Los Angeles. Miasto Aniołów, jak na nie mówią.
Nie byłem tu od lat.
Bardzo się zmieniło.
Tak jak i ta tania dzielnica Tinseltown.
Ten oszust...
...ma więcej pieniędzy niż gustu lub inteligencji.
- W czym mogę panu pomóc? - Jestem Randall, do pana Diamonda.
Przykro mi, pan Diamond jest chwilowo nieobecny.
Dla mnie będzie obecny.
- Przepraszam. - Ależ proszę pana!
Kim jesteś, u diabła?
Nazywam się Randall.
- Jesteś człowiekiem Davida Paschala. - Zgadza się.
Nie lubię, jak lichwiarze przychodzą mnie przyciskać u mnie w domu.
Chce pieniądze, które jesteś mu winny.
Byłem na wakacjach.
Upiłem się w kasynie u Paschala i mnie oszukał.
Twój szef to brudny pół-Żyd.
Jesteś mu winien 114 000 dolarów.
Zapłać.
Długi karciane nie są w tym stanie prawnie obowiązujące, ani nigdzie indziej.
- Nie jestem prawnikiem. - Wyrzuć go!
Dosyć zabawy. Przynieś pieniądze, Diamond.
Zatrzymaj drobne.
Mój najlepszy kapelusz. Cholera.
Aktówka tu zostanie.
Chcesz ją, co? Masz.
Ty draniu.
Rozwalę ci gębę!
Też ci życzę miłego dnia.
Sam Paschal zawsze mówił:
„Gdzie jest napisane, że rodziny nie powinny się razem modlić?
Nawet w Hong Kongu. Poza tym, to pomaga w trawieniu".
Mama Ruth to typowa „Żydowska matka”.
Stara się, by rodzina Paschalów była prawdziwą, tradycyjną rodziną.
Nazywa mnie „Adoptowanym synem nr 1”.
- Cześć, Sam. - Jak leci, chłopcze?
- Próbuję się wziąć za siebie. - Spróbuj tai chi.
To dla mnie zbyt brutalne.
Przepraszam pana. Wkrótce lądujemy. Dziękuję.
Panie i panowie, lądujemy na lotnisku w Hong Kongu.
Szybko, trudno i niebezpiecznie. Hong Kong jest jak policzek,
który sprawia, że dobrze się czujesz.
Nefryt i neonowa dżungla, która kieruje się jednym prawem:
Rób szybkie pieniądze. Jak się tylko da.
Ale jest piękne.
- Proszę. - Cześć, Josh.
Cześć, Joyce.
- Cześć, Josh. Jak się masz? - Dobrze, Ron.
Jak ci poszła podróż do Los Angeles?
- Dobrze, dzięki. - Napijemy się piwa?
- Nie teraz. Wiesz, gdzie jest Dave? - Chyba przy kasie.
- Dobra, może później. - Dobra, świetnie.
Proszę.
Musimy zrobić porządek z Kyle'em.
- Też cię miło widzieć, Dave. - Ten drań znowu zaczyna.
Tak, podróż była udana, dzięki.
Złapałem go na tym dwa razy w ciągu ostatniej godziny.
Zabierz to do kasy.
I przyprowadź go do mojego biura.
Witaj z powrotem, Josh.
Widzę, że za mną tęskniłeś.
Szef ochrony to cholerny... Psiakrew.
Nieszczęsny, durny sku...
- Podkradasz, Kyle. - Bzdura!
To, co tu kradniesz, przegrywasz z powrotem u Raimondiego.
Zdejmij spodnie.
Jeszcze czego.
- Josh. - Słyszałeś go, Kyle.
Oddaj mi resztę.
Dostałeś się na czarną listę.
Idź oszukuj kogoś innego.
Mogę przynajmniej odebrać swój czek? Mam dzieciaka w drodze.
Masz szczęście, że ci nie połamałem rąk.
Do widzenia.
Oddaj mi chociaż spodnie.
Odbierzesz je sobie w drodze do wyjścia.
- O co chodzi, Josh? - Byłeś dla niego ostry.
Egzekwuję przepisy.
Ale ci to sprawia przyjemność.
Nie mogę się martwić uczuciami tego palanta. Prowadzę biznes.
Wiem.
Tak. Na razie.
DiBiasi, przynieś mi zakłady na mecz pucharowy.
Hej, Sam!
Jestem w dole!
Przyszedł spragniony pracownik.
Dobra, sztarker. Pomóż mi.
Chodź, chcę ci coś pokazać.
Dam ci to piwo.
Posłuchaj.
Czemu ten mój syn wysyła cię do Stanów odbierać jakąś fakakta kasę?
Nie jesteś chłopcem na wysyłki.
Nic się przed tobą nie ukryje, co, Sam?
Co o tym sądzisz?
- Bardzo ładne. - Dam ci to piwo.
Może jedź na wycieczkę. Dobrze by ci to zrobiło.
Nic nie jest takie samo bez Ruthie.
Wiesz, tęsknię za akcją.
Pamiętasz, jak się spotkaliśmy?
Niezłe pierwsze spotkanie. W zasadzie zdemolowałem ci klub.
Najlepsza walka, jaką widziałem.
Dużo się od tamtej pory zmieniłeś.
Tak, dzięki tobie.
Jestem hazardzistą.
Kieruję się w życiu intuicją.
Ostatnio czuję, że coś jest nie tak.
Co się dzieje?
- Nie wiem. - Josh.
David, Joy, klub, to wszystko, co mam.
Powiedziałbym ci, Sam. Naprawdę nie wiem.
Chciałbym, żeby znał się na ludziach tak, jak ty.
Czasem chciałbym połączyć ciebie i jego w jedno.
Byłaby niezła mieszanka.
Josh, uważaj na niego.
- Zawsze lubiłeś się martwić. - Jestem Żydem.
Dalej, pij i spadaj stąd.
Claire na ciebie czeka. Nie zapomnij, że oglądamy dzisiaj mecz pucharowy.
Moja córka miała przyjść, ale jak zwykle
urządza imprezę jet-setową ze współlokatorką.
Do zobaczenia później.
- Czy to miało być dla mnie? - Tak.
Była taka słodka, że nie mogłem się oprzeć.
Chcesz coś do zjedzenia?
- Tak. - Co?
- Rybę. - Rybę.
Widziałem Sama, kiedy odbierałem rower.
Co u niego?
Jest bardzo samotny. Nie znosi emerytury.
Może go zaprosimy kiedyś na kolację.
Dobry pomysł.
Bardzo za tobą tęskniłam.
- Nie było mnie tylko kilka dni. - Wydawało mi się, że dużo dłużej.
Oglądamy dziś mecz pucharowy. Chcesz pójść?
Chciałabym, ale muszę poprawiać klasówki.
Masz więcej pracy domowej, niż twoi uczniowie.
Ile masz czasu, zanim musisz wracać do klubu?
Chyba parę godzin.
To był długi lot. Jestem zmęczony. Chyba się zdrzemnę z godzinę.
Możesz mnie obudzić?
Jasne.
Przykryjesz mnie kocem, skarbie?
Ale nie jestem aż taki zmęczony.
Te łobuzy nie przyjechały grać w bingo.
Ron, uważaj. Mamy napad.
Nie idź dalej.
- Mam tu milion dolarów, mam... - Co?
- Co się, u diabła, dzieje? - Napad. Uważaj na nich.
Psiakrew! Nie mogę w to uwierzyć.
Sukinsyny grają na zwłokę.
No już, dajcie nam coś.
David, to tylko mecz. Postawiłeś na niego pieniądze?
Tak, trochę.
Jakieś wieści o tych gościach, co nas próbowali dziś okraść?
Jeszcze nie, Sam. Brighton znowu strzeli bramkę.
Pilnuje swojego gracza. I dośrodkowanie.
Obrócona przez Greensleya i Brighton ją przemyca.
Tato, powinieneś dziś ze mną pójść.
Czemu? Ty prowadzisz klub, twój biznes. Ja jestem tylko cichym partnerem.
Forest ma piłkę. Może teraz, co?
I out.
Tato, propozycja Raimondiego jest bardzo ciekawa. Posłuchaj go.
Może to oznaczać dużo pieniędzy dla nas obu. I dla Joy.
Znowu stracili piłkę. Nic nie mogą zrobić, jak trzeba?
Tato, to dobry interes.
- Co za interes? - Chodzi o fuzję.
Już mi się nie podoba. Chyba muszę iść, żeby cię ochronić.
...i gwizdek.
I to by było na tyle.
Chodźmy się zobaczyć z tym twoim Raimondim.
PRYWATNE
Panie Raimondi, pan Sam i David Paschal do pana.
Zapraszam panów.
Stan.
- Pan Randall? - Zgadza się.
To zaszczyt pana poznać.
Słyszałem o pana świetnej reputacji.
Może chciałby pan dla mnie pracować?
Dziękuję, ale nie.
Nie?
To dziwne, panie Randall. Rzadko słyszę słowo „Nie”.
Naprawdę?
Chciałby pan je usłyszeć ponownie?
Będzie pan taki uprzejmy i zaczeka na zewnątrz w kasynie.
Sam, David, proszę.
Mogę wam coś zaproponować?
Cóż, Sam.
Nadszedł czas, byś pomyślał o przyłączeniu się do grupy Osiris.
Dlaczego?
Twój biznes jest za mały.
Ciężko ci osiągnąć zyski na wyspach.
A także, Sam, nie płacisz podatku od biznesu.
Masz na myśli ochronę.
Jak wolisz.
Dlaczego mam płacić za coś, czego nie potrzebuję?
Panuje tu wolna przedsiębiorczość. Żadnych syndykatów ani szefów.
To się zmienia.
Osiris ma dobre plany dla klubu.
Obaj chcielibyście zepchnąć Lucky'ego Dragona do zatoki.
Jesteś człowiekiem Paschala.
- Zgadza się. - Napij się, kowboju.
No już, chyba nie chcesz zranić naszych uczuć, co?
Nie, tego bym nie chciał.
J&B.
- Znacie tę grę? - Tak, znamy.
Ile?
Sto dolców za rzut.
To gówniany zakład.
Ale nie można chyba oczekwać więcej po pracownikach Paschala.
Wypłacaj kasę.
- Tato, czasy się zmieniły. - Ludzie się nie zmieniają.
Miasto się zmieniło.
Ludzie lubią grać w uczciwą grę. W uczciwym kasynie.
Hazard to tylko część całości.
- Sam, rynek światowy... - Rynek światowy, brednie!
Narkotyki i dziewczynki!
Lucky Dragon to mój klub. Chodzi o moją reputację.
Widzisz,
przyjechałem tu w 1945 roku prosto ze Steubenville w Ohio
z armii Wujka Sama z 7000. dolarów w kieszeni.
To miasto było pustynią.
otworzyłem klub mając 900 dolców i od tej pory zarabiam pieniądze.
Zapłaciłem należne.
Doceniam to i podziwiam cię.
Ale trzeba się rozwijać, lub zginiesz, to prawo naszego biznesu.
To nie moje prawo.
- Cztery piątki, pierwszy rzut. - Cholera!
Cholera!
Raimondi ci dosyć płaci, żebyś mógł tyle przegrywać?
- Chcecie przerwać? - Ogram cię. Podnieś stawkę.
- Tysiąc dolarów za rzut? - Przyjmuję.
Stan, pozwól nam to przemyśleć. Skontaktujemy się z tobą.
Nad czym się zastanowimy?
Ten drań chce nam odebrać źródło utrzymania za półtora dolca
i będzie taki miły, że odpali nam procent. Małą pensyjkę?
Twoja oferta to kompletna bzdura.
- Sam. - Nie ma o czym myśleć.
Tato.
Ty stary…!
Synu...
…lepiej przemów mu do rozumu.
Cholera.
Hej, naucz mnie grać.
Zjeżdżaj.
Niezbyt miło, co?
Czemu zawsze się czepiają mojego kapelusza?
Dobrze mi się grało. Zagrajmy kiedyś ponownie.
Masz fajny lokal.
Dupku.
Nie tu, idioto.
Tato, Stan Raimondi to niebezpieczny człowiek. Naraziłeś mu się.
Stanąłem w obronie mojej rodziny.
Tato, on nie przyjmie negatywnej odpowiedzi.
Pogadajmy o tym z Joy. Ona też jest partnerem.
Też mi partner. Mieszka w imprezowym kondominium.
Posłuchaj mnie, tato.
Musimy pójść na współpracę. Nie mamy wyboru.
- Jesteśmy prawie bankrutami. - Co takiego?
Ja...
Straciłem pieniądze...
na zakładach o mecz pucharowy.
Przyjąłeś zakłady, których nie chciał wziąć Raimondi? Zwariowałeś?
Uwierz mi, tato, robiłem co mogłem.
Nie poszło mi.
Właśnie ci wszystko poszło!
Jesteś moim synem.
I kocham cię.
Ale jeśli jeszcze raz zadasz się z Raimondim,
zainwestujesz choć jednego dzisiątaka,
wywalam cię!
Nie możesz…?
Josh, wróć jak możesz najszybciej. Chyba będą problemy.
Już są. Twój tata nigdy nie sprzeda łajdakowi pokroju Raimondiego.
Psiakrew.
Nie wiem, co robić.
Nie martw się, Dave. Jakoś to będzie.
Do zobaczenia później, Josh.
Lepiej dam Ronowi zamknąć i wrócę do Sama.
Dave nie mówi mi wszystkiego.
Sam.
Och, Sam.
Joy.
Po Meridzie pojechałem na homara niedaleko Cozumel.
Hej, Greg, wiesz co się stało z Majami?
Krążyli do śmierci.
- Josh. - Joy.
Muszę z tobą pogadać. Na osobności.
Herb, to jest Josh.
Josh jest menadżerem kryzysów rodzinnych.
- To coś ważnego, Joy. - Tata cię wysłał?
Nie całkiem.
To powiedz mojemu ojcu, że się dobrze bawię.
- Posłuchaj, Joy… - Buster, umiesz latać?
- Nie. - Jest tu dużo takich, co latają.
- Wiesz, co mam na myśli? - Wiem, co masz na myśli.
Ale ja nie latam, nie jeżdżę na nartach, nie gram w tenisa i nie należę do club Med.
Spadaj stąd, asie.
Do zobaczenia później, Joy.
- Muszę z tobą pogadać. - O co chodzi?
Dave i twój ojciec zostali zabici godzinę temu.
Zamordowani.
Musimy się stąd zabierać.
Nie chcę iść do ciebie. Chcę zobaczyć tatę i Davida, Josh.
Jeszcze nie.
Słuchaj, Joy, ten, kto zabił Sama i Dave'a szuka też pewnie i ciebie.
Ale dlaczego?
Chodzi o klub Lucky Dragon. Jesteś teraz jedynym właścicielem.
- Kto by zrobił coś takiego? - Dowiem się dlaczego, to się dowiem, kto.
Na Boga, chodźmy na policję.
Pójdę, jak tylko się upewnię, że jesteś bezpieczna.
Gdzie byłeś, u diabła?
- Zamordowano wczoraj Dave'a i Sama. - Mój Boże.
- Co się stało? - Pomóż Joy.
Jadę na policję. Niedługo wrócę.
Zaczekaj, kowboju.
Inspektor Keck, Międzynarodowe Służby Specjalne. A to inspektor Chen.
- Właśnie do was jechałem. - Mogę prosić o dowód?
- Jak się pan nazywa? - Joshua Hearon Randall.
Joshua Hearon. To zabawne imię dla kowboja.
- Adres? - Skrzynka pocztowa 97520. Miasto.
- Zatrudnienie? - Kasyno Lucky Dragon.
- Pracuje pan dla Davida Paschala? - Zgadza się.
- On i jego ojciec zostali wczoraj zabici. - Aresztuję cię, kowboju.
Widziano cię, jak opuszczałeś budynek zaraz po morderstwie.
- Zabierz go, ja wezmę samochód. - Dobra, idziemy.
Hej, co się dzieje? Źle się czujesz?
Duży z ciebie chłopak. Idziemy?
Potrzebujemy zeznania.
Chcę prawnika.
Jesteś moim podejrzanym numer jeden. Lepiej współpracuj.
- Chcę prawnika. - No to chcesz prawnika.
Inspektorze, lepiej niech pan sprawdzi, czy kowboj nie ma wszy.
Może zakazić nasze więzienie. Zabiorę go.
Chodźmy, kowboju.
Tatuaż, prawe ramię.
- 101 dywizja powietrznodesantowa. - 101 dywizja powietrznodesantowa.
Długa blizna, dół pleców.
- Nóż. - Rana od noża.
Okrągła blizna, lewy triceps.
- Rana postrzałowa. - Rana postrzałowa.
Cztery rany kłute, lewy pośladek.
- Widły. - Widły. Widły?
Pochyl się, kolego. Rozsuń pośladki. Dobra.
- Wiem, proszę pana. - Chen, to nie nasze metody.
- Chcę z nim porozmawiać. - Tak, jak tylko wróci.
- Znajdź go i daj mu słuchawkę. - Już przyszedł.
- Dyrektor How chce z tobą gadać. - Tak, proszę pana?
Co masz na myśli, że poddałeś go rewizji osobistej?
- My tak nie działamy. - Ale proszę pana, ja...
Jesteś u nas gościem. Międzynarodowa czy nie, masz przestrzegać naszych zasad.
Tak jest, proszę pana.
Dobra, kowboju. Jeden telefon.
Na zewnątrz.
Tam.
Dorwała mnie policja i chcą mnie w to wrobić.
Josh, nie masz z tym nic wspólnego, co?
Mike, znasz mnie od sześciu lat. Muszę odpowiadać na to pytanie?
Nie. Wyciągnę cię w ciągu godziny.
Dobra. Dziękuję.
Wiesz, Mike, jestem pewny, że Keckowi kazano mnie zgarnąć,
i nie sądzę, żeby za tym był Raimondi.
Nie sądzę, by miał takie możliwości. Nie ma mowy, żeby był szefem.
- Mike, potrzebuję twój samochód. - Jasne. Tu masz kluczyki.
Niech to szlag!
Hej, jest tu ktoś?
Inwentaryzacja. Zamknięte.
To ja, Josh.
- Gościu, masz duże problemy, wiesz? - Wiem.
Najwyższy czas, byś się zjawił. Myślałem, że przyjdziesz.
Le, potrzebuję pistolet.
Prosisz się, Josh, żeby cię załatwili.
Wiesz, z kim masz do czynienia?
- Mam niejakie pojęcie. - Sam był dobrym człowiekiem.
Chcesz, żebym z tobą poszedł? Byliśmy w Drużynie A w Wietnamie.
Możemy znów w niej być. Co ty na to?
- Jak za starych, dobrych czasów. - Nie, jeszcze nie.
Poszły słuchy. Wiesz, że wyznaczyli cenę za twoją głowę?
Naprawdę?
Ile?
- Sto tysięcy. - USA czy Hong Kong?
Ktoś naprawdę chce cię dorwać.
Ludzie z ulicy tak się boją, że cię sprzedadzą za działkę.
Masz nóż?
- Może będę potrzebował kryjówki. - Nie ma sprawy.
- Jeżeli ci nie przeszkadza dzielenie się. - Ile ona ma lat?
- Siedemnaście. - Ile?
- Siedemnaście. - Siedemnaście, ty stary pryku.
Jak jej dotrzymujesz tempa?
Praktyka, praktyka.
- Napijesz się? - Jasne.
- Za dawne czasy. - Mam nadzieję, że to nie ostatni.
Witaj, Keck. Jak leci?
Jest chory. Bardzo chory. Zjadł coś niedobrego.
Słodkich snów, Keck.
Chory, bardzo chory.
Claire.
Cześć.
- Musimy się stąd zabierać. - Co się dzieje?
Miałem trochę kłopotów.
- Prawdziwych kłopotów, co? - Tak. Gdzie jest Joy?
Położyłam ją tu do łóżka.
Josh, dokąd my pójdziemy?
Jeszcze nie wiem.
Obudź ją i ubierz, dobra?
Chodź, Joy.
Cholera, gdybym był drzewem, ukryłbym się w lesie.
Ale gdzie w Hong Kongu może się ukryć facet z dwiema pięknymi kobietami
tak, żeby zniknąć?
Jasne. W burdelu.
Wyskakujcie.
Tutaj.
Tędy, chodźcie.
Tutaj.
- Tak, proszę pana. - Potrzebujemy pokój.
Na długo, na krótko?
- Na cały dzień. - Trzysta.
Często tu przychodzisz?
Pokój 206. Chodźcie.
Czy to na poważnie?
Słodki.
Zastanawiam się, co Dave próbował zrobić.
- Był dłużny komuś oprócz Raimondiego? - Nie wiem, Josh.
Cholera.
- Tak? - Stan Raimondi.
- Któżby inny. - Panie Randall.
Wie pan już, że moja siatka jest nie do zmylenia.
Niech pan będzie rozsądny.
Przyprowadzi mi pan tę dziewczynę, a pozwolę panu poprowadzić nowy klub.
Jeśli nie,
to widział pan, co się stało Davidowi i jego ojcu.
- Będzie pan bogaty, panie Randall. - Wsadź sobie gdzieś tę ofertę, Raimondi.
Lepiej się rozejrzę.
- Wiesz, jak tego użyć? - Jasne.
Jeśli przez te drzwi wejdzie ktoś inny, niż ja...
Wiesz, co masz robić.
- Przyciśnij cyngiel. - Dobra.
- Tylko ostrożnie. - Dobrze.
- Jesteś pewna? - Tak.
O, cholera.
Claire.
Claire! Spokojnie, Claire. Tu Josh.
No już, daj mi broń. Daj mi broń.
Chodźmy.
Uwaga: Nigdy nie dawaj swojej dziewczynie twojej broni.
- O, cholera. - Skąd się tak szybko dowiedział?
Ma wszędzie donosicieli.
Chodźmy.
- Dokąd, u diabła, idziemy? - Chcę, byśmy poszli do Nicely'ego.
Chodźmy.
Bez jaj.
Hej!
Sukinsyn!
- Zaczekaj no… - Dobra, spokojnie.
Na prom Star. Spadajmy stąd.
PROM HUNG HOM
Wchodźcie na prom. Zaraz przyjdę.
Mam nadzieję, że nie masz nic przeciw, że tak wpadam.
Wchodzisz?
Świetnie wybrałeś czas.
Cześć.
LeRoy, przepraszamy. Nie wiedzieliśmy.
Josh i jego przyjaciółki mają problemy.
Idź do mamy, skarbie, zadzwonię do ciebie później.
Dobrze?
- Zrób to dla tatusia. - Będziecie tu bezpieczne.
Le, wrócę, jak tylko będę mógł.
Dokąd idziesz?
Dowiedzieć się czegoś.
Josh.
Dziękuję.
Nie powiem ci, żebyś był ostrożny, jak ty mi nie powiesz, żeby się nie martwić.
Nie martw się.
Bądź ostrożny.
Nie dotykaj światła.
Domyślam się, że to pan Randall.
- Usiądź, Carl. - Dziękuję.
- Raimondi wypowiedział wojnę Paschalom. - To mnie nie dotyczy.
Pracujesz dla niego.
Czasami. Zaginione osoby, odbieranie długów, kaucje, takie sprawy.
Pan Raimondi pomaga mi przeżyć.
Czego on chce od Lucky Dragon?
Radzę ci trzymać się od tego z daleka.
Sam i David byli dla mnie jak rodzina.
- Powiedz coś, Carl. - Pogadaj z jego główną dziewczyną.
- Z Sally Tennant? - To jego główna dziwka.
Carl, powiedz mi coś więcej.
Zostaw mnie w spokoju, Randall. Odzyskuję tylko jego dziewczyny.
Jestem zwykłym biznesmenem.
Niech ta wizyta zostanie między nami, dobrze?
To zostanie między nami, tak, Carl?
Sally, ten kowboj od Paschala jest w barze i cię szuka.
Dzięki, Charles.
Kupić ci drinka, kowboju?
Nie, dzięki. Możesz mi wyświadczyć przysługę.
Co jesteś taki spięty?
- Chcesz zdradzić swoją damę? - Raczej nie.
Czy jest tu jakieś spokojniejsze miejsce?
Jasne. Chodź ze mną.
Chodź. Witaj w raju.
- Spotykałaś się z Davidem Paschalem. - To co?
Wiesz, co się stało?
Tak, wiem.
- Jak blisko jesteś ze Stanem Raimondim? - Płacę mu za ochronę.
On mówi, że to jak kupno franszyzy.
- To dożywocie. - Kto za nim stoi?
Po co się nad tym zastanawiasz?
Muszę wiedzieć.
Co chcesz robić? Rozmawiać?
Czy się zabawić?
Potrzebuję odpowiedzi, Sally.
Prosisz mnie, żebym sobie przystawiła pistolet do skroni.
Nie, jeśli pierwszy go dorwę. A tak będzie.
- Zaufaj mi. - Lepiej, by to nie znaczyło „pierdol się”.
Zatrudnia mnie firma o nazwie Osiris.
Możesz mi dać nazwisko?
Tak, mogę ci dać nazwisko. Jeden z waszych ludzi.
Facet o nazwisku Ron DiBiasi.
- Był przystojny, czy nie? - Tak.
- Przeraziłeś mnie. - Coś ty taki nerwowy, Ron?
- Zdziwiłem się, że cię widzę. - Na pewno.
Wiem, że się zadajesz z Raimondim. A co Dave miał z nim wspólnego?
Chodziło o status. Wiesz, że David chciał być ważniakiem.
Próbował się wcisnąć. Przyjmował zakłady, których nie chciał Raimondi.
Kto jest szefem?
Co masz na myśli?
Kto jest szefem grupy Osiris?
Nie wiem.
Nie wciskaj mi kitu, Ron. Nie mam na to czasu.
Pogadaj z Dantonem Lordem. Może coś wiedzieć.
Pożyczysz mi klucze?
- Mam wybór? - Nie za duży.
Zniknij, Ron. Wieczornym samolotem.
Na zewnątrz jest samochód, ale nikogo nie widzę.
Uważaj.
Jeszcze raz mnie kopniesz, a rozwalę ci gębę.
Prosisz się o to.
Chodź, chodź!
- Co mam zrobić z tą suką? - Wsadź ją do samochodu.
- A ta? - Jest moja.
Psiakrew. Zostaw mnie.
Zostaw mnie.
Sukinsyn.
Ty gnoju.
Randall!
- Nazwisko? - DiBiasi. Do Dantona Lorda.
Co ty robisz? Zostaw go.
- Co się dzieje? - Znałem kiedyś bardzo odważnego geja.
- Czego chcesz? - Prawdy.
O Stanie Raimondim i Osirisie.
- Jesteś Randall. - Zgadza się.
Zostaw Brada w spokoju. Jest niewinny. Raimondi zajął się Paschalami.
Wiem.
Dlaczego?
David Paschal nie mógł przekonać swego ojca do naszej ceny.
- Kto wydał polecenie? - Nie wiem.
Przestań, na miłość boską. Nie wiem. Jestem przykrywką. Pralnią. Nie wiem.
- To sprowadź kogoś, kto wie. - Hej, proszę cię.
Przestań.
Nie krzywdź mnie.
Todd? Danton Lord.
Przepraszam, że ci przeszkadzam.
Muszę się z tobą natychmiast zobaczyć.
Cześć, Brad. Coś nie tak z Dantonem?
To ból, kolego, ale może boleć dużo bardziej.
Dlaczego Osiris zabił Paschalów?
Nie wiem.
Dobra, dobra.
Planujemy rozbudować okolicę. Nowe Las Vegas.
Paschalowie stali temu na drodze.
Kto rządzi Osirisem? Kto rządzi tobą?
To spółka kapitałowa. Jest całkowicie legalna.
Pytam, kto?
Simon Koo.
Ten staruch?
Dalej rządzi. Osirisem, hotelem, wszystkim.
Jest ojcem Raimondiego.
Ojcem Raimondiego?
Chodź no tu.
Mam nadzieję, że będziesz przez nas cierpiał, zanim umrzesz.
Już cierpię.
Słodziutki, mogłeś zostać cukierkiem z grilla.
Mam nadzieję, że przeżyjesz dość długo, by powiedzieć Randallowi,
co zrobiłem jego dziewczynie.
Le. Hej, Le.
Josh.
Przykro mi, stary.
W porządku, stary. Wyjdziesz z tego.
Nie mogłem powstrzymać...
Ta świnia Chińczyk.
Będzie dobrze. Wyjdziesz z tego.
Claire.
Boże!
POWIETRZNODESANTOWA
Co to za jeden?
Zobaczę, co za jeden.
Hej, żołnierzu, coś z tobą nie tak?
Hej, żołnierzu, mówię do ciebie. To jest spec...
Głupi skurwiel.
- To użyłeś na Davida? - Tak, a teraz użyję na tobie.
Chcesz być bohaterem?
- Gdzie jest Raimondi? - Na swoim jachcie.
Pelican Bay.
Uwielbiam oglądać dobre walki.
Jesteś niezły.
O co z tobą biega, Chen?
Jestem szefem międzynarodowej brygady do spraw mafii w Hong Kongu.
Kiedy aresztowaliśmy Kecka, przyznał się, że pracuje dla Raimondiego.
I co teraz?
Zaczekajmy aż przyjadą moi ludzie i wtedy ich zgarniemy.
On ma na pokładzie Joy Paschal.
Jesteś pewny?
- Idę po nią. - Randall.
Pewnie obaj przez ciebie zginiemy,
ale nie mogę cię puścić samego.
To dowód kupna Lucky Dragon.
Byłoby prościej, gdybyś to podpisała.
Co ze mną będzie, jak podpiszę?
Musisz wziąć pod uwagę, co się stanie jak nie podpiszesz.
Teraz wiem, dlaczego cię nazywają bękartem.
Panno Paschal,
nie lubię tego słowa.
Dlaczego? Każdy król potrzebuje syna bękarta do brudnej roboty.
Nie jestem sługusem mojego ojca.
Zbudował imperium i podarował mi je,
bo jestem zdolny zrobić to, co trzeba,
aby je utrzymać i powiększyć.
Bianchi?
Uważaj, Chen!
Randall.
- Bardzo źle? - Nic mi nie jest.
Zostań tu.
Kiedy chcemy coś dobrze załatwić, często musimy to zrobić sami.
Dalej, Randall, nie zostawiaj mnie tak.
To zaczyna być ciekawe.
Po kolei.
Umrzesz kawałek po kawałku.
Pomału,
ale z całą pewnością, Randall.
Dobry jesteś, Randall.
Ale niewystarczająco dobry.
Poddaj się, Raimondi. To już koniec.
Stój!
Hej.
To ty jesteś Osiris.
Simon Koo.
Stary człowiek.
Łatwo mnie znaleźć. Łatwo ze mną pogadać.
Tak, bardzo łatwo.
Nazwałem moją firmę
imieniem egipskiego boga zmarłych.
Bardzo odpowiednio.
Zabiłeś wielu dobrych ludzi, staruchu.
Jesteś Randall.
Mam dla ciebie miejsce w moim biznesie.
Mój syn ci nie mówił?
Dlatego tu jestem.
Żeby ci powiedzieć, że twój syn złożył mi ofertę.
Zanim zginął.
Jesteś martwy, Randall.
Twoja dziewczyna była bardzo dobra.
Zabij go!
Tutaj, biały mercedes.
Wszędzie pełno ciał. Bałaganiarz z ciebie.
Przykro mi.
Ty i Joy zrobiliście, co mogliście, jestem wam za to wdzięczny.
Oficjalnie nazywamy to wojną gangów.
Główni ludzie będą deportowani. To wykończy syndykat.
Simon Koo wyląduje w szpitalu psychiatrycznym.
Najwyraźniej śmierć syna była dla niego zbyt trudna.
Na pewno nie chcesz wstąpić do brygady?
Dziękuję, ale nie.
Cóż, życzę powodzenia. Tobie też.
Niełatwo cię poznać, Josh.
Ale chyba cię już znam.
Samą siebie też lepiej poznałam.
Zastanawiam się. Chciałabym na nowo otworzyć Lucky Dragon.
Myślisz, że mi się uda?
Pochodzisz z rodu Paschali, czyż nie?
Masz cholerną rację.
Hong Kong. Pożyczone miejsce
żyjące na pożyczonym czasie.
Teraz rządzą nim Brytyjczycy.
Ale za 17 lat kończy się dzierżawa.
A właścicielem jest Chińska Republika Ludowa.
Ale to miasto ludzi walecznych. Co by się nie działo,
Hong Kong zawsze będzie świetnym miejscem.