φάνηκε καλός. Σου πρόσφερε και δουλειά.
Θα του τηλεφωνήσεις;
-Όχι. Όχι... -Καλά.
Άρα...
-άκου τι ξέρουμε ήδη. -Ναι.
Σίγουρα θα ονομαστεί "Κοτόπουλο στη σούβλα"...
και το έργο σου θα θριαμβεύσει.
Είναι γυναικείος μονόλογος.
Μόνο εγώ.
Εγώ θα παίζω.
Όχι μαμά, δεν θα πληρωθώ. Εγώ πληρώνω για να το κάνω.
Είναι σπουδαίος. Θα ανοίξει το δικό του Τζαζ κλαμπ. Θα είναι τρομερό.
Δεν έχει ανοίξει ακόμη. Χρειάζεται...
Νομίζω πως μαζεύει λεφτά.
Όχι, δεν έχει σταθερή δουλειά.
Θα τακτοποιηθεί. Τελευταία, αντιμετώπισε κάποιες δυσκολίες.
Θα βρει τρόπο να το ανοίξει και θα σου αρέσει πολύ.
Εντάξει;
Τι κάνει ο μπαμπάς;
Σεμπάστιαν! Έλα δικέ μου.
-Σ’ ευχαριστώ που ήρθες. -Εγώ σ’ ευχαριστώ.
Δεν ήξερα αν θα ερχόσουν.
-Άκου πώς έχει το πράγμα. -Ωραία.
Η Universal θα αναλάβει τη διανομή. Τα έξοδα του δίσκου, δικά μας.
Θα κάνουμε περιοδείες.
Θα παίρνεις χίλια δολάρια τη βδομάδα...
και ποσοστό από τα έσοδα και μερίδιο από τις πωλήσεις. Πώς σου φαίνεται;
-Σεμπάστιαν! -Ναι.
Ωραία.
-Πάμε να παίξουμε. -Εντάξει.
Αισθάνομαι ωραία απόψε.
Το ξέρω. Είναι διαφορετικό.
Λες πως θέλεις να σώσεις τη Τζαζ.
Πώς θα σωθεί αν δεν την ακούει κανείς;
Η Τζαζ πεθαίνει εξαιτίας κάποιων όπως εσύ.
Παίζεις για 90χρονους στο "The Lighthouse".
Πού είναι οι πιτσιρικάδες; Πού είναι οι νέοι;
Έχεις εμμονή με τον Κέννυ Κλαρκ και τον Τελόνιους Μονκ.
Αυτοί έφεραν την επανάσταση.
Εσύ πώς θα τα καταφέρεις αν είσαι τόσο παραδοσιακός;
Είσαι κολλημένος στο παρελθόν αλλά η τζαζ αφορά το μέλλον.
Ξέρω. Ο άλλος που είχαμε δεν ήταν τόσο καλός.
Αλλά εσύ αδερφάκι μου, είσαι μεγάλος μπελάς.
Πόλη των αστεριών άραγε λάμπεις μόνο για μένα;
Πόλη των αστεριών είναι τόσο πολλά αυτά που δε βλέπω
Ποιος το ξέρει;
Το ένιωσα από την πρώτη φορά που σ’ αγκάλιασα
πως τώρα τα όνειρά μας ίσως να πραγματοποιηθούν.
Πόλη των αστεριών...
αυτό που όλοι γυρεύουν
μέσα στα μπαρ
ή στον καπνό...
των πολυσύχναστων ρεστοράν.
Είναι η αγάπη
αυτό που γυρεύουμε από κάποιον
* -Ένα σκίρτημα * -Ένα βλέμμα
* -Ένα άγγιγμα * -Ένας χορός
Το βλέμμα στου άλλου τα μάτια
που θα βάλει φωτιά στον ουρανό
και θα κάνει τον κόσμο όλο να γυρίζει
Μια φωνή που λέει: "Θα είμαι δίπλα σου κι όλα θα πάνε καλά"
Δε με νοιάζει που δεν ξέρω πού πάω
γιατί το μόνο που επιθυμώ είναι αυτή η τρελή αίσθηση
τον χτύπο της καρδιάς μου
Νομίζω πως θέλω να μείνω
ENVIO
Συνέντευξη των THE MESSENGERS στον WTJM 98.8 του Σικάγο
ΚΛΕΙΣΤΟ
Πόλη των αστεριών άραγε λάμπεις μόνο για μένα;
Πόλη των αστεριών
Ποτέ δεν ήσουν τόσο λαμπερή.
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
ΕΧΕ ΓΕΙΑ BOULDER CITY
Γεια! Εγώ είμαι.
Δεν είμαι σίγουρη πού βρίσκεσαι τώρα. Νομίζω Βοστώνη.
Μπορεί και στο Ντάλας. Δεν ξέρω.
Δεν είχα νέα σου τελευταία...
και μου λείπεις.
Αντίο.
Νόμιζα...
Έκπληξη!
Φεύγω χαράματα αλλά έπρεπε να σε δω...
Είναι ωραίο να είσαι σπίτι.
Χαίρομαι πολύ που είσαι σπίτι.
Πώς πάει το έργο;
Έχω άγχος.
Γιατί;
-Αν δεν έρθει ο κόσμος; -Χεστήκαμε!
Έχεις άγχος για το τι θα πει ο κόσμος;
Έχω άγχος γενικώς.
Που έγραψα το σενάριο...
που θα παίζω μπροστά σε κόσμο.
Αλλά τι σου λέω εσένα τώρα.
-Θα σκίσεις. -Σιγά! Είμαι τρομοκρατημένη.
Τυχεροί όσοι θα σε δουν. Δε βλέπω την ώρα.
Εγώ πάλι, όχι.
Πρωί φεύγεις;
Ναι, Στις 6:45. Πάμε Μπόιντεν.
-Γκόιντεν; -Μπόιντεν.
Εις υγείαν του Μπόιντεν!
Γιατί δεν έρχεσαι;.
-Στο Μπόιντεν; -Για να μη σου μείνει απωθημένο.
Ωραία θα ήταν, Μακάρι να μπορούσα.
Τι θα κάνεις μετά την περιοδεία;
Γιατί δε μπορείς;
-Να έρθω μαζί σου; -Ναι.
Πρέπει να κάνω πρόβες.
Δε μπορείς να τις κάνεις κι αλλού;
Όπου θα είσαι εσύ;
Κάπως έτσι.
Τα πράγματά μου είναι εδώ. Το έργο ανεβαίνει σε 2 βδομάδες, άρα δε νομίζω...
Καλά.
Ήταν καλή ιδέα...
Μακάρι να γινόταν.
Πρέπει να καταφέρουμε να βλεπόμαστε.
Το ξέρω. Πότε τελειώνεις;
Τι εννοείς; Θέλω να πω...
Πότε τελειώνουν οι περιοδείες;
Μετά την περιοδεία, έχουμε ηχογράφηση
και μετά πάλι περιοδεία.
Κάνουμε περιοδείες για να κάνουμε τον δίσκο,
και μετά ξανά περιοδεία για να προωθήσουμε τον δίσκο.
Επομένως, τραβάει μακριά.
Τι εννοείς "τραβάει μακριά";
Εννοώ τραβάει μακριά, θα είσαι με τη μπάντα...
για μεγάλο διάστημα.
Σε περιοδείες.
Τι περίμενες πως θα γινόταν;
Δεν...
δεν είχα φανταστεί πως η μπάντα...
Πως θα είχε επιτυχία.
Δεν εννοούσα αυτό. Ήθελα να πω...
Πόσο θα γυρνάς;... Για μήνες; Χρόνια;
Ναι...έτσι είναι...
Είναι πιθανό.
Μπορεί να περιοδεύουμε...
δύο χρόνια τουλάχιστον γι’ αυτόν τον δίσκο.
Σ’ αρέσει η μουσική που παίζεις;
Δεν...
δεν ξέρω... Έχει σημασία;
Έχει, επειδή...
αν είναι να εγκαταλείψεις τ’ όνειρό σου έχει σημασία...
να σ’ αρέσει αυτό που παίζεις...
σε περιοδείες που κρατούν χρόνια.
Εσένα σ’ αρέσει η μουσική που παίζω;
Ναι.
Αλήθεια.
Απλά δεν πίστευα πως αρέσει σ’ εσένα.
Για τον Κιθ είχες τη χειρότερη γνώμη.
και τώρα θα είσαι μαζί του για χρόνια...
Δεν καταλαβαίνω τι κάνεις τώρα.
-Γιατί το κάνεις αυτό; -Τι εννοείς, "γιατί";
Εσύ ήθελες να το κάνω και τώρα κάνεις σα να μην ήθελες.
Εγώ ήθελα να το κάνεις;
Αυτό ήθελες από μένα.
Να είσαι σ’ αυτή τη μπάντα;
Να είμαι σε μπάντα. Να έχω σταθερή δουλειά.
Να είμαι...καταλαβαίνεις.
Φυσικά και ήθελα να έχεις σταθερή δουλειά...
για να μπορέσεις ν’ ανοίξεις το κλαμπ.
Αυτό κάνω. Γιατί λοιπόν δεν το γιορτάζουμε;
Γιατί δεν ανοίγεις το κλαμπ;
Μόνη σου είπες πως κανείς δεν θα ερχόταν σε τέτοιο κλαμπ.
Κανείς δεν θα πήγαινε σε κλαμπ με το όνομα "Κοτόπουλο στη σούβλα".
Τότε άλλαξε το όνομα!
Κανείς δε γουστάρει τη τζαζ! Ούτε καν εσύ!
Τώρα μ’ αρέσει εξαιτίας σου!
Νόμιζα πως αυτό ήθελες να κάνω!
Τι θες να κάνω; Να γυρίσω πίσω να παίζω τα κάλαντα;
Δε λέω αυτό. Βάλε αυτά που βγάζεις και άνοιξε το δικό σου κλαμπ.
Κι αν δεν έρχεται κόσμος;
Θα έρχεται γιατί...
έχεις πάθος γι’ αυτό που κάνεις.
κι ο κόσμος θα το εκτιμήσει.
-Τους θυμίζει όσα αυτοί έχουν ξεχάσει. -Δεν έχω την εμπειρία.
Δεν έχει σημασία. Καιρός να ωριμάσω.
Έχω σταθερή δουλειά, αυτό κάνω για να ζήσω
κι αν έχεις θέμα μακάρι να μου το ‘λεγες νωρίτερα...
πριν υπογράψω το κωλο-συμβόλαιο!
Είχες ένα όνειρο που ήθελες ν’ ακολουθήσεις...
Αυτό είναι τ’ όνειρό μου! Αυτό είναι.
-Δεν είναι το δικό σου όνειρο! -Άνθρωποι όπως εγώ...
δουλεύουν όλη τους τη ζωή για να έχουν μερίδιο στην επιτυχία,
να κάνουν κάτι που αρέσει. Καταλαβαίνεις;
Στην τελική, αυτό που απολαμβάνει ο κόσμος.
-Από πότε ενδιαφέρεσαι τι αρέσει και τι όχι; -Δε μετράει τι αρέσει σ’ εμένα.
Γιατί θέλεις τόσο πολύ να αρέσεις;
Ηθοποιός είσαι! Τι μου λες τώρα;
Ίσως με προτιμούσες αποτυχημένο...
για να αισθάνεσαι καλύτερή μου.
-Μιλάς σοβαρά; -Ναι.
Δεν ξέρω...
ΈΧΕ ΓΕΙΑ BOULDER CITY ΑΠΟΨΕ
Εντάξει παιδιά, τα λέμε αύριο.
-Σεμπάστιαν! -Ναι;
Είσαι μέσα γι’ απόψε, έτσι;
-Για ποιο πράγμα μιλάς; -Φωτογράφηση. Στις 7:00μμ.
Για το Mojo. Σύμφωνοι;
-Νόμιζα πως ήταν την επόμενη Πέμπτη. -Όχι, απόψε είναι.
Μπορείς;
-Δώσε μου την άλλη κάμερα. -Τι έχει αυτή;
Δε δουλεύει! Αυτό έχει!
Μπράβο τρομπετίστα, υπέροχος!
Υπέροχα! Υπέροχα!
Πλήκτρα, κοίτα μπροστά. Τέλεια! Πολύ ωραία!
Υπέροχα. Κλείστε τη μουσική!
Έτσι μπράβο! Υπέροχα!
Τώρα, δάγκωσε το χείλι σου...
σα να ‘σαι δοσμένος στη μουσική που παίζεις.
-Τι να δαγκώσω; -Το χείλι. Να, έτσι.
Καλά.
Πολύ ωραία! Τέλεια!
Τώρα χαμήλωσε τα γυαλιά σου στη μύτη.
Λίγο πιο κάτω.
Χαμηλά το κεφάλι αλλά κοίτα εμένα. Με ύφος κάπως.
Χάρμα! Είσαι υπέροχος!
Ν’ ακούσω τα πλήκτρα ζωντανά!
-Θέλεις να παίξω; -Δε χρειάζεται να δαγκώνεις άλλο το χείλι.
Παίξε κάτι.
Παίξε κάτι. Ό,τι θες.
Πιανίστας δεν είσαι; Παίξε κάτι.
Πολύ ωραία. Υπέροχα!
Μη σταματάς. Παίζε εσύ.
Συνέχισε. Ήσουν υπέροχος.
Πυροβόλησέ με στο κεφάλι.
Ούτε καν να παίξει δεν ξέρει. Κι αυτό με το παράθυρο...
-Τι ήταν αυτό; -Ναι.
Τι διάολο ήταν αυτό με το παράθυρο;
Χριστέ μου! Μη παρατήσεις με τίποτα την πρωινή σου δουλειά.
Αυτοί οι γυναικείοι μονόλογοι είναι πάντα καταθλιπτικοί.
Μία!
Μία, λυπάμαι πολύ.
Πες μου πώς πήγες; Πώς ήταν;
-Με βοηθάς; -Συγγνώμη.
Λυπάμαι, φέρθηκα σαν κόπανος.
Λυπάσαι;
-Λυπάσαι -Θα επανορθώσω.
Άσε με να επανορθώσω.
-Δεν θα παίξω... -Τέλειωσε.
-Ποιο πράγμα; -Τέλειωσε.
Τι;
Όλα αυτά.
Δε θέλω να γελοιοποιούμαι άλλο Δε θέλω.
-Δε φάνηκε κανείς. -Ε, και;
Δεν έχω να πληρώσω το θέατρο. Είναι...
Θα γυρίσω σπίτι για λίγο.
-Θα περάσω να σε δω αύριο. -Όχι, εννοώ το πατρικό μου σπίτι.
-Εδώ είναι το σπίτι σου. -Όχι τώρα πια.
-Ορίστε. -Γεια. Θέλω τη Μία Ντόλαν.
Λάθος νούμερο.
Το κινητό της είναι κλειστό, δε μένει πια εκεί;
Όχι τώρα πια.
-Αν τη δείτε... -Δεν θα τη δω.
πείτε της πως την θέλει η υπεύθυνη κάστινγκ, Έιμι Μπραντ.
Κάστινγκ;
Ποιος κερατάς είναι αυτός;
Σταμάτα να κορνάρεις!
Γιατί ήρθες εδώ;
Γιατί έχω καλά νέα
Τι;
-Η Έιμι Μπραντ, υπεύθυνη κάστινγκ... -Ναι;
Ήταν στο έργο σου και τρελάθηκε.
Τόσο πολύ...
που σε θέλει αύριο πρωί στην ακρόαση...
για την ταινιάρα που ετοιμάζει.
Δεν πρόκειται να πάω.
-Δεν πρόκειται. -Πώς;
Θα είναι...Όχι. Θα είναι...
Ορίστε;
Αυτό θα με σκοτώσει.
-Τι;! -Τι;
-Σταμάτα! -Όχι!
-Μίλα σιγά. Ακούνε οι γείτονες.
Τότε κοίτα να είσαι λογική.
-Γιατί δε θέλεις; -Θα φωνάξουν την αστυνομία.
Επειδή...
Έχω πάει χιλιάδες φορές και κάθε φορά γίνεται το ίδιο!
Με διακόπτουν γιατί κάποιος θέλει να φάει!
Ή εγώ κλαίω κι αυτοί αρχίζουν να γελάνε!
Ή, οι άλλες στην αναμονή...
είναι...είναι...
δεν ξέρω...πιο όμορφες...
πιο καλές, ίσως εγώ δεν είμαι αρκετά καλή!
-Είσαι. -Όχι.
-Ίσως δεν είμαι. -Είσαι.
Ίσως είμαι απ’ αυτούς που πάντα το ήθελαν...
αλλά για μένα είναι μια χίμαιρα, καταλαβαίνεις;
Εσύ το είπες: Αλλάζεις όνειρο και ωριμάζεις.
Ίσως είμαι απ’ αυτούς και να μην είναι το γραφτό μου.
Μπορώ να επιστρέψω στο σχολείο και να κάνω κάτι άλλο.
Γιατί το άφησα για να κάνω αυτό...
μα πέρασαν 6 χρόνια και δε θέλω πλέον να το κάνω.
Γιατί;
-Γιατί, τι; -Γιατί δε θέλεις πια;
Γιατί είναι πολύ επώδυνο.
Κάνεις σα μωρό.
-Δεν είμαι μωρό, προσπαθώ να ωριμάσω. -Κλαις σα μωρό.
Θεέ μου!
Σε περιμένει μια ακρόαση αύριο στις 17:30.
Θα είμαι εδώ αύριο το πρωί στις 8:00.
Είτε έρθεις είτε όχι.
Πώς με βρήκες;
Το σπίτι μπροστά από τη βιβλιοθήκη. 1027
Χριστέ μου!
-Έφερα καφέ. -Υπέροχα.
Μία;
Γεια σου Μία. Με λένε Έιμι κι αυτός είναι ο Φρανκ.
-Πώς είσαι; -Χαίρω πολύ.
-Χαίρομαι που σε βρήκαμε. -Κι εγώ.
Η ταινία θα γυριστεί στο Παρίσι και δεν υπάρχει σενάριο.
Θα χτίσουμε τον ρόλο πάνω στην ηθοποιό.
Έχουμε τρεις μήνες για πρόβες κι έναν ακόμη για γυρίσματα.
Εντάξει.
Σκεφτήκαμε πως θα μπορούσες να μας πεις εσύ μια ιστορία.
-Σχετικά με τι; -Ό,τι θες εσύ.
-Οτιδήποτε; -Ναι, διηγήσου μας κάτι. Ξέρεις εσύ.
Όποτε είσαι έτοιμη.
Η θεία μου ζούσε στο Παρίσι.
Όποτε ερχόταν σπίτι, τη θυμάμαι...
να μας λέει ιστορίες για τη ζωή της έξω...
Θυμάμαι...μας έλεγε πως κάποτε πήδηξε στο ποτάμι.
Χωρίς παπούτσια.
Χαμογέλασε...
Έφυγε...
χωρίς να κοιτάζει
και το κορμί της να ρίχνεται...
στον Σηκουάνα
Το νερό ήταν παγωμένο
για ένα μήνα φταρνιζόταν
μα είπε πως θα το ξανάκανε.
Γι’ αυτούς που ονειρεύονται
όσο ανόητοι κι αν φαίνονται
για όσες καρδιές πονούν
για το χάος που προκαλούμε
Ένιωθε τον ουρανό χωρίς όρια
το ηλιοβασίλεμα σαν πίνακα
Έπινε πολύ κι έφυγε μ’ ένα φτερούγισμα
θα θυμάμαι πάντα τη φλόγα της
Γι’ αυτούς που ονειρεύονται
όσο ανόητοι κι αν δείχνουν
για όσες καρδιές πονούν
για το χάος που προκαλούμε
Μου είπε...
λίγη τρέλα είναι το κλειδί
για να βλέπουμε νέα χρώματα
ποιος ξέρει πού θα μας οδηγήσει αυτό
γι’ αυτό μας έχουν ανάγκη
οπότε φέρτε τους επαναστάτες
τα κύματα των βότσαλων
τους ζωγράφους τους ποιητές και τα έργα
Αυτό είναι για αυτούς που ονειρεύονται
όσο τρελοί κι αν φαίνονται
για τις καρδιές που σπάνε
για το χάος που προκαλούμε
Το οφείλω σ’ αυτά...
σ’ εκείνη, στο χιόνι και στο Σηκουάνα
Γελώντας
είπε πως θα το έκανε
ξανά
Πότε θα ξέρεις;
Σε κανά-δυο μέρες, είπαν.
Δεν έχω όμως μεγάλες προσδοκίες.
-Θα τον πάρεις τον ρόλο. -Μπορεί και όχι.
-Ναι. -Ελπίζω να μην απογοητευτώ.
Το ξέρω.
Ξέρω πώς είναι αυτά.
Πού βρισκόμαστε;
Στο πάρκο Γκρίφιθ.
-Εννοώ τη σχέση μας. -Κατάλαβα.
Δεν ξέρω.
Τι θα κάνουμε;
Όχι πολλά γιατί όταν σου δώσουν τον ρόλο...
-Εάν μου τον δώσουν. -Όταν στον δώσουν...
Πρέπει να αφιερωθείς σ’ αυτόν.
Ολοκληρωτικά γιατί είναι τ’ όνειρό σου.
Εσύ τι θα κάνεις;
Πρέπει ν’ ακολουθήσω το δικό μου δρόμο
Μένω εδώ και προσπαθώ.
Θα πας στο Παρίσι. Έχει καλή τζαζ εκεί.
Και τώρα πια την αγαπάς.
Έτσι δεν είναι;
Ναι.
Πρέπει να περιμένουμε και να δούμε πώς θα πάει.
Θα σ’ αγαπώ για πάντα.
Κι εγώ θα σ’ αγαπώ για πάντα.
Κοίτα τι θέα!
Έχω δει και καλύτερες.
-Είναι η χειρότερη. -Ναι.
Ναι.
Δεν έχω ξανάρθει μέρα.
ΧΕΙΜΩΝΑΣ
5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ...
-Χαίρετε. 2 φρέντο παρακαλώ. -Μάλιστα. Ασφαλώς.
-Κερασμένοι από μας. -Όχι, ευχαριστώ. Επιμένω.
Καλό ακούγεται. Ο Χάρις έκανε καλή δουλειά.
Άργησε όμως.
Πάντα αργεί. Υπόγραψε εδώ.
Δεν τα πας κι άσχημα, Σεμπ.
Το "όχι κι άσχημα" είναι μια χαρά.
-Θα τα πούμε το βράδυ. -Θα τα πούμε το βράδυ.
Γεια.
-Πώς πήγε η μέρα σου; -Ωραία.
-Πώς είναι -Μια χαρά.
-Ναι. -Έλα.
Αγάπη μου!
Δε φαντάστηκα πως θα σε βρω εδώ.
-Ζωγραφίζεις; -Ναι.
Θες βοήθεια; Μ’ αρέσει να σε βοηθάω.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΛΟΡΑ ΧΑΡΡΥ & ΤΖΟΡΝΤΑΝ
ΕΛΕΝΟΡ με τη ΜΙΑ ΝΤΟΛΑΝ
Τσέλσι εμείς φεύγουμε. Θέλεις κάτι;
Όχι, εντάξει είμαστε.
Γεια σου αγάπη μου.
-Πες "αντίο μαμά". -Καληνύχτα.
-Αντίο μαμά. -Να περάσεις καλά με την Τσέλσι.
-Να περάσετε καλά. -Ευχαριστώ πολύ.
-Καληνύχτα αγάπη μου. -Καληνύχτα.
Αδερφάκι μου!
Τι γίνεται αν το χάσουμε; Τι λέμε μετά στη Νάταλι;
-Θα τους δούμε στη Νέα Υόρκη. -Καλώς.
-Αυτό μου είχε λείψει. -Είναι φρίκη.
Θες να βγούμε από δω και να πάμε για φαγητό;
-Βέβαια. -Εντάξει.
Ρίχνουμε μια ματιά;
Καλό φαίνεται.
SEB'S
Πολύ ωραίο μέρος.
Μου αρέσουν.
Κατ Μπένετ στο σαξόφωνο!
Ναι!
Χαβιέ Γκονζάλες στην τρομπέτα.
Η αξιολάτρευτη Ντέμπρα Γουίλερ στο μπάσο.
Ο ένας και μοναδικός Κλίφτον "Φου Φου" Έντι στα ντραμς!
Κι ένας πιανίστας τόσο καλός...
που πρέπει να προσέχω μη μου φάει τη θέση...
ο Κάιρι Τάιλερ, φίλοι μου.
Καλωσορίσατε στου Seb's.
Σε άκουσα να παίζεις και ήθελα...
Μπράβο!
Θες να μείνουμε κι άλλο;
Όχι, ας πάμε.
Εντάξει.
Ένα, δύο... Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.